460/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 460 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 460/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπος Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, 2. Χ2 και 3. Χ3, οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Μαρτσέκη.

Των αναιρεσίβλητων:1. ....., 2. ...... και 3. ......, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Κριθαρά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-5-1989 αγωγή των ......, ...... αρχικών διαδίκων και του ήδη 3ου των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κερκύρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 301/1990 του ίδιου Δικαστηρίου, 227/1992 προδικαστική, 7/1995 οριστική και κατόπιν αναψηλάφησης της τελευταίας, οι 234/1998 προδικαστική και 222/2000 οριστική του Εφετείου Κερκύρας. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε αναίρεση επί της οποίας εκδόθηκε η 1044/2002 απόφαση του Αρείου Πάγου που παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, στο Εφετείο Κερκύρας. Το Εφετείο εκείνο εξέδωσε την 230/2004 απόφαση επί της οποίας ασκήθηκε αναψηλάφηση και εκδόθηκε η 336/2006 απόφασή του. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14-3-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, ανέγνωσε την από 28-12-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 544 αριθ. 7 ΚΠολΔ, η αναψηλάφηση επιτρέπεται αν ο διάδικος που τη ζητεί βρήκε ή πήρε στην κατοχή του μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης νέα κρίσιμα έγγραφα, τα οποία δεν μπορούσε να προσκομίσει εγκαίρως από ανώτερη βία ή τα οποία κατακράτησε ο αντίδικός του ή τρίτος που είχε συνεννοηθεί με τον αντίδικό του και των οποίων την ύπαρξη αγνοούσε, όπως αγνοούσε και την κατοχή τους από τον αντίδικο ή τον τρίτο κατά τη διάρκεια της δίκης.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι, για τη θεμελίωση του πιο πάνω λόγου αναψηλάφησης, ο οποίος περιοριστικά απαριθμείται στη διάταξη του ΚΠολΔ, που προπαρατέθηκε, πρέπει, μεταξύ άλλων προϋποθέσεων που απαιτούνται συμπλεκτικά, το έγγραφο να είναι νέο, δηλαδή να υπήρχε κατά το χρόνο της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης και να μην είχε προσκομιστεί από τον αιτούντα την αναψηλάφηση ή τον αντίδικό του, επιπλέον δε το εν λόγω έγγραφο να είναι κρίσιμο με την έννοια ότι απ' αυτό προκύπτει άμεση και πλήρης απόδειξη ή ανταπόδειξη ουσιώδους πραγματικού ισχυρισμού που είχε προβληθεί στη δίκη που έχει διεξαχθεί, ώστε να καθίσταται προφανές ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη και θα μπορούσε να εκδοθεί διαφορετική απόφαση (υπέρ του αιτούντος την αναψηλάφηση), αν το έγγραφο είχε τεθεί υπόψη του δικαστηρίου.

Τέτοιου είδους κρίσιμο έγγραφο, ικανό να στηρίξει τον προαναφερόμενο λόγο αναψηλάφησης, δεν είναι εκείνο που μπορεί απλώς να χρησιμεύσει ως αρχή έγγραφης απόδειξης ή για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Το ζήτημα αν το έγγραφο είναι νέο και κρίσιμο, υπό την παραπάνω έννοια, είναι πραγματικό, εξαρτώμενο από την κρίση του δικαστηρίου που δικάζει την αναψηλάφηση, η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 547 ΚΠολΔ, το έγγραφο της αναψηλάφησης πρέπει να περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται κατά τα άρθρα 118 έως 120, να αναφέρει την προσβαλλόμενη απόφαση, τους λόγους της αναψηλάφησης, τα γεγονότα από τα οποία προκύπτει η τήρηση της προθεσμίας, αίτηση για εξαφάνιση, ολική ή εν μέρει, της προσβαλλόμενης απόφασης, καθώς και αίτηση για την ουσία της υπόθεσης (παρ. 1).

Πρόσθετοι λόγοι αναψηλάφησης ως προς τα ίδια κεφάλαια της απόφασης, όπως και εκείνα που αναγκαστικά συνέχονται μαζί τους, ασκούνται μόνο με ιδιαίτερο δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο απευθύνεται η αναψηλάφηση, και, αφού συνταχθεί έκθεση κάτω από αυτό, κοινοποιείται σε εκείνον κατά του οποίου στρέφεται η αναψηλάφηση, είκοσι ημέρες πριν από τη συζήτησή της (παρ. 2).

Από την αμέσως πιο πάνω διάταξη προκύπτει, ότι η αναψηλάφηση ασκείται με δικόγραφο, που περιέχει, μεταξύ άλλων, τους λόγους αυτής, οι οποίοι πρέπει να είναι οι περιοριστικά μνημονευόμενοι στη διάταξη του άρθρου 544 ΚΠολΔ. Εάν τέτοιοι λόγοι ελλείπουν παντελώς ή αν οι προβαλλόμενοι λόγοι δεν είναι ορισμένοι, το δικόγραφο της αναψηλάφησης είναι άκυρο, η ακυρότητα δε αυτή ερευνάται και αυτεπαγγέλτως, ως αναγόμενη στην παραβίαση της νόμιμης προδικασίας, που αφορά τη δημόσια τάξη.

Από την ίδια, επίσης, διάταξη προκύπτει, ότι ο με τις προτάσεις προβαλλόμενες από τον αιτούντα την αναψηλάφηση πρόσθετος λόγος αυτής είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, εφόσον δεν ασκήθηκε με ιδιαίτερο δικόγραφο που έπρεπε να είχε κατατεθεί στη γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο απευθύνεται η αναψηλάφηση, να είχε συνταχθεί έκθεση κάτω απ' αυτό και να είχε κοινοποιηθεί είκοσι ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναψηλάφησης στον καθ' ου αυτή.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο Κέρκυρας, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε την ένδικη αίτηση αναψηλάφησης των ήδη αναιρεσειόντων κατά της 230/2004 απόφασης του ίδιου Δικαστηρίου. Όπως, ειδικότερα, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο πρώτος μεν λόγος αναψηλάφησης, στηριζόμενος στη διάταξη του άρθρου 544 αριθ. 1 ΚΠολΔ, δηλαδή, στην αντιφατικότητα της εν λόγω απόφασης προς την προηγούμενη 222/2000 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, απορρίφθηκε ως μη νόμιμης, αφού η απόφαση αυτή (222/2000) αναιρέθηκε με τη 1044/2002 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, στη συνέχεια δε εκδόθηκε στην εκκρεμή μεταξύ των διαδίκων υπόθεση η προσβαλλόμενη απόφαση, ο δεύτερος δε λόγος αναψηλάφησης, ως πλήττων την ουσιαστική κρίση του Εφετείου Κέρκυρας, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, απορρίφθηκε ως απαράδεκτος, αφού τέτοιος λόγος δεν εμπεριέχεται στην περιοριστική απαρίθμηση των λόγων της αναψηλάφησης στη διάταξη του άρθρου 544 ΚΠολΔ.

Ο τρίτος, τέλος, λόγος αναψηλάφησης, στηριζόμενος στη διάταξη του άρθρου 544 αριθ. 7 ΚΠολΔ, δηλαδή, στην επικαλούμενη ανεύρεση από τους αιτούντες νέου κρίσιμου εγγράφου (αγοραπωλητηρίου συμβολαίου), το οποίο περιήλθε στην κατοχή τους μετά την άσκηση της ένδικης αίτησης αναψηλάφησης, απορρίφθηκε ως απαράδεκτος, γιατί ασκήθηκε με τις προτάσεις των αιτούντων και όχι με ιδιαίτερο δικόγραφο, τηρουμένων των διατυπώσεων που ορίζονται στη διάταξη του άρθρου 547 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) επισκόπηση του από 21-3-2005 δικογράφου της ένδικης αίτησης αναψηλάφησης, καθώς και των από 4-10-2006 προτάσεων των αιτούντων στο Εφετείο Κέρκυρας προκύπτει, ότι ο από το άρθρο 544 αριθ. 7 ΚΠολΔ λόγος αναψηλάφησης προτάθηκε από τους αιτούντες ενώπιόν του για πρώτη φορά με τις αμέσως πιο πάνω προτάσεις τους, στις οποίες ειδικότερα αναφέρεται ότι: "Το νέο, κρίσιμο και ουσιώδες έγγραφο, είναι το υπ' αριθ. ......

συμβόλαιο του συμβολαιογραφούντος Ειρηνοδίκου Παξών Θωμά Παπαδοπούλου, σύμφωνα με το οποίο οι ......, ....., ...... και ....., τέκνα του Χ3 είχαν πωλήσει στον ...... μία οικία της ........., που βρίσκεται στη θέση "...." του ..... Παξών, την οποία είχαν αποκτήσει εκ κληρονομίας από τον .......... Αντίγραφο του συμβολαίου αυτού περιήλθε σ' εμάς στις 14-4-2006 από τον δικηγόρο Ηλία Πλασκασοβίτη, ο οποίος μας το παρέδωσε με την από .....

επιστολή του, το περιεχόμενο της οποίας έχει ως εξής: ... ". Με τα δεδομένα αυτά, σωστά, με την προσβαλλόμενη απόφαση, απορρίφθηκε ως απαράδεκτος ο αμέσως πιο πάνω λόγος αναψηλάφησης, εφόσον ασκήθηκε με τις προτάσεις των αιτούντων και ήδη αναιρεσειόντων και όχι με την τήρηση των διατυπώσεων του άρθρου 547 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Ο μοναδικός, επομένως, λόγος αναίρεσης, με τον οποίο, υπό την επίκληση των αριθμών 8 περιπτ. β', 19 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, στέρησε την απόφασή του από την νόμιμη βάση της και παραμόρφωσε το περιεχόμενο του 2061/1947 πωλητήριου συμβολαίου, είναι απορριπτέος, ως προς μεν το πρώτο μέρος του, ως αβάσιμος, εφόσον το Εφετείο έλαβε υπόψη τον από τον αριθμό 7 του άρθρου 544 ΚΠολΔ προτεινόμενο λόγο αναψηλάφησης και τον απέρριψε ως απαράδεκτο, ως προς δε το δεύτερο και τρίτο μέρος του, ως απαράδεκτος, εφόσον το Εφετείο δεν εισήλθε στην ουσία της υπόθεσης και δεν διατύπωσε αποδεικτικό πόρισμα, ούτε, επίσης, ερεύνησε το περιεχόμενο του επίμαχου πωλητήριου συμβολαίου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-3-2007 αίτηση για αναίρεση της 336/2006 απόφασης του Εφετείου Κέρκυρας.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ