459/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 459 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 459/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ασπασία Μαγιάκου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Α. Α. του Γ., κατοίκου ..., 2)Γ. Α. του Α., κατοίκου ..., και 3)Γ. Α. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι συνεχίζουν τη δίκη αντί της αποβιώσασας Μ. συζ. Α. Α., το γένος Σ. Ο., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Παπαναστασόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Κ. του Λ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/3/2006 αγωγή της αρχικής διαδίκου Μ. συζ. Α. Α., το γένος Σ. Ο., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 108/2013 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 4/11/2013 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Μαγιάκου ανέγνωσε την από 23/9/2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο αναιρεσίβλητος την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 369, 1033, 1192, 1194, 1198 ΑΚ, προκύπτει ότι για την απόκτηση κυριότητας ακινήτου με παράγωγο τρόπο απαιτείται συμφωνία μεταξύ του κυρίου και εκείνου που αποκτά, ότι μετατίθεται σ' αυτόν η κυριότητα για κάποια νόμιμη αιτία. Η συμφωνία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και υποβάλλεται σε μεταγραφή.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει επίσης ότι μεταξύ των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την απόκτηση της κυριότητας ακινήτου με σύμβαση είναι ότι ο μεταβιβάσας είναι κύριος του ακινήτου που μεταβιβάστηκε. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 974, 976, 1041, 1042, 1045, 1051 ΑΚ, συνάγεται ότι για την κτήση κυριότητας ακινήτου με τακτική χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής με καλή πίστη και νόμιμο τίτλο για μια δεκαετία και με έκτακτη χρησικτησία απαιτείται η άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα εκείνου που απέκτησε τη νομή ακινήτου με καθολική ή ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει το δικό του χρόνο στο χρόνο νομής χρησικτησίας του δικαιοπαρόχου του.

Άσκηση νομής, προκειμένου για ακίνητο, συνιστούν εμφανείς υλικές ενέργειες επάνω σ' αυτό που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του νομέα να το εξουσιάζει. Ως πράξεις νομής θεωρούνται, μεταξύ των άλλων, η καλλιέργεια, η εκμίσθωση, η επίβλεψη, η οριοθέτηση του ακινήτου κ.α.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και, ιδίως, δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη νόμιμης βάσης, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάστηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται, όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται σαφώς, πλήρως και χωρίς αντιφάσεις.

Ως ζητήματα, τέλος, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή στη θεμελίωση ή κατάργηση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης (ολ ΑΠ 24/1992).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του δέχθηκε τα ακόλουθα περιστατικά: "Η αποβιώσασα στις 14/1/1967 Ε. χήρα Δ. Β. ήταν κυρία αγροτικής έκτασης στη θέση "Κυρίμανη" ή "Λειβάδι" Ζευγολατιού Κορινθίας από την οποία προέρχονται οι ιδιοκτησίες του εκκαλούντος και της αρχικής εφεσίβλητης.

Ειδικότερα, με το …/ 24-2-1956 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο του συμ/φου Ζευγολατιού Κορινθίας Ι. Καλλίρη, που μεταγράφηκε νόμιμα, η αρχική εφεσίβλητη αγόρασε από την ανωτέρω Ε. Β. έναν αγρό με σταφίδα "σουλτανίνα" στην ανωτέρω περιοχή, ο οποίος έχει έκταση τεσσάρων στρεμμάτων και κατά το συμβόλαιο συνορεύει μεταξύ άλλων δυτικά με τον ποταμό "Ξεριάν Ζαπάντι" και νότια με υπόλοιπο αγρό με σουλτανίνα της ίδιας της πωλήτριας.

Μετά το θάνατο της Ε. Β. οι πέντε κληρονόμοι της ίδιας και του προαποβιώσαντος συζύγου της Δ. Β. (τέκνα και εγγονός αυτών) με το .../1968 συμβόλαιο επανάληψης άκυρης σύμβασης διανομής του ίδιου ανωτέρω συμ/φου, το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα, διένειμαν την περιουσία αυτών μεταξύ των οποίων περιλαμβανόταν και ο αγρός ακινήτου, ο οποίος στο συμβόλαιο διανομής εμφανίζεται πλέον ως ακίνητο με αύξοντα αριθμό 15 να είναι φυτεμένος με βερικοκιές και να έχει εμβαδόν 4 περίπου στρεμμάτων.

Με την διανομή ο Χ. Β. έλαβε το δυτικό (προς το ποτάμι) τμήμα του ακινήτου αυτού, εμβαδού ενός στρέμματος και ο Σ. Β. έλαβε το υπόλοιπο προς ανατολάς τμήμα. Ακολούθως, με το .../1971 συμβόλαιο του ίδιου ανωτέρω συμ/φου, που μεταγράφηκε νόμιμα, ο Χ. Β. πώλησε και μεταβίβασε κατά κυριότητα το ακίνητο που έλαβε στον Ι.

Δ., ο οποίος το έτος 2000 το μεταβίβασε άτυπα λόγω πωλήσεως στον εκκαλούντα, ενώ με το .../3-12-1992 συμβόλαιο του συμ/φου Βέλου Κορινθίας, όπως αυτό διορθώθηκε ως προς το βόρειο όριο του ακινήτου, με το .../11-2-1993 συμβόλαιο του ίδιου συμ/φου, τα οποία μεταγράφηκαν νόμιμα, ο Σ. Β. μεταβίβασε κατά κυριότητα λόγω πώλησης στον εκκαλούντα το δικό ακίνητο.

Τα δύο αυτά ακίνητα το έτος 2000 ο εκκαλών τα συνένωσε, ξερίζωσε τα δένδρα που υπήρχαν εντός τους και φύτεψε σταφίδα σουλτανίνα σε 8 σειρές. Τα τρία ανωτέρω ακίνητα έχουν εγγραφεί αρχικά στο Α' Κτηματολογικό Γραφείο Κορίνθου με ΚΑΕΚ ..., ... και ... ανήκοντα, αντιστοίχως, στον εκκαλούντα αυτό που αγόρασε με συμβόλαιο, στον Ι.

Δ. (αυτό που αγόρασε αυτός με συμβόλαιο και μεταβίβασε άτυπα στον εκκαλούντα) και σε άγνωστο ιδιοκτήτη, αυτό που αγόρασε η αρχική εφεσίβλητη ενώ για το τελευταίο αυτό ακίνητο με την 425/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου διατάχθηκε η διόρθωση της πρώτης εγγραφής ως προς το όνομα του ιδιοκτήτη και ορίσθηκε ότι αυτή είναι η αρχική εφεσίβλητη.

Το εμβαδόν των τριών αυτών ακινήτων είναι, αντιστοίχως, 1.947 , 1.166 και 3.887 τ.μ. και συνολικά 6.990 τ.μ. Η αρχική εφεσίβλητη ισχυρίζεται ότι ο εκκαλών το έτος 2004 κατέλαβε 1.331,30 τ.μ. από το ακίνητο της και συγκεκριμένα λωρίδα πλάτους 132,60 και μήκους 10,04 μέτρων κατά μήκος της νότιας πλευράς του ακινήτου της, από το οποίο τα 1.000 τ.

μ. τα είχε αποκτήσει με το ανωτέρω 56/1956 συμβόλαιο, ενώ τα υπόλοιπα 331,30 τ.μ., που ήταν η γράνα που χώριζε την ιδιοκτησία της με τις προς νότον ιδιοκτησίες με έκτακτη χρησικτησία, αλλά οι ισχυρισμοί της αυτοί δεν αποδεικνύονται για τους ακόλουθους ιδίως λόγους: 1) Η αρχική εφεσίβλητη έχει πράγματι τίτλο για 4.000 τ.μ.

αλλά αυτή κατέχει ήδη 3.877 τ.μ., όπως τούτο ιδίως αποδεικνύεται από το οικείο κτηματολογικό φύλλο του ακινήτου της, τα δε ελλείποντα 123 τ.μ. τα απώλεσε όταν μετά το έτος 1972 και σε ημερομηνία που δεν προσδιορίστηκε ειδικότερα, δημιουργήθηκε σταδιακά δρόμος κατά μήκος της βόρειας πλευράς του ακινήτου της σε βάρος και του δικού της ακινήτου.

Αντίστοιχα τίτλο για 4 περίπου στρέμματα, σύμφωνα και με το ανωτέρω .../1968 συμβόλαιο διανομής έχει και το όλο ακίνητο που κατέχει ο εκκαλών, το οποίο έχει όμως συνολικό εμβαδόν (1.947+1.166=) 3.113 τ.μ. σήμερα. 2) Το ακίνητο της αρχικής εφεσίβλητης αφ' ενός και τα δύο νοτίως αυτού ακίνητα που κατέχει ο εκκαλών αφ' ετέρου, σε όλες τις αεροφωτογραφίες των ετών 1972, 1981, 1987, 1998, 2000 και 2003 εμφανίζουν εντονότατες και χαρακτηριστικές διαφορές μεταξύ τους, η δε επίδικη λωρίδα πλάτους 10,04 και μήκους 132,6 τ.μ.

σε όλες τις αεροφωτογραφίες εμφανίζεται να αποτελεί τμήμα των δύο ακινήτων που κατέχει πλέον ο εκκαλών , αφού έχει την ίδια καλλιέργεια με την λοιπή προς νότον ιδιοκτησία του εκκαλούντος , ενώ δεν έχει καμία σχέση προς την λοιπή προς βορράν ιδιοκτησία της αρχικής εφεσίβλητης. Ειδικότερα, το ακίνητο της αρχικής εφεσίβλητης με τις πλευρικές διαστάσεις και το εμβαδόν των 3.877 τ.μ.

εμφανίζεται χαρακτηριστικά ως σταφιδάμπελος στην αεροφωτογραφία του 1972, ενώ στην ίδια αεροφωτογραφία τα προς νότον ακίνητα εμφάνιζονται να καλλιεργούνται με 5 σειρές μεγάλων δένδρων, εμφανίζεται ως ακαλλιέργητος αγρός, στην αεροφωτογραφία του 1981, εμφανίζεται στην αεροφωτογραφία του 1987 ως αγρός νεοφυτευμένος με 8 σειρές σταφίδας σουλτανίνας (όπως είναι και σήμερα) ενώ τα προς νότον ακίνητα εμφανίζονται δενδροφυτεμένα και τέλος στην αεροφωτογραφία του 2000 εμφανίζεται πάλι ως αγρός φυτευμένος με 8 σειρές σταφίδας σουλτανίνας, ενώ τα προς νότον ακίνητα εμφανίζονται φρεζαρισμένα χωρίς δένδρα, διότι το έτος αυτό ο εκκαλών, αφού απέκτησε άτυπα και το ακίνητο του Ι.

Δ., εκρίζωσε τα δένδρα και από τα δύο ακίνητα και φύτεψε σταφίδα σε 8 σειρές, η οποία φαίνεται στην αεροφωτογραφία του έτους 2003. 3) Το νότιο όριο του ακινήτου της αρχικής εφεσίβλητης ήταν πάντα εκεί που και σήμερα ευρίσκεται σε απόσταση δηλαδή 2 μέτρων νότια από την τελευταία προς νότον σειρά σταφιδάμπελων.

Στο σημείο αυτό σε βάρος εξ ίσου του ακινήτου της αρχικής εφεσίβλητης και των προς νότον ιδιοκτησιών δημιουργήθηκε μετά το έτος 1968 όταν έγινε η διανομή του προς νότον ακινήτου σε δύο τμήματα δίοδος για να μεταβαίνει ο Χ. Β. στο ακίνητο το οποίο μεταβίβασε στην συνέχεια στον Ι. Δ., η οποία δίοδος εμφαίνεται μόνο στην αεροφωτογραφία του έτους 1972, ενώ εγκαταλείφθηκε στην συνέχεια.

Για την δίοδο αυτή ο Χ. Β. υπέβαλε στο Ειρηνοδικείο Κορίνθου κατά του συζύγου της αρχικής εφεσίβλητης-Α. Α. αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προστασίας της οιονεί νομής του, η οποία απορρίφθηκε για έλλειψη κατεπείγοντος με την 110/1970 απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου. Η δίοδος αυτή για το χρονικό διάστημα των 10 περίπου ετών που υπήρξε δεν επηρέασε την κυριότητα στα βορείως και νοτίως αυτής ακίνητα, αφού οι διερχόμενοι δεν την νέμονταν με διάνοια κυρίου αλλά με διάνοια δικαιούχου δουλείας διόδου.

Αποδεικνύεται επομένως ότι η επίδικη έκταση εμβαδού 1.331,30 τ.μ. κατά την βόρεια λωρίδα της εμβαδού 1.000 τ.μ. δεν περιλαμβανόταν στο ακίνητο που αγόρασε η αρχική εφεσίβλητη και ότι δεν την νεμήθηκε ποτέ γι' αυτό δε και δεν έχει γίνει κυρία αυτής ούτε με το συμβόλαιο αγοράς του έτους 1956, που μεταγράφηκε, ούτε με τακτική ούτε με έκτακτη χρησικτησία.

Επίσης, την νότια λωρίδα εμβαδού 331,30 τ.μ. της επίδικης έκτασης η αρχική εφεσίβλητη δεν τη νεμήθηκε ποτέ και γι' αυτό ούτε αυτής έγινε κυρία με έκτακτη χρησικτησία." Με βάση τις πραγματικές αυτές παραδοχές, το Εφετείο έκρινε ότι η επίδικη έκταση, εμβαδού 1331,30 τμ., κατά τη βόρεια λωρίδα της εμβαδού 1000 τμ., δεν περιλαμβάνεται στο ακίνητο που αγόρασε το έτος 1956 η αρχικώς ενάγουσα (στη θέση της οποίας μετά το θάνατο της, στις 31/8/2010, υπεισήλθαν οι αναιρεσείοντες, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της αναφορικά με το επίδικο ακίνητο, οι οποίοι και συνεχίζουν τη δίκη) και ότι δεν τη νεμήθηκε ποτέ με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, ότι επίσης δεν νεμήθηκε ποτέ τη νότια λωρίδα της επίδικης έκτασης, εμβαδού 331,80 τμ με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας και ότι, συνεπώς, η αρχικώς ενάγουσα δεν κατέστη κυρία της συνολικής έκτασης των 1331, 80 τμ.

Ακολούθως δε απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την ένδικη αγωγή της τελευταίας για αναγνώριση του δικαιώματος κυριότητας της στην επίδικη έκταση που θεμελιωνόταν στους προαναφερθέντες τρόπους κτήσης αυτού, εξαφανίζοντας την πρωτόδικη απόφαση, που είχε εκφέρει αντίθετη κρίση. Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο, στέρησε την προσβαλλόμενη απόφαση του από νόμιμη βάση, αφού όπως προκύπτει από το προαναπτυχθέν περιεχόμενο της διέλαβε σε αυτή ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της μη απόκτησης κυριότητας της αρχικώς ενάγουσας στο επίδικο ακίνητο ούτε με παράγωγο ούτε με πρωτότυπο τρόπο.

Ειδικότερα, ενώ δέχεται: α) ότι η τελευταία αγόρασε από την Ε. Β., κατά το έτος 1956, με αγοραπωλητήριο συμβόλαιο νόμιμα μεταγεγραμμένο έναν αγρό (σταφιδάμπελο) εμβαδού 4000 τμ., που συνορεύει νότια με τον υπόλοιπο αγρό (σουλτανίνας) της πωλήτριας, β) ότι ο τελευταίος αγρός μετά την εξώδικη διανομή της περιουσίας της Ε.

Β. μεταξύ των κληρονόμων της με βάση το .../1968 συμβόλαιο, εμφανίζεται ως ακίνητο με αύξοντα αριθμό 15 και έχει εμβαδόν 4000 τμ περίπου, γ) ότι μετά την εν λόγω διανομή, το δυτικό τμήμα του πιο πάνω ακινήτου (προς το ποτάμι) εμβαδού ενός στρέμματος περίπου έλαβε ο Χ. Β., ενώ το υπόλοιπο (ανατολικό) τμήμα έλαβε ο Χ.

Β., δ) ότι τα δύο αυτά τμήματα του προαναφερθέντος ακινήτου περιήλθαν τελικώς στην κυριότητα του εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου κατά τον ειδικότερα περιγραφόμενο στην απόφαση τρόπο και ότι με το συμβόλαιο του έτους 1993 διορθώθηκε το προς βορρά όριο του ενός από τα πιο πάνω τμήματα, τα οποία τελικά συνένωσε ο αναιρεσίβλητος σ' ένα ενιαίο ακίνητο, κατά το έτος 2000, ε) ότι το εμβαδόν των προαναφερθέντων τριών ακινήτων, μετά την εγγραφή τους στα οικεία κτηματολογικά βιβλία, ανέρχεται σε 1947 τμ., 1166 τμ. (ως προς τα ακίνητα του αναιρεσιβλήτου) και σε 3887 τμ. (ως προς το ακίνητο της αρχικώς ενάγουσας), αντίστοιχα, ζ) ότι η αρχικώς ενάγουσα διαθέτει τίτλο κτήσεως για το ακίνητο των 4000 τμ., από τα οποία που κατέχει ήδη 3887 τμ., το δε νότιο όριο του εν λόγω ακινήτου ήταν πάντα εκεί που βρίσκεται σήμερα, δηλαδή σε απόσταση δύο μέτρων από την τελευταία προς νότο σειρά της καλλιεργούμενης σε αυτό σταφιδάμπελου, η) ότι και ο αναιρεσίβλητος διαθέτει τίτλο κτήσης (συμβόλαιο εξώδικης διανομής) για το ακίνητο των 4000 τμ που κατέχει, το οποίο σήμερα έχει συνολικό εμβαδόν (1947 + 1166 =) 3133 τμ., θ) ότι σε όλες τις αεροφωτογραφίες των ετών 1972-2003, η επίδικη λωρίδα πλάτους 10,04 και μήκους 132,6 τμ., η οποία εκτείνεται κατά μήκος της νότιας πλευράς του ακινήτου της αρχικώς ενάγουσας, εμφανίζεται να αποτελεί τμήμα των δύο προαναφερθέντων ακινήτων που κατέχει ο αναιρεσίβλητος, στη συνέχεια κατέληξε με την προσβαλλόμενη απόφαση του στην αποδεικτική κρίση ότι η επίδικη έκταση, κατά τη βόρεια λωρίδα της εμβαδού 1000 τμ δεν περιλαμβανόταν στο ακίνητο που αγόρασε η αρχικώς ενάγουσα το έτος 1956 ούτε ασκήθηκαν επ1 αυτής άλλες πράξεις νομής εκ μέρους της τελευταίας με τα προσόντα της τακτικής ή της έκτακτης χρησικτησίας, καθώς και ότι κατά τη νότια λωρίδα της, εμβαδού 331, 30 τμ., η αρχικώς ενάγουσα δεν άσκησε πράξεις νομής μ τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, χωρίς να διευκρινίζονται επαρκώς τα ακριβή όρια της επίδικης εδαφικής λωρίδας, σε σχέση με τα ακίνητα των διαδίκων, τα ακριβή όρια των οποίων επίσης δεν περιγράφονται, ενώ το εμβαδόν τους υπολογίζεται, άλλοτε με βάση τους τίτλους κτήσης που διαθέτει καθένας από τους διαδίκους και άλλοτε με βάση τις σχετικές εγγραφές στα οικεία κτηματολογικά βιβλία, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση ως προς την ταυτότητα του επίδικου ακινήτου και, ειδικότερα, για το αν αυτό αποτελεί τμήμα του ακινήτου που ανήκει στην κυριότητα της αρχικώς ενάγουσας ή όχι.

Επομένως, είναι βάσιμος ο τέταρτος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο όμως από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ), τέλος δε να επιστραφεί το παράβολο που κατατέθηκε στους αναιρεσείοντες (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 108/2013 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, που θα συντίθεται από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που ξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στους αναιρεσείοντες.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Απριλίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ