456/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 456 / 2012 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Aριθμός 456/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Κ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μαθιό.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ι. Β. ΑΕ", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Ρουπακιώτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-10-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1032/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7565/2010 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-3-2011 αίτησή του και τους από 18-5-2011 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 24-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ συνάγεται, ότι στον λόγο αναιρέσεως πρέπει να εκτίθεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν και σε ποιον από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στα άρθρα 559 και 560 του ΚΠολΔ λόγους εμπίπτει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρα 559 αριθμ. 1, 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να προσδιορίζονται με σαφήνεια, πλην των άλλων, και η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, καθώς και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο σφάλμα ως προς την ερμηνεία ή την εφαρμογή της διατάξεως αυτής, αλλά και η επίδραση που έχει το σφάλμα στο διατακτικό της αποφάσεως, από το οποίο και εξαρτάται τελικώς η ευδοκίμηση της αναιρέσεως (άρθρο 578 ΚΠολΔ). Η αοριστία δε του λόγου αναιρέσεως δεν δύναται να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο. Εξάλλου, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 και 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Στην προκείμενη περίπτωση, με την ένδικη από 29-10-2007 αγωγή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), η ήδη αναιρεσίβλητη εταιρεία αρχιτεκτονικών μελετών ζητούσε την συμφωνηθείσα με τον εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα αμοιβή της, ύψους 12.000 ευρώ, για την προμελέτη που εκπόνησε κατ' εντολή του αντιδίκου της και παρέδωσε σ' αυτόν, για την ανέγερση πολυτελούς κατοικίας σε οικόπεδό του (αναιρεσείοντος) στην περιοχή Πετριές Αγίου Νικολάου Εύβοιας. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, κρίνοντας επί της αγωγής αυτής, ύστερα από έφεση της αναιρεσίβλητης, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, ότι η αναιρεσίβλητη εκπόνησε και ολοκλήρωσε την ανατεθείσα σ' αυτήν από τον αναιρεσείοντα προμελέτη του έργου, κατά τα συμφωνηθέντα, ήτοι εκπόνησε τις όψεις (βόρεια, νότια, ανατολική και δυτική), αρχικά σε σύγχρονο ύφος και κατόπιν σχετικού αιτήματος του αναιρεσείοντος σε νησιώτικο ύφος, τις κατόψεις (ισογείου, υπογείου, δώματος) και το τοπογραφικό διάγραμμα διαμορφώσεως του περιβάλλοντος χώρου, την οποία προμελέτη και ενέκρινε ο αναιρεσείων, ο οποίος, όμως, δεν κατέβαλε στην αναιρεσίβλητη την συμφωνηθείσα αμοιβή της, γιατί, όπως ισχυρίζεται, δεν μερίμνησε η αναιρεσίβλητη (πριν από την εκπόνηση της προμελέτης) για τον καθορισμό αρμοδίως των ορίων του αιγιαλού και της παραλίας στην περιοχή που βρίσκεται το εν λόγω οικόπεδό του, ενόψει του ότι τούτο συνορεύει με την θάλασσα, με συνέπεια να μη μπορεί να εκδοθεί άδεια οικοδομής. Ο ισχυρισμός αυτός - είπε το Πολυμελές Πρωτοδικείο - δεν ανταποκρίνεται στα πράγματα και είναι αβάσιμος, γιατί, σε κάθε περίπτωση, η αναιρεσίβλητη δεν ανέλαβε την έκδοση οικοδομικής άδειας, την έκδοση της οποίας, αντίθετα, συμφωνήθηκε να αναλάβει μηχανικός από την οικεία περιοχή, τον οποίο θα επέλεγε ο αναιρεσείων. Έτσι το Πολυμελές Πρωτοδικείο δέχθηκε την έφεση της ενάγουσας - αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση (υπ' αριθμ. 1032/2008 του Ειρηνοδικείου Αθηνών), δέχθηκε την ένδικη αγωγή και υποχρέωσε τον εναγόμενο - αναιρεσείοντα να καταβάλει στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ" το ως άνω ποσό των 12.000 ευρώ. Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, με τον πρώτο κύριο λόγο αναιρέσεως, για πλημμέλεια, κατ' ορθή εκτίμηση του δικογράφου της, από το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ και δη για παραβίαση της διατάξεως της παραγράφου 2 του άρθρου 8 του Ν. 2971/2001, σύμφωνα με την οποία, για την έκδοση άδειας οικοδομής σε ακίνητα, που απέχουν μέχρι εκατό (100) μέτρα από την ακτογραμμή, προσδιορίζεται, με ευθύνη του μηχανικού που υπογράφει την μελέτη της άδειας, η ακριβής θέση του αιγιαλού σε αντίγραφο του τοπογραφικού διαγράμματος, που απαραίτητα συνοδεύει την αίτηση. Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως, πέραν της αοριστίας του, ένεκα του ότι δεν εκτίθεται σαφώς στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται το σφάλμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως περί την ερμηνεία ή την εφαρμογή της άνω διατάξεως του άρθρου 8 παρ. 2 του Ν. 2971/2001, πρέπει, προεχόντως, να απορριφθεί ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού το Πολυμελές Πρωτοδικείο δεν εφήρμοσε, ούτε και ήταν εφαρμοστέα, στην προκείμενη περίπτωση, η διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 8 του Ν. 2971/2001, άρα δεν παραβίασε την διάταξη αυτή και δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, και τούτο διότι, με βάση τις παραδοχές του, η αναιρεσίβλητη εταιρεία δεν ανέλαβε την έκδοση οικοδομικής άδειας, οπότε και μόνο θα έπρεπε προηγουμένως να μεριμνήσει, σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, για τον προσδιορισμό αρμοδίως των ορίων του αιγιαλού και της παραλίας στην συγκεκριμένη περιοχή. Οι λοιπές αιτιάσεις που προβάλλονται με τον ίδιο (πρώτο) λόγο αναιρέσεως του κυρίου δικογράφου πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες, γιατί οι αιτιάσεις αυτές αναφέρονται αποκλειστικά στην εκτίμηση από το Δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ως εκ τούτου ανάγονται στην ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων σχετική κρίση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ). Σύμφωνα με το άρθρο 560 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται επί εφέσεων κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους αναφερόμενους περιοριστικά στη διάταξη αυτή λόγους. Το ως άνω άρθρο 560 ΚΠολΔ δεν περιέχει διατάξεις αντίστοιχες με εκείνες των αριθμών 8, 10, και 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Έτσι, στους λόγους αναιρέσεως του άρθρου 560 ΚΠολΔ δεν περιλαμβάνεται: α) η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο πραγμάτων, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, β) η παρά το νόμο παραδοχή από το δικαστήριο πραγμάτων, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινών χωρίς απόδειξη και γ) η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο αποδεικτικών μέσων, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως ήδη αναφέρθηκε, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών μετά από έφεση της αναιρεσίβλητης κατά της πρωτόδικης αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών. Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως του κυρίου δικογράφου και τους πρόσθετους λόγους αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών: α) παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη του τα αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα (έγγραφα και κατάθεση μάρτυρα), που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ο αναιρεσείων, β) παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά χωρίς απόδειξη και γ) παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη του πράγματα, που προτάθηκαν από τον αναιρεσείοντα και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Δεδομένου, όμως, ότι η αναιρεσιβαλλόμενη είναι απόφαση Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που έκρινε επί εφέσεως κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου, τόσο ο δεύτερος κύριος λόγος αναιρέσεως (άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ) όσο και οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως (άρθρο 559 αριθμ. 10, 11 και 8 ΚΠολΔ), είναι απαράδεκτοι και πρέπει να απορριφθούν, αφού δεν προβλέπεται από τις προαναφερόμενες διατάξεις ότι μπορούν να προταθούν κατά της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθούν στο σύνολό τους τόσο η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, όσο και οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως, και να καταδικασθεί ο ηττώμενος αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-3-2011 αίτηση του Κ. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 7565/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, καθώς και τους από 18-5-2011 πρόσθετους λόγους αναιρέσεως. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιανουαρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαρτίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ