461/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 461 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 461/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. χ1, 2. ......., 3. ......... και 4. ........ Ο 1ος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Παπαθανασίου και οι 2η, 3η και 4ος εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσίβλητου: ψ1, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρος και διόρισε στο ακροατήριο πληρεξούσιο δικηγόρο του τον Ιωάννη Γεωργανά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-10-2001 αγωγή του x1 ήδη 1ου αναιρεσείοντος, την από 26-8-2002 ανταγωγή του ψ1 ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 216/2003 προδικαστική, 4143/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3931/2005 προδικαστική, 2681/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-5-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 9-11-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο αναιρεσίβλητος και ο πληρεξούσιος του ζήτησαν την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔικ, ορίζει, ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία υπάρχει όταν δεν προκύπτουν από το αιτιολογικό της απόφασης κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά τα οποία κατά το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση στη συγκεκριμένη περίπτωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόστηκε, ή όΤαν η απόφαση έχει ελλείψεις, όσον αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των κρίσιμων περιστατικών που έγιναν δεκτά από το δικαστήριο της ουσίας (Ολ.

ΑΠ 24/1992). Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε τα ακόλουθα : Οι διάδικοι (αδέλφια) είναι συγκύριοι κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός ακινήτου, το οποίο περιήλθε σε αυτούς από γονική παροχή της μητέρας τους ......., με βάση το με αριθμό ....... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Κωνσταντίνου Βέννη, που αναπληρώθηκε από τον συμβολαιογράφο Αθηνών Παναγιώτη Οικονομόπουλο, μετά το θάνατο της μητέρας τους, στις 20-7-2001, ενωθείσης της επικαρπίας της μητέρας τους με τη ψιλή κυριότητα.

Το ακίνητο (οικόπεδο) βρίσκεται στη θέση "......." του Δήμου Αλίμου Αττικής, έχει έκταση 892,50 τ.μ., εμφαίνεται στο από μηνός Ιουλίου 1990 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού ......., που είναι προσαρτημένο στη με αριθμό ..... πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας. Η οικοδομή αυτή, επί της οποίας, δυνάμει της πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, έχουν συσταθεί αυτοτελείς οριζόντιες ιδιοκτησίες, είναι τριόροφη, με υπόγειο και προβλεπόμενους μελλοντικούς ορόφους πάνω από το δώμα, αποτελείται από δέκα τρεις (13) αυτοτελείς ανεξάρτητες οριζόντιες ιδιοκτησίες με την εξ αδιαιρέτου αναλογία της καθεμιάς από αυτές επί του όλου οικοπέδου και τη συμμετοχή τους στις δαπάνες συνιδιοκτησίας, οι οποίες είναι οι εξής: 1. ........... 2. ...........

Με την πιο πάνω πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας έχει καθοριστεί και το εναπομένον δικαίωμα υψούν περαιτέρω ορόφων επί της οικοδομής, το εξ αδιαιρέτου ποσοστό συνιδιοκτησίας του οποίου επί του οικοπέδου είναι 14,21‰. Τα πιο πάνω διαμερίσματα, εκτός από την αποθήκη, χρησιμοποιούνται ως κατοικίες και μερικά από αυτά είναι μισθωμένα σε τρίτους.

Ο πραγματογνώμων ......, πολιτικός μηχανικός, που διορίστηκε από το Δικαστήριο, με την από ...... έκθεσή του γνωμοδότησε ως εξής, σε σχέση με τα κρίσιμα ζητήματα. Η αυτούσια διανομή σε δύο ίσες ομάδες διαμερισμάτων είναι δυνατή για τις ήδη υπάρχουσες υλοποιημένες οριζόντιες ιδιοκτησίες, καθώς, επίσης, είναι δυνατή και για το δικαίωμα του υψούν.

Η αυτούσια διανομή δεν μεταβάλλει τις αξίες των ιδιοκτησιών και είναι συμφέρουσα για τους διαδίκους, δε μειώνεται δε με αυτή η αξία των οριζόντιων ιδιοκτησιών. Η ήδη υπάρχουσα οικοδομή αποτελείται από δύο (2) επί μέρους κτίρια, που έχουν κατασκευαστεί σε διαφορετικές εποχές το καθένα και με διαφορετική φιλοσοφία σε ότι αφορά τη στατική τους δομή, δηλαδή ένα "χαμηλό κτίριο" και ένα "ψηλό κτίριο", ενώ υπάρχει και κτίριο στον ακάλυπτο χώρο, που αναφέρεται ως "αποθήκη".Το "χαμηλό κτίριο", αν δεν γίνει καμιά επέμβαση, που να επηρεάζει τη στατικότητά του, θεωρείται ασφαλές και ανθεκτικό στο σεισμό.

Στο "ψηλό κτίριο", τα φέροντα στοιχεία (κολώνες-δοκοί) διαθέτουν αρκετή αντοχή (φέρουσα ικανότητα), για την προσθήκη όμως ορόφων (μελλοντικών) θα χρειαστούν οπωσδήποτε ενισχύσεις, μικρότερου όμως εύρους σε σχέση με το "χαμηλό" κτίριο. Η "αποθήκη" είναι κακής αισθητικής με πολλές πρόχειρες επεμβάσεις. Η όλη οικοδομή είναι αρκετά παλαιά και απαιτεί διαρκή συντήρηση.

Το κόστος συντήρησης για μια πενταετία (κάγκελα, χρώματα, μερεμέτια σοβάδων, βλάβες εγκαταστάσεων κλπ) υπολογίζεται σε 12.000 ευρώ. Το κόστος για την εγκατάσταση της θέρμανσης σε 30.000 ευρώ και της ύδρευσης σε 17.000 ευρώ. Υπολογίζεται το κόστος των ενισχύσεων σε 30.000 ευρώ, προκειμένου να είναι δυνατή η προσθήκη μελλοντικών ορόφων.

Είναι δυνατή η τοποθέτηση ανελκυστήρα, ωστόσο δεν συμφέρει αυτή λόγω υπέρογκης δαπάνης κατασκευής του, σε σχέση με το όφελος που θα προκύψει, η οποία υπολογίζεται στο ποσό των 41.460 ευρώ. Αντίθετες προς τη γνωμοδότηση του πραγματογνώμονα είναι η από ..... και η από ...... τεχνικές εκθέσεις της ........, πολιτικού μηχανικού και της ......

αγρονόμου - τοπογράφου μηχανικού. Σύμφωνα με την πρώτη από τις τεχνικές αυτές εκθέσεις, δεν είναι δυνατή η αυτούσια διανομή των 13 διαμερισμάτων, όπως έχει η σημερινή κατάσταση της επίκοινης οικοδομής, αλλά και η αυτούσια διανομή του δικαιώματος υψούν περαιτέρω ορόφων. Σύμφωνα με τις δύο άλλες τεχνικές εκθέσεις των .....

και ....., αντίστοιχα, με την αυτούσια διανομή μειώνεται η αξία των μεριδίων των διαδίκων, ενώ, εξάλλου, η αυτούσια διανομή του επιδίκου είναι και προδήλως ασύμφορη και δυσχερής λόγω του πολύ μεγαλύτερου κόστους των εργασιών για τη συντήρηση και επισκευή του ακινήτου, αλλά και ενίσχυσης της οικοδομής για ανέγερση μελλοντικών ορόφων από εκείνο το κόστος που υπολογίζει ο πραγματογνώμων.

Από τις από ....... και .... τεχνικές εκθέσεις του αρχιτέκτονα μηχανικού ........ προκύπτουν τα ακόλουθα: Το ήδη υπάρχον κτίριο έχει την απαιτούμενη στατική επάρκεια και δεν απαιτούνται επεμβάσεις, προκειμένου να συνεχίσει να χρησιμοποιείται με τον τρόπο που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα. Το κτίριο μπορεί να επεκταθεί καθ' ύψος, χωρίς ενισχύσεις, εφόσον η προσθήκη θα φέρεται από σκελετό ανεξάρτητο από το φέροντα οργανισμό του σημερινού κτιρίου.

Δεν απαιτείται επίσης οποιαδήποτε ενίσχυση στο ήδη υπάρχον κτίσμα, εφόσον η προσθήκη γίνει "κατ' επέκταση" (δηλ. με δικά της θεμέλια) ή ως ανεξάρτητο κτίσμα. Προσθήκη καθ' ύψος με ενίσχυση του σκελετού του υπάρχοντος κτιρίου θα είναι πλέον δαπανηρή. Από οικονομική άποψη, εφόσον το κτίριο ανήκει σε δύο ιδιοκτήτες, είναι συμφέρουσα και απολύτως δυνατή η διανομή του σε δύο αυτοτελείς ομάδες οριζόντιων ιδιοκτησιών.

Η εκπλειστηρίαση του ακινήτου είναι η πλέον ασύμφορη λύση, καθόσον η τιμή του πλειστηριασμού υπολείπεται πάντοτε της πραγματικής αξίας αυτού (χωρίς να υπολογίζεται και η απώλεια των μισθωμάτων). Ο πραγματογνώμονας, επίσης, ........., στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης του, προτείνει τη διανομή του ακινήτου με πλειστηριασμό, με ψηλό τίμημα, λόγω έλλειψης μεγάλων άρτιων οικοπέδων στην περιοχή, ενώ η επισκευή και διατήρηση του υπάρχοντος κτιρίου θα αποφέρει μηδαμινά έσοδα, μη ανταποκρινόμενα, (αναλόγως) στις δαπάνες, που θα έχουν γίνει, ανεξαρτήτως του ότι αυτή η μεγάλη δαπάνη (την οποία αυτός υπολογίζει σε 600.000 ευρώ και άνω) μειώνει έμμεσα και την αξία του όλου ακινήτου.

Από την ελεύθερη εκτίμηση των, πιο πάνω, αποδεικτικών στοιχείων και ιδιαίτερα των εκθέσεων πραγματογνωμοσύνης (παλαιάς -νέας), αποδεικνύονται τα αμέσως παρακάτω: Τα προαναφερθέντα διαμερίσματα, εάν διανεμηθούν αυτουσίως, μεταξύ των διαδίκων, έτσι ώστε να λάβει ο καθένας στην αποκλειστική του κυριότητα από μία ομάδα διαμερισμάτων, αντίστοιχη του ποσοστού του στο επίκοινο, δεν θα αλλοιωθούν ως προς τη χρήση και τον προορισμό τους, γιατί η σημερινή χρήση τους, (ως κατοικίες), θα παραμείνει δυνατή και στο μέλλον και μάλιστα χωρίς να ανακύπτουν προβλήματα στη διαχείριση, αφού κάθε κύριος θα αποφασίζει αποκλειστικά για τα διαμερίσματα της δικής του κυριότητας.

Το γεγονός ότι μερικά από αυτά ή και ολόκληρη η πολυκατοικία χρήζει συνήθους συντήρησης (ελαιοχρωματισμό, επισκευές κιγκλιδωμάτων, επιχρίσματα, υδραυλικές - ηλεκτρικές εγκαταστάσεις), που απαιτεί κατά τους ..... και ...... (και ιδιαίτερα τον πρώτο), του οποίου η έκθεση πραγματογνωμοσύνης κρίνεται ως πειστική και αντικειμενική, μια δαπάνη της τάξεως των 12.000 ευρώ, δεν καθιστά τη διανομή ούτε αδύνατη, ούτε ασύμφορη.

Σε περίπτωση δε που στο μέλλον παραστεί ανάγκη αντικατάστασης των υδραυλικών εγκαταστάσεων και των εγκαταστάσεων κεντρικής θέρμανσης, η δαπάνη γι' αυτά ανέρχεται στο ποσό των 47.000 ευρώ, το οποίο μετ' άθροιση με το προηγούμενο ποσό (12.000 + 47.000=) 59.000 ευρώ, δεν καθιστά την αυτούσια διανομή ασύμφορη, καθόσον η δαπάνη συντήρησης δεν υπερβαίνει την αξία της όλης οικοδομής, που ανέρχεται λόγω και της παλαιότητάς της στο ποσό των 1.097.894 ευρώ (784,21 τ.μ.

Χ 1300 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο). Καμία δε, στην προκείμενη περίπτωση, δεν ασκεί επιρροή στη δυνατότητα αυτούσιας διανομής η ανυπαρξία ανελκυστήρα (ασανσέρ), καθόσον η σημερινή εξυπηρέτηση των ενοίκων των διαμερισμάτων από το κλιμακοστάσιο, θα εξακολουθήσει και στο μέλλον να είναι δυνατή, απορριπτομένων των αντίθετων ισχυρισμών του εκκαλούντος (ήδη πρώτου αναιρεσείοντος) και των προσθέτως υπέρ αυτού παρεμβαινόντων (ήδη λοιπών αναιρεσειόντων), ως αβάσιμων.

Εξάλλου ο ισχυρισμός των ίδιων, ότι η αυτούσια διανομή είναι ασύμφορη για τους διαδίκους, καθόσον αυτή (διανομή) απαιτεί δυσανάλογες δαπάνες συντήρησης της οικοδομής, (την οποία μάλιστα ο πραγματογνώμων ..... αναβιβάζει ανεπιτρέπτως στο υπερβολικό ποσό των 600.000 ευρώ και άνω) και του οποίου, κατ' ελεύθερη κρίση του Δικαστηρίου, η πραγματογνωμοσύνη δεν κρίνεται πειστική και αντικειμενική, δεν αποδείχθηκε και πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος κατ' ουσίαν.

Εξάλλου, η διανομή των επικοίνων διαμερισμάτων, σε τρόπο ώστε κάθε διάδικος να λάβει στην αποκλειστική του κυριότητα τα αντιστοιχούντα στο ποσοστό συγκυριότητάς του διαμερίσματα, δεν καθιστά την χρήση αυτών ως κατοικιών, που είναι σήμερα, ούτε αδύνατη, καθόσον θα εξακολουθήσει να είναι δυνατή η προαναφερθείσα και σύμφωνα με τον προορισμό χρήση τους, χωρίς να μειώνεται η αξία τους, αλλά, ούτε ασύμφορη, αφού αυτά (επίκοινα), θα παραμείνουν ως κατοικίες, χωρίς η δαπάνη για τη συντήρησή τους να υπερβαίνει την αξία τους.

Επίσης, σύμφωνα με την πραγματογνωμοσύνη του πραγματογνώμονα ...... (καθώς και την τεχνική έκθεση και ιδιωτική πραγμ/νη του ....... ), τις οποίες το Εφετείο κρίνει ως πλέον πειστικές και αντικειμενικές, από τα επίκοινα διαμερίσματα, σχηματίζονται δύο (2) ομάδες, ίσης αξίας, μία από τις οποίες μπορεί να λάβει κάθε διάδικος στην αποκλειστική του κυριότητα.

Η πρώτη περιλαμβάνει τα υπό στοιχεία Υ1 και Υ3 υπόγεια, την αποθήκη, το υπό στοιχ .Ι1 ισόγειο, τα υπό στοιχεία Α2 και Α4 διαμερίσματα του πρώτου ορόφου και το υπό στοιχείο Β2 διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου, συνολικών τετραγωνικών μέτρων 366,92 και χιλιοστών συνιδιοκτησίας 495,93‰. Η δεύτερη ομάδα αποτελείται από το υπό στοιχείο Υ2 υπόγειο διαμέρισμα, τα υπό στοιχεία Α1 και Α3 διαμερίσματα του πρώτου ορόφου και το υπό στοιχείο Β1 διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου, συνολικών τετρ.

μέτρων 364,31 και ποσοστού συνιδιοκτησίας 489,86‰. Το δικαίωμα του υψούν, που αντιστοιχεί συνολικά σε ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 14,210‰, μπορεί να διανεμηθεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε κάθε διάδικος να λάβει από 7,105 χιλιοστά, που αντιστοιχούν στο δικαίωμα υψούν, που θα έχει ο καθένας. Μάλιστα, τόσο στην πραγματογνωμοσύνη του ....

όσο και στην τεχνική έκθεση του ...... και, κυρίως, στο με αριθμό .... συμβόλαιο σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας προβλέπεται, μεταξύ άλλων, και ανακατανομή των ποσοστών συνιδιοκτησίας επί του υψούν, στους μελλοντικούς ιδιοκτήτες. Πρέπει, επίσης, να ειπωθεί, ότι η αμέσως πιο πάνω σημειωθείσα παρέκκλιση (ελάχιστη), ως προς τα τετραγωνικά μέτρα και χιλιοστά, αντίστοιχα, επί των πιο πάνω οριζόντιων ιδιοκτησιών (δηλαδή 336,92 έναντι 364,31 ίσον 02,61 τ.μ και 495,93 έναντι 489,86, ίσον 6,07/1000, ομάδες (Α) και (Β), δεν μεταβάλλει τις αξίες των ανωτέρω ιδιοκτησιών και είναι συμφέρουσα, τόσο από οικονομικής πλευράς, όσο και λειτουργικής παρόμοιας, καθόσον:

α) Δεν επέρχεται κάποια μεταβολή της εμπορευσιμότητας ως προς την ενοικίαση αυτών, μάλιστα συμβαίνει το αντίθετο, αφού υπάρχει ευελιξία στον κάθε κύριο της ιδιοκτησίας και β) ο καθένας από τους κυρίους, πλέον, ορίζει μόνος του το ύψος των μισθωμάτων που επιθυμεί να λάβει από την ενοικίαση ή το τίμημα από την ενδεχόμενη πώλησή τους.

Σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει εδώ επιδίκαση ποσοστών εξ αδιαιρέτου, αλλά απλή απονέμηση (με κλήρωση). Από τα ίδια πιο πάνω αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε και ότι η διανομή των πιο πάνω επίκοινων οριζόντιων ιδιοκτησιών με πλειστηριασμό, είναι ασύμφορη για τους διαδίκους, καθόσον, ειδικότερα, τα μεν έσοδα από τα μισθώματα αυτών μηδενίζονται, η δε αξία του ακινήτου υποεκτιμάται σημαντικά, καθόσον η αγοραία αξία των ακινήτων, στην επίδικη περιοχή (......., Αττικής) είναι κατά πολύ μεγαλύτερη εκείνης, που θα επιτευχθεί από τον πλειστηριασμό των επικοίνων.

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο δέχθηκε ότι είναι δυνατή η αυτούσια διανομή του επίκοινου ακινήτου, έτσι ώστε να σχηματιστούν δύο ίσα μέρη (ομάδες διαμερισμάτων) και να λάβει ο καθένας από τους διαδίκους, στην πλήρη και αποκλειστική κυριότητά του, από ένα μέρος, μετά από κλήρωση των μερίδων, που θα διεξαχθεί από εντεταλμένο δικαστή, ακολούθως δε, έκρινε ως και κατ' ουσίαν βάσιμες την αγωγή και ανταγωγή και, απορρίπτοντας τις συνεκδικαζόμενες έφεση (του πρώτου αναιρεσείοντος) και αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση (των λοιπών αναιρεσειόντων), επικύρωσε την εκκαλούμενη απόφαση, που είχε εκφέρει όμοια κρίση.

Έτσι, που έκρινε το Εφετείο διέλαβε ελλιπείς, ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, αφού δέχθηκε ότι η όλη οικοδομή είναι αρκετά παλαιά και απαιτεί διαρκή συντήρηση, ότι το "χαμηλό" κτίριο, αν δεν γίνει καμιά επέμβαση, που να επηρεάζει τη στατικότητά του, θεωρείται ασφαλές και ανθεκτικό και ότι στο "ψηλό" κτίριο τα φέροντα στοιχεία (κολώνες - δοκοί) διαθέτουν αρκετή αντοχή, για την προσθήκη όμως μελλοντικών ορόφων θα χρειαστούν ενισχύσεις μικρότερου εύρους απ' ότι στο χαμηλό, χωρίς περαιτέρω να προσδιορίζει σε τί συνίσταται η διαρκής συντήρηση της οικοδομής και ποιά η επί μέρους δαπάνη της καθεμιάς εργασίας σε ετήσια βάση, αν επιβάλλεται να γίνει κάποια επέμβαση στο "χαμηλό" κτίριο και ποιάς έκτασης ή μορφής, μη επηρεάζουσα τη στατικότητά του και ποιά η έκταση, η μορφή, καθώς και η απαιτούμενη δαπάνη για τις ενισχύσεις στο "ψηλό" κτίριο, σε περίπτωση προσθήκης μελλοντικών ορόφων.

Μολονότι, επίσης, δέχθηκε το Εφετείο, ότι η όλη οικοδομή είναι αρκετά παλαιά, κατασκευάστηκε σε δύο διαφορετικές εποχές και αποτελείται από τρία (3) επί μέρους κτίρια, το "χαμηλό", το "ψηλό" και εκείνο στον ακάλυπτο χώρο (η αποθήκη), δέχθηκε ως δυνατό το σχηματισμό δύο ομάδων ίσης αξίας διαμερισμάτων, με βάση το εμβαδόν και το ποσοστό συνιδιοκτησίας του καθενός απ' αυτά, χωρίς να προσδιορίσει την παλαιότητα του καθενός, την ήδη υπάρχουσα κατάστασή του, τη δυνατότητα εκμετάλλευσής του, ενόψει της ειδικότερης θέσης του, του προσανατολισμού του, του ωφέλιμου χώρου του και της παλαιότητάς του και, τέλος, την αγοραία αξία του καθενός, καθορίζουσα την αγοραία αξία της κάθε ομάδας διαμερισμάτων.

Περαιτέρω, δέχθηκε το Εφετείο, ότι το δικαίωμα του υψούν μελλόκτητων διηρημένων ιδιοκτησιών, αντιστοιχούν σε ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου (14,21‰), μπορεί να διανεμηθεί, ώστε κάθε διάδικος να λάβει ποσοστό 7,105‰, που αντιστοιχεί στο εξ αδιαιρέτου δικαίωμά του, αναγνωρίζοντας, έτσι (την ήδη υπάρχουσα) συγκυριότητα των διαδίκων στο δικαίωμα του υψούν, το οποίο παραμένει αδιανέμητο, παράλληλα δε, όλως αντιφατικά, δέχθηκε, ότι η ......

πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας προβλέπει, μεταξύ άλλων, και ανακατανομή των ποσοστών συνιδιοκτησίας στο δικαίωμα του υψούν στους μελλοντικούς ιδιοκτήτες, η οποία, όμως, ανακατανομή των ποσοστών συνιδιοκτησίας στο δικαίωμα του υψούν σε περίπτωση μελλοντικής ανοικοδόμησης ορόφων δεν σχετίζεται με τη διατασσόμενη αυτούσια διανομή της επίκοινης οικοδομής, ενόψει του ότι το δικαίωμα του υψούν αναγνωρίζεται από το νόμο (άρθρο 100 ΑΚ)..

Τέλος, δέχθηκε το Εφετείο, ότι η πρώτη μεν ομάδα λαμβάνει 366,92 τετρ.μέτρα συνολικά, στα οποία αντιστοιχεί ποσοστό συνιδιοκτησίας 495,93/1000, η δεύτερη δε ομάδα λαμβάνει 364,31 τετρ. μέτρα συνολικά, στα οποία αντιστοιχεί ποσοστό συνιδιοκτησίας 489,86/1000. Η μία, επομένως, ομάδα υπολείπεται της άλλης κατά 02,61 τετρ.μέτρα και ποσοστό συνιδιοκτησίας 6,07/1000, χωρίς να προσδιορίζεται η συγκεκριμένη αξία της αμέσως πιο πάνω διαφοράς, η οποία, κατά την παραδοχή του Εφετείου, δεν μεταβάλλει την αξία των διανεμητέων ιδιοκτησιών.

Με τα δεδομένα αυτά και ενόψει του ότι το κύριο κριτήριο της αυτούσιας διανομής του κοινού ακινήτου είναι η μη μείωση της αξίας του τελευταίου, χωρίς στη συγκεκριμένη περίπτωση, να ασκεί ουσιώδη επιρροή η ύπαρξη στατικής ικανότητας του διανεμητέου ακινήτου για περαιτέρω καθ' ύψος επέκτασή του, ο ενδέκατος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, με ελλιπείς, ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, στέρησε την απόφασή του από τη νόμιμη βάση της, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2681/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Iανουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ