463/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 463 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 463/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ν. Α. του Λ., κατοίκου ..., 2) Ε. Υ. του Π., συζ. Ε. Π., κατοίκου ..., 3) Ν. Ζ. του Θ., κατοίκου ..., 4) Ι. Τ. του Σ., συζ. Ν. Α., κατοίκου ..., 5) Ο. Χ. του Π., συζ. Φ. Β., κατοίκου ..., 6) Δ. Π. του Β., κατοίκου ..., 7) Φ. Β. του Κ., κατοίκου ..., 8) Μ. Κ. του Γ., συζ. Κ. Κ., κατοίκου ..., 9) Β. Σ. του Θ., κατοίκου ..., 10) Ζ. Μ. του Ε., συζ. Χ. Ο., κατοίκου ..., 11) Χ. Γ. του Δ., κατοίκου ..., 12) Π. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 13) Χ. Π. του Ό., κατοίκου ... και 14) Π. Π. του Α., συζ. Γ. Κ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Άννα Ζουρνατζή.

Του αναιρεσιβλήτου: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ", ως καθολικού διαδόχου του (αρχικού διαδίκου) ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΔΡΑΜΑΣ", που εδρεύει στη Δράμα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Πολύμνια Μπανά με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-12-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Δράμας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 173/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 50/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Δράμας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-5-2013 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου διάβασε την από 19-11-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου εκ του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔ και την απόρριψη του δευτέρου λόγου εκ του άρθρου 560 αρ. 1β' ΚΠολΔ, της από 20-5-2013 αίτησης, για αναίρεση της 50/2011 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Δράμας.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος που ορίζει ότι: "Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου", καθιερώνει όχι μόνο την ισότητα των Ελλήνων έναντι του νόμου, αλλά και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών και συνεπώς δεσμεύει τον κοινό νομοθέτη, όταν πρόκειται να ρυθμίσει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις και κατηγορίες προσώπων, να μη μεταχειρίζεται κατά τρόπο ανόμοιο τις περιπτώσεις αυτές, εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας διακρίσεις, εκτός αν αυτό επιβάλλεται από λόγους κοινωνικούς ή δημόσιου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων είτε διαφοροποιεί την κατηγορία των προσώπων ή των πραγμάτων στα οποία αφορά, είτε καθιστά καταχρηστική και άρα αντίθετη στο άρθρο 25 παρ. 3 του Συντάγματος την άσκηση του εκ της ισονομίας ατομικού δικαιώματος στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Επομένως, αν γίνει με νόμο δικαιολογημένη ειδική ρύθμιση για μία κατηγορία προσώπων και αποκλεισθεί με αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση από τη ρύθμιση αυτή μια άλλη κατηγορία προσώπων, για την οποία συντρέχει ο ίδιος δικαιολογητικός λόγος ευνοϊκής μεταχειρίσεως η διάταξη που εισάγει τη δυσμενή αυτή διάκριση είναι ανίσχυρη ως αντισυνταγματική.

Προς αποκατάσταση δε της συνταγματικά επιβαλλόμενης ισότητας πρέπει να εφαρμοσθεί η διάταξη που ισχύει για την κατηγορία υπέρ της οποίας θεσπίστηκε η ειδική ρύθμιση και σε εκείνη την κατηγορία προσώπων, σε βάρος των οποίων έγινε η δυσμενής διάκριση, διότι μόνο με τον τρόπο αυτό αίρεται η κατάσταση που δημιουργήθηκε από την παραβίαση της ανωτέρω αρχής (Ολ.ΑΠ 3/2006, 23/2004, 11/2003).

Εξάλλου, με το άρθρο 8 παρ. 1 και 4 του Ν. 3205/2003 "Μισθολογικά λειτουργών, υπαλλήλων Δημοσίου, ΝΠΔΔ - ΟΤΑ, ΕΛΑΣ κ.λπ.", στις διατάξεις του οποίου υπάγονται (άρθρ. 1 παρ. 1) οι μόνιμοι και δόκιμοι πολιτικοί υπάλληλοι του Δημοσίου, των ΟΤΑ, των Ν.Π.Δ.Δ., ορίζεται ότι, εκτός από το βασικό μισθό του κάθε μισθολογικού κλιμακίου, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 7, χορηγούνται και τα εξής επιδόματα κατά μήνα:

Α. 1.. 2.. 3... 4) Προβληματικών και παραμεθόριων περιοχών, όπως οι περιοχές αυτές καθορίζονται με τις ΔΙΔΑΔ/Φ.50/265/29847/30.10.1992 (ΦΕΚ 667 Β') και ΔΙΔΑΔ/Φ.42/2175/11943, 11639 και 11981/20.12.1995 (ΦΕΚ 1054 Β') κοινές υπουργικές αποφάσεις και το άρθρο 1 του Ν. 287/1976 (ΦΕΚ 78 Α') αντίστοιχα και μόνο για όσο χρόνο οι δικαιούχοι του επιδόματος αυτού υπηρετούν σε αυτές, οριζόμενο ως εξής:

α) για προβληματικές περιοχές κατηγορίας Β', σε 40 ευρώ, β) για προβληματικές περιοχές κατηγορίας Α', με εξαίρεση τις εξ αυτών παραμεθόριες του Ν. 287/1976, σε πενήντα ευρώ, γ) για όσες περιοχές χαρακτηρίζονται ταυτόχρονα προβληματικές και παραμεθόριες, σύμφωνα με τις άνω διατάξεις, σε 120 ευρώ. Κατά την εισηγητική έκθεση του νόμου αυτού, το προαναφερόμενο επίδομα καταβάλλεται στο προσωπικό που υπηρετεί στις περιοχές που καθορίζονται με συγκεκριμένες διατάξεις και υπουργικές αποφάσεις, μόνο για όσο χρόνο οι δικαιούχοι υπηρετούν σ' αυτές, οριζόμενο κατά μήνα και κατά κατηγορία περιοχής.

Περαιτέρω, με τη ΔΙΔΑΔ/Φ.50/265/29847/ 30-10-1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης και Οικονομικών (ΦΕΚ Β` 667/11-11-1992), που εκδόθηκε κατ` εξουσιοδότηση του άρθρου 64 παρ. 1 του Ν. 1943/ 1991, καθορίστηκαν, μεταξύ άλλων, ο Νομός Πέλλας (Επαρχία Εδέσσης), ο Νομός Δράμας (Δήμος Δοξάτου και οι αναφερόμενες σ' αυτή Κοινότητες), ο Νομός Σερρών (Δήμοι Σιδηροκάστρου και Σερρών) ως προβληματικές περιοχές κατηγορίας Β' (παρ. 2), ενώ με την παρ. 1 καθορίστηκαν, μεταξύ άλλων, οι Δήμοι Κάτω Νευροκοπίου και Προσσοτσάνης, ως προβληματικές περιοχές κατηγορίας Α'.

Με το άρθρο 1 του Ν. 287/1976 "Δημ. Πολιτικοί υπάλληλοι υπηρετούντες σε παραμεθόριες περιοχές", ορίσθηκε ότι, "Παραμεθόριοι περιοχαί, δια την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Νόμου, νοούνται αι περιοχαί των Νομών Ξάνθης, Ροδόπης, Έβρου, Λέσβου, Χίου, Σάμου και Δωδεκανήσου", κατά δε τη ΔΙΔΑΔ/Φ.42/2175/11943, 11639 και 11981/20-12-1995 (ΦΕΚ 1054 Β') κοινή υπουργική απόφαση καθορίσθηκαν "ως παραμεθόριες περιοχές, για την εφαρμογή και μόνο της παρ. 22 του άρθρου 9 του ν. 2266/1994 οι περιοχές των Νομών Φλώρινας, Καστοριάς, Ιωαννίνων, Θεσπρωτίας και Κέρκυρας".

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι το προαναφερόμενο επίδομα του άρθρου 8 παρ. 4 εδάφ. 1 περίπτ. γ' Ν. 3205/2003, συνάπτεται αποκλειστικά με τον τόπο, στον οποίον οι υπάλληλοι του Δημοσίου, των ΟΤΑ και λοιπών ΝΠΔΔ υπηρετούν και χορηγείται σ' αυτούς για όσο χρόνο υπηρετούν στο τόπο αυτό, με σκοπό τη στελέχωση υπηρεσιών που βρίσκονται στις εν λόγω περιοχές, οι οποίες δεν προσελκύουν υπαλλήλους λόγω των οικονομικών και λοιπών προβλημάτων που ανακύπτουν σ' αυτές, το προβλεπόμενο δε μέτρο χορηγήθηκε με σκοπό να προκαλέσει οικειοθελείς μεταθέσεις στις εν λόγω περιοχές και ν' αποτελέσει κίνητρο για την παραμονή των δικαιούχων στις υπηρεσίες των περιοχών αυτών (βλ.

σχετικώς Ολ.ΑΠ 3/2013, ΣτΕ 722/2010). Τέλος, α) με το άρθρο 88 παρ. 2 Ν. 3606/2007 "Αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων και άλλες διατάξεις" ορίσθηκε ότι "Το επίδομα της παρ. 4 περ. γ' του άρθρου 8 του ν. 3205/2003 χορηγείται από 1-8-2007 και στους υπαλλήλους του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ που υπηρετούν στο Νομό Πέλλας, με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις χορήγησης, β) με το άρθρο 9 του ν. 3714/2008 "Προστασία Δανειοληπτών κ.λπ.", ορίσθηκε ότι το ίδιο επίδομα χορηγείται από 1-1-2009 και στους άνω υπαλλήλους που υπηρετούν στο Νομό Σερρών, με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις, ενώ γ) με το άρθρο 30 παρ. 2 Ν. 4024/2011 "Συντάξεις Δημοσίου, ενιαίο μισθολόγιο - βαθμολόγιο κ.λπ.", ορίσθηκε ότι: "Μέχρι την έκδοση κοινής υπουργικής απόφασης...

το επίδομα Απομακρυσμένων - Παραμεθόριων περιοχών χορηγείται στους υπαλλήλους που υπηρετούν στις απομακρυσμένες - παραμεθόριες περιοχές "στους Νομούς Κιλκίς και Δράμας", καθώς και στις προβληματικές περιοχές κατηγορίας Α', όπως αυτές έχουν καθορισθεί, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, κατά την έναρξη ισχύος των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου", οι εντός δε εισαγωγικών λέξεις "στους Νομούς Κιλκίς και Δράμας", προστέθηκαν με την παρ. 17 του Ν. 4057/ 2012 (ΦΕΚ Α' 54/14-3-2012).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, δικάζοντας ως Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "Οι εφεσίβλητοι (σημ: εδώ αναιρεσείοντες) εργάζονται, δυνάμει συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου, στο εκκαλούν ΝΠΔΔ "Μουσικός Οργανισμός Δήμου Δράμας" (σημ: εδώ αναιρεσίβλητο) με έδρα τη Δράμα.

Η μισθοδοσία των γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3205/2003, στον οποίο, εκτός από το βασικό μισθό προβλέπεται, δυνάμει του άρθρου 8 και η χορήγηση μηνιαίου επιδόματος παραμεθόριων και προβληματικών περιοχών, το ύψος του οποίου καθορίζεται ανάλογα με το χαρακτηρισμό της περιοχής στην οποία υπηρετούν οι υπάλληλοι.

Ήδη, με την εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 2 Ν. 2085/1992... εκδόθηκε η ΥΑ ΔΙΔΑΔ/Φ.50/265/29847 "περί καθορισμού προβληματικών περιοχών" ο Δήμος Δράμας εντάχθηκε στις προβληματικές περιοχές κατηγορίας Β'. Κατ' εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων το εκκαλούν νόμιμα χορηγεί στους εφεσίβλητους υπαλλήλους του το μηνιαίο επίδομα προβληματικής περιοχής Β' (40 ευρώ).

Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι κατέστησαν δικαιούχοι του ανωτέρω επιδόματος προβληματικών και παραμεθόριων περιοχών, ύψους 120 ευρώ α) από την 1-8-2007, δυνάμει του αρ. 88 παρ. 2 Ν. 3606/2007 οι υπάλληλοι του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ που υπηρετούν στον Ν. Πέλλας και β) από την 1-1-2009, δυνάμει του αρ. 9 ν. 3714/2008 οι (ίδιοι) υπάλληλοι που υπηρετούν στον Ν.

Σερρών, χωρίς να προηγηθεί αυτοτελής χαρακτηρισμός των ανωτέρω δύο Νομών, ως παραμεθορίου περιοχής... Η απόφαση περί χορήγησης του επιδόματος των 120 ευρώ στους υπαλλήλους των Νομών Πέλλας και Σερρών εντάσσεται στην υλοποίηση της πολιτικής επιλογής, περί αποσυμφόρησης των κεντρικών δημόσιων υπηρεσιών και ταυτόχρονης ενίσχυσης (ορισμένων) περιφερειακών δημόσιων υπηρεσιών, που εδράζονται σε προβληματικές περιοχές, με τη θέσπιση κινήτρων για τη μετάθεση και μόνιμη εγκατάσταση στις τελευταίες υπαλλήλων που υπηρετούν στις πρώτες.

Με τον τρόπο αυτό οργανώνεται αρτιότερα η Δημόσια Διοίκηση, στελεχώνονται απομακρυσμένες και εγκαταλελειμμένες περιοχές της χώρας και υπηρετείται (κατ' αποτέλεσμα) εναργώς η αναγκαιότητα για διοικητική αποκέντρωση. Είναι εύλογο λοιπόν στα πλαίσια υλοποίησης του σκοπού αυτού ο νομοθέτης να δύναται να επιλέγει τις προβληματικές εκείνες περιοχές της χώρας, που χρήζουν ενίσχυσης με την παροχή του εν λόγω κινήτρου (επιδόματος).

Η πρόβλεψη επομένως της χορήγησης του ειδικού αυτού επιδόματος μόνο στους υπαλλήλους που υπηρετούν στους νομούς Πέλλας και Σερρών και όχι συγχρόνως και στους υπαλλήλους του νομού Δράμας, δεν αντίκειται στη συνταγματική αρχή της ισότητας, ούτε στοιχειοθετεί άνιση και δυσμενή μεταχείριση προσώπων, που τελούν υπό τις ίδιες συνταγματικές εγγυήσεις καθόσον...

στηρίζεται σε απρόσωπα και αντικειμενικά κριτήρια, περί ενίσχυσης συγκεκριμένων περιοχών της Χώρας (που επιτυγχάνεται με την προσέλκυση και παραμονή υπαλλήλων στους νομούς αυτούς)... Κατέληξε δε το Πολυμελές Πρωτοδικείο ότι, δεν πρέπει να εφαρμοστεί η ανωτέρω διάταξη και στην αντίστοιχη κατηγορία των εφεσιβλήτων, χωρίς εκ τούτου να παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης, καθόσον οι τελευταίοι στερούνται της απαιτούμενης από το νόμο ιδιότητας (παροχή εργασίας εντός των νομών Πέλλας και Σερρών) για τη χορήγηση του επιδόματος αυτού, η οποία προβλέπεται από ειδική διάταξη νόμου και προκύπτει σαφώς ότι θεσπίστηκε με βάση συγκεκριμένα και πρόσφορα κριτήρια, τα οποία είναι απολύτως αναγκαία για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού, που δεν είναι άλλος από την πληθυσμιακή και υπαλληλική ενίσχυση των νομών αυτών, με τη μετακίνηση και εγκατάσταση υπαλλήλων σ' αυτούς, ήτοι συνδέεται άρρηκτα με την ενίσχυση των συγκεκριμένων και μόνο Νομών, που χρήζουν, κατά την κρίση της Διοίκησης, ειδικής (πρόσθετης) μέριμνας.

Επιπροσθέτως δέχθηκε ότι, το επίδομα δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνάπτεται με τα καθήκοντα που έχουν ανατεθεί στους υπαλλήλους του Δημοσίου, ΟΤΑ και ΝΠΔΔ που υπηρετούν σε προβληματικές περιοχές, αλλά αποκλειστικά (και μόνο) με τον τόπο, στον οποίο οι τελευταίοι υπηρετούν, καθόσον δεν χορηγήθηκε σε όλους, αλλά μόνο σε όσους υπηρετούν (ειδικά) στους νομούς Πέλλας και Σερρών.

Έτσι, ο δικαιολογητικός λόγος, στον οποίο θεμελιώνεται η χορήγηση του παραπάνω κινήτρου στους μόνιμους υπαλλήλους που υπηρετούν στους ανωτέρω δύο νομούς και ο οποίος επιβάλλεται από λόγους κοινωνικούς και δημοσίου συμφέροντος, δεν συντρέχει και για τους υπηρετούντες (στις ίδιες θέσεις) υπαλλήλους στο Νομό Δράμας...

Ούτε διαφοροποιούνται τα ανωτέρω, από ενιαία δυνάμει άλλων νομοθετημάτων αντιμετώπιση των νομών Πέλλας, Σερρών και Δράμας, όσον αφορά τις μετατάξεις, και τη μοριοδότηση των υπαλλήλων και δη, δυνάμει του άρθρου 30 παρ. 7 του Ν. 3613/2007, με το οποίο ορίσθηκαν οι νομοί της Ελλάδος, στους οποίους (χωρίς να χαρακτηρισθούν παραμεθόριες περιοχές) θα ισχύσουν οι ευνοϊκές ρυθμίσεις για τις μετατάξεις υπαλλήλων σε παραμεθόριες περιοχές και του άρθρου 16 παρ. 1 Ν. 3801/2009 που προβλέπει επί πλέον μοριοδότηση για τους δημότες νομών με ιδιάζουσες γεωγραφικές συνθήκες, για θέσεις υπηρεσιών Δημοσίου που προκηρύσσονται στον αντίστοιχο νομό, μεταξύ των οποίων Νομών, ωστόσο εντάσσονται, πλην των Νομών Πέλλας, Σερρών και Δράμας και ο Νομός Κυκλάδων (στην α' περίπτωση), αλλά και τα νησιά Αιγαίου (πλην Κρήτης), του Ιονίου Πελάγους και περιοχές του Νομού Φωκίδας (στη β' περίπτωση), ήτοι νομοί και περιοχές της Χώρας, που δεν συνδέονται γεωγραφικά με τους Νομούς Πέλλας, Σερρών και Δράμας.

Με βάση τα ανωτέρω, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, το οποίο, κατά παραδοχή εφέσεως του εναγομένου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή και απέρριψε αυτήν ως αβάσιμη, δεν υπέπεσε στην αποδιδόμενη σ' αυτό με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, πλημμέλεια εκ του άρθρου 560 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

Και τούτο διότι, με βάση τις προεκτεθείσες παραδοχές, η μη χορήγηση επί πλέον και του επιδόματος παραμεθόριων περιοχών στους ενάγοντες, κατά το ένδικο χρονικό διάστημα (αναγόμενο σε προγενέστερο των Ν. 4024/2011 και 4057/2012 χρόνο), δεν συνιστά αδικαιολογήτως δυσμενή διάκριση σε βάρος αυτών, σε σχέση με τους υπαλλήλους που υπηρετούν στους Νομούς Πέλλας και Σερρών αλλά, η χορήγησή του μόνο στους τελευταίους συνιστά δικαιολογημένη παροχή προς αυτούς η οποία συναρτάται με απρόσωπα και αντικειμενικά κριτήρια περί ενίσχυσης συγκεκριμένων περιοχών, ήτοι συνέχεται αποκλειστικά με τον τόπο στον οποίο υπηρετούν, με σκοπό τη στελέχωση των υπηρεσιών του με την οικειοθελή μετάθεση σ' αυτόν υπαλλήλων και την παραμονή των δικαιούχων εκεί, το οποίο, κατά τις ίδιες παραδοχές συνδέεται άρρηκτα με την ενίσχυση των συγκεκριμένων Νομών, που χρήζουν ειδικής πρόσθετης μέριμνας, επιβαλλόμενη δε από τους προεκτεθέντες κοινωνικούς και δημοσίου συμφέροντος λόγους δεν αντίκειται στη συνταγματική αρχή της ισότητας ούτε στοιχειοθετεί άνιση και δυσμενή μεταχείριση σε βάρος των εναγόντων, ούτε τέλος διαφοροποιείται από διατάξεις που αναφέρονται σε άλλα νομοθετήματα ως προς τις μετατάξεις και μοριοδότηση των υπαλλήλων Συνακόλουθα, ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη η ρηθείσα αναιρετική πλημμέλεια, (εκ του άρθρου 560 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), με την αιτίαση ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, απορρίπτοντας ως αβάσιμη την αγωγή, ερμήνευσε εσφαλμένα τις αναφερθείσες στην αρχή διατάξεις των άρθρων 88 του Ν. 3606/ 2007 και 9 του Ν. 3714/2008 και παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 4, 22 του Συντάγματος και 119 της Συνθήκης της Ρώμης, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Κατά το άρθρο 560 αριθ. 1 εδάφ. β` ΚΠολΔ "Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ` αυτούς...". Από την παρατεθείσα διάταξη προκύπτει ότι ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο εσφαλμένως χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει διδάγματα εκ της κοινής πείρας για τη, με βάση αυτά ανεύρεση της αληθινής εννοίας κανόνα του δικαίου ή την υπαγωγή σ` αυτόν των πραγματικών γεγονότων της διαφοράς.

Δεν αποτελούν, όμως, λόγο αναίρεσης, όταν χρησιμεύουν, για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εκτίμηση αποδείξεων, ούτε για την εκτίμηση, της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων (Ολ.ΑΠ 10/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως, κατά την επιτρεπτή νοηματική του απόδοση, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η εκ του άρθρου 560 παρ. 1 εδ. 1β' Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι: "Ο νομός Δράμας ο οποίος συνορεύει ανατολικά με το νομό Ξάνθης και δυτικά με το νομό Σερρών (νομοί στους οποίους οι εκεί υπηρετούντες υπάλληλοι λαμβάνουν το υπό κρίση επίδομα) και βόρεια με τη Βουλγαρία, έχει μεθοριακή συνοριακή γραμμή άνω των 153 χλμ.

και κατά συνέπεια πληροί αντικειμενικώς όλες τις προϋποθέσεις για το χαρακτηρισμό του ως παραμεθορίου περιοχής και για τη χορήγηση του επιδίκου επιδόματος". Τα ανωτέρω όμως δεν ιδρύουν το ρηθέντα αναιρετικό λόγο, αφού δεν αποτελούν διδάγματα της κοινής πείρας, με την προεκτεθείσα έννοια, αλλά υπό την επίφαση αυτών οι αναιρεσείοντες, στην πραγματικότητα, πλήττουν την προσβαλλόμενη απόφαση, για παραβίαση διδαγμάτων κοινής πείρας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων.

Συνακόλουθα, ο εκ του άρθρου 560 αρ. 1β` Κ.Πολ.Δ., αντίθετος, δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης, είναι αβάσιμος. Μετά απ' αυτά, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της, και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία όμως ορίζονται μειωμένα σύμφωνα με το άρθρο 307 παρ. 2 του ΠΔ 410/1995 (Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας) κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-5-2013 αίτηση για αναίρεση της 50/2011 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Δράμας. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των εννιακοσίων (900) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 2014. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ