455/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 455 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 455/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη-Εισηγητή και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 27 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Ι. Λ. του Α., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή Ιωαννίνων, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Αναγνωστόπουλο, για αναίρεση της 34/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας.

Το Πενταμελές Εφετείο Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Ιουνίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1311/2005.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 εδ. ζ' του ν. 1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 του ν. 2161/1993, όποιος κατέχει ή μεταφέρει ναρκωτικά με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο, είτε στο έδαφος της επικράτειας, είτε παραπλέοντας ή διασχίζοντας την αιγιαλίτιδα ζώνη, είτε ιπτάμενος στον ελληνικό εναέριο χώρο, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή από 3.000 Ευρώ μέχρι 300.000 ευρώ (1.000.000μέχρι 100.000.000 δρχ.).

Ενώ κατά την παράγραφο 2 του ίδιου πιο πάνω άρθρου, αν η πράξη έχει τελεστεί με περισσότερους τρόπους, αφορά όμως την ίδια ποσότητα ναρκωτικών, στον υπαίτιο επιβάλλεται μία μόνο ποινή, κατά την επιμέτρηση της οποίας λαμβάνεται υπόψη η συνολική εγκληματική δράστη του. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό, σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, τα οποία παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Πενταμελές Εφετείο Κέρκυρας που την εξέδωσε, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των κατ' είδος αναφερόμενων αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά :

Στις 30-3-2004 και ώρα 16..20' περίπου στη θέση Δρέπανο Ηγουμενίτσας εντοπίστηκε από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Ηγουμενίτσας και συγκεκριμένα τους αστυνομικούς Θ. Τ. και Δ. Τ. το ... αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της Μ. Σ., που οδηγούσε ο κατηγορούμενος Ι. Λ. του Α.. Ενώ δε πλησίαζε το "κάμπιγκ" ... οι προδιαληφθέντες αστυνομικοί έκαναν προς τον κατηγορούμενο σήμα στάσης.

Αυτός, όμως αν και τους αντιλήφθηκε, δεν σταμάτησε, αλλά, προκειμένου να αποφύγει τον έλεγχο, έκανε επί τόπου αναστροφή και αναπτύσσοντας ταχύτητα, κατευθύνθηκε προς Κεστρίνη Θεσπρωτίας. Οι πιο πάνω αστυνομικοί θεώρησαν ύποπτη την εν λόγω κίνηση του κατηγορουμένου γι' αυτό τον ακολούθησαν και σε μια στροφή αγροτικού δρόμου, που εκείνος είχε καταφύγει, σταμάτησε το παραπάνω αυτοκίνητο, και στην προσπάθειά του να πετάξει ένα σάκο που είχε μέσα σ' αυτό, ακινητοποιήθηκε από τους αστυνομικούς, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι ο σάκος αυτός περιείχε εννιά δέματα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης σε "φούντα", συνολικού βάρους εννιά χιλιογράμμων.

Τη ναρκωτική ουσία ο κατηγορούμενος κατείχε με την έννοια της φυσικής εξουσίασης και της δυνατότητας διάθεσης ανά πάσα στιγμή κατά τη βούλησή του, την οποία και μετέφερε με το παραπάνω αυτοκίνητο από την περιοχή ... στην περιοχή Κεστρίνη Ηγουμενίτσας. Τα περιστατικά αυτά αποδεικνύονται από τη συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που αναφέρονται παραπάνω και ειδικότερα από τις μαρτυρικές καταθέσεις των αστυνομικών και τα αναγνωσθέντα έγγραφα.

Αλλά και ο κατηγορούμενος εμμέσως, πλην σαφώς, τα παραδέχθηκε με την ενώπιον του ακροατηρίου απολογία του, ο δε ισχυρισμός του ότι δεν γνώριζε κατ' αρχάς, ότι περιείχε ναρκωτικά ο σάκος, τον οποίο βρήκε στην άκρη του δρόμου κάτω από ένα στρώμα, διαψεύδεται από το γεγονός της προσπάθειας διαφυγής του στο δοθέν προς αυτόν σήμα στάσης των προαναφερόμενων αστυνομικών.

Ακολούθως, με βάση τις παραδοχές αυτές το Πενταμελές Εφετείο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για το ότι: α) με πρόθεση κατείχε ναρκωτικά και δη ινδική κάνναβη, βάρους 9 χιλιογράμμων, την οποία είχε τοποθετήσει σε ένα σάκο μέσα στο Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο της Μ. Σ. και β)με πρόθεση μετέφερε την παραπάνω ποσότητα ινδικής κάνναβης με το προαναφερόμενο αυτοκίνητο από την περιοχή ...

στην περιοχή Κεστρίνη Ηγουμενίτσας Θεσπρωτίας. Αφού δε αναγνώρισε ότι συνέτρεχαν στο πρόσωπο αυτού οι ελαφρυντικές περιστάσεις ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά τις πράξεις του, τον καταδίκασε σε ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών για τις εν λόγω πράξεις του. Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των ως άνω εγκλημάτων για τα οποία κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους υπήγαγε αυτά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1α' , 27 παρ. 1, 83, 84 παρ. 2 ε' ΠΚ, άρθρ. 4 παρ. 1, 3 ΠΙΝ Α-6, 5 παρ. 1 στοιχ.

ζ' και 2 του ν. 1729/1987, όπως το άρθρο 5 αντικ. με το άρθρο 10 ν. 2161/1993, τις οποίες εφάρμοσε. Η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι, αν και προέβαλε δια του συνηγόρου του στο ακροατήριο του Εφετείου τον ισχυρισμό, περί αναγνωρίσεως στο πρόσωπό του της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 α' ΠΚ, παρά ταύτα το Δικαστήριο "απέρριψε σιγή" τον εν λόγω ισχυρισμό, είναι αβάσιμη και απορριπτέα, αφού, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης δεν προβλήθηκε τέτοιος ισχυρισμός στο ακροατήριο του Εφετείου από το συνήγορό αυτού, παρά μόνον ο αυτοτελής ισχυρισμός για την αναγνώριση της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 ε' ΠΚ, ο οποίος και έγινε δεκτός, όπως ειπώθηκε, από το Δικαστήριο.

Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Β' και Δ' ΚΠΔ λόγοι αναίρεσης για έλλειψη ακρόασης κατά το άρθρο 170 παρ. 2 και έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Μετά από αυτά, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-6-2005 αίτηση του Ι. Λ. του Α. για αναίρεση της με αριθ. 34/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ