Legislator Case Law & Legislation
452/2010 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against labor court ruling on equal pay for equal work in public utility sector.

Case Number 452/2010
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece dismissed the appeal filed by ten employees against the Athens Court of Appeal's decision regarding their employment with the Public Power Corporation. The employees argued that the lower court failed to consider specific documents and witness testimonies proving their high-level responsibilities and specialized work. The court ruled that the appellate court had properly evaluated all evidence and did not distort the content of the disputed administrative decision, thereby upholding the original judgment on equal pay.

Legislator headnote

AI generated

Articles 288 of the Civil Code; Article 119 of the EEC Treaty; Article 22(1)(b) of the Constitution: The principle of equal pay for equal work is a matter of public order, granting workers the direct right to claim equal remuneration from an employer who pays different rates to employees in the same category performing identical services under the same conditions.

Keywords

AI generated
equal pay for equal work public order principle labor dispute appeal Public Power Corporation witness testimony admissibility distortion of evidence judicial review standard

Cited Legislation

AI generated
Article 288 of the Civil Code
Article 119 of the EEC Treaty
Article 22(1)(b) of the Constitution
Article 9(1) of the Personnel Status Regulations of the Public Power Corporation
Article 559(20) of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 452 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Η ισότητα της αμοιβής των εργαζομένων, που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, έχουν τα ίδια προσόντα και παρέχουν, υπό τις ίδιες συνθήκες, την ίδια εργασία, όταν πρόκειται για οικειοθελή παροχή του εργοδότη, επιβάλλεται τόσο από το άρθρο 288ΑΚ, όσο και από τα άρθρα 119 της συνθήκης της ΕΟΚ και 22 παρ. 1 περ. β΄του Συντάγματοςκαι επιβάλλει την ισότητα της αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας. Από τα ίδια άρθρα απορρέει και η αρχή της ίσης μεταχείρισης. Από την άνω συνταγματική ρύθμιση συνάγεται κανόνας δημόσιας τάξης, με τον οποίο παρέχεται απευθείας στον εργαζόμενο το δικαίωμα να αξιώσει από τον εργοδότη την οικειοθελή παροχή που αυτός καταβάλλει σε άλλο μισθωτό ή μισθωτούς του, ο οποίος ανήκει στην αυτή κατηγορία και παρέχει τις ίδιες υπό τις αυτές συνθήκες υπηρεσίες, αναξάρτητα από το χρόνο πρόσληψής του.

Αριθμός 452/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 12η Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ1, 2)Χ2, 3) Χ3, 4)Χ4, 5) Χ5, 6) Χ6, 7) Χ7, 8) Χ8, 9) Χ9 και 10) Χ10, κατοίκων όλων .... Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευαγγελία Λουβερδή.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Παπαδημητρίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-12-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1498/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5575/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 9-2-2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Δουλγεράκης διάβασε την από 17-12-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η διάταξη του άρθρου 9 παρ. 1 του Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού της ΔΕΗ, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Β' 1274/1973) με την 2842/1973 απόφαση του Υπουργού Απασχολήσεως, κυρώθηκε με το άρθρο 2 ν.δ. 210/1974 και επέχει ως εκ τούτου ισχύ νόμου, όπως ισχύει μετά τη δημοσίευση της από 23.3.1990 ΣΣΕ Προσωπικού ΔΕΗ (ΦΕΚ Β' 227/1990), ορίζει ότι το Διοικητικό Συμβούλιο δύναται να αποφασίζει περί χορηγήσεως ειδικών επιδομάτων σε ορισμένες κατηγορίες ή ειδικότητες προσωπικού, που έχει ιδιαίτερα προσόντα ή προσφέρει τις υπηρεσίες του σε ορισμένη θέση ή υπό ειδικές συνθήκες ή σε ορισμένο τόπο και εφόσον διαρκεί η τοιαύτη παροχή των υπηρεσιών του.

Εξάλλου, η ισότητα της αμοιβής των εργαζομένων, που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, έχουν τα ίδια προσόντα και παρέχουν, υπό τις ίδιες συνθήκες, την ίδια εργασία, όταν πρόκειται για οικειοθελή παροχή του εργοδότη, επιβάλλεται τόσο από το άρθρο 288 ΑΚ, όσο και από τα άρθρα 119 της συνθήκης της ΕΟΚ και 22 παρ. 1 περ.

β' του Συντάγματος και επιβάλλει την ισότητα της αµοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας. Από τα ίδια άρθρα απορρέει και η αρχή της ίσης μεταχείρισης, η οποία επιβάλλει ισότητα αµοιβής μεταξύ εργαζομένων που ανήκουν στην αυτή κατηγορία και παρέχουν την ίδια υπό τις αυτές συνθήκες και µε τα ίδια προσόντα εργασία, όταν πρόκειται για οικειοθελή εργοδοτική παροχή (µε μονομερή δήλωση ή σύµβαση).

Διαφοροποιήσεις της εν λόγω αµοιβής επιτρέπονται όταν αυτές είναι δίκαιες και εύλογες, ως δικαιολογούμενες από τη συνδρομή ειδικού και σοβαρού κατ' αντικειμενική κρίση, λόγου, τον οποίο προτείνει και αποδεικνύει ο βαρυνόμενος µε την παροχή εργοδότης. Από την άνω συνταγματική ρύθμιση συνάγεται κανόνας δημόσιας τάξης, µε τον οποίο παρέχεται απευθείας στον εργαζόµενο το δικαίωµα να αξιώσει από τον εργοδότη την οικειοθελή παροχή που αυτός καταβάλλει σε άλλο µισθωτό ή µισθωτούς του, ο οποίος, όπως προεκτέθηκε, ανήκει στην αυτή κατηγορία και παρέχει τις ίδιες υπό τις αυτές συνθήκες υπηρεσίες, ανεξάρτητα από το χρόνο πρόσληψής του.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχτηκε τα εξής: Οι αναιρεσείοντες είναι τακτικοί υπάλληλοι της αναιρεσίβλητης ΔΕΗ, που τους προσέλαβε προ ετών µε σύµβαση εξαρτηµένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου, διεπόµενη από τον ισχύοντα από 31-12-1972 Κανονισµό Κατάστασης Προσωπικού ΔΕΗ (ΚΚΠ/ ΔΕΗ), ο οποίος έχει κυρωθεί µε το ν.

δ. 210/1974 και έχει ισχύ νόµου. Ανήκουν σύµφωνα µε το άρθρο 4 του ΚΚΠ/ΔΕΗ στις εξής κατηγορίες: Οι lος έως και 4ος στην κατηγορία ΤΙ (διπλωµατούχοι µηχανικοί), ο 5ος στην κατηγορία Τ3 (τεχνολόγοι) και οι 6ος έως και 10ος στην κατηγορία Τ4 του Κανονισµού (τεχνικοί εν γένει) και υπηρετούν από της πρόσληψής τους στην αναιρεσίβλητη στην Διεύθυνση Περιφέρειας Πελοποννήσου-Ηπείρου (ΔΠΠ-Η).

Στο Βασικό Οργανωτικό Κλιµάκιο (ΒΟΚ) της ΔΠΠ-Η της ΔΕΗ Α.Ε. υπάγονται 14 Μονάδες που ονοµάζονται Περιοχές. Μία εξ αυτών είναι η περιοχή Πατρών. Οι Μονάδες (Περιοχές) αυτές καλύπτουν το σύνολο του γεωγραφικού χώρου της ΔΠΠ-Η. Παράλληλα µε τις Μονάδες αυτές, αλλά ανεξάρτητα από αυτές, στη ΔΠΠ-Η υπάγονται και τέσσερις Τοµείς στην έδρα της, ίδιου οργανωτικού επιπέδου µε τις Περιοχές (Τοµείς ΒΟΚ).

Ένας από τους 4 αυτούς Τοµείς είναι ο Τοµέας Ανάπτυξης και Λειτουργίας Δικτύου (ΤΑΛΔ). Εκάστη από τις 14 Περιοχές αποτελείται από τρεις Διοικητικές υποδιαιρέσεις στάθµης Υποτοµέα ΒΟΚ. Ένας από τους τρεις αυτούς Υποτοµείς είναι και ο Τεχνικός Τοµέας της Περιοχής ... στον οποίο υπάγεται και η δραστηριότητα της λειτουργίας των Δικτύων Μέσης Τάσης το αναφερόµενο στην αγωγή ως ΚΕΔΔ Περιοχής Πατρών.

Από την παραπάνω οργάνωση προκύπτει ότι δεν υφίσταται καµία οργανωτική σχέση των ΚΕΔΔ που ασχολούνται µε την κατανοµή φορτίου σε τοπικό επίπεδο, µε τον τοµέα ΤΑΛΔ. Τα ΚΕΔΔ της ... ανήκουν ιεραρχικά και οργανωτικά στον τεχνικό Τοµέα (Υποτοµέα) της Περιοχής, ο οποίος δεν εξαρτάται από τα ΤΑΛΔ, πράγµα που συµβαίνει όµως στις περιοχές ...

και ..., όπου λόγω της εξειδίκευσης των εργασιών και τα ΚΕΔΔ υπάγονται στον ΤΑΛΔ. Εποµένως οι εργαζόµενοι των ΤΑΛΔ της Πάτρας και οι επικεφαλής τους δεν έχουν την οργανωτική εποπτεία των ΚΕΔΔ, αλλά την απλή επιτελική εποπτεία. Με το υπηρεσιακό σηµείωµα ΔΚΣΔ/Φ/3161Β16/9-6-2001 της Διεύθυνσης Κατασκευών και Συντήρησης Δικτύων της αναιρεσίβλητης, το ΚΕΔΔ περιοχής Πατρών έχει ορισθεί ως περιφερειακό ΚΕΔΔ σε 6 νοµούς (Αχαϊας, Ηλείας, Κορινθίας, Αιτωλοακαρνανίας, Ζακύνθου, Κεφαλληνίας), αλλά η απόφαση αυτή δεν έχει υλοποιηθεί µέχρι σήµερα και το ΚΕΔΔ περιοχής Πατρών εξακολουθεί να λειτουργεί ως νοµαρχιακό.

Ο πρώτος αναιρεσείων Χ1) από 7-11-2001 είναι προϊστάµενος του Υποτοµέα Ανάπτυξης και Λειτουργίας Δικτύων (ΤΑΛΔ), ο οποίος από 15-4-2002 ονοµάζεται Τοµέας Ανάπτυξης και Λειτουργίας Δικτύων (ΤΑΛΔ) της Διεύθυνσης Περιφέρειας Πελοποννήσου-Ηπείρου. Ο δεύτερο Χ2 καθ' όλο το επίδικο χρονικό διάστηµα ήταν Διευθυντής της Περιοχής Πατρών.

Ο τρίτος Χ3 δεν ανήκε και δεν υπηρέτησε στο Κέντρο Ελέγχου Δικτύων Διανοµής (ΚΕΔΔ) της Περιοχής Πατρών, αλλά το επίδικο χρονικό διάστηµα υπηρέτησε ως Τοµεάρχης Τεχνικής Ανάπτυξης (1.1.2000-31.12.2002) και ως Τοµεάρχης Δικτύου της Περιοχής (1.1.2002 - 31.12.2005), δραστηριότητα του οποίου (Δικτύου) είναι το Κέντρο Ελέγχου Δικτύων Διανοµής της Περιοχής Πατρών.

Όµως µε την πρώτη ιδιότητα ασχολήθηκε κυρίως µε άλλες εργασίες, όπως συντήρησης δικτύου και αποκατάστασης βλαβών, ενώ µε τη δεύτερη ιδιότητα και πάλι κυρίως µε άλλες εργασίες, όπως µελέτες και κατασκευές, δηλαδή αντικείµενα που δεν έχουν καµία σχέση µε την κατανοµή φορτίου. Ο τέταρτος Χ4 υπηρέτησε στον Τεχνικό Τοµέα της Περιοχής Πατρών σε θέµατα µελετών, λειτουργίας, κατασκευών και ως εντεταλμένος μηχανικός, δηλαδή και αυτός δεν έχει κύρια σχέση με το αντικείμενο των ΚΕΔΔ, δηλαδή την κατανομή φορτίου.

Το Κέντρο Ελέγχου Δικτύων Διανομής (ΚΕΔΔ) της Περιοχής Πατρών, στο οποίο εργάζονται οι υπόλοιποι αναιρεσείοντες, έχει την ευθύνη διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας μέσης και χαμηλής τάσης της περιοχής προς κατανάλωση, ελέγχουν το σύνολο των εγκαταστάσεων μέσης τάσης της περιοχής Πατρών και η αποστολή τους είναι η συνεχής τροφοδότηση των καταναλωτών της περιοχής, στο πλαίσιο οικονομικής και αξιόπιστης λειτουργίας του Συστήματος, ώστε να ελαχιστοποιείται ο χρόνος της οφειλόμενης σε βλάβες διακοπής.

Σε περίπτωση διακοπής αναλαμβάνουν την ευθύνη της διατήρησης της ισορροπίας του συστήματος σε τοπικό επίπεδο, αλλά και της επιλεκτικής τροφοδότησης σημαντικών καταναλωτών της περιοχής για την εξασφάλιση της λειτουργίας της κρατικής μηχανής. Με την υπ' αρ. 207/1991 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης ΔΕΗ εγκρίθηκε η χορήγηση ειδικού επιδόματος συντονισμού παραγωγής και κατανομής φορτίου, σε ποσοστό 20% επί του βασικού μισθού, στο προσωπικό της Διεύθυνσης Εκμετάλλευσης Μεταφοράς, Κατηγοριών ΤΙ, Τ2, Τ3 και Τ4, που εδρεύει στο ...

και Κρήτη και έχει ως αποκλειστικό αντικείμενο το συντονισμό και έλεγχο της παραγόμενης ενέργειας, την κατανομή φορτίου και την εκμετάλλευση και λειτουργία του Διασυνδεδεμένου Εθνικού Συστήματος Μεταφοράς, καθώς και του Συστήματος Μεταφοράς Κρήτης. Στη συνέχεια με την υπ' αρ. 9/17-1-1995 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης επεκτάθηκε η χορήγηση του επιδόματος αυτού και στο προσωπικό της Διεύθυνσης Εκμετάλλευσης Μεταφοράς των Κατηγοριών ΤΙ, Τ2, Τ3 και Τ4, που εδρεύει στην Πτολεμαϊδα, Άγιο Στέφανο και Ρόδο και έχει ως αποκλειστικό αντικείμενο το συντονισμό και έλεγχο της παραγόμενης ενέργειας, την κατανομή φορτίου και την εκμετάλλευση και λειτουργία του Διασυνδεδεμένου Εθνικού Συστήματος Μεταφοράς, καθώς και του Συστήματος Μεταφοράς Κρήτης-Ρόδου.

Επίσης το επίδομα αυτό χορηγήθηκε και σε μισθωτούς του Υποτομέα Λειτουργίας Συστήματος του ΤΑΛΔ της Διεύθυνσης Περιφέρειας Αττικής (ΔΠΑ), σε εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων που έγιναν αμετάκλητες, με τις οποίες κρίθηκε ότι όλοι οι εργαζόμενοι του ΤΑΛΔ (και όχι μόνο οι εργαζόµενοι του Υποτοµέα Λειτουργίας Συστήµατος αυτού) εκτελούν τις ίδιες ακριβώς εργασίες µ' εκείνους στους οποίους είχε χορηγηθεί το επίδοµα, ενώ µετά την έκδοση των αποφάσεων αυτών, τα αρµόδια όργανα της εναγοµένης ενέκριναν τη χορήγηση του ίδιου επιδόµατος και σε άλλους εννέα (9) εργαζόµενους στον ίδιο παραπάνω Υποτοµέα της Διεύθυνσης Περιφέρειας Αττικής και σε 18 εργαζόµενους στη Διεύθυνση Περιφέρειας Μακεδονίας-Θράκης, κρίνοντας ότι είχαν το ίδιο αντικείµενο εργασίας µε τους συναδέλφους τους που είχαν λάβει το επίδοµα, δυνάµει των παραπάνω δικαστικών αποφάσεων, καθώς και σε 4 εργαζόµενους του Υποτοµέα Τηλελέγχου Συστήµατος και σε 2 εργαζόµενους των Υποτοµέων Προστασίας και Μετρήσεων και Μελετών Λειτουργίας, µετά την έκδοση οριστικών δικαστικών αποφάσεων επί αγωγών που οι συγκεκριµένοι είχαν ασκήσει, στην άµεση εκτέλεση των οποίων προέβη η αναιρεσίβλητη, χωρίς καν ν' ασκήσει έφεση, αποδεχόµενη προφανώς, ότι όλοι οι ως άνω εργαζόµενοι δικαιούνταν να λάβουν το παραπάνω επίδοµα.

Έτσι, µέχρι σήµερα, από τους 700 περίπου µισθωτούς που εργάζονται σε ΚΕΔΔ Περιοχών, το ένδικο επίδοµα λαµβάνουν, είτε οικειοθελώς είτε κατόπιν δικαστικών αποφάσεων, όπως συνοµολογείται από την αναιρεσίβλητη, ενενήντα (90) περίπου µισθωτοί. Η τελευταία με την παραπάνω υπ' αρ. 207/1991 απόφαση του Διοικητικού της Συμβουλίου χορήγησε το επίδομα αυτό στους μισθωτούς οι οποίοι εργάζονται αποκλειστικά στη μεταφορά φορτίου, δηλαδή έχουν τη διαχείριση του ρεύματος υψηλής τάσης, η αστοχία στην οποία έχει ευρύτατες συνέπειες για την κατανομή του φορτίου σε εθνικό επίπεδο και στην εξοικονόμηση ενέργειας.

Δηλαδή οι μισθωτοί στους οποίους χορηγείται το επίδομα αυτό, συμμετέχουν στην εξασφάλιση της ισορροπίας του ηλεκτρικού φορτίου σε όλη τη χώρα, όντας και για το λόγο αυτό ενταγμένοι στο Διασυνδεδεμένο Δίκτυο. Ενταγμένοι δε στο Διασυνδεδεμένο δίκτυο μεταφοράς είναι και οι μισθωτοί του ΔΕΣΜΗΕ, εφόσον το Εθνικό Κέντρο Κατανομής Φορτίου ανήκει στη ΔΕΣΜΗΕ, γι' αυτό και λαμβάνουν το επίδομα αυτό.

Αντίθετα σχετικά με τους αναιρεσείοντες αποδείχθηκαν τα εξής:α)δεν διαχειρίζονται εγκαταστάσεις υψηλής τάσης, αλλά μόνο γραμμές μέσης τάσης, β) δεν επεμβαίνουν στη μεταφορά του ηλεκτρικού ρεύματος από τα μέρη παραγωγής (Ατμοηλεκτρικούς και Υδροηλεκτρικούς Σταθμούς) μέσω του δικτύου υψηλής τάσης (πυλώνες κλπ) 400 KV, όπως οι λαμβάνοντες το επίδομα, αλλά μόνο στη διανομή του μετατραπέντος, μέσω των μετασχηματιστών υποβιβασμού σε μέσης τάσης, ρεύματος 20 KV, γ)στο ΚΕΔΔ Πατρών, στο οποίο εργάζονται οι έξι τελευταίοι από αυτούς, το φορτίο χαμηλής τάσης που διαχειρίζονται, ανέρχεται σε ποσοστό 1-2% του εθνικού φορτίου, ενώ στο ΚΕΔΔ Αττικής το ίδιο ποσοστό ανέρχεται σε 45% περίπου του συνόλου του φορτίου Διανομής του Εθνικού Συστήματος, η τόσο δε σημαντική διαφορά στην ποσότητα της διαχείρισης ενέργειας απαιτεί μεγαλύτερη ευθύνη λόγω της μεγαλύτερης πολυπλοκότητας των χειρισμών, δ) αναλαμβάνουν τη διατήρηση της ισορροπίας του συστήματος σε τοπικό επίπεδο, ενώ εκείνοι που λαμβάνουν το επίδομα εξασφαλίζουν την ισορροπία σε εθνικό επίπεδο, δηλαδή είναι εκείνοι που φροντίζουν να μην συμβεί black-out, ε) διαχειρίζονται ταυτόχρονα λίγες δεκάδες γραμμών μέσης τάσης (30-40), ενώ εκείνοι που λαμβάνουν το επίδομα και όταν ακόμη διαχειρίζονται γραμμές μέσης τάσης και πάλι το έργο τους δεν συγκρίνεται, διότι το έργο τους χαρακτηρίζεται από αυξημένη ευθύνη λόγω της ποσότητας της διαχειριζόμενης ενέργειας, αφού διαχειρίζονται ταυτόχρονα πολλές εκατοντάδες γραμμές μέσης τάσης, ενώ οι μισθωτοί των περιοχών, όπως αναφέρθηκε, µόλις ορισµένες δεκάδες, στ) η διαχείριση γραµµών υψηλής τάσης έχει µεγαλύτερη ευθύνη, διότι η βλάβη σε περίπτωση γραµµών υψηλής τάσης συµπαρασύρει και πλήθος γραµµών µέσης τάσης σε ευρύτατες περιοχές και στη συνέχεια χαµηλής τάσης γραµµές και είναι δυνατό έτσι να µείνει χωρίς ρεύµα µια ολόκληρη περιφέρεια από πολλούς νοµούς της χώρας.

Αντίθετα η διαχείριση γραµµών µέσης τάσης, µε την οποία µόνο ασχολούνται οι αναιρεσείοντες, δεν αφορά την ισορροπία του δικτύου σε εθνική βάση και δεν συνεπάγεται διακοπές, σε περίπτωση βλάβης, παρά µόνο στο συγκεκριµένο τµήµα της γραµµής µέσης τάσης που υπάρχει διακοπή, ήτοι σε µικρή περιοχή και ζ)οι µισθωτοί που παίρνουν το επίδοµα απασχολούνται µε την ισορροπία του φορτίου σε εθνική βάση ή σε ευρύτερες περιφέρειες, γι' αυτό και εργάζονται µπροστά από τις τεράστιες οθόνες, έκτασης δωµατίων, γιατί είναι τεράστιος ο αριθµός των δεδοµένων που πρέπει να επεξεργάζονται και ο χειρισµός της κατανοµής φορτίου γίνεται απευθείας µέσω των πάνελ µε σύστηµα τηλεχειρισµού, ενώ στην ...

υπάρχει µόνο ως σχήµα η απεικόνιση των γραµµών και οι ενάγοντες εργάζονται µπροστά από την οθόνη ενός κοινού υπολογιστή. Δηλαδή στην ουσία το πάνελ δεν λειτουργεί και έχει εγκατασταθεί ενόψει της µελλοντικής µετατροπής του σε Περιφερειακό ΚΕΔΔ, πράγµα που δεν έχει ακόµη υλοποιηθεί. Έτσι, µέχρι σήµερα στην ...

η εργασία γίνεται µέσω των κοινών υπολογιστών, στους οποίους εµφανίζονται τα στοιχεία και εκεί ρυθµίζεται η κατανοµή και όχι στα πάνελ, όπως συµβαίνει στην Αττική. Κατόπιν αυτών αποδεικνύεται ότι οι αναιρεσείοντες δεν παρέχουν την ίδια εργασία και δεν εκτελούν όµοια καθήκοντα από άποψης βαρύτητας, ευθύνης και σηµασίας για την επιχείρηση της ΔΕΗ µε τους µισθωτούς που λαµβάνουν το ένδικο επίδοµα.

Ειδικότερα το αντικείµενο της απασχόλησής τους δεν σχετίζεται µε το συντονισµό και έλεγχο της παραγόµενης ενέργειας από τις διάφορες Μονάδες Παραγωγής Ηλεκτρικής ενέργειας, ούτε µε την κατανοµή και ισορροπία της παραγόµενης ενέργειας και της ζήτησης φορτίων µέσω των δικτύων υψηλής τάσης. Το αντικείµενό τους περιορίζεται στη διανοµή της ηλεκτρικής ενέργειας στους καταναλωτές µέσω των δικτύων χαµηλής και µέσης τάσης, πράγμα που διαφοροποιεί τα καθήκοντα ως προς τη σημασία τους για τη ΔΕΗ.

Κατά συνέπεια η άρνηση της εναγομένης να καταβάλει το παραπάνω επίδομα, το οποίο συνιστά οικειοθελή παροχή και στους αναιρεσείοντες, αν και αυτοί ανήκουν στις ίδιες κατηγορίες ΤΙ, Τ3 και Τ4, με τους συναδέλφους τους, οι οποίοι εργάζονται στη Διεύθυνση Εκμετάλλευσης Μεταφοράς που εδρεύει στο ..., δεν συνιστά παραβίαση της προαναφερόμενης αρχής της ίσης μεταχείρισης έναντι αυτών, αφού το αντικείμενο της εργασίας τους, όπως αυτό εξειδικεύτηκε παραπάνω, δεν είναι ταυτόσημο με εκείνο των συναδέλφων τους που εργάζονται στην ίδια διεύθυνση εκμετάλλευσης μεταφοράς στις ως άνω περιοχές, αφού αποδείχθηκε ότι στην πραγματικότητα υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση ως προς την τάση του διαχειριζόμενου ρεύματος, την ποσότητα αυτού, στην ευθύνη των επιφορτισμένων μισθωτών με το έργο της διανομής και στις συνέπειες για το κοινωνικό σύνολο σε περίπτωση προβλημάτων, και η εξαίρεσή τους από την καταβολή του άνω επιδόματος για το λόγο αυτό δεν είναι αδικαιολόγητη.

Με βάση τ' ανωτέρω περιστατικά το Εφετείο έκρινε ότι η παρεχομένη από τους αναιρεσείοντες εργασία δεν είναι ίδια ποιοτικώς και ποσοτικώς με την παρεχομένη από τους εργαζομένους στα κέντρα κατανομής φορτίου, στους οποίους χορηγήθηκε το ανωτέρω επίδομα και επομένως η αναιρεσίβλητη, η οποία δεν χορήγησε το επίδικο επίδομα και στους αναιρεσείοντες, δεν παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.

Ακολούθως δε εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε αποφανθεί αντιθέτως, και απέρριψε την ένδικη αγωγή, με την οποία ζητούσαν οι αναιρεσείοντες να επιδικασθεί σ' αυτούς το ανωτέρω επίδομα για το χρονικό διάστημα των ετών 2000 έως και 2005, κατ' εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως. Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του επαρκείς, σαφείς και δίχως αντιφάσεις, αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής των προαναφερομένων διατάξεων των άρθρων 288 ΑΚ, 22 παρ. 1 του Συντάγματος και 119 της Συνθήκης της ΕΚ.

Επομένως ο σχετικός από το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ πρώτος λόγος της αναιρέσεως είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 11 περ. γ' του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ ιδρύεται, αν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη, κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, όλα τα αποδεικτικά έγγραφα, που παραδεκτώς και νομίμως προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήταν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος κατ' ουσία, όταν βεβαιώνεται στην απόφαση, ότι έχουν ληφθεί υπόψη τα συγκεκριμένα έγγραφα, για τα οποία προτείνεται ο λόγος αναιρέσεως ή ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα προσκομισθέντα με επίκληση από τους διαδίκους έγγραφα, έστω και χωρίς να γίνεται ειδική μνεία ή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εφόσον από τη γενική αυτή διαβεβαίωση σε συνδυασμό προς τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν καταλείπεται καμιά αμφιβολία, ότι έχουν ληφθεί υπόψη και τα επίμαχα έγγραφα.

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες, όπως προκύπτει από τις προτάσεις των στο Εφετείο, προς αντίκρουση της έφεσης της αναιρεσίβλητης και απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού των περί παροχής εργασιών υψηλής ευθύνης και εξειδίκευσης στο ΚΕΔΔ της περιοχής ..., επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, μεταξύ άλλων, τα υπ' αριθ. :...υπηρεσιακά σημειώματα του Διευθυντή περιοχής ..., την 131/2001 απόφαση του Διευθύνοντος Συμβούλου της αναιρεσίβλητης και το 1951/21-8-2002 έγγραφο του Γ.

Περιστέρη. Το Εφετείο, για να καταλήξει στην παραπάνω κρίση του, όπως αναφέρεται στην απόφασή του, έλαβε υπόψη του, μεταξύ των άλλων 1)όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα τα οποία οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν και 2)τις καταθέσεις των μαρτύρων, ενός από κάθε πλευρά, που εξετάστηκαν ενόρκως ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου.

Από την άνω γενική διαβεβαίωση, σε συνδυασμό με τις αιτιολογίες της απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο, αν και δεν αναφέρεται ειδικά σ' αυτά, έλαβε υπόψη τα άνω έγγραφα και την κατάθεση του μάρτυρα .... Επομένως δεν υπέπεσε στη πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων που οι αναιρεσείοντες είχαν νομίμως επικαλεστεί και προσκομίσει και ο, εκ της άνω διάταξης, δεύτερος λόγος της αίτησης και ως προς τα δύο σκέλη του, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Για να θεμελιωθεί ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν προέβη στην ερμηνεία του περιεχομένου του ή το έχει συνεκτιμήσει απλώς, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα. Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείοντες με τον τρίτο λόγο της αναίρεσής τους προβάλλουν την αιτίαση ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της 207/1991 απόφασης του Διευθύνοντος Συμβούλου της αναιρεσίβλητης με το να δεχθεί ότι η απόφαση αυτή θέτει διαφοροποιήσεις ως προς το είδος της διαχειριζόμενης τάσης, την ποσότητα της εργασίας, την εμβέλεια της δράσης των εργαζομένων και την αυξημένη ή μη ευθύνη τους. Όμως ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο στην κρίση του κατέληξε ύστερα από εκτίμηση του συνόλου των αποδείξεων και όχι αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το παραπάνω έγγραφο, όπως απαιτεί για την ίδρυση του συναφούς λόγου αναίρεσης το άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες, ως ηττώμενοι, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την, από 9 Φεβρουαρίου 2009, αίτηση των αναιρεσειόντων, για αναίρεση της με αριθμό 5575/2008 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Ιανουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ