46/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 46 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 46/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημοσθένη Δημοσθένους.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ...... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Αποστολίδη και 2. Ελληνικού Δημοσίου νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Ν.Κ. Πολιτικού Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-1998 αγωγή του ήδη 1ου αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 274/1999 προδικαστική, 105/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 698/2003 προδικαστική, 443/2005 οριστική του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-7-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 8-10-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης λόγω ανεπαρκών και ασαφών αιτιολογιών ως προς την κυριότητα του ενάγοντος και ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου επί των επίδικων δύο αγροτεμαχίων, που συνίσταται στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε "α) ότι ο ως άνω αναιρεσίβλητος κατέστη κύριος με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, ως νεμηθείς τα επίδικα επί χρόνο μεγαλύτερο της εικοσαετίας προς της απαλλοτριώσεως κατά προσαύξηση και του χρόνου νομής των δικαιοπαρόχων του μέχρι το έτος 1936, ενώ τούτο δεν συνέβη, διότι μέχρι 22-2-1946 κατά το Βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η καλή πίστη, που δεν αποδείχθηκε, β) ότι το 1990 οι ....

και ..... παραχώρησαν άτυπα το επίδικο ακίνητο στον ενάγοντα γιό τους, ενώ πράγματι την 26-9-1993 η μητέρα του άσκησε αίτηση ...... γ) ότι κύριοι των επιδίκων ήταν οι γονείς του πρώτου αναιρεσίβλητου, όμως η άτυπη μεταβίβαση το 1990 (πράγμα μη αληθές) δεν προσπόρισε καμία κυριότητα, γιατί αν οι γονείς του αναιρεσίβλητου είχαν κυριότητα, δεν μετέστη η κυριότητα ......

και δ) ότι τα σύνορα του επίδικου εφαρμόζονται απόλυτα έστω και με ανακριβή αναφορά στα συμβολαιογραφικά έγγραφα...". Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίφαση συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς του πλήττεται η ανέλεγκτη εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, ΟλΑΠ 1/1995).

ΙΙ. Το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, για να καταλήξει στην κρίση του ότι κύριος των επίδικων ακινήτων ήταν ο ενάγων (πρώτος αναιρεσίβλητος) με έκτακτη χρησικτησία και ως εκ τούτου δικαιούχος της αποζημίωσης που αναλογούσε για την απαλλοτρίωσή τους, προέβη στην συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων ήταν και το αναφερόμενο στο δεύτερο λόγο αναιρέσεως έγγραφο (το υπ' αριθμ. ..... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Κορίνθου Κων/νου Παβέλλα). Στην περίπτωση όμως αυτή, της συνεκτιμήσεως δηλαδή όλων των αποδεικτικών στοιχείων, εφόσον το εκ της συνεκτιμήσεως αυτής πόρισμα δεν βασίστηκε αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο στο φερόμενο ως παραμορφωθέν έγγραφο, δεν ιδρύεται ο από το άρθρο 559 αριθ.20 ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, διότι τότε πρόκειται για εκτίμηση των αποδείξεων που διαφεύγει τον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Επομένως, ο ως άνω λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου του ανωτέρω εγγράφου, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι όπως προαναφέρθηκε, το Εφετείο προέβη στην συνεκτίμηση τούτου μαζί με τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία χωρίς να εξαίρεται τούτο αναφορικά προς τις λοιπές αποδείξεις.

ΙΙΙ. Ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθ.6 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν ο διάδικος δικάστηκε ερήμην παρανόμως κατά τη συζήτηση εκείνη, στην οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και όχι όταν σε αυτή τη συζήτηση δικάσθηκε κατ' αντιμωλίαν και η άκυρη ερημοδικία έγινε σε προηγούμενη συζήτηση της πρωτόβαθμης ή δευτερόβαθμης δίκης.

Συνεπώς, ο τρίτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από την ως άνω διάταξη πλημμέλεια, που συνίσταται στο ότι ο αναιρεσείων παρά το νόμο δικάστηκε ερήμην α) ως εναγόμενος κατά τη συζήτηση της ένδικης αγωγής του πρώτου αναιρεσίβλητου στις 13/12/2000, οπότε εκδόθηκε η 105/2001 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου, και β) ως ανακόπτων κατά τη συζήτηση της ανακοπής ερημοδικίας κατά της προαναφερθείσας αποφάσεως στις 10-4-2002, οπότε εκδόθηκε η 224/2002 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, ενώ κατά τη συζήτηση της 2-2-2005, στην οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δικάστηκε κατ' αντιμωλίαν, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, αφού οι επικαλούμενες ως άνω αιτιάσεις αναφέρονται αποκλειστικά σε άκυρες ερημοδικίες σε συζητήσεις της πρωτοβάθμιας δίκης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-7-2006 αίτηση αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 443/2005 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ για τον πρώτο και σε τριακόσια πενήντα (350) ευρώ για τον δεύτερο τούτων.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 9 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ