Supreme Court quashes appeal court decision for exceeding authority by ruling on covered procedural defect without appeal.

Απόφαση 453 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 453/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 27 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 1524/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με κατηγορούμενους τους: 1. H. χήρα A. , κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Σδούκο και 2. A. B. του D., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο και με πολιτικώς ενάγοντα τον Β. Α. του Ι., κάτοικο…, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Γιαννόπουλο.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή. Την αναίρεση της παραπάνω υπ'αριθμ.1524/2004 απόφασης ζητάει ο αναιρεσείων-Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8/1-3-2005 αίτησή του, που συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 460/2005.

Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Από τις διατάξεις των άρθρων 320 και 321 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, ο κατηγορούμενος κλητεύεται στο ακροατήριο για να δικασθεί με επίδοση σ' αυτόν εγγράφου που περιέχει ακριβή καθορισμό των πράξεων για τις οποίες κατηγορείται, ώστε να μπορεί να προετοιμάσει την υπεράσπισή του. Η ακυρότητα, όμως, από τη μη τήρηση των διατάξεων αυτών είναι σχετική, κατά τη διάταξη του άρθρου 170 § 1 ΚΠΔ σε συνδυασμό με το άρθρο 171 του ιδίου Κώδικα, γιατί αναφέρεται σε προπαρασκευαστικές πράξεις της κυρίας διαδικασίας, γιαυτό και πρέπει, κατά το άρθρο 173 § 1 ΚΠΔ, να προταθεί μέχρι της οριστικής σε τελευταίο βαθμό απόφασης για την κατηγορία, αλλιώς καλύπτεται. Εξάλλου, κατά το άρθρο 502 § 2 του ιδίου Κώδικα, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει εξουσία να κρίνει για εκείνα μόνο τα μέρη της πρωτόδικης απόφασης, στα οποία αναφέρονται οι λόγοι της έφεσης. Αν όμως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο επανέλθει, χωρίς σχετικό λόγο έφεσης, και εξετάσει, μετά από ένσταση του κατηγορουμένου- εκκαλούντος, την καλυφθείσα με την εμφάνισή του στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και την μη αντίρρησή του στην πρόοδο της δίκης ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος, στη συνέχεια δε απαγγείλει την ακυρότητά του, υπερβαίνει την εξουσία του και δημιουργείται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Θ' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης.

2. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 58253/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχαν καταδικασθεί οι τότε κατηγορούμενοι H. συζ. A. P. και A. B. για συκοφαντική δυσφήμηση, οι εν λόγω κατηγορούμενοι είχαν προτείνει ένσταση ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος λόγω αοριστίας του, οποία είχε απορριφθεί αιτιολογημένα.

Οι κατηγρούμενοι άσκησαν κατά της απόφασης αυτής έφεση, κατά τη συζήτηση της οποίας επανέφεραν την απορριφθείσα με την πρωτόδικη απόφαση ένσταση για ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος, για τους λόγους που επικαλέσθηκαν στην ένστασή τους. Το Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 1524/2005 απόφασή του, δέχθηκε την ένσταση αυτή και ακύρωσε το κλητήριο θέσπισμα.

Έτσι όμως, ενόψει του ότι από την παραδεκτή επισκόπηση της έκθεσης έφεσης των κατηγορουμένων δεν προκύπτει ότι αυτοί είχαν περιλάβει και λόγο έφεσης κατά της απορριπτικής της ένστασής τους για ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος, το δικάσαν Εφετείο με την κήρυξη ακυρότητας, η οποία, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν, είχε καλυφθεί, αντί να προχωρήσει στην κατ' ουσία έρευνα της υπόθεσης, υπερέβη την εξουσία του και επομένως ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Θ' ΚΠΔ μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης που άσκησε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου είναι βάσιμος και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1524/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο παραπάνω Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, που την είχαν δικάσει προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ