461/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5 Ιουλίου 2000 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9207/2002 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 2135/2003 μη οριστική και 3276/2004 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1 Σεπτεμβρίου 2005 αίτησή του.
Legislator headnote
AI generated461/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9207/2002 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 2135/2003 μη οριστική και 3276/2004 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1 Σεπτεμβρίου 2005 αίτησή του.
Full text
Απόφαση 461 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 461/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Παναγόπουλο, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., η οποία δεν παρέστη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5 Ιουλίου 2000 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9207/2002 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 2135/2003 μη οριστική και 3276/2004 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1 Σεπτεμβρίου 2005 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 21 Ιουλίου 2007 έκθεση του κωλυομένου να συμμετέχει Αρεοπαγίτη Βασιλείου Ρήγα, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλομένης αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όπως προκύπτει από τις με αριθμ. ... και ... εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας ... αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και της κλήσης με την οποία αυτά φέρονται σε συζήτηση μετά την ματαίωση της συζήτησης που είχε ορισθεί αρχικά, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη η οποία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου ούτε κατέθεσε δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η υπόθεση σαν να ήταν η διάδικος αυτή παρούσα (άρθρ. 576 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Τέτοια κήρυξη απαραδέκτου υφίσταται και όταν το δικαστήριο θεωρεί αόριστο τον ποσοτικώς και ποιοτικώς ορισμένο πραγματικό ισχυρισμό.
Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 262, 111, 118 και 216 ΚΠολΔ συνάγεται ότι για να είναι ορισμένη και παραδεκτή η ένσταση εξόφλησης, στην περίπτωση που η τελευταία γίνεται με παράδοση από τον οφειλέτη στον δανειστή επιταγών πελατών του, πρέπει σ' αυτή (ένσταση) ν' αναφέρονται : 1) Ο αριθμός (ποσότητα) των επιταγών και το ποσό εκάστης 2) ο εκδότης των επιταγών, 3) η πληρώτρια τράπεζα και 4) η είσπραξή τους. Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων πρόβαλε με τις προτάσεις που κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και επανέφερε στο Εφετείο με την έφεσή του την ένσταση μερικής εξόφλησης της ένδικης απαίτησης με οπισθογράφηση και παράδοση στην ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη επιταγών πελατών του συνολικού ποσού 1.750.000 δρχ. οι οποίες και εισπράχθηκαν. Η ένσταση αυτή, αναφέρουσα μόνο το τέταρτο, από τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, στοιχείο και μη αναφέρουσα τα λοιπά (απαιτούμενα για το ορισμένο της) τρία πρώτα στοιχεία, είναι αόριστη. Κατ' ακολουθίαν το Εφετείο, που με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε ως αόριστη (και εντεύθεν απαράδεκτη) την άνω ένσταση μερικής εξόφλησης, δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο και δεν υπέπεσε στη πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 14 του ΚΠολΔ.
Συνεπώς ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης με τον οποίο υποστηρίζονται τ' αντίθετα είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 1 Σεπτεμβρίου 2005 αίτηση του Χ για αναίρεση της με αριθ. 3276/2004 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Φεβρουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ