452/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 452 / 2013 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 452/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΥΦΛΩΝ" (ΚΕΑΤ), που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Νικολαΐδη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. χας Γ. Γ., το γένος Γ. Σ., 2) Δ. Γ. του Γ. και 3) Κ. Γ. του Γ., όλων κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Πετρόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-8-1998 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την διά των προτάσεων ασκηθείσα πρόσθετη υπέρ του ήδη αναιρεσείοντος παρέμβαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6245/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4295/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 28-4-2011 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος διάβασε την από 4-9-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρ. 82 εδάφ. 3 του ΚΠολΔ, αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από την διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρ. 81 § 3 του ίδιου Κώδικα, η οποία ορίζει, ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από τον διάδικο που επισπεύδει την δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αίτησης αναίρεσης που γίνεται είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθρ. 568 του ΚΠολΔ), πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο και είχε στην δίκη επί της ουσίας, από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, την ιδιότητα του προσθέτως υπέρ κάποιου από τους κυρίους διαδίκους παρεμβαίνοντος, για να ενημερώνεται αυτός ως προς την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ένδικου μέσου της αναίρεσης και να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του.

Έτσι, από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 § 1 του Συντάγματος και το άρθ. 558 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ο προσθέτως παρεμβάς πρέπει να καλείται στην συζήτηση της αναίρεσης, καθόσον χωρίς την κλήτευσή του παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης, ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερόμενες διατάξεις, διαφορετικά δημιουργείται απαράδεκτο της συζήτησης της αίτησης αναίρεσης (άρθρο 576 § 3 ΚΠολΔ), το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπάγγελτα από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 1462/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση εισάγεται για συζήτηση η από 28-4-2011 αίτηση του ΝΠΔΔ "Κέντρο Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών (ΚΕΑΤ)" για αναίρεση της 4295/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την σειρά του οικείου πινακίου κατά την αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης αυτής μετ' αναβολή δικάσιμο παρέστησαν τόσο το αναιρεσείον όσο και άπαντες οι αναιρεσίβλητοι.

Περαιτέρω, στην δίκη που άρχισε με την από 4-8-1988 αγωγή των αναιρεσιβλήτων κατά του αναιρεσείοντος και όπως προκύπτει από την εκδοθείσα επ' αυτής 6245/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και την κατ' έφεση και ήδη αναιρεσιβαλλομένη 4295/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας παρενέβη προσθέτως υπέρ του ως άνω εναγομένου αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ (με αυτοτελή, όπως χαρακτηρίσθηκε, παρέμβαση) ο Υπουργός Οικονομικών, ο οποίος είχε εκπροσωπηθεί και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και στο Εφετείο και κατά του οποίου, μάλιστα, εστρέφοντο οι αντίθετες εφέσεις αμφοτέρων των κυρίων διαδίκων μερών.

Ο προσθέτως αυτός υπέρ του αναιρεσείοντος παρεμβάς δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την σειρά του οικείου πινακίου κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Όπως, όμως, προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας, τόσο το αναιρεσείον, που επισπεύδει την συζήτηση της υπόθεσης, όσο και οι αναιρεσίβλητοι δεν επικαλούνται ότι κλήτευσαν τον ως άνω προσθέτως παρεμβάντα στην συζήτηση, ούτε, άλλωστε, προκύπτει τέτοια κλήτευσή του με την προσκομιδή σχετικής έκθεσης επίδοσης.

Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με τα παραπάνω, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της από 28-4-2011 αίτησης του ΝΠΔΔ "Κέντρο Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών (ΚΕΑΤ)" για αναίρεση της 4295/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ως προς όλους τους διαδίκους.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαρτίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Μαρτίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ