465/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 465 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 465/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Χ1, 2.Χ2 , 3.Χ3, 4.Χ4 , 5.Χ5, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Ρουπακιώτη.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αφροδίτη Κουτούκη, Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/12/1999 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2486/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 423/2003 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23/5/2005 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Μαρκάκης, ανέγνωσε την από 1/12/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή αμφοτέρων των λόγων της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με το άρθρο δεύτερο του Ν.2338/1995, με τον οποίο κυρώθηκε η σύμβαση για την ανάπτυξη του νέου διεθνούς αεροδρομίου Αθήνας στα Σπάτα και την ίδρυση της εταιρίας "Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών ΑΕ",ορίσθηκε ότι από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της συμβάσεως αναπτύξεως του αεροδρομίου, που κυρώνεται με τον παρόντα νόμο, λύεται και τίθεται σε εκκαθάριση η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ" (Α.Α.ΑΕ), που ιδρύθηκε με το Ν.811/1978 και ότι το προσωπικό της εταιρίας αυτής μεταφέρεται με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Προεδρίας της Κυβερνήσεως και Μεταφορών και Επικοινωνιών στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.) με την ίδια σχέση εργασίας, τις ίδιες αποδοχές και τα κάθε είδους γενικά ή ειδικά επιδόματα, σε προσωποπαγείς θέσεις ίδιας ή παρεμφερούς ειδικότητας, που συνιστώνται με την πράξη της μεταφορά και καταργούνται με την με οποιονδήποτε τρόπο αποχώρηση του προσωπικού, που μεταφέρθηκε.

Η διαδικασία της μεταφοράς και οι ειδικότητες, με τις οποίες θα γίνει η μεταφορά, καθώς και κάθε συναφής λεπτομέρεια ρυθμίζεται με κοινές αποφάσεις των ιδίων υπουργών (παρ. 2). Κατ΄ εξουσιοδότηση της ως άνω διατάξεως εκδόθηκε η υπ΄ αριθ. Δ9/Β/20344/5640/23.5.1996 (ΦΕΚ Β΄ 3911/27.5.1996) κοινή απόφαση των ανωτέρω Υπουργών, σύμφωνα με την οποία το προσωπικό της Α.Ε. "Αερολιμήν Αθηνών" μεταφέρεται στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας με την αυτή σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, τις ίδιες αποδοχές και τα κάθε είδους γενικά και ειδικά επιδόματα σε προσωποπαγείς θέσεις της ίδιας ή παρεμφερούς ειδικότητας.

Οι θέσεις αυτές, που συνιστώνται αυτοδικαίως με την απόφαση της μεταφοράς και καταργούνται με την καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αποχώρηση του μεταφερθέντος προσωπικού, αντιστοιχούν στις κατηγορίες και τις ειδικότητες, που προβλέπονται στον Οργανισμό της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, με βάση τα προσόντα των υπαλλήλων, όπως αυτά προκύπτουν από τα προσωπικά τους μητρώα, τα οποία θα περιέλθουν στη Υ.Π.Α. (Διεύθυνση Δ9), μαζί με τις σχετικές βεβαιώσεις αποδοχών.

Σε περίπτωση, κατά την οποία στον Οργανισμό της Υ.Π.Α. δεν προβλέπεται ειδικότητα αντίστοιχη με τα τυπικά τους προσόντα, η μεταφορά γίνεται σε παρεμφερή ειδικότητα. Ο χρόνος υπηρεσίας των μεταφερομένων υπαλλήλων λογίζεται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στη νέα τους υπηρεσία (παρ. 3β΄).

Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει κατ΄ αρχήν ότι στην περίπτωση μεταφοράς του προσωπικού της εταιρίας "Αερολιμήν Αθηνών Α.Ε." στην Υ.Π.Α. εχώρησε εκ του νόμου μεταβολή του προσώπου του εργοδότη του μεταφερόμενου προσωπικού και η αυτόματη και υποχρεωτική μεταβίβαση σε αυτόν από 30.6.1996 (ημερομηνία μεταφοράς) στο σύνολό τους αμεταβλήτων των εργασιακών σχέσεων των μεταφερομένων υπαλλήλων, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί κατά το χρόνο της μεταφοράς τους (30.6.1996).

Η εν λόγω μεταβίβαση αφορά όλους τους όρους εργασίας, τα δικαιώματα που είχαν αποκτήσει οι μεταφερόμενοι ανεξαρτήτως προελεύσεώς τους (νόμος ΕΣΣΕ, Δ.Α., Κανονισμός) και το καθεστώς επιδομάτων και μισθού, όπως το τελευταίο (μισθολογικό καθεστώς) είχε διαμορφωθεί στην "Αερολιμήν Αθηνών Α.Ε." στις 30.6.1996 στα πλαίσια του Κανονισμού Μισθολογίου του προσωπικού αυτής, που εγκρίθηκε με την, κατά εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 2 του νόμου 811/1978 "περί συστάσεως εταιρίας υπό την επωνυμία "ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ (Α.Α.) Α.Ε." εκδοθείσα υπ΄ αριθ.

ΔΕΜ/Γ/34/27.1.1981 απόφαση του Υπουργού Συγκοινωνιών (ΦΕΚ 76, Β΄). Το άρθρο 2 του Ν.2338/1995 ρυθμίζει το είδος της νέας σχέσεως εργασίας του μεταφερόμενου προσωπικού και το ύψος των αποδοχών του, που ίσχυε κατά το χρόνο μεταφοράς του στο νέο εργοδότη, το δε μισθολογικό καθεστώς που διέπει το τελευταίο εκ του νόμου, αποτελεί πλέον και ατομικό όρο της συμβάσεως εκάστου εργαζομένου, αφού ορίσθηκε από το νόμο (άρθρο 2 παρ. 2 του ν 2338/1995).

Η ρύθμιση δε αυτή κατισχύει ως ευμενέστερη για τον εργαζόμενο, σύμφωνα με τη βασική αρχή του εργατικού δικαίου ότι οι ιεραρχικά υποδεέστερες πηγές ρύθμισης της εργασιακής σχέσης επικρατούν μόνο αν είναι ευνοϊκότερες κατά αποτέλεσμα για τον εργαζόμενο. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1,2, 3 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 παρ. 1, 7 παρ. 1, 17 παρ. 1, 22 παρ. 1, 24, 31 α', η΄ και 33 του Ν.2470/21.3.1997 (ΦΕΚ 40, Α΄) "Αναμόρφωση μισθολογίου προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης και άλλες συναφείς διατάξεις", προκύπτει: 1) ότι στις διατάξεις του νόμου αυτού υπάγονται οι μόνιμοι και δόκιμοι πολιτικοί υπάλληλοι:

α) του Δημοσίου, β) της Γραμματείας των Δικαστηρίων και Εισαγγελιών ... κ.λ.π. και γ) των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως (ΟΤΑ) και λοιπών ν.π.δ.δ. (άρθρο 1 παρ. 1), 2) ότι το ανωτέρω προσωπικό εξελίσσεται ανεξάρτητα από το βαθμό που κάθε φορά έχει, σε μισθολογικά κλιμάκια (μ.κ.) και ότι σε κάθε μισθολογικό κλιμάκιο αντιστοιχεί ο ίδιος βασικός μισθός, οι υπάλληλοι δε που έχουν το ίδιο μ.κ.

δικαιούνται το βασικό μισθό που αντιστοιχεί σ΄αυτό, ανεξάρτητα από τον κλάδο στον οποίον ανήκει η θέση τους (άρθρο 2), 3) ότι τα μισθολογικά κλιμάκια των υπαλλήλων όλων των κατηγοριών (ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ, ΥΕ) ορίζονται σε 36 και οι υπάλληλοι της κάθε κατηγορίας εξελίσσονται σε 18 μ.κ. (της ΥΕ με εισαγωγικό το 36ο μ.κ. και καταληκτικό το 19ο, της ΔΕ με εισαγωγικό το 29ο και καταληκτικό το 12ο, της ΤΕ με εισαγωγικό το 21ο και καταληκτικό το 4ο και της ΠΕ με εισαγωγικό το 18ο και καταληκτικό το 1ο μ.κ.) (άρθρο 3 παρ. 1), 4) ότι ο διοριζόμενος εισέρχεται στην υπηρεσία με το εισαγωγικό μ.κ.

του κλάδου στο οποίο ανήκει η θέση που διορίζεται (άρθρο 4 παρ.1), 5) ότι για τη μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων όλων των κλάδων, από κατώτερο σε ανώτερο μ.κ., απαιτείται ένα έτος από το εισαγωγικό κλιμάκιο στο αμέσως ανώτερο και για την απονομή όλων των επομένων μ.κ. υπηρεσία δύο ετών σε κάθε μ.κ. (άρθρο 5 παρ.΄1), 6) ότι οι τακτικές αποδοχές του κάθε μ.κ.

αποτελούνται από το βασικό μισθό και τα τακτικά επιδόματα και ότι ο μηνιαίος βασικός μισθός του μ.κ. 36 ορίζεται σε 110.000 δραχμές από 1.1.1997 .... κ.λ.π. (άρθρο 7 παρ.1), 7) ότι ως υπηρεσία για την εξέλιξη των υπαλλήλων στα μ.κ. του άρθρου 3...κ.λ.π. λαμβάνεται υπόψη: α) η υπηρεσία που προσφέρεται στο Δημόσιο, σε ΝΠΔΔ και ΟΤΑ με σχέση εξαρτημένης εργασίας δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου ή ορισμένου χρόνου, β)..., γ)...

κ.λ.π. (άρθρο 17 παρ. 1), 8) ότι η κατάταξη των υπηρετούντων υπαλλήλων στα μ.κ. του άρθρου 3, ανάλογα με την κατηγορία στην οποία ανήκουν, γίνεται με βάση το συνολικό χρόνο υπηρεσίας τους, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 17...κ.λ.π. (άρθρο 22 παρ. 1), 9) ότι με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομικών και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, οι διατάξεις του νόμου αυτού μπορεί να επεκτείνονται, εν όλω ή εν μέρει και σε προσωπικό του Δημοσίου ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ που δεν υπάγεται στις διατάξεις του νόμου τούτου, πλην όμως έχει βαθμολογική ή μισθολογική αντιστοιχία με μόνιμους υπαλλήλους Δημοσίου ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ...κ.λ.π. (άρθρο 24) και 10) ότι από 1.1.1997 καταργείται ο Ν.1505/1984 και κάθε άλλη γενική ή ειδική διάταξη κατά το μέρος που αντίκειται στις διατάξεις του νόμου αυτού ή κατά το μέρος που ρυθμίζει θέματα που διέπονται από αυτόν (άρθρα 31 α΄, η΄ και 33).

Περαιτέρω, με την υπ΄αριθ. 20264-39/3480/0022/1997 κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εθνικής Άμυνας, Εξωτερικών, Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών, Ανάπτυξης, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Γεωργίας, Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υγείας και Πρόνοιας, Δικαιοσύνης, Πολιτισμού, Εμπορικής Ναυτιλίας, Δημόσιας Τάξης, Μακεδονίας-Θράκης, Αιγαίου, Μεταφορών και Επικοινωνιών, Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, "Επέκταση των διατάξεων του Ν.2470/1997 στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου που απασχολείται στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ.

και Ο.Τ.Α." (ΦΕΚ 462/6.6.1997, τ.β΄), που εκδόθηκε κατ΄ εξουσιοδότηση του άρθρου 24 του Ν.2470/1997 "Αναμόρφωση μισθολογίου προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης και άλλες συναφείς διατάξεις", οι διατάξεις των άρθρων 2, 3, 4, 5,, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 17, 18, 19, 20, 22, 23, 24, 25 και 26, 27 παρ. 2, 28, 29, 31 και 33 του Ν.2470/1997 (ΦΕΚ 40/21.3.1997, τ.Α΄) επεκτείνονται και έχουν ανάλογη εφαρμογή στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου και ορισμένου χρόνου που υπηρετεί στο Δημόσιο, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ (παρ. 1).

Η κατάταξη στα μισθολογικά κλιμάκια του Ν.2470/1997 θα γίνει με βάση τα τυπικά προσόντα που απαιτούνται κατά την αρχική πρόσληψη των υπαλλήλων αυτών ή εκείνα που απαιτήθηκαν για τυχόν ένταξή τους σε άλλη ειδικότητα και όχι με άλλα αυξημένα προσόντα που απέκτησαν κατά την περίοδο της εργασίας τους (παρ.2). Οι υπηρεσίες που προσφέρθηκαν σε τομείς εκτός του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ (δηλαδή οι ιδιωτικού τομέα) δεν αναγνωρίζονται για τη μισθολογική εξέλιξη (Μ.Κ.

και χρονοεπίδομα) των παραπάνω υπαλλήλων (παρ. 3). Τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα αδείας, καθώς και η ωριαία αμοιβή για υπερωριακή εργασία, θα υπολογίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 9 και 18 αντίστοιχα (παρ. 4). Από τις διατάξεις τις ανωτέρω αποφάσεως, που κατά την παρ. 5 αυτής ισχύει από 1.1.1997, σε συνδυασμό και προς τις διατάξεις του Ν.2470/1997, ιδία δε τις διατάξεις των άρθρων 2 (μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων), 3 (μισθολογικά κλιμάκια), 4 (μισθολογικά κλιμάκια εισόδου στην υπηρεσία), 5 (χρόνος μισθολογικής εξέλιξης), 6 (τρόπος μισθολογικής εξέλιξης), 7 (τακτικές αποδοχές μ.κ.), 8 (τακτικά επιδόματα), 9 (επίδομα εορτών και αδείας), 10 (διατηρούμενα επιδόματα πέραν των ανωτέρω επιδομάτων και παροχών, όλα τα λοιπά επιδόματα, αμοιβές και αποζημιώσεις που καταβάλλονται στους υπαλλήλους που εμπίπτουν στις διατάξεις του παρόντος, κατά την έναρξη ισχύος με οποιαδήποτε ονομασία και από οποιαδήποτε πηγή, περιλαμβανομένων και εκείνων που χορηγήθηκαν με μορφή κινήτρου παραγωγικότητας ή αποδοτικότητας, καθώς και παροχές για κίνητρο προσέλκυσης και παραμονής καταργούνται, εφόσον δεν προβλέπεται ρητά ή χορήγηση τους από τις διατάξεις του παρόντος), 17 (υπηρεσία για μισθολογική εξέλιξη), 18 (υπερωριακή εργασία), 29 (διασφάλιση αποδοχών - σε περίπτωση που από τις ρυθμίσεις των διατάξεων του νόμου αυτού (2470/1997) προκύπτουν συνολικές μηνιαίες αποδοχές μικρότερες από αυτές που έπαιρναν οι δικαιούχοι τους κατά την έναρξη της ισχύος του, η τυχόν διαφορά διατηρείται ως προσωπική μέχρι την κάλυψή της από οποιαδήποτε αύξηση των νέων αποδοχών) και 31 περίπτ.

η΄ (από την έναρξη της ισχύος του παρόντος καταργείται κάθε άλλη γενικής ή ειδική διάταξη κατά το μέρος που αντίκειται στις διατάξεις του νόμου αυτού ή κατά το μέρος που ρυθμίζει θέματα που διέπονται από αυτόν) προκύπτει ότι, από 1.1.1997, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 24 του Ν.2470/1997, η μισθολογική εξέλιξη των συνδεομένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, ΟΤΑ, κ.λ.π., διέπεται από το μισθολογικό καθεστώς του ν.2470/1997, από το εν λόγω δε καθεστώς διέπεται και η μισθολογική εξέλιξη του προσωπικού που μεταφέρθηκε από την πρώην εταιρεία "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ" στην ΥΠΑ με τη διάταξη του άρθρου 2 του ν.2339/1995 από του ως άνω χρόνου σύμφωνα με την πιο πάνω κοινή Υπουργική απόφαση, που εκδόθηκε εντός της νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως του άρθρου 24 του ν.2470/1997,λόγω αντιστοιχίας των πιο πάνω μισθολογίων.

Εξάλλου, στο άρθρο 20 του ν.2515/1997 "Άσκηση επαγγέλματος Λογιστή Φοροτεχνικού, λειτουργία Σώματος Ορκωτών εκτιμητών (Σ.Ο.Ε.) και άλλες διατάξεις", που δημοσιεύθηκε στις 25.7.1997, ορίζεται ότι: "Οι μεταταγέντες ή μετατασσόμενοι με βάση την καταργούμενη με την παρ. 1 διάταξη, καθώς και με βάση τις διατάξεις του άρθρου 20 του ν.2414/1996, του ν.2436/1996 και του άρθρου 13 του ν.2367/1995,όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 18 του ν.2446/1996, κατατάσσονται σε μισθολογικά κλιμάκια της οικείας κατηγορίας, ανάλογα με τα τυπικά προσόντα και το συνολικό χρόνο υπηρεσίας στο οικείο νομικό πρόσωπο.

Τυχόν επιπλέον τακτικές αποδοχές διατηρούνται ως προσωπική διαφορά, η οποία μειώνεται με οποιαδήποτε αύξηση των αποδοχών ή απολαβών από οποιαδήποτε αιτία και αν προέρχεται μέχρι πλήρους εξισώσεώς τους με τις αποδοχές της νέας θέσης. Ως τακτικές αποδοχές για εφαρμογή της διάταξης αυτής θεωρούνται ο βασικός μισθός, το χρονοεπίδομα (τριετίες, πολυετίες) και η Α.Τ.Α." και στην παρ. 5 ορίζεται ότι: "Οι διατάξεις της παρ. 3 ισχύουν και για όλους τους υπαλλήλους που μεταφέρονται ή μετατάσσονται, ως και αυτούς που έχουν μεταφερθεί ή μεταταγεί στο Δημόσιο, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ και μισθοδοτούνται με τις αποδοχές της θέσης από την οποία προέρχονται".

Τέλος, με τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 5 του ν.2738/1999 (ΦΕΚ 180/9.9.1999) ορίσθηκε ότι "οι μετατασσόμενοι (σε θέση νομαρχιακής αυτοδιοίκησης) διατηρούν σε κάθε περίπτωση ως προσωπική διαφορά τα τυχόν επιδόματα που ελάμβαναν κατά τη μετάταξή τους από την υπηρεσία στην οποία ανήκουν οργανικά ή άλλες επιπλέον τακτικές αποδοχές", ενώ με τη διάταξη του άρθρου 30 παρ. 9 του ν.2768/1999 (ΦΕΚ 273/8.12.1999) ορίσθηκε ότι "η διάταξη της παρ. 5 του άρθρου 22 του ν. 2738/1999 έχει εφαρμογή από την έναρξη της ισχύος της και για το προσωπικό της πρώην εταιρείας "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ" που μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.) με τη διάταξη του άρθρου δευτέρου του ν.2338/1995 με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 29 του ν.2470/1997".

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε ως μη νόμιμη την ένδικη αγωγή των αναιρεσειόντων κατά το μέρος που αυτοί, ισχυριζόμενοι ότι υπηρετούν ως υπάλληλοι, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και με τις αναφερόμενες ειδικότητες στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.), στην οποία μεταφέρθηκαν από 30.6.1996 βάσει του άρθρου 2 του ν.2338/1995 και της κατ΄ εξουσιοδότητη αυτού εκδοθείσας ως άνω κοινής υπουργικής απόφασης από την εταιρία "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ" στην οποία είχαν προσληφθεί και υπηρετούσαν, ζήτησαν να υποχρεωθεί το αναιρεσίβλητο, κατ΄ εφαρμογή του μισθολογίου τους που ίσχυε στην εταιρία "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ" και με βάση τις ετήσιες γενικές αυξήσεις των ΕΓΣΣΕ να τους καταβάλει για διαφορές αποδοχών για το επίδικο χρονικό διάστημα, τα αναφερόμενα ποσά, δεχόμενο (το Εφετείο), ότι εφαρμοστέος για τον καθορισμό των αποδοχών των αναιρεσειόντων κατά το επίδικο διάστημα ήταν ο ν.2470/1997 στον οποίον αυτοί εντάχθηκαν, ο οποίος και διατηρεί τις τυχόν υπέρτερες προηγούμενες αποδοχές αυτών ως προσωπική διαφορά και όχι το μισθολόγιο που είχε διαμορφωθεί στην εταιρία "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ" στο πλαίσιο του Κανονισμού Μισθολογίου, αναπροσαρμοζόμενο με βάση τις ετήσιες γενικές αυξήσεις των ΕΓΣΣΕ.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, δεν παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου δεύτερου του Ν.2338/1995. Επομένως ο πρώτος εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση της άνω διάταξης, δια της οποίας, κατά τα εκτιθέμενα, διατηρήθηκε το μισθολογικό καθεστώς που ίσχυε στην "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ", το οποίο δεσμεύει την ΥΠΑ κατά το μέρος που μ΄ αυτό ρυθμίζεται το ύψος των αποδοχών ώστε αυτές να μη μειωθούν ενώ μπορεί να θεμελιωθούν και μελλοντικές αξιώσεις με βάση ισχύουσες ή μελλοντικές ΣΣΕ και η οποία (διάταξη) ως ειδική υπερισχύει της κατ΄ εξουσιοδότηση εκδοθείσας 2026439/3480/0022/30.5.1997 ΚΥΑ (επέκταση του Ν.2470/1997 στο με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικό του Δημοσίου) αλλά και της διάταξης του άρθρου 20 παρ. 5 του Ν.2515/1997, η οποία δεν την κατήργησε ρητά, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 4 παρ. 4 του ν.2366/1995 στους υπαλλήλους του μονίμου και με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου προσωπικού της Υ.Π.Α. χορηγείται από 1.1.1996 ειδικό επίδομα υποστήριξης υπηρεσιών αερολιμένα ποσού 30.000 δραχμών, το οποίο καταβάλλεται στον υπάλληλο μετά παρέλευση έτους από το διορισμό του και προσαυξάνεται κατά ποσοστό 10% ανά έτος υπηρεσίας και μέχρι 23 συνολικά έτη.

Στη συνέχεια με το άρθρο 30 παρ. 3 του ν.2434/1996 το άνω επίδομα αυξήθηκε κατά 65%, η αύξηση δε αυτή κατά το άρθρο 13 παρ. 2 του ν.2467/1997 ισχύει αναδρομικώς από 1.1.1996, ενώ η αναδρομικότητα για το προσωπικό που μεταφέρθηκε βάση των διατάξεων του δευτέρου άρθρου του ν.2338/1995 ισχύει από 1.7.1996, ημερομηνία μεταφοράς του στην Υ.Π.Α.

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό και με εκείνη της παρ. 3 εδ. β΄ της άνω με αριθμ. Δ9/Β/20344/5640/23.5.1996 κοινής υπουργικής απόφασης, σύμφωνα με την οποία ο χρόνος υπηρεσίας των μεταφερομένων υπαλλήλων λογίζεται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στη νέα τους υπηρεσία, προκύπτει ότι για τον υπολογισμό του πιο πάνω επιδόματος στους υπαλλήλους αυτούς λαμβάνεται υπόψη ο πραγματικός χρόνος υπηρεσίας τους και όχι και η τυχόν αναγνωρισθείσα κατά τον Κανονισμό Μισθολογίου προσωπικού της "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ" (άρθρο 4 παρ. 3) προϋπηρεσία τους σε άλλον, εκτός αυτής εργοδότη, διότι η υπηρεσία αυτή κατά τη ρητή διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 4 του ίδιου Κανονισμού προσμετρήθηκε μόνον για την κατάταξή τους στο οριζόμενο στο άρθρο 1 του Κανονισμού μισθολογικό κλιμάκιο, ενώ το επίδικο επίδομα δεν συναρτάται με μισθολογική κατάταξη σε κλιμάκιο των δικαιουμένων υπαλλήλων, αλλά χορηγείται κατά καθορισμένο και πάγιο ποσόν, ανεξαρτήτως του μισθολογικού κλιμακίου τους.

Η άποψη αυτή ενισχύεται και από το ότι το ποσό αυτό καταβάλλεται στους υπαλλήλους μετά παρέλευση ενός έτους πραγματικής υπηρεσίας από τον διορισμό στην Υ.Π.Α. Κατ΄ αυτό τον τρόπο οι μεταφερθέντες υπάλληλοι δεν τίθενται σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι των υπαλλήλων της Υ.Π.Α., αφού για τον υπολογισμό του ενδίκου επιδόματος λαμβάνεται υπόψη μόνον ο πραγματικός χρόνος υπηρεσίες και όχι και ο χρόνος εργασίας σε άλλον εργοδότη, τόσον για τους μεταφερθέντες υπαλλήλους, όσον και για τους υπαλλήλους της Υ.Π.Α. (ΑΠ 808/2003).

Επομένως το Εφετείο που απέρριψε ως μη νόμιμη την ένδικη αγωγή κατά το μέρος που με αυτή ζητούνται διαφορές για το ανωτέρω επίδομα στηριζόμενες μόνο στο μη υπολογισμό της προϋπηρεσίας των αναιρεσειόντων σε άλλον εργοδότη, δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, ο δε δεύτερος λόγος αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23.5.2005 αίτηση των Χ1 κ.λ.π. για αναίρεση της 423/2003 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε τριακόσια τριάντα (330) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιανουαρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 6 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ