452/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 452 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 452/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 11 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Χ. του Σ., κατοίκου ..., ως διάδοχος και μοναδικός κληρονόμος του αποβιώσαντος Σ. Χ. του Π., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Αικατερίνη Κουφάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1)Σ. Γ. συζ. Σ., κατοίκου ..., 2)Γ. Κ. του Ι., ο οποίος δεν παραστάθηκε. Η 1η αναιρεσίβλητη παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου Γεωργίου Βλατάκη, ο οποίος δήλωσε ότι ο 2ος αναιρεσίβλητος απεβίωσε στις …-12-2016 και συνεχίζει τη βιαίως διακοπείσα δίκη η μοναδική κληρονόμος, σύζυγός του Ε. Χ. του Σ., που παραστάθηκε μετά του ιδίου πληρεξουσίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-4-2007 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 23/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 25/2015 Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 14-7-2015 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικήτας Χριστόπουλος, ανέγνωσε την από 21-12-2016 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286 εδ. α', 287 παρ. 1 και 290 ΚΠολΔικ προκύπτει, ότι η βίαιη διακοπή της δίκης, που επέρχεται από το θάνατο του διαδίκου, καθώς και η εκούσια επανάληψη αυτής από τους κληρονόμους του, μπορούν να γνωστοποιηθούν διαδοχικά με ενιαία δήλωση στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση της ιδιότητάς τους ως κληρονόμων, οπότε ακολουθεί αμέσως η συζήτηση της υπόθεσης (Ολ ΑΠ 22/2000). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως αποδεικνύεται, από το προσκομιζόμενο από …-12-2016 αντίγραφο της ληξιαρχικής πράξης θανάτου που συνέταξε ο Ληξίαρχος Αθηνών , στις …-12-2016 αποβίωσε στην Αθήνα ο δεύτερος αναιρεσίβλητος Γ. Κ. . Ο τελευταίος, κατά τον χρόνο του θανάτου του, πλησιέστερο εν ζωή συγγενή και χωρίς διαθήκη κληρονόμο του είχε τη σύζυγό του Ε. Χ., η οποία δεν αποποιήθηκε την κληρονομία και με την ιδιότητά της αυτή, για την οποία δεν υπήρξε αμφισβήτηση, νομίμως δήλωσε, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της, στο ακροατήριο, κατά την, εκφώνηση της υπόθεσης, το θάνατο αυτού και την εκούσια στο όνομά της επανάληψη της διακοπείσας βίαια λόγω του θανάτου του δίκης, η οποία πλέον νομίμως συνεχίζεται.

Mε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 25/2015 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου, η οποία εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔικ 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ).

Συνεπώς, είναι παραδεκτή [ΚΠολΔικ 577 παρ. 1] και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της [ΚΠολΔικ 577 παρ. 3 ΚΠολΔικ]. Από τα άρθρα 118 αριθ. 4, 559 αριθ. 1 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔικ συνάγεται ότι για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης περί της από το δικαστήριο της ουσίας παραβίασης κανόνα ουσιαστικού δικαίου πρέπει σ' αυτόν να καθορίζεται, πλην άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη (όπως ορισμένο άρθρο ορισμένου νόμου) του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε [ολΑΠ 18/2005].

Στην προκείμενη περίπτωση ο πρώτος λόγος της αναίρεσης , με τον οποίο γίνεται επίκληση του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, είναι απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρεται σ' αυτόν η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε, καθώς και το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα του Δικαστηρίου της ουσίας.

Έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης για την οποία ιδρύεται ο από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔικ λόγος αναίρεσης υπάρχει, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στην συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της ουσιαστικού δικαίου διάταξης που εφαρμόστηκε η περί της μη συνδρομής τούτων που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο από τη διάταξη αυτή λόγος αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο α) ότι η απόφαση στερείται παντελώς αιτιολογιών ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, στην περίπτωση δε της ανεπάρκειας ή αντίφασης των αιτιολογιών, ποίες επί πλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιέχει, στη δε περίπτωση των αντιφατικών αιτιολογιών, πού εντοπίζεται η αντίφαση β) ο πραγματικός ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση κλπ) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωση του, και η σύνδεση του με το διατακτικό γ) η νόμιμη βάση ήτοι η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και μάλιστα ενάριθμα και δ) οι παραδοχές του δικαστηρίου, με πληρότητα και όχι αποσπασματικά, υπό τις οποίες συντελέστηκε η παραβίαση.

Στην προκείμενη περίπτωση και ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης είναι απαράδεκτος λόγω αοριστίας , γιατί αν και αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ πλημμέλεια περί ανεπάρκειας , ασάφειας και αντιφατικότητας των αιτιολογιών της, δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο α) σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών δηλαδή ποια είναι τα επιπλέον περιστατικά, που ήταν αναγκαία για την πληρότητα των αιτιολογιών αυτής και ποιες είναι οι αντιφατικές αιτιολογίες της, β) ο πραγματικός ισχυρισμός του αναιρεσείοντος και τα πραγματικά περιστατικά που πρότεινε για τη θεμελίωσή του και η σύνδεση του με το διατακτικό και γ) η νόμιμη βάση ήτοι η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και μάλιστα ενάριθμα.

Οι περαιτέρω διαλαμβανόμενες αιτιάσεις στον ίδιο λόγο είναι απαράδεκτες, καθ' όσον με αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας , σε σχέση με την ταυτότητα του επιδίκου και την απόκτηση της κυριότητας αυτού από τον αναιρεσείοντα, που δεν υπόκεινται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (ΚΠολΔικ 561 παρ. 1).

Ο από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ τρίτος λόγος αναίρεσης, της μη λήψης υπόψη πραγμάτων που προτάθηκαν ή της λήψης πραγμάτων που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στη δίκη, είναι προεχόντως απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, καθ' όσον ο αναιρεσείων δεν αναφέρει στο δικόγραφο της αναίρεσης, όπως τούτο επιβάλλεται από τα άρθρα 118 αρ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔικ, τους αυτοτελείς ισχυρισμούς (πράγματα) που προτάθηκαν από τον ίδιο ή δεν προτάθηκαν από τους αναιρεσίβλητους και έλαβε υπόψη το Εφετείο. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης , να διαταχθεί , κατ' άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔικ η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου που καταβλήθηκε και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων κατά το νόμιμο αίτημα αυτών [ΚΠολΔικ 176, 183, 191 παρ.2].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 14.7.2015 αίτηση αναίρεση της 25/2015 απόφασης του Εφετείου Αιγαίου.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου που καταβλήθηκε. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων [2.700] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαρτίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ