458/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 458 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 458/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Αντώνιο Τσαλαπόρτα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Α. Των αναιρεσειόντων: 1) Ν. Κ. του Π. και 2) Π. Κ. του Ν., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Πάσχο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ά. Χ. του Δ., 2) Π. Χ. του Δ., 3) Δ. Χ. του Θ., για τον εαυτό του ατομικά και ως οριστικού δικαστικού συμπαραστάτη του Ά. Χ. του Δ. (1ου ως άνω), δυνάμει της 36/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, 4) Ε. Κ. συζ. Δ. Χ., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Παγώνα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και 5) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Μανουσάκη.

Β. Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευθύμιο Καραΐσκο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ά. Χ. του Δ. και 2) Π. Χ. του Δ., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Παγώνα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και ο οποίος, στην ως άνω από 2-10-2019 δήλωση, καθώς και στις κατατεθείσες από 4-10-2019 προτάσεις του δήλωσε, ότι ο Ά. Χ. του Δ. (1ος) εκπροσωπείται από τον οριστικό δικαστικό συμπαραστάτη του Δ. Χ. του Θ., δυνάμει της 36/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την με αρ. εκθ. καταθ. 47/29-1-2014 αγωγή του Π. Κ. του Ν., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου και συνεκδικάστηκε με την από 29-8-2014 αγωγή του ήδη 2ου υπό στοιχ. Β αναιρεσιβλήτου και των Δ. Χ. του Θ. και Ε. Κ. συζ. Δ. Χ., ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανηλίκου (τότε) υιού τους Ά. Χ. του Δ., καθώς και με την από 31-10-2014 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ". Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 302/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 104/2017 του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι υπό στοιχ. Α αναιρεσείοντες με την από 1-6-2018 αίτησή τους και η υπό στοιχ. Β αναιρεσείουσα με την από 13-10-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση των υποθέσεων αυτών, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Αντώνιο Τσαλαπόρτα, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος των υπό στοιχ. Α αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος της 5ης υπό στοιχ. Β των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι κρινόμενες: α) από 13-10-2017 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 19/2017 αίτηση της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Ένωσις ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "Ασφάλειαι Μινέττα" κατά των 1) Ά. Χ. και 2) Π. Χ., και β) από 1-6-2018 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 26/2018 αίτηση του Ν. Κ. και του Π. Κ. 1) Ά. Χ., 2) Π. Χ., 3) Δ.

Χ., για τον εαυτό του ατομικώς και υπό την ιδιότητά του ως οριστικού δικαστικού συμπαραστάτη του Ά. Χ., 4) Ε. Κ. και 5) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 104/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος πρέπει, αφού στρέφονται κατά της ιδίας αποφάσεως, να συνεκδικασθούν, σύμφωνα με το άρθρο 246 του Κ.Πολ.Δικ., που έχει εφαρμογή και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου κώδικα, διότι έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 63 ΚΠολΔ, όποιος είναι ικανός για οποιαδήποτε δικαιοπραξία, μπορεί να παρίσταται στο δικαστήριο με το δικό του όνομα, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 64 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, όσοι είναι ανίκανοι να παρίστανται στο δικαστήριο με το δικό τους όνομα, εκπροσωπούνται από τους νομίμους αντιπροσώπους τους.

Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 128 αρ. 2, 1666 παρ. 1, 1667, 1676 αρ. 1, 1678 παρ. 1 και 1681 ΑΚ, από τη δημοσίευση της απόφασης που θέτει κάποιον ενήλικο υπό καθεστώς πλήρους στερητικής, δικαστικής συμπαράστασης, το πρόσωπο αυτό στερείται της ικανότητας προς δικαιοπραξία. Επομένως, στην περίπτωση αυτή, από τη θέση του προσώπου υπό καθεστώς πλήρους στερητικής, δικαστικής συμπαράστασης επέρχεται μεταβολή, που επηρεάζει την ικανότητα της δικαστικής παράστασής του, αφού το πρόσωπο αυτό στερείται πλέον εκ του λόγου τούτου της δικαιοπρακτικής του ικανότητας, εντεύθεν δε και της ικανότητας να παρίσταται στο δικαστήριο και να ενεργεί τις διάφορες διαδικαστικές πράξεις στο δικό του όνομα (ΑΠ 1195/2012).

Διάδικος, όμως, παραμένει το πρόσωπο αυτό, το οποίο μετά τη θέση του υπό πλήρη στερητική, δικαστική συμπαράσταση εκπροσωπείται νομίμως στο δικαστήριο από τον ορισθέντα προσωρινό και μετά την τελεσιδικία οριστικό δικαστικό συμπαραστάτη (ΑΠ 1736/2017). Τυχόν διαδικαστικές πράξεις, επιχειρούμενες ατομικά στο όνομα του συμπαραστατούμενου, μετά τη θέση αυτού υπό πλήρη δικαστική συμπαράσταση, όπως η συμμετοχή του κατά τη συζήτηση σε ανοιγείσα πριν τη θέση αυτού υπό πλήρη δικαστική συμπαράσταση δίκη, είναι κατά τα άρθρα 128 αρ. 2 ΑΚ, 63, 64 παρ. 1, 73, 159 παρ. 1 και 160 παρ. 1 ΚΠολΔ άκυρες, εκτός αν η σχετική έλλειψη αναφορικά με την ικανότητά του να παρίσταται στο δικαστήριο συμπληρωθεί εκ των υστέρων κατ' άρθρο 67 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Η ακυρότητα αυτή, ως αναγόμενη στην έλλειψη της κατά το άρθρο 62 εδ. α` ΚΠολΔ διαδικαστικής προϋπόθεσης της ικανότητας να είναι κάποιος διάδικος, λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως (άρθρο 73 ΚΠολΔ), εφόσον από τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους στοιχεία προκύπτουν οι προϋποθέσεις αυτής.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α', 287, 290 και 291 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 ιδίου Κώδικα, και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, συνάγεται ότι η δίκη διακόπτεται, μεταξύ των άλλων περιπτώσεων, και αν εωσότου τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, επέλθει μεταβολή στο πρόσωπο κάποιου διαδίκου ή του νομίμου αντιπροσώπου του, η οποία επηρεάζει την ικανότητα της δικαστικής παράστασής του ή την εξουσία εκπροσώπησης του νομίμου αντιπροσώπου, πλην όμως η διακοπή αυτή επέρχεται όχι από τότε που θα συμβεί το γεγονός που προκάλεσε τη διακοπή, αλλά από τη γνωστοποίηση προς τον αντίδικο του λόγου της διακοπής με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός του ακροατηρίου, κατά την επιχείρηση της διαδικαστικής πράξης από εκείνον που έχει το δικαίωμα να επαναλάβει τη δίκη (ΑΠ 1195/2012).

Αν δεν γίνει η γνωστοποίηση της μεταβολής, δεν επέρχεται διακοπή της δίκης, η δε απόφαση που εκδίδεται είναι υποστατή και μπορεί, εφόσον είναι δεκτική προσβολής, να προσβληθεί με ένδικα μέσα, όπως είναι η αναίρεση (ΑΠ 1330/2018). Σε περίπτωση όμως δίκης με διάδικο ανήλικο τέκνο, που δεν έχει περατωθεί, μετά την ενηλικίωσή του, οπότε αυτό καθίσταται ικανό για κάθε δικαιοπραξία, επομένως και για να υπερασπίζεται επί δικαστηρίου τα δίκαιά του, παύει αυτοδικαίως η αντιπροσωπευτική εξουσία του νομίμου αντιπροσώπου του και στο εξής, χωρίς να μεσολαβήσει διακοπή της δίκης κατά το άρθρο 286 επ.

ΚΠολΔ, συνεχίζεται πλέον η δίκη με τη συμμετοχή του ενηλικιωθέντος τέκνου (ΑΠ 142/2013, ΑΠ 181/2011). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή κατ' άρθρο 561 παρ 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, ο ενάγων Ά. Χ. ήταν ανήλικος κατά το χρόνο του ατυχήματος κατά το οποίο υπέστη σοβαρές σωματικές βλάβες και επ' αυτού θα γίνει εκτενέστερη αναφορά στη συνέχεια, γι' αυτό δε το λόγο άσκησαν για λογαριασμό του την με αριθμ.

καταθ. 393/2004 αγωγή οι γονείς του. Κατά τη συζήτηση της αγωγής, η οποία συνεκδικάσθηκε με την αγωγή του Π. Κ., ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου ο εν λόγω ενάγων επειδή μετά την άσκηση της αγωγής είχε ήδη ενηλικιωθεί, παρέστη διά της πληρεξουσίας δικηγόρου του και δήλωσε ότι συνεχίζει τη δίκη στο όνομά του, μετά δε τη συζήτησή της εκδόθηκε η με αριθμ. 302/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου.

Κατά της εν λόγω αποφάσεως ασκήθηκε έφεση τόσο από τον ενάγοντα Ά. Χ., όσο και από τους εναγόμενους Ν. και Π. Κ.. Κατά τη συζήτηση της έφεσης παρέστη ο Ά. Χ. διά της πληρεξουσίας δικηγόρου του και μετά τη συζήτηση εκδόθηκε η προσβαλλομένη με αριθμ. 104/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.

Κατά της εν λόγω απόφασης ασκήθηκε αναίρεση τόσο από τον ιδιοκτήτη του ζημιογόνου οχήματος Ν. Κ., όσο και από την ασφαλιστική εταιρία όπου ήταν ασφαλισμένο το ζημιογόνο όχημα με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Ένωσις ΑΕ" και τον διακριτικό τίτλο "Ασφάλειαι Μινέττα". Όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθμ. 36/2016 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου ο αναιρεσίβλητος και με τις δύο αναιρέσεις Ά.

Χ., τέθηκε υπό πλήρη στερητική, δικαστική συμπαράσταση, και ορίσθηκε οριστικός δικαστικός συμπαραστάτης ο πατέρας του Χ. Δ. Δηλαδή, τελούσε υπό πλήρη στερητική δικαστική συμπαράσταση και κατά τη συζήτηση των προαναφερθεισών εφέσεων ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, στερούμενος εκ του λόγου τούτου της δικαιοπρακτικής του ικανότητας, εντεύθεν δε και της ικανότητας να παρίσταται στο δικαστήριο και να ενεργεί τις διάφορες διαδικαστικές πράξεις στο δικό του όνομα, παρά τούτα, όμως, η υπόθεση, στο δεύτερο βαθμό, συζητήθηκε χωρίς να γνωστοποιηθεί το ως άνω γεγονός και παρέστη ό ίδιος, για το λόγο δε αυτό και η από 13-10-2017 αίτηση αναίρεσης της ασφαλιστικής εταιρίας "Ευρωπαϊκή Ένωσις ΑΕ", η οποία αγνοούσε το γεγονός αυτό, παραδεκτώς στράφηκε κατ' αυτού ατομικά στο όνομά του.

Κατά τη συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, έλαβε χώρα γνωστοποίηση του ως άνω γεγονότος και δήλωση συνέχισης της δίκης από τον εν λόγω διάδικο, νόμιμα εκπροσωπούμενο από τον πιο πάνω δικαστικό συμπαραστάτη (ΚΠολΔ 286, 287 και 290), και ο παραστάς πληρεξούσιος δικηγόρος, μετείχε στη συζήτηση, εκπροσωπώντας τον ως άνω διάδικο Ά.

Χ., που εκπροσωπήθηκε από τον δικαστικό συμπαραστάτη του. Επομένως, είναι έγκυρη η ως άνω παράσταση (συμμετοχή στη συζήτηση) του αναιρεσίβλητου Ά. Χ., εκπροσωπούμενου από το δικαστικό συμπαραστάτη του και παραδεκτά χωρεί κατά τα λοιπά η περαιτέρω έρευνα της αίτησης αναίρεσης.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 εδ. β' του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή. Αν η απόφαση είναι κατά ένα μέρος οριστική, δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεων, πριν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη.

Ο χαρακτήρας της αποφάσεως ως τελεσίδικης ή μη κρίνεται κατά το χρόνο άσκησης της αίτησης για αναίρεση, δηλαδή κατά το χρόνο κατάθεσής της στον αρμόδιο γραμματέα, όπως ορίζει το άρθρο 495 παρ. 1 ιδίου κώδικα, διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη (ΑΠ 326/2007). Από την ως άνω διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 εδ. β' του Κ.Πολ.Δ.

σαφώς προκύπτει, αφού ο νόμος δεν διακρίνει, ότι αν η απόφαση είναι εν μέρει οριστική, δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεών της πριν από την έκδοση οριστικής απόφασης για όλη τη δίκη, και τούτο, χάριν της οικονομίας της δίκης, προς αποτροπή κατάτμησης και παρελκύσεως της δίκης και για την ταχεία περάτωση αυτής.

Έτσι, επί αντικειμενικής σωρεύσεως αγωγών και αιτήσεων δεν επιτρέπεται αναίρεση πριν περατωθεί οριστικά η δίκη ως προς όλα τα αιτήματα που ενώθηκαν στο ίδιο δικόγραφο, ακόμη και αν δεν υπάρχει κίνδυνος εκδόσεων αντιφατικών αποφάσεων και τούτο χάριν της οικονομίας της δίκης και για την ταχεία περάτωσή της και προς αποτροπή της κατάτμησης και της παρελκύσεως της δίκης με ταυτόχρονη αύξηση των εξόδων διεξαγωγής της (βλ.

ΑΠ 758/2013, ΑΠ 608/2012, ΑΠ 63/2003). Εξάλλου, μία τέτοια μη οριστική απόφαση είναι και η εκδιδόμενη σύμφωνα με το άρθρο 254 του Κ.Πολ.Δ., με την οποία διατάσσεται η επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο, η οποία έχει κηρυχθεί περατωμένη για να προσκομιστούν έγγραφα (ΑΠ 1027/1992). Τέλος, κατά το άρθρο 577 παρ. 1, 2 του Κ.Πολ.Δ., η έλλειψη προϋπόθεσης για το παραδεκτό της αναίρεσης, βάσει στοιχείων που προκύπτουν από τη δικογραφία, ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 876/2015).

Κατά το άρθρο 74 ΚΠολΔ, "περισσότερα πρόσωπα μπορούν να ασκήσουν αγωγή ή να εναχθούν από κοινού, ως ομόδικοι, εκτός από τις περιπτώσεις που ορίζουν άλλες διατάξεις, 1) αν, σχετικά με το αντικείμενο της διαφοράς, έχουν κοινό δικαίωμα ή κοινή υποχρέωση ή αν τα δικαιώματα ή οι υποχρεώσεις τους στηρίζονται στην ίδια πραγματική και νομική αιτία, ή 2) αν αντικείμενο της διαφοράς είναι ομοειδείς απαιτήσεις ή υποχρεώσεις που στηρίζονται σε όμοια, κατά τα ουσιώδη στοιχεία της, ιστορική και νομική βάση και συγχρόνως το δικαστήριο έχει αρμοδιότητα για τον καθένα από τους εναγομένους", ενώ κατά μεν την παρ. 1 του άρθρου 75 του ίδιου κώδικα "κάθε ομόδικος, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, ενεργεί στη δίκη ανεξάρτητα από τους άλλους.

Οι πράξεις και οι παραλείψεις κάθε ομοδίκου δεν βλάπτουν, ούτε ωφελούν τους άλλους", κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου "Κάθε ομόδικος έχει δικαίωμα να επισπεύσει τη δίκη. Το δικαστήριο αν κρίνει αναγκαία τη διεξαγωγή της δίκης, έχει το δικαίωμα να διατάξει το διάδικο που επισπεύδει τη διαδικασία να καλέσει και τους ομοδίκους που δεν κάλεσε".

Απλή ομοδικία υπάρχει και στην περίπτωση της κοινής εναγωγής των από αδικοπραξία εις ολόκληρον ενεχομένων (άρθρα 481, 922 και 926 ΑΚ - ΑΠ 388/2016).

Περαιτέρω εκ του συνδυασμού του άρθρου 553 παρ. 1 εδ. β` Κ.Πολ.Δ. προς τις διατάξεις των άρθρων 74, 75 παρ. 1 και 2, 76 παρ. 1 και 4 και 558 εδαφ. β` ΚΠολΔ, προκύπτει ότι σε περίπτωση απλής ομοδικίας, κατά την οποία η θέση κάθε διαδίκου είναι ανεξάρτητη έναντι των υπολοίπων, η οριστική απόφαση, που εκδίδεται για κάποιον από τους διαδίκους, περατώνει τη δίκη ως προς αυτόν και καθίσταται τελεσίδικη αυτοτελώς, με συνέπεια να μπορεί να προσβληθεί κατά το μέρος τούτο με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως (ΑΠ 896/2002). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι, επί απλής παθητικής ομοδικίας, η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων, οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη, στην οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος, όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνον εναντίον εκείνων απ` αυτούς, ως προς τους οποίους επιδιώκεται με αυτήν και με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειές της, είναι δυνατή, η αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, κατά το μέρος που στρέφεται κατ` εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντα, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη με αυτήν πλημμέλεια και ως προς τους οποίους, επομένως, δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η απόφαση και αν ακόμη ευδοκιμήσει ο λόγος αυτής (ΑΠ 1475/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, η διαδικαστική πορεία της υποθέσεως, έχει, κατ` επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων, ως εξής: Οι δεύτερος, τρίτος και τέταρτη των αναιρεσιβλήτων της από 1-6-2018 αναίρεσης των αναιρεσειόντων Ν. και Π. Κ. με την ιδιότητά τους ο μεν δεύτερος Π. Χ., ως ιδιοκτήτης της με αριθμό ...

δίκυκλης μοτοσικλέτας, οι δε τρίτος και τέταρτη Δ. Χ. και Ε. Κ., συζ. Δ. Χ., αντίστοιχα, ως ενασκούντες τη γονική μέριμνα του ανηλίκου, τότε, υιού τους Α. Χ. του Π. (πρώτου των αναιρεσιβλήτων της ίδιας αναίρεσης, οδηγού της εν λόγω μοτοσικλέτας) άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου (Διαδικασία αποζημιώσεων από αυτ/κά ατυχήματα) την από 29-8-2014 με αριθμό καταθέσεως 393/29-8-2014 αγωγή τους εναντίον των αναιρεσειόντων Ν.

και Π. Κ. της ως άνω από 1-6-2018 αίτησης αναίρεσης και κατά, της αναιρεσείουσας της δεύτερης από 13-10-2017 αίτησης αναίρεσης ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ", με την οποία εξέθεταν ότι από αποκλειστική υπαιτιότητα του δευτέρου εκ των προαναφερομένων αναιρεσειόντων Π.

Κ., οδηγού του υπ' αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου ιδιοκτησίας του πρώτου από αυτούς Ν. Κ. (προστηθέντος στην οδήγηση από τον πρώτο), το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην ως άνω ασφαλιστική εταιρεία ("ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ"), προκλήθηκε τροχαίο ατύχημα υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στην αγωγή, και τραυματίστηκε ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων (τότε ανήλικος - εκπροσωπούμενος νόμιμα) και υπέστη βλάβη η με αριθμό ...

δίκυκλη μοτοσικλέτα, ιδιοκτησίας του δεύτερου των αναιρεσιβλήτων, ζητούσαν δε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να καταβάλλουν τα αναφερόμενα στην αγωγή και τις προτάσεις τους ποσά. Με την με αριθμό καταθέσεως 47/29-1-2014 αγωγή του δευτέρου των αναιρεσειόντων της από 1-6-2018 αναίρεσης Π. Κ. κατά της Ανωνύμου Ασφαλιστικής Εταιρείας "INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α." (πέμπτη των αναιρεσιβλήτων), αυτός επικαλούμενος το αυτό βιοτικό συμβάν (αυτοκινητικό ατύχημα) αξίωνε την αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε στο υπ' αριθμ. ...

ΙΧΕ αυτοκίνητό του από την αποκλειστικά υπαίτια συμπεριφορά του πρώτου των αναιρεσιβλήτων Ά. Χ., οδηγού της υπ' αριθμ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, ασφαλισμένης για τον κίνδυνο πρόκλησης υλικών ζημιών σε τρίτους ήτοι στην πέμπτη των αναιρεσιβλήτων Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία "INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α.". Η εν λόγω Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία "INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α." (εναγόμενη, όπως αναφέρθηκε, με την με αρ.

εκθ. καταθ. 47/29-1-2014 ως άνω αγωγή του πρώτου των αναιρεσειόντων Ν. Κ.) προσεπικάλεσε με το από 31-10-2014 και με αριθμό καταθέσεως 528/11-11-2014 ιδιαίτερο δικόγραφο, στο οποίο ένωσε και παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημιώσεως, τον Π. Χ. (β' των αναιρεσιβλήτων), λήπτη της ασφάλισης και ιδιοκτήτη του δικύκλου, που οδηγούσε ο Ά.

Χ. (α' των αναιρεσιβλήτων), τον οποίο ο προσεπικαλούμενος και παρεμπιπτόντως εναγόμενος Π. Χ. είχε προστήσει στην οδήγηση αυτού, με το αιτιολογικό ότι αν και γνώριζε ότι ο Ά. Χ. δεν ήταν εφοδιασμένος με άδεια ικανότητας οδήγησης, του παρεχώρησε την οδήγηση της μοτοσικλέτας, καθώς και τους γονείς του Α. Χ. (α' των αναιρεσιβλήτων), ήτοι τους Δ.

Χ. (γ' των αναιρεσιβλήτων) και Ε. Κ. (δ' των αναιρεσιβλήτων), με το αιτιολογικό ότι αυτοί παραμέλησαν την εποπτεία του ανηλίκου τέκνου τους. Κατά το χρόνο άσκησης και κατάθεσης της από 29-8-2014 και με αριθμό κατάθεσης 393/2014 αγωγής των Ά. Χ. κ.λπ., επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 302/2015 Πρωτόδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου (Διαδικασία διαφορών από αυτοκινητικά ατυχήματα), ο Ά.

Χ. (α' των αναιρεσιβλήτων) εκπροσωπήθηκε από τους γονείς του Δ. Χ. (γ' των αναιρεσιβλήτων) και Ε. Κ. (δ' των αναιρεσιβλήτων). Κατά τη συζήτηση των ανωτέρω δύο αγωγών, που συνεκδικάστηκαν (ο α' των αναιρεσιβλήτων παραστάθηκε ατομικά, αναλαμβάνοντας τη δίκη στο όνομά του, λόγω ενηλικιώσεώς του), εκδόθηκε η με αριθμό 302/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου με την οποία έγιναν εν μέρει δεκτές ως βάσιμες και κατ' ουσία οι ως άνω αγωγές και οι εμπλακέντες οδηγοί κρίθηκαν συνυπαίτιοι του ατυχήματος και συγκεκριμένα ο μεν Ά.

Χ. (ο α' των αναιρεσιβλήτων) σε ποσοστό 60% για την επέλευση του ατυχήματος και 30% για τις σωματικές του βλάβες, λόγω μη χρήσης προστατευτικού κράνους, ο δε β' των αναιρεσειόντων σε ποσοστό 40% για την επέλευση του ατυχήματος. Περαιτέρω, επιδικάστηκαν σε κάθε ενάγοντα τα αναφερόμενα στην απόφαση ποσά και ειδικότερα η απόφαση:

α) δέχθηκε κατά ένα μέρος την με αριθμό καταθέσεως 47/29-1-2014 αγωγή του αναιρεσειόντος Ν. Κ. και αναγνώρισε την υποχρέωση της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας (ε' των αναιρεσιβλήτων) να του καταβάλει, το ποσό των 3.076 ευρώ και β) δέχθηκε κατά ένα μέρος τη με αριθμό καταθέσεως 393/29-8-2014 αγωγή των α' και β' των αναιρεσιβλήτων και υποχρέωσε τους νυν αναιρεσείοντες, εναγόμενους τότε, να καταβάλουν στον ενάγοντα Ά.

Χ. το ποσό των 139.059,20 ευρώ (ποσό 50.000 ευρώ προσωρινά εκτελεστό) και παράλληλα απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμο το αγωγικό αίτημα του ενάγοντα Π. Χ. για καταβολή αποζημίωσης λόγω ολικής καταστροφής της μοτοσυκλέτας. Τέλος δέχθηκε κατά ένα μέρος την υπό στοιχεία γ' προσεπίκληση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ε' αναιρεσίβλητης και αναγνώρισε την υποχρέωση των παρεμπιπτόντως εναγομένων να καταβάλουν σε αυτήν κάθε ποσό που η τελευταία θα υποχρεωθεί να καταβάλλει στον αναιρεσείοντα Ν.

Κ., ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου που είχε υποστεί ζημιές κατά την ένδικη σύγκρουση. Κατά της ως άνω αποφάσεως ασκήθηκαν οι κάτωθι εφέσεις ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας: Α) Η από 20-10-2016 και με αριθμό κατάθεσης 56/2016 έφεση των Ν. και Π. Κ. κατά των Ά. Χ., Π. Χ., Δ. Χ., Ε. Κ. και της Ασφαλιστικής Εταιρείας INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α.

Β) Η από 31-10-2016 και με αριθμό κατάθεσης 55/2016 έφεση της Α.Ε. με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ" κατά των Ν. και Π. Κ. και Γ) Η από 17-2-2016 και με αριθμό κατάθεσης 13/2016 έφεση των Ά. Χ., Π. Χ., Δ. Χ., Ε. Κ. κατά των Ν. και Π. Κ. και κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ", στην οποία ήταν ασφαλισμένο το ζημιογόνο όχημα του Ν.

Κ.. Οι εφέσεις αυτές συνεκδικάστηκαν και συζητήθηκαν στο Μονομελές Εφετείο Δυτικής Στερεάς Ελλάδας στις 14-2-2017, οπότε και εξεδόθη η αναιρεσιβαλλομένη υπ' αριθμ. 104/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, η οποία έκρινε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ενδίκου ατυχήματος είναι ο αναιρεσείων Ν.

Κ., οδηγός του συγκρουσθέντος με την μοτοσυκλέτα αυτοκινήτου, ενώ ουδεμία ευθύνη φέρει για το ατύχημα ο οδηγός της μοτοσυκλέτας Ά. Χ., ο οποίος όμως ευθύνεται για την έκταση του τραυματισμού του κατά ποσοστό 40% γιατί κατά το ένδικο ατύχημα δεν φορούσε κράνος και μεταξύ των άλλων απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή του Π.

Κ. κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α. Συγκεκριμένα, αφού συνεκδίκασε αντιμωλία των διαδίκων, την από 17-2-2016 έφεση των Ά. Χ., Π. Χ., Δ. Χ. και Ε. Κ. κατά των Ν. και Π. Κ. και της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Ένωσις - Ασφάλειαι Μινέττα", την απο 31-10-2016 έφεση της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Ένωσις - Ασφάλειαι Μινέττα" κατά των Ά.

Χ. και Π. Χ. και την από 20-10-2016 έφεση των Ν. και Π. Κ. κατά των Ά. Χ., Π. Χ., Δ. Χ., Ε. Κ. και της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ", τις δέχθηκε τυπικά και απέρριψε ως απαράδεκτη την από 20-10-2016 έφεση των Ν. και Π. Κ. κατά των Π. Χ., Δ. Χ. και Ε. Κ., κρίνοντας αυτήν απαράδεκτη καθό μέρος στρέφεται κατά των γονέων του ανηλίκου, ήτοι του Δ.

Χ. (γ' των αναιρεσιβλήτων) και Ε. Κ. (δ' των αναιρεσιβλήτων) γιατί μετά την ενηλικίωση του Α. Χ. (α' των αναιρεσιβλήτων) αυτός παραστάθηκε νόμιμα διά της πληρεξουσίας δικηγόρου του κατά τη συζήτηση της έφεσης και δήλωσε την παύση της αντιπροσωπευτικής εξουσίας των νομίμων αντιπροσώπων γονέων του, καθώς επίσης απαράδεκτη κατά το μέρος που στρέφεται κατά των β', γ' και δ' των αναιρεσιβλήτων, γιατί οι εν λόγω κατά των οποίων ασκήθηκε προσεπίκληση και παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης από την ασφαλιστική εταιρία INTERLIFE ΑΑΕΓΑ στον πρώτο βαθμό που συνεκδικάσθηκε με τις προαναφερόμενες αγωγές στην οποία ισχυριζόταν ότι ο δεύτερος αναιρεσίβλητος, προσεπικαλούμενος και παρεμπιπτόντως εναγόμενος ιδιοκτήτης της με αριθμ. ...

δίκυκλης μοτοσυκλέτας είχε προστήσει στην οδήγηση αυτής τον ανήλικο παθόντα Ά. Χ., αν και γνώριζε ότι δεν ήταν εφοδιασμένος με άδεια ικανότητας οδηγήσεως, οι δε τρίτος και τέταρτη των αναιρεσιβλήτων παραμέλησαν την εποπτεία του ανηλίκου γυιού τους, δεν άσκησαν παρέμβαση περιορισθέντες στην απόκρουση της προσεπικλήσεως και την άρνηση της υποχρεώσεώς τους προς αποζημίωση.

Επομένως αυτοί δεν κατέστησαν διάδικοι στην κύρια δίκη επί της αγωγής του Π. Κ. και με την άσκηση της εφέσεως εναντίον τους από τον Π. Κ. δεν μεταβιβάσθηκε στο Εφετείο η προσεπίκληση, διότι η προσεπικαλέσασα και παρεμπιπτόντως ενάγουσα δεν άσκησε επικουρική έφεση με την οποία να ζητεί την επανεξέταση της προσεπικλήσεως σε περίπτωση κατά την οποία γίνει δεκτή η αγωγή του κυρίως ενάγοντος.

Απέρριψε επίσης την από 17-2-2016 έφεση του Π. Χ. κατά του Π. Κ., ανέβαλε την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί του αιτήματος αποζημιώσεως της από 29-8-2014 (με αυξ. αριθ. κατ. 393/2014) αγωγής του Α. Χ. για την πρόσληψη υποκατάστατου δυνάμεως και διέταξε την επανάληψη της συζητήσεως στο ακροατήριο ως προς το αίτημα αυτό, προκειμένου να προσκομισθεί με επιμέλεια του ενάγοντος βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Ο.Γ.Α.

από την οποία να προκύπτει ότι ο ενάγων έλαβε ή δικαιούται να λάβει, σε ποια έκταση και για ποιο χρονικό διάστημα, εξωϊδρυματικό επίδομα λόγω απολύτου αναπηρίας, που απαιτεί συνεχή επίβλεψη, περιποίηση και συμπαράσταση ετέρου προσώπου σύμφωνα με το άρθρο 42 του Ν. 1140/1981. Περαιτέρω δέχθηκε κατ' ουσία τις ένδικες εφέσεις, εξαφάνισε τις διατάξεις της εκκαλουμένης με αριθ. 302/2015 αποφάσεως του Μον.

Πρωτ. Αγρινίου, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των αυτοκινητικών διαφορών ως προς τα κεφάλαια της από 29-8-2014 αγωγής περί αποζημιώσεως κατ' άρθρο 931 και χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης κατ' άρθρο 932 ΑΚ του ενάγοντος Α. Χ., καθώς και το κεφάλαιο αυτής με το οποίο έγινε εν μέρει δεκτή η από 27-1-2014 αγωγή του Π.

Κ.. Συνεκδίκασε τις από 29-8-2014 και 27-1-2014 αγωγές. Απέρριψε την από 27-1-2014 αγωγή του Π. Κ. κατά της INTERLIFE ΑΑΕΓΑ. Δέχθηκε κατά ένα μέρος την από 29-8-2014 αγωγή του Α. Χ. κατά των Ν. και Π. Κ. και της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Ένωσις - Ασφάλειαι Μινέττα" και υποχρέωσε τους εναγόμενους, ευθυνόμενους εις ολόκληρο να καταβάλουν στον ενάγοντα διακόσιες χιλιάδες (200.000) ευρώ με τον νόμιμο τόκο από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής...

Κατά της εν λόγω απόφασης άσκησε αίτηση αναίρεσης η ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Ένωσις ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "Ασφάλειαι Μινέττα" που στρέφεται κατά του Ά. Χ. και του Π. Χ. και οι Ν. και Π. Κ. που στρέφεται κατά των Ά. Χ., Π. Χ., Δ. Χ., Ε. Κ. και της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία INTERLIFE ΑΑΕΓΑ.

Στην προκειμένη περίπτωση όπως αναφέρθηκε και παραπάνω μεταξύ των αναιρεσιβλήτων υπάρχει απλή ομοδικία καθόσον αφενός μεν ενήγαγαν από κοινού τους εις ολόκληρον ενεχομένους από αδικοπραξία, αφετέρου δε ενάγονται και αυτοί από κοινού ως ενεχόμενοι εις ολόκληρο από αδικοπραξία. Επίσης η αναιρεσιβαλλόμενη με αριθμ. 104/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεας Ελλάδας, περιέχει οριστικές διατάξεις ως προς τους αναιρεσιβαλλόμενους απλούς ομοδίκους Π.

Χ., Δ. Χ., Ε. Κ. και εφόσον η θέση καθενός από αυτούς τους διαδίκους είναι ανεξάρτητη έναντι των υπολοίπων, η οριστική απόφαση, που εκδόθηκε για αυτούς τους διαδίκους, περατώνει τη δίκη ως προς αυτούς και καθίσταται τελεσίδικη αυτοτελώς, με συνέπεια να μπορεί να προσβληθεί κατά το μέρος που αφορά τους εν λόγω αναιρεσίβλητους με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως, πριν δηλαδή καταστεί τελεσίδικη και ως προς τους λοιπούς διαδίκους.

Επομένως παραδεκτά ασκήθηκε κατά το μέρος τούτο που αφορά τους προαναφερόμενους αναιρεσίβλητους η κρινόμενη αναίρεση, το δε δικαστήριο του Αρείου Πάγου θα χωρήσει κατά τα λοιπά ως προς αυτούς στην περαιτέρω έρευνα της αίτησης αναίρεσης. Από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων, οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη στην οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντα, όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνον εναντίον εκείνων απ` αυτούς, από τους οποίους επιδιώκεται με αυτήν και με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειές της, είναι δυνατή η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Επομένως, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της που στρέφεται κατ` εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντα, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη με αυτήν πλημμέλεια και ως προς τους οποίους, επομένως, δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η απόφαση και αν ακόμη ευδοκιμήσει ο λόγος αυτής (ΑΠ 1136/2014).

Στην προκείμενη περίπτωση, η αίτηση αναίρεσης των Ν. και Π. Κ. πλην των άλλων στρέφεται και κατά των δεύτερου, τρίτου και τέταρτης των αναιρεσιβλήτων Π. Χ., Δ. Χ. και Ε. Κ., οι οποίοι αναιρεσίβλητοι ήταν αντίδικοι των εν λόγω αναιρεσειόντων στη δίκη στο Εφετείο, όπου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αφού η έφεση των αναιρεσειόντων απευθύνθηκε και κατ` εκείνων, απορρίφθηκε όμως ως απαράδεκτη ως προς αυτούς για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω, ήτοι γιατί δεν άσκησαν παρέμβαση στον πρώτο βαθμό περιορισθέντες στην απόκρουση της προσεπικλήσεως και την άρνηση της υποχρεώσεώς τους προς αποζημίωση.

Επομένως δεν κατέστησαν διάδικοι στην κύρια δίκη επί της αγωγής του Π. Κ. και με την άσκηση της εφέσεως κατ' αυτών από τον Π. Κ. δεν μεταβιβάσθηκε στο Εφετείο η προσεπίκληση. Επομένως οι αναιρέσεις ως προς αυτούς πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες, κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου τούτου, ελλείψει εννόμου συμφέροντος, το οποίο, ως θετική προϋπόθεση του παραδεκτού της αναίρεσης, πρέπει να υπάρχει σε κάθε στάση της δίκης και συνεπώς και στον Άρειο Πάγο (ΑΠ 1427/2018, ΑΠ 640/2015), αφού οι αποδιδόμενες με αυτές πλημμέλειες της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης δεν αφορούν τους εν λόγω αναιρεσίβλητους.

Και τούτο διότι, με τις κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης προσβάλλεται η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επειδή απέρριψε προβληθέντα με τους κατ` ιδίαν λόγους αυτών παράπονα κατά της εκκαλουμένης απόφασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου κατά το μέρος της που έκρινε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ενδίκου ατυχήματος είναι ο δεύτερος αναιρεσείων Π.

Κ., απέρριψε την αγωγή του κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία INTERLIFE ΑΑΕΓΑ και, έκανε δεκτή κατά ένα μέρος την αγωγή του πρώτου των αναιρεσιβλήτων Ά. Χ. ως προς το αγωγικό κονδύλιο που αφορά αποζημίωσή του κατ' άρθρο 931 ΑΚ και χρηματικής ικανοποίησής του λόγω ηθικής βλάβης κατ' άρθρο 932 ΑΚ, και συνεπώς, όπως προαναφέρθηκε, δεν αφορούν τους εν λόγω αναιρεσίβλητους οι αποδιδόμενες με αυτήν πλημμέλειες της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.

Περαιτέρω από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι η απόφαση αυτή, η οποία προσβάλλεται και με τις δύο αιτήσεις αναίρεσης, στρεφόμενες, μεταξύ άλλων κατά του Ά. Χ., ως προς τον εν λόγω πρώτο των αναιρεσιβλήτων Ά. Χ. είναι κατά ένα μέρος μόνο οριστική και ειδικότερα ως προς το αγωγικό κονδύλιο που αφορά αποζημίωση του κατ' άρθρο 931 ΑΚ και χρηματική ικανοποίησή του λόγω ηθικής βλάβης κατ' άρθρο 932 ΑΚ, μη οριστική δε ως προς το κονδύλιο αποζημιώσεώς του για την πρόσληψη υποκατάστατης δύναμης, αφού ως προς το κονδύλιο αυτό αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής αποφάσεως και διατάχθηκε η επανάληψη της συζητήσεως ως προς το εν λόγω αίτημα προκειμένου να προσκομισθεί με επιμέλεια του ενάγοντος βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Ο.Γ.Α.

από την οποία να προκύπτει ότι ο ενάγων έλαβε ή δικαιούται να λάβει, σε ποια έκταση και για ποιο χρονικό διάστημα, εξωϊδρυματικό επίδομα λόγω απολύτου αναπηρίας, που απαιτεί συνεχή επίβλεψη, περιποίηση και συμπαράσταση ετέρου προσώπου σύμφωνα με το άρθρο 42 του Ν. 1140/1981. Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω εφόσον η απόφαση είναι εν μέρει οριστική δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεων, πριν εκδοθεί οριστική απόφαση για όλη τη δίκη, και τούτο, χάριν της οικονομίας της δίκης, προς αποτροπή κατάτμησης και παρελκύσεως της δίκης και για την ταχεία περάτωση αυτής.

Επομένως πρέπει κατ' εφαρμογή των άρθρων 553 παρ. 1 εδ. β' και 577 παρ. 2 ΚΠολΔ να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεις ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο Ά. Χ., ως απαράδεκτες και αυτεπαγγέλτως. Επίσης το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε την από 17-2-2016 έφεση του ήδη αναιρεσίβλητου Π. Χ. κατά του Π.

Κ. χωρίς να προσβληθεί με αίτηση αναίρεσης η απόφαση ως προς τούτο.

Κατά το άρθρο 556 Κ.Πολ.Δικ., "δικαίωμα αναίρεσης έχουν, εφόσον νικηθούν ολικά ή εν μέρει στη δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος, εκείνος που ζητεί την αναψηλάφηση, εκείνος κατά του οποίου στρέφεται η αναψηλάφηση, εκείνοι, που είχαν ασκήσει κύρια ή πρόσθετη παρέμβαση, οι καθολικοί διάδοχοι και οι ειδικοί διάδοχοι, εφόσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή μετά την άσκηση της αγωγής, καθώς και οι εισαγγελείς, μόνο αν ήταν διάδικοι.

Αναίρεση δικαιούται να ασκήσει και ο διάδικος που νίκησε, εφόσον έχει έννομο συμφέρον". Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με αυτήν του άρθρου 68 Κ.Πολ.Δικ., σύμφωνα με την οποία "δικαστική προστασία έχει δικαίωμα να ζητήσει όποιος έχει έννομο συμφέρον", προκύπτει ότι, κύρια θετική προϋπόθεση για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης, είναι να υπάρχει στον αναιρεσείοντα έννομο συμφέρον.

Το έννομο αυτό συμφέρον προκύπτει κυρίως από την βλάβη, που υπέστη ο διάδικος, ο οποίος επιδιώκει τον έλεγχο της απόφασης. Βλάβη, εξάλλου, του διαδίκου υπάρχει, όταν, κατά κανόνα, απορρίπτονται μερικά ή ολικά οι προτάσεις του (αγωγή, ανταγωγή, ενστάσεις) ή γίνονται μερικά ή ολικά δεκτές έναντι αυτού οι προτάσεις του αντιδίκου του.

Η βλάβη δηλαδή του αναιρεσείοντος πρέπει να υπάρχει σε σχέση με τον αντίδικό του, η δε προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει, κατά κανόνα, να περιέχει κάποια διάταξη υπέρ του αντιδίκου του αναιρεσείοντος (ΑΠ 51/2019, ΑΠ 401/2017, ΑΠ 154/2017). Τέλος, κατά το άρθρο 577 παρ. 1, 2 του Κ.Πολ.Δ., η έλλειψη προϋπόθεσης για το παραδεκτό της αναίρεσης, βάσει στοιχείων που προκύπτουν από τη δικογραφία, ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 876/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία INTERLIFE ΑΑΕΓΑ άσκησε αγωγή στο Μονομελές πρωτοδικείο ο δεύτερος των αναιρεσειόντων Π. Κ., ιδιοκτήτης του με αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, το οποίο συγκρούσθηκε με τη δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο πρώτος αναιρεσιβλήτων Ά.

Χ., ζητώντας να του καταβληθεί αποζημίωση προς αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη το όχημά του και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Η αγωγή του αφού συνεκδικάσθηκε με την αγωγή των αναιρεσιβλήτων έγινε κατά ένα μέρος δεκτή. Κατά της εν λόγω απόφασης άσκησαν έφεση τόσο οι αναιρεσείοντες της από 1-6-2018 αίτησης αναίρεσης Ν.

και Π. Κ., καθώς και η αναιρεσείουσα της από 13-10-2017 αίτησης ασφαλιστική εταιρία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ-ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ", όσο και οι αναιρεσίβλητοι Ά. Χ., Π. Χ., Δ. Χ., Ε. Κ. στρεφόμενη κατά των Ν. Κ., Π. Κ. και ασφαλιστικών εταιριών "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΑΕ" και "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ" (5η αναιρεσίβλητη στην από 113-10-2017 αναίρεση), μετά τη συνεκδίκαση των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία αφού έκρινε αποκλειστικά υπαίτιο του ενδίκου ατυχήματος τον πρώτο αναιρεσείοντα της από 1-6-2018 αναίρεσης Ν.

Κ. (οδηγό του αυτοκινήτου) εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση και απέρριψε την αγωγή του ως αβάσιμη κατ' ουσία. Την προαναφερόμενη αγωγή την άσκησε μόνο ο δεύτερος των αναιρεσειόντων Π. Κ., ιδιοκτήτης του ως άνω αυτοκινήτου, ο οποίος δικαιούτο να ζητήσει αποζημίωση, αυτός δε άσκησε έφεση κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης και η εν λόγω αγωγή απορρίφθηκε από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ως αβάσιμη κατ' ουσία.

Ως προς τον πρώτο αναιρεσείοντα Ν. Κ., ανεξάρτητα από το ότι και αυτός φέρεται ότι άσκησε έφεση που στρέφεται κατά της ασφαλιστικής εταιρίας "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ", η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση απορρίπτοντας την αγωγή του δεύτερου αναιρεσείοντα Π. Κ., ουδέν αναφέρει σχετικά με αυτόν (πρώτο αναιρεσείοντα) και συνεπώς αυτός αναφορικά με την πιο πάνω αγωγή δεν είχε έννομο συμφέρον λόγω της απόρριψης αυτής για την άσκηση αναίρεσης καθόσον δεν υπέστη βλάβη, αφού δεν άσκησε ο ίδιος την αγωγή, ούτε έγιναν μερικά ή ολικά δεκτές έναντι αυτού οι προτάσεις της εναγομένης με την οποία δεν ήταν αντίδικοι κατά τη συζήτηση της αγωγής στο Πρωτοδικείο, ούτε και κατά τη συζήτηση της έφεσης στο Εφετείο.

Επομένως πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αναίρεση κατά το μέρος που ασκήθηκε από τον πρώτο των αναιρεσειόντων της από 1-6-2018 αναίρεσης Ν. Κ. και στρέφεται κατά του πρώτου των αναιρεσιβλήτων ως απαράδεκτη μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα από τον Άρειο Πάγο. Κατά τα λοιπά η αναίρεση του δεύτερου αναιρεσείοντος Π.

Κ., που στρέφεται κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ" κατά της οποίας η αγωγή του απορρίφθηκε ως αβάσιμη κατ' ουσία έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Κατά το άρθρο 555 ΚΠολΔ, δεύτερη αναίρεση του ίδιου διαδίκου κατά της αυτής απόφασης, ως προς το ίδιο ή άλλο κεφάλαιο δεν επιτρέπεται. Πάντως, αν η πρώτη αναίρεση απορριφθεί για οποιονδήποτε τυπικό λόγο, ως απαράδεκτη, αν, δηλαδή, το δικαστήριο δεν χώρησε σε ουσιαστική έρευνα των λόγων της αναίρεσης, τότε η άσκηση παραδεκτής αναίρεσης δεν θεωρείται δεύτερη (Ολ.ΑΠ 958/2008, ΑΠ 1045/2001).

Τυπικός είναι ο λόγος, όταν ελλείπει μια διαδικαστική προϋπόθεση ή όταν υπάρχει ελάττωμα (ακυρότητα) του δικογράφου της αναίρεσης και τούτο διότι σκοπός της πιο πάνω διάταξης είναι η αποφυγή της κατάτμησης των δικών. Με τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 2 ΚΠολΔ η οποία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία ενώπιον του ΑΠ, ορίζεται ότι "Σε περίπτωση που σωρεύονται αγωγές ή που συνεκδικάζονται υποθέσεις το δικαστήριο μπορεί είτε να εκδώσει οριστική απόφαση για τις ώριμες υποθέσεις, είτε να αναβάλει να αποφασίσει οριστικά εωσότου γίνουν όλες ώριμες αν το κρίνει σκόπιμο για την καλύτερη διάγνωση της διαφοράς".

Στην προκειμένη περίπτωση. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω ο Π. Χ. ως ιδιοκτήτης της με αριθμό ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, οι δε Δ. Χ. και Ε. Κ. ως ενασκούντες τη γονική μέριμνα του ανηλίκου, τότε, υιού τους Α. Χ. του Π. άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου την από 29-8-2014 με αριθμό καταθέσεως 393/29-8-2014 αγωγή τους εναντίον των Ν.

και Π. Κ. και κατά της Ανώνυμης ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ", με την οποία εξέθεταν ότι από αποκλειστική υπαιτιότητα του δευτέρου εκ των προαναφερομένων, οδηγού του υπ' αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου ιδιοκτησίας του πρώτου από αυτούς (προστηθέντος στην οδήγηση από τον πρώτο), το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην ως άνω ασφαλιστική εταιρεία ("ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ"), προκλήθηκε τροχαίο ατύχημα υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στην αγωγή, και τραυματίστηκε ο (τότε ανήλικος Ά.

Χ. - εκπροσωπούμενος νόμιμα) και υπέστη βλάβη η με αριθμό ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, ζητούσαν δε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να καταβάλλουν τα αναφερόμενα στην αγωγή και τις προτάσεις τους ποσά. Επίσης, με την με αριθμό καταθέσεως 47/29-1-2014 αγωγή του ο Π. Κ. κατά της Ανωνύμου Ασφαλιστικής Εταιρείας "INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α." επικαλούμενος το αυτό βιοτικό συμβάν (αυτοκινητικό ατύχημα) αξίωνε την αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε στο υπ' αριθμ. ...

ΙΧΕ αυτοκίνητό του από την αποκλειστικά υπαίτια συμπεριφορά του Ά. Χ. - οδηγού της υπ' αριθμ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, ασφαλισμένης για τον κίνδυνο πρόκλησης υλικών ζημιών σε τρίτους στην συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρία. Η εναγόμενη Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α) προσεπικάλεσε με το από 31-10-2014 και με αριθμό καταθέσεως 528/11-11-2014 ιδιαίτερο δικόγραφο, στο οποίο ένωσε και παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημιώσεως, τον Π.

Χ., λήπτη της ασφάλισης του δικύκλου, που οδηγούσε ο Ά. Χ., τον οποίο ο προσεπικαλούμενος και παρεμπιπτόντως εναγόμενος είχε προστήσει στην οδήγηση αυτού, με το αιτιολογικό ότι αν και γνώριζε ότι ο Ά. Χ. δεν ήταν εφοδιασμένος με άδεια ικανότητας οδήγησης, του παρεχώρησε την οδήγηση της μοτοσικλέτας, καθώς και τους γονείς του Α.

Χ., ήτοι τους Δ. Χ. και Ε. Κ. με το αιτιολογικό ότι αυτοί παραμέλησαν την εποπτεία του.ανηλίκου τέκνου τους. Κατά τη συζήτηση των ανωτέρω δύο αγωγών, που συνεκδικάστηκαν, ο Ά. Χ. παραστάθηκε ατομικά, αναλαμβάνοντας τη δίκη στο όνομά του, λόγω ενηλικιώσεώς του, εκδόθηκε δε η με αριθμό 302/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου με την οποία έγιναν εν μέρει δεκτές ως βάσιμες και κατ' ουσία οι ως άνω αγωγές και οι εμπλακέντες οδηγοί κρίθηκαν συνυπαίτιοι του ατυχήματος και συγκεκριμένα ο μεν Ά.

Χ. (ο α' των αναιρεσιβλήτων) σε ποσοστό 60% για την επέλευση του ατυχήματος και 30% για τις σωματικές του βλάβες, λόγω μη χρήσης προστατευτικού κράνους, ο δε β' των αναιρεσειόντων σε ποσοστό 40% για την επέλευση του ατυχήματος. Κατά της ως άνω αποφάσεως ασκήθηκαν οι κάτωθι εφέσεις ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας:

Α) Η από 20-10-2016 και με αριθμό κατάθεσης 56/2016 έφεση των Ν. και Π. Κ. κατά των Ά. Χ., Π. Χ., Δ. Χ., Ε. Κ. και της Ασφαλιστικής Εταιρείας INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α. Β) Η από 31-10-2016 και με αριθμό κατάθεσης 55/2016 έφεση της Α.Ε. με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ" κατά των Ν. και Π. Κ. και Γ) Η από 17-2-2016 και με αριθμό κατάθεσης 13/2016 έφεση των Ά.

Χ., Π. Χ., Δ. Χ., Ε. Κ. κατά των Ν. και Π. Κ. και κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ", στην οποία ήταν ασφαλισμένο το ζημιογόνο όχημα του Ν. Κ.. Οι εφέσεις αυτές συνεκδικάστηκαν και συζητήθηκαν στο Μονομελές Εφετείο Δυτικής Στερεάς Ελλάδας στις 14-2-2017, οπότε και εξεδόθη η αναιρεσιβαλλομένη υπ' αριθμ. 104/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, η οποία έκρινε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ενδίκου ατυχήματος είναι ο οδηγός του συγκρουσθέντος με την μοτοσυκλέτα αυτοκινήτου, ενώ ουδεμία ευθύνη φέρει για το ατύχημα ο οδηγός της μοτοσυκλέτας, ο οποίος όμως ευθύνεται για την έκταση του τραυματισμού του κατά ποσοστό 40% γιατί κατά το ένδικο ατύχημα δεν φορούσε κράνος και μεταξύ των άλλων απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή του Π.

Κ. κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α. Κατά της εν λόγω απόφασης άσκησε αίτηση αναίρεσης η ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Ένωσις ΑΕ" και τον διακριτικό τίτλο "Ασφάλειαι Μινέττα" που στρέφεται κατά του Ά. Χ. και του Π. Χ., καθώς επίσης και οι Ν. και Π. Κ. που στρέφεται κατά των Ά.

Χ., Π. Χ., Δ. Χ., Ε. Κ. και της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α", οι οποίες συνεκδικάσθηκαν. Με την συγκεκριμένη απόφαση απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αναίρεση των Ν. και Π. Κ. κατά των Π. Χ., Δ. Χ. και Ε. Κ., καθώς και η αναίρεση του Ν. Κ. κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ".

Επίσης απορρίπτοναι ως απαράδεκτες οι δύο παραπάνω αναιρέσεις κατά του Ά. Χ., επειδή ως προς αυτόν η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εν μέρει οριστική και δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεων, πριν εκδοθεί οριστική απόφαση. Εξάλλου, μετά την κήρυξη ως απαραδέκτων των δύο παραπάνω αναιρέσεων κατά το μέρος που στρέφονται κατά του αναιρεσίβλητου Ά.

Χ., ενόψει του ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εν μέρει οριστική ως προς τον αναιρεσίβλητο αυτόν (Ά. Χ.), το παρόν Δικαστήριο κρίνει ότι για την καλύτερη διάγνωση της διαφοράς και την ενιαία επίλυσή της, κατ' εφαρμογή και της υπερέχουσας αρχής της οικονομίας της δίκης, πρέπει κατ' άρθρο 249 ΚΠολΔ το Δικαστήριο να αναβάλει να αποφασίσει οριστικά και α) επί της από 1-6-2018 αναιρέσεως του Π.

Κ. κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ" απλού ομοδίκου του ως άνω αναιρεσίβλητου (Ά. Χ.) στην από 20-10-2016 έφεση των Ν. και Π. Κ., κατ' αυτών και β) επί της από 13-10-2017 αιτήσεως αναιρέσεως της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ" κατά του Π. Χ., απλού ομοδίκου του ίδιου ως άνω αναιρεσίβλητου (Ά.

Χ.) στις από 31-10-2016 και από 20-10-2016 εφέσεις της εν λόγω ασφαλιστικής εταιρίας, αφ' ενός, και των εκκαλούντων Ν. και Π. Κ., αφ' ετέρου, κατ' αυτών, εωσότου εκδοθεί οριστική απόφαση επί της από 31-10-2016 εφέσεως της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ" και της από 20-10-2016 εφέσεως του Π.

Κ. κατά του Ά. Χ.. Περαιτέρω πρέπει να καταδικαστούν: α) οι αναιρεσείοντες Ν. Κ. και Π. Κ. στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων Π. Χ., Δ. Χ. και Ε. Κ., οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις, β) ο αναιρεσείων Ν. Κ. στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης εταιρίας "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ", και γ) η αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Ένωσις ΑΕ" στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου Α.

Χ. και οι αναιρεσείοντες Ν. Κ. και Π. Κ. στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου Α. Χ.. Τέλος, στην παρούσα απόφαση δεν διαλαμβάνεται διάταξη για την τύχη του παραβόλου που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες, δεδομένου ότι απομένουν προς έρευνα οι αιτήσεις αναιρέσεως κατά το μέρος που ασκήθηκαν κατά: α) της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ", καθόσον αφορά στην από 1-6-2018 αίτηση αναιρέσεως του Π.

Κ. και β) κατά του Π. Χ., καθόσον αφορά στην από 13-10-2017 αίτηση αναιρέσεως της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ".

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις: Α) από 13-10-2017 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 19/2017 αίτηση της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΑΕ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ" και Β) από 1-6-2018 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 26/2018 αίτηση του Ν. Κ. και του Π. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 104/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Απορρίπτει ως απαράδεκτη την από 1-6-2018 αίτηση αναίρεσης των Ν. και Π. Κ. α) κατά το μέρος της που στρέφεται κατά των Π. Χ., Δ. Χ. και Ε. Κ. και β) κατά το μέρος της που ασκήθηκε από τον πρώτο αναιρεσείοντα Ν. Κ. κατά της εταιρίας "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ".

Απορρίπτει ως απαράδεκτη την από 13-10-2017 αίτηση αναίρεσης της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΑΕ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ" κατά το μέρος της που στρέφεται κατά του αναιρεσίβλητου Ά. Χ..

Απορρίπτει ως απαράδεκτη την από 1-6-2018 αίτηση αναίρεσης των Ν. και Π. Κ. κατά του Ά. Χ..

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες Ν. Κ. και Π. Κ. στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων Ά. Χ., Π. Χ., Δ. Χ., Ε. Κ. και "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ" (καθόσον αφορά στον αναιρεσείοντα Ν. Κ.), τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ και την αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΑΕ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ" στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου Ά. Χ., τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) ευρώ.

Αναβάλει να αποφασίσει οριστικά επί της από 1-6-2018 αιτήσεως αναιρέσεως του Π. Κ. κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ" και επί της από 13-10-2017 αιτήσεως αναιρέσεως της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ" κατά του Π. Χ., εωσότου εκδοθεί οριστική απόφαση επί της εφέσεως της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ" και της εφέσεως του Π. Κ. κατά του Ά. Χ..

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Απριλίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ