Supreme Court dismisses appeal in employment dispute, upholding lower court's rejection of social security contribution claim.

Απόφαση 454 / 2024 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 454/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νικόλαο Πουλάκη και Μαλαματένια Κουράκου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. Α. του Σ., κατοίκου …, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Κουντούρη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας με την επωνυμία «N. Y. G. S. M. P..C.. και τον διακριτικό τίτλο «N.» Y. «G., που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δήμο - Δημήτριο Παπαναστασίου, ο oποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από … αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4425/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 500/2019 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από … αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από … με αριθ. κατάθ. … αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών-εργατικών διαφορών με αριθ. 500/2-9-2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά, κατόπιν άσκησης της από … (αριθ.καταθ….) έφεσης της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά της εκδοθείσας κατά την ίδια διαδικασία με αριθμό 4425/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά με την οποία δικάστηκε η από … με αριθμό κατάθεσης … αγωγή της ενάγουσας.

Με την αγωγή της αυτή η ενάγουσα εξέθετε ότι δυνάμει σύμβασης παροχής υπηρεσιών, που αποτελούσε εν τοις πράγμασι, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στην αγωγή, σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, την οποία κατάρτισε με την - θυγατρική στην Ελλάδα, του διεθνώς δραστηριοποιούμενου στην εκμετάλλευση σκαφών αναψυχής ομίλου "«N. - εταιρεία με την επωνυμία "Ν.

Γ. Ε.", το … του …, διορίστηκε και απασχολήθηκε ως διαχειρίστρια της ως άνω εταιρείας και - μετά τη μεταβίβαση του συνόλου της περιουσίας της τελευταίας στην εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη εταιρεία με την επωνυμία "N. Y. G. S. M. P..C.", ως διαχειρίστρια και της εναγομένης, υπό καθεστώς πλήρους πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας (Δευτέρα έως και Παρασκευή) και με οκτάωρη ημερήσια απασχόληση, έναντι μηνιαίων αποδοχών 5.168 ευρώ πλέον Φ.Π.Α.

και επιμισθίου (bonus) εκ ποσοστού 10% επί των καθαρών κερδών της εταιρείας. Ότι εν τοις πράγμασι, κατά τα αναφερόμενα στην αγωγής, δεν άσκησε οικονομική διοίκηση των ως άνω εταιρειών, διότι την είχε αναλάβει ο υπεύθυνος του οικονομικού τμήματος και η θυγατρική του ομίλου "«N. στην …. Ότι κατά το τέλος του έτους …, μετά την επιβολή κατάσχεσης από το Τελωνείο Αθηνών στους τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρείας "Ν.

Γ. Ε." και της ιδίας ως διαχειρίστριας αυτής, λόγω της μη πληρωμής του επιβληθέντος για την πώληση, τον … του έτους …, του σκάφους "M.. U..", (πλοιοκτησίας της εταιρείας "Ν. Γ. Ε.") προστίμου, ποσού 82.848,40 ευρώ και μετά τις διαμαρτυρίες της ενάγουσας, η οποία, ως εκ του χρόνου ανάληψης των καθηκόντων της, δεν σχετιζόταν με τις διαπιστωθείσες παραβάσεις συνεπεία των οποίων επεβλήθη το πρόστιμο, η εναγομένη, το …του έτους …, κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας της, ανακαλώντας τον διορισμό της ως διαχειρίστριάς της (εναγομένης).

Ότι για την ως άνω καταγγελία της σύμβασης εργασίας της, η εναγόμενη αφενός δεν της κατέβαλε την προβλεπόμενη νόμιμη αποζημίωση, ίση με τις συνολικές αποδοχές δύο μηνών, αφετέρου δεν τήρησε τον προβλεπόμενο από την καταρτισθείσα μεταξύ τους σύμβαση όρο περί γραπτής ειδοποίησης δύο μηνών (προ της καταγγελίας), τις αποδοχές των οποίων και δικαιούται, όπως επίσης δικαιούται και τις κατά τα συμφωνηθέντα με την εναγομένη, καταβληθησόμενες από την τελευταία ασφαλιστικές της εισφορές στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης για τους δύο μήνες πριν την απόλυσή της.

Ότι, επειδή, ως ανωτέρω, η εταιρεία "Ν. Γ. Ε.", εις βάρος της οποίας, επεβλήθη το πρόστιμο του Τελωνείου Αθηνών, μεταβίβασε το σύνολο της περιουσίας της στην εναγομένη, η τελευταία οφείλει να καταβάλει στην ίδια, εις βάρος της οποίας, ως διαχειρίστριας, έχει στραφεί το Τελωνείο Αθηνών ή επικουρικά στο τελευταίο, το ποσό του προστίμου που της επιβλήθηκε, επιπλέον δε, από την καταχρηστική, απροειδοποίητη και αναίτια καταγγελία της σύμβασης εργασίας της από την εναγομένη, αλλά και λόγω των συνεπειών εκ του προστίμου που της επιβλήθηκε, κατά τα αναφερόμενα στην αγωγή, προσεβλήθη στην προσωπικότητά της και υπέστη ηθική βλάβη.

Ζητούσε δε, όπως, το αγωγικό αίτημα περιορίσθηκε παραδεκτά, σε εν μέρει έντοκο αναγνωριστικό, 1) να υποχρεωθεί η εναγόμενη να της καταβάλει: α) το ποσό των 10.336 ευρώ ως αποζημίωση για την καταγγελία της σύμβασης εργασίας της, 2) το ποσό των 10.336 ευρώ για τις αποδοχές δύο μηνών για τη μη προειδοποίηση της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας της και 3) το ποσό των 2.779,47 ευρώ για τις αναλογούσες εισφορές του ΕΦΚΑ, δύο μηνών πριν την απόλυσή της, 4)να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη οφείλει να καταβάλει στην ίδια και επικουρικά στο Τελωνείο Αθηνών, το ποσό των 45.819,18 ευρώ για το επιβληθέν από το Τελωνείο Αθηνών πρόστιμο και 5) να αναγνωρισθεί ότι οφείλει να της καταβάλει το ποσό των 50.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, όλα τα προαναφερόμενα ποσά νομιμοτόκως κατά τις αναφερόμενες στην αγωγή διακρίσεις.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ' αριθ.4425/2018 οριστική απόφασή του, απέρριψε την αγωγή στο σύνολο της και ειδικότερα. α)ελλείψει παθητικής νομιμοποίησης ως προς το υπό στοιχείο (2) κονδύλιο, με την αιτιολογία ότι η σχετική συμφωνία για την απροειδοποίητη καταγγελία, είχε συναφθεί μεταξύ της ενάγουσας και της εταιρείας Ν.

Γ. Ε. και όχι της εναγομένης, β) ως προς το υπό στοιχεία (4) κονδύλιο, της υποχρέωσης καταβολής του επιβληθέντος προστίμου, ελλείψει ενεργητικής και παθητικής νομιμοποίησης των διαδίκων, και γ) κατά τα λοιπά ως μη νόμιμη με την αιτιολογία ότι η ένδικη σχέση εργασίας ήταν σύμβαση παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών και όχι σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

Κατά της ως άνω απόφασης, ασκήθηκε από την ενάγουσα, η προαναφερόμενη από … έφεση, με την οποία δεν προσεβλήθη το απορριφθέν κονδύλιο της καταβολής του επιβληθέντος από το Τελωνείο Αθηνών προστίμου, διότι, όπως εκτίθεται στην έφεση, μετά την έκδοση του … εγγράφου του Τμήματος Διοικητικής Εκτέλεσης του ανωτέρω Τελωνείου, η πρώην εργοδότριά της ενάγουσας Ν.

Γ. Ε. δεν οφείλει πλέον το πρόστιμο και συνεπώς η ίδια (εκκαλούσα) στερείται εννόμου συμφέροντος, προσβολής της εκκαλούμενης απόφασης κατά το σκέλος της αυτό. Επί της έφεσης εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία έγινε τυπικά και κατ' ουσίαν δεκτή η έφεση, εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη απόφαση, ως προς όλα τα προσβαλλόμενα κεφάλαια, δικάστηκε η αγωγή και απορρίφθηκε αυτή κατ' ουσίαν.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ.1 και 144 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθ. 577 παρ.1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα των λόγων της (άρθ. 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ, ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα ως ουσιώδεις ισχυρισμοί στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ή λόγου έφεσης (ΟλΑΠ 25/2003, ΟλΑΠ 3/1997, ΟλΑΠ 11/1996, ΑΠ 203/2022, ΑΠ 1446/2019).

Στοιχείο ενός αυτοτελούς ισχυρισμού είναι κάθε περιστατικό το οποίο, αφηρημένους λαμβανόμενο, οδηγεί κατά νόμο στη γέννηση ή στην κατάλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή ή την ένσταση (ΑΠ 203/2022, ΑΠ 1093/2020, 667/2018). Αντιθέτως δεν θεωρούνται "πράγματα" κατά την προαναφερθείσα έννοια οι αιτιολογημένες αρνήσεις των πιο πάνω ισχυρισμών, ούτε οι ισχυρισμοί που συνιστούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί, αφού οι τελευταίοι δεν είναι ουσιώδεις για την έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 8/2013, ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 203/2022, ΑΠ 1446/2019, ΑΠ 76/2016).

Εξάλλου, δεν θεωρούνται "πράγματα" κατά την έννοια της διάταξης αυτής τα επικληθέντα αποδεικτικά μέσα και το περιεχόμενο αυτών, η μη λήψη των οποίων δεν ιδρύει συνεπώς τον από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης (ΑΠ 1094/2021, ΑΠ 598/2019, ΑΠ 261/2016, ΑΠ 87/2013). Τέλος, δεν στοιχειοθετείται, ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απορρίπτει ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ 12/1991), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ του πράγματος προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν και τούτο συνάγεται από το περιεχόμενο της απόφασης (ΟλΑΠ 11/1996, ΑΠ 85/2020, ΑΠ 667/2018,ΑΠ 76/2016), έστω και αν η απόρριψη δεν είναι ρητή, αλλά συνάγεται από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης (ΑΠ, 203/2022, ΑΠ 1108/2020, ΑΠ 771/2017).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 περ. γ του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση" κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, με την οποία ζητείται η παροχή εννόμου προστασίας, υπό οιανδήποτε μορφή της, που δημιουργεί εκκρεμότητα δίκης, και ιδίως η αγωγή, η ανταγωγή, η κυρία παρέμβαση, η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, η ανακοπή ή τριτανακοπή και τα ένδικα μέσα (ΟλΑΠ 25/2003, ΑΠ 203/2022, ΑΠ 917/2020, ΑΠ 19/2020).

Για τη θεμελίωση του ως άνω λόγου αναίρεσης, απαιτείται η παντελής σιωπή του δικαστηρίου της ουσίας σε αυτοτελή αίτηση των διαδίκων να υπάρχει όχι μόνο στο αιτιολογικό αλλά και στο διατακτικό, ενώ ο παρών λόγος δεν ιδρύεται, όταν το δικαστήριο παρέλειψε να απαντήσει σε ισχυρισμό αόριστο, μη νόμιμο ή αλυσιτελή που, συνεπώς, δεν ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης ή σε νομικά επιχειρήματα των διαδίκων (ΑΠ 25/2023, ΑΠ 1181/2021, ΑΠ 94/2020).

Αν από το διατακτικό προκύπτει ότι η αίτηση δικαστικής προστασίας απορρίφθηκε στο σύνολο της, μολονότι δεν υπάρχει ειδική αιτιολογία ως προς όλα τα αιτήματα (σιωπηρή απόρριψη), δεν ιδρύεται ο προκείμενος λόγος (ΑΠ 25/2023, ΑΠ 94/2020, ΑΠ 751/2019, ΑΠ 1632/2017). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, εάν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Ακόμη, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 του ιδίου Κώδικα, συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να διαγνώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι (ΟλΑΠ 8/2016, ΟλΑΠ 23/2008).

Δεν επιβάλλεται, όμως, η διενέργεια ειδικής μνείας ή ξεχωριστής αξιολόγησης ενός εκάστου αποδεικτικού στοιχείου στη δικαστική απόφαση. Δεν αποκλείεται, βεβαίως, το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύσει και εξάρει μερικά "από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί για τον αναιρετικό έλεγχο να προκύπτει με βεβαιότητα ότι, από τη γενική, κατ' είδος αναφορά στα αποδεικτικά μέσα, συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που υποβλήθηκαν στη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, χωρίς κανένα να παραληφθεί (ΟλΑΠ 8/2016).

Για να ιδρυθεί ο ανωτέρω λόγος αρκεί, παρά τη βεβαίωση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, να καταλείπονται, 5 με βάση το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, αμφιβολίες για το αν το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης επί ενός ουσιώδους ισχυρισμού (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 804/2022, ΑΠ 957/2020, ΑΠ 599/2020, ΑΠ 573/2018).

Εξ'άλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 εδ.

α' του Συντάγματος που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (ΟλΑΠ 9/2016, ΟλΑΠ 15/2006, ΟλΑΠ 24/1992).

Για να είναι δε ορισμένος ο πιο πάνω αναιρετικός λόγος πρέπει να διαλαμβάνονται στο δικόγραφο της αναίρεσης: α) η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και μάλιστα ενάριθμα και το περιεχόμενο αυτής, β) οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, γ) ο ισχυρισμός και τα περιστατικά, οι οποίοι προτάθηκαν για τη θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο η έλλειψη, η ανεπάρκεια ή αντίφαση και η σύνδεσή του με το διατακτικό, εφόσον αυτή δεν είναι αυτονόητη, δ) η εξειδίκευση της πλημμέλειας του δικαστηρίου της ουσίας, αν πρόκειται, δηλαδή για παντελή έλλειψη αιτιολογίας ή ποίες είναι οι ανεπάρκειες ή οι αντιφάσεις που προσάπτονται στις ως άνω παραδοχές, δηλαδή να διαλαμβάνεται ποίες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας ή που εντοπίζονται οι αντιφάσεις (ΟλΑΠ 20/2005, ΑΠ 475/2022, ΑΠ 203/2022, ΑΠ 109/2020,ΑΠ 1361/2019, ΑΠ 1199/2018, ΑΠ 550/2017).

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων, εφόσον δεν παραβιάσθηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, αφού πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο από το δικαστήριο του Αρείου Πάγου (ΑΠ 1551/2022, ΑΠ 78/2020, ΑΠ 19/2020, ΑΠ 169/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την κατ' άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, ότι το Εφετείο, συνεκτιμώντας όλα τα νομίμως με επίκληση προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, δέχτηκε κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Δυνάμει του υπ' αριθ.

… συμβολαίου τροποποιήσεως καταστατικού της Συμβολαιογράφου …Σ. Κ., η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα διορίσθηκε διαχειρίστρια της εταιρείας "Ν. Γ. Ε. Ε.". Η εταιρεία αυτή είναι θυγατρική της … εταιρείας "N. Y. H. «Α. και μέλος του Ο. «N. Y.", κύρια εμπορική δραστηριότητα του οποίου είναι η ναύλωση σκαφών αναψυχής και δη ιστιοπλοϊκών σκαφών [.... ....] Περαιτέρω, δυνάμει του από … ιδιωτικού συμφωνητικού παροχής υπηρεσιών, που συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας αφενός και της προαναφερόμενης εταιρείας "Ν.

Γ. Ε." αφετέρου, την οποία εκπροσώπησε ο εκπρόσωπος της θυγατρικής του Ομίλου εταιρείας N. Y. d.o.o. με έδρα το …, J. R., η ενάγουσα ανέλαβε, έναντι αμοιβής, υπεύθυνη για τις αναφερόμενες στο άρθρο 1 του ως άνω συμφωνητικού "παρεχόμενες υπηρεσίες διαχείρισης [.....] Στα πλαίσια των καθηκόντων της η ενάγουσα ήταν υπεύθυνη, μεταξύ άλλων, για την επιλογή των κατάλληλων συνεργείων, καθαρισμού και συντήρησης των σκαφών, τον συντονισμό των εργασιών και την εποπτεία αυτών ως προς την καλή εκτέλεση και ποιότητά τους και για την πληρωμή των συνεργείων εξασφαλίζοντας παράλληλα συμφέρουσες για την εταιρεία τιμές.

Ήταν επίσης υπεύθυνη για την τήρηση επαρκών αποθεμάτων στην αποθήκη της εταιρείας σε ανταλλακτικά, και εργαλεία και επιπλέον συνυπέγραψε τα ναυλοσύμφωνα ως εκπρόσωπος της εταιρείας. Η διαχείριση των διαθεσίμων της εταιρείας καθώς και η λογιστική και φορολογική τη παρακολούθησης γινόταν από άλλο πρόσωπο τον Α.

Π.. Ως μηνιαία αμοιβή της ενάγουσας συμφωνήθηκε το ποσό των 5.168 ευρώ μικτά, δηλαδή σε αυτό περιλαμβάνονταν οι ασφαλιστικές της εισφορές στον οικείο φορέα ασφάλισης, οι φορολογικές επιβαρύνσεις και τα έξοδα λογιστή που αναγκαστικά θα έπρεπε να απασχολεί η ενάγουσα για την τήρηση των λογιστικών βιβλίων της ως ελεύθερη επαγγελματίας, με την υποχρέωση να εκδίδει το αντίστοιχο κάθε μήνα τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών.

Το ανωτέρω ποσό συμφωνήθηκε καταβλητέο πλέον του αναλογούντος ΦΓΊΑ καθώς και επιμισθίου (bonus) ίσο με ποσοστό 10% επί των καθαρών κερδών της εταιρείας πλέον του αναλογούντος ΦΠΑ. Η διάρκεια της ανωτέρω συμβάσεως συμφωνήθηκε από … έως … και περαιτέρω συμφωνήθηκε ότι μπορούσε να λυθεί και νωρίτερα από οποιοδήποτε μέρος κατόπιν προηγούμενης προειδοποιήσεως δύο μηνών μέσω συστημένης επιστολής, ηλεκτρονικού μηνύματος ή φαξ.

Η ενάγουσα εργάσθηκε ανελιπώς στην εν λόγω θέση παρέχοντας τις υπηρεσίες της στα γραφεία της ανωτέρω εταιρείας στο … επί ένα σχεδόν έτος και στη συνέχεια, μετά τη σύσταση, την …, της εναγομένης ήδη αναιρεσίβλητης, η οποία ανέλαβε τη ναύλωση και την εν γένει διαχείριση των σκαφών του ανωτέρω Ομίλου στην Ελλάδα, η ενάγουσα διορίστηκε διαχειρίστρια και σε αυτή χωρίς ωστόσο να καταρτισθεί νέο ιδιωτικό συμφωνητικό αλλ' η εργασιακή σχέση της παρατάθηκε σιωπηρώς επ' αόριστον με τους ίδιους ως άνω όρους και συμφωνίες. [....].

Ακολούθως στις … ιδρύθηκε η Μονοπρόσωπη Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία με την επωνυμία "N. Y. S. S. M. P.", με αντικείμενο εργασιών τη διαχείριση σκαφών πλοιοκτησίας τρίτων στην 8 οποία η ενάγουσα επίσης διορίστηκε διαχειρίστρια [........]. Η ενάγουσα μπορούσε να προσέρχεται στις εγκαταστάσεις της εναγομένης, στο … και να αναχωρεί ανάλογα με τον κατά την κρίση της αναγκαίο χρόνο που απαιτείτο για τη διεκπεραίωση της εργασίας της, δηλαδή η ενάγουσα κατά το χρόνο της εργασιακής της απασχολήσεως στην εναγόμενη δεν τηρούσε οποιοδήποτε ωράριο, καθώς ο χρόνος παραμονής της καθοριζόταν από την ίδια με βάση τις εκάστοτε ανάγκες και ανάλογα με τις εκτελούμενες εργασίες, τις οποίες η ίδια είχε προγραμματίσει, ενώ παράλληλα (η ενάγουσα) δεν ελεγχόταν και δεν εποπτευόταν ιεραρχικά από την εργοδότριά της, ούτε ήταν υποχρεωμένη να συμμορφώνεται με τις εντολές και τις οδηγίες της εναγομένης ως προς τον τρόπο και το χρόνο παροχής των υπηρεσιών της.

Αυτό δεν αναιρείται από το γεγονός ότι μέσω ηλεκτρονικών κυρίως μηνυμάτων η ενάγουσα ενημέρωνε σε τακτά χρονικά διαστήματα τον εκπρόσωπο της εταιρείας του Ομίλου στο … για τις συμφωνίες που έκλεινε με τους διάφορους συνεργάτες και την πορεία των εργασιών. Τους θερινούς μήνες, που υπήρχε περισσότερη δουλειά, η παρουσία της ενάγουσας στα γραφεία της εναγομένης ήταν καθημερινή και πολύωρη, πράγμα που δεν συνέβαινε τους χειμερινούς μήνες που η δουλειά μειωνόταν, με την έννοια ότι οι ναυλώσεις των ιστιοπλοϊκών σκαφών ήταν σημαντικά μειωμένες κι επομένως δεν υπήρχε ανάγκη διαρκούς συντηρήσεως, καθαρισμού και εφοδιασμού αυτών, αλλά η δουλειά περιοριζόταν στις απαιτούμενες επισκευές τους.

Η νομική δέσμευση και εξάρτηση της ενάγουσας από την εναγομένη ήταν ιδιαίτερα χαλαρή, με την έννοια ότι αυτή, ως διαχειρίστρια, είχε μεν συγκεκριμένο αντικείμενο εργασιών, το οποίο ήταν απόλυτα ενταγμένο στα πλαίσια της επαγγελματικής δραστηριότητας της, χωρίς άμεση ωστόσο νομική εξάρτηση από την εναγομένη εργοδότριά της και χωρίς να υφίσταται υποχρέωσή της να συμμορφώνεται με τις εντολές και τις οδηγίες της εναγομένης ως προς τον τρόπο και το χρόνο παροχής των υπηρεσιών της, μη υποκείμενη στον έλεγχο αυτής όσον αφορά στα ανωτέρω αλλά υποχρεούμενη μόνο να αποστέλλει ετήσια έκθεση των πεπραγμένων της στη μητρική εταιρεία.

Το έτος …, εξαιτίας της πωλήσεως του σκάφους "M.. U..", καταλογίσθηκε από το Τελωνείο Αθηνών, σε βάρος της Ν. Γ. Ε., ΦΠΑ 42.367,89 ευρώ και Φόρος πολυτελείας ύψους 16.746,20 ευρώ, πλέον προσαυξήσεων, λόγω δε του ότι η ενάγουσα 9 φερόταν ως διαχειρίστρια της εν λόγω εταιρείας, το ανωτέρω Τελωνείο επέβαλε, το έτος …, μεταξύ άλλων, κατάσχεση σε τραπεζικούς λογαριασμούς της ενάγουσας.

Ήδη, το ζήτημα των ανωτέρω οφειλών έχει λήξει με ενέργειες της εναγομένης εταιρείας γι'αυτό και δεν υπάρχει λόγος εφέσεως ως προς το κεφάλαιο αυτό της εκκαλουμένης. Κατά το έτος …, ανέκυψαν προβλήματα στη συνεργασία της ενάγουσας με την εναγομένη και με τον προαναφερόμενο οικονομικό διαχειριστή αυτής, ιδίως με αφορμή την επιβολή του ανωτέρω προστίμου αλλά και διότι οι εκπρόσωποι της μητρικής εταιρείας εξέφρασαν αμφιβολίες σχετικά με την ορθή ή μη εκτέλεση των καθηκόντων της ενάγουσας.

Αποτέλεσμα τούτου ήταν να υποβάλει η ενάγουσα την παραίτησή της με ηλεκτρονική επιστολή που απέστειλε στον εκπρόσωπο της προαναφερόμενης N. Y. d.o.o., J. R., με την ειδικότερη μνεία ότι η παραίτησή της θα καθίστατο ενεργή στον χρόνο που εκείνος θα καθόριζε. Ακολούθησε η από … ηλεκτρονική επιστολή του γενικού διευθυντή της θυγατρικής του Ομίλου Ν.

στην …, B. K., με την οποία αυτός ενημέρωσε τόσο την ενάγουσα όσο και άλλους εργαζομένους στην εταιρεία ότι τη θέση της ενάγουσας στο εξής αναλάμβανε ο Α. Π. κι ότι η ενάγουσα έπρεπε να παραδώσει τα κλειδιά του γραφείου και της αποθήκης του … καθώς και τις πιστωτικές κάρτες και να αποχωρήσει. Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, η εργασιακή σχέση μεταξύ των διαδίκων φέρει τα χαρακτηριστικά της συμβάσεως παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών και όχι αυτά της συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας, με συνέπεια να μην έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας και, ως εκ τούτου, η ενάγουσα δεν δικαιούται αποζημίωση απολύσεως ούτε και χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που ισχυρίζεται ότι υπέστη επικαλούμενη ότι η λύση της εργασιακής σχέσεως της με την εναγομένη έγινε κατά παράβαση του άρθρου 281 ΑΚ εκ μέρους της τελευταίας.

Περαιτέρω, δεν δικαιούται ούτε τους μισθούς δύο μηνών που έπρεπε να μεσολαβήσουν μεταξύ καταγγελίας της εργασιακής σχέσεως και αποχωρήσεως της ενάγουσας από την εργασία της αφού η ενάγουσα είχε υποβάλει παραίτηση ρητώς από τον Σεπτέμβριο του …, δηλαδή πέντε μήνες πριν την οριστική της αποχώρηση, αφήνοντας στην αντισυμβαλλόμενη της την ευχέρεια του τρόπου υλοποιήσεως της εν λόγω παραιτήσεως, επομένως κατέστη άνευ ίο αντικειμένου η τήρηση του προαναφερθέντος όρου εκ μέρους της εναγομένης.

Όσον αφορά στο αιτούμενο κονδύλιο των 2.779,47 ευρώ για τις, κατά τα συμφωνηθέντα με την εναγομένη, καταβλητέες από την τελευταία ασφαλιστικές εισφορές της ενάγουσας στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης για τους δύο μήνες πριν την απόλυση της, δηλαδή από … έως …, είναι απορριπτέο ως κατ'ουσίαν αβάσιμο, γιατί, όπως προαναφέρεται, στη μηνιαία αμοιβή της ενάγουσας περιλαμβάνονταν και οι ασφαλιστικές της εισφορές, οπότε, με την καταβολή στην ενάγουσα της συμφωνηθείσας αμοιβής της των ανωτέρω δύο μηνών, την οποία (καταβολή) η ενάγουσα δεν αρνείται αφού με την αγωγή δεν ζητεί και την καταβολή της αμοιβής αυτής, εξαντλήθηκε και η υποχρέωση της εναγομένης για καταβολή των οποιωνδήποτε ασφαλιστικών εισφορών της ενάγουσας.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η υπό κρίση αγωγή, που είναι ορισμένη και νόμιμη, ερειδομένη επί των διατάξεων που αναφέρονται στην υπό στοιχείο III σκέψη της παρούσας, είναι απορριπτέα στο σύνολο της ως κατ' ουσίαν αβάσιμη".

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αρ. 11 περ.γ' ΚΠολΔ πλημμέλεια, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο, κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι η σύμβαση που συνέδεε την ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα με την εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη, ήταν σύμβαση παροχής ανεξαρτήτων υπηρεσιών, στην οποία δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας και απέρριψε τα υπό στοιχεία 1 και 5 αγωγικά αιτήματα, της καταβολής αποζημίωσης λόγω καταγγελίας της σύμβασης ποσού 10.336 ευρώ και της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης ποσού 50.000 ευρώ, αντίστοιχα χωρίς να λάβει υπόψη του, τα νομίμως προσκομιζόμενα με επίκληση από αυτήν στις προτάσεις της στο δευτεροβάθμιο, αλλά και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο έγγραφα, προς απόδειξη ότι παρείχε τις υπηρεσίες της στην εναγομένη δυνάμει καταρτισθείσας μεταξύ τους σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

Ειδικότερα υποστηρίζει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη: i) α) το από … ηλεκτρονικό μήνυμά της προς τον "C. O. O." (Γενικό Διευθυντή Λειτουργίας) του Ομίλου "«N., κ. B. K., δια του οποίου και απέστειλε το βιογραφικό της σημείωμα προς τη διοίκηση του Ομίλου, β) το βιογραφικό της σημείωμα, γ) το από … ηλεκτρονικό μήνυμα του "C.

O. O." του Ομίλου "«N. κ. B. 11 K., δια του οποίου επιβεβαίωσε τη λήψη του αποσταλθέντος βιογραφικού σημειώματος, ii) το από … ηλεκτρονικό μήνυμα της προς τον ίδιο ως άνω Γενικό Διευθυντή μετά συνημμένης κατάστασης, με ανάλυση του κόστους απασχόλησής της ως εξωτερικός συνεργάτης και ως υπάλληλος με ετήσιο συνολικό κόστος περίπου 70.000 ευρώ και 84.000 ευρώ αντίστοιχα, iii) το από … απαντητικό στο ανωτέρω μήνυμά της, ηλεκτρονικό μήνυμα του Γενικού Διευθυντή δια του οποίου "προέκρινε" ως καλύτερη την "επιλογή" του εξωτερικού συνεργάτη με καθαρές αποδοχές 3.500 ευρώ υπολογίσθηκε δε και το κόστος της αμοιβής του λογιστή, τον οποίο θα έπρεπε να απασχολεί και το τέλος επιτηδεύματος, το οποίο επιβάλλεται στους ελεύθερους επαγγελματίες, επί πλέον των 3.500 ευρώ, iν) το από … ηλεκτρονικό μήνυμα του λογιστή του Ομίλου "«N. παγκοσμίως κ.

H. M., με το οποίο την καλωσορίζει στην "«N., ν) το από … ηλεκτρονικό μήνυμα της B. L., υπαλλήλου στις πωλήσεις και πρώην C. M. του Ομίλου στην Ελλάδα, η οποία την καλωσορίζει στην "«N., νi) το αντίγραφο πίνακα που εμφανίζεται το οργανόγραμμα του Ομίλου "«N. στο οποίο εμφαίνεται ότι ήταν Υπεύθυνη χώρας (C. M.) και παράλληλα και Υπεύθυνη της τεχνικής βάσης (B.

M.) και στο οποίο δεν περιλαμβάνεται ως εξωτερική συνεργάτης ή παρέχουσα ανεξάρτητες υπηρεσίες, νii) το από … ηλεκτρονικό μήνυμα του κ. B. K. προς αυτήν, με το οποίο της αποστέλλει οδηγίες για τον τρόπο με τον οποίο θα παρέχει τις υπηρεσίες της και ιδιαίτερα τον τόπο που θα πρέπει να εργάζεται ως υπεύθυνη τεχνικής Βάσης.

Στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρονται γενικά κατά κατηγορία όλα τα αποδεικτικά μέσα που λήφθηκαν υπόψη, μεταξύ των οποίων, και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και νομίμως προσκομίζουν, σε μερικά από τα οποία ενδεικτικώς μόνο γίνεται μνεία. Από την κατηγορηματική αυτή διαβεβαίωση και από όλες τις προεκτιθέμενες πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις ή ανεπάρκειες αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έλαβε υπόψη και τα ανωτέρω επικαλούμενα από την αναιρεσείουσα έγγραφα, που προσκομίζονται από αυτήν και στην παρούσα αναιρετική δίκη, τα οποία συνεκτιμήθηκαν με τις λοιπές αποδείξεις, προς συναγωγή του αποδεικτικού πορίσματος του … Εφετείου, ότι η σύμβαση που καταρτίστηκε μεταξύ της ενάγουσας και της εναγομένης ήταν παροχή ανεξαρτήτων υπηρεσιών, επί της οποίας δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας, και ως εκ τούτου, απορρίφθηκαν τα συνάδοντα με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αιτήματα της ένδικης αγωγής για αποζημίωση λόγω καταγγελίας της σύμβασης εργασίας και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Δεν δημιουργείται δε αμφιβολία ως προς τη λήψη υπόψη των ανωτέρω εγγράφων, επειδή κατά την ελεύθερη κρίση του το δευτεροβάθμιο δικαστήριο εκτίμησε διαφορετικά και όχι σύμφωνα με τις απόψεις της αναιρεσείουσας την αποδεικτική τους δύναμη. Οι αιτιάσεις δε της τελευταίας για την αποδεικτική βαρύτητα που έχουν τα ανωτέρω έγγραφα, κατ' αυτήν, πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ) Επομένως, ο εξεταζόμενος πρώτος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης κατά το πρώτο του σκέλος η αναιρεσείουσα προσάπτει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αιτίαση εκ του αριθμού 8 περ. α του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, γιατί έλαβε υπόψη της πράγματα που δεν προτάθηκαν από την αναιρεσίβλητη και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα δέχτηκε, ενώ δεν είχε προταθεί, ότι η ενάγουσα παραιτήθηκε από το … του έτους … και δεν δικαιούται αποδοχές δύο μηνών ποσού 10.336 ευρώ λόγω απροειδοποίητης καταγγελίας της εργασιακής σχέσης, απορρίπτοντας το σχετικό υπό στοιχείο (…) αγωγικό της αίτημα.

Ακόμη με τον ίδιο λόγο αναίρεσης κατά το δεύτερο σκέλος αυτού, προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις εκ των αριθ. δ περ. β και 9γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλειες, ότι δεν έλαβε υπόψη τον τέταρτο λόγο έφεσης με τον οποίο παραπονείτο για την απόρριψη της αιτούμενης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης στηριζόμενης στην προσβολή της προσωπικότητάς της και άφησε αδίκαστο το αγωγικό της αυτό αίτημα, με το οποίο ζητούσε το ποσό των 50.000 ευρώ.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση κατ' άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, των προτάσεων της εναγομένης στην δευτεροβάθμια αλλά και στην πρωτοβάθμια δίκη, προκύπτει ότι στη σελίδα … αυτών αναφέρονται τα εξής: "Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υποβάλει η ενάγουσα το … του …εγγράφως την παραίτησή της με το από … ηλεκτρονικό της μήνυμα προς τον κύριο J.

R., που είναι ο ιδρυτής, μέτοχος και Διευθύνων Σύμβουλος της N. Y. H. A., στη …, θέτοντας στη διακριτική του ευχέρεια το χρόνο λύσης της συνεργασίας της με την «N. και β) ότι στη σελίδα … και … αντίστοιχα των ως άνω προτάσεων, αναφέρονται επίσης τα ακόλουθα: "Εξάλλου η διακοπή της συνεργασίας μεταξύ των διαδίκων ήταν αναμενόμενη και σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αιφνίδια, δεδομένου ότι ακολούθησε της έγγραφης παραίτησης της ενάγουσας προς τον ιδρυτή και βασικό μέτοχο της εταιρείας, που έλαβε χώρα το … του …...".

Από το ως άνω σαφές περιεχόμενο των προτάσεων της εναγομένης, προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την προεκτεθείσα αναφερόμενη στην παραίτηση της ενάγουσας, αιτιολογία του, έλαβε υπόψη του ισχυρισμούς της εναγομένης που είχαν προταθεί και συνακόλουθα ο δεύτερος αναιρετικός λόγος κατά το πρώτο του σκέλος εκ του αρ. 8 περ.

α του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ομοίως και ως προς το δεύτερο σκέλος του ο ως άνω αναιρετικός λόγος, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, ως προς αμφότερες τις εκ των αριθ. δ περ. β και 9γ του ίδιου ως άνω άρθρου πλημμέλειες, διότι, σύμφωνα με τις προεκτιθέμενες παραδοχές το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν άφησε αδίκαστο το αγωγικό αίτημα για καταβολή χρηματικής ικανοποποίησης λόγω ηθικής βλάβης της ενάγουσας, εξαιτίας της άκυρης και καταχρηστικής κατ' άρθρο 281 ΑΚ καταγγελίας της σύμβασης εργασίας της και εξαιτίας της προσβολής της προσωπικότητάς της, που επήλθε από την κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών της λόγω επιβολής προστίμου στην εναγομένη από το Τελωνείο Αθηνών και της στέρησης της φορολογικής της ενημερότητας.

Έλαβε δε υπόψη του και απάντησε στους ιδίου περιεχομένου ισχυρισμούς του τέταρτου λόγου έφεσης. Συγκεκριμένα το Εφετείο δέχτηκε ότι η ενάγουσα "δεν δικαιούται χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που ισχυρίζεται ότι υπέστη επικαλούμενη ότι η λύση της εργασιακής σχέσεώς της με την εναγομένη έγινε κατά παράβαση του άρθρου 281 ΑΚ εκ μέρους της τελευταίας" ενώ κατά το σκέλος αυτής (χρηματικής ικανοποίησης) για ηθική βλάβη λόγω προσβολής της προσωπικότητάς της από την κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών της και της στέρησης της δυνατότητας λήψης φορολογικότητας ενημερότητας απέρριψε το αίτημα σιωπηρά κατ' ουσίαν με την παραδοχή ότι "λόγω του ότι η ενάγουσα φερόταν ως διαχειρίστρια της εν λόγω εταιρείας, το ανωτέρω Τελωνείο επέβαλε, το έτος …, μεταξύ άλλων, … κατάσχεση σε τραπεζικούς λογαριασμούς της ενάγουσας".

Εξάλλου, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό και διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο, με ρητή διάταξη, απέρριψε την ένδικη αγωγή της αναιρεσείουσας στο σύνολο της, ως ουσιαστικά αβάσιμη, χωρίς καμιά διάκριση ή επιφύλαξη, αναφορικά και με το συγκεκριμένο αίτημά της για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης από την προσβολή της προσωπικότητάς της.

Τέλος η μη λήψη υπόψη των διαλαμβανομένων στον ως άνω αναιρετικό λόγο ηλεκτρονικών μηνυμάτων, αναφορικά με το ζήτημα της επιβολής του προστίμου, δεν ιδρύει τον από τον αριθμό 8 περ. β αναιρετικό λόγο. Έτσι, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν υπέπεσε στις ως άνω με το δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδιδόμενες εκ των αρ.8 περ.

β και 9γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλημμέλειες, εκ μόνου του λόγου ότι δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα στο αιτιολογικό του με το σκέλος αυτό της χρηματικής ικανοποίησης.

Με τον τρίτο λόγο αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις εκ των αριθ. 8 περ. β και 9γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλειες, ότι παρά τον νόμο, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν από αυτήν με τον τρίτο λόγο της έφεσής της και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, και άφησε αίτηση αδίκαστη, όσον αφορά το υπ' αριθ. 3 αγωγικό αίτημα για καταβολή ασφαλιστικών εισφορών ΕΦΚΑ δύο μηνών πριν από την απόλυσή της συνολικού ποσού 2.779,47 ευρώ. Ο εξεταζόμενος λόγος κατ' αμφότερες τις αποδιδόμενες πλημμέλειες, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθότι, όπως προκύπτει από τις προεκτιθέμενες παραδοχές το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ερεύνησε και απέρριψε κατ' ουσίαν το ως εν λόγω αγωγικό αίτημα, κρίνοντας ότι το ποσό αυτό που αφορά τις καταβλητέες από την εναγομένη ασφαλιστικές εισφορές της ενάγουσας στον ΕΦΚΑ για τους δύο μήνες πριν την απόλυσή της, δηλαδή από … έως 3…, κατά τα συμφωνηθέντα μεταξύ τους, περιλαμβάνονται στη μηνιαία αμοιβή της, η οποία της έχει καταβληθεί.

Συνεπώς το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έλαβε υπόψη του και απάντησε στον ως άνω περιεχόμενο στον τρίτο λόγο έφεσης ισχυρισμό και δεν άφησε αδίκαστο το σχετικό αγωγικό αίτημα και συνακόλουθα δεν υπέπεσε στις αποδιδόμενες ως άνω πλημμέλειες. Περαιτέρω κατά το δεύτερο σκέλος του τρίτου αναιρετικού λόγου, αποδίδεται από την αναιρεσείουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση, η εκ του αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ 15 πλημμέλεια, ότι με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμο το προαναφερόμενο αγωγικό αίτημα της καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών στον ΕΦΚΑ ποσού 2.779,47 ευρώ, δεχόμενη ότι "κατά τα συμφωνηθέντα, οι ασφαλιστικές εισφορές προς τον ΕΦΚΑ περιλαμβάνοντο στη μηνιαία αμοιβή της ενάγουσας" ενώ κατά το … που έγινε η συμφωνία αυτή, δεν υπήρχε ο ΕΦΚΑ, ο οποίος συστάθηκε το έτος ….

Ο εξεταζόμενος λόγος κατά το δεύτερο σκέλος του, πρωτίστως είναι απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ποιά διάταξη ουσιαστικού δικαίου παραβιάστηκε, ούτε προσδιορίζονται οι ανεπάρκειες και οι αντιφάσεις στις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης, επιπρόσθετα δε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες απέρριψε το ως άνω αγωγικό κονδύλιο που αφορούσε ασφαλιστικές εισφορές προς τον ΕΦΚΑ για το χρονικό διάστημα … έως …, που ο εν λόγω ασφαλιστικός φορέας ήταν ενεργός, η συμφωνία δε των διαδίκων το έτος … περί συμπερίληψης των ασφαλιστικών εισφορών στη μηνιαία αμοιβή της ενάγουσας αφορούσε τον "οικείο φορέα ασφάλισης", όπως επισημαίνεται στις παραδοχές της απόφασης.

Κατόπιν αυτών, είναι απορριπτέος και ως αβάσιμος ο ως άνω λόγος, μη υπάρχοντος δε άλλου λόγου, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της η αίτηση αναίρεσης. Τέλος πρέπει να καταδικασθεί ή αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατόπιν σχετικού αιτήματος της (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από … με αριθ. κατάθ. … αίτηση για αναίρεση της με αριθμό 500/2-9-2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Φεβρουαρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Μαρτίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ