45/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 45 / 2011 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 45/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1 Πολιτικό Τμήμα -----

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Τ. του Ι., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως επειδή είναι δικηγόρος.

Του αναιρεσιβλήτου: ΝΠΙΔ με την επωνυμία "Οργανισμός Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Παπαθανάση με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-6-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 60/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8401/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19-11-2009 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας διάβασε την από 15-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου λόγου αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών. Η αναιρεσείουσα ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, η παράβαση δε της υποχρεώσεως αυτής του δικαστηρίου ιδρύει τον από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. αναιρετικό λόγο. Κατά την έννοια δε της εν λόγω διατάξεως αυτής, για την ίδρυση του λόγου αυτού, αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας των επικληθέντων και προσκομισθέντων από τους διαδίκους αποδεικτικών μέσων. Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα εξής: Η αναιρεσείουσα για την απόδειξη του αγωγικού της ισχυρισμού ότι μεταξύ αυτής και του εκπροσώπου του αναιρεσιβλήτου οργανισμού προέδρου αυτού και δεύτερου των εναγομένων, επικαλέστηκε τόσο πρωτοδίκως όσο και με το δικόγραφο της εφέσεώς της, μεταξύ άλλων αποδεικτικών στοιχείων και την από 16-2-2004, προγενέστερη της ασκήσεως της αγωγής ( κατατέθηκε στις 8-7-2004), επιστολή του τρίτου των εναγομένων, νομικού συμβούλου του οργανισμού, Θ. Γ.. Στην επιστολή αυτή, το περιεχόμενο της οποίας περιλαμβάνεται κατά λέξη στην αγωγή και δεν αμφισβητείται από τον αναιρεσίβλητο (βλ. τις προτάσεις του στον πρώτο και στο δεύτερο βαθμό), αναφέρεται ρητώς ότι η εντολή για τη νομική κάλυψη των διαφόρων υποθέσεων του οργανισμού δόθηκε από τον πρόεδρο αυτού τόσο στον ίδιο όσο και στην αναιρεσείουσα, η οποία διέθετε αυτοτελές και ανεξάρτητο δικηγορικό γραφείο και συνεργαζόταν επαγγελματικά με το συντάκτη της επιστολής αυτής κατά περίσταση. Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ενώ αντικρούει τον ως άνω αγωγικό ισχυρισμό με λεπτομερή και αναλυτική αναφορά και σχολιασμό οκτώ εγγράφων και άλλων αποδεικτικών στοιχείων, ουδεμία μνεία περιέλαβε σχετικά με την παραπάνω επιστολή. Από το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης, στην οποία ρητώς αναφέρεται ότι η αναιρεσείουσα χειρίστηκε ως δικηγόρος πολλά θέματα του αναιρεσίβλητου οργανισμού, για τα οποία ο δικηγόρος Θ. Γ. δεν αξίωσε αμοιβή, προκύπτουν αμφιβολίες αν το πιο πάνω έγγραφο, που παραδεκτά προσκομίστηκε με επίκληση από την αναιρεσείουσα στο Εφετείο, λήφθηκε υπόψη από αυτό για το σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως, σχετικά με τον προαναφερόμενο αγωγικό ισχυρισμό. Επομένως, ο σχετικός, από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. δεύτερος λόγος αναιρέσεως, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 8401/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Δεκεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 11 Ιανουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ