Supreme Court allows appeal against labor court decision for considering established custom not alleged in original suit.

Απόφαση 458 / 2025 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 458/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αριστείδη Βαγγελάτο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νίκη Κατσιαούνη και Μαρία Γιαννακοπούλου- Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, την 8η Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "C. H. C. - Β. Ε. Σ. Α..Ε..", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Ληξουριώτη, ο oποίος ανακάλεσε την από ... δήλωσή του κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., παραστάθηκε αυτοπροσώπως και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Ρ. του Ι., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Νικολόπουλο, ο oποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από ... αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: ... του ίδιου Δικαστηρίου και ... του Μονομελούς Πρωτοδικείου .... Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από ... αίτησή της και τους από ... προσθέτους αυτής λόγους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από ... και με αριθ. κατάθ. ... αίτηση αναίρεσης και τους από ... και με αριθ. κατάθ. ..., δι' ιδίου δικογράφου, ασκηθέντες πρόσθετους λόγους αναίρεσης, προσβάλλεται η εκδοθείσα αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών-εργατικών διαφορών υπ' αριθ. ... απόφαση του, ως Εφετείου δικάσαντος, Μονομελούς Πρωτοδικείου ....

Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, ήτοι μέσα στην προθεσμία των δύο ετών από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης (ενόψει του ότι οι διάδικοι δεν επικαλούνται ούτε από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει επίδοση αυτής), δεδομένου ότι κατατέθηκε στη γραμματεία του Μονομελούς Πρωτοδικείου ...

στις ... και η προσβαλλόμενη απόφαση δημοσιεύθηκε στις ... (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1 και 144 του ΚΠολΔ). Επίσης, οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ασκήθηκαν παραδεκτά με κατάθεση του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις ... και επίδοση αυτών την ... στον αναιρεσίβλητο, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. ...

έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου ... Γ. Β., ήτοι περισσότερες από τριάντα ημέρες πριν τη συζήτηση της αναίρεσης την ... (άρθ. 569 παρ.2 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτοί (άρθ. 577 παρ.1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα των διαλαμβανομένων στα άνω δικόγραφα λόγων αναίρεσης (άρθ. 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 5 του ΚΠολΔ, που είναι ταυτόσημη με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 του ίδιου Κώδικα, αναίρεση κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στόχος του ανωτέρω αναιρετικού λόγου είναι η διασφάλιση του συζητητικού συστήματος (άρθρ. 106 του ΚΠολΔ), αλλά και της αρχής της ακρόασης όλων των διαδίκων (άρθρ. 110 παρ. 2 του ΚΠολΔ). Ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται και όταν τα "πράγματα", δηλαδή οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο και άρα ως ουσιώδεις ισχυρισμοί, στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ή λόγου έφεσης (Ολ ΑΠ 25/..., Ολ ΑΠ 3/1997, Ολ ΑΠ 11/1996) και τα οποία ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δεν προτάθηκαν, όπως συμβαίνει όταν το δικαστήριο της ουσίας κρίνει επί ανύπαρκτης βάσης αγωγής ή λόγου έφεσης (Ολ ΑΠ 22/2005 ) ή λαμβάνει υπόψη θεμελιωτικά της αγωγής γεγονότα, τα οποία δεν περιέχονται σ` αυτή ( Ολ ΑΠ 294/1981), δηλαδή, δεν προτάθηκαν σ' αυτό από τον αναιρεσίβλητο (ΑΠ 1528/2022, ΑΠ 473/2022, ΑΠ 1152/2017, ΑΠ 188/2017, ΑΠ 1765/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγων ήδη αναιρεσίβλητος με την από ... με αριθμ. κατάθ. ... ένδικη αγωγή του ενώπιον του Ειρηνοδικείου ... ισχυρίστηκε ότι στις ... προσλήφθηκε από την εναγόμενη ήδη αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία, που διατηρεί βιομηχανία ... στην ..., με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου προκειμένου να παρέχει σε αυτήν τις υπηρεσίες του με την ειδικότητα του μηχανοτεχνίτη αρχικά και του χειριστή μηχανών-κατασκευαστή εργαλείων και καλουπιών στη συνέχεια, μέχρι και την καταγγελία, λόγω συνταξιοδότησης, της σύμβασής του, που έλαβε χώρα στις ...

άλλως στις .... Ότι οι όροι αμοιβής και εργασίας του καθορίζονταν από την ατομική σύμβαση εργασίας του σε συνδυασμό με τις εκάστοτε ισχύουσες ΣΣΕ αλλά και τις Επιχειρησιακές Συμβάσεις Εργασίας που καταρτίζονταν μεταξύ της εναγόμενης και του σωματείου των εργαζομένων της, του οποίου από την πρόσληψή του μέχρι και τη αποχώρησή του, κατά τα ανωτέρω, ήταν μέλος.

Ότι σύμφωνα με την από ... ΕΣΣΕ του έτους ..., που καταρτίστηκε μεταξύ των εκπροσώπων της εναγόμενης και του προαναφερθέντος σωματείου συμφωνήθηκε και πάλι, ουσιαστικά επαναλήφθηκε, σχετική ρύθμιση της προηγούμενης όμοιας ΕΣΣΕ του έτους ..., με ρητό όρο της οποίας "[...] 3. Σε περίπτωση που ο μισθωτός έχει συμπληρώσει το δικαίωμα συνταξιοδότησής του [...], είτε αποχωρήσει οικειοθελώς λόγω συνταξιοδοτήσεως, είτε καταγγελθεί η σύμβαση εργασίας του λόγω συμπληρώσεως του χρόνου συνταξιοδότησης θα δικαιούται το 100% της αποζημίωσης καταγγελίας[...]", ενώ περαιτέρω ότι οι τακτικές μηνιαίες αποδοχές του, κατά τον τελευταίο μήνα πριν την κατά τα άνω καταγγελία της σύμβασης εργασίας του, ανέρχονταν στο ποσό των ...

ευρώ. Ότι κατά την καταγγελία της σύμβασης εργασίας του η εναγόμενη του κατέβαλε αποζημίωση, ύψους ... ευρώ, η οποία υπολείπεται της οφειλόμενης σε αυτόν, σύμφωνα με τις ισχύουσες ΣΣΕ καθώς και τις ΕΣΣΕ που είχαν καταρτιστεί μεταξύ της εναγόμενης και του σωματείου των εργαζομένων της και ως εκ τούτου είναι άκυρη, πλην όμως αυτός τη θεωρεί έγκυρη.

Με βάση το ιστορικό αυτό ο ενάγων ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγόμενη να του καταβάλει ως διαφορά αποζημίωσης απόλυσης το ποσό των ... ευρώ με το νόμιμο τόκο, κατά τα ειδικότερα στο δικόγραφο εκτιθέμενα. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών-εργατικών διαφορών, η υπ' αριθ. ...

απόφαση του Ειρηνοδικείου ..., με την οποία το δικαστήριο δέχθηκε εν μέρει δεκτή αγωγή και υποχρέωσε την εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των ... ευρώ με το νόμιμο τόκο από ..., ως διαφορά οφειλόμενης αποζημίωσης αποχώρησης από την εργασία του, λόγω συνταξιοδότησης. Κατά της πρωτόδικης αυτής απόφασης η εναγόμενη ήδη αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., δικάζοντος ως Εφετείου, την από ...

και με αριθμ. κατάθ. ... έφεση και επ'αυτής εκδόθηκε, κατά την ίδια ως άνω διαδικασία, η υπ'αριθμ.... προσβαλλομένη απόφασή του, με την οποία το δικαστήριο δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την ως άνω έφεση, επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, προκειμένου να καταλήξει στην πιο πάνω κρίση του δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του(άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), μετά από εκτίμηση των προσκομισθέντων από τους διαδίκους αποδεικτικών στοιχείων, τα ακόλουθα: "[...] Ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος [αναιρεσίβλητος] προσλήφθηκε από την εναγομένη και ήδη εκκαλούσα [αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία] την ...

δυνάμει συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και απασχολήθηκε σε αυτή με την ειδικότητα του εργαλειομηχανικού μέχρι και την ..., στη συνέχεια καταγγέλθηκε η σύμβαση εργασίας του λόγω συνδρομής στο πρόσωπό του όλων των νόμιμων προϋποθέσεων για τη λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος, καταγγελία χωρίς προειδοποίηση, η οποία περιήλθε σε γνώση του στις ..., λαμβάνοντας αυτός ως αποζημίωση κατά την αποχώρησή του το συνολικό ποσό των ...

ευρώ, αποζημίωση που του καταβλήθηκε στις ..., υπογράφηκε δε το σχετικό έγγραφο της καταγγελίας από τους διαδίκους στις ..., ωστόσο ημερομηνία καταγγελίας είναι η .... Οι μικτές μηνιαίες τακτικές αποδοχές του ενάγοντος και ήδη εφεσιβλήτου κατά το χρόνο της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του ανέρχονταν στο ποσό των ...

E. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι στην από ... επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, που καταρτίσθηκε μεταξύ της εναγομένης εταιρείας και ήδη εκκαλούσας και του σωματείου των εργαζομένων στο εργοστάσιο ... της τελευταίας, η οποία ουδέποτε τροποποιήθηκε από μεταγενέστερη Σ.Σ.Ε., υπήρχε ειδικός όρος που ανέφερε επί λέξει τα ακόλουθα: "Σε περίπτωση που ο μισθωτός έχει συμπληρώσει το δικαίωμα συνταξιοδότησής του (σύμφωνα και με τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία ως προς το χρόνο ασφαλίσεως), είτε αποχωρήσει οικειοθελώς λόγω συνταξιοδοτήσεως, είτε καταγγελθεί η σύμβαση εργασίας του λόγω συμπληρώσεως του χρόνου συνταξιοδότησης, θα δικαιούται το 100% της αποζημίωσης καταγγελίας".

Ως εκ τούτου, η εναγομένη και ήδη εκκαλούσα, σε όλες τις περιπτώσεις απολυθέντων ή αποχωρούντων από αυτή με συνθήκες συνταξιοδότησης, κατέβαλλε αποζημίωση στο ακέραιο, δηλαδή στο 100%, και όχι μειωμένη στο 40% ή 50%, όπως ορίζει το άρθρο 8 εδ. β του ν. 3198/1955, αφού η ΣΣΕ καθιέρωνε ευνοϊκότερη για τους εργαζομένους ρύθμιση.

Όπως συνομολογείται άλλωστε από την εναγομένη και ήδη εκκαλούσα, παρά το γεγονός ότι μετά την τροποποίηση των διατάξεων του άρθρου 9 του ν. 1876/1990 από τις διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 2, 4 και 5 της υπ' αριθμόν ... Π.Υ.Σ. (Φ.Ε.Κ. 38/Α/28......), με την οποία ρυθμίστηκαν θέματα για την εφαρμογή της παρ. 6 του άρθρου 1 του ν. 4046/..., η ως άνω πρόβλεψη της από ...

επιχειρησιακής Σ.Σ.Ε. απώλεσε τον κανονιστικό της χαρακτήρα, η συνέχιση της γενικευμένης εφαρμογής της από την εναγομένη εταιρεία και ήδη εκκαλούσα επί μακρό χρονικό διάστημα σε όλο το προσωπικό που έκτοτε απολυόταν ή αποχωρούσε με συνθήκες συνταξιοδότησης, είχε ως συνέπεια τη διαμόρφωση "επιχειρησιακής συνήθειας", αποτέλεσε δηλαδή πλέον όρο των ατομικών συμβάσεων εργασίας.

Επομένως, κατέστη συμβατική υποχρέωση της εναγομένης εταιρείας και ήδη εκκαλούσας, να καταβάλλει σε όσους απολύονται ή αποχωρούν με συνθήκες συνταξιοδότησης το 100% της οφειλόμενης αποζημίωσης και όχι το 40% ή 50% αυτής, όπως ορίζει το άρθρο 8 εδ. β' του ν.3198/1955. Ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος κατά το χρόνο δημοσίευσης του ν.4093/... (...) είχε συμπληρώσει στην εναγομένη χρόνο προϋπηρεσίας άνω των 16 ετών και συγκεκριμένα 26 ετών,[...] και δεδομένου ότι επρόκειτο για αποζημίωση λόγω συνταξιοδότησης, η αποζημίωση που έπρεπε να του καταβληθεί υπολογίζεται ως ακολούθως:

α) σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 3 του ν. 2112/1920, όπως αντικαταστάθηκε από την περ. 2 της υποπαρ. ΙΑ. 12 του άρθρου πρώτου του ν. 4093/..., θα έπρεπε να του καταβληθεί αποζημίωση 12 μηνιαίων τακτικών αποδοχών, δοθέντος ότι κατά το χρόνο της απόλυσής του είχε συμπληρώσει υπηρεσία άνω των 16 ετών και επομένως έπρεπε να του καταβληθεί το ποσό των ...

ευρώ [... ευρώ (μηνιαίες αποδοχές) + ... Χ1/6 = ... + ... = ... ευρώ Χ 12 μήνες = ... ευρώ] και β) αποζημίωση 10 μηνών, επιπλέον της ανωτέρω προβλεπόμενης, σύμφωνα με την παράγραφο 3 της υποπαραγράφου ΙΑ.12 του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/..., όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 10 του άρθρου 34 του Ν.4111/2013, δοθέντος ότι κατά το χρόνο δημοσίευσης του ν. 4093/...

είχε συμπληρωμένα 26 έτη προϋπηρεσίας και επομένως έπρεπε να του καταβληθεί το επιπλέον ποσό των .... ευρώ (... ευρώ Χ 10 μήνες). Σημειώνεται ότι για τον υπολογισμό της πρόσθετης αποζημίωσης λαμβάνονται υπ' όψιν οι τακτικές αποδοχές του τελευταίου μήνα εργασίας του ενάγοντος, παρόλο που υπερβαίνουν το όριο των ...

ευρώ μηνιαίως, καθόσον στην περ. 3 της υποπαραγράφου ΙΑ.12 του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/... διατυπώνεται ρητή εξαίρεση ως προς τους απολυθέντες ή αποχωρήσαντες λόγω συνταξιοδότησης, [...], αλλά και την υπ' αριθμόν 26352/839/28.11.... εγκύκλιο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης. Δεδομένου δε, ότι [...] υπήρχε συμβατική υποχρέωση της εναγομένης εταιρείας και ήδη εκκαλούσας, να καταβάλλει σε όσους απολύονται ή αποχωρούν με συνθήκες συνταξιοδότησης το 100% της οφειλόμενης αποζημίωσης και όχι το 40% ή το 50% αυτής, όπως ορίζει το άρθρο 8 εδ.

β' του ν.3198/1955, και επομένως η αποζημίωση που έπρεπε να καταβληθεί στον ενάγοντα και ήδη εφεσίβλητο ανέρχεται στο ποσό των ... (... + ....) ευρώ. Ωστόσο, η εναγομένη και ήδη εκκαλούσα, του κατέβαλε το συνολικό ποσό των ... ευρώ και επομένως ορθά κρίθηκε από την εκκαλουμένη απόφαση ότι έπρεπε η εκκαλούσα να υποχρεωθεί να του καταβάλει τη διαφορά αποζημίωσης, ήτοι, το ποσό των ... (... - ...) ευρώ.[...], η υπηρεσία που ο μισθωτός έχει διανύσει στον ίδιο εργοδότη μετά την ... (ημερομηνία δημοσίευσης του ν. 4093/...) δε συνεχίζει να προσμετράται για τον υπολογισμό της πρόσθετης αποζημίωσης που προβλέπεται στην περ. 3 της υποπαραγράφου ΙΑ.12 του άρθρου πρώτου του Ν.4093/..., καθόσον η επιπλέον αυτή αποζημίωση παγιώνεται στον αριθμό των μισθών στον οποίο αυτή είχε ανέλθει την ....

Επομένως, ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος εσφαλμένα υπολόγισε την πρόσθετη αποζημίωση με βάση τις τακτικές αποδοχές 12 μηνών, αφού κατά το χρόνο δημοσίευσης του ανωτέρω νόμου είχε διανύσει προϋπηρεσία στην εργοδότρια εταιρεία 26 ετών και δικαιούται πρόσθετη αποζημίωση 10 μηνών, απορριπτομένου του επιπλέον αιτούμενου κονδυλίου που αντιστοιχεί σε πρόσθετη αποζημίωση επιπλέον δύο μηνών, ως ουσιαστικά αβάσιμου, όπως ορθά κρίθηκε από την εκκαλουμένη.

Εξάλλου, το γεγονός ότι ο όρος της από ... επιχειρησιακής ΣΣΕ περί καταβολής του 100% της αποζημίωσης, που στη συνέχεια μετατράπηκε σε συμβατική δέσμευση, κατισχύει ως ευνοϊκότερος, των διατάξεων του άρθρου 8 εδ. β' του ν. 3198/1955, περί καταβολής του 40% ή 50% της αποζημίωσης, δε συνεπάγεται ότι έχει συνέπεια τη μη εφαρμογή του άρθρου 8 εδ.

β' του ν. 3198/1955, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγομένη και ήδη εκκαλούσα, παρά μόνο κατά το μέρος που αυτές είναι λιγότερο ευνοϊκές σε σχέση με τα όσα έχουν συμφωνήσει τα μέρη.

Συνεπώς, η διάταξη αυτή συνεχίζει να εφαρμόζεται κατά το σκέλος που αναφέρεται στον υπολογισμό της πρόσθετης αποζημίωσης με βάση τις αποδοχές του τελευταίου μήνα εργασίας του ενάγοντος. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω ορθά και αιτιολογημένα η εκκαλουμένη απόφαση έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη και υποχρέωσε την εναγομένη και ήδη εκκαλούσα να καταβάλει στον ενάγοντα και ήδη εφεσίβλητο, το συνολικό ποσό των ... (...), νομιμοτόκως από την επομένη της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του και λήψεως της αποζημίωσης, ήτοι από ...

και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση[...]". Με τις άνω παραδοχές του το, ως Εφετείο δικάσαν, Μονομελές Πρωτοδικείο ..., για να καταλήξει στην κρίση του ότι η εναγόμενη ήδη αναιρεσείουσα είναι υποχρεωμένη να καταβάλει στον ενάγοντα ήδη αναιρεσίβλητο, που ήταν υπάλληλός της και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης, το 100% της οφειλόμενης αποζημίωσης και όχι το 40% ή 50% της αποζημίωσης, που ορίζει το άρθρο 8 εδ.

β' του ν. 3198/1955 και στη συνέχεια να του επιδικάσει, ως διαφορά αποζημίωσης, το ποσό των ... ευρώ, απορρίπτοντας την έφεση και επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή και είχε επιδικάσει σε αυτόν το πιο πάνω ποσό, έλαβε υπόψη μη νομίμως προταθέντα ισχυρισμό του (αναιρεσίβλητου), δηλαδή το γεγονός ότι από το έτος ...

και εντεύθεν, οπότε η από ... ΕΣΣΕ, που όριζε ότι στους αποχωρούντες λόγω συνταξιοδότησης εργαζομένους της καταβάλλεται το 100% της αποζημίωσης απόλυσης, απώλεσε τον κανονιστικό της χαρακτήρα, η εναγόμενη ήδη αναιρεσείουσα συνέχισε να καταβάλει σε όλους τους αποχωρούντες, λόγω συνταξιοδότησης, υπαλλήλους της το 100% της αποζημίωσης, με αποτέλεσμα τη διαμόρφωση επιχειρησιακής συνήθειας που αποτέλεσε όρο της ατομικής σύμβασης εργασίας, μεταξύ των άλλων εργαζόμενων, και του ενάγοντος και κατέστη συμβατική υποχρέωση αυτής προς καταβολή σε όλους τους αποχωρούντες, λόγω συνταξιοδότησης, υπαλλήλους της του 100% της οφειλόμενης αποζημίωσης, περιστατικά που, ωστόσο, δεν διαλαμβάνονταν στην αγωγή.

Έτσι όμως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν από τον αναιρεσίβλητο και είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δεδομένου ότι επ' αυτών θεμελιώθηκε η εν μέρει παραδοχή της ένδικης αγωγής. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος κατ' ουσίαν ο τρίτος από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ πρόσθετος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι, χωρίς να υφίσταται σχετική βάση αγωγής από την επιχειρησιακή συνήθεια, δέχθηκε ότι αυτή (αναιρεσείουσα) συνομολόγησε την εν λόγω βάση, και επιδίκασε την αγωγική αξίωση δεχόμενη την ύπαρξη επιχειρησιακής συνήθειας, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου οδηγεί στην παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και καθιστά πλέον αλυσιτελή την εξέταση των λοιπών λόγων αναίρεσης (ΑΠ 1474/2022, πρβλ.

ΑΠ 301/2018). Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά παραδοχή του τρίτου πρόσθετου λόγου αναίρεσης και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλο Δικαστή εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Τέλος πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του (άρθρα 176 και 183 του ΚΠολΔ) στη πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας, που παραστάθηκε.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθμ. ... απόφαση του, ως Εφετείου δικάσαντος, Μονομελούς Πρωτοδικείου ....

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο Δικαστή.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των ... (...) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Φεβρουαρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Μαρτίου 2025.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ