Supreme Court dismisses appeal against one defendant but allows it against another regarding payment obligations under Greek law.

Απόφαση 465 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 465/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Αναστασία Περιστεράκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" (1η Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Μουζουράκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ. Η πρώτη αναιρεσίβλητη δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, ενώ το δεύτερο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ολυμπία Παναγιωτοπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. Στο σημείο αυτό εμφανίστηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Δημήτριος Κουκούλας, ο οποίος δήλωσε στο ακροατήριο ότι παρίσταται ο Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.), ως καθολικός διάδοχος του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκπροσωπείται από τον ίδιο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-9-2011 αγωγή της ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5159/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 2476/2016 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 16-1-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Aπό τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων, οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη, στην οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος, όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνο εναντίον εκείνων από αυτούς, από τους οποίους επιδιώκεται μ' αυτήν και, με βάση τις επικαλούμενες συνέπειές της, είναι δυνατή η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, κατά το μέρος της που στρέφεται κατ' εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη μ' αυτήν πλημμέλεια και ως προς τους οποίους, συνεπώς, δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η απόφαση και αν ακόμη ευδοκιμήσει ο λόγος αυτός (ΑΠ1399/2017,ΑΠ731/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την ένδικη αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ προσβάλλεται η υπ' αριθ 2476/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων επί εφέσεως κατά της 5159/2015 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που την επικύρωσε , δεχθείσα ότι υπόχρεος για την καταβολή του τιμήματος των αναφερομένων σ'αυτή (απόφαση) ιατρικών υλικών, που προμηθεύτηκε η μονάδα υγείας του ΙΚΑ … από την πρώτη αναιρεσίβλητη κατά το χρονικό διάστημα από 5-5-2011 έως 31-8-2011, είναι το αναιρεσείον και όχι ο ΕΟΠΥΥ .Με το μοναδικό λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης το αναιρεσείον προβάλλει έλλειψη της παθητικής του νομιμοποίησης ως προς την άνω υπόθεση για την καταβολή του οφειλομένου τιμήματος .Ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης πλήττει μόνο εκείνο το μέρος της προσβαλλομένης απόφασης με το οποίο έγινε δεκτό ότι υπόχρεο για την άνω καταβολή είναι το αναιρεσείον και δεν πλήττεται η άνω απόφαση ως προς την δικαιούχο του τιμήματος ,το ύψος και την καταβολή του.

Επομένως η αίτηση αυτή ανάιρεσης κατά το μέρος που στρέφεται κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης, η οποία, ως προκύπτει από την νόμιμα επικαλούμενη και προσαγόμενη με αριθμό …07/22-9-2017 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Εφετείο Πειραιώς Α. Ζ., κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για τη συζήτηση αυτής (της ένδικης αναίρεσης), κατά την αρχική δικάσιμο της 27-11-2017, κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υπόθεσης για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, πλην όμως δεν παρέστη ,ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο ,είναι απαράδεκτη αφού δεν την αφορά η αποδιδόμενη μ' αυτήν πλημμέλεια της προσβαλλομένης απόφασης.

Πρέπει επομένως ,κατά το μέρος που στρέφεται η αίτηση αναίρεσης κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης, να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Δυνάμει του άρθρου 97 ν.4486/2017, με το οποίο αντικαταστάθηκε η διάταξη της παρ 4 του άρθρου 52ν4430/2016, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ που προέρχονται από ΦΚΑ μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προυπολογισμό του ΕΦΚΑ ,ενώ εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον ΕΦΚΑ χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προυπολογισμού του ΕΦΚΑ. Από τις άνω δε διατάξεις εξαιρέθηκαν οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προς συγκεκριμένους οργανισμούς (ΟΠΑΔ,ΠΡΩΗΝ ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΝΑΥΤΟΥ,ΤΑΥΤΕΚΩ), οι οποίες εξακολουθούν να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου παρέστη ο δικηγόρος Δ Κουκούλας και δήλωσε ότι τις εκκρεμείς δίκες του ΕΟΠΥΥ συνεχίζει ως καθολικός διάδοχος αυτού ο ΕΦΚΑ. Παραδεκτά, δε, κατόπιν τούτου, συνεχίζεται η παρούσα δίκη από τον ΕΦΚΑ, κατ' άρθρο 556ΚΠολΔ.

Δυνάμει των άρθρων 17 και 29 του Νόμου 3918/2011, σε συνδυασμό με την κοινή υπουργική απόφαση Υπουργών Εργασίας και Υγείας με αρ.Φ.80000/οικ: 32115/2009, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β 3010/29-12-2011,οι πρώην Μονάδες Υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εντάχθηκαν από 1/1/2012 στον ΕΟΠΥΥ. Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 του ως άνω νόμου "Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και υποχρεώσεις αυτών". Ακολούθησε ο ν. 4238/2014 (ΦΕΚ Α 38/17-2-2014) στον οποίο ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: "Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) συνιστάται Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ) που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.ΠΕ) της Χώρας" (άρθρο 1 παρ.2), "Οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ, του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.ΠΥ.Υ.) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.ΠΕ.

ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, εξαιρούμενων των Φαρμακείων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό" (άρθρο 2 παρ. 3). "Οι πάσης φύσεως -λειτουργικές δαπάνες των Κέντρων Υγείας και Περιφερειακών Ιατρείων αυτών, καθώς και των Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. που εντάσσονται στις Δ.Υ.ΠΕ.

και αποτελούν αποκεντρωμένες μονάδες αυτών, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, βαρύνουν τις πιστώσεις του προϋπολογισμού των κλειστών - σφαιρικών προϋπολογισμών εσόδων - εξόδων των ΔΥ.ΠΕ.. Οι αντίστοιχες πιστώσεις που είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Υγείας, καθώς και στον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

για τον σκοπό αυτό από 1-1- 2015 μεταφέρονται και εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των ΔΥ ΠΕ. Οι αρμόδιες υπηρεσίες των Δ.Υ.ΠΕ. αναλαμβάνουν τη σύνταξη κα εκτέλεση του προϋπολογισμού, οικονομικού έτους 2015, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τα απολογιστικά στοιχεία των ανωτέρω μονάδων για τα έτη 2013 και 2014, την κατάρτιση του ετήσιου προγράμματος προμηθειών και υπηρεσιών, τη διενέργεια των σχετικών διαγωνιστικών διαδικασιών για τη σύναψη των σχετικών συμβάσεων, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και την ευθύνη ενταλματοποίησης και εκκαθάρισης των δαπανών αυτών" (άρθρο 21 παρ. 4), "Για λόγους εύρυθμης λειτουργίας και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος τα Κέντρα Υγείας, τα Περιφερειακά ιατρεία καθώς και οι μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ που μεταφέρονται σύμφωνα με τις διατάξεις του.

παρόντος και αποτελούν Αποκεντρωμένες μονάδες των Δ.Υ.ΠΕ., εξακολουθούν με την υφιστάμενη διαδικασία έως και τις 31.12.2014, να εφοδιάζονται με πάσης φύσεως φαρμακευτικό, υγειονομικό και λοιπό υλικό, καθώς και κάθε είδους παροχή υπηρεσιών, αντιστοίχως από τα νοσοκομεία διασύνδεσης και τις υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Οι δαπάνες αυτές, επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων και του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., από τους οποίους εξακολουθεί να διενεργείται η ενταλματοποίηση και εκκαθάριση των δαπανών αυτών, σύμφωνα με τα σχετικά παραστατικά, που θα εκδοθούν έως την ως άνω αναφερόμενη ημερομηνία. Μετά από γνώμη των Δ.Υ.ΠΕ., εκτελούνται κανονικά, υφιστάμενες συμβάσεις, καθώς επίσης και τυχόν διαγωνιστικές διαδικασίες, που βρίσκονται σε εξέλιξη, οι οποίες συνεχίζουν έως την ολοκλήρωσή τους" (21 παρ,5), "Η νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων που μεταφέρονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, δικαστική και εξώδικη, ανήκει στους διοικητές των οικείων Υγειονομικών Περιφερειών.

Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων μονάδων, του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μετατάσσεται ή μεταφέρεται, συνεχίζονται από τις Διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών(Δ,Υ,ΠΕ), χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι των Δ.Υ.ΠΕ..

Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις του πάσης φύσεως προσωπικού των ανωτέρω μονάδων που δεν μεταφέρεται ή μετατάσσεται στις ΔΥΠΕ., συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν έναντι του Ε Ο Π Υ.Υ...." (άρθρο 21 παρ. 9). Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ, το οποίο ορίζει ότι "δικαστική προστασία έχει δικαίωμα να ζητήσει όποιος έχει άμεσο έννομο συμφέρον", συνάγεται ότι, ένδικη προστασία παρέχεται υπέρ ή κατά εκείνων μόνον των προσώπων, τα οποία αποτελούν τα υποκείμενα της επίδικης έννομης σχέσης ή μετέχουν κατά το ουσιαστικό δίκαιο στη διαχείριση αυτής της σχέσης.

Ειδικότερα, η νομιμοποίηση του διαδίκου απορρέει κατά κανόνα αμέσως από το νόμο και κυρίως από διατάξεις του ουσιαστικού ή ενίοτε και του δικονομικού δικαίου. Εκείνος που εμφανίζεται κατά το ουσιαστικό δίκαιο δικαιούχος ή υπόχρεος '' νομιμοποιείται κατ' αρχήν ως ενάγων ή εναγόμενος, αντίστοιχα (ΑΠ 723/2014,ΑΠ 112/2008, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Κατά συνέπεια, η από το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένη κρίση ότι ο ενάγων νομιμοποιείται ενεργητικά και ο εναγόμενος νομιμοποιείται παθητικά στην άσκηση της αγωγής ελέγχεται από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 (ή τον αριθμό 1 του άρθρου 560) του ΚΠολΔ προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, διότι προϋποθέτει παραβίαση από το ίδιο δικαστήριο κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 18/2005, ΑΠ1006/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της 5159/2015 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικέιου Αθηνών προκύπτει ότι τόσο το αναιρεσείον όσο και ο ΕΟΠΥΥ παραστάθηκαν αμφότεροι ενώπιον του άνω δικαστηρίου ως διάδοχοι του ΙΚΑ ΕΤΑΜ ,ενώ από τα ταυτάριθμα με την άνω απόφαση πρακτικά φέρεται ότι ο ΕΟΠΥΥ παρίσταται ως διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Περαιτέρω το αναιρεσείον τόσον με τις προτάσεις του ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου όσον και με την έφεσή του και τις προτάσεις του ενώπιον του εφετείου ισχυρίστηκε ότι δεν νομιμοποιείται παθητικά αυτό, αλλά ο ΕΟΠΥΥ στην ένδικη υπόθεση.

Εξάλλου, από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε τα ακόλουθα σχετικά με τη νομιμοποίηση του αναιρεσείοντος: "Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου εμφανίστηκαν οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου με την επωνυμία α) Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας/ΕΟΠΠΥ)" και β) "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" και δήλωσαν αντίστοιχα, ότι το πρώτο είναι καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, όσον αφορά τις πρώην μονάδες υγείας και το δεύτερο, ότι έχει υποκατασταθεί εκ του νόμου στη θέση του ΕΟΠΥΥ, ως καθολικός διάδοχος αυτού, σχετικά με τις μονάδες παροχής υπηρεσιών.

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της κρινόμενης αγωγής, η ένδικη αξίωση προέρχεται από πώληση υλικών προς την Τοπική Μονάδα Υγείας ΙΚΑ …., η οποία κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, ήταν ενταγμένη στο ΙΚΑ, ακολούθως με το νόμο 3918/2011 περιήλθε στον ΕΟΠΥΥ και τέλος κατέστη αποκεντρωμένη μονάδα της 1ης Δ.Υ.ΠΕ με τον προαναφερθέντα νόμο 4238/2014 σε συνδυασμό με την με αριθμό Γ Π,/οικ. 16339.

απόφαση του Υφυπουργού Υγείας περί Χωροταξικής Κατανομής ανά Υγειονομική Περιφέρεια των υφιστάμενων Μονάδων Υγείας του ΕΟΠΥΥ, οι οποίες μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Π.Ε της Χώρας (ΦΕΚ 376Β/2014). Περαιτέρω, από τις πιο πάνω αναφερθείσες διατάξεις του ν. 4238/2014 προκύπτει, ότι από τη δημοσίευση αυτού στις 17-2-2014 έως 31- 12-2014 οι μονάδες υγείας του Ε.Ο.Π.Π.Υ, για την εύρυθμη λειτουργία τους, εξακολουθούν με την υφιστάμενη διαδικασία να πραγματοποιούν δαπάνες για την προμήθεια αγαθών, να ενταλματοποιούν τα παραστατικά που εκδίδονται έως την ανωτέρω ημεροχρονολογία και να επιβαρύνεται αντίστοιχα ο σχετικός προϋπολογισμός του Ε.Ο.Π.Π.Υ.

Από την 1-1-2015 όμως που καθολικές διάδοχοι του ΕΟΠΠΥ όσον αφορά τις μονάδες υγείας, ήδη μονάδες παροχής υπηρεσιών, καθίστανται οι ΔΥΠΕ, που συνεχίζουν τις εκκρεμείς δίκες, χωρίς διακοπή αυτών, και στις οποίες έχουν μεταφερθεί οι πιστώσεις του ΕΟΠΠΥ που σχετίζονται με τις λειτουργικές δαπάνες των εν λόγω μονάδων, ο τελευταίος δεν νομιμοποιείται πλέον ως υπόχρεος διάδικος να παρίσταται στις σχετικές με τις λειτουργικές δαπάνες των μονάδων δίκες, όπως είναι και η παρούσα δίκη, τις οποίες συνεχίζει πλέον η αρμοδία ΔΥΠΕ, σε βάρος της οποίας θα εκτελεστεί και η απόφαση που θα εκδοθεί.

Συνεπώς στην κρινόμενη υπόθεση, που συζητήθηκε πρωτοδίκως την 7-1-2015, η 1η Δ.Υ.Πε παρίσταται και συνεχίζει τη δίκη, ως καθολικός διάδοχος του ΕΟΠΠΥ για την μονάδα υγείας …. και αυτή ευθύνεται σε καταβολή της ένδικης οφειλής για την περίπτωση που αναγνωρισθεί ως βάσιμη η αξίωση της ενάγουσας, διότι σε βάρος της θα εκτελεσθεί η απόφαση, αφού έληξε το μεταβατικό στάδιο έως 31-12-2014, κατά το οποίο ευθυνόταν ο Ε.Ο.Π.Π.Υ, δεδομένου ότι σύμφωνα με την ως άνω διάταξη οι ΔΥΠΕ συνεχίζουν χωρίς διάκριση όλες τις δίκες, ανεξαρτήτως, χρόνου σύναψης των συμβάσεων.

Κατά συνέπεια και σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στην ανωτέρω μείζονα σκέψη, η 1η Δ,Υ,ΠΕ,, ως υπόχρεος διάδικος νομιμοποιείται να υποκατασταθεί στη θέση του εναγόμενου ΕΟΠΥΥ., ο οποίος μετά την 1-1-2015 δεν νομιμοποιείται να παρίσταται και να συνεχίζει τις δίκες που σχετίζονται με τις μονάδες παροχής υπηρεσιών υγείας που μεταφέρθηκαν πλέον στις ΔΥΠΕ.

Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλούμενη απόφασή του έκρινε τα ίδια και δέχθηκε ότι νομιμοποιείται παθητικά το εκκαλούν νπδδ 1η ΔΥΠΕ στην προκειμένη υπόθεση και όχι ο Ε.Ο.Π.Π.Υ, ορθά τις ανωτέρω διατάξεις ερμήνευσε και εφάρμοσε και τα αντίθετα υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα, περί ελλείψεως παθητικής της νομιμοποίησης, με τον σχετικό πρώτο λόγο της κρινόμενης έφεσης πρέπει ν'απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμα.

Κατόπιν αυτών η έφεση πρέπει ν'απορριφθεί ως προς τον εφεσίβλητο Ε.Ο.Π.Π.Υ". Περαιτέρω ,η προσβαλλομένη απόφαση δέχθηκε ότι η ενάγουσα πώλησε στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ υλικά ,για τα οποία εξέδωσε παραστατικά συνολικής αξίας 17823,69 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και όχι αξίας 17470,56 ευρώ όπως εκ προφανούς παραδρομής κατά του υπολογισμό αυτών εκθέτει στο δικόγραφο της προσθήκης-αντίκρουσης και αιτείται μετά τον περιορισμό του αιτήματος της αγωγής, την καταβολή.

Το εναγόμενο (ενντο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) παρέλαβε ανεπιφύλακτα δια των υπαλλήλων του τα πιο πάνω ιατρικά υλικά που είχε παραγγείλει, οι υπάλληλοί του δε έθεσαν την υπογραφή τους επί των επίδικων τιμολογίων ,μάλιστα συντάχθηκαν τα προσκομιζόμενα πρακτικά ποσοτικής και ποιοτικής παραλαβής υγειονομικών και αναλωσίμων ειδών της τοπικής μονάδας υγείας …..

Στη συνέχεια το Εφετείο δέχθηκε ότι όλες αυτές οι συμβάσεις, που καταρτίσθηκαν μεταξύ της πρώτης των αναιρεσιβλήτων και του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, είναι έγκυρες και συνακόλουθα η ενάγουσα είχε βάσιμη αξίωση από τις έγκυρες αυτές συμβάσεις πώλησης για την καταβολή του τιμήματος αυτών, έκρινε δε περαιτέρω, ότι τα πραγματικά περιστατικά της κατάρτισης των πωλήσεων, παράδοσης και παραλαβής των υλικών και το ύψος της οφειλής δεν αμφισβήτησε πρωτοδίκως ,αλλά ούτε και στην παρούσα δίκη με σχετικό λόγο έφεσης το εκκαλούν ως άνω ΝΠΔΔ, πλην όμως το ΙΚΑ- ΕΤΑΜ ουδέποτε κατέβαλε κάποιο ποσό για την ως άνω οφειλή, ούτε και ο καθολικός διάδοχος αυτού ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

και στη συνέχεια το διαδεχθέν τον τελευταίο ΝΠΔΔ "1η Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής", παρά τη συμβατική υποχρέωση που απορρέει από τις πιο πάνω διαδοχικές έγκυρες συμβάσεις πώλησης για καταβολή στην ενάγουσα του, μετά τον περιορισμό του αιτήματος της αγωγής, οφειλόμενου συνολικού τιμήματος ύψους 17.470,56 ευρώ, μολονότι η ενάγουσα εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις και το εναγόμενο που φέρει το σχετικό βάρος, δεν ισχυρίστηκε ούτε απέδειξε ότι η καθυστέρηση της πληρωμής οφείλεται σε ανυπαίτιο γεγονός.

Έκρινε δε περαιτέρω ότι η ενάγουσα δικαιούται τόκους επι του συνολικού ποσού της πιο πάνω απαίτησής της (του μη εξοφληθέντος ποσού της κύριας οφειλής-τιμήματος ) κατά του εκκαλούντος ,μετά την πάροδο εξήντα (60) ημερών από την ημερομηνία κάθε μερικότερης παραλαβής των πωληθέντων στο αρχικό εναγόμενο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ,από την ίδια πιο πάνω αγαθών -υλικών , η οποία συμπίπτει με την ημερομηνία έκδοσης του αντίστοιχου τιμολογίου της αφού , η ενάγουσα έχει εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρέωσεις και δεν έχει εισπράξει εγκαίρως το οφειλόμενο ποσό , η δε καθυστέρηση της πληρωμής δεν οφείλεται σε ανυπαίτιο για το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεγονός.

Με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης το αναιρεσείον μέμφεται την άνω απόφαση για παράβαση του άρθρου 559αρ 1ΚΠοΛΔ . Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι δεν νομιμοποιείται το ίδιο αλλά ο ΕΟΠΥΥ να καταβάλει το επιδικασθέν ποσό στην ενάγουσα από προμήθειες ιατρικού υλικού στο Νοσοκομείο του Ζωγράφου ,καθόσον δυνάμει του ν 4238/2014 οι ένδικες δαπάνες που αφορούν και πραγματοποιήθηκαν το έτος 2011 βαρύνουν τον ΕΟΠΥΥ ο οποίος είναι υπόχρεος μέχρι την 31-12-2014, οι δε ΔΥΠΕ επιβαρύνονται με τις σχετικές δαπάνες που αφορούν το χρονικό διάστημα από 1-1-2015.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης του αναιρεσείοντος είναι βάσιμος, αφού για την πληρωμή των προμηθειών υλικών των νοσοκομείων μέχρι και την 31-12-2014, δηλ και των επιδίκων που έλαβαν χώρα το έτος 2011,ήταν υπόχρεος ο ΕΟΠΥΥ , ως καθολικός διάδοχός του ΙΚΑ ΕΤΑΜ, ήδη δε ο ΕΦΚΑ βάσει των προαναφερθέντων, εφόσον η ένδικη διαφορά αφορά τιμολόγια πωλήσεως υλικών που εκδόθηκαν πριν την 1-1-2015, έτσι ώστε η1η ΔΥΠΕ να μην νομιμοποιείται παθητικά. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση αναίρεσης, ως προς τον δεύτερο αναιρεσίβλητο, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση το ίδιο Εφετείο , εφόσον είναι η δυνατή' η συγκρότησή του από άλλο δικαστή και να καταδικαστεί ο ΕΦΚΑ στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος λόγω της ήττας του (αρθ 176 ,183 ΚποΛΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16 Ιανουαρίου 2017 αίτηση αναίρεσης του ΝΠΔΔ 1η ΔΥΠΕ Αττικής κατά της 2476/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη.

Αναιρεί την 2476/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς τον δεύτερο αναιρεσίβλητο.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνη που δίκασε

Καταδικάζει το ΕΦΚΑ στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος που τα ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Ιανουαρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Απριλίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ