Supreme Court dismisses appeal against murder conviction citing lack of specific reasoning and erroneous application of law.

Απόφαση 462 / 2026 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 462/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αλεξάνδρα Αποστολάκη, (η οποία ορίστηκε με την υπ'αριθμ. .../2024 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Σπυρίδωνα Κουτσοχρήστο, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Φώτιο Μουζάκη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 29 Μαΐου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασίλειου Παππαδά (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ε. Κ. , για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Σ. του Ε. , κατοίκου ... , που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Κόρμπα Χρυσοβαλάντου, για αναίρεση της υπ' αριθ. 1402/2023 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης.

Με υποστηρίζουσα την κατηγορία την Ο. Ι. του Α. , κάτοικο ... , η οποία δεν παραστάθηκε.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην από 13 Μαρτίου 2024 κρινόμενη αίτηση, η οποία ασκήθηκε με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου … , Κ. Α. , έλαβε αριθμό .../2024 και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2024.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, να επιβληθούν τα έξοδα στον αναιρεσείοντα και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη, με αριθμ. ...2024, αίτηση του Κ. Σ. του Ε. , για την αναίρεση της υπ' αρ. 1402/3-11-2023 τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος, για την αξιόποινη πράξη της ανθρωποκτονίας από συγκλίνουσα αμέλεια κατά παραυτουργία, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2ε ΠΚ και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως οκτώ (8) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία, ασκήθηκε από τον αναιρεσείοντα νομότυπα και εμπρόθεσμα ενώπιον του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του πιο πάνω Δικαστηρίου, εντός της προβλεπόμενης από τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 3 του Κ.Ποιν.Δ. εικοσαήμερης προθεσμίας από τότε που καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη (την 22-2-2024) στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού τμήματος του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης (άρθρα 466 παρ.1, 473 παρ.2,3, 474 παρ.1 ΚΠΔ) και περιέχει ως λόγους αναίρεσης την έλλειψη από την απόφαση ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 περ. Δ), καθώς και την εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης - έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ', Ε' ΚΠΔ).

Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή (άρθρα 462 περ. β, 464, 466, 474 παρ.1, 4, 501 παρ. 1, 504 παρ.1, 505 παρ.1α ΚΠΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τη βασιμότητα των προβαλλόμενων με αυτή αναιρετικών λόγων. Κατά τη διάταξη του άρθρου 302 του Π.Κ. " Όποιος από αμέλεια σκότωσε άλλον τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών".

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 28 του ιδίου κώδικα, "από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν".

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι για τη θεμελίωση της αξιόποινης πράξης της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται, αντικειμενικά μεν πρόκληση θανάτωσης άλλου, υποκειμενικά δε α) μη καταβολή από το δράστη της επιβαλλομένης κατ` αντικειμενική κρίση προσοχής, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλει βάσει των νομικών κανόνων, των συνηθειών που επικρατούν στις συναλλαγές και της κοινής πείρας και λογικής και με βάση τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και β) δυνατότητα αυτού βάσει των προσωπικών περιστάσεων, γνώσεων και ικανοτήτων του να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής είτε δεν προέβλεψε (μη συνειδητή αμέλεια), είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν (ενσυνείδητη αμέλεια) και ακόμη να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξης ή παράλειψης του δράστη και του επελθόντος αποτελέσματος.

Η παράλειψη, που αποτελεί την αρνητική εκδήλωση της ανθρώπινης συμπεριφοράς με την οποία μπορεί να τελεσθεί η ανθρωποκτονία από αμέλεια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, αφού το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται στη μη καταβολή της προσήκουσας προσοχής. Όταν όμως η αμέλεια συνίσταται σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, για τη θεμελίωση των παραπάνω εγκλημάτων ως εγκλημάτων που τελούνται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 του ΠΚ.

Κατά τη διάταξη αυτή, όπου ο νόμος για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του τιμωρείται όπως και η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης είχε ιδιαίτερη (δηλαδή ειδική και όχι γενική) νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος.

Η ιδιαίτερη αυτή νομική υποχρέωση μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υποχρέου ή από σύμβαση ή από ορισμένη προηγούμενη συμπεριφορά του, από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος.

Όταν το εξ αμελείας έγκλημα είναι απότοκο της συνδρομής (συγκλίνουσας) αμέλειας πολλών προσώπων, το καθένα από αυτά υπέχει ευθύνη αυτοτελώς και χωριστά από τα άλλα κατά το λόγο της αμέλειας που επιδείχθηκε από αυτό και εφόσον το επελθόν αποτέλεσμα τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο προς αυτήν. Η πράξη ή η παράλειψη του δράστη τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με το επελθόν αποτέλεσμα, όταν αυτή κατά την κοινή αντίληψη είναι εκείνη που από μόνη της ή μαζί με τη συμπεριφορά άλλου προσώπου βρίσκεται σε άμεση αιτιότητα προς το αποτέλεσμα.

Αρκεί, δηλαδή, προς θεμελίωση της ευθύνης η πράξη ή η παράλειψη να ήταν ένας από τους παραγωγικούς όρους του αποτελέσματος, χωρίς τον οποίο δεν θα επερχόταν αυτό, αδιαφόρως αν για την πρόκλησή του συνέβαλαν και άλλοι όροι αμέσως ή εμμέσως (λ.χ. αμέλεια του παθόντος ή τρίτου). Στα δια παραλείψεως τελούμενα εγκλήματα θεωρείται ότι υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παράλειψης και του επελθόντος εγκληματικού αποτελέσματος στην περίπτωση που αν δεν είχε συντρέξει η αμελής συμπεριφορά (παράλειψη) του υπαιτίου, αν γινόταν δηλαδή η επιβεβλημένη ενέργεια, η οποία τελικά δεν έγινε, τότε με μεγάλη πιθανότητα (η οποία εγγίζει τα όρια της βεβαιότητας) θα αποτρεπόταν το συγκεκριμένο εγκληματικό αποτέλεσμα.

Για τη θεμελίωση δε αιτιώδους συνδέσμου, αρκεί η σχετική παράλειψη να ήταν ένας μόνο από τους περισσότερους όρους παραγωγής του εγκληματικού αποτελέσματος, χωρίς τον οποίο αυτό δεν θα επερχόταν. Η τυχόν δε συντρέχουσα συνυπαιτιότητα του παθόντος ή και τρίτου, δεν αναιρεί την ύπαρξη αμελείας του δράστη και την ποινική ευθύνη του, εκτός εάν αυτή συνετέλεσε αποκλειστικά στο αποτέλεσμα που επήλθε, οπότε αίρεται ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή παραλείψεως του δράστη και του αποτελέσματος (ΑΠ 1138/2023, ΑΠ 356/2022 ΑΠ 1011/2021, ΑΠ 412/2021).

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της.

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά.

Πρέπει, όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης, ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά. Δεν αποτελεί λόγο αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Τέλος, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε` του ΚΠΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευόμενων κατά το είδος τους αποδεικτικών μέσων (ειδικότερα δε, από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως στο ακροατήριο, που περιέχονται στα ενσωματωμένα στην παρούσα απόφαση πρακτικά της δημόσιας συνεδριάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, τα οποία αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο και καταχωρήθηκαν στα ίδια πρακτικά, σε συνδυασμό με τις απολογίες των κατηγορουμένων και από την αξιολογική εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το άρθρο 177 παρ. 1 ΚΠΔ αρχή της ηθικής αποδείξεως), δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη κρίση του ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Δυνάμει του από 28.8.2017 ιδιωτικού συμφωνητικού που συνήφθηκε μεταξύ του τότε Δημάρχου Καλαμαριάς Μ.

Θ. και του Δ. Ρ. του Ε. , συμφωνήθηκε ο τελευταίος να παρέχει κοινωφελή εργασία προς τον Δήμο Καλαμαριάς για 5 ημέρες την εβδομάδα από Δευτέρα έως Παρασκευή και για έξι ώρες ημερησίως, σε χρονικό διάστημα δύο (2) ετών. Η σύμβαση αυτή καταρτίστηκε, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. ΚΥΑ 108842/3.12.1997 περί "οργάνωσης της κοινωφελούς εργασίας , διαδικασία επιλογής και επίβλεψη της σχετικής εργασίας και την υπ' αρ. 2442/2017 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία μετατράπηκε ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί στον ήδη θανόντα σε παροχή κοινωφελούς εργασίας στον Δήμο Καλαμαριάς σε 400 ώρες και με καθορισμό 6 ωρών εργασίας από Δευτέρα έως Παρασκευή σε χρονικό διάστημα δύο (2) ετών.

Με το ίδιο ως άνω συμφωνητικό καθορίσθηκε ειδικότερα, ότι θα παρέχει την κοινωφελή εργασία στην Διεύθυνση Πρασίνου του ως άνω Δήμου, με επιβλέπουσα Προϊστάμενη την Π. Κ. Κατά τον παραπάνω χρόνο, Αντιδήμαρχος Καθαριότητας Πρασίνου και Ανακύκλωσης του Δήμου Καλαμαριάς, είχε ορισθεί δυνάμει της υπ' αρ. .../2017 απόφασης του Δημάρχου Καλαμαριάς, ο πρώτος κατηγορούμενος Σ.

Φ. Με την από 21.9.2017 αίτησή της, προς τον Δήμο Καλαμαριάς που την απηύθυνε στην Αναδημαρχία Καθαριότητας, Πρασίνου και Ανακύκλωσης, η οποία καταχωρήθηκε στις 2.10.2017 και έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου, ...2017, η Ε. Λ. , κάτοικος ... επί της οδού ... , ζήτησε από την ως άνω υπηρεσία, να προβεί στο κλάδεμα ενός φοίνικα, που βρίσκονταν στον οπίσθιο ακάλυπτο χώρο της επί της οδού ... , στην περιοχή ...

οικοδομής. Πρέπει να σημειωθεί ότι στις αρμοδιότητες του συγκεκριμένου Τομέα του Δήμου Καλαμαριάς, δεν περιλαμβάνονταν η φροντίδα δένδρων, που φύονταν εντός κοινοχρήστων χώρων πολυκατοικιών, και κατά συνέπεια δεν υπήρχε νόμιμη υποχρέωση της παραπάνω υπηρεσίας να προβεί στην ως άνω ενέργεια, αντίθετα δε η ως άνω υποχρέωση βάρυνε του ιδιοκτήτες της οικοδομής, στην οποία ανήκε ο κοινόχρηστος χώρος.

Ωστόσο, εκ του λόγου ότι στο παρελθόν, όπως ο πρώτος κατηγορούμενος ανέφερε, ενώπιον του ακροατηρίου, υπήρχε η συνήθεια, συνεργεία του δήμου, να ικανοποιούν, αν και παράτυπα, τέτοιου είδους αιτήματα, επισκέφθηκε ο ίδιος τον παραπάνω χώρο, και ήλθε σε επαφή με την ως άνω δημότη, προκειμένου να ικανοποιήσει το ως άνω αίτημά της.

Έτσι, στις 2.10.2017 και ενώ η Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Πρασίνου Κ. Π. , η οποία ήταν αντίθετη στην ικανοποίηση τέτοιου είδους αιτημάτων, βρισκόταν σε άδεια, μετά από εντολή του πρώτου κατηγορουμένου, συνεργείο του ως άνω Δήμου, μετέβη στον τόπο όπου βρισκόταν η εν λόγω οικοδομή, προκειμένου να προβεί στην κοπή του φυόμενου, στον κοινόχρηστο χώρο πολυκατοικίας φοίνικα.

Το συνεργείο αυτό αποτελούνταν, από τον δεύτερο κατηγορουμένου, ο οποίος ήταν επιστάτης στον Τομέα Καθαριότητας και είχε αρμοδιότητα να μεριμνά για την συγκρότηση συνεργείων και την διεκπεραίωση εργασιών καθαριότητας σε πάρκα του Δήμου Καλαμαριάς, αλλά και ο υπάλληλος του ίδιου Δήμου Τ. Α. Στην σύνθεση του ίδιου συνεργείου παράτυπα αποφασίσθηκε από τον δεύτερο κατηγορούμενο ότι θα συμμετέχει και ο Δ.

Ρ. , ο οποίος όπως παραπάνω αναφέρθηκε παρείχε κατά τον παραπάνω χρόνο κοινωφελή εργασία στον Δήμο. Ήταν δε η επιλογή του, εκ μέρους του δεύτερου κατηγορουμένου, παράτυπη, καθόσον, τέτοιου είδους καθήκοντα δεν προβλέπονταν στο περιεχόμενο του ιδιωτικού συμφωνητικού που είχε υπογράψει με τον Δήμο, για την παροχή κοινωφελούς εργασίας, επιπλέον δε, όπως προκύπτει από την με ημερομηνία 31.1.2018 έκθεση αυτοψίας θανατηφόρου ατυχήματος του Επιθεωρητή Ασφαλείας και Υγείας στην Εργασία, της Περιφερειακής Διεύθυνσης Ασφαλείας και Υγείας στην Εργασία Μακεδονίας Θράκης, Α.

Τ. , ο Δ. Ρ. δεν είχε εξεταστεί από ιατρό εργασίας του ως άνω Δήμου, ενώ δεν είχε εκδοθεί για αυτόν και η απαιτούμενη από τον νόμο βεβαίωση καταλληλότητας εργαζομένου, και το σημαντικότερο δεν είχε λάβει την κατάλληλη ενημέρωση και εκπαίδευση για την ως άνω εργασία που κλήθηκε να παράσχει. Επιπλέον, όπως αποδείχθηκε, δεν είχε εφοδιαστεί, με μέσα προστασίας, όπως κράνος, φωσφορούχο γιλέκο, ειδικά υποδήματα και γάντια.

Όταν το συνεργείο, έφθασε στον κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας, άρχισαν τις ενέργειες για την κοπή του φοίνικα με τον τρόπο τον οποίο γνώριζαν και συνήθιζαν, παρά το γεγονός, ότι για την κοπή φοίνικα απαιτείται ιδιαίτερος τρόπος, όπως δε αποδείχθηκε, ο δεύτερος κατηγορούμενος, αψηφώντας την επικινδυνότητα, ανέθεσε στον Δ.

Ρ. , ενεργό ρόλο στην ως άνω διαδικασία. Όπως δε κατέθεσε ενώπιον του ακροατηρίου ο μάρτυρας Τ. Α. , ούτε ο ίδιος διέθετε εξιδεικευμένη γνώση, όποια δε εμπειρία διέθετε, την είχε αποκτήσει από προηγούμενες κοπές δένδρων, στα χρόνια κατά τα οποία εργάζονταν στην παραπάνω Υπηρεσία του Δήμου. Έτσι, προσπάθησαν να κόψουν τον φοίνικα με την πρακτική που χρησιμοποιούσαν για την υλοτομία δένδρων που διέθεταν ξυλώδη ιστό.

Συγκεκριμένα ο Α. Τ. , ως χειριστής ενός αλυσοπρίονου μάρκας ... με λάμα μήκους 45 cm που είχαν φέρει μαζί τους, προέβη σε μια τομή (εμπροσθοτομή) στον κορμό, σε ύψος περίπου 1,30m από το έδαφος, προς την πλευρά που αποφάσισαν να ρίξουν τον κορμό. Η εμπροσθοτομή θα προετοίμαζε την πτώση τον προσανατολισμό και την ρίψη του φοίνικα στην κατεύθυνση που είχαν επιλέξει.

Πριν από την παραπάνω ενέργεια ο δεύτερος κατηγορούμενος, με την βοήθεια του Δ. Ρ. , είχαν δέσει στον κορμό του φοίνικα ένα σχοινί (ώθησης ή έλξης) για να διευκολύνουν την πτώση του προς την κατεύθυνση που είχε προκαθοριστεί. Ωστόσο, για την κοπή του φοίνικα που όπως προεκτέθηκε απαιτείται ιδιαίτερος τρόπος κοπής, πρέπει να ληφθεί πρώτα το ύψος του και να υλοτομηθεί τμηματικά δηλαδή με χρήση σκάλας ή καλαθοφόρου.

Εάν δε διαθέτει στην κορυφή του καπέλο ( φύλλα) πρέπει να προηγηθεί (να καθαριστεί) η κοπή αυτών. Χρειάζεται δε η ως άνω ενέργεια, δεδομένου ότι, ο κορμός του, ενδέχεται να μην είναι ομοιογενής, να αποτελείται δηλαδή εκτός από το ξυλώδες τμήμα του, από χώματα και πέτρες, γεγονός που δυσκολεύει την κοπή του.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως κατέθεσε ενώπιον του ακρατηρίου ο μάρτυρας Ρ. Γ. , ο οποίος με την ιδιότητα του δασολόγου- περιβαντολόγου, συνέταξε κατά την διάρκεια την προανάκρισης την από Ιανουάριο του έτους 2019 έκθεση πραγματογνωμοσύνης, (διορισθείς με την υπ' αρ. πρωτ. .../2018 έγγραφο),ο φοίνικας που έπρεπε να υλοτομηθεί, ήταν μέτριου μεγέθους, 6 έως 8 μέτρων, και μπορούσε να κοπεί τμηματικά με την βοήθεια σκάλας.

Η τομή δε που επιχειρήθηκε, αρχικά έπρεπε να ήταν η τελευταία ενέργεια στην οποία θα προέβαιναν για την ασφαλή υλοτόμησή του. Έτσι, παρά τις δυσκολίες που συνάντησαν στην κοπή του, καθόσον δημιουργήθηκε πρόβλημα, στο αλυσοπρίονο, αυτοί συνέχισαν, την υλοτόμηση του με τον παραδοσιακό τρόπο, προσπαθώντας να δημιουργήσουν (εντελώς ακατάλληλα) και δεύτερη οπισθοτομή αρκετά ψηλά στον κορμό του, από την οποία αποδομήθηκε η συνοχή του δένδρου.

Ακολουθώντας την εσφαλμένη αυτή εργασιακή πρακτική ως προς την κοπή του δένδρου, ο δεύτερος κατηγορούμενος ζήτησε από τον Δ. Ρ. , να ανεβάσει με ένα καδρόνι ψηλότερα το σχοινί, με το οποίο είχαν δέσει περιμετρικά τον φοίνικα, προκειμένου να κατευθύνουν τον κορμό για την ρίψη του. Κατά την διάρκεια της προσπάθειας αυτής, και, ενώ ο χειριστής του αλυσοπρίονου, επιχειρούσε ακόμα την τομή σε βαθύτερο σημείο του κορμού του, κατέρρευσε το ελεύθερο πλέον κομμάτι του φοίνικα και καταπλάκωσε τον Δ.

Ρ. του Ε. , ο οποίος ακολούθως διακομίσθηκε στο ΤΕΠ του Γ.Ν. Παπαγεωργίου. Εκεί διαπιστώθηκε ότι υπέστη βαριά κρανιοπροσωπική κάκωση, εμπιεστικό κάταγμα δεξιά μετωποκροταφικά, υπαραχνοειδή αιμορραγία, αιμοραγικές θλάσεις εγκεφάλου, εγκεφαλικό οίδημα, πολλαπλά κατάγματα σπλαχνικού κρανίου, εξαιτίας των οποίων και επήλθε ο θάνατός του την ...2017.

Το αποτέλεσμα αυτό προκλήθηκε από συγκλίνουσα αμέλεια των δυο κατηγορουμένων, συγκεκριμένα από έλλειψη προσοχής, την οποία όφειλαν κατά τις περιστάσεις λόγω του επαγγέλματος τους και μπορούσαν να καταβάλουν, οι οποίοι δεν προέβλεψαν την επέλευση αυτού. Ειδικότερα, ο πρώτος κατηγορούμενος (Σ. Φ.), ενώ είχε την ιδιότητα του Αντιδημάρχου του Καθαριότητας Πρασίνου και Ανακύκλωσης του Δήμου Καλαμαριάς, όπως προεκτέθηκε, μολονότι ήταν υποχρεωμένος από την ως άνω ιδιότητα του, να λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για την ασφαλή διενέργεια εργασιών στον συγκεκριμένο τομέα, έδωσε εντολή για την κοπή φοίνικα, εντός ιδιόκτητου κοινόχρηστου χώρου, ενέργεια για την οποία ο Δήμος δεν είχε δικαιοδοσία, καθώς ο Δήμος μπορεί να προβεί σε κοπή δέντρων, όταν, φυσικά, υφίσταται κίνδυνος, μόνον εφόσον αυτά βρίσκονται σε κοινόχρηστους χώρους και όχι εντός ιδιοκτησιών.

Επιπλέον, δεν μερίμνησε για τη λήψη και τήρηση όλων των εκ του νόμου προβλεπόμενων μέτρων ασφαλείας των εργαζομένων, 42 παρ. 5 Ν. 3850/2010, ήτοι δεν είχε εφοδιάσει - μεταξύ άλλων - και τον εργαζόμενο Δ. , με μέσα προστασίας, όπως κράνος, φωσφορούχο γιλέκο, ειδικά υποδήματα, γάντια. Ο ισχυρισμός του δεύτερου κατηγορούμενου ότι βρέθηκε κράνος εντός γειτονικής ιδιοκτησίας τις επόμενες της επίσκεψή τους ημέρες και ότι αυτό ήταν το κράνος το οποίο ανήκε στον Δ.

Ρ. δεν αποδεικνύεται αληθής, καθόσον εάν υπήρχε θα αναφέρονταν στην έκθεση αυτοψίας ατυχήματος Ο δε δεύτερος κατηγορούμενος, (Κ. Σ. του Ε.), ενώ είχε την ιδιότητα του επιστάτη στον τομέα καθαριότητας με αρμοδιότητα να μεριμνά για τη συγκρότηση συνεργείων και τη διεκπεραίωση εργασιών καθαριότητας σε πάρκα του Δήμου Καλαμαριάς, μολονότι συγκρότησε συνεργείο, προκειμένου να προβεί στην κοπή δέντρου - φοίνικα σε οικοδομή επί της οδού ...

στο Δήμο Καλαμαριάς, που παρουσίαζε επικινδυνότητα, κατόπιν εντολής του πρώτου κατηγορουμένου, ανέθεσε στον θανόντα Δ. Κ. , ο οποίος παρείχε στη συγκεκριμένη υπηρεσία κοινωφελή εργασία προς έκτιση μετατραπείσας σε αυτόν ποινής, και, έτσι, δεν είχε οποιαδήποτε εξειδίκευση, να αναλάβει ενεργό ρόλο στην κοπή του φοίνικα, εργασία η οποία απαιτούσε εξειδίκευση και εμπειρία, την οποία ο αποθανών, ουδόλως, είχε, και η οποία ενείχε κινδύνους, παραβλέποντας, μάλιστα, και την ηλικία του, (εβδομήντα ενός ετών), ενώ, αντίθετα, όφειλε να του αναθέσει, αποκλειστικά, εργασία "βοηθού".

Αποτέλεσμα της συγκλίνουσας αυτής αμελούς συμπεριφοράς αμφοτέρων των κατηγορουμένων, ήταν, όπως προεκτέθηκε κατά την προσπάθεια του ήθη θανόντος, να ανεβάσει με ένα καδρόνι σε μεγαλύτερο ύψος το σχοινί, (το σχοινί είχαν, προηγουμένως, δέσει περιμετρικά στον κορμό του δέντρου, ώστε ο Σ. να το τραβήξει και να κατευθύνει τον κορμό να πέσει προς την πλευρά, που επέλεξαν), και τη στιγμή που ο Τ. , έτερο μέλος του συνεργείου εργασίας, επιχειρούσε τομή στον κορμό του δέντρου με αλυσοπρίονο, το "ελεύθερο", πλέον, κομμάτι του κορμού μετά την τομή, κινούμενο κατακόρυφα, να καταρρεύσει και να καταπλακώσει τον Δ. , με συνέπεια ο τελευταίος να υποστεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση, η οποία, αιτιακά, οδήγησε στον θάνατο του, την ...2017.

Συνακόλουθα των ανωτέρω πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό, να αναγνωρισθεί ωστόσο, ότι συντρέχει στο πρόσωπο των άνω κατηγορουμένων η προβλεπόμενη από το άρθρο 84 παρ. 2 δ' του ΠΚ ελαφρυντική περίσταση, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 470 του ΚΠοινΔ, όπως ισχύει σήμερα, με την οποία καθιερώνεται η αρχή της μη χειροτέρευσης της θέσης του εκκαλούντος - κατηγορουμένου, εφόσον, ήδη, είχε αναγνωρισθεί, ως ευεργέτημα, υπέρ αυτών, πρωτόδικα, με βάση την εκκαλούμενη απόφαση..."

Ακολούθως, το δικαστήριο κήρυξε ενόχους τους κατηγορούμενους, μεταξύ των οποίων και τον αναιρεσείοντα (β' κατηγορούμενο) για την αξιόποινη πράξη της ανθρωποκτονίας από συγκλίνουσα αμέλεια κατά παραυτουργία, με το ακόλουθο διατακτικό :

"ΚΗΡΥΣΣΕΙ τους .........κατηγορούμενους ένοχους, του ότι: στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, την 02.10.2017, από αμέλειά τους, ήτοι από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλαν κατά τις περιστάσεις και μπορούσαν να καταβάλουν, δεν πρόβλεψαν το αξιόποινο αποτέλεσμα του θανάτου άλλου, που επέφεραν οι πράξεις και οι παραλείψεις τους, αν και είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσουν την επέλευση του αποτελέσματος αυτού.

Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, ο μεν πρώτος κατηγορούμενος, (Σ. Φ.), ενώ είχε την ιδιότητα του Αντιδημάρχου Καθαριότητας, Πρασίνου και Ανακύκλωσης του Δήμου Καλαμαριάς, (δυνάμει της υπ' αριθμ. .../2017 απόφασης του Δημάρχου Καλαμαριάς), και μολονότι ήταν υποχρεωμένος ως εκ της ιδιότητάς του να λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για την ασφαλή διενέργεια εργασιών στον συγκεκριμένο τομέα, καταρχάς, έδωσε εντολή για την κοπή δέντρου εντός ιδιόκτητου κοινόχρηστου χώρου, ενέργεια για την οποία ο Δήμος δεν είχε δικαιοδοσία, καθώς ο Δήμος μπορεί να προβεί σε κοπή δέντρων, όταν, φυσικά, υφίσταται κίνδυνος, μόνον εφόσον αυτά βρίσκονται σε κοινόχρηστους χώρους και όχι εντός ιδιοκτησιών.

Επιπλέον, δεν μερίμνησε για τη λήψη και τήρηση όλων των εκ του νόμου προβλεπόμενων μέτρων ασφαλείας των εργαζομένων, 42 παρ. 5 Ν. 3850/2010, ήτοι δεν είχε εφοδιάσει - μεταξύ άλλων - και τον εργαζόμενο Δ. , με μέσα προστασίας, όπως κράνος, φωσφορούχο γιλέκο, ειδικά υποδήματα, γάντια. Ο δε δεύτερος κατηγορούμενος, (Κ.

Σ. του Ε.), ενώ είχε την ιδιότητα του επιστάτη στον τομέα καθαριότητας με αρμοδιότητα να μεριμνά για τη συγκρότηση συνεργείων και τη διεκπεραίωση εργασιών καθαριότητας σε πάρκα του Δήμου Καλαμαριάς, μολονότι συγκρότησε συνεργείο, προκειμένου να προβεί στην κοπή δέντρου - φοίνικα σε οικοδομή επί της οδού ...

στο Δήμο Καλαμαριάς, που παρουσίαζε επικινδυνότητα, κατόπιν εντολής του πρώτου κατηγορουμένου, ανέθεσε στον Δ. , ο οποίος παρείχε στη συγκεκριμένη υπηρεσία κοινωφελή εργασία προς έκτιση μετατραπείσας σε αυτόν ποινής, και, έτσι, δεν είχε οποιαδήποτε εξειδίκευση, να αναλάβει ενεργό ρόλο στην κοπή του φοίνικα, εργασία η οποία απαιτούσε εξειδίκευση και εμπειρία, την οποία ο αποθανών, ουδόλως, είχε, και η οποία ενείχε κινδύνους, παραβλέποντας, μάλιστα, και την ηλικία του, (εβδομήντα ενός ετών), ενώ, αντίθετα, όφειλε να του αναθέσει, αποκλειστικά, εργασία "βοηθού".

Αποτέλεσμα της συγκλίνουσας αυτής αμελούς συμπεριφοράς αμφοτέρων των κατηγορουμένων, ήταν, κατά την προσπάθεια του παθόντος να ανεβάσει με ένα καδρόνι σε μεγαλύτερο ύψος το σχοινί, (το σχοινί είχαν, προηγουμένως, δέσει περιμετρικά στον κορμό του δέντρου, ώστε ο Σ. να το τραβήξει και να κατευθύνει τον κορμό να πέσει προς την πλευρά, που επέλεξαν), και τη στιγμή που ο Τ. , έτερο μέλος του συνεργείου εργασίας, προέβη σε τομή στον κορμό του δέντρου με αλυσοπρίονο, το "ελεύθερο", πλέον, κομμάτι του κορμού μετά την τομή, κινούμενο κατακόρυφα, να καταρρεύσει και να καταπλακώσει τον Δ. , με συνέπεια ο τελευταίος να υποστεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση, η οποία, αιτιακά, οδήγησε στον θάνατο του, την ...2017.

ΔΕΧΕΤΑΙ ότι οι κατηγορούμενοι εδειξαν ειλικρινή μετάνοια και επεδίωξαν να άρουν ή να μειώσουν τις συνέπειες των πράξεών τους".

Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ' αυτή , με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του παραπάνω εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από συγκλίνουσα αμέλεια τελεσθείσα κατά παραυτουργία, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος τούτου, των αποδείξεων που τα θεμελιώνουν, καθώς και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους το Δικαστήριο της ουσίας έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, με ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες.

Ειδικότερα, διαλαμβάνονται ο τρόπος και οι συνθήκες τελέσεως του ως άνω αδικήματος της ανθρωποκτονίας από συγκλίνουσα αμέλεια κατά παραυτουργία, αφού γίνεται επαρκής αναφορά των παραλείψεων, που θεμελιώνουν την συντρέχουσα αμέλεια των κατηγορουμένων μεταξύ των οποίων και ο αναιρεσείων (δεύτερος κατηγορούμενος), με λεπτομερή προσδιορισμό της συμπεριφοράς του καθενός, καθώς και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ αυτής και του προκληθέντος θανάτου του παθόντος.

Επίσης, εκτίθενται τα πραγματικά περιστατικά που απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του ως άνω εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων καθώς και τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, ως και τις σκέψεις και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 15, 26 εδ.

β', 28, 302 ΠΚ, τις οποίες ορθά εφάρμοσε και δεν παραβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα εκτίθεται στην απόφαση η ιδιότητα του αναιρεσείοντος ως επιστάτη στον Τομέα Καθαριότητας του Δήμου Καλαμαριάς Θεσ/νικης και η αρμοδιότητά του να μεριμνεί για την συγκρότηση συνεργείων και την διεκπεραίωση εργασιών καθαριότητας σε πάρκα του Δήμου Καλαμαριάς, η εντολή σε αυτόν από τον μη ασκήσαντα αναίρεση τότε συγκατηγορούμενό του Σ.

Φ. , αρμόδιο αντιδήμαρχο του ως άνω δήμου να προβεί με συνεργείο στην κοπή ενός φοίνικα εντός ιδιόκτητου κοινόχρηστου χώρου, η συγκρότηση από αυτόν συνεργείου στις 2-10-2017 για την κοπή του φοίνικα ύψους 6-8 μέτρων στα οποία από έλλειψη της προσοχής που όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει περιέλαβε παράτυπα τον παθόντα Ρ.

Δ. , παρά το γεγονός ότι καθήκοντα κοπής δένδρων δεν προβλεπόταν στο ιδιωτικό συμφωνητικό που είχε υπογράψει ο παθών με τον ως άνω δήμο, για την παροχή κοινωφελούς εργασίας, δεν είχε εκδοθεί για τον παθόντα η απαιτούμενη από τον νόμο βεβαίωση καταλληλότητας εργαζομένου, δεν είχε λάβει την κατάλληλη ενημέρωση και εκπαίδευση για την ως άνω εργασία, δεν είχε εξειδίκευση και εμπειρία, ήταν ηλικίας 71 ετών και όφειλε να του αναθέτει αποκλειστικά εργασία "βοηθού", δεν είχε εφοδιαστεί με τα μέσα προστασίας, όπως κράνος, φωσφορούχα, γιλέκο, ειδικά υποδήματα και γάντια εργασίας, από έλλειψη της προσοχής που όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, λήψη από αυτόν της απόφασης για την κοπή του φοίνικα με την πρακτική που χρησιμοποιούσαν για την υλοτομία δένδρων που διέθεταν ξυλώδη ιστό, ενώ η κοπή του φοίνικα απαιτούσε ιδιαίτερο τρόπο κοπής και συγκεκριμένα έπρεπε να υλοτομηθεί τμηματικά με χρήση σκάλας ή καλαθοφόρου οχήματος, δεδομένου ότι ο κορμός ενδέχεται να μην είναι ομοιογενής, η επικινδυνότητα της κοπής του φοίνικα, η εντολή του προς τον παθόντα να ανεβάσει με ένα καδρόνι ψηλότερα το σχοινί, με το οποίο είχαν δέσει περιμετρικά τον φοίνικα, προκειμένου να κατευθύνουν τον κορμό για την ρίψη του στο έδαφος, παρά το γεγονός ότι ο έτερος εργαζόμενος στο συνεργείο Α.

Τ. ως χειριστής του αλυσοπρίονου είχε προβεί σε τομή (εμπροσθοτομή) με τον κορμό του φοίνικα σε ύψος, περίπου 1,30 μέτρα από το έδαφος και παρά το γεγονός ότι ο Α. Τ. προέβαινε και σε δεύτερη τομή (οπισθοτομή) αρκετά ψηλά στον κορμό που είχε ως συνέπεια να αποδομηθεί η συνοχή του φοίνικα και επιχειρούσε αυτός την τομή σε βαθύτερο σημείο του κορμού, με συνέπεια το "ελεύθερο" κομμάτι του κορμού μετά την τομή, κινούμενο κατακόρυφα να καταρρεύσει και να καταπλακώσει τον παθόντα, ο οποίος υπέστη βαρύτατη κρανιοεγκεφαλική κάκωση, από την οποία επήλθε ο θάνατός του στις ...2017 από συγκλίνουσα αμέλεια του αναιρεσείοντα και του ως άνω Σ.

Φ. , δίχως να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα του θανάτου του παθόντος από τις ως άνω πράξεις και παραλείψεις και η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του αναιρεσείοντος εκ της ως άνω επαγγελματικής και υπηρεσιακής ιδιότητάς του στον δήμο Καλαμαριάς, να αποτρέψει το ως άνω αποτέλεσμα. Ουδεμία παραδοχή υπάρχει στην απόφαση περί του ότι ο αναιρεσείων δεν διέθετε την εξειδικευμένη εμπειρία για την κοπή του φοίνικα, ότι δεν γνώριζε τις ιδιαιτερότητες του φοίνικα, ούτε την ως άνω αναφερόμενη ειδική διαδικασία που απαιτείται για την κοπή του, όπως αντίθετα αιτιάται ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο αναίρεσης.

Επομένως ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ πρώτος λόγος αναίρεσης της αίτησης περί έλλειψης ειδικής αιτιολογίας και περί έλλειψης νόμιμης βάσης της απόφασης, λόγω ασαφειών και αντιφάσεων είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Εξάλλου, στις ως άνω παραδοχές της απόφασης διαλαμβάνονται, επίσης, ο τρόπος και οι συνθήκες τέλεσης της ως άνω αξιόποινης πράξης, γίνεται σαφής αναφορά των πράξεων και παραλείψεων που θεμελιώνουν την άνευ συνειδητότητας αμέλεια του αναιρεσείοντος ως και ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των πράξεων και παραλείψεων του, με την συγκλίνουσα αμέλεια του τότε συγκατηγορουμένου του και του επελθόντος αποτελέσματος, αιτιολογημένα γίνεται δεκτή η εκ του άρθρου 15 ΠΚ, ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του αναιρεσείοντος εκ της ως άνω ιδιότητας του και αποσαφηνίζεται η αρμοδιότητά του ως επιστάτη για την συγκρότηση συνεργείων για την διεκπεραίωση των εργασιών καθαριότητας σε κοινόχρηστους χώρους του δήμου και δεν ήταν υποχρεωμένο το δικαστήριο να αναφέρει στην απόφασή του την ειδικότερη διάταξη του νόμου από την οποία απέρρεε η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του αναιρεσείοντος αλλά αρκούσε η αναφορά της ιδιότητάς του ως επιστάτη και η αρμοδιότητά του για την συγκρότηση των συνεργείων και η διεκπεραίωση των εργασιών καθαριότητας στο Δήμο Καλαμαριάς, στον οποίο υπηρετούσε ως δημοτικός υπάλληλος.

Περαιτέρω στην απόφαση υπάρχει η σαφής παραδοχή περί της επικινδυνότητας της ενέργειας του αναιρεσείοντος, η οποία προηγήθηκε, να προβεί με το συνεργείο που συγκρότησε σε ενέργειες κοπής του φοίνικα, όχι με τον προαναφερόμενο ιδιαίτερο τρόπο κοπής τμηματικά, με την χρήση σκάλας ή καλαθοφόρου αλλά με την πρακτική που χρησιμοποιούσαν για την υλοτομία δένδρων που διέθεταν ξυλώδη ιστό (κορμό) και ότι η τομή που επιχειρήθηκε αρχικά, θα έπρεπε να είναι η τελευταία ενέργεια στην οποία έπρεπε να προβεί για την ασφαλή υλοτόμηση του φοίνικα και παρά τις δυσκολίες που συνάντησε, συνέχισε την υλοτόμηση του φοίνικα με τον παραδοσιακό ακατάλληλο τρόπο με την δημιουργία και δεύτερης τομής (οπισθοτομή) που αποτελούσε εσφαλμένη εργασιακή πρακτική. Επομένως, στην απόφαση υπάρχει η σαφής παραδοχή περί προηγούμενης επικίνδυνης ενέργειας του αναιρεσείοντος, ως πηγής της ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσής του κατ' άρθρ. 15 παρ.1 εδάφιο β' ΠΚ, καθώς και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς του (παράλειψης) και του επελθόντος εγκληματικού αποτελέσματος.

Συνεπώς οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ δεύτερος και τρίτος λόγος αναίρεσης της αίτησης είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

Περαιτέρω, οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, στον τέταρτο λόγο αναίρεσης, περί του ότι το δικαστήριο εσφαλμένα εκτίμησε την κατάθεση της μάρτυρος Ε. Λ. που διαλαμβάνεται στα αναγνωσθέντα πρακτικά της πρωτοβάθμια απόφασης και την κατάθεση του μάρτυρα Α. Τ. , που εξετάστηκε στο Εφετείο δεν αποτελούν παραδεκτό λόγο αναίρεσης, γιατί με το πρόσχημα της έλλειψης ειδικής αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση επί της ουσίας του δικαστηρίου. Επομένως ο τέταρτος λόγος αναίρεσης της αίτησης εκ του άρθρου 510 παρ 1 στοιχ Δ' και Ε' ΚΠΔ είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Οι λοιπές, εμπεριεχόμενες στους ίδιους ως άνω λόγους, αιτιάσεις, σχετικές με την κατηγορία, που αναφέρονται σε εσφαλμένη αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων, με παράθεση σκέψεων και συλλογισμών του αναιρεσείοντος, που, κατά την άποψή του, οδηγούν σε διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα, στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο της ουσίας και αιτιάσεων που αποτελούν απλώς επιχειρήματα προς απόσειση της ενοχής του και αμφισβήτηση των σε βάρος του ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης καταδικαστικής απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της, απαραδέκτως προβάλλονται, αφού με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρ. 577 παρ.2 περ. α' σε συνδ. με άρθ.578 του ΚΠοινΔ, όπως τροποπ. με τα άρθρα 114 και 115 του ν. 5090/2024).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αρ. ...2024 αίτηση του Κ. Σ. του Ε. , για την αναίρεση της υπ' αρ. 1402/3-11-2023 τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων (Β' βαθμού) Θεσσαλονίκης.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Απριλίου 2026.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου