468/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 468 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 468/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Δ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Νούσιο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Β. Α. συζ. Σ. Δ., κατοίκου ..., 2. Σ. Δ. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και 3. Γερμανικού Ασφαλιστικού Ομίλου, με την επωνυμία "..." (... AG), που εκπροσωπείται νόμιμα στην Ελλάδα από την Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρία με την επωνυμία "... Α.Ε." (... A.E.), που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Δημαρά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10 Ιουλίου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 23.138/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2461/2003 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15 Μαρτίου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην των 1ης και 2ου εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Μαρκάκης, ανέγνωσε την από 20 Οκτωβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Από τις προσκομιζόμενες με αριθμ. …2-Γ, …3-Γ, …1-Γ και …0-Γ/13-12-2005 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Λ. Π., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη κατάθεσης και ορισμού ως δικασίμου της 4-11-2005, καθώς και της με αρ.244/7-11-2005 βεβαίωσης της Γραμματείας του Αρείου Πάγου για αναβολή της συζήτησης της άνω αίτησης για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως στους εκ των αναιρεσιβλήτων Β. Α. και Σ. Δ.. Επομένως, αφού αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, παρά την απουσία τους (576 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα υπό την έννοια της άνω διάταξης αποτελούν οι ασκούντες ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, ή ο λόγος έφεσης ή αντέφεσης που περιέχει παράπονο κατά της πρωτοβάθμιας κρίσης (Ολ.

ΑΠ 11/1996, 25/2003). Επομένως η μη λήψη υπόψη από το Εφετείο λόγου έφεσης θεμελιώνει τον παραπάνω λόγο αναίρεσης και όχι εκείνον του άρθρου 559 αρ. 9 ΚΠολΔ (αίτηση αδίκαστη). Στη προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση του δικογράφου της έφεσης του αναιρεσείοντος, προκύπτει ότι αυτός, παραπονούμενος κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου με την οποία η εξ αυτοκινητικού ατυχήματος αγωγή του κατά των αναιρεσιβλήτων απορρίφθηκε ως αόριστη ως προς τα κονδύλια αυτής για απώλεια της χρήσης του βλαβέντος αυτοκινήτου και για έξοδα μεταφοράς αυτού στη …., έγινε δε εν μέρει δεκτή ως προς τα κονδύλια για υλικές ζημιές του αυτοκινήτου και για τα έξοδα πραγματογνωμοσύνης, διέλαβε στην εν λόγω έφεση μεταξύ των άλλων:

Το δικαστήριο που δίκασε την υπόθεση... εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία δέχεται εν μέρει την αγωγή μου. Ειδικότερα απορρίπτει εξ ολοκλήρου τα υπό στοιχεία β' και δ' κονδύλιά μου ως αόριστα και δέχεται εν μέρει τα υπό στοιχεία α' και γ' κονδύλιά μου με την αιτιολογία ότι είμαι συνυπαίτιος του επιδίκου ατυχήματος σε ποσοστό 50%.

Την παραπάνω οριστική απόφαση ως προς τα προπεριγραφέντα σημεία της εκκαλώ και ζητώ την εξαφάνισή της για τους παραπάνω νόμιμους και ουσιαστικά βάσιμους λόγους... . Επειδή η προσβαλλόμενη οριστική απόφαση, όχι ορθά, εκτίμησε τα έγγραφα, τη μαρτυρική κατάθεση και το εν γένει αποδεικτικό υλικό που προσκομίσθηκε, με αποτέλεσμα να κάνει εν μέρει δεκτή την αγωγή μου, ενώ έπρεπε να την αποδεχτεί εξ ολοκλήρου... ".

Από το γεγονός ότι το παραπάνω παράπονο του αναιρεσείοντος επικεντρωνόταν στην εκτίμηση από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο των αποδείξεων, είναι προφανές ότι ο σχετικός λόγος έφεσης αφορούσε την κρίση αυτού σε σχέση με την βασιμότητα των κονδυλίων της αγωγής που έγιναν μερικώς δεκτά και την συνυπαιτιότητα του αναιρεσείοντος στις ζημίες του.

Επομένως το Εφετείο που με την προσβαλλόμενη απόφαση του δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων με την έφεσή του παρεπονείτο για κακή εκτίμηση του περιεχομένου του αγωγικού δικογράφου ως προς τα δύο κονδύλια της αγωγής, τα οποία η εκκαλούμενη απόφαση απέρριψε ως αόριστα και ότι ζητούσε την εξαφάνισή της με σκοπό την ουσιαστική αποδοχή των κονδυλίων αυτών, που όμως αποτελούσε το δεύτερο και όχι το μοναδικό παράπονο του αναιρεσείοντος, στη συνέχεια δε, αφού δέχθηκε ως ορισμένο το περί εξόδων μεταφοράς του αυτοκινήτου του αναιρεσείοντος στη … κονδύλιο της αγωγής και εξαφάνισε στο σύνολο της την εκκαλουμένη απόφαση "για το ενιαίο της εκτελέσεως", επανέλαβε τις σκέψεις του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου σχετικά με την συνυπαιτιότητα του αναιρεσείοντος στο ατύχημα και το ύψος των άνω κονδυλίων ως προς τα οποία είχε γίνει μερικά δεκτή η αγωγή, δεχόμενο ότι ως προς αυτά (υπαιτιότητα και ύψος κονδυλίων) η πρωτόδικη απόφαση δεν προσβάλλεται με την έφεση, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, καθ' όσον, παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τον αποτελούντα "πράγμα" ως άνω πρώτο λόγο της έφεσης του αναιρεσείοντος που είχε πρόδηλα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Κατ' ακολουθίαν ο πρώτος λόγος αναίρεσης εκ της άνω διάταξης και όχι εκείνη του άρθρου 559 αρ. 9 ΚΠολΔ, όπως εσφαλμένα αναφέρεται στο αναιρετήριο, είναι βάσιμος. Κατά συνέπεια πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και στη συνέχεια να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο είναι δυνατό να συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (580 παρ.3 ΚΠολΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Αναιρεί την 2461/2003 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2006.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 8 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ