466/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 466 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 466/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ά. Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Στρίμπερη.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ιωάννα Μανιάτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-9-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 942/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5144/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-10-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου διάβασε την από 17-12-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της από 10-10-2012 αίτησης, για αναίρεση της 5144/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 1 επ., 4 επ., 9, 13, 33 του Κανονισμού Εργασίας Προσωπικού της ανώνυμης εταιρείας "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ", που περιέχει κανονιστικές διατάξεις, έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου, καταρτίστηκε με την από 9-3-2001 Επιχειρησιακή Σ.Σ.Ε., σύμφωνα με τις διατάξεις των Ν. 1767/ 1987 και 1876/1990 (άρθρο 37 αυτού), όπως τροποποιηθείς ίσχυσε κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, προκύπτει ότι ο εν λόγω Κανονισμός ρυθμίζει τα θέματα που αφορούν την εν γένει υπηρεσιακή κατάσταση, μεταξύ άλλων και του Κλάδου Κύριου Προσωπικού της Τράπεζας, από της προσλήψεώς του μέχρι την καθ' οιονδήποτε τρόπο έξοδό του (άρθρ. 1, 4).

Οι τοποθετήσεις και ανακλήσεις τοποθετήσεων των Υποδιευθυντών Διευθύνσεων Διοικήσεως γίνονται με πράξη της Διοικήσεως, ύστερα από εισήγηση του αρμοδίου Οργάνου... Οι τοποθετήσεις και οι ανακλήσεις τοποθετήσεων των λοιπών στελεχών Διευθύνσεων Διοικήσεως και του Δικτύου γίνονται με Πράξη Διοικήσεως, στα πλαίσια των οικείων Κανονισμών...

Οι τοποθετήσεις διενεργούνται μετά από αξιολόγηση των υποψηφίων... Κατά την αξιολόγηση, λαμβάνονται υπόψη τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα των υπαλλήλων... Επίσης λαμβάνονται υπόψη τυχόν ειδικά προσόντα εφόσον αυτά απαιτούνται για την προς πλήρωση θέση... Προαγωγή σε ανώτερο βαθμό δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά τοποθέτηση σε ανώτερη θέση, ούτε ανάθεση ανωτέρων καθηκόντων... (άρθρ. 9).

Οι προαγωγές του προσωπικού διενεργούνται δύο (2) φορές το χρόνο, κατά τους μήνες Ιανουάριο και Ιούλιο. Ως ημερομηνία απονομής των βαθμών ("valeur"), από την οποία αρχίζουν και τα εκ της προαγωγής ωφελήματα, λογίζεται η πρώτη ημέρα των εν λόγω μηνών. Οι προαγωγές του Κλάδου Κύριου Προσωπικού, ειδικότερα στο βαθμό του Υποδιευθυντή Β' και άνω, διενεργούνται από το Διοικητικό Συμβούλιο, ύστερα από πρόταση του Διοικητή και "γίνονται κατ' απόλυτο εκλογή".

Για την προαγωγή από το βαθμό του Υποδιευθυντή Β' στον ανώτερο βαθμό του Υποδιευθυντή Α', ο κρινόμενος θα πρέπει να έχει συμπληρώσει στον κατεχόμενο βαθμό τουλάχιστον τρία έτη ευδόκιμης πραγματικής υπηρεσίας... (άρθρο 13). Η μετά του προσωπικού της Τράπεζας, σύμβαση εργασίας λύεται, α)..., β) με την έγγραφη παραίτηση του υπαλλήλου, η οποία επιφέρει τη λύση της συμβάσεως, χωρίς να απαιτείται αποδοχή ή συγκατάθεση της Τράπεζας, γ)...

δ)... (άρθρο 33). Από το σύνολο των διατάξεων του ως άνω Κανονισμού της αναιρεσίβλητης, συνάγεται ότι η Τράπεζα δεν έχει υποχρέωση να συμπληρώσει με προαγωγική κρίση όλες τις κενές θέσεις σε κάθε βαθμό, ούτε μπορεί, αν δεν το κάνει, να υποχρεωθεί προς τούτο με δικαστική απόφαση κατόπιν αγωγής υποψηφίου για προαγωγή υπαλλήλου της, καθόσον η άσκηση του δικαιώματος αυτού, στα πλαίσια του διευθυντικού της δικαιώματος, απόκειται στη διακριτική της ευχέρεια, η οποία συναρτάται με τα γενικότερα θέματα, όπως τις υπηρεσιακές ανάγκες της σε προσωπικό, τον τρόπο λειτουργίας της και τις οικονομικές γι' αυτήν επιπτώσεις από τις προαγωγές ή όχι του προσωπικού της.

Από τις ίδιες αυτές διατάξεις του Οργανισμού Τράπεζας, προκύπτει επίσης ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να κριθεί κάποιος ως προακτέος για την κατάληψη κενής οργανικής θέσεως είναι να έχει την ιδιότητα του εν ενεργεία υπαλλήλου της κατά το χρόνο κατά τον οποίο το αρμόδιο όργανό της αποφασίζει για την πλήρωση της εν λόγω θέσεως, αφού δεν μπορεί να νοηθεί προαγωγή προσώπου που δεν είναι υπάλληλός της, ως μη συνδεόμενος πλέον με αυτή με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας.

Τα ανωτέρω δεν μεταβάλλονται αν η Τράπεζα αποφασίσει στα πλαίσια του διευθυντικού της δικαιώματος οικειοθελώς, οι προαγωγές κάποιας περιόδου να έχουν αναδρομική ισχύ ήτοι από του χρόνου κατά τον οποίο κενώθηκε η θέση αυτή, έστω και αν αυτός συμπίπτει εντός του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο υπηρετούσαν και άλλοι υπάλληλοι που είχαν τα προς προαγωγήν προσόντα, αλλά είχαν απωλέσει την υπαλληλική ιδιότητα όταν αποφασίστηκε η πλήρωσή τους από το αρμόδιο όργανο της εναγομένης Τράπεζας, εκτός αν, στην ενέργεια των προαγωγικών κρίσεων κατά το μεταγενέστερο αυτό χρόνο, προέβη η εργοδότρια Τράπεζα με μόνο το σκοπό να βλάψει με τη μη προαγωγή τον εν ενεργεία υπάλληλό της, ο οποίος λόγω των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων του θα προήγετο, ώστε με την μετέπειτα αποχώρησή του να προαχθεί άλλος υπάλληλός της, υποδεέστερος εκείνου, κατά τα εν λόγω προσόντα.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε τα ακόλουθα, καθόσον αφορά τους ερευνώμενους αναιρετικούς λόγους: Με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου εξηρτημένης εργασίας, η οποία διεπόταν από τον Κανονισμό Εργασίας Προσωπικού της εφεσίβλητης (σημ: εδώ αναιρεσίβλητης) η εκκαλούσα (σημ:

εδώ αναιρεσείουσα) απασχολήθηκε στην εφεσίβλητη ως υπάλληλος στον Κλάδο Κύριου Προσωπικού/"Κατάταξη Λογιστικός". Ημερομηνία προσλήψεώς της και αναλήψεως υπηρεσίας ήταν η 27-12-1974, με το βαθμό του Δοκίμου. Κατά την ημερομηνία αυτή ήταν απόφοιτος εξαταξίου Γυμνασίου και πρωτοετής φοιτήτρια της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών...

Εξελίχθηκε βαθμολογικά... κατείχε α. το βαθμό του Υπολογιστή Β' από 1-1-1977..., β..., γ..., δ..., ε..., στ..., ζ..., η. το βαθμό του Υποδιευθυντή Β' από 1-7-2003. Άσκησε υπεύθυνα καθήκοντα, ως Στέλεχος, με "τοποθετήσεις" σε Διευθύνσεις Διοικήσεως συγκεκριμένα 1)..., 2)..., 3..., 4) ως Υποδιευθύντρια από 14-12-2000 μέχρι 20-7-2004, στη Διεύθυνση Κεφαλαιαγοράς, θέσεως ευθύνης 3ου κλιμακίου, 5.

ως Αναπληρώτρια Διευθυντή από 21-7-2004 μέχρι 23-5-2007, στη Μονάδα Διεύθυνσης Προσωπικού, θέσεως ευθύνης 2ου κλιμακίου, υφισταμένη του Διευθυντή της Διευθύνσεως Προσωπικού... Τα "κλιμάκια" είναι υπηρεσιακή ιεραρχία θέσεων ευθύνης, ανάλογα με την ευθύνη που συνεπάγονται, το μέγεθος των εργασιών που περιλαμβάνουν και την έκταση των εποπτικών καθηκόντων που απ' αυτές ασκούνται.

Η Μονάδα Διεύθυνσης Προσωπικού είναι κεντρική Μονάδα Ανθρώπινου Δυναμικού και υπάγεται στη Διοίκηση... Τέλος Φεβρουαρίου 2007 η εφεσίβλητη, δια του αρμοδίου οργάνου της, πρότεινε στη εκκαλούσα να συμμετάσχει στον "υπό δημιουργία" θεσμό του "Συμβούλου Ανθρώπινου Δυναμικού" της Διευθύνσεως Προσωπικού και την ενημέρωσε για το αντικείμενο εργασίας της, ως Συμβούλου Ανθρώπινου Δυναμικού...

Η εκκαλούσα, ως Σύμβουλος Ανθρώπινου δυναμικού, παρέμενε σε Κεντρική Μονάδα Ανθρώπινου Δυναμικού, υπαγόμενη στη Διοίκηση, ήταν υφιστάμενη του διευθυντή της Διευθύνσεως Προσωπικού Μονάδων Εξωτερικού και είχε ως αντικείμενο εργασίας την εφαρμογή των διαδικασιών σε θέματα εργαζομένων (2.500 περίπου)... ως μόνη Αναπληρώτρια Διευθυντή, θέσεως ευθύνης 2ου κλιμακίου...

Υπήρχαν ακόμη, τρείς Σύμβουλοι Ανθρώπινου Δυναμικού... Η εκκαλούσα, από υπηρεσιακή ιεραρχία θέσεων ευθύνης ήταν ανώτερη των τριών, δηλαδή υπηρεσιακά, η "βαρύτητα" του αντικειμένου εργασίας της ήταν, όπως και προηγουμένως, ανώτερη των τριών, οι οποίοι εξακολουθούσαν να είναι υφιστάμενοί της. Την πρόταση για Σύμβουλο Ανθρώπινου Δυναμικού, δέχθηκε η εκκαλούσα και συμμετείχε σε σχετικά ενημερωτικά σεμινάρια, όμως, αρχές Μαρτίου 2007, μετέβαλε γνώμη και, την 7-3-2007 "ζήτησε συνάντηση" με το Γενικό Διευθυντή Ανθρώπινου Δυναμικού...

Στην αγωγή της για τη "συνάντηση" αυτή... εκθέτει ότι "...Η αντιμετώπιση του Γενικού Διευθυντή Ανθρώπινου Δυναμικού ήταν άκρως υβριστική και εξευτελιστική η οποία την έθιξε βαθύτατα ως προσωπικότητα και ως στέλεχος της Τράπεζας... ότι ήταν πλέον θέμα στοιχειώδους αξιοπρέπειας η περαιτέρω παραμονή της στην Τράπεζα...

και ότι από την επομένη ξεκίνησε την τυπική διαδικασία αποχώρησής της εξαντλώντας ως όφειλε τα υπόλοιπα των αδειών της, ενώ έθεσε τον εαυτό της στη διάθεση της Τράπεζας, έστω και εν αδεία, για την ολοκλήρωση ενός σημαντικότατου έργου που είχε αναλάβει". Περαιτέρω το Εφετείο, δέχθηκε ότι την 21-5-2007 η εκκαλούσα με το από 18-5-2007 έγγραφό της, υπέβαλε στην εφεσίβλητη την παραίτησή της.

Στο έγγραφο παραιτήσεως αναγράφει: "Μετά τη θεμελίωση από μέρους μου, δικαιώματος σύνταξης και την απόφασή μου να αποχωρήσω από την υπηρεσία μου στην Τράπεζα, υποβάλλω με την παρούσα την παραίτησή μου από 23-5-2007, στην οποία παραίτηση μου έχετε συγκατατεθεί και σας δηλώνω ότι έλαβα ανεπιφύλακτα το συνολικό ποσό των 158.393 ευρώ, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και το ποσό των 63.119,66 ευρώ το οποίο αποτελεί την προβλεπόμενη από το άρθρο 8 εδ.

α' ν. 3198/1955 αποζημίωση. Κατόπιν των ανωτέρω, δηλώνω ρητά και ανεπιφύλακτα ότι ουδεμία αξίωση ή απαίτηση έχω ή διατηρώ κατά της Τράπεζας, από οποιαδήποτε αιτία, από τη μέχρι σήμερα παροχή των υπηρεσιών μου καθώς και από τη λύση της εργασιακής μου σχέσης, αναγνωρίζοντας παράλληλα, καθόλα νόμιμη την κατά τα ανωτέρω λύση καθώς και τη βαθμολογική, μισθολογική και εν γένει υπηρεσιακή εξέλιξή μου, μέχρι τη λύση της σύμβασης εργασίας μου".

Στη συνέχεια το Εφετείο δέχθηκε ότι, μετά το έγγραφο της παραιτήσεως, ακολούθησαν μεταξύ των διαδίκων τα αναφερόμενα, κατά χρονολογική σειρά, έγγραφα με το διαλαμβανόμενο περιεχόμενο και κατέληξε ότι: "Η σύμβαση εργασίας της εκκαλούσης λύθηκε, από 23-5-2007, χωρίς άλλο, με την έγγραφη παραίτησή της, μετά ανεπηρέαστη απόφασή της, να αποχωρήσει από την υπηρεσία της εφεσίβλητης.

Οι προαγωγές, "κατ' απόλυτον εκλογήν" του Κλάδου Κύριου Προσωπικού, για την πλήρωση κενών οργανικών θέσεων, στο βαθμό του Υποδιευθυντή Α', από 1-7-2006 ["valeur"], αποφασίσθηκε στη συνεδρίαση της 21-6-2007 του Διοικητικού συμβουλίου της εφεσίβλητης, επίσης, τότε [21-6-2007], πληρώθηκαν, μετά από αξιολόγηση, κενές θέσεις ευθύνης [και] σε όλες τις Μονάδες Ανθρώπινου Δυναμικού, με απόδοση θέσεως ευθύνης 1ου κλιμακίου από 22-5-2007.

Η εκκαλούσα, δεν αναφερόταν, στα οικεία έγγραφα, ως "κρινόμενη" ή "προς αξιολόγηση" διότι την 21-6-2007, δεν ήταν υπάλληλος "εν ενεργεία" της εφεσίβλητης και δεν απεδείχθη ότι η εφεσίβλητη, δια των αρμοδίων οργάνων της, καθυστέρησε, έτσι ώστε οι προαγωγικές κρίσεις ή οι τοποθετήσεις σε θέσεις ευθύνης να γίνουν σε χρόνο, που η εκκαλούσα είχε απολέσει την υπαλληλική της ιδιότητα, με μοναδικό σκοπό να την βλάψει, με τη μη προαγωγή στο ζητούμενο βαθμό ή τη μη τοποθέτηση σε θέση ευθύνης, όταν ήταν ακόμη, "εν ενεργεία" υπάλληλός της και υπήρχε κενή οικεία θέση.

Δεν απεδείχθη συνεπώς ότι η εκκαλούσα έχει, έναντι της εφεσίβλητης, τις επίδικες αξιώσεις, που αφορούν την προαγωγή στο βαθμό του Υποδιευθυντή Α', με τις χρηματικές αξιώσεις για περιουσιακή ζημία [διαφυγόν κέρδος] και ηθική βλάβη εύλογου ποσού 500.000 ευρώ ή την τοποθέτησή της σε θέση ευθύνης...". Υπό τις εκτεθείσες παραδοχές το Εφετείο, το οποίο απέρριψε κατ' ουσία την ασκηθείσα εκ μέρους της ήδη αναιρεσείουσας έφεση κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσία την αγωγή της τελευταίας, προέβη σε ορθή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών, που αναιρετικώς ανέλεγκτα έκρινε αποδεδειγμένα στις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 281 ΑΚ, και των αναφερθέντων στην αρχή της παρούσας άρθρων του Κανονισμού Εργασίας Προσωπικού της αναιρεσίβλητης Τράπεζας που εφάρμοσε, τις οποίες δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή.

Τούτο δε, διότι: α) κατά τη διενέργεια των προαγωγικών κρίσεων η αναιρεσείουσα είχε πάψει να είναι "εν ενεργεία" υπάλληλος της αναιρεσίβλητης, είχε ήδη αποχωρήσει από την υπηρεσία της και δεν συνδεόταν πλέον μ' αυτήν με σύμβαση εργασίας, β) η Τράπεζα δεν είχε υποχρέωση να συμπληρώσει, με προαγωγικές κρίσεις, τις κενές θέσεις, σε κάθε βαθμό, κατά τις οριζόμενες από τον Κανονισμό ημερομηνίες, αναγομένου τούτου στην άσκηση του διευθυντικού της δικαιώματος και στη διακριτική της ευχέρεια, γ) η μη διενέργεια των προαγωγικών κρίσεων, για κάλυψη κενών θέσεων στο βαθμό του Υποδιευθυντή Α', σε χρόνο κατά τον οποίο η ενάγουσα ήταν "εν ενεργεία" υπάλληλος της εναγομένης και διέθετε τα προς τούτο τυπικά και ουσιαστικά προσόντα με valeur από 1-7-2006, αλλά σε χρόνο, κατά τον οποίο αυτή είχε απωλέσει την ιδιότητα της "εν ενεργεία" υπαλλήλου (21-6-2007) δεν καθιστά την ενέργεια της Τράπεζας καταχρηστική, δοθέντος ότι, κατά τις ίδιες παραδοχές, η αναιρεσίβλητη δεν καθυστέρησε σκόπιμα την κάλυψη προϋφισταμένων κενών οργανικών θέσεων στο βαθμό του Υποδιευθυντή Α', προκειμένου να βλάψει την ενάγουσα και να προαχθεί στη θέση της - μετά την αποχώρησή της - άλλος συνάδελφός της, που καταφανώς υστερούσε έναντι αυτής, ώστε να θεμελιωθεί καταχρηστική, εκ μέρους της αναιρεσίβλητης Τράπεζας άσκηση του σχετικού δικαιώματός της σε βάρος της ενάγουσας, κατά τα εκτεθέντα στην αρχή της παρούσας.

Ούτε άλλωστε, σε κάθε περίπτωση, επικαλείται η αναιρεσείουσα ότι η απόφαση των οργάνων της αναιρεσίβλητης να καθυστερήσουν την ενέργεια των άνω προαγωγικών κρίσεων, ώστε να γίνουν σε χρόνο που η ίδια είχε απωλέσει την υπαλληλική της ιδιότητα, έγινε με μόνο το σκοπό αυτό, αλλ' αντιθέτως με την ένδικη αγωγή, παραδεκτώς επισκοπούμενη, επικαλείται σαφώς ότι η απόφαση της ίδιας της ενάγουσας για εθελούσια έξοδο προέκυψε, μετά την πάροδο του οριζομένου από τη ρηθείσα διάταξη του Κανονισμού χρόνου διενεργείας των προαγωγικών κρίσεων (Ιούλιο 2006 και Ιανουάριο 2007), ήτοι το Μάρτιο 2007.

Συνακόλουθα, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο λόγος αναίρεσης του αριθ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Εξ άλλου, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό, αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον ίδιο πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, κατά το δεύτερο σκέλος του, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., αναιρετική πλημμέλεια με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ότι προκειμένης προαγωγής στον επόμενο βαθμό του Υποδιευθυντή Α' με κρινόμενη υπάλληλο, με valeur από 1-7-2006, κρίσιμος χρόνος είναι αυτός του χρόνου valeur, δηλαδή η 1-7-2006, αδιάφορο αν η ένδικη εργασιακή σύμβαση εξακολουθούσε ή όχι να ισχύει, κατά το χρόνο της (προαγωγικής) κρίσεως.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Τούτο δε διότι, με βάση τις προεκτεθείσες παραδοχές, το Εφετείο, έλαβε υπόψη τον εν λόγω ισχυρισμό, τον οποίο απέρριψε κατ' ουσία, με την παραδοχή γεγονότων, αντιθέτων απ' αυτά που τον συγκροτοτούν. Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση ν' απορριφθεί και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-10-2012 αίτηση, της Ά. Μ., για αναίρεση της 5144/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 2014. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ