458/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 458 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 458/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ασπασία Μαγιάκου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Η. Β. του Ι., και 2)Μ. Β. του Π., συζ. Η. Β., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Α. Γ. του Ι., 2)Ν. Γ. του Ι., κατοίκου ..., 3)Ε. Γ. του Ι., κατοίκου ..., και 4)Μ. Γ., χήρας Ι., το γένος Γ. Ρ., κατοίκου .... Οι 1η και η 3η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Καλλίγερο, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και οι λοιποί (2ος και 4η) δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/6/2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Τραγαίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 46/2013 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2/10/2013 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Μαγιάκου ανέγνωσε την από 6/2/2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 576 παρ. 1-2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικος του, τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος διάδικος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ.4 εδ.γ1 και δ' ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη, κατ1 άρθρο 575 εδ.β1 του ίδιου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως, μετά το τέλος της συνεδρίασης, να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήτευση του διαδίκου.

Προϋπόθεση, όμως, της εγκυρότητας της κλήτευσης αυτής, συνεπεία της αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο είναι ότι ο απολειπόμενος κατά τη μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή είχε νομίμως ή εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί κατά τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση, είτε είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και μη εναντίωσή του καλύφθηκε η ακυρότητα της κλήτευσης του κατά την αρχική δικάσιμο.

Στην προκείμενη περίπτωση εισάγεται προς κρίση, με επίσπευση των αναιρεσειόντων Η. Β. και Μ. Β. η από 2/10/2013 αίτηση για αναίρεση της 46/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου που δίκασε ως Εφετείο, η συζήτηση της οποίας (αίτησης) ορίστηκε αρχικά για τη δικάσιμο της 19/2/2014, κατά την οποία αυτή ματαιώθηκε.

Στη συνέχεια, με την από 8/4/2014 κλήση των πρώτης και τρίτης των αναιρεσιβλήτων η υπόθεση επαναφέρθηκε για συζήτηση και ορίστηκε δικάσιμος η 19/11/2014, κατά την οποία αυτή αναβλήθηκε, με κοινό αίτημα των διαδίκων (λόγω της αποχής των πληρεξουσίων δικηγόρων τους), για την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο της 4/2/2015.

Κατά την εκφώνηση, όμως, της υπόθεσης με τη σειρά του οικείου πινακίου δεν εμφανίσθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο οι Η. Β. και Μ. Β. (αναιρεσείοντες), Ν. και Μ. Γ. (δεύτερος και τέταρτη των αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα), ενώ εμφανίσθηκαν οι Α. και Ε. Γ. (πρώτη και τρίτη των αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα), οι οποίες εκπροσωπήθηκαν νομίμως από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Καλλίγερο.

Ωστόσο, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες 4777γ/18.9.2014, 4778/18.9.2014, 4779γ/18.9.2014, 8736ε/21.11.2013, 8734ε/21.11.2013 εκθέσεις επίδοσης των δικαστικών επιμελητών Ι. Χ. και Α. Κ., στα Πρωτοδικεία Πειραιά και Αθηνών, αντίστοιχα, ακριβή αντίγραφα: α) της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση της υπόθεσης κατά την αρχική δικάσιμο της 19/2/2014 επιδόθηκαν νομίμως στους πιο πάνω απολειπόμένους αναιρεσιβλήτους και β) της από 8/4/2014 κλήσης με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά τη δικάσιμο της 19/11/2014 επιδόθηκαν νομίμως με την επιμέλεια των παριστάμενων αναιρεσιβλήτων, τόσο στους δεύτερο και τέταρτη των αναιρεσιβλήτων (ομοδίκων τους) όσο και στους αναιρεσείοντες, οι οποίοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την παρούσα (μετ' αναβολή) δικάσιμο της 4/2/2015.

Ενόψει αυτών, η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να προχωρήσει, παρά την απουσία των πιο πάνω απολειπόμενων διαδίκων.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου..., 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος..., 3)αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Από την προαναφερόμενη διάταξη προκύπτει ότι, κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που αναφέρονται περιοριστικώς στο νόμο, αφού στη διάταξη αυτή ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους αναφερόμενους σ1 αυτή λόγους.

Οι διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι ειδικές ως προς τους λόγους αναιρέσεως των αναφερομένων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεως των αποφάσεων των υπολοίπων δικαστηρίων. Άλλες αιτιάσεις δεν είναι παραδεκτές ως λόγοι προς αναίρεση.

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 560 αρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό του κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανέλεγκτος δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Εξάλλου, με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 974, 984 παρ.1 και 987 ΑΚ ορίζεται, ότι όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας του, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου. Η νομή προσβάλλεται και με την αποβολή του νομέα, εφόσον αυτή γίνεται παράνομα και χωρίς τη θέληση του.

Ο νομέας που αποβλήθηκε παράνομα από τη νομή έχει δικαίωμα να αξιώσει την απόδοση της απ' αυτόν που νέμεται επιλήψιμα απέναντι του. Στην προκείμενη περίπτωση, το Μονομελές Πρωτοδικείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση που εκδόθηκε επί εφέσεως κατ' αποφάσεως Ειρηνοδικείου, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Οι ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητοι το έτος 2003 απέκτησαν τη σύννομη των ακόλουθων ακινήτων (αγρών), που όλα βρίσκονται στη θέση "Χείμαρρος" της κτηματικής περιφέρειας της περιοχής Φιλοτίου της νήσου Νάξου του Νομού Κυκλάδων: 1) ενός αγρού με το τοπωνύμιο "Ξαρωπά", έκτασης περίπου 50 στρεμμάτων, κατά το ποσοστό των 3/8 εξ αδιαιρέτου σε καθέναν από αυτούς και ειδικότερα κατά τη ψιλή επί αυτού κυριότητα οι τρεις πρώτοι των εναγόντων και κατά την επικαρπία αυτού η τέταρτη ενάγουσα, 2) ενός αγρού με το τοπωνύμιο "Φυρογκρέμι", έκτασης 20 περίπου στρεμμάτων, κατά το ποσοστό των 6/16 εξ αδιαιρέτου σε καθέναν από αυτούς και ειδικότερα κατά τη ψιλή επί αυτού κυριότητα οι τρεις πρώτοι των εναγόντων και κατά την επικαρπία αυτού η τέταρτη ενάγουσα, 3) ενός αγρού με το τοπωνύμιο "Ανεμαθιανός" ή "Επάνω Ανεμαθιανός", έκτασης περίπου 40 στρεμμάτων, κατά το ποσοστό των 2/8 εξ αδιαιρέτου σε καθέναν από αυτούς και ειδικότερα κατά τη ψιλή επί αυτού κυριότητα οι τρεις πρώτοι των εναγόντων και κατά την επικαρπία αυτού η τέταρτη ενάγουσα, 4) ενός αγρού με το τοπωνύμιο "Χαλάσματα", έκτασης περίπου 50 στρεμμάτων, κατά το ποσοστό των 2/8 εξ αδιαιρέτου σε καθέναν από αυτούς και ειδικότερα κατά χη ψιλή επί αυτού κυριότητα οι τρεις πρώτοι των εναγόντων και κατά την επικαρπία αυτού η τέταρτη ενάγουσα, 5) ενός αγρού με το τοπωνύμιο "Αγριοσυκιά", έκτασης περίπου 200 στρεμμάτων, κατά το ποσοστό των 10/24 εξ αδιαιρέτου σε καθέναν από αυτούς και ειδικότερα κατά τη ψιλή επί αυτού κυριότητα οι τρεις πρώτοι των εναγόντων και κατά την επικαρπία αυτού η τέταρτη ενάγουσα, 6) ενός αγρού με το τοπωνύμιο "Ξυλοκερατιά", έκτασης περίπου 25 στρεμμάτων, κατά το ποσοστό των 2/8 εξ αδιαιρέτου σε καθέναν από αυτούς και ειδικότερα κατά τη ψιλή επί αυτού κυριότητα οι τρεις πρώτοι των εναγόντων και κατά την επικαρπία αυτού η τέταρτη ενάγουσα και 7) ενός αγρού με το τοπωνύμιο "Καλοέρου" ή "Ουράδια Καλοέρου", έκτασης περίπου 25 στρεμμάτων, κατά το ποσοστό των 4/8 εξ αδιαιρέτου σε καθέναν από αυτούς και ειδικότερα κατά τη ψιλή επί αυτού κυριότητα οι τρεις πρώτοι των εναγόντων και κατά την επικαρπία αυτού η τέταρτη ενάγουσα, ακίνητα τα οποία περιγράφονται αναλυτικά κατά τα όρια τους στο αγωγικό δικόγραφο.

Τη σύννομη αυτή απέκτησαν από τον δικαιοπάροχο τους Ιωάννη Γρατσία του Νικολάου, πατέρα των τριών πρώτων από αυτούς και συζύγου της τέταρτης ενάγουσας, ο οποίος απεβίωσε στις 15.3.2003, εφόσον καταλείφθηκαν μοναδικοί κληρονόμοι του, οι μεν τρεις πρώτοι ενάγοντες κατά το δικαίωμα ψιλής κυριότητας η δε τέταρτη ενάγουσα κατά το δικαίωμα επικαρπίας σε ολόκληρη την κληρονομιαία περιουσία του, δυνάμει της με αριθμό .../5.10.2000 δημόσιας διαθήκης του, που δημοσιεύτηκε νόμιμα με το με αριθμό 6983/16.12.2005 πρακτικό δημοσίευσης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Περαιτέρω, από το χρόνο της κτήσης της σύννομης τους, όλοι οι ενάγοντες κατέχουν τα παραπάνω ακίνητα με διάνοια κυρίων, ασκώντας επί αυτών εμφανείς διακατοχικές πράξεις που προσιδιάζουν στη φύση τους. Ειδικότερα, τα επισκέπτονται, επιτηρούν και εποπτεύουν συχνά, τα εκμισθώνουν (γεγονός που συνομολογείται από τους εναγομένους), τα καθαρίζουν και συλλέγουν τους καρπούς των ευρισκόμενων σε αυτά ελαιόδεντρων.

Από την άλλη πλευρά, η δεύτερη των εναγομένων απέκτησε τη σύννομη των τριών πρώτων από τα παραπάνω ακίνητα, ήτοι αυτών με χα τοπωνύμια "Ξαρωπά", "Φυρογκρέμι" και "Ανεμαθιανός" (ή "Επάνω Ανεμαθιανός"), κατά τα εξ αδιαιρέτου ποσοστά των 2/8, 3/16 και 1/8, αντίστοιχα, δεδομένου ότι αγόρασε αυτά από τον Δ. Μ. του Ε. δυνάμει του νόμιμα μεταγραμμένου με αριθμό .../2006 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Τραγαίας Νάξου Ευδοκίας Γαλάνη.

Περαιτέρω, οι ενάγοντες, αφότου απέκτησαν τη σύννομη των επιδίκων, δεν προέβησαν στην περίφραξή τους, διότι δεν υπήρχε ανάγκη προστασίας τους από επεμβάσεις τρίτων, αφού οι επίδικοι αγροί συνορεύουν με άλλα ακίνητα της σύννομης των εναγόντων, τα οποία απέκτησαν κατά τον ίδιο προαναφερθέντα παράγωγο τρόπο.

Ωστόσο, αμφότεροι οι εναγόμενοι, ύστερα από την απόκτηση από τη δεύτερη από αυτούς κατά τα παραπάνω της σύννομης των αναφερθέντων μικρών ποσοστών τους επί των επιδίκων, έχοντας την πρόθεση να ιδιοποιηθούν τα επίδικα ακίνητα, τον μήνα Μάιο του έτους 2007 προέβησαν χωρίς δικαίωμα στην τοποθέτηση συρματοπλέγματος μήκους περί τα 2.000 μ.

και ύψους 1,40 μ. σε όλα τα επίδικα ακίνητα, το οποίο στήριξαν στον τράφο από ξερολιθιά που βρίσκεται κατά μήκος ολόκληρης της Βόρειας πλευράς του ακινήτου με την ονομασία "Ξαρωπά", συνεχίζεται πάνω στον τράφο από ξερολιθιά κατά μήκος ολόκληρης της βόρειας πλευράς του ακινήτου "Χαλάσματα", ακολούθως πάνω στον τράφο από ξερολιθιά κατά μήκος ολόκληρης της Βόρειας πλευράς του ακινήτου "Φυρογκρέμι", πάνω στο τράφο από ξερολιθιά κατά μήκος ολόκληρης της Βόρειας καθώς και της δυτικής πλευράς του ακινήτου "Καλόγερου" (ή "Ουράδια του Καλόγερου"), στη συνέχεια καθ' όλο μήκος των δυτικών συνόρων του κτήματος "Αγριοσυκιά", κατά μήκος των δυτικών συνόρων του ακινήτου "Ξυλοκερατιά", συνετίζεται κατά μήκος του όμορου με το τελευταίο κτήματος με την ονομασία "Φακλάνη" και κατά μήκος της νότιας πλευράς του κτήματος "Ξυλοκερατιά".

Ο ισχυρισμός, εξάλλου, των εναγομένων ότι έθεσαν το παραπάνω συρματόπλεγμα για την αποτροπή εισόδου των ζώων τους, ως κτηνοτρόφων, στα επίδικα κτήματα των εναγόντων και τη δημιουργία αντιδικιών λόγω καταστροφής της χορτονομής σε αυτά, δεν κρίνεται πειστικός, δοθέντος ότι η παραπάνω αυθαίρετη ενέργεια των εναγομένων συνοδεύτηκε από απειλητική και επιθετική εκ μέρους τους συμπεριφορά σε βάρος των εναγόντων ακόμα και με τη χρήση όπλων, οσάκις οι τελευταίοι επιχειρούσαν έκτοτε να χρησιμοποιήσουν τα επίδικα ακίνητά τους κατά τον προαναφερθέντα τρόπο, όπως και πριν από την επέμβαση των εναγομένων (βλ.

σχετικά την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα των εναγόντων στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ο οποίος κατέθεσε έχοντας ιδία αντίληψη επί των ένδικων περιστατικών, αφού τυγχάνει από δεκαπενταετίας μισθωτής των επίδικων ακινήτων). Όμως, οι παραπάνω πράξεις των εναγομένων συνιστούν παράνομη αποβολή των εναγόντων από τη συννομή τους, την οποία μέχρι τον χρόνο εκείνο ασκούσαν νόμιμα και δεν την είχαν απολέσει".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Μονομελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, την από 6/6/2010 αγωγή των αναιρεσιβλήτων και αναγνώρισε ότι αυτοί τυγχάνουν συννομείς των προαναφερθέντων ακινήτων, υποχρέωσε δε τους αναιρεσείοντες να αποδώσουν τη σύννομη αυτών στους αναιρεσιβλήτους, επικυρώνοντας, κατά τούτο, την πρωτόδικη απόφαση, που είχε εκφέρει όμοια κρίση. Έτσι που έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο, δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 984 ΑΚ, την οποία σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε, διότι υπό τα ανελέγκτως δεκτά γενόμενα πιο πάνω περιστατικά συντρέχουν οι προϋποθέσεις αναγνώρισης του δικαιώματος σύννομης των αναιρεσιβλήτων στα πιο πάνω ακίνητα και της αξίωσης τους για απόδοση της από τους αναιρεσείοντες που τους απέβαλαν παράνομα από αυτήν.

Συνεπώς, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από τον αρ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ (και όχι του άρθρου 559, όπως από παραδρομή αναφέρουν οι αναιρεσείοντες), με τον οποίο αποδίδεται στο Μονομελές Πρωτοδικείο η πλημμέλεια της παραβίασης της παραπάνω διάταξης, ότι αρκέστηκε σε λιγότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτούνται για την παραδοχή της αγωγής, με το να μην αναφέρει στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι η αποβολή των αναιρεσιβλήτων από τη νομή έγινε χωρίς τη θέλησή τους.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως αβάσιμη, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των παριστάμενων πρώτης και τρίτης των αναιρεσιβλήτων, κατά το νόμιμο αίτημα τους (άρθρα 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2/10/2013 αίτηση των Η. Β. και Μ. Β. για αναίρεση της 46/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου που δίκασε ως Εφετείο.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των πρώτης και τρίτης των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Απριλίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ