457/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 457 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 457/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ (Ε.Ο.Τ.)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Βλαχογιάννη, ο οποίος δήλωσε ότι ανακαλεί την από 22-1-2007 δήλωση του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ. και παρίσταται.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ...... , 2) ..... , 3) ..... , 4) .... , 5) ..... , 6) .... , 7) ..... και 8 ).... . Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Παστελάκο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-7-2000 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1651/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 9076/2001 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 13-3-2002 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, διάβασε την από 10-1-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 560 αριθμ.1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως κατ' αποφάσεως που εκδόθηκε μετά την ουσιαστική έρευνα της διαφοράς πρέπει να εκτίθενται στο αναιρετήριο και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (Ολομ.

ΑΠ 20/2005). Εξάλλου, η αοριστία του αναιρετικού λόγου δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή στο δικόγραφο της αγωγής ή της εφέσεως ή στις προτάσεις του αναιρεσείοντος ή σε οποιοδήποτε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (Ολομ. ΑΠ 27/1998). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον εκ του άρθρου 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ και όχι εκ του άρθρου 519 αριθμ.1 Κ.Πολ.Δ., όπως από πρόδηλη γραφική παραδρομή στο αναιρετήριο αναφέρεται, για παραβίαση κανόνων του ουσιαστικού δικαίου πρώτο λόγο αναιρέσεως, το αναιρεσείον ΝΠΔΔ με την επωνυμία Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (ΕΟΤ) αποδίδει στην, επί της ουσίας της υποθέσεως αποφανθείσα, προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που δίκασε ως Εφετείο, την πλημμέλεια της παραβιάσεως των ουσιαστικών διατάξεων του άρθρου 3 παρ.3 του ν. 4109/1960 και του ν.993/1979, διότι έκρινε ότι οι αναιρεσίβλητοι δεν αποτελούν οργανικό προσωπικό αυτού (ΕΟΤ), χωρίς να αναφέρονται στο αναιρετήριο τα πραγματικά γεγονότα που δέχθηκε το ως άνω δευτεροβάθμιο δικαστήριο (παραδοχές) υπό τα οποία συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των ανωτέρω κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.

Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αόριστος.

Κατά το άρθρο 17 του ν. 2145/1993 τα πολιτικά και διοικητικά δικαστήρια, όταν δικάζουν αγωγές που στρέφονται κατά ΝΠΔΔ και έχουν, από οποιονδήποτε γενεσιουργό λόγο, αξιώσεις που συνδέονται με δαπάνες τους οι οποίες υπόκεινται στον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δεν εκδίδουν οριστική απόφαση αν δεν προσάγεται για μεν την περίπτωση που έχει αποφανθεί το Ελεγκτικό Συνέδριο η οικεία πράξη του αρμόδιου τμήματός του, για δε την περίπτωση που δεν έχει υποβληθεί η εκκρεμεί στο τμήμα τέτοια υπόθεση, σχετική βεβαίωση του γραμματέα αυτού.

Εν προκειμένω, το αναιρεσείον ΝΠΔΔ, υπό την επίκληση του άρθρου 560 αριθμ.1 ΚΠολΔ, αποδίδει στο Εφετείο την αιτίαση ότι κατά παραβίαση της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 17 του ν. 2145/1993 δεν απέσχε της εκδικάσεως της υπόψη υποθέσεως, καίτοι επ' αυτής είχε επιληφθεί το Ελεγκτικό Συνέδριο και μάλιστα είχε εκδώσει την με αριθμό 154/2000 πράξη του πρώτου τμήματος. Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι αβάσιμος, διότι, όπως βεβαιώνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, είχε προσκομισθεί κατά την ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου δίκη η 17944/20-10-2000 βεβαίωση του γραμματέα του πρώτου τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου περί εκκρεμότητος της υποθέσεως ενώπιον αυτού και επομένως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν είχε εκ της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 17 του ν. 2145/1993 υποχρέωση να μη προέλθει στην έκδοση της οριστικής του αποφάσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-3-2002 αίτηση του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ (ΕΟΤ)" για αναίρεση της 9076/2001 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Φεβρουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ