Supreme Court dismisses retrial request for perjury conviction due to insufficient evidence of innocence.

Απόφαση 465 / 2026 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 465/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αλεξάνδρα Αποστολάκη, (η οποία ορίστηκε με την υπ' αριθμ. .../2024 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Σπυρίδωνα Κουτσοχρήστο, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Φώτιο Μουζάκη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασίλειου Φλωρίδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ε. Κ.

Συνήλθε σε Συμβούλιο σε δημόσια συνεδρίασή του στο ακροατήριο του, στις 15 Μαΐου 2024, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Μ. Π. του Α. , κατοίκου ... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Καπελάρη, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθ. 738/2021 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15.11.2023 αίτηση του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2023.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Φλωρίδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αριστοτέλης Χριστόπουλου με αριθμό πρωτοκόλλου ...2024, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 525 παρ. 1, 528 παρ. 1, 529 και 531 του Κ.Π.Δ. , η από 5-11-2023 αίτηση του Μ.

Π. του Α. , κατοίκου ... (οδός ...). Με την ανωτέρω αίτηση ζητείται η προς το συμφέρον του αιτούντος επανάληψη της διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 738/2021 αμετάκλητη απόφαση του Γ' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών (Β' βαθμού), με την οποία αυτός καταδικάσθηκε, για ψευδή κατάθεση, σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τρία (3) έτη.

Επί της ως άνω αιτήσεως επάγονται τα ακόλουθα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 του Κ.Π.Δ. "1. Η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις εξής περιπτώσεις: 1) ... 2) αν, ύστερα από οριστική καταδίκη κάποιου αποκαλύφθηκαν νέα - άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν - γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. 3) αν βεβαιωθεί ότι άσκησαν ουσιώδη επιρροή στην καταδίκη του κατηγορουμένου ψευδείς καταθέσεις μαρτύρων ή γνωμοδοτήσεις πραγματογνωμόνων ή πλαστά αποδεικτικά έγγραφα ή πειστήρια, τα οποία είχαν προσαχθεί ή ληφθεί υπόψη στη διαδικασία του ακροατηρίου. 4) αν αποδείχθηκε δωροληψία δικαστή ή ενόρκου που μετείχε στο δικαστήριο που απήγγειλε την καταδίκη η άλλη από πρόθεση παράβαση του δικαστικού καθήκοντος ...".

Κατά την αληθή έννοια της διατάξεως αυτής, "νέα γεγονότα ή αποδείξεις" είναι τα στοιχεία εκείνα που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο που δίκασε και ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, ανεξαρτήτως αν υπήρχαν πριν από την καταδίκη ή προέκυψαν μεταγενέστερα. Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιαδήποτε στοιχεία, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, αλλά και ήδη εξετασθέντων, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές εκείνων που είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, με την προϋπόθεση όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές εκτιμώμενες, είτε μόνες, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό, κατά τρόπο που εγγίζει την βεβαιότητα, και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος, ή ότι καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε.

Δεν είναι νέα γεγονότα και δεν θεμελιώνουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας, η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή νόμου ή ερμηνευτικές εκδοχές, ακόμη και νομολογιακές, ως προς την έννοια και τον χαρακτήρα εφαρμοσθείσης, κατά περίπτωση, ποινικής διάταξης, ούτε εσφαλμένη εκτίμηση ή αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων, όπως παραλείψεις ή πλημμέλειες που έλαβαν χώρα κατά την κύρια διαδικασία στο ακροατήριο, κατά την οποία εκδόθηκε η καταδικαστική απόφαση.

Επίσης, δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν άμεσα ή έμμεσα και απορρίφθηκαν από αυτούς, έστω και μετά από εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων, που τέθηκαν υπόψη τους, καθώς και εκείνα, με τα οποία επιδιώκεται ο επανέλεγχος, από ουσιαστικής και νομικής απόψεως, της προσβαλλόμενης απόφασης, με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές, που την εξέδωσαν, καθόσον η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, που στρέφεται κατά αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο (αρθρ. 462 Κ.Π.Δ. , όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 137 του Ν.4855/2021), αλλά έκτακτη διαδικασία, όπως ο τίτλος του εβδόμου βιβλίου του Κ.Π.Δ.

αντικαταστάθηκε με το άρθρο 163 του ιδίου νόμου (Α.Π. 1027/2020, 1947/2020, 547/2020, 1336/2017).

Εξάλλου, οι, κατά τα ως άνω, αξιόποινες πράξεις ψευδορκίας πλαστογραφίας, δωροληψίας ή παράβασης καθήκοντος πρέπει να αποδεικνύονται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση (Α.Π. 1080/2016), εκτός αν δεν εκδόθηκε απόφαση επειδή υπήρχαν νόμιμοι λόγοι που εμπόδιζαν την εκδίκαση της υπόθεσης στην ουσία ή ανέστειλαν την ποινική δίωξη, οπότε τηρείται η διαδικασία του άρθρου 530 του Κ.Π.Δ. Όμως, δεν συνιστούν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας οι αιτιάσεις του καταδικασθέντος για την απόρριψη αιτήσεως αναιρέσεως αυτού κατά καταδικαστικής αποφάσεως, καθώς και για την απόρριψη άλλης αιτήσεώς του για επανάληψη της διαδικασίας.

Περαιτέρω, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 528 και 529 του Κ.Π.Δ. , η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας υπέρ του καταδικασμένου υποβάλλεται από τον ίδιο ή από τους οριζομένους εκ των οικείων του, ή από τον συνήγορό του ή από τον εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε προς τον εισαγγελέα εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από Πλημμελειοδικείο και προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου σε κάθε άλλη περίπτωση. Η αίτηση εισάγεται στο οικείο δικαστικό συμβούλιο, το οποίο αποφασίζει γι' αυτήν αφού ακούσει τον εισαγγελέα και τον αιτούντα, ο οποίος κλητεύεται προς τούτο, συζητείται δε στην ουσία της και δεν απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, ακόμη και αν δεν εμφανισθεί ο αιτών.

Εξάλλου, η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας, πρέπει να περιέχει, με τρόπο σαφή και ορισμένο, τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη της διαδικασίας, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, διαφορετικά είναι απαράδεκτη (Α.Π. 653/2019, 184/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτών με την υπό κρίση αίτησή του επιδιώκει την επανάληψη της διαδικασίας, που περατώθηκε με την καταδικαστική σε βάρος του υπ' αριθμ. 738/2021 απόφαση του Γ' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, προσκομίζοντας νέες αποδείξεις, ισχυριζόμενος, πως αν αυτές ήταν γνωστές στους δικαστές που τον καταδίκασαν, είναι φανερό, ότι θα είχε κηρυχθεί αθώος. Με την ως άνω απόφαση, αφού αναγνωρίσθηκε στον αιτούντα η ελαφρυντική περίσταση από το άρθρο 84 παρ. 2 περ. α' του Π.Κ. , επιβλήθηκε σ' αυτόν, κατά τα ήδη εκτεθέντα, ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τρία (3) έτη, για ψευδή κατάθεση (αρθρ. 1, 2, 14, 16, 17, 18, 26, 27 παρ. 1, 51, 53, 79, 84 παρ. 2 περ. α' και 224 παρ. 1 του ν.Π.Κ.). Η ανωτέρω καταδικαστική απόφαση κατέστη αμετάκλητη, αφού η κατ' αυτής ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεως του ως άνω καταδικασθέντος απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. 646/2022 απόφαση του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου (Ζ' Ποινικού Τμήματος).

Συνεπώς, η κρινομένη αίτηση, η οποία είναι παραδεκτή, αρμοδίως εισάγεται ενώπιον του Συμβουλίου σας, και πρέπει να εξετασθεί κατ' ουσία. Το Γ' Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προαναφερόμενη απόφασή του, εκήρυξε ένοχο τον αιτούντα του ότι: "Στην Αθήνα, στις 26-3-2013, εξεταζόμενος ενόρκως ως μάρτυρας, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στην εξ αναβολής δικάσιμο της από 22-03-2012 και υπ' αριθ.

καταθέσεως δικογράφου .../2012 αγωγής της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ε.Ε" και το δ.τ. "..." νομίμως εκπροσωπούμενης από τον εγκαλούντα Κ. Δ. του Δ. , κατά του Λ. Ε. του Π. , ατομικά και ως διευθύνοντος συμβούλου των ανωνύμων εταιρειών συμφερόντων του, κατέθεσε επ' ακροατηρίω, εν γνώσει της αναλήθειας τα εξής : "Είμαι συνεργάτης του κ.

Ε. , τον συμβουλεύω σε οικονομικά Θέματα... Στις 23/2/2010 ήρθε στο γραφείο (εν. ο εγκαλών Κ. Δ.), μας είπε έχει 1 ακίνητο, μου ζήτησε το email να μας το στείλει. Δεν μας είπε ότι ήταν τα Ελληνικά Πετρέλαια. Εμείς γνωρίζαμε για αυτό το ακίνητο από την εταιρεία... Δεν μας είπε για το ακίνητο, μετά μας έστειλε email και μας είπε για τα Ελληνικά Πετρέλαια.

Τον πήραμε τηλέφωνο και του είπαμε γνωρίζαμε το ακίνητο και μας είπε θα μας έκανε χρηματοδότηση, μας είπε θα μας φέρει σε επαφή με διευθύνων σύμβουλο της τράπεζας... Μας είπε ότι είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος του ακινήτου και θα κάνει χρηματοδότηση και έτσι του στείλαμε το email... ο κ. Λ. Ε. μου είπε να γράψω το email.

Υπάρχει κανονισμός πως γίνεται μια μεσιτική εντολή, εδώ ήταν υφαρπαγή email...".. ..."

Πλην, όμως όλα τα προεκτεθέντα που ελέχθησαν κατά την ως άνω μαρτυρική του κατάθεση και σχετίζονταν με την ερευνώμενη υπόθεση ήταν ψευδή, καθώς καθ' όλη τη διάρκεια των επαφών και κατά την πορεία των διαπραγματεύσεων που είχε ο εγκαλών με τον Λ. Ε. , ουδέποτε ο τελευταίος ή άλλοι συνεργάτες του, ανέφεραν σ' αυτόν κάτι σχετικό περί της γνωριμίας του Λ.

Ε. με τον Π. Ε. ή περί γνώσης των ακινήτων των εταιριών του. Περαιτέρω, ουδέποτε η εταιρία Deloitte εγχείρησε στο Λ. Ε. φάκελο με τη μελέτη εξυγίανσης της εταιρίας ΕΚΤΑΣΙΣ DEVELOPMENT ΑΕ. Οι μεσιτικές ενέργειες στις οποίες προέβη ο εγκαλών. από την πλευρά του, συνίσταντο αποκλειστικά στην υπόδειξη και διαμεσολάβησή του για την αγορά ακινήτων και ουδέποτε για τη χρηματοδότηση της αγοράς τους, ενώ το email που απεστάλη από τον Μ.

Π. του Α. προς τον εγκαλούντα στις 23-2-2010, είχε συνταχθεί από τον ίδιο και όχι κατόπιν υπαγόρευσης του εγκαλούντος προς έγγραφη επιβεβαίωση των όσων είχαν προφορικά συμφωνηθεί μεταξύ τους το πρωί της ημέρας εκείνης". Με την υπό κρίση αίτησή του ο ως άνω καταδικασθείς ισχυρίζεται, ότι από νέα άγνωστα στο εκδόσαν την προδοαληφθείσα απόφαση Δικαστήριο στοιχεία, τα οποία προσκομίζει και επικαλείται, καθίσταται φανερή η αθωότητά του για την αξιόποινη πράξη που έχει καταδικασθεί.

Συγκεκριμένα, κατ' εκτίμηση του περιεχομένου της κρινομένης αιτήσεως, ο αιτών προσκομίζει και επικαλείται ως νέα αποδεικτικά στοιχεία 1) την από 4-9-2023 επιστολή προς αυτόν του Α. Δ. , Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρείας με την επωνυμία "Deloitte Business Solutions Ανώνυμη Εταιρεία Συμβούλων Επιχειρήσεων", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής, και 2) την από 10-9-2023 όμοια επιστολή προς τον ίδιο του Μ.

Χ. , Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρείας με την επωνυμία "Fukuro Capital Advisors Ltd", που εδρεύει στη Λευκωσία Κύπρου, καθώς επίσης δεκαοκτώ (18) σχετικά, από τα οποία υποστηρίζει, ότι προκύπτει η αλήθεια όσων αυτός κατέθεσε ως μάρτυρας την 26-3-2013, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Όμως, η βεβαίωση εκ μέρους των ανωτέρω, ότι το εταιρικό "προφίλ" της εταιρείας "EKTASIS DEVELOPMENT Α.Ε." είχε δοθεί, μετά την υπογραφή Σύμβασης Εμπιστευτικότητας τον Αύγουστο 2009, στον Λ.

Ε. , Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας "...", δεν αντιστοιχεί στην έκταση όλων των πραγματικών περιστατικών, τα οποία κατέθεσε ο αιτών την 26-3-2023, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ούτε οι ως άνω επιστολές - βεβαιώσεις και τα λοιπά έγγραφα, είτε εκτιμώμενα μόνα, είτε σε συνδυασμό με τις λοιπές αποδείξεις, που προσκομίσθηκαν στο Δικαστήριο, καθιστούν φανερό, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στην μείζονα πρόταση, κατά τρόπο που εγγίζει την βεβαιότητα, και όχι απλώς πιθανό, ότι ο ως άνω καταδικασθείς για ψευδή κατάθεση, είναι αθώος.

Κατ' ακολουθίαν των προεκτεθέντων, πρέπει, 1) η κρινομένη αίτηση να απορριφθεί ως αβάσιμη στην ουσία, και 2) να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 578 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Προτείνεται: Να απορριφθεί η από 5-11-2023 αίτηση του Μ. Π. του Α. , κατοίκου ... (οδός ...), για επανάληψη προς το συμφέρον του της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 738/2021 αμετάκλητη απόφαση του Γ' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών (Β' βαθμού),

και

Να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα της παρούσης διαδικασίας.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αριστοτέλης Χριστόπουλος".

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αιτούντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 του ισχύοντος από 1-7-2019 ΚΠΔ [Ν. 4620/2019], όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 162 του Ν. 4855/2021, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις, που περιοριστικά αναφέρονται στο ανωτέρω άρθρο, και αν, ύστερα από την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε [περ. 2].

Κατά την αληθινή έννοια της παραπάνω διάταξης "νέα γεγονότα ή αποδείξεις" είναι εκείνες οι οποίες ασχέτως αν υπήρχαν πριν την καταδίκη, δεν υποβλήθηκαν στην κρίση των δικαστών που δίκασαν και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες σ' αυτούς, την κρίση του δε αυτή το επιλαμβανόμενο της αίτησης επανάληψης διαδικασίας δικαστήριο σχηματίζει μετά την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας.

Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις συμπληρωματικές, διευκρινιστικές ή τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, καταθέσεις νέων μαρτύρων, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις και πρακτικά, υπό την προϋπόθεση ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες από μόνες τους ή σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που εγγίζει τη βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε (ΑΠ 386/2025, ΑΠ 665/2023).

Τα νέα, άγνωστα στους καταδικάσαντες δικαστές, γεγονότα ή αποδείξεις που αποκαλύφθηκαν, απαιτείται να ήταν άγνωστες στον καταδικασθέντα, διότι διαφορετικά θα μπορούσε να τις είχε προσκομίσει, πρέπει δε να αφορούν τα πραγματικά στοιχεία της υπόθεσης, τα οποία συγκροτούν το συλλογισμό του δικαστηρίου, με τον οποίο δέχεται ότι συντρέχουν οι αντικειμενικοί ή υποκειμενικοί όροι τέλεσης ορισμένου εγκλήματος (ΑΠ 386/2025, ΑΠ 603/2022, ΑΠ 1549/2018).

Δεν είναι όμως νέα γεγονότα και δεν θεμελιώνουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή νόμου ούτε η εσφαλμένη εκτίμηση ή αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων, όπως και παραλείψεις ή πλημμέλειες που έλαβαν χώρα κατά την κύρια διαδικασία κατά την οποία εκδόθηκε η καταδικαστική απόφαση, ενώ δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας, γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν, αμέσως ή εμμέσως, και απορρίφθηκαν ή δεν άσκησαν επιρροή στο σχηματισμό της δικανικής κρίσης (ΑΠ 386/2025).

Τέλος δεν θεωρούνται άγνωστα γεγονότα, εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από νομικής και ουσιαστικής πλευράς έλεγχος της καταδικαστικής απόφασης, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές που εξέδωσαν την απόφαση, εφόσον η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία.

Τα παραπάνω συμπορεύονται και με τη νέα διάταξη του άρθρου 462 του ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 137 του Ν. 4855/2021, κατά την οποία η επανάληψη διαδικασίας δεν χαρακτηρίζεται πλέον έκτακτο ένδικο μέσο, αλλά και με το σκοπό της, σύμφωνα με τον οποίο δεν συνάδει η αναγνώριση στη διαδικασία αυτή της διενέργειας ενός ανάλογου των τακτικών ενδίκων μέσων ελέγχου της νομικής και ουσιαστικής ορθότητας της δικαστικής απόφασης (ΑΠ 386/2025, ΑΠ 603/2022, ΑΠ 243/2021).

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 528 §§ 1, 3 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας, υποβάλλεται από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή το σύζυγο του ή τους εξ αίματος συγγενείς του μέχρι και του δεύτερου βαθμού, τον συνήγορό του ή τον Εισαγγελέα του Δικαστηρίου που τον καταδίκασε και υποβάλλεται στον Εισαγγελέα Εφετών αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από Πλημμελειοδικείο και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση. Τέλος, η αίτηση επανάληψης διαδικασίας μπορεί να υποβληθεί οποτεδήποτε, μη υποκείμενη σε προθεσμία, μόνον όμως, σε περατωθείσα με αμετάκλητη απόφαση οιουδήποτε ποινικού Δικαστηρίου ποινική διαδικασία, εφ' όσον με τη συγκεκριμένη απόφαση χαρακτηρίστηκε το αδίκημα ως κακούργημα ή πλημμέλημα και μόνον στις περιοριστικά οριζόμενες στις παραπάνω διατάξεις περιπτώσεις.

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 528 § 3 του ΚΠΔ προκύπτει, ότι για το παραδεκτό της αίτησης επανάληψης της διαδικασίας, πρέπει να εκτίθενται σ' αυτή με σαφήνεια και πληρότητα οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η επανάληψη και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, καθώς και τα νέα στοιχεία που είναι σχετικά με την πράξη για την οποία εχώρησε η καταδίκη του αιτούντος και το περιεχόμενο αυτών, ώστε να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της βασιμότητας της αίτησης από το Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) που επιλαμβάνεται αυτής, διαφορετικά είναι απαράδεκτη (ΑΠ 386/2025). Τέλος, σύμφωνα με τα άρθρα 529 § 1 εδ. α' και 528 § 3 του ΚΠΔ αρμόδιο να αποφασίσει για την αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας είναι το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από Εφετείο.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτών, με την κρινόμενη από 15/11/2023 (αριθμ. πρωτ ...2023) αίτησή του, ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της υπ' αριθμ. 738/2021 αμετάκλητης απόφασης του Γ' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών (αφού η κατ' αυτής αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε με την 646/2022 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου), με την οποία καταδικάστηκε, αφού του αναγνωρίσθηκε η ελαφρυντική περίσταση από το άρθρο 84 παρ. 2 περ. α' του Π.Κ., σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τρία (3) έτη, για την αξιόποινη πράξη της ψευδούς καταθέσεως (άρθρ. 1,2, 14, 16, 17, 18, 26, 27 παρ. 1, 51, 53, 79, 84 παρ. 2 περ. α' και 224 παρ. 1 του ν.Π.Κ.), για το λόγο ότι υπάρχουν νέες αποδείξεις, οι οποίες σε συνδυασμό με τα υπάρχοντα στοιχεία καθιστούν ολοφάνερη την αθωότητά του. Η αίτηση παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 528 παρ. 3 και 529 εδ. α του ίδιου Κώδικα και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε τα ακόλουθα: "Μετά την υποβολή από τον Κ. Δ. του Δ. της από 10/11/2014 μήνυσής του κατά των, μεταξύ άλλων, α) Μ. Π. του Α. (1ος κατηγορούμενος) και β) Λ. Ε. του Π. (2ος κατηγορούμενος), αυτοί παραπέμφθηκαν να δικαστούν ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για τις αξιόποινες πράξεις της ψευδορκίας μάρτυρα κατ' εξακολούθηση (1ος κατηγορούμενος) και της ηθικής αυτουργίας στην πράξη αυτή κατά συρροή (2ος κατηγορούμενος).

Με την υπ' αριθμό 4566/13-9- 2019 απόφαση του Β' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, οι κατηγορούμενοι καταδικάσθηκαν τελεσίδικα για τις ανωτέρω πράξεις που τελέσθηκαν α) στις 26/3/2013, όταν ο 1ος κατηγορούμενος εξετάσθηκε ενόρκως στο ακροατήριο του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ως μάρτυρας ανταπόδειξης στην αγωγή της εταιρείας "...

ΕΕ" κατά του Λ. Ε. ατομικά και των εταιρειών συμφερόντων του "..." και "..." και β) στις 16/6/2014, όταν ο 1ος κατηγορούμενος κατέθεσε ως μάρτυρας ενώπιον της Συμβολαιογράφου … Α. Π. Κ. , συνταχθείσης της υπ' αριθμό .../2014 ένορκης βεβαίωση της πιο πάνω Συμβολαιογράφου. Ήδη μετά την από .../2019 αίτηση αναίρεσης του ανωτέρω 1ου κατηγορουμένου (Μ.

Π.) και τους από 25/9/2020 πρόσθετους λόγους αυτής, αναιρέθηκε εν μέρει η υπ' αριθμό 4566/2019 απόφαση του Β' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών κατά την πρώτη μερικότερη πράξη της ψευδορκίας, που αποδίδεται στον 1° κατηγορούμενο με τη δοθείσα ένορκη κατάθεσή του, στις 26/3/2013, στο ακροατήριο του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά τη συζήτηση της πιο πάνω αγωγής λόγω απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο (άρθρο 171 παρ. 2 Κ.Π.Δ) πράξη και παραπέμφθηκε, κατά το μέρος αυτό, να δικασθεί στο παρόν Δικαστήριο τόσο για τον αναιρεσείοντα 1° κατηγορούμενο όσο και για τον φερόμενο ηθικό αυτουργό της πράξης αυτής 2° κατηγορούμενο, λόγω επεκτατικού αποτελέσματος του ενδίκου μέσου της αναίρεσης σε αυτόν (άρθρο 469 Κ.Π.Δ.).

Κατόπιν αυτών, οι κρινόμενες εφέσεις με αριθμούς ...2017 και ...2017 των κατηγορουμένων κατά της υπ' αριθμό 41624/13-12-2017 απόφασης του Θ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, αφού ασκήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα (αυθημερόν), πρέπει να γίνουν τυπικά δεκτές και να εξεταστούν από ουσιαστική άποψη, μόνο ως προς τα χωρία για τα οποία αναιρέθηκε η υπ' αριθμ. 4566/13-09-2019 απόφαση του Β' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών με την υπ' αριθμ. 73/2021 απόφαση του Ζ' Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Από την αποδεικτική διαδικασία ενώπιον του ακροατηρίου του Δικαστηρίου τούτου και ειδικότερα από την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία του παρόντος πρώτου κατηγορουμένου και γενικά από όλη τη συζήτηση της υπόθεσης και από την αξιολογική εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το άρθρο 177 παρ. 1 ΚΠΔ αρχή της ηθικής απόδειξης, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα:

Ο Κ. Δ. είναι κύριος εταίρος, νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής της εταιρείας με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "...", με έδρα την Αθήνα και αντικείμενο εργασιών την παροχή μεσιτικών εργασιών, νόμιμα διορισμένη μεσίτρια αστικών συμβάσεων, εγγεγραμμένη στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών με α.μ. ...

Τον Ιανουάριο του 2010 ο ανωτέρω Κ. Δ. έμαθε από τον γνωστό του μεσίτη Χ. Ι. ότι ο Π. Ε. , Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας με την επωνυμία "EKTASIS DEVELOPMENT ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ", καθώς και άλλων εταιρειών, τις οποίες διηύθυνε είτε ο ίδιος είτε μέλη της οικογένειάς του, σκόπευε να πουλήσει ακίνητα των εταιρειών του.

Έτσι οι δύο μεσίτες, αποφάσισαν να συνεργαστούν για την πώληση των ακινήτων, ενεργώντας, ο μεν Χ. Ι. για λογαριασμό της (εκάστοτε) πωλήτριας εταιρείας συμφερόντων του Π. Ε. , ο δε Κ. Δ. , με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας- "...", για λογαριασμό των υποψηφίων αγοραστών. Επειδή στο διαδίκτυο κυκλοφορούσαν πληροφορίες, ότι ο όμιλος εταιρειών με την επωνυμία "...", συμφερόντων του δεύτερου κατηγορούμενου, που είχε αρχίσει να δραστηριοποιείται στην αγορά ακινήτων από το έτος 2008, ενδιαφερόταν για αγορά μισθωμένων εμπορικών ακινήτων στην ελληνική αγορά, κατά το τέλος Ιανουάριου του έτους 2010 ο Κ.

Δ. επικοινώνησε μαζί του και ζήτησε να συναντηθούν, προκειμένου να του υποδείξει ακίνητα προς αγορά. Στις 5/2/2010 πραγματοποιήθηκε συνάντηση, κατά την οποία, ο δεύτερος κατηγορούμενος, αντιλαμβανόμενος ότι η εταιρεία "..." του Κ. Δ. , διαχειριζόταν αξιόλογα και ιδιαίτερων προδιαγραφών ακίνητα, που ικανοποιούσαν τα κριτήρια αγοράς, του έδωσε προφορική εντολή, προκειμένου να του υποδείξει τέτοια ακίνητα και να τον φέρει σε επαφή με τους πωλητές τους, ώστε να τα αγοράσει είτε ο ίδιος, είτε οι εταιρείες συμφερόντων του, έναντι μεσιτικής αμοιβής ύψους 1% επί του πραγματικού τιμήματος της αγοραπωλησίας, πλέον του αναλογούντος ΦΠΑ.

Στις 16/2/2010 ο Κ. Δ. απέστειλε στον δεύτερο κατηγορούμενο ηλεκτρονικό μήνυμα με θέμα "Επενδυτικά Ακίνητα", στο οποίο του ανέφερε ότι υπάρχουν δύο ακίνητα, τα οποία διαχειρίζεται η εταιρεία που εκπροσωπεί ("...") προς πώληση, από τα οποία: α) το ένα είναι "νεοαποπερατωθέν κτίριο γραφείων υψηλοτάτων προδιαγραφών σε κομβικότατο σημείο της Κηφισίας, συνολικής επιφάνειας 4.650 τ.μ." μισθωμένο σε πολυεθνική εταιρεία ΑΑΑ, με τίμημα 9.700.000 ευρώ, β) Για το άλλο ακίνητο ζήτησε να τον ενημερώσει, αν ενδιαφέρεται η εταιρεία του να υποβάλει πρόταση για ένα μοναδικό και νεόκτευκτο επενδυτικό ακίνητο, με συνολικό εμβαδόν 30.000 τ.μ.

περίπου, το οποίο πωλείται με πρόσφατο μισθωτήριο συμβόλαιο διάρκειας 12 συν 12 ετών, εγγυημένο για 6 έτη, σε ΑΑΑ μισθωτή αντί ποσού 57Μ ευρώ περίπου με αξιολογότατη απόδοση και με την επισήμανση ότι στο εν λόγω ακίνητο υπάρχει η δυνατότητα εκχώρησης ισόποσου (περίπου με το τίμημα της πώλησης) 20ετούς ομολογιακού δανείου με κλειδωμένο για όλη τη διάρκεια του δανείου spread 3,50% plus euribor τριμήνου.

Στη συνέχεια, ακολούθησαν τηλεφωνικές επικοινωνίες και ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων, μεταξύ του Κ. Δ. και του πρώτου κατηγορουμένου, ο οποίος ήταν μέτοχος στις εταιρείες του τρίτου κατηγορούμενου και ειδικός σύμβουλός του σε θέματα οικονομικής και στρατηγικής διοίκησης, σύμφωνα με τα οποία οι κατηγορούμενοι εκδήλωσαν αμέσως ενδιαφέρον για το πιο πάνω πρώτο ακίνητο, της Κηφισιάς (ηλεκτρονικό μήνυμα της 22/2/2010 ώρα 3.58μμ) και εκδήλωσαν "προκαταρκτικό" ενδιαφέρον για άλλα δυο ακίνητα, για τα οποίαζήτησαν περισσότερες λεπτομέρειες (ηλεκτρονικό μήνυμα της 22/2/2010 ώρα 4.13μμ).Ταυτόχρονα στάλθηκε στον Κ.

Δ. ηλεκτρονικό μήνυμα από την Ε. Χ. , η οποία εργαζόταν ως μισθωτή στον όμιλο εταιρειών του δεύτερου κατηγορούμενου και κατείχε τη θέση της γενικής διευθύντριας, (ηλεκτρονικό μήνυμα της 22/2/2010 ώρα 4.13μμ), και ζήτησε να της αποσταλούν, το συντομότερο δυνατόν, για τα δύο πιο πάνω επενδυτικά ακίνητα, τοπογραφικό διάγραμμα, διάγραμμα κάλυψης, κατόψεις ορόφων, άδειες οικοδομής, μισθωτήρια συμβόλαια καθώς και φωτογραφίες/χάρτες των ακινήτων αυτών.

Την επομένη ημέρα, 23/2/2010 ακολούθησε συνάντηση μεταξύ του Κ. Δ. και των κατηγορουμένων, στην οποία ο Κ. Δ. τους γνωστοποίησε τα στοιχεία που αφορούσαν το ακίνητο της Κηφισιάς και ειδικότερα, ότι τούτο ανήκε στην εταιρεία "ΕΒΑΧ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΑΕ" της οποίας τυγχάνουν μέτοχοι, Κυπριακή εταιρεία συμφερόντων της οικογένειας Ε.

καθώς και ο υιός του Π. Ε. , ενώ υπογράφηκε και έγγραφη συμφωνία μεσιτικής εντολής για το εν λόγω ακίνητο.

Κατά την ίδια συνάντηση, συζήτησαν για το ακίνητο των 30.000 τ.μ ,που είχε ήδη προταθεί στον δεύτερο κατηγορούμενο με το προαναφερόμενο από 16/2/2010 ηλεκτρονικό μήνυμα και αναφέρθηκε ότι το ακίνητο αυτό βρίσκεται στον Δήμο Αμαρουσίου επί των οδών ... και ότι είναι μισθωμένο στην εταιρεία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ", τον πλήρη δε τεχνικό φάκελό του είχαν ζητήσει οι κατηγορούμενοι μέσω της Ε.

Χ. , όπως προαναφέρθηκε, αλλά και για άλλα ακίνητα (οριζόντιες ιδιοκτησίες) της εταιρείας "ΕΚΤΑΣΙΣ" στο Παλαιό Φάληρο. Την ίδια ημέρα, ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν παρών στη συνάντηση, ενεργώντας κατ' εντολή του δεύτερου κατηγορούμενου, έστειλε στον Κ. Δ. το από 23/2/2010 (ώρα 3.46 μμ) ηλεκτρονικό μήνυμα, με το οποίο του ζήτησε περαιτέρω πληροφορίες για το ακίνητο των 30.000 τ.μ.

και με την επισήμανση ότι αποδέχονται (ενν. ο όμιλος εταιρειών του δεύτερου κατηγορούμενου) την (ήδη εξ αρχής συμφωνημένη) μεσιτική αμοιβή του Κ. Δ. ποσοστού 1% πλέον ΦΠΑ, εφόσον προχωρήσουν στην αγορά του ακινήτου. Το βράδυ της ίδιας ημέρας (23/2/2010, ώρα 7.25 μμ και 7.33 μμ), ο Κ. Δ. έστειλε στους κατηγορούμενους αναλυτική περιγραφή του ακινήτου του Αμαρουσίου, καθώς και την αναλυτική κατάσταση του ομολογιακού δανείου του ως άνω ακινήτου.

Τα έγγραφα αυτά η εταιρεία του Κ. Δ. είχε στην κατοχή της μετά από ηλεκτρονική προώθησή τους στην ίδια, από τον Χ. Ι. , μέσω της ηλεκτρονικής του διεύθυνσης "...". Την επόμενη ημέρα, στις 24/2/2010 ο Κ. Δ. συναντήθηκε με την Ε. Χ. και της παρέδωσε τα ζητηθέντα έγγραφα και για τα δύο επενδυτικά ακίνητα (Κηφισιάς και Αμαρουσίου), η τελευταία δε, υπέγραψε την από 24/2/2010 βεβαίωση, στην οποία δήλωσε υπεύθυνα ότι, με την ιδιότητά της ως Valuation Manager της ... , παρέλαβε από τον Κ.

Δ. , με την ιδιότητά του ως γενικού διευθυντή της εταιρείας "... Ε.Ε", τα κάτωθι στοιχεία : α) το ακίνητο επί των οδών ... του Δήμου Αμαρουσίου Αττικής, τοπογραφικό διάγραμμα του οικοπέδου, άδεια οικοδομής, διάγραμμα κάλυψης, κατόψεις όλων των επιπέδων, φωτογραφία του κτιρίου και μισθωτήρια συμβόλαια και β) για το ακίνητο επί της οδού ...

του Δήμου Κηφισιάς, τους τίτλους ιδιοκτησίας αυτού. Παράλληλα, μέσω του Κ. Δ. , διεκπεραιώθηκε και η διαβίβαση των απαραίτητων εγγράφων για την αγορά του ακινήτου της Κηφισιάς (νομιμοποιητικά της Κυπριακής εταιρείας που κατείχε το μεγαλύτερο ποσοστό της εταιρείας "ΕΒΑΧ ΑΕ", κυρίας του ακινήτου και την εκπροσώπηση της τελευταίας (πωλήτριας) και προώθηση του σχεδίου του προσυμφώνου προς την εταιρεία "ΕΚΤΑΣΙΣ"), Στις 25/2/2010 υπογράφηκε το προσύμφωνο για τη μεταβίβαση του ακινήτου της Κηφισιάς, μεταξύ της πωλήτριας και της εταιρείας "...", που ανήκει στον όμιλο εταιρειών συμφερόντων του δεύτερου κατηγορούμενου, με την καταβολή 150.000 ευρώ ως αρραβώνα και με τη συμφωνία, ότι η εν λόγω μεταβίβαση θα πραγματοποιείτο με αγορά των μετοχών της πωλήτριας και ότι η προθεσμία σύνταξης της οριστικής σύμβασης ορίζεται έως τις 31/3/2010.

Στη συνάντηση για την υπογραφή του προσυμφώνου αυτού ήταν παρών και ο Π. Ε. , καθόσον η πωλήτρια εταιρεία, ανεξαρτήτως της τυπικής της εκπροσώπησης, ήταν δικών του συμφερόντων και τη διηύθυνε ο ίδιος. Στη συνάντηση αυτή ο Π. Ε. ήλθε για πρώτη φορά σε επαφή με τον δεύτερο κατηγορούμενο, ενώ κατά την ως άνω συνάντηση, ο Κ.

Δ. αποκάλυψε στον δεύτερο κατηγορούμενο, ότι και τα άλλα ακίνητα, που του είχε υποδείξει προς πώληση, μεταξύ των οποίων του Αμαρουσίου και του Παλαιού Φαλήρου, ανήκαν στην οικογένεια του Π. Ε. Τις επόμενες ημέρες ο Κ. Δ. και οι κατηγορούμενοι (ο δεύτερος εξ αυτών δια του συνεργάτη του πρώτου κατηγορούμενου), συνέχισαν να επικοινωνούν σε σχέση με το ακίνητο του Αμαρουσίου, και συγκεκριμένα για τον προγραμματισμό και την επίτευξη συνάντησης του δεύτερου κατηγορουμένου με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της τράπεζας HSBC, μέσω γνωριμίας του Κ.

Δ. κατά τους ισχυρισμούς του, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί ο δεύτερος κατηγορούμενος από την ως άνω τράπεζα για την αγορά του ακινήτου, συνάντηση, όμως, η οποία τελικά δεν επιτεύχθηκε. Να σημειωθεί ότι σε σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα του Κ. Δ. προς την Τράπεζα HCBS, ο τελευταίος ανέφερε την εταιρεία "..." ως πελάτισσά του (μήνυμα από 2/3/2010).

Στο μεταξύ, επειδή καθυστερούσε η υπογραφή του οριστικού συμβολαίου σχετικά με το ακίνητο της Κηφισιάς και, συνακόλουθα, καθυστερούσε και η καταβολή της μεσιτικής αμοιβής στην εταιρεία του Κ. Δ. , ο τελευταίος απέστειλε στον δεύτερο κατηγορούμενο, το από 9/7/2010 ηλεκτρονικό μήνυμα, εκθέτοντάς του, μεταξύ άλλων, και τα εξής : " ...Δεδομένου δε ότι υποβάλλετε διάφορες εναλλακτικές προτάσεις για την αγορά άλλων ακινήτων (πολλά μάλιστα εκ των οποίων σας τα έχουμε εγγράφως υποδείξει από μηνών) ιδιοκτησίας των ίδιων πωλητών δηλ.

της οικογένειας Π. Ε. ή της εταιρείας συμφερόντων αυτής με την επωνυμία EKTASIS DEVELOPMENT ΑΕ, όπως π.χ. για τμήμα του κτιρίου επί της Λ. ... στο Π. Φάληρο κλπ, με τυχόν απώτερο σκοπό την ματαίωση της αγοράς των μετοχών της ΕΒΑΧ ΑΚΙΝΉΤΩΝ ΑΕ και τον συμψηφισμό του καταβληθέντος αρραβώνα 150.000 ευρώ με το τίμημα αγοράς άλλου ακινήτου, επισημαίνουμε ότι η υποχρέωσή σας για την καταβολή της αμοιβής μας ίσης με 1% επί της πραγματικής αξίας της αγοραπωλησίας πλέον ΦΠΑ - όπως εγγράφως έχουμε συμφωνήσει - ευλόγως ισχύει στο σύνολό της για οποιοδήποτε ακίνητο περιέλθει στην ιδιοκτησία οιασδήποτε (ημεδαπής ή αλλοδαπής) εταιρείας συμφερόντων σας, για το οποίο, ως πωλητής θα συμβάλλεται η εταιρεία EKTASIS DEVELOPMENT ΑΕ είτε οιαδήποτε άλλη εταιρεία συμφερόντων των μελών της οικογένειας Π.

Ε..... ". Στο μήνυμα αυτό, στο οποίο αναφερόταν ως υποδειχθέν και το ακίνητο στο Παλαιό Φάληρο, ο δεύτερος κατηγορούμενος δεν απάντησε. Τελικά, μετά από προφορικές παρατάσεις της υπογραφής της οριστικής σύμβασης για το ακίνητο της Κηφισιάς, οι οποίες συμφωνούντο μεταξύ Π. Ε. και δεύτερου κατηγορούμενου, η οριστική σύμβαση μεταβίβασης των μετοχών της εταιρείας "ΕΒΑΧ ΑΕ" στην οποία ανήκε το ακίνητο της Κηφισιάς προς την εταιρεία "..." συμφερόντων του δεύτερου κατηγορούμενου, υπογράφηκε στις 21/10/2010 και έτσι η πιο πάνω εταιρεία του δεύτερου κατηγορούμενου, υπό το νέο πλέον ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών της εταιρείας ΕΒΑΧ ΑΕ κατέστη η νέα ιδιοκτήτρια του εν λόγω ακινήτου.

Ταυτόχρονα, κατά την ίδια ημερομηνία (21/10/2010) η εταιρεία με την επωνυμία "..." συμφερόντων του δεύτερου κατηγορούμενου, αγόρασε από την εταιρεία "EKTASIS DEVELOPMENT SA" τα υποδειχθέντα από τον Κ. Δ. ακίνητα (οριζόντιες ιδιοκτησίες) του Παλαιού Φαλήρου, επί της ... και επί των οδών ... και ... Τέλος, στις 13/4/2011 η νεοσυσταθείσα εταιρεία με την επωνυμία "..." συμφερόντων του δεύτερου κατηγορούμενου, αγόρασε από την εταιρεία με την επωνυμία "EKTASIS DEVELOPMENT SA" το υποδειχθέν από τον Κ.

Δ. ακίνητο του Αμαρουσίου. Όλες οι πιο πάνω μεταβιβάσεις, δηλαδή αυτές που αφορούσαν τα ακίνητα στο Παλαιό Φάληρο και στο Αμαρούσιο Αττικής, απεκρύβησαν από την εταιρεία του Κ. Δ. και ουδέποτε της καταβλήθηκε η συμφωνημένη μεσιτική της αμοιβή, ενώ της καταβλήθηκε η μεσιτική της αμοιβή σχετικά με το ακίνητο της Κηφισιάς, η οποία μετά από διαπραγματεύσεις, συμφωνήθηκε στο συνολικό ποσό των 98.400 ευρώ.

Να σημειωθεί ότι από τον Απρίλιο του ίδιου έτους ο Κ. Δ. ζητούσε πλήρη και έγκαιρη ενημέρωση σχετικά με την υπογραφή του συμβολαίου. Από όλα τα πιο πάνω αποδεικνύεται ότι μεταξύ του Κ. Δ. και του δεύτερου κατηγορούμενου, καταρτίστηκε σύμβαση μεσιτείας, δυνάμει της οποίας, η Δ. και η εταιρεία του ανέλαβαν την υπόδειξη ακινήτων προς πώληση προκειμένου να μεσολαβήσουν για την κατάρτιση της αγοραπωλησίας, φέροντας σε επαφή τους αντισυμβαλλόμενους, έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής της και ότι, στα πλαίσια αυτής της σύμβασης μεσιτείας, ο Κ.

Δ. υπέδειξε στον δεύτερο κατηγορούμενο, μεταξύ άλλων και τα ακίνητα του Αμαρουσίου και του Παλαιού Φαλήρου, έφερε δε σε επαφή και τους αντισυμβαλλόμενους, ολοκληρώνοντας έτσι τα καθήκοντα από τη μεσιτική εντολή. Ειδικότερα, για το ακίνητο του Αμαρουσίου, η μεσιτική αυτή εντολή επιβεβαιώνεται και εγγράφως, με ηλεκτρονικό μήνυμα του πρώτου κατηγορούμενου, συνεργάτη του δεύτερου και μέτοχο σε πολλές εταιρείες του ομίλου εταιρειών συμφερόντων του τελευταίου, ενώ για τις οριζόντιες ιδιοκτησίες του Παλαιού Φαλήρου παρέμεινε προφορική, καθόσον ο δεύτερος κατηγορούμενος είχε αρχίσει συζητήσεις με τον Π.

Ε. παρακάμπτοντας τον Κ. Δ. και την εταιρεία του, παριστάνοντας ότι δεν τον ενδιαφέρουν πλέον οι σχετικές οριζόντιες ιδιοκτησίες. Έτσι, ο δεύτερος κατηγορούμενος, με τις ανωτέρω υποδείξεις του Κ. Δ. , όχι μόνο έλαβε γνώση της ύπαρξης των ακινήτων - τα οποία προηγουμένως αγνοούσε - και της επιδιωκόμενης από τους ιδιοκτήτες τους πώλησης αυτών αλλά επιπλέον πληροφορήθηκε και τα στοιχεία τους, στη συνέχεια δε, με την μεσολάβηση του Κ.

Δ. συναντήθηκε με τον Π. Ε. , ο οποίος ήταν κατ' ουσίαν ο πωλητής, δια μέσου των εταιρειών συμφερόντων του (ΕΒΑΧ ΑΕ και EKTASIS DEVELOPMENT SA) και προχώρησαν στις διαπραγματεύσεις. Για την επίτευξη, μάλιστα της κατάρτισης της αγοραπωλησίας σε σχέση με το ακίνητο του Αμαρουσίου, είχε ενεργό ρόλο ο Κ. Δ. , παρόλο που ήταν εκτός των συμβατικών διαμεσολαβητικών υποχρεώσεών του, ο οποίος προσπάθησε να διευκολύνει τον δεύτερο κατηγορούμενο να δανειοδοτηθεί με γνωριμία που είχε στην αλλοδαπή τράπεζα HSBC.

Συνεπώς, ο δεύτερος κατηγορούμενος, χωρίς να έχει μεσολαβήσει υπαναχώρηση εκ μέρους του Κ. Δ. και της εταιρείας του από τη σύμβαση μεσιτείας ούτε ανάκλησηαυτής, αγόρασε τα πιο πάνω ακίνητα, επ' ονόματι των εταιρειών των συμφερόντων του και του απόλυτου ελέγχου του, χωρίς, όμως, να καταβάλει στη μεσίτρια εταιρεία τη συμφωνηθείσα μεσιτική της αμοιβή για τα υποδειχθέντα από αυτή ακίνητα του Αμαρουσίου και του Παλαιού Φαλήρου.

Ενόψει της διαμορφωθείσας ως άνω κατάστασης, η εταιρεία του κ. Δ. "... ΕΕ", νομίμως εκπροσωπούμενη από τον τελευταίο, άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, σε βάρος του δεύτερου κατηγορούμενου ατομικά καθώς και σε βάρος των εταιρειών συμφερόντων του, "..." (που αγόρασε το ακίνητο του Αμαρουσίου) και "..." (που αγόρασε τις οριζόντιες ιδιοκτησίες του Παλαιού Φαλήρου), την από 22/3/2012 (αριθμ.

εκθ. καταθ. .../2012) αγωγή, με την οποία, εκθέτοντας όλα τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, δηλαδή, ότι στα πλαίσια της καταρτισθείσας σύμβασης μεσιτείας μεταξύ της εταιρείας που εκπροσωπούσε και του δεύτερου κατηγορούμενου (που αφορούσε στην υπόδειξη προς τον εντολέα - δεύτερο κατηγορούμενο ευκαιρίας για σύναψη συμβάσεων αγοραπωλησίας, με αγοραστή είτε τον ίδιο είτε οποιαδήποτε εταιρεία συμφερόντων του και με αντίστοιχη υποχρέωση των τελευταίων να καταβάλουν στη μεσίτρια εταιρεία ως αμοιβή ποσό ίσο με ποσοστό 1% επί της πραγματικής αξίας των ακινήτων που θα μεταβιβάζονταν σ'αυτούς πλέον Φ.Π.Α), του υπέδειξε, πέραν του ακινήτου της Κηφισιάς και δύο έτερα ακίνητα κείμενα στο Αμαρούσιο και στο Παλαιό Φάληρο Αττικής, για τα οποία δεν έλαβε την αντίστοιχη μεσιτική αμοιβή, καίτοι αυτά αγοράσθηκαν από τις εναγόμενες εταιρείες συμφερόντων του, ζήτησε, ύστερα από παραδεκτό περιορισμό του καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής σε αναγνωριστικό, να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να της καταβάλουν, αληλλεγγύως και σε ολόκληρο ο καθένας από αυτούς, ως ενεχόμενοι από τη σύμβαση μεσιτείας, ο μεν δεύτερος κατηγορούμενος (τότε εναγόμενος) και η εταιρεία συμφερόντων του με την επωνυμία "..." το ποσό των 90.000 ευρώ (που αντιστοιχεί στη μεσιτική της αμοιβή για την αγορά των οριζοντίων ιδιοκτησιών του Παλαιού Φαλήρου), ο δε δεύτερος κατηγορούμενος και η εταιρεία συμφερόντων του με την επωνυμία "..." το ποσό των 607.000 ευρώ (που αντιστοιχεί στη μεσιτική της αμοιβή για την αγορά του ακινήτου του Αμαρουσίου).

Στα πλαίσια εκδίκασης της ως άνω αγωγής που συζητήθηκε (μετ'αναβολή) στις 26/3/2013 και κατά την οποία ο Κ. Δ. εξετάσθηκε ανωμοτί ως διάδικος και ο δεύτερος κατηγορούμενος εξετάσθηκε ενόρκως ως μάρτυρας ανταπόδειξης ενώπιον του ακροατηρίου του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, κατέθεσε τα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα : "Είμαι συνεργάτης του κ.

Ε. , τον συμβουλεύω σε οικονομικό, θέματα... Στις 23/2/2010 ήρθε στο γραφείο (εν. ο Κ. Δ.), μας είπε έχει 1 ακίνητο, μου ζήτησε το email να μας το στείλει. Δεν μας είπε ότι ήταν τα Ελληνικά Πετρέλαια. 'Εμείς γνωρίζαμε για αυτό το ακίνητο από την εταιρεία ... Δεν μας είπε για το ακίνητο, μετά μας έστειλε email και μας είπε για τα Ελληνικά Πετρέλαια.

Τον πήραμε τηλέφωνο και του είπαμε γνωρίζαμε το ακίνητο και μας είπε θα μας έκανε χρηματοδότηση, μας είπε θα μας φέρει σε επαφή με διευθύνων σύμβουλο της τράπεζας ... Μας είπε ότι είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος του ακινήτου και θα κάνει χρηματοδότηση και έτσι του στείλαμε το email. .. ο κ. Λ. Ε. μου είπε να γράψω το email.

Υπάρχει κανονισμός πως γίνεται μια μεσιτική εντολή, εδώ ήταν υφαρπαγή email...... Επί της προαναφερόμενης αγωγής της μεσίτριας εταιρείας, εκδόθηκε η με αριθμ. 125/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η οποία διορθώθηκε με τη με αριθμ. 37/2014 απόφαση του ιδίου δικαστηρίου, δυνάμει της οποίας, η εν λόγω αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή και αναγνωρίσθηκε ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος (τότε εναγόμενος) και η εταιρεία συμφερόντων του με την επωνυμία "...", οφείλουν να καταβάλουν στην ενάγουσα, εις ολόκληρο ο καθένας από αυτούς, το αιτηθέν ποσό των 607.000 ευρώ που αντιστοιχεί στη μεσιτική της αμοιβή για το αγορασθέν ακίνητο του Αμαρουσίου.

Κατά της αποφάσεως αυτής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ασκήθηκαν, νομότυπα και εμπρόθεσμα, από τα διάδικα μέρη, οι από 18-3-2014 (αριθμ. εκθ. καταθ. ...2014) και από 26-3-2014 (αριθμ. εκθ. καταθ. ...2014) αντίθετες εφέσεις ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Παράλληλα ο δεύτερος κατηγορούμενος, ενεργώντας ατομικά και ως νόμιμος εκπρόσωπος των εταιρειών "..." και "...", υπέβαλε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, εξ αφορμής της διενέργειας της πρωτοβάθμιας πολίτικης δίκης, την από 10-7-2014 έγκληση σε βάρος του Κ.

Δ. , για τις αξιόποινες πράξεις, α) της απάτης στο δικαστήριο τετελεσμένης και σε απόπειρα από την οποία το σκοπούμενο περιουσιακό όφελος και η αντίστοιχη προξενηθείσα ζημία υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ και β) της ψευδούς ανώμοτης κατάθεσης, ισχυριζόμενος ότι ο εγκαλούμενος (Κ. Δ.), δια της ψευδούς ανωμοτί εξέτασής του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ήτοι καταθέτοντας ότι ο τότε εγκαλών (νυν δεύτερος κατηγορούμενος) του ζήτησε να του υποδείξει ακίνητα με συμφωνία μεσιτικής αμοιβής 1% καθώς και ότι μεσολάβησε στην αγοραπωλησία των λοιπών ακινήτων δηλαδή του Αμαρουσίου και του Παλαιού Φαλήρου, ψευδολόγησε εναντίον του με αποτέλεσμα να παραπλανήσει την Δικαστή και έτσι αυτή να εκδώσει ευνοϊκή για τον εγκαλούμενο απόφαση επί ζημία του ιδίου, τελώντας με τις ως άνω ενέργειες του, την αξιόποινη πράξη της απάτης ενώπιον δικαστηρίου τετελεσμένης (αναφορικά με το ακίνητο του Αμαρουσίου) και σε απόπειρα (αναφορικά με τις οριζόντιες ιδιοκτησίες του Παλαιού Φαλήρου) σε αληθινή συρροή με την αξιόποινη πράξη της ψευδούς ανώμοτης κατάθεσης, δεδομένου ότι εκείνος (τότε εγκαλών) αρνείται ότι συνήφθη μεταξύ του ιδίου και του Κ.

Δ. έγγραφη ή προφορική εντολή σχετικά με τα αγορασθέντα ακίνητα στις περιοχές του Αμαρουσίου και του Παλαιού Φαλήρου. Ως μάρτυρες κατηγορίας προτάθηκε και ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος έδωσε την με αριθμ. ...2014 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της Συμβολαιογράφου … Α. Π. Κ. , στην οποία ο πρώτος κατηγορούμενος, κατέθεσε εν γνώσει του τα ακόλουθα γεγονότα : "...

Στις 23-02-2010 και ώρα 14.00 μμ ορίσθηκε ραντεβού στα γραφεία του Ομίλου ... με τον Κ. Δ. , προκειμένου να μας υποδείξει το ακίνητο στην Κηφισιά ... Στο ραντεβού αυτό δήλωσε ότι ήταν αποκλειστικός εκπρόσωπος των ακινήτων, αλλά παρότι ο Λ. Ε. του ανέφερε ότι γνωρίζει τον Π. Ε. , πατέρα του Ε. Ε. , στον οποίο ο Κ. Δ. μας δήλωσε ότι ανήκε κατά ένα μέρος το ακίνητο της Κηφισιάς για το οποίο υπεγράφη η μεσιτική εντολή και τα ακίνητα της εταιρείας του Π.

Ε. ΕΚΤΑΣΙΣ Α.Ε. , ο Κ. Δ. δεν έκανε καμία αναφορά στον Π. Ε. , ή στην εταιρεία ιδιοκτησίας του ΕΚΤΑΣΙΣ Α.Ε. Ειδικότερα, ο Λ. Ε. μέσω επαφών που είχε στην αγορά ακινήτων, είχε γνωρίσει ήδη από την έναρξη των εργασιών του Ομίλου στην Ελλάδα το 2008 και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας Deloitte κο Χ. , ο οποίος περί τον Αύγουστο του 2009 τον ενημέρωσε στα πλαίσια κοινωνικής επαφής τους ότι ή εταιρεία με την επωνυμία ΕΚΤΑΣΙΣ DEVELOPMENT Α.Ε. , της οποίας η εταιρεία που διεύθυνε, Deloitte Business Solutions ΑΕ, είχε αναλάβει τη σύνταξη Επιχειρηματικού Σχεδίου Αναδιοργάνωσης και την υποστήριξη της στην ανεύρεση υποψήφιων επενδυτών και στις διαπραγματεύσεις μαζί τους για την αγορά είτε των μετοχών της εταιρείας είτε πακέτων ακινήτων της, διέθετε σημαντικό χαρτοφυλάκιο ακινήτων μεταξύ των οποίων αρκετό, εμπορικής χρήσεως ακίνητα μεγάλης έκτασης και προβολής, που ενδεχομένως τύγχαναν των προδιαγραφών του Ομίλου .......

Σε συνάντηση με τον κο Χ. και προς άτυπη ενημέρωσή του, ο κος Χ. είχε δώσει στον Λ. Ε. αντίγραφο της συνταχθείσας από την Deloitte Συνοπτικής Παρουσίασης του χαρτοφυλακίου ακινήτων της εταιρείας ΕΚΤΑΣΙΣ DEVELOPMENT Α.Ε ...Ο Κ. Δ. στο ραντεβού μας στις 23-2-2010 επέμεινε να μας προτείνει και δεύτερο ακίνητο, το οποίο πωλούνταν προς 57.000.000 Ευρώ ...

Ταύτισε όμως ξεκάθαρα τη δική του συμβολή στην πιθανή αγοραπωλησία του ακινήτου με τη διαμεσολάβησή του στην επίτευξη συγκεκριμένης χρηματοδότησης... Επειδή ενδιαφερόμασταν για τη χρηματοδότηση της αγοράς του ακινήτου και ήμασταν διατεθειμένοι να συνεργαστούμε με τον Κ. Δ. μόνο εάν επρόκεπο να την επιτύχουμε, δέχθηκε ο Λ.

Ε. να μου υπαγορεύσει ο Κ. Δ. ένα κείμενο που θα λειτουργούσε σαν "εγγύηση" του από μέρους του Ομίλου μας ενδιαφέροντος για τη μεσολάβηση του Κ. Δ. στη χρηματοδότησητης αγοράς του ακινήτου από τράπεζα, μη έχοντας ωστόσο μάθει σε ποιο ακίνητο αναφερόταν ο Κ. Δ. Το κείμενο που απαίτησε να του αποσταλεί προκειμένου να αποκαλύψει τον τρόπο της χρηματοδότησης ...

απέστειλα εγώ στο email του κου Δ. στις 2.47 μ.μ. της 23-2-2010 ενόσω ο Κ. Δ. βρισκόταν ακόμη στο γραφείο του Λ. Ε. , απέναντι μου και απέναντι του, κατόπιν λέξη προς λέξη υπαγόρευσης του κειμένου από τον ίδιο τον κο Κ. Δ. και συγκεκριμένα : "Κατόπιν της επικοινωνίας μας στις 16-02-2010 κατά την οποία μας αποκάλυψες ένα εμπορικό ακίνητο επιφάνειας περίπου 30.000 τμ για το οποίο υπάρχει η δυνατότητα για ομολογιακό δάνειο 20 ετών με σταθερό επιτόκιο 3,5 πλέον Euribor τριών μηνών, παρακαλώ να μας παράσχεις περαιτέρω πληροφορίες σχετικό, με το ως άνω ακίνητο.

Αποδεχόμαστε 1% πλέον ΦΠΑ σαν αμοιβή, εάν προχωρήσουμε με την μεταβίβαση." Η αποστολή λοιπόν του ως ανω ηλεκτρονικού μηνύματος που έλαβε χώρα καλή τη πίστη από εμένα, συνδέθηκε άρρηκτα, και αποκλειστικά από όλους τους παράγοντες στο ραντεβού, ήτοι τον Κ. Δ. , το Λ. Ε. κι εμένα με την προτεινόμενη μεσολάβηση του Κ.

Δ. για χρηματοδότηση του Ομίλου μας για αγορά του ακινήτου. Υφήρπασε λοιπόν κατά τη συνάντησή μας στις 23-02-2010 αυτό το email μου προκειμένου να το χρησιμοποιήσει κατά το δοκούν αργότερα και να το ονοματίζει στην αγωγή του δήθεν μεσιτική εντολή για το ακίνητο του Αμαρουσίου ... Με το που αποκαλύφθηκε από τον Κ.

Δ. το ακίνητο το οποίο αφορούσε η προσφορά του και για το οποίο μας διαβεβαίωνε ότι ενεργεί ως αποκλειστικός αντιπρόσωπος και είχε εξασφαλίσει χρηματοδότηση της αγοράς του .... τηλεφώνησα παρουσία του Λ. Ε. στον Κ. Δ. και του διέκοψα κάθε συζήτηση συνεργασίας μας για το εν λόγω ακίνητο, ενώ του δήλωσα ότι δεν έχουμε κανένα ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο ακίνητο λόγω του υψηλού του τιμήματος, το οποίο μας ήταν ήδη γνωστό μέσω της γνωριμίας του Λ.

Ε. με τον κο Π. Ε....". Τα αναφερόμενα στην πιο πάνω ένορκη βεβαίωση κρίθηκε αμετάκλητα, μετά την έκδοση της υπ' αριθμό 73/2021 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, ότι ήταν ψευδή.

Περαιτέρω, από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ότι όλα τα πραγματικά γεγονότα, που κατέθεσε ο πρώτος κατηγορούμενος, όπως ανωτέρω εκτέθηκαν, κατά την ένορκη εξέτασή του στο ακροατήριο του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ως μάρτυρας ανταπόδειξης στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας πολιτικής δίκης και σχετίζονταν ουσιαστικά με την ερευνώμενη υπόθεση της αγωγής μπορούσαν να επηρεάσουν, έστω και κατ' ελάχιστα, ως σχετιζόμενα με τα αποδεικτέα θέματα, την απόφαση του πολιτικού δικαστηρίου, ήταν αντικειμενικώς ψευδή και ο πρώτος κατηγορούμενος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειάς τους παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από αυτόν.

Και τούτο, διότι, όπως προεκτέθηκε, καθ' όλη τη διάρκεια των επαφών και κατά την πορεία των διαπραγματεύσεων που είχε ο Κ. Δ. με τον δεύτερο κατηγορούμενο, ουδέποτε ο ίδιος ή άλλοι συνεργάτες του, ανέφεραν σ' αυτόν κάτι σχετικό περί της γνωριμίας του (του δεύτερου κατηγορούμενου) με τον Π. Ε. ή περί γνώσης των ακινήτων που διέθεταν προς πώληση οι εταιρείες συμφερόντων του τελευταίου όπως εν γνώσει του αναληθώς κατέθεσε, αφού στην περίπτωση αυτή, δεν δικαιολογείται η μη αμφισβητούμενη ανάθεση μεσιτικής εντολής προς την εταιρεία του εγκαλούντος, ούτε για το ακίνητο της Κηφισιάς.

Έτσι, ο δεύτερος κατηγορούμενος έλαβε γνώση της εκποίησης των ακινήτων συμφερόντων του Π. Ε. , των μελών της οικογένειάς του καθώς και των εταιρειών συμφερόντων του, ιδίως δε της εταιρείας του με την επωνυμία "EKTASIS DEVELOPMENT ΑΕ" και της εταιρείας "ΈΒΑΧ ΑΕ" και δη α) του ακινήτου - κτίριο γραφείων στην Κηφισιά θέση "Καλυφτάκη", β) των ακινήτων οριζόντιων ιδιοκτησιών στο Παλαιό Φάληρο Αττικής σε κτίριο γραφείων επί της Λεωφόρου ...

και γ) του ακινήτου - κτίριο γραφείων στο Μαρούσι Αττικής, επί των οδών ... και πεζοδρόμου, μισθωμένο στην εταιρεία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΕ". από την εταιρεία με την επωνυμία "... Ε.Ε" και ειδικότερα, από τον εκπρόσωπό της Κ. Δ. του Δ. που, ενεργώντας στα πλαίσια της μεσιτικής δραστηριότητας της εταιρείας του, μεσολάβησε προκειμένου να υλοποιηθούν οι σκοπούμενες αγοραπωλησίες.

Οι ισχυρισμοί ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος πληροφορήθηκε από τον ίδιο τον Π. Ε. ή από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας Deloitte κ. Χ. δεν ευσταθούν. Ειδικότερα, ο ισχυρισμός ότι η εταιρία Deloitte Business Solutios ΑΕ παρέδωσε, τον Αύγουστο του έτους 2009, δια του Διευθύνοντα αυτής Συμβούλου Χ. στον δεύτερο κατηγορούμενο και προς άτυπη ενημέρωσή του, αντίγραφο της συνταχθείσας από αυτή συνοπτικής παρουσίασης του χαρτοφυλακίου ακινήτων της εταιρείας με την επωνυμία "ΕΚΤΑΣΙΣ DEVELOPMENT ΑΕ" (αναφερόμενη ως "σύμβαση εμπιστευτικότητας") στην οποία ανήκαν και τα ακίνητα του Αμαρουσίου και που Παλαιού Φαλήρου, όπως αναληθώς εν γνώσει του κατέθεσε ο πρώτος κατηγορούμενος, δεν αποδείχθηκε.

Η εταιρεία Deloitte Business Solutios ΑΕ είναι εταιρεία που αναλαμβάνει την αξιολόγηση του χαρτοφυλακίου εταιρειών και προέβη στην αξιολόγηση του χαρτοφυλακίου της EKTASIS DEVELOPMENT ΑΕ, στις 30/7/2009, προφανώς λόγω αίτησης υπαγωγής της εταιρείας στο άρθρο 99 του ν. 3588/2007, δυνάμει της οποίας άνοιξε, με την υπ' αριθμό 761/2009 απόφαση του Δικαστηρίου, η διαδικασία συνδιαλλαγής.

Ο ισχυρισμός, όμως, ότι παραδόθηκε από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας Deloitte κ. Χ. στον δεύτερο κατηγορούμενο είναι παντελώς ψευδής. Τούτο επειδή, η σύνταξη τέτοιων μελετών για λογαριασμό του "πελάτη" και εν προκειμένω της προαναφερόμενης εταιρείας του Π. Ε. , καλύπτονται από το καθήκον εχεμύθειας και δεν χορηγούνται αντίγραφά τους που περιέχουν την κατάσταση του "πελάτη" σε τρίτους, έστω και ατύπως, αφού μια τέτοια ενέργεια υπερβαίνει το αντικείμενο εργασιών της, παρεμβαίνει στο έργο εταιρειών, όπως του Κ.

Δ. , και λειτουργεί ενάντια στους κανόνες της αγοράς. Ο ισχυρισμός ότι ο ίδιος ο Π. Ε. , από τον Αύγουστο του 2009 (κατά τους ισχυρισμούς το πρώτου κατηγορουμένου) ή από τον Σεπτέμβριο του 2009 (κατά τους ισχυρισμούς του Π. Ε. στην υπ' αριθμό .../2012 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Συμβολαιογράφου … Κ. Χ. Κ.) ενημέρωσε τον δεύτερο κατηγορούμενο για τα ακίνητα που διέθετε προς πώληση, επίσης κρίνεται ψευδής, αφού με το άνοιγμα της διαδικασίας συνδιαλλαγής της εταιρείας του Π.

Ε. όλος ο κτηματομεσιτικός κόσμος γνώριζε την μεγάλη ακίνητη περιουσία της εταιρείας που είχε περιέλθει σε δυσμενή οικονομική θέση και θα επιχειρούσε εκποίηση των ακινήτων της. Έτσι, τα αναφερόμενα από τα εμπλεκόμενα μέρη, ήτοι τον δεύτερο κατηγορούμενο και τον Π. Ε. περί προσωπική γνωριμίας τους από το έτος 2009 εκτιμάται ότι δίδονται στο πλαίσιο αντίκρουσης της αγωγής του Κ.

Δ. για την εξαιρετικά υψηλή μεσιτική αμοιβή του. Πρέπει δε στο σημείο αυτό να επισημανθεί ιδιαίτερα ότι ο τελευταίος, όταν έδωσε τα στοιχεία του προς πώληση ακινήτου του Αμαρουσίου στην Ε. Χ. , όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, της παρέδωσε μεταξύ των άλλων εγγράφων που αφορούσαν το ακίνητο του Αμαρουσίου και μισθωτήριο συμβόλαιο, το οποίο δεν θα μπορούσε να βρισκόταν στα χέρια του, αν γνώριζε για το ακίνητο μέσω του διαδικτύου, όπως ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι.

Αμέσως δε μετά την παραλαβή των πιο πάνω στοιχείων των δύο επενδυτικών ακινήτων, η Χ. υπέγραψε σχετική βεβαίωση παραλαβής αυτών, στο τέλος του κείμενου της οποίας, γίνεται ρητή, σαφής και συγκεκριμένη αναφορά και για τα δύο ως άνω ακίνητα, δηλαδή της Κηφισιάς και του Αμαρουσίου, όπως ήδη έχει αμετάκλητα κριθεί.

Τέλος, οι μεσιτικές ενέργειες στις οποίες προέβη ο Κ. Δ. , ενεργώντας ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας με την επωνυμία "... Ε.Ε", συνίσταντο αποκλειστικά και μόνο στην υπόδειξη και διαμεσολάβησή του για την αγορά ακινήτων και όχι στη χρηματοδότηση της αγοράς τους, όπως αναληθώς ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι, ενώ το e-mail που απεστάλη από τον πρώτο κατηγορούμενο, κατ' εντολή του δεύτερου κατηγορούμενου, προς τον Κ.

Δ. , στις 23/2/2010, είχε συνταχθεί από τον ίδιο και όχι κατόπιν υπαγόρευσής του από τον τελευταίο (κ. Δ.), προς έγγραφη επιβεβαίωση των όσων είχαν προφορικά συμφωνηθεί μεταξύ τους το πρωί της ημέρας εκείνης και δεν εξαρτήθηκε η αναφερόμενη σ'αυτό (e- mail) συμφωνηθείσα αμοιβή της μεσίτριας εταιρείας που αφορούσε τη συγκεκριμένη υπόδειξη ευκαιρίας για το ακίνητο του Αμαρουσίου, με τη διαμεσολάβηση της εταιρείας του Κ.

Δ. στην επίτευξη συγκεκριμένης χρηματοδότησης, ούτε βέβαια το ως άνω e-mail υφαρπάσθηκε από τον Κ. Δ. (ακόμη και με την παραδοχή ότι αυτό συντάχθηκε κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον δεύτερο κατηγορούμενο), προκειμένου να το χρησιμοποιήσει μεταγενέστερα κατά το δοκούν και να το εμφανίσει ως δήθεν μεσιτική εντολή για το ακίνητο του Αμαρουσίου, όπως επίσης αναληθώς εν γνώσει του κατέθεσε ο πρώτος κατηγορούμενος, περί δήθεν υφαρπασθείσας μεσιτικής εντολής.

Τούτο επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ουδέποτε ανακλήθηκε από την πλευρά του δεύτερου κατηγορούμενου.

Συνεπώς αποδεικνύεται ότι το με ημερομηνία 23/2/2010 e-mail, που στάλθηκε στον Κ. Δ. , κατ' εντολή του δεύτερου κατηγορούμενου, από τον πρώτο κατηγορούμενο (στο οποίο αποδέχεται την καταβολή μεσιτικής αμοιβής 1%) αφορούσε τη συγκεκριμένη υπόδειξη ευκαιρίας για το ακίνητο του Αμαρουσίου και τη συμφωνηθείσα αμοιβή της μεσίτριας εταιρείας για την περίπτωση επίτευξης της αγοράς του εν λόγω ακινήτου και ουδεμία σχέση είχε, ούτε ταυτίσθηκε με τη διαμεσολάβηση του Δ. προς εξασφάλιση σχετικής χρηματοδότησης. Αντίθετα αποδείχθηκε ότι επρόκειτο περί προσπάθειας του Δ. , στα πλαίσια παροχής συμπληρωματικής βοήθειας προς τον δεύτερο κατηγορούμενο, με σκοπό την ταχύτερη κατάρτιση της σκοπούμενης αγοραπωλησίας του ακινήτου, ενέργεια θεμιτή από, πλευράς του Δ. , λόγω της προφανούς επιθυμίας του να συμβάλλει στην κατάρτιση της αγοραπωλησίας, ώστε να λάβει η εταιρεία που εκπροσωπούσε τη συμφωνηθείσα μεσιτική αμοιβή, το ύψος της οποίας ήταν ιδιαίτερα υψηλό.

Συνεπώς, ο πρώτος κατηγορούμενος αναληθώς, εν γνώσει του, κατέθεσε, ότι το προαναφερόμενο e-mail - και συνακόλουθα η καταβολή της αμοιβής της μεσίτριας εταιρείας - εξαρτήθηκε από την επιτυχή διαμεσολάβηση του εγκαλούντος στην τράπεζα HSBC και την εξασφάλιση χρηματοδότησης προς τον δεύτερο κατηγορούμενο ή προς τις εταιρείες συμφερόντων του.

Προς υποστήριξη του ισχυρισμού του προσκομίζει την υπ' αριθμ. 36732/2017 απόφαση του Ε' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αθωώθηκαν οι Κ. Χ. και Β. Μ. από την κατηγορία της ψευδορκίας μάρτυρα (και ο δεύτερος κατηγορούμενος της ηθικής αυτουργίας σε αυτήν), επειδή κρίθηκε ότι οι δυο αυτοί κατηγορούμενοι, ως τραπεζικά στελέχη της Ελληνικής Τράπεζας, δεν τέλεσαν την πιο πάνω πράξη και συγκεκριμένα α) ο Κ.

κρίθηκε αθώος του ότι, στις 21.9.2012, εξεταζόμενος ενόρκως ως μάρτυρας ενώπιον της Συμβολαιογράφου … Α. Π. Κ. , κατόπιν σχετικής αιτήσεως του Ε. Λ. , κατά τη σύνταξη της με αριθμό .../2012 ένορκης βεβαίωσης, η οποία επρόκειτο να προσκομισθεί ως νόμιμο αποδεικτικό μέσο ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (τμήμα αμοιβών) κατά τη συζήτηση της από 22.03.2012 αγωγής της εταιρίας με την επωνυμία "...

Ε.Ε.", που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Κ. Δ. κατά του Ε. Λ. ατομικά και ως διευθύνοντος συμβούλου των εταιριών με τις επωνυμίες "..." και "...", κατέθεσε, μεταξύ άλλων, επί λέξει και τα εξής: "Σημειώνω ότι περί τον Αύγουστο του έτους 2009 διέρρευσε στον τραπεζικό χώρο, ότι η εταιρεία με την επωνυμία "EKTASIS DEVELOPMENT ΑΕ", επρόκειτο να αιτηθεί την υπαγωγή της στο άρθρο 99 του Ν. 3588/2007." β) Ο Β.

Μ. του ότι, 24.09.2012, εξεταζόμενος ενόρκως μάρτυρας ενώπιον της Συμβολαιογράφου … , Ζ. Κ. , κατόπιν σχετικής αιτήσεως του πέμπτου κατηγορουμένου, Ε. Λ. , κατά τη σύνταξη της με αριθμό 2108/2012 ένορκης βεβαίωσης, η οποία επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί στην ίδια πιο πάνω δίκη κατέθεσε, μεταξύ άλλων, επί λέξει και τα εξής: "Καθ' όλη τη διάρκεια των συναντήσεων και διαπραγματεύσεων οι οποίες προηγήθηκαν της αγοραπωλησίας, στις οποίες συμμετείχαν στελέχη του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου μεταξύ των οποίων και εγώ, , ουδέποτε υπέπεσε στην αντίληψη μου ούτε άκουσα ποτέ να γίνεται μνεία περί ανάμειξης μεσίτη στην αγοραπωλησία μεταξύ της ανώνυμης εταιρείας και της ανώνυμης εταιρείας ...

Α.Ε." .... "Τους μεσίτες κυρίους Δ. και Ι. ούτε γνωρίζω ούτε άκουσα να γίνεται αναφορά σε αυτούς σε οιαδήποτε από τις συναντήσεις κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την κατάρτιση της αγοραπωλησίας" και "Ο Όμιλος εταιρειών ... άρχισε να συνεργάζεται με το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο τον Σεπτέμβριο του έτους 2010, όταν άρχισαν διαπραγματεύσεις για τη χρηματοδότηση εταιρείας του εν λόγω ομίλου για την αγορά κτιρίου γραφείων στο Μαρούσι Αττικής (επί των οδών ...), το οποίο ήταν μισθωμένο στην ανώνυμη εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε."..

Οι συγκεκριμένοι μάρτυρες, όμως, ως στελέχη Τραπεζών δεν ήταν υποχρεωμένοι ούτε όφειλαν να γνωρίζουν περί θετικής διαμεσολάβησης μεσιτών στην αγοραπωλησία. Αντίθετα οι Ι. Χ. , Ε. Π. και Ε. Λ. κρίθηκαν ένοχοι του αδικήματος της ψευδορκίας μάρτυρα (οι δυο πρώτοι) και της ηθικής αυτουργίας στην πράξη αυτή (τρίτος) για τα όσα κατέθεσαν στο πλαίσιο της ίδιας πιο πάνω δίκης και ειδικότερα κρίθηκε ότι :

α) ο Ι. Χ. γνώριζε και είχε ευρύτατη και συνεχόμενη συνεργασία από ετών με την εταιρεία ... και λόγω αυτής συχνότατη επικοινωνία για διάφορες περιπτώσεις προώθησης προς πώληση ή μίσθωση πολλών ακινήτων για τα οποία αυτός μεσολαβούσε και πως γνώριζε ότι αυτός ατομικά αλλά και ως νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής της μεσιτικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΣΤΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΕΠΕ", είχε από ετών κοινωνική σχέση και ευρύτατη επαγγελματική συνεργασία με τον Π.

Ε. , νόμιμο εκπρόσωπο, Πρόεδρο και Δ/ντα Σύμβουλο της ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία "EKTASIS DEVELOPMENT ΑΕ", ως και άλλων εταιριών δικών του ή συμφερόντων της οικογένειας του, στα πλαίσια δε της επαγγελματικής του συνεργασίας με τον άνω Π. Ε. , ούτος είχε ήδη γνωρίσει στην εταιρία ..., ότι βάσει προφορικής εντολής που είχε λάβει απ' αυτόν, αφού έγγραφη εντολή ουδέποτε ελάμβανε λόγω της στενής σχέσης τους, είχε αναλάβει από ετών την προώθηση προς πώληση όλων των ακινήτων, τόσο της ως άνω ανωνύμου εταιρείας, όσο και άλλων ακινήτων, που ανήκαν σε άλλες εταιρείες συμφερόντων του ιδίου ή της οικογένειας του.

Ο ίδιος δε ο Χ. Ι. είχε γνωστοποιήσει στην εταιρία ..., ότι διατίθενται προς πώληση τα ακίνητα ιδιοκτησίας της άνω ανωνύμου εταιρείας "EKTASIS DEVELOPMENT ΑΕ", ένα εκ των οποίων βρίσκονταν στο Π. Φάληρο (διάφορες ορ. Ιδιοκτησίες στην Λ. ...), ένα στο Μαρούσι (ολόκληρο κτίριο, το οποίο ήταν μισθωμένο στην εταιρία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΕ") καθώς και ένα ακίνητο στη Κηφισιά (ολόκληρο κτίριο μισθωμένο στην εταιρεία "TUI HELLAS"), ιδιοκτησίας της εταιρείας με την επωνυμία "ΕΒΑΧ ΑΕ", συμφερόντων της οικογένειας του Π.

Ε. , και για τα οποία απέστειλε στην εγκαλούσα εταιρία τρεις (3) ηλεκτρονικές επιστολές του με τα αναλυτικά και εμπιστευτικά στοιχεία των ως άνω ακινήτων. Επίσης γνώριζε πως, αν και η εταιρία ... γνώριζε από ετών τον Π. Ε. και έχοντας υπόψη της, την από ετών στενή κοινωνική σχέση και ευρύτατη επαγγελματική συνεργασία του Χ.

Ι. με τον Π. Ε. , κατόπιν διεξοδικών συζητήσεων, συμφωνήσαν προφορικά να συνεργαστούν προκειμένου να πετύχουν το καλύτερο αποτέλεσμα στην προώθηση των ακινήτων ιδιοκτησίας της άνω εταιρείας "EKTASIS DEVELOPMENT ΑΕ" ή άλλης εταιρείας συμφερόντων της οικογένειας Ε. , με υποδείξεις προς πελάτες της εγκαλούσας, λαμβάνοντας εύλογα ο μεν Χ.

Ι. την αμοιβή του από την πλευρά του πωλητή Π. Ε. , η δε εταιρεία ... από την πλευρά του όποιου αγοραστή - πελάτη της. Στα πλαίσια δε της ως άνω συνεργασίας τους ακολούθησαν μεταξύ τους πλήθος σχεδόν καθημερινών τηλεφωνικών επικοινωνιών από τις 12-1-2010 και μετά, καθώς και η αποστολή των ως άνω αναφερόμενων ηλεκτρονικών επιστολών του προς την εγκαλούσα εταιρία, τις οποίες είχε λάβει με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (email) από την ΕΚΤΑΣΙΣ ΑΕ και εν συνεχεία τις προώθησε ομοίως αυτούσιες στην ... , με τα εμπιστευτικά στοιχεία των προς πώληση ακινήτων ιδιοκτησίας των εταιρειών συμφερόντων Π.

Ε.

Συνεπώς ο Ι. Χ. γνώριζε ότι α) υπήρξε μεσολάβηση μεσίτη και συγκεκριμένα αποκλειστικά μεσολάβηση της ... για την απόκτηση από εταιρίες του κ. Λ. Ε. των ως άνω ακινήτων ιδιοκτησίας της εταιρίας "EKTASIS DEVELOPMENT ΑΕ" και ο ίδιος (Χ. Ι.) μεσολαβούσε για λογαριασμό του κ. Π. Ε. και των εταιριών συμφερόντων του και β) ότι η ...

έφερε σε επαφή, στις 25-2-2010, για πρώτη φορά (δεδομένου ότι μέχρι τότε ούτε γνωρίζονταν ούτε είχαν συναντηθεί) τον Π. Ε. με τον Λ. Ε. σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία του Λ. Ε. στο Μαρούσι (οδός ...), στην οποία παρέστησαν μεταξύ άλλων ο εκπρόσωπος της ... Κ. Δ. , ο Χ. Ι. , ο Π. Ε. , ο υιός του Χ. Ε. , ο Λ. Ε. , με αφορμή την υπογραφή προσυμφώνου αγοράς μετοχών της (συμφερόντων της οικογένειας Π.

Ε.) εταιρίας "ΕΒΑΧ ΑΕ" από εταιρία συμφερόντων του Λ. Ε. Β) Ο Ε. Π. γνώριζε πως ο ίδιος και ο Λ. Ε. δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους κατά το έτος 2009, ούτε είχαν συναντηθεί ποτέ μέχρι και τις 25-2-2010, όταν ο Κ. Δ. τους έφερε σε επαφή για πρώτη φορά, σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία του Λ. Ε. στο Μαρούσι (...), στην οποία παρέστησαν μεταξύ άλλων ο εκπρόσωπος της ...

Κ. Δ. , ο Χ. Ι. , ο Π. Ε. , ο υιός του Χ. Ε. και ο Λ. Ε. , με αφορμή την υπογραφή προσυμφώνου αγοράς μετοχών της (συμφερόντων της οικογένειας Π. Ε.) εταιρίας "ΕΒΑΧ ΑΕ" από εταιρία συμφερόντων του Λ. Ε. Η πληροφόρηση δε του Λ. Ε. για τα προς πώληση ακίνητα ιδιοκτησίας τόσο της εταιρίας ΕΚΤΑΣΙΣ ΑΕ όσο και της εταιρείας ΕΒΑΧ ΑΕ (αμφοτέρων συμφερόντων της οικογένειας Π.

Ε.) καθώς και όλες τις λεπτομέρειες αυτών, του εδόθησαν από την εταιρεία ... τον Φεβρουάριο του 2010 και όχι από τον ίδιο τον Π. Ε. κατά το έτος 2009. Επίσης γνώριζε, ότι α) καμία επαφή και καμία προσωπική επικοινωνία είχαν ο Λ. Ε. με τον Π. Ε. μέχρι και τις 25-2-2010, όταν για πρώτη φορά η ... τους έφερε σε επαφή, αφού οι επαφές τους γινόταν πάντοτε μέσω αυτής, η οποία ενεργούσε για λογαριασμό του Λ.

Ε. , σε συνεργασία με τον Χ. Ι. , ο οποίος ενεργούσε για λογαριασμό του Π. Ε. Στα πλαίσια των ενεργειών, τους αυτών ήρθαν επανειλημμένως σε επαφή (τόσο μέσω τηλεφωνικών επικοινωνιών όσο και μέσω ηλεκτρονικών επιστολών) με πολλά στελέχη της εταιρίας "ΕΚΤΑΣΙΣ ΑΕ", κατόπιν σχετικής εντολής του Π. Ε. , όπως π.χ. με τους κ.

Φ. Π. (προϊστάμενο λογιστηρίου), Η. Ζ. (οικονομικό διευθυντή), Γ. Κ. (νομική σύμβουλο), αλλά και με τον Λ. Ε. και τους συνεργάτες του π.χ. Μ. Π. (Founder), Ε. Χ. (Valuation Manager), Π. Ν. και Μ. Σ. (νομικοί σύμβουλοι), Π. Π. (λογιστή), β) υπήρξε αποκλειστικά υπόδειξη και μεσολάβηση της ... για λογαριασμό του Λ. Ε. για την απόκτηση από εταιρίες του, των ως άνω ακινήτων ιδιοκτησίας της εταιρίας "EKTASIS DEVELOPMENT ΑΕ" συμφερόντων του Π.

Ε. και ότι ο Χ. Ι. μεσολαβούσε για λογαριασμό αυτού και των εταιριών συμφερόντων του. Ακόμη γνώριζε πως ο Π. Ε. συνεργαζόταν από ετών με τον Χ. Ι. , στον οποίο έδινε πάντοτε μόνο προφορικές εντολές για την προώθηση προς πώληση ή μίσθωση των ακινήτων συμφερόντων του. Προς τούτο άλλωστε παρείχε σ' αυτόν όλα τα στοιχεία των ακινήτων του, ακόμα και τα πλέον εμπιστευτικά (όπως πχ.

όρους δανειακών συμβάσεων, μισθωτήρια συμβόλαια κλπ.) τα οποία ο Χ. Ι. εν προκειμένω γνωστοποίησε στην ... , δρώντας σαφώς ως μεσίτης αυτού, τόσο προφορικά όσο και εγγράφως μέσω των ηλεκτρονικών επιστολών του. γ) Ο ίδιος είχε υποδείξει στην ... ότι διατίθεται ακίνητο της εταιρίας "EKTASIS DEVELOPEMENT" προς πώληση, το οποίο βρισκόταν επί της οδού ...

στο Μαρούσι. Τούτο προκύπτει από τα με ημερομηνία 26-2-2007 και 21-3-2007 fax της εταιρίας ΕΚΤΑΣΙΣ ΑΕ προς την εγκαλούσα, τα οποία υπογράφονται από τον ίδιο τον Π. Ε. με κοινοποίηση προς τον Χ. Ι. , δ) Γνώριζε πολύ καλά την από ετών, επαγγελματική σχέση και την συνεργασία που είχε η ... με τον Χ. Ι. , αφού είχαν συνεργασθεί για την πώληση του ακινήτου της εταιρίας ΕΚΤΑΣΙΣ ΑΕ επί της οδού ...

στο Μαρούσι προς πελάτιδα εταιρία της ... το έτος 2007. Τέλος, ο ίδιος (Π. Ε.) παρέσχε στην ... όλα τα απαραίτητα στοιχεία, ακόμα και τα πλέον εμπιστευτικά, τα οποία ουδόλως αναφέρονταν στον ιστότοπο της εταιρίας ΕΚΤΑΣΙΣ ΑΕ (όπως πχ. πλήρη αρχιτεκτονικά σχέδια, φωτογραφίες των κτιρίων, μισθωτήρια συμβόλαια, τίτλους ιδιοκτησίας, όρους και ανάλυση δανειακών συμβάσεων, εξουσιοδότηση για την υπογραφή προσυμφώνου.κ.α.) για την επίτευξη των ως άνω αγοραπωλησιών, τόσο μέσω του Χ.

Ι. , όσο και κατ' εντολήν, μέσω των στελεχών των εταιριών του και συνεπώς είχε πλήρη επίγνωση και αναγνώριζε τη μεσολάβηση της ... για λογαριασμό του Λ. Ε. για την επίτευξη συμφωνιών για τις σκοπούμενες αγοραπωλησίες.

Συνεπώς, πλην της αθώωσης των τραπεζικών στελεχών οι λοιποί κατηγορούμενοι καταδικάσθηκαν για την πράξη της ψευδορκίας, αφού η αλήθεια των γεγονότων, που γνώριζαν είναι η προαναφερόμενη, όπως κρίθηκε και από το παρόν Δικαστήριο.

Περαιτέρω, ο πρώτος κατηγορούμενος ήταν στενός συνεργάτης του δεύτερου κατηγορούμενου, έμπειρος και ικανότατος επαγγελματίας, όντας αντιπρόεδρος του Χρηματιστηρίου της Κύπρου και ειδικός σύμβουλος του δεύτερου κατηγορούμενου αναφορικά με ζητήματα οικονομικής και στρατηγικής διοίκησης σε παγκόσμια βάση, κατά την ανταλλαγή των ηλεκτρονικών μηνυμάτων με τον Κ.

Δ. και της εταιρείας του, τα οποία μάλιστα συνέτασσε ο ίδιος στην αγγλική γλώσσα, όπως και το προαναφερόμενο από 23/2/2010 mail, αντιλαμβανόταν καλώς το περιεχόμενο και τη σημασία τούτων και ουδόλως πλανήθηκε για το περιεχόμενο των δηλώσεων βουλήσεως που εξέφραζε σ' αυτά, οι οποίες ήταν δηλώσεις βουλήσεως του εντολέα του, δεύτερου κατηγορούμενου και ως εκ τούτου, αναληθώς κατέθεσε εν γνώσει του, ότι το ως άνω από 23-2-2010 e-mail υφαρπάσθηκε ουσιαστικά από τον Δ.

Την αναλήθεια άλλωστε των όσων αναπτύχθηκαν πιο πάνω γνώριζε ο πρώτος κατηγορούμενος, τόσο εξ ιδίας αντιλήψεως, αφού ήταν παρών στις συναντήσεις του εγκαλούντος με τον δεύτερο κατηγορούμενο, όπως ανωτέρω εκτέθηκε, όσο και λόγω της ιδιότητάς του ως στενού συνεργάτη - ειδικού συμβούλου του δεύτερου κατηγορούμενου.

Προέβη δε στην κατάθεση των ψευδών αυτών γεγονότων, αποκρύπτοντας τα αληθή, κατά προτροπή του εργοδότη του δεύτερου κατηγορούμενου, με προφανή σκοπό να ωφελήσει τον τελευταίο, ο οποίος προσέβλεπε στην επίτευξη ευνοϊκής έκβασης της πολιτικής δίκης. Ο πρώτος κατηγορούμενος, κατά την ενώπιον του ακροατηρίου του Δικαστηρίου τούτου απολογία του, ισχυρίσθηκε ότι τα διαλαμβανόμενα στην πιο πάνω μαρτυρική του κατάθεση γεγονότα, ήταν προϊόν πληροφόρησης που του παρέσχε ο δεύτερος κατηγορούμενος και των εγγράφων που είχε υπόψη του και είναι αληθή, επικαλούμενος το από 28/8/2009 "σύμφωνο εμπιστευτικότητας" μεταξύ του Λ.

Ε. και της εταιρείας EKTASIS και, κυρίως, το ότι στην έκθεση της εταιρείας Deloitte αναφέρεται το ακίνητο της οδού ... στο Μαρούσι, ως ακίνητο που αφορά 9.132 τ,μ,. και όχι 30.000 τ.μ. Αναφορικά με το "σύμφωνο" αυτό έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω ότι το Δικαστήριο δεν πείθεται ότι η εταιρεία αξιολόγησης μοιράζει σε φίλους, πιθανούς επενδυτές τις απόρρητες πληροφορίες των πελατών της ενώ το ίδιο το "σύμφωνο εμπιστευτικότητας" είναι ένα ιδιωτικό έγγραφο χωρίς βέβαιη ημερομηνία που υπογράφουν οι δύο αντίδικοι του Κ.

Δ. , αντικρούοντας την απαίτησή του για μεσιτική αμοιβή και η ημερομηνία αυτή θα μπορούσε να τεθεί σε κάθε χρονική στιγμή. Επίσης απορριπτέος είναι και ο ισχυρισμός ότι το ακίνητο στην έκθεση ως έκτασης 9.132 τ.μ, επειδή στην έκθεση αναφέρεται ότι το οικόπεδο είναι 9.132 τ.μ. με κτίριο γραφείων 9.132 τ.μ. και με επιπλέον με 16.000 τ.μ.

για θέσεις στάθμευσης, σε δυο ορόφους, ήτοι συνολικά περίπου 26.000 τ.μ. κτίριο. Οι λοιποί ισχυρισμοί του περί άμεσης γνωριμίας των Π. Ε. και Λ. Ε. και ότι οι υπηρεσίες του Κ. Δ. και της εταιρείας του αφορούσαν μεσολαβητικές τραπεζικές εργασίες έχουν ήδη απορριφθεί σύμφωνα με τις πιο πάνω σκέψεις. Συμπληρωματικά να σημειωθεί ότι οι κατηγορούμενοι δεν ήταν μικροί ούτε μεσαίοι επιχειρηματίες.

Στη διάθεση των εταιρειών τους υπήρχε πληθώρα νομικών συμπαραστατών, στους οποίους μπορούσαν να προσφύγουν σε κάθε στιγμή. Έτσι, μετά την αποστολή του από 23/2/2010 ηλεκτρονικού μηνύματος, στο οποίο αναγράφεται ρητά ότι η αμοιβή της εταιρείας του Δ. θα ήταν 1% πλέον ΦΠΑ, εφόσον φυσικά προχωρήσουν στην μεταβίβαση οι κατηγορούμενοι δεν απάντησαν άμεσα, την επομένη όταν έμαθαν την ταυτότητα του ακινήτου, με τον ίδιο τρόπο αλλά πολλές μέρες μετά, με μήνυμα sms, ο δεύτερος κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν "ενδιαφέρεται" για το ακίνητο, πράγμα ψευδές αφού είχε ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες για την αγορά του, αφού πλέον ήταν σε άμεση επαφή με τον Π.

Ε. Ο υπερασπιστικός ισχυρισμός του πρώτου κατηγορουμένου περί ελλείψεως του δόλου του δεν κρίνεται πειστικός και αναιρείται από τα προαναφερόμενα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν, σύμφωνα με τα οποία αυτός, είχε ιδία και άμεση αντίληψη των συζητήσεων και των συμφωνιών μεταξύ του Κ. Δ. και του δεύτερου κατηγορούμενου, επειδή πάντα ήταν παρών στις συναντήσεις τους και συνέτασσε κατά κύριο λόγο ο ίδιος τα ηλεκτρονικά μηνύματα προς την εταιρεία του Δ.

και συνεταίρος του. Μάλιστα οι μεταξύ τους επιχειρηματικές συνεργασίες εκτεινόντουσαν και σε άλλες εμπορικές δραστηριότητες εξαιτίας των οποίων έχουν εμπλακεί μεταξύ τους σε δικαστικούς αγώνες. Τέλος ο πρώτος κατηγορούμενος, κατά τις ένορκες καταθέσεις του, ήταν σαφής και κατηγορηματικός αναφορικά με τα διαλαμβανόμενα σ' αυτές γεγονότα, χωρίς να προβάλλει καμία επιφύλαξη και μάλιστα, δεν περιορίσθηκε μόνο σε εκείνα που πράγματι αντιλήφθηκε με τις αισθήσεις του, αλλά επεκτάθηκε και σε ζητήματα τα οποία κατά τους όψιμους ισχυρισμούς του πληροφορήθηκε από τον δεύτερο κατηγορούμενο, χωρίς να αναφέρει τούτο, ενώ άξιο μνείας είναι και το ότι, στο τέλος της πολυσέλιδης με αριθμ. ...2014 ένορκης βεβαίωσής του, δήλωσε ότι αυτά που κατέθεσε τα γνωρίζει εξ ιδίας αντιλήψεως.

Να σημειωθεί ότι η πιο πάνω ψευδής κατάθεση του πρώτου κατηγορούμενου (καθώς και οι λοιπές προσκομιζόμενες στο πλαίσιο της αστικής δίκης μεταξύ της εταιρείας ... και του Λ. Ε. και των εταιρειών του), οι οποίες ουσιαστικά επιβεβαίωναν τους αρνητικούς της αγωγής ισχυρισμούς που προέβαλε ο τότε εναγόμενος δεύτερος κατηγορούμενος στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας αλλά και της δευτεροβάθμιας πολιτικής δίκης, συνεκτιμώμενες και με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, δεν κρίθηκαν πειστικές, με αποτέλεσμα, το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, με τη με αριθμ. 2770/2015 οριστική του απόφαση, να δεχθεί την αγωγή που άσκησε η εταιρεία ...

σε βάρος του δεύτερου κατηγορούμενου και να αναγνωρίσει ότι αυτός υποχρεούται να καταβάλει εντόκως στην μεσιτική εταιρεία το συνολικό ποσό των 660.000 ευρώ πλέον Φ.Π.Α που αντιστοιχεί στη συμφωνηθείσα μεσιτική της αμοιβή για τα ακίνητα του Αμαρουσίου και του Παλαιού Φαλήρου, ενώ προσέτι ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών που επιλήφθηκε της από 10/7/2014 έγκλησης του δεύτερου κατηγορούμενου και των εταιρειών συμφερόντων του σε βάρος του Κ.

Δ. , με τη με αριθμ. ...2016 Διάταξή του, απέρριψε τη ως άνω έγκληση ως νόμω και ουσία αβάσιμη, με την παραδοχή του αληθούς περιεχομένου της αγωγής της ...

Αναφορικά με τον δεύτερο κατηγορούμενο, από τα προεκτεθέντα αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι αυτός, στην Αθήνα στις 26-3-2013, ενεργώντας με πρόθεση και με πειθώ, φορτικότητα, συνεχείς παραινέσεις και συμβουλές, προκάλεσε την απόφαση στον πρώτο κατηγορούμενο, να διαπράξει την αξιόποινη πράξη της ψευδορκίας μάρτυρα που αυτός τελικά διέπραξε επανειλημμένα με όλες τις μαρτυρικές ένορκες καταθέσεις του, κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, έχοντας προς τούτο συμφέρον, συνιστάμενο, αφενός μεν στην απόκρουση της, σε βάρος του αλλά και σε βάρος των εταιρειών συμφερόντων του προαναφερόμενης αγωγής που είχε ασκήσει η εταιρεία ... Ε.Ε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών προκειμένου να αποφύγει να καταβάλει τη συμφωνηθείσα μεσιτική αμοιβή. Με βάση συνεπώς τα προαναφερόμενα, αποδεικνύεται ότι στοιχειοθετείται σε βάρος των κατηγορουμένων η τέλεση της αποδιδόμενης σ' αυτούς αξιόποινης πράξης της ψευδορκίας μάρτυρα και ήδη της ψευδούς κατάθεσης κατ' εξακολούθηση, κατ' άρθρ. 224 και 98 του ΠΚ που κυρώθηκε με το Ν. 4619/2019 και ισχύει από 1ης-7-2019 και της ηθικής αυτουργίας σε ψευδορκία μάρτυρα κατά συρροή και ήδη της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή κατάθεση κατά συρροή, κατ' άρθρ. 46 παρ. 1 και 224 του ΠΚ που κυρώθηκε με το Ν. 4619/2019 και ισχύει από 1ης-7-2019, αντίστοιχα λόγω πλήρωσης των στοιχείων της υποκειμενικής και αντικειμενικής υπόστασης των εν λόγω εγκλημάτων.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι των αποδιδόμενων σ' αυτούς ως άνω αξιόποινων πράξεων κατά περίπτωση, όπως αυτές (πράξεις) προσδιορίζονται κατωτέρω, με βάση τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά (ΑΠ ........) και κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό, που αποτελεί ενιαίο σύνολο με το αιτιολογικό της παρούσας το οποίο αλληλοσυμπληρώνει παραδεκτά (ΑΠ......)".

Ακολούθως δε, το Γ' Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προαναφερόμενη απόφασή του, κήρυξε ένοχο τον αιτούντα του ότι: "Στην Αθήνα, στις 26-3-2013, εξεταζόμενος ενόρκως ως μάρτυρας, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στην εξ αναβολής δικάσιμο της από 22-03-2012 και υπ' αριθ.

καταθέσεως δικογράφου .../2012 αγωγής της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ε.Ε" και το δ.τ. "...", νομίμως εκπροσωπούμενης από τον εγκαλούντα Κ. Δ. του Δ. , κατά του Λ. Ε. του Π. , ατομικά και ως διευθύνοντος συμβούλου των ανωνύμων εταιρειών συμφερόντων του, κατέθεσε επ' ακροατηρίω, εν γνώσει της αναλήθειας τα εξής : "Είμαι συνεργάτης του κ.

Ε. , τον συμβουλεύω σε οικονομικά Θέματα... Στις 23/2/2010 ήρθε στο γραφείο (εν. ο εγκαλών Κ. Δ.), μας είπε έχει 1 ακίνητο, μου ζήτησε το email να μας το στείλει. Δεν μας είπε ότι ήταν τα Ελληνικά Πετρέλαια. Εμείς γνωρίζαμε για αυτό το ακίνητο από την εταιρεία... Δεν μας είπε για το ακίνητο, μετά μας έστειλε email και μας είπε για τα Ελληνικά Πετρέλαια.

Τον πήραμε τηλέφωνο και του είπαμε γνωρίζαμε το ακίνητο και μας είπε θα μας έκανε χρηματοδότηση, μας είπε θα μας φέρει σε επαφή με διευθύνοντα σύμβουλο της τράπεζας... Μας είπε ότι είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος του ακινήτου και θα κάνει χρηματοδότηση και έτσι του στείλαμε το email... ο κ. Λ. Ε. μου είπε να γράψω το email.

Υπάρχει κανονισμός πως γίνεται μια μεσιτική εντολή, εδώ ήταν υφαρπαγή email...".. ..." Πλην, όμως όλα τα ττροεκτεθέντα που ελέχθησαν κατά την ως άνω μαρτυρική του κατάθεση και σχετίζονταν με την ερευνώμενη υπόθεση ήταν ψευδή, καθώς καθ' όλη τη διάρκεια των επαφών και κατά την πορεία των διαπραγματεύσεων που είχε ο εγκαλών με τον Λ.

Ε. , ουδέποτε ο τελευταίος ή άλλοι συνεργάτες του, ανέφεραν σ' αυτόν κάτι σχετικό περί της γνωριμίας του Λ. Ε. με τον Π. Ε. ή περί γνώσης των ακινήτων των εταιριών του. Περαιτέρω, ουδέποτε η εταιρία Deloitte εγχείρησε στο Λ. Ε. φάκελο με τη μελέτη εξυγίανσης της εταιρίας ΕΚΤΑΣΙΣ DEVELOPMENT ΑΕ. Οι μεσιτικές ενέργειες στις οποίες προέβη ο εγκαλών.

από την πλευρά του, συνίσταντο αποκλειστικά στην υπόδειξη και διαμεσολάβησή του για την αγορά ακινήτων και ουδέποτε για τη χρηματοδότηση της αγοράς τους, ενώ το email που απεστάλη από τον Μ. Π. του Α. προς τον εγκαλούντα στις 23-2-2010, είχε συνταχθεί από τον ίδιο και όχι κατόπιν υπαγόρευσης του εγκαλούντος προς έγγραφη επιβεβαίωση των όσων είχαν προφορικά συμφωνηθεί μεταξύ τους το πρωί της ημέρας εκείνης".

Περαιτέρω, με την κρινόμενη αίτηση, ο αιτών, ζητεί επανάληψη της διαδικασίας, κατ' άρθρο 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ, επικαλούμενος ειδικότερα, όπως εκθέτει, νέα κατά περιεχόμενο αποδεικτικά μέσα, συγκεκριμένα δε ισχυρίζεται, ότι από νέα άγνωστα στο εκδόσαν την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστήριο στοιχεία, τα οποία προσκομίζει και επικαλείται, καθίσταται φανερή η αθωότητά του για την αξιόποινη πράξη που έχει καταδικασθεί.

Συγκεκριμένα, κατ' εκτίμηση του περιεχομένου της κρινομένης αιτήσεως, ο αιτών προσκομίζει και επικαλείται ως νέα αποδεικτικά στοιχεία 1) την από 4-9-2023 επιστολή προς αυτόν του Α. Δ. , Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρείας με την επωνυμία "Deloitte Business Solutions Ανώνυμη Εταιρεία Συμβούλων Επιχειρήσεων", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής, και 2) την από 10-9-2023 όμοια επιστολή προς τον ίδιο του Μ.

Χ. , Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρείας με την επωνυμία "Fukuro Capital Advisors Ltd", που εδρεύει στη Λευκωσία Κύπρου, καθώς επίσης δεκαοκτώ (18) σχετικά, από τα οποία υποστηρίζει, ότι προκύπτει η αλήθεια όσων αυτός κατέθεσε ως μάρτυρας την 26-3-2013, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ειδικότερα δε, με την πρώτη επιστολή (ιδιωτικό έγγραφο που έχει κυρωθεί ψηφιακά μέσω ...), η εταιρεία Deloitte, παρέχει βεβαίωση σύμφωνα με την οποία "Με το παρόν βεβαιώνεται ότι δυνάμει της από 28.8.2009 σύμβασης εμπιστευτικότητας δόθηκε τον Αύγουστο 2009 από την εταιρεία "Deloitte Business Solutions Ανώνυμη Εταιρεία Συμβούλων Επιχειρήσεων" προς τον κ.

Λ. Ε. , Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας "..." το εταιρικό προφίλ της εταιρείας "EKTASIS DEVELOPMENT Α.Ε." σε έντυπο αντίγραφο σαράντα έξι (46) σελίδων υπό τον τίτλο "Investment Opportunity, Revised Profile/30.07.2009" και από τον Μ. Χ. απλή βεβαίωση σε έντυπο της εταιρείας Fukuro, ότι " Το 2009, ο υπογράφων, διατελούσα CEO της Deloitte Ελλάδος. Με την ιδιότητα αυτή επιβεβαιώνω το περιεχόμενο της από 4 Σεπτεμβρίου 2023 συνημμένης βεβαίωσης του τότε συνεταίρου μου Α.

Δ. ότι το εταιρικό προφίλ της Εταιρίας "EKTASIS DEVELOPMENT Α.Ε." είχε δοθεί, μετά την υπογραφή της σχετικής Σύμβασης Εμπιστευτικότητας τον Αύγουστο 2009, στον κ. Λ. Ε. , Διευθύνοντα Σύμβουλο της Εταιρίας "..."".

Όμως, αφ' ενός μεν, η βεβαίωση εκ μέρους των ανωτέρω, ότι το εταιρικό "προφίλ" της εταιρείας "EKTASIS DEVELOPMENT Α.Ε." είχε δοθεί μετά την υπογραφή Σύμβασης Εμπιστευτικότητας τον Αύγουστο 2009 (δηλαδή, 14 χρόνια πριν την υποβολή της παρούσης αιτήσεως, χωρίς να παρέχεται επαρκής εξήγηση γιατί οι επιστολές αυτές δεν ζητήθηκαν από τον αιτούντα την επανάληψη της διαδικασίας εν όψει της δίκης στο δικαστήριο της ουσίας, του οποίου προσβάλλεται η αμετάκλητη απόφαση, εν πάση δε περιπτώσει δεν υπάρχει άλλο στοιχείο από εκείνη τη χρονική περίοδο που να επιβεβαιώνει αντικειμενικά το αναφερόμενο γεγονός, πέραν των ως ανωτέρω δύο δηλώσεων και μάλιστα για γεγονός μακρινό χρονικά), στον Λ. Ε. , Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας "...", αφ' ετέρου δε, δεν αντιστοιχεί στην έκταση όλων των πραγματικών περιστατικών, τα οποία κατέθεσε ο αιτών την 26-3-2023, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ούτε οι ως άνω επιστολές - βεβαιώσεις και τα λοιπά έγγραφα, είτε εκτιμώμενα μόνα, είτε σε συνδυασμό με τις λοιπές αποδείξεις, που προσκομίσθηκαν στο Δικαστήριο, καθιστούν φανερό, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στην μείζονα πρόταση και επιτάσσει ο νόμος, κατά τρόπο που -εγγίζει την βεβαιότητα, και όχι απλώς πιθανό, ότι ο ως άνω καταδικασθείς για ψευδή κατάθεση, είναι αθώος.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση επανάληψης της διαδικασίας του αιτούντος - καταδικασθέντος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ' ουσίαν. Τέλος, πρέπει να επιβληθούν στον αιτούντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας [άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 115 του Ν. 5090/2024], όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15/11/2023 (αριθμ. πρωτ. ...2023) αίτηση του Μ. Π. του Α. , με την οποία ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της υπ' αριθμ. 738/2021 αμετάκλητης απόφασης του Γ' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών (αφού η κατ' αυτής αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε με την 646/2022 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου) με την οποία καταδικάστηκε, αφού του αναγνωρίσθηκε η ελαφρυντική περίσταση από το άρθρο 84 παρ. 2 περ. α' του Π.Κ. , σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τρία (3) έτη, για την αξιόποινη πράξη της ψευδούς καταθέσεως.

Επιβάλλει στον αιτούντα - καταδικασθέντα τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τετρακοσίων [400] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Ιουλίου 2024.

ΕΚΔΟΘΗΚΕ, στην Αθήνα στις 8 Απριλίου 2026.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου