467/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 467 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 467/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Μ. Λ. του Γ. συζ. Φ. Α. και 2. Φ. Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Ξανθάκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. χήρας Σ. Τ., για τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσας τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων της, α. Α. Τ., β. Ν. Τ., γ. Π. Τ., και δ. Ν. Τ., κατοίκων ..., 2. Ε. χήρας Α. Τ., κατοίκου ..., 3. Γ. συζ. Β. Τ., κατοίκου ..., 4. Γ. Τ. του Α., κατοίκου ..., 5. Δ. Τ. του Α., κατοίκου ..., 6. Γ. συζ. Δ. Α., το γένος Α. Τ., κατοίκου ... και 7. Σ. συζ. Β. Μ., το γένος Α. Τ., κατοίκου .... Οι υπό στοιχεία, 1, 1α, β, γ, δ, και 3 εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Νίκα, ενώ οι λοιποί αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15 Σεπτεμβρίου 2000 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1477/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5623/2003 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15 Ιουλίου 2005 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Βούλγαρης, ανέγνωσε τις από 14-9-2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Επειδή, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ'αριθμ. …1Γ, …0Γ', …2Γ', …3Γ και …9Γ/12-9-2005 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χαλκίδας Β.Κ. με επιμέλεια των αναιρεσειόντων επιδοθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στους 2αν, 4ον, 5ον, 6ην και 7ην εκ των αναιρεσιβλήτων ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως με την πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για τη συζήτηση αυτής κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Εφόσον συνεπώς οι αναιρεσίβλητοι αυτοί δεν παραστάθηκαν κατά την ανωτέρω δικάσιμο κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της, πρέπει κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία αυτών.

ΙΙ. Επειδή, όπως συνάγεται από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ, το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό του πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ.11 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως. Στην κρινόμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ότι για τον θανάσιμο τραυματισμό του Σ. Τ. (συγγενούς των εναγόντων αναιρεσιβλήτων) ευθύνεται κατά ποσοστό 70% ο ίδιος (Σ. Τ.), ενώ η οδηγός του ...3 ΙΧΕ αυτοκινήτου πρώτη αναιρεσείουσα (Μ.Λ.) έφερε ευθύνη κατά 30% γι'αυτό και δέχθηκε μερικώς την αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων.

Με την προσβαλλομένη από'φαση βεβαιώνεται ότι το Εφετείο προκειμένου να σχηματίσει την ως άνω δικανική του πεποίθηση για τη (συν)υπαιτιότητα των εμπλεκομένων στο επισυμβάν τροχαίο ατύχημα οδηγών έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Από'τη γενική αυτή βεβαίωση του Εφετείου σε συνδυασμό προς το λοιπό αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, αλλά αντιθέτως καταλείπονται αμφιβολίες και δισταγμοί, αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβεν υπόψη και την αναφερόμενη στο δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως υπ'αριθμ…11/99 έκθεση τοξολογικής εξετάσεως του θανατωθέντος οδηγού Σ.Τ.

την οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι αναιρεσείοντες ενώπιον του Εφετείου (βλεπ. σελ.3 και 4η των προτάσεών τους) Προς απόδειξη του ισχυρισμούτ ων αναιρεσειόντων περί συνυπαιτιότητας του οδηγού της μοτοσ/τας αφού εις ουδεμία μνεία και σχολιασμό προβαίνει όπως έπραξε για άλλα αποδεικτικά μέσα, παρά την ιδιάζουσα αποδεικτική του σπουδαιότητα, δεδομένου ότι υπό το εκτιθέμενο στο αναιρετήριο περιεχόμενο του ως άνω εγγράφου προκύπτει ότι ο οδηγός Σ.Τ.

οδηγούς υπό την επήρειαν μέθης.

Συνεπώς το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 παρ.11 ΚΠολΔ γιαυτό πρέπει κατά παραδοχήν του ως άνω λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

Για τους λόγους αυτούς

Αναιρεί την υπ'αριθμ. 5623/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει προς περαιτέρω έρευνα την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο που θα συντεθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2006.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 8 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ