Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of summons for necessary co-appellants in joint appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible against all parties because the appellant failed to summon necessary co-appellants required for joint litigation. The case involved multiple creditors challenging a court order regarding the ranking of claims against a debtor, where the court had previously ruled that such claims must be adjudicated together to avoid contradictory decisions. The court held that since the appeal was filed by only one creditor without summoning the others who were legally necessary co-appellants, the proceedings could not proceed.
Legislator headnote
AI generatedArticles 286(a), 287, 291, 292 of the Code of Civil Procedure; Article 573(1) of the same Code; Articles 1846 and 1847 of the Civil Code: An appeal is inadmissible if necessary co-appellants are not summoned to participate in the hearing, rendering the proceedings void for all parties.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 452 / 2024 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 452/2024
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Ευτύχιο Νικόπουλο και Βαρβάρα Πάπαρη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Νοεμβρίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος - καλούντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην …, και ήδη από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, και στην προκειμένη περίπτωση και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. … κατοικοεδρεύοντα στην … και τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. …, κατοικοεδρεύοντα στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Θεόδωρο Στριλάκο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ών η κλήση: 1) Α. Μ. του Λ., 2) Χ. Μ. του Λ., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αποβιώσαντος αρχικά αναιρεσιβλήτου Λ. Μ. του Ι., οι οποίες παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Απόστολου Παπαχαράλαμπου και κατέθεσαν προτάσεις, 3) Π. χήρας Λ. Μ., κατοίκων …, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου του αποβιώσαντος αρχικά αναιρεσιβλήτου Λ. Μ. του Ι., 4) Θ. Γ. του Ε., κατοίκου …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Παπαχαράλαμπο. και κατέθεσαν προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από … ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος και τις από … και … ανακοπές νομικών προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο …. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 34/2017 του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από … αίτησή του και τους από … και … πρόσθετους λόγους αυτής. Κατά την συζήτηση της αιτήσεως και των προσθέτων αυτής λόγων στην δικάσιμο της 15/11/2021 έγινε δήλωση βιαίας διακοπής ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο και το ήδη αναιρεσείον την επανάφερε για συζήτηση με την από … κλήση του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αυτής και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α, 287, 291 και 292 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ.1 του ίδιου Κώδικα και στην αναιρετική δίκη, σε συνδυασμό και με τις διατάξεις των άρθρων 1846 και 1847 ΑΚ, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται αν, μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος.
Η διακοπή επέρχεται από τη γνωστοποίηση προς τον αντίδικο του λόγου διακοπής με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός του ακροατηρίου κατά την επιχείρηση της διαδικαστικής πράξης από εκείνον που έχει δικαίωμα να επαναλάβει τη δίκη ή και από εκείνον που μέχρι την επέλευση του θανάτου ήταν πληρεξούσιος του θανόντος.
Ως διάδικος υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης, στην περίπτωση θανάτου του αρχικού διαδίκου, νοείται ο καθολικός του διάδοχος (κληρονόμος του). Η δίκη που διακόπηκε μπορεί να επαναληφθεί είτε εκουσίως ρητώς με δήλωση των κληρονόμων του θανόντος στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση, ακόμα και ταυτόχρονα με τη δήλωση διακοπής, εφόσον παρίσταται ο αντίδικος, είτε με την επίδοση ιδιαιτέρου δικογράφου ή και με εξώδικη δήλωση, αλλά και σιωπηρώς με την κοινοποίηση κλήσης για συζήτηση της υπόθεσης, είτε και αναγκαστικά με πρόσκληση του αντιδίκου ή του ομοδίκου του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης, ο οποίος μπορεί και χωρίς να έχει προηγηθεί η γνωστοποίηση σ' αυτόν του λόγου της διακοπής, μη επικαλούμενος την έλλειψη της γνωστοποίησης και θεωρώντας τη δίκη διακοπείσα να επισπεύσει την επανάληψη αυτής, που πρέπει να γίνει με κοινοποίηση δικογράφου στους κληρονόμους του θανόντος μετά την παρέλευση της προς αποποίηση της κληρονομιάς τασσόμενης τετράμηνης προθεσμίας από την επαγωγή αυτής(ΑΠ 41/2018).
Από τα διαδικαστικά έγγραφα της υπόθεσης προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο πρώτος αναιρεσίβλητος απεβίωσε στις …, δηλαδή μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, που κατατέθηκε στις …, και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τους μοναδικούς πλησιέστερους συγγενείς του Π. Μ., Α. Μ. και Χ. Μ. (βλ. αντίγραφα της από … ληξιαρχικής πράξης θανάτου της Ληξιάρχου …, του από … πιστοποιητικού εγγυτέρων συγγενών του Δήμου …, των πιστοποιητικών περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης και μη αποποίησης της κληρονομιάς του Ειρηνοδικείου … και μη αμφισβήτησης κληρονομικού δικαιώματος του Πρωτοδικείου …).
Με την από … κλήση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, φέρεται νόμιμα για συζήτηση η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, καθώς και οι από … και … πρόσθετοι λόγοι αυτής, μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 40/15.11.2021 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία διατάχθηκε η βίαιη διακοπή της δίκης ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο και αναβλήθηκε κατά τα λοιπά η συζήτηση της υπόθεσης.
Το αναιρεσείον επισπεύδει την επανάληψη της συζήτησης, καλώντας τους πρώτη,δεύτερη και των τρίτη των καθών η κλήση, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμους του πρώτου αναιρεσίβλητου. Επομένως, η δια της γνωστοποιήσεως του θανάτου του πρώτου αναιρεσίβλητου, διακοπείσα δίκη, νομίμως συνεχίζεται επ' ονόματι των προειρημένων κληρονόμων του.
2. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 974 και 979 παρ. 2 του ΚΠολΔ, η τελευταία από τις οποίες, κατά το άρθρο 1, άρθρο ένατο παρ. 3 του Ν. 4335/2015, εφαρμόζεται, στην προκειμένη περίπτωση, όπως αυτή ίσχυε πριν τροποποιηθεί από το άρθρο 1, άρθρο όγδοο, παρ. 2 του ίδιου Νόμου, αφού η ένδικη επιταγή προς εκτέλεση επιδόθηκε το έτος …, προκύπτει ότι, όταν το πλειστηρίασμα δεν αρκεί για να ικανοποιηθεί εκείνος, υπέρ του οποίου έγινε η εκτέλεση και οι δανειστές, που αναγγέλθηκαν, η κατάταξη των δανειστών, για τη διανομή του, γίνεται μεν με ενιαία πράξη, ως προς όλους, πλην όμως η διαδικασία της κατάταξης δεν είναι αδιαίρετη. Γι` αυτό κάθε δανειστής ασκεί δική του αυτοτελή ανακοπή κατά του πίνακα κατάταξης, που συντάχθηκε και τη στρέφει εναντίον εκείνων μόνο, από τους δανειστές, κατά των οποίων επιδιώκει να εξέλθει νικητής και όχι εναντίον όλων των δανειστών, που αναγγέλθηκαν. Έτσι, μεταξύ των δανειστών, δεν υφίσταται αναγκαστική ομοδικία, κατά την έννοια του άρθρου 76 του ΚΠολΔ και δεν ωφελείται ο ένας δανειστής από την ανακοπή, που άσκησε άλλος δανειστής, ούτε βλάπτεται από την ανακοπή, που απευθύνθηκε κατ' άλλου δανειστή.
Συνεπώς, δεν είναι αναγκαίο η ανακοπή, κατά του πίνακα κατάταξης, να ασκείται από όλους τους δανειστές, ούτε να στρέφεται εναντίον όλων των δανειστών. Για τον ίδιο λόγο και όσα ορίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 68, 74, 76, 556 και 558 παρ. 1 του ΚΠολΔ, το ένδικο μέσο και εν προκειμένω της αναίρεσης, που ασκείται κατά της απόφασης, που εκδόθηκε για την ανακοπή, δεν απευθύνεται, κατ' αρχήν, εναντίον όλων των δανειστών, που μετείχαν στη δίκη ως ομόδικοι, ούτε το ένδικο μέσο, που ασκεί ο ένας από τους ομόδικους δανειστές, μπορεί να το απευθύνει κατά των άλλων ομόδικων του δανειστών.
Όταν, όμως, ασκείται κοινή ανακοπή από ή κατά περισσότερων δανειστών ή συνεκδικάζονται ξεχωριστές ανακοπές, με τις οποίες προσβάλλεται η κατάταξη της ίδιας απαίτησης, (οπότε, για την ύπαρξη ή την ανυπαρξία της απαίτησης, η κατάταξη της οποίας προσβάλλεται, δεν είναι λογικό να εκδοθούν αντίθετες αποφάσεις, υπάρχει δε και ανάγκη αντιπαραβολής και σύγκρισης των απαιτήσεων των περισσότερων ανακοπτόντων μεταξύ τους και με τις απαιτήσεις των περισσότερων, από τους κατ' ων οι ανακοπές), υφίσταται μεταξύ των περισσότερων ανακοπτόντων και των περισσότερων κατ' ων οι ανακοπές αναγκαστική ομοδικία (ΑΠ 476/2021,ΑΠ 21/2020, ΑΠ 1048/2019, ΑΠ 189/2016, ΑΠ 175/2011, AΠ 1026/2010, ΑΠ 1229/2008, ΑΠ 1226/2006).
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι, το Δικαστήριο, σε περίπτωση που δεχθεί ως βάσιμες τις συνεκδικαζόμενες ξεχωριστές ανακοπές, με τις οποίες προσβάλλεται η κατάταξη της ίδιας απαίτησης, θα προσδιορίσει ποιες απαιτήσεις, ποίων ανακοπτόντων και σε ποια έκταση θα καταταγούν, περιοριζόμενο, όμως, πάντοτε μέσα στα όρια του αιτήματος εκάστης ανακοπής.
Επομένως, αν με τη μία ανακοπή προσβάλλεται η κατάταξη της απαίτησης του καθού δανειστή στο σύνολό της, ενώ με άλλη συνεκδικαζόμενη ανακοπή προσβάλλεται η ίδια μεν απαίτηση αλλά μόνον κατά ένα μέρος, ο ανακόπτων στην τελευταία αυτή ανακοπή δεν θα καταταγεί στο αποδεσμευόμενο αλλά μη προσβαλλόμενο με την ανακοπή του μέρος της απαίτησης του καθού, αλλά, αποκλειστικά, στο μέρος αυτό θα καταταγεί μόνον ο ανακόπτων που προσέβαλε με την ανακοπή του το σύνολο της καταταγείσας απαίτησης, αφού ως προς το κονδύλι αυτό δεν υφίσταται αναγκαστική ομοδικία.
Περαιτέρω, κατά το άρθρο 558 ΚΠολΔ, "η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ή των καθολικών διαδίκων τους ή των εντολοδόχων τους. Αν υπάρχει αναγκαστική ομοδικία η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά όλων των ομοδίκων αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη".
Διάδικοι είναι εκείνοι οι οποίοι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι δικάσθηκαν με αυτήν. Εξάλλου το άρθρο 76 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα ορίζει μεταξύ των άλλων ότι όταν η διαφορά επιδέχεται ενιαία μόνο ρύθμιση, οι ομόδικοι που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται και με τους οποίους συνδέονται με το δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας.
Επίσης, στην παρ. 4 του άρθρου 76 ΚΠολΔ ορίζεται ότι η άσκηση ενδίκων μέσων από κάποιον από τους ομοδίκους της παρ. 1 έχει αποτελέσματα και για τους άλλους. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος άσκησε ένδικο μέσο, θεωρούνται από το νόμο ως ασκήσαντες αυτό και οι ομόδικοί του, αν και αδρανούν αυτοί.
Στην περίπτωση δε αυτή (της πλασματικής ασκήσεως του ένδικου μέσου) πρέπει οι μη ασκήσαντες ομόδικοι να καλούνται σε όλες τις συζητήσεις του ενδίκου μέσου (άρθρα 76 παρ. 3 και 110 παρ. 2 ΚΠολΔ), αλλιώς η συζήτηση αυτού κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.
3. Στην προκείμενη περίπτωση, από την, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης αυτής, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με επίσπευση της "A. Τ. Α..Ε.., και δυνάμει της υπ' αριθμ. … έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης, σε συνδυασμό με την υπ' αριθμ. … επαναληπτική περίληψη κατασχετήριας έκθεσης ακίνητης περιουσίας του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο … Δ.
Κ., πλειστηριάσθηκε αναγκαστικά ακίνητο ιδιοκτησίας της καθ' ης η εκτέλεση, (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Π. Γ.. Λ. Α. Β. Κ. Ε. «Ε. και το διακριτικό τίτλο «L.", και ειδικότερα ένα εργοστάσιο εκκοκκίσεως βάμβακος, επί οικοπέδου συνολικής έκτασης 57.920 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση … της κτηματικής περιφέρειας … του Δήμου … Ν.
…, μετά των εντός αυτού κτιριακών, μηχανολογικών και ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, όπως αναλυτικά αυτά περιγράφονται στην ως άνω έκθεση. Το εν λόγω ακίνητο κατακυρώθηκε στην υπερθεματίστρια, Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "A. Ε. Π. Λ. Α. «Ε. και το διακριτικό τίτλο «Α. Λ. Α..Ε.. (επίσης, μη διάδικο), αντί του συνολικού ποσού των 4.000.100,00 ευρώ και συντάχθηκε, σχετικώς, η υπ'αριθμ….
έκθεση δημόσιου αναγκαστικού πλειστηριασμού του συμβολαιογράφου … Γ. Π.. Στη συνέχεια, επειδή το πλειστηρίασμα, που επιτεύχθηκε, δεν επαρκούσε για την ικανοποίηση των απαιτήσεων της επισπεύδουσας και των αναγγελθέντων δανειστών, ο προαναφερθείς συμβολαιογράφος, ως υπάλληλος του πλειστηριασμού, συνέταξε τον υπ' αριθ.
… πίνακα κατατάξεως, με τον οποίο, αφού αφαίρεσε για έξοδα εκτέλεσης το συνολικό ποσό των 35.051,16 ευρώ, κατέταξε στο σύνολο του, από 3.965.048,84 ευρώ (4.000.100 - 35.051,16), πλειστηριάσματος, που είχε απομείνει, τους: i) τη Δ.Ο.Υ. … για απαίτηση εκ ποσού 269.212,76 ευρώ, προερχόμενη από φόρο προστιθέμενης αξίας, μετά των προσαυξήσεων, ii) τους Λ.
Μ. και Θ. Γ., ήδη αναιρεσιβλήτους, δικηγόρους του Πρωτοδικείου …, για το ποσό των 863.467,83 ευρώ έκαστο, για απαίτησή τους προερχόμενη από αμοιβές για παροχή δικηγορικών υπηρεσιών, η οποία τους είχε επιδικασθεί με την υπ' αριθ. 22/2004 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς. Στη συνέχεια διαίρεσε το πλειστηρίασμα σε ποσοστά κατ' άρθρο 977 ΚΠολΔ και κατέταξε σύμμετρα για το ποσό των 656.300,14 ευρώ που αντιστοιχεί στο 1/3 του πλειστηριάσματος, τις αναγγελθείσες κατ' άρθρο 975 αρ. 5 ΚΠολΔ Δ.Ο.Υ.
… και Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ …, στο υπόλοιπο δε ποσό των 2/3, ήτοι στο ποσό του 1.312.600,28 ευρώ κατέταξε την ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "Α. Τ. Α. «Ε. και τον διακριτικό τίτλο «A.» κατ' άρθρο 976 παρ. 2 ΚΠολΔ. Κατά του ως άνω πίνακα κατατάξεως ασκήθηκαν, στο Μονομελές Πρωτοδικείο …, οι εξής ανακοπές: α) η από … ανακοπή της "A.
Τ. Α..Ε.., κατά των ήδη αναιρεσιβλήτων, με την οποίαν αυτή ζήτησε τη μεταρρύθμιση του προσβαλλόμενου πίνακα, προκειμένου να καταταγεί η ίδια και για μέρος του υπολοίπου, από 2.463.890,60 ευρώ, ποσού της απαιτήσεώς της, ως ενυπόθηκη δανείστρια της οφειλέτιδας, με αντίστοιχη αποβολή των καθ' ων αυτή (ανακοπή), ήδη αναιρεσιβλήτων, από το προαναφερθέν ποσό των ευρώ 863.467,83, για το οποίο έκαστος εξ αυτών είχε καταταγεί (863.467,83 + 863.467,83=1.726.935,66).
β) Η από … ανακοπή της "Τ. E. E. A..E.. κατά των ήδη αναιρεσιβλήτων, με την οποία αυτή ζήτησε τη μεταρρύθμιση του ενδίκου πίνακα κατατάξεως, προκειμένου ν' αποβληθούν από την ως άνω κατάταξή τους οι καθ' ων (ήδη αναιρεσίβλητοι) και να καταταγεί η ίδια για μέρος του από 8.478.430,16 ευρώ ποσού της απαιτήσεώς της, ως προσημειούχος και ενυπόθηκη δανείστρια της οφειλέτιδας, με αντίστοιχη αποβολή των κατ' ων αυτή (ανακοπή), ήδη αναιρεσιβλήτων, από το προαναφερθέν ποσό των 1.726.935,66 ευρώ και γ) η από … ανακοπή του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου κατά των ήδη αναιρεσειόντων και της επισπεύδουσας "A.
Τ. Α..Ε.., ως καθολικής διαδόχου της "Α. Τ. Π. Α..Ε.. και της «Ι.» Κ. Λ. Τ. Τ. Ε. Α..Ε..", με την οποία ζήτησε τη μεταρρύθμιση του πίνακα και την κατάταξη αυτού και για μέρος του υπολοίπου, από (7.009.314,97+23.169.024,00+1.617.806,73) =31.796.145 ευρώ, ποσού της απαιτήσεώς της,ως προνομιούχος δανειστής, με αντίστοιχη αποβολή των ως άνω κατ' ων από τα προαναφερθέντα ποσά των 1.726.935,66 ευρώ, συνολικά, για τα οποία κατετάγησαν.
Όλες οι προαναφερθείσες ανακοπές συνεκδικάσθηκαν, από το Μονομελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς, το οποίο με την υπ'αριθμ. 19/2016, οριστική, απόφασή του απέρριψε τις ανακοπές. Κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκαν εφέσεις, ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας, από όλους τους, ως άνω, ανακόπτοντες, οι οποίες, αφού συνεκδικάσθηκαν, απορρίφθηκαν με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση.
Εφόσον, όμως, με τις, ως άνω, υπό στοιχεία: α', β' και γ' ανακοπές προσβάλλεται η κατάταξη της ίδιας απαίτησης και συγκεκριμένα αυτής των ήδη αναιρεσιβλήτων δικηγόρων, για το συνολικό ποσό των (863.467,83 + 863.467,83)=1.726.935,66 ευρώ, για απαιτήσεις τους από παροχή προς την οφειλέτιδα δικηγορικών υπηρεσιών,οπότε, για την ύπαρξη ή την ανυπαρξία της (απαίτησης), δεν είναι λογικό να εκδοθούν αντίθετες αποφάσεις και υπάρχει ανάγκη αντιπαραβολής και σύγκρισης των απαιτήσεων των ως άνω ανακοπτόντων, μεταξύ τους, υφίσταται, σύμφωνα με την προηγούμενη νομική σκέψη της παρούσας, μεταξύ αυτών, αναγκαστική ομοδικία.
Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε μόνον από τον έναν εκ των ως άνω ανακοπτόντων δανειστή, ήτοι από το Ελληνικό Δημόσιο, όχι όμως και από τους λοιπούς ανακόπτοντες, αναγκαίους ομοδίκους του, οι οποίοι αν και θεωρείται μεν κατά τα προεκτεθέντα ότι και αυτοί άσκησαν το ένδικο τούτο μέσο, ωστόσο, όμως, δεν προκύπτει ότι κλητεύθηκαν για να παραστούν κατά τη συζήτηση της προκειμένης αιτήσεως, ούτε και γίνεται επίκληση τέτοιας κλητεύσεως.
Επομένως, πρέπει η παρούσα συζήτηση να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους την παρούσα συζήτηση επί της από … αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου και των από … και … πρόσθετων λόγων, για αναίρεση της υπ' αριθ. 34/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Φεβρουαρίου 2024.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Μαρτίου 2024.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ