452/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 452 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 452/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αιτούντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Μιλτιάδη Κλωνάρη και Δημήτριο Βερβεσό.

Της καθ' ης η αίτηση: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ, ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" και με το διακριτικό τίτλο "SOSCO Α.Ε.", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστράτιο Σταρόγιαννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-12-1991 αγωγή του ήδη αιτούντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 103/1992 του ίδιου Δικαστηρίου και 9056/1992 του Εφετείου Αθηνών. Στη συνέχεια εκδόθηκαν οι, 138/1993 παρεμπίπτουσα και 80/1995 οριστική, αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και η 10067/1995 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Επί της τελευταίας απόφασης ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 1425/1998 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Εκδόθηκε η 1259/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζήτησε η ήδη καθ' ης η αίτηση εταιρία με την από 22-6-2001 αίτησή της. Εκδόθηκε η 1498/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, την αναψηλάφηση της οποίας ζητεί ο αιτών με την από 31-1-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Οι πληρεξούσιοι του αιτούντος ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης αναψηλάφησης και την εξαφάνιση της 1498/2004 απόφασης του Αρείου Πάγου, ο πληρεξούσιος της καθ' ης η αίτηση την απόρριψη της αίτησης αναψηλάφησης, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Το άρθρο 538 Κ.Πολ.Δ. ορίζει ότι "με αναψηλάφηση μπορούν να προσβληθούν οι αποφάσεις των ειρηνοδικείων, των μονομελών και των πολυμελών πρωτοδικείων, των εφετείων και του Αρείου Πάγου, εφόσον δικάζει κατ' ουσίαν", ενώ το άρθρο 580 παρ. 3 του ιδίου κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με το άρ. 31 παρ. 1 ν. 2172/1993 ορίζει ότι "αν ο 'Αρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παρ. 1 και 2 (της υπέρβασης της δικαιοδοσίας και της παράβασης των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα), παραπέμπει την υπόθεση για εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο ισόβαθμο και ομοειδές προς εκείνο το οποίο εξέδωσε την απόφαση που αναιρέθηκε ή στο ίδιο, αν είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι, εφόσον πλέον ο 'Αρειος Πάγος, μετά την αναίρεση της τελεσίδικης απόφασης, δεν δικάζει κατ' ουσίαν την υπόθεση, δεν υπόκεινται οι αποφάσεις του (της Ολομέλειας και των Τμημάτων) ως ακυρωτικού σε αναψηλάφηση (ΟλΑΠ 16/2003). Οσάκις, όμως, μετά την αναίρεση της απόφασης δεν υπάρχει δικονομικά έδαφος προς "περαιτέρω εκδίκαση" της υπόθεσης αλλά υπολείπεται μόνο η διατύπωση του διατακτικού με βάση το περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης και την έκταση της αναίρεσης αυτής, η κατά την πιο πάνω διάταξη παραπομπή σε ισόβαθμο δικαστήριο ουσίας δεν αποτελεί υποχρεωτικό στάδιο δίκης αλλά μπορεί η τελεσίδικη απόφαση για την υπόθεση να εκδοθεί και από τον 'Αρειο Πάγο (Ολ. 25/2001).

Δεν συντρέχει περίπτωση εκδίκασης από τον 'Αρειο Πάγο της ουσίας της υπόθεσης, όταν ο 'Αρειος Πάγος στα πλαίσια έρευνας αίτησης αναίρεσης κατά τελεσίδικης απόφασης δικαστηρίου της ουσίας κρίνει, ότι, με βάση τα ανελέγκτως γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά από το δικαστήριο της ουσίας και τα εκτιθέμενα στην αγωγή, η σχετική αγωγική αξίωση είναι νομικά αβάσιμη και στην συνέχεια για λόγους αυτονομίας της δίκης και επειδή ακριβώς δεν υπάρχει έδαφος για περαιτέρω ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης από το δικαστήριο της ουσίας, δεσμευόμενο από την αναιρετική απόφαση, αναιρεί την προσβληθείσα απόφαση και απορρίπτει το σχετικό αγωγικό αίτημα για τον λόγο ακριβώς αυτό, δηλ.

ως νόμω αβάσιμο. Στην προκειμένη περίπτωση με την 1498/2004 απόφαση του Τμήματος τούτου επί αιτήσεως αναιρέσεως της ήδη καθής η αναψηλάφηση έγινε δεκτό, ότι σύμφωνα με τα ανελέγκτως γενόμενα δεκτά από το Εφετείο Αθηνών με την προσβληθεία 1259/2001 απόφασή του που αποτελεί και την βάση της αγωγής η αξίωση του ενάγοντος, και ήδη αιτούντος την αναψηλάφηση, για την καταβολή αποζημίωσης καταγγελίας δεν θεμελιώνεται στο νόμο και δη τις διατάξεις των άρ. 71 παρ. 1ακ και 18 παρ. 1 και 2 ν. 2190/1920, είναι δηλαδή αβάσιμη κατά νόμο, στην συνέχεια δε με την ίδια απόφαση, που δεσμεύει το δικαστήριο της παραπομπής ως προς την έλλειψη νομικής βασιμότητας της αγωγικής αυτής αξίωσης, εφόσον δεν υπήρχε έδαφος περαιτέρω εκδίκασης της υπόθεσης, κρίθηκε ότι για λόγους οικονομίας της δίκης παρείλκε η παραπομπή της υπόθεσης στο Εφετείο.

Με βάση τις σκέψεις και παραδοχές αυτές αναιρέθηκε με την ως άνω απόφαση η 1259/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, έγινε δεκτή εν μέρει η αίτηση της αναιρεσείουσας εταιρείας (ήδη καθ' ης η αναψηλάφηση) και απορρίφθηκε η αγωγή ως προς το αίτημα επιδίκασης αποζημίωσης λόγω καταγγελίας της σύμβασης του ενάγοντος (τώρα αιτούντος την αναψηλάφηση), με την απόφαση δηλ.

αυτή του Τμήματος τούτου δεν δικάσθηκε η υπόθεση κατ' ουσίαν. Επομένως και σύμφωνα με τα προαναφερθέντα η κρινόμενη από 31-1-2008 και με αριθ. έκθ. κατ. 1/2008 αίτηση του ενάγοντος - αναιρεσίβλητου για αναψηλάφηση της ως άνω 1498/2004 απόφασης του Τμήματος τούτου κατ' άρ. 544 αρ. 7 Κ.Πολ.Δ. λόγω ανεύρεσης νέων, κρισίμων εγγράφων πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη, καταδικασθεί δε ο αιτών στα δικαστικά έξοδα της καθής, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-1-2008 αίτηση του Χ για αναψηλάφηση της 1498/2004 απόφασης του Τμήματος τούτου.

Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα της καθ' ης η αίτηση, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ