Legislator Case Law & Legislation
460/2014 AI generated

460/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 460/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

460/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών και του οικείου κατά περίπτωση Υπουργού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, συνιστώνται οργανικές θέσεις προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, προκειμένου να καλυφθούν, όπου απαιτείται, οι διαπιστωθείσες πάγιες και διαρκείς ανάγκες, κατ' εφαρμογή του Π.Δ. 164/2004. 3.

Keywords

AI generated
recording of working time work subject to authorization change of profession employment status part-time gainful activity duration of incapacity
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 460 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 460/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Συνδέσμου ΟΤΑ Νομού Θεσσαλονίκης (ΝΠΔΔ - ΦοΔΣΑ), πρώην Σύνδεσμος ΟΤΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης, που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Οικονόμου.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Π. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στρατή Μαυραγάνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-5-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21809/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 607/2012 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-9-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 1-10-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 1 (Σύσταση θέσεων με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου) του Ν. 3320/2005 "1. Το προσωπικό με σύμβαση ή σχέση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου ή σύμβαση έργου ή άλλη σχέση του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού, του οποίου οι συμβάσεις συνιστούν συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του π.δ. 164/2004, κατατάσσεται σε υφιστάμενες κενές οργανικές θέσεις με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, ειδικότητας αντίστοιχης ή παρεμφερούς προς την ειδικότητα της σύμβασής του. 2.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών και του οικείου κατά περίπτωση Υπουργού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, συνιστώνται οργανικές θέσεις προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, προκειμένου να καλυφθούν, όπου απαιτείται, οι διαπιστωθείσες πάγιες και διαρκείς ανάγκες, κατ' εφαρμογή του Π.Δ. 164/2004. 3.

Η κατάταξη του προσωπικού γίνεται με απόφαση του αρμόδιου για την πρόσληψη οργάνου, η οποία δεν δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 4. Οι κατατασσόμενοι λαμβάνουν τις αποδοχές της θέσης τους από την ημερομηνία έκδοσης της πράξης κατάταξής τους. Ο χρόνος των συμβάσεων μίσθωσης έργου των κατατασσομένων λογίζεται για όλες τις συνέπειες ότι έχει διανυθεί με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου. 5. ...".

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, εκτός άλλων, και τα ακόλουθα, που ενδιαφέρουν εδώ: Ο ενάγων, ήδη αναιρεσίβλητος, ο οποίος είναι δημοσιογράφος, τακτικό μέλος του επαγγελματικού σωματείου, με την επωνυμία "Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου", συνήψε με το εναγόμενο, ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ., για την στελέχωση του γραφείου τύπου, που διατηρούσε αυτό (εναγόμενο) στη Θεσσαλονίκη, δεκαέξι (16) διαδοχικές - χωρίς καμία ενδιάμεση διακοπή - έγγραφες συμβάσεις έργου, δυνάμει των οποίων, κατά το χρονικό διάστημα από 1-6-1995 έως 30-6-2006, υπό την ιδιότητά του ως δημοσιογράφος, προέβαλε διάφορα έργα, που εκτελούσε το εναγόμενο και, συγκεκριμένα, κατά το διάστημα από 1-6-1995 έως 31-12-1999 προέβαλε το έργο "Υγειονομική ταφή απορριμμάτων - Ανακύκλωση", κατά το διάστημα από 1-1-2000 έως 31-12-2002 προέβαλε το έργο "Ανάπλαση ΧΥΤΑ και μελέτη κατασκευής πλήρους σταθμού μεταφόρτωσης απορριμμάτων Θεσσαλονίκης" και κατά το διάστημα από 1-1-2003 έως 30-6-2006 προέβαλε τα έργα "Τελική ανάπλαση ΧΥΤΑ Ταγαράδων και μονάδα επεξεργασίας στραγγισμάτων Νομού Θεσσαλονίκης" και "ΧΥΤΑ ΒΔ Τομέα Νομού Θεσσαλονίκης και οδός πρόσβασης".

Περαιτέρω το Εφετείο δέχθηκε, ότι με τις παραπάνω συμβάσεις οριζόταν, μεταξύ άλλων, το ποσό της μηνιαίας αμοιβής του ενάγοντος και η υποχρέωσή του να καταβάλει ο ίδιος τις ασφαλιστικές του εισφορές. Από την αρχή δε της εργασιακής του σχέσεως, ο ενάγων παρείχε τις υπηρεσίες του στο εναγόμενο καθημερινά, από Δευτέρα έως Παρασκευή, απασχολούμενος από ώρα 09.00' έως 15.00' - 16.00', και η εργασία του συνίστατο στην αποδελτίωση των θεμάτων, που αφορούσαν το εναγόμενο, από τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, για τα οποία (θέματα) ενημέρωνε τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του εναγομένου, ενώ ήταν υπεύθυνος και για την έκδοση των δελτίων τύπου, τα οποία έστελνε σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, καθώς και για την δημοσιογραφική κάλυψη και προβολή των δραστηριοτήτων του εναγομένου, ύστερα από προηγούμενη επικοινωνία με τον εκάστοτε Πρόεδρο αυτού, τις εντολές και οδηγίες του οποίου όφειλε να εκτελεί.

Δέχθηκε ακόμη το Εφετείο ότι, μετά την έναρξη της ισχύος του Π.Δ. 164/2004 (19-7-2004), το οποίο αφορά τους εργαζόμενους με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα, ο ενάγων υπέβαλε στις 20-8-2004 την υπ' αριθμ. πρωτ. 1698/20-8-2004 αίτηση προς το εναγόμενο, προκειμένου να καταστούν οι ως άνω διαδοχικές συμβάσεις αυτού μία ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του εν λόγω Π.Δ. 164/2004.

Η αίτησή του αυτή έγινε δεκτή, με την υπ' αριθμ. 735/22-7-2005 απόφαση του ΑΣΕΠ, το οποίο δέχθηκε ότι ο ενάγων πληρούσε τις νόμιμες προϋποθέσεις για να υπαχθεί στη ρύθμιση των διατάξεων του άρθρου 11 του Π.Δ. 164/2004 και, ακολούθως, το εναγόμενο, με την υπ' αριθμ. 918/1-3-2006 διαπιστωτική πράξη του, κατέταξε τον ενάγοντα σε οργανική θέση, ως δημοσιογράφο, στο γραφείο τύπου αυτού (εναγομένου), με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.

Στη συνέχεια, με το υπ' αριθμ. 927/1-3-2006 πρωτόκολλο ανάληψης υπηρεσίας, ο ενάγων εγκαταστάθηκε και ανέλαβε υπηρεσία στο γραφείο τύπου του εναγομένου, σε οργανική θέση, ως δημοσιογράφος ΔΕ. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο έκρινε ότι, εκτός από τις συμφωνημένες μηνιαίες αποδοχές του, ο ενάγων δικαιούται, κατά τις ρητές διατάξεις του άρθρου 1 του Ν. 3320/ 2005, και τα επιδόματα (δώρα) εορτών Χριστουγέννων των ετών 2004 και 2005 και Πάσχα των ετών 2004, 2005 και 2006, καθώς και τα επιδόματα αδείας των ετών 2004 και 2005, ανερχόμενα στο συνολικό ποσό των 4.524,80 ευρώ, που δεν καταβλήθηκε σ' αυτόν, ενώ οι αντίστοιχες αγωγικές αξιώσεις του για τα έτη 2001, 2002 και 2003 έχουν παραγραφεί.

Έτσι επικύρωσε, με απόρριψη της εφέσεως του εναγομένου, την πρωτόδικη απόφαση (21809/2009 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης), που είχε κρίνει ομοίως και είχε επιδικάσει στον ενάγοντα, για τις εν λόγω αιτίες (επιδόματα εορτών 2004, 2005 και 2006 και επιδόματα αδείας 2004 και 2005), το παραπάνω ποσό των 4.524,80 ευρώ.

Το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ., με τον μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, προσάπτει στο Εφετείο την πλημμέλεια, ότι κατ' εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 11 του Π.Δ. 164/2004 και του άρθρου 1 του Ν. 3320/2005 έκρινε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι ο αναιρεσίβλητος εδικαιούτο επιδόματα εορτών για τα έτη 2004, 2005 και 2006 και επιδόματα αδείας για τα έτη 2004 και 2005, ενώ κατά τα έτη αυτά ο αναιρεσίβλητος συνδεόταν με αυτό (αναιρεσείον) με συμβάσεις μισθώσεως έργου, σύμφωνα δε με την, επίσης παραβιασθείσα, κατά το αναιρεσείον, διάταξη του άρθρου 15 παρ. 3 του Ν. 1735/1987, τα πρόσωπα που απασχολούνται στο δημόσιο τομέα με σύμβαση μίσθωσης έργου δεν δικαιούνται επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και άδεια και επίδομα αδείας.

Ο μοναδικός αυτός λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, προεχόντως, ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, διότι το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προκύπτει από τις προεκτεθείσες παραδοχές της, επιδίκασε στον αναιρεσίβλητο - ενάγοντα τα ως άνω επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα και επιδόματα αδείας, βάσει των διατάξεων των άρθρων 1 του Ν. 3320/2005, 1 παρ. 1 του Ν. 1082/1980, 1 παρ. 2 της 19040/1981 Υ.Α.

και 3 παρ. 16 του Ν. 4504/1966, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του Α.Ν. 539/1945, δεχόμενο (το Εφετείο) ότι ο αναιρεσίβλητος κατετάγη σε οργανική θέση του αναιρεσείοντος - εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου κατ' εφαρμογή του άρθρου 11 του Π.Δ. 164/2004, σύμφωνα δε με την ρητή διάταξη του άρθρου 1 παρ. 4 εδ.

β' του άνω Ν. 3320/ 2005, ο χρόνος των συμβάσεων μισθώσεως έργου αυτού (ως κατατασσομένου) λογίζεται για όλες τις συνέπειες, άρα και ως προς τις επίδικες αξιώσεις του, ότι έχει διανυθεί με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και, επομένως, δικαιούται ο αναιρεσίβλητος, πέραν των συμφωνημένων αποδοχών του, και όλες τις συναφείς παροχές (επιδόματα εορτών, αδείας κ.λπ.), ενώ, εξάλλου, η επικαλούμενη από το αναιρεσείον, ως επίσης παραβιασθείσα, παραπάνω διάταξη του άρθρου 15 παρ. 3 του Ν. 1735/1987, σε καμία περίπτωση δεν ήταν εφαρμοστέα, γιατί είχε ήδη καταργηθεί με την παράγραφο 7 του άρθρου 6 του Ν. 2527/1997 (ΦΕΚ Α' 206/8-10-1997), η ισχύς της οποίας άρχισε δύο (2) μήνες μετά την δημοσίευση του Ν. 2527/1997 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ., που ηττήθηκε, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημα αυτού (άρθρα 176, 183, ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-9-2012 αίτηση του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Σύνδεσμος Ο.Τ.Α. Νομού Θεσσαλονίκης", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 607/2012 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Ιανουαρίου 2014. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ