Supreme Court dismisses appeal against inheritance judgment regarding public land possession by heirs.

Απόφαση 450 / 2023 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 450/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρουλιώ Δαβίου-Εισηγήτρια, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αθανάσιο Θεοφάνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Οκτωβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Μαγδαληνή Καραγεώργου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. χήρας Χ. Λ., το γένος Π. Π., ως εκ διαθήκης κληρονόμου του αποβιώσαντος την 08-09-2019 αρχικού ενάγοντος - εφεσιβλήτου Χ. Λ. του Ν., κατοίκου ... η οποία και συνέχισε τη βιαίως διακοπείσα δίκη, 2) Ε. Λ. του Ν., κατοίκου ... 3) Κ. Λ. του Ν., κατοίκου ... 4) Π. Λ. του Ν., κατοίκου ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Σχινά, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-10-2015 αγωγή, του ήδη αποβιώσαντος Χ. Λ., και του 2ου, 3ου και 4ου ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 692/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 83/2021 του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον, με την από 27-9-2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι η έκδοση της 83/2021 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου υπήρξε αποτέλεσμα της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής : Με την από 15.10.2015 αγωγή που άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου οι ενάγοντες, ο πρώτος εκ τω οποίων, Χ. Λ.

του Ν., αποβίωσε στις 8.9.2019 και η δίκη συνεχίστηκε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την εκ διαθήκης κληρονόμο του Μ. χήρα Χ. Λ., εξέθεταν, ότι τυγχάνουν συγκύριοι σε ποσοστό 12,50% εξ αδιαιρέτου έκαστος ενός οικοπέδου ευρισκόμενου εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου πόλεως του Παράλιου ... στο Ο.Τ. , εκτάσεως 165,14 τ.μ.

Ότι τη συγκυριότητα του 1/2 εξ αδιαιρέτου του ως άνω ακινήτου, απέκτησαν, κατά τα αναφερόμενα εξ αδιαιρέτου ποσοστά τους με πρωτότυπο τρόπο, ήτοι με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, ασκώντας επί του ιδανικού αυτού μεριδίου του επιδίκου ακινήτου όλες τις αναφερόμενες στην αγωγή εμφανείς υλικές πράξεις νομής με διάνοια κυρίου, για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει την εικοσαετία, προσμετρώντας στο χρόνο της συν\/ομής τους και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου τους, στον οποίο το όλο ακίνητο είχε περιέλθει με παράγωγο τρόπο, με αγορά με το ...

συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Άργους Δημητρίου Ματζουράνη, Ότι το υπόλοιπο 1/2 εξ αδιαιρέτου του ως άνω ακινήτου ανήκε στην κυριότητα της συζύγου του ως άνω δικαιοπαρόχου τους και θεία τους, Δ. χήρα Ε. Κ., στην οποία είχε περιέλθει με παράγωγο τρόπο εκ της κληρονομιάς του συζύγου της που η ίδια αποδέχθηκε με την νόμιμα μεταγραμμένη ...

πράξη αποδοχής κληρονομιάς, της συμβολαιογράφου Άστρους, Μεταξίας Ματσακά, μετά δε τον θάνατο της το εξ αδιαιρέτου αυτό ποσοστό κυριότητάς της επί του εν λόγω ακινήτου περιήλθε στους ενάγοντες, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμους αυτής, την οποία κληρονομιά αποδέχθηκαν με την ... πράξη δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Άστρους Μαρίας Γαλάνη, που καταχωρήθηκε νόμιμα στο Κτηματολογικό Γραφείο Άστρους.

Επικαλούμενοι δε ότι, κατά τη κτηματογράφηση της περιοχής και κατά τον κρίσιμο χρόνο των πρώτων εγγραφών για τα ακίνητα, που βρίσκονται στην περιοχή ... το εν λόγω ακίνητο κατά το ποσοστό του 1/2 εξ αδιαιρέτου που ανήκε αρχικά στην κυριότητα της δικαιοπαρόχου τους, Δ., χήρας Ε. Κ., καταχωρήθηκε στο όνομα αυτής ως δικαιούχου εμπραγμάτου δικαιώματος κυριότητας, κατά το υπόλοιπο όμως 1/2 εξ αδιαιρέτου ποσοστό του, επί του οποίου έχουν αποκτήσει οι ενάγοντες την κυριότητα (συγκυριότητα) κατά τα ως άνω εξ αδιαιρέτου ποσοστά ο καθένας, καταχωρήθηκε στα ως άνω Κτηματολογικά βιβλία με ΚΑΕΚ ...

ως "αγνώστου ιδιοκτήτη", ζήτησαν να διαταχθεί η διόρθωση της εν λόγω ανακριβούς πρώτης εγγραφής ώστε στα οικεία κτηματολογικά φύλλα από το εσφαλμένο "αγνώστου ιδιοκτήτη" να αναγραφεί το ορθό δηλαδή το σχετικό δικαίωμα συγκυριότητάς τους επί του συγκεκριμένου ακινήτου. Το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο με τις έγγραφες προτάσεις του ενώπιον του ως άνω πρωτοβαθμίου δικαστηρίου αρνήθηκε αιτιολογημένα την αγωγή και προέβαλε την ενδιαφέρουσα στην προκειμένη περίπτωση ένσταση .ισχυριζόμενο ότι το επίδικο ουδέποτε ανήκε στην κυριότητα (συγκυριότητα) των εναγόντων, αλλά , αντιθέτως, αποτελούσε ανέκαθεν δασική έκταση και ως εκ τούτου ανήκε στην κυριότητα του ίδιου.

Κατά τη συζήτηση της ως άνω αγωγής ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι προς απόκρουση του προαναφερόμενου ισχυρισμού (ένστασης) του Ελληνικού Δημοσίου, προέβαλαν προφορικά και επανέλαβαν με τις έγγραφες προτάσεις τους, αντένσταση, ισχυριζόμενοι ότι απέκτησαν την κυριότητα (συγκυριότητα) του επιδίκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του άρθρου 4 του ν. 3127/2003.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου, με την 692/2018 οριστική απόφασή του, δέχθηκε ως κατ'ουσίαν βάσιμη την αγωγή, αναγνώρισε τους ενάγοντες ως συγκυρίους του επιδίκου ακινήτου σε ποσοστό κυριότητας 12,50% για τον καθένα, και διέταξε τη διόρθωση στο Κτηματολογικό Βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Άστρους, ώστε αντί της εσφαλμένης καταχώρισης "άγνωστος ιδιοκτήτης" σε ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου του επιδίκου ακινήτου, να καταχωριστούν οι ίδιοι ως (συγ)κύριοι αυτού, κατά ποσοστό 12,50% εξ αδιαιρέτου ο καθένας, με βάση τον πρωτότυπο τρόπο κτήσης κυριότητας με χρησικτησία.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο διέλαβε στις παραδοχές του ότι το επίδικο ακίνητο ουδέποτε αποτέλεσε δασική έκταση, και την επάλληλη σκέψη ότι σε κάθε περίπτωση , ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί ότι είχε θεμελιωθεί κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου, λόγω άσκησης νομής επί αυτού με καλή πίστη για μία τριακονταετία μέχρι την 11.9.1915, αυτή έχει καταλυθεί λόγω συνδρομής στο πρόσωπο των εναγόντων των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 4 του ν. 3127/2003 .

Κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκε έφεση από το Ελληνικό Δημόσιο, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 83/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία η έφεση έγινε τυπικά δεκτή και απορρίφθηκε κατ'ουσίαν. Κατά της αποφάσεως αυτής στρέφεται η από 27.9.2021 αίτηση αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου, η οποία έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα κατά τις διατάξεις των άρθρων 495 παρ. 1 και 4 και 552 Κ.

και 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ., είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρα 571 και 577 Κ.Πολ.Δικ.).

I.Από τις διατάξεις των άρθρων 974, 1041, 1042, 1043 και 1051 του ΑΚ συνάγεται ότι για την κτήση κυριότητας, με τακτική μεν χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής, με καλή πίστη και νόμιμο τίτλο, για μία δεκαετία, με έκτακτη δε χρησικτησία, άσκηση νομής, επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα και στις δύο περιπτώσεις, εκείνου που απέκτησε τη νομή του πράγματος με καθολική ή ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του.

Άσκηση νομής αποτελούν, όταν πρόκειται για ακίνητα, οι υλικές και εμφανείς, πάνω σ'αυτά πράξεις, που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό τους, με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του νομέα να το εξουσιάζει με διάνοια κυρίου, όπως είναι ενδεικτικά η εποπτεία, η επίβλεψη, η επίσκεψη, η εκμίσθωση σε τρίτο, η φύλαξή του, η καλλιέργεια, η οριοθέτηση και καταμέτρηση των διαστάσεών του, η ανέγερση κτισμάτων κ.α., αν δε πρόκειται για αστικό ακίνητο η ενοικίαση σε αυτό και γενικά οι αρμόζουσες στην φύση του πράξεις εξουσίασης, χωρίς παράλληλα να απαιτείται και ο ημερολογιακός προσδιορισμός των επί μέρους πράξεων μέσα στο χρόνο της χρησικτησίας.

II.Περαιτέρω, κατά το άρθρο 4 ν.3127/2003 ("τροποποίηση και συμπλήρωση των νόμων 2308/1995 και 2664/1998 για την κτηματογράφηση και το εθνικό κτηματολόγιο και άλλες διατάξεις") αναγνωρίζεται κυριότητα υπό ορισμένες προϋποθέσεις (νομή για 10 έτη με νόμιμο τίτλο από επαχθή αιτία, νομή για τριάντα χρόνια, εκτός αν ο νομεύς κατά την κτήση της νομής βρισκόταν σε κακή πίστη) έναντι του Ελληνικού Δημοσίου για ακίνητα που βρίσκονται μέσα σε σχέδιο πόλεως, ή μέσα σε προϋφιστάμενο του έτους 1923 οικισμό, ή μέσα σε οικισμό κάτω των 2000 κατοίκων, που έχει οριοθετηθεί).

Το κείμενο των παρ. 1 και 2 της εν λόγω διατάξεως έχει ως ακολούθως: "1. Σε ακίνητο που βρίσκεται μέσα σε σχέδιο πόλεως, ή μέσα σε οικισμό που προϋφίσταται του έτους 1923, ή μέσα σε οικισμό κάτω των 2.000 κατοίκων, που έχει οριοθετηθεί, ο νομέας του θεωρείται κύριος έναντι του Δημοσίου εφόσον α) νέμεται, μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, αδιαταράκτως για δέκα (10) έτη το ακίνητο, με νόμιμο τίτλο από επαχθή αιτία, υπέρ του ιδίου ή του δικαιοπαρόχου του που έχει καταρτισθεί και μεταγραφεί μετά την 28-2-1945, εκτός εάν κατά την κτήση της νομής βρισκόταν σε κακή πίστη, ή β) νέμεται, μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, το ακίνητο αδιαταράκτως για χρονικό διάστημα τριάντα (30) ετών, εκτός εάν κατά την κτήση της νομής βρισκόταν σε κακή πίστη.

Στο χρόνο νομής που ορίζεται στις περιπτώσεις α' και β' προσμετράται και ο χρόνος νομής των δικαιοπαρόχων που διανύθηκε με τις ίδιες προϋποθέσεις. Σε κακή πίστη βρίσκεται ο νομέας, εφόσον δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 1042 ΑΚ", ήτοι μόνο αν γνώριζε ότι δεν έγινε κύριος ή αγνοεί τούτο από βαριά αμέλεια. (ΑΠ 187/2017).

Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι η κτήση δικαιώματος κυριότητας επί τέτοιου ακινήτου έναντι του Δημοσίου προϋποθέτει : 1) Να πρόκειται περί ακινήτου που ευρίσκεται εντός σχεδίου πόλεως, ή εντός προϋφισταμένου του έτους 1923 οικισμού, ή εντός οριοθετηθέντος οικισμού, ο πληθυσμός του οποίου συμφώνως με την τελευταία (προ της ενάρξεως εφαρμογής του ν.3127/2003) απογραφή δεν υπερβαίνει τους 2000 κατοίκους. 2) Να πρόκειται για ακίνητο εμβαδού μέχρι 2.000 τετραγωνικών μέτρων, 3) να νέμεται αδιατάρακτα τούτο για τριάντα έτη που φθάνουν χρονικά μέχρι την έναρξη ισχύος του παραπάνω νόμου, δηλαδή μέχρι την 19-03-2003, υπό τις λοιπές διαλαμβανόμενες προϋποθέσεις στην παρ. 1 περ.

α' και β' του ίδιου νόμου και όχι, εφόσον κάποιος που απέκτησε με καλή πίστη τη νομή ακινήτου του Δημοσίου το νέμεται αδιατάρακτα επί τριάντα έτη οποτεδήποτε πριν από την έναρξη ισχύος του ως άνω νόμου, χωρίς να ενδιαφέρει αν συνεχίζει να νέμεται το ακίνητο του Δημοσίου αδιατάρακτα και μετά την έναρξη της ισχύος του.

Τούτο προκύπτει τόσον από την γραμματική διατύπωση των ανωτέρω διατάξεων που χρησιμοποιούν τη φράση "νέμεται μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού αδιαταράκτως για χρονικό διάστημα τριάντα ετών" και όχι νεμήθηκε πριν από την έναρξη ισχύος αυτού, όσο και από το γενικότερο δικαιοπολιτικό σκοπό τους, ο οποίος συνίσταται στην κατ' εξαίρεση και υπό προϋποθέσεις νομιμοποίηση των αυθαιρέτως κατεχομένων δημοσίων κτημάτων που βρίσκονται εντός σχεδίου πόλης ενόψει της σύνταξης του Εθνικού Κτηματολογίου, αλλά και στην προστασία των δημοσίων κτημάτων, η οποία δεν συντελείται με την ολική κατάργηση του κανόνα του απαράγραπτου των δικαιωμάτων του Δημοσίου επί των ακινήτων του που βρίσκονται εντός σχεδίου πόλης για τον μετά την 11-9-1915 χρόνο, όπως θα συνέβαινε στην περίπτωση που γινόταν δεκτή η τελευταία εκδοχή.

Άλλωστε, στον ίδιο νόμο δεν περιέχεται όσον αφορά το άρθρο 4 η γενική καταργητική ρήτρα, που κατά κανόνα τίθεται στους νόμους, ότι κάθε διάταξη που είναι αντίθετη με τον παρόντα νόμο ή ρυθμίζει θέματα που διέπονται από αυτόν καταργείται. Με τις διατάξεις αυτές θεσπίζεται εξαίρεση από τον κανόνα ότι επί δημοσίων κτημάτων νομέας κατά πλάσμα του νόμου είναι το Δημόσιο και ότι αυτά είναι ανεπίδεκτα κτητικής ή αποσβεστικής παραγραφής, ο οποίος καθιερώνεται από τις διατάξεις του νόμου ΔΞΗ/1912 και των διαταγμάτων "περί δικαιοστασίου" που εκδόθηκαν με βάση αυτόν από 12-9-1915 μέχρι και της 16-5-1926, και του άρθρου 21 του ν.δ/τος της 22- 4/16-5-1926 "περί διοικητικής αποβολής από των κτημάτων της Αεροπορικής Αμύνης κ.λ.π", που διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του ΑΚ με το άρθρο 53 του ΕισΝΑΚ και επαναλήφθηκε στο άρθρο 4 του α.ν. 1539/1938 "περί προστασίας των δημοσίων κτημάτων" και η ρύθμιση αυτή ως ειδική και εξαιρετική επιτρέπει την απόκτηση της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία σε ακίνητα του Δημοσίου, υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις .

Οι προαναφερόμενες δε διατάξεις του ν. 3127/2003 εφαρμόζονται σε δημόσια κτήματα , ήτοι σε ακίνητα που ανήκουν κατά κυριότητα στο Ελληνικό Δημόσιο (ΟλΑΠ 15/2011, ΑΠ 23/2019, ΑΠ 1813/2017) και προστατεύουν εκείνον που προβάλλει κυριότητα σε δημόσιο, με την παραπάνω έννοια, παρέχοντάς του τη δυνατότητα με την επίκληση της συνδρομής των προϋποθέσεων των εν λόγω διατάξεων να αποκτήσει την κυριότητα του κτήματος αυτού έναντι του Δημοσίου, την οποία, άλλως, χωρίς δηλαδή τις διατάξεις αυτές, μόνο με τη συνδρομή των αυστηρότερων προϋποθέσεων του, προ του νόμου αυτού, νομικού καθεστώτος, θα μπορούσε να αποκτήσει.

Επί πλέον, κατά τη διάταξη του άρθρου 984 Α Κ η νομή προσβάλλεται είτε με διατάραξη είτε με αποβολή του νομέα. Διατάραξη της νομής, η έννοια της οποίας δεν είναι νομοθετικά καθορισμένη, υπάρχει όταν δεν αποβάλλεται ο νομέας από το πράγμα, αλλά εξακολουθεί να διατηρεί τη νομή του σ' αυτό, συνιστά δε διατάραξη της νομής κάθε έμπρακτη θετική πράξη ή παράλειψη που αποτελεί παρενόχληση του νομέα στην άσκηση της νομής του.

Θετικά εκδηλώνεται η διατάραξη είτε με πράξη του προσβολέα στο πράγμα είτε με παρεμπόδιση πράξης του νομέα, ενώ αρνητικά, με παράλειψη, όταν ο προσβολέας δεν προβαίνει στην επιβαλλόμενη ενέργεια προς αποτροπή ή παύση της διατάραξης. Η διατάραξη της νομής κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης του άρθρου 984 του ΑΚ αναφέρεται σε προσβολή της νομής και σε προστασία της νομής από την προσβολή της με διατάραξη κατά το άρθρο 989 ΑΚ.

Η έννοια όμως του "νέμεται αδιαταράκτως" στην ως άνω διάταξη του άρθρου 4 του ν. 3127/2003 δεν αναφέρεται σε προσβολή και προστασία της νομής του νεμόμενου το δημόσιο κτήμα από τον κατά πλάσμα του νόμου αληθή νομέα του δημοσίου κτήματος που είναι το Δημόσιο, σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις των νόμων περί προστασίας των δημοσίων κτημάτων, αλλά αναφέρεται σε μη παρενόχληση του νεμόμενου το δημόσιο κτήμα από τον κατά τον νόμο αληθή νομέα του δημοσίου κτήματος που είναι το Ελληνικό Δημόσιο.

Η παρενόχληση αυτή μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο μπορεί να προστατεύσει τη νομή του επί του δημοσίου κτήματος το Ελληνικό Δημόσιο (ΟλΑΠ 11/2015). Τέτοιος, δε, νόμιμος τρόπος προστασίας της νομής του Ελληνικού Δημοσίου επί του δημοσίου κτήματος είναι, πλην άλλων, και η με οποιοδήποτε τρόπο λήψη υπόψη από ιδιώτη, της δήλωσης ιδιοκτησίας του ότι η επίδικη έκταση έχει καταχωρηθεί ως δημόσια έκταση. (ΑΠ 727/2022, ΑΠ 712/2020).

Από το χρονικό δε σημείο κατά το οποίο ο νεμόμενος δημόσιο κτήμα λαμβάνει γνώση, με σχετική κοινοποίηση της Δημόσιας Αρχής, ότι υφίσταται παρενόχληση από τον κατά νόμο αληθή νομέα του δημοσίου κτήματος που είναι το Ελληνικό Δημόσιο, παύει να νέμεται αυτό αδιαταράκτως. (ΟλΑΠ11/2015, ΑΠ 727/2022, ΑΠ 443/2021, ΑΠ 585/2021, ΑΠ807/2019, ΑΠ826/2018, ΑΠ 1813/2017).

Δεν συνιστά πράξη διατάραξης η απλή προφορική αμφισβήτηση του δικαιώματος του νομέα η οποία αντιμετωπίζεται με αναγνωριστική αγωγή, ούτε συνιστούν διαταρακτικές της νομής πράξεις η προβολή και μόνο δικαιώματος νομής από το Ελληνικό Δημόσιο σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων, η καταχώρηση του ακινήτου ως δημοσίου κτήματος, ή η έκδοση πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής (ΟλΑΠ 11/2015, ΑΠ 443/2021, ΑΠ 1023/2013).

III.Εξάλλου ,από τα άρθρα 68 και 556 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το έννομο συμφέρον που αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού των κατ'ιδίαν λόγων της αναίρεσης θεμελιώνεται στη βλάβη που υφίσταται ο αναιρεσείων από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης και με την άσκηση της αναίρεσης επιδιώκεται η ανατροπή της επιβλαβούς αυτής συνέπειας για τον αναιρεσείοντα. Έτσι αν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε δύο ή περισσότερες αιτιολογίες και με το λόγο αναίρεσης πλήττεται μόνο η μία από αυτές, ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αλυσιτελής αφού οι μη πληττόμενες αιτιολογίες στηρίζουν επαρκώς το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (ΟλΑΠ 25/2003, ΑΠ 483/2022, ΑΠ 336/2021, ΑΠ 713/2020, ΑΠ 232/2020, ΑΠ 648/2019).

IV.Επιπροσθέτως, ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναιρετικός λόγος, για ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, ιδρύεται, αν το δικαστήριο της ουσίας ερμήνευσε εσφαλμένα τον κανόνα αυτό, του προσέδωσε δηλαδή έννοια διαφορετική από την αληθινή ή δεν τον εφάρμοσε ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις εφαρμογής του ή τον εφάρμοσε, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, απαιτώντας περισσότερα ή αρκούμενο σε λιγότερα, αντίστοιχα, στοιχεία από όσα αξιώνει ο νόμος για την εφαρμογή του ή αν τον εφάρμοσε εσφαλμένα (ΟλΑΠ 10/2011 ΟλΑΠ 7/2006).

Αν το δικαστήριο απεφάνθη για την ουσία της υπόθεσης, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται βάσει των πραγματικών περιστατικών που ανέλεγκτα δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο. Ιδρύεται δε ο παραπάνω λόγος, αν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή αν δεν τον εφάρμοσε, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΟλΑΠ 4/2018, 1/2013 ).

Με τον παραπάνω λόγο ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση της νομιμότητας της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, κυρία παρέμβαση, ένσταση κλπ ορθά απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή στην ουσία (ΟλΑΠ 10/2011, ΑΠ 334/2021, ΑΠ 65/2020).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Μονομελές Εφετείο Ναυπλίου, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης 83/2021 αποφάσεώς του, δέχθηκε ανελέγκτως ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα : "... Το επίδικο αφορά στο ιδανικό μερίδιο του 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός οικοπέδου που βρίσκεται κατά τους ισχυρισμούς των εναγόντων εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου της κωμόπολης του ...

στο Ο.Τ…, εκτάσεως 165,14 τ.μ. που αποτυπώνεται στο από Νοέμβριος 2010 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Δ. Κ. ...το οποίο φέρει υπεύθυνη δήλωση του μηχανικού, σύμφωνα με την οποία το οικόπεδο με τα στοιχεία ... είναι άρτιο και μη οικοδομήσιμο. Καθίσταται οικοδομήσιμο το τμήμα με στοιχεία ... και εμβαδό 93 τ.μ., εφόσον παραχωρηθεί με συμβολαιογραφική πράξη σε κοινή χρήση του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας το τμήμα με στοιχεία ...

και εμβαδά 72,14 τ.μ. , ενώ δεν οφείλει εισφορά σε γη και χρήμα σύμφωνα με το ν. 1337/1983.....To όλο ακίνητο, (εμβαδού κατά τον τίτλο 150 τ.μ. περίπου) πώλησε στο θείο των εναγόντων, Ε. Κ. η τότε Κοινότητα Παράλιου , ... δυνάμει του υπ'αριθ. ... πωλητήριου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Άργους Δημητρίου Ματζουράνη, που μεταγράφηκε νόμιμα..., κατόπιν πλειοδοτικού διαγωνισμού βάσει διακηρύξεως στην οποία αναδείχθηκε τελευταίος πλειοδότης ο ως άνω αγοραστής, επικυρωθέντος από το Κοινοτικό Συμβούλιο με την υπ'αριθ. 167/17-10-1950 πράξη του, μετά την οποία εξεδόθη το από 20-01-1951 βασιλικό διάταγμα παραχωρήσεως.

Η αγορά του ακινήτου έγινε με τη δέσμευση να κατασκευάσει εντός αυτού οικία, πλην όμως τούτο δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί, γιατί το οικόπεδο βρίσκεται εντός της ζώνης του ναυτικού φάρου Παράλιου …., εντός της οποίας δεν επιτρεπόταν η ανοικοδόμηση. Ήδη έχουν αρθεί η απαγορευτικές διατάξεις του ν. 1629/1951 όσον αφορά τη ζώνη ασφαλείας του παλαιού φάρου Άστρους καθόσον μετεγκαταστάθηκε σε νέα θέση εντός κατοικημένης περιοχής ...

Από το χρόνο αγοράς του ακινήτου, ο ως άνω αγοραστής εγκαταστάθηκε στη νομή του ενεργώντας πράξεις νομής (το επέβλεπε, περιέφραξε με συρματόπλεγμα, το καθάριζε, το καλλιεργούσε, ως κήπο, ενόσω δεν μπορούσε να οικοδομηθεί κλπ.) είτε αυτοπροσώπως αρχικά είτε δια αντιπροσώπων (η οικογένεια των αδελφών Ν. Λ.), καθόσον από το 1955 μετανάστευσε στην Αμερική, ενώ κατά το έτος 1973 δώρισε άτυπα ιδανικό μερίδιο του ακινήτου, ποσοστού 50% εξ αδιαιρέτου κατ' ίσα ιδανικά μερίδια (12,5%) σε έκαστο των εναγόντων, οι οποίοι έκτοτε βρίσκονται στη συννομή του, ασκώντας τις ίδιες ως άνω πράξεις συννομής κατά τα προαναφερόμενα ποσοστά έκαστος.

Το οικόπεδο αυτό έχει καταχωρισθεί στο Κτηματολογικό Βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Άστρους στο γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ ... με αναγραφόμενο δικαιούχο εμπράγματου δικαιώματος κυριότητας σε ποσοστό 50% τη θεία των εναγόντων, Δ. χήρα Ε. Κ. το γένος Χ. Λ. με αιτία κτήσης την εξ αδιαθέτου κληρονομιά του προαναφερθέντος αποβιώσαντος στις 10-04-1975 συζύγου της ...

ο οποίος αποβίωσε άνευ τέκνων , την οποία αποδέχθηκε, δυνάμει της υπ'αριθ. ... πράξης αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Άστρους Μεταξίας Ματσακά, νομίμως μεταγεγραμμένης... Κατόπιν του επισυμβάντος θανάτου της ως άνω Δ. Κ.-Λ. στις 12-03-2010 , το ποσοστό αυτό του ακινήτου αποδέχθηκαν ως εξ αδιαθέτου κληρονομιά της και κατά ποσοστό 1/8 εξ αδιαιρέτου έκαστος οι ενάγοντες δυνάμει της υπ'αριθ. ...

πράξης δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Άστρους Μαρίας Γαλάνη, νομίμως καταχωρισθείσας στο Κτηματολογικό Γραφείο Άστρους στο κτηματολογικό φύλλο του ως άνω γεωτεμαχίου με αριθμό καταχώρισης 232/07-07-2015. Ωστόσο, ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου του ως άνω οικοπέδου, που αποτελεί το επίδικο καταχωρίστηκε με αρχική εγγραφή ως "αγνώστου ιδιοκτήτη", λόγω παραδρομής των εναγόντων να υποβάλλουν δήλωση ιδιοκτησίας.

Σύμφωνα με την ένορκη κατάθεση ... ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου του ενδίκου ακινήτου ο ως άνω Ε. Κ. δώρισε άτυπα περί το έτος 1973 στους ενάγοντες, λόγω της μακρόχρονης απουσίας του στο εξωτερικό, τις δε πράξεις νομής του δικαιοπαρόχου συνέχισαν και οι ενάγοντες κατά το αντίστοιχο δωρηθέν ποσοστό του 1/8 ή 12,5% του ακινήτου (επίβλεψη, φροντίδα, καθαρισμό, καλλιέργεια, περίφραξης κλπ), δηλώνουν δε το ακίνητο ως περιουσία τους καταβάλλοντος τους αντίστοιχους φόρους...

έχοντας γίνει έτσι (συγ)κύριοι του ποσοστού αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, αφού το νέμονταν διανοία κυρίου για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 20 ετών. Το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο ισχυρίζεται ότι η κυριότητα του επίδικου ακινήτου ανήκει σε αυτό ως τμήμα δημοσίου δάσους και ειδικότερα τμήμα του ακινήτου, εμβαδού 136,48 τ.μ. , εντός της οποίας δεν υφίστανται οποιουδήποτε είδους κατασκευές και στερείται σήμερα παντελώς δασικής βλάστησης ( ...

αριθμ. πρωτ. 21435/455 π.ε/23-2-2017 έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών Αρκαδίας), εμπίπτει στην ευρύτερη περιοχή με την ονομασία "..." που έχει κηρυχθεί αναδασωτέα με την υπ'αριθ. 67777/05-09-1939 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας ..., η οποία δεν έχει ανακληθεί, και για το οποίο προβάλλει δικαιώματα κυριότητας. Το εκκαλούν προσκομίζει προς απόδειξη του ισχυρισμού του το απόσπασμα του δασικού χάρτη που αναρτήθηκε στην περιοχή με την με αριθμ. 272528/5.12.2018 απόφαση του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου Δυτικής Ελλάδος και Ιονίου και εικονίζει το επίδικο (συγκεκριμένα 136,48 τ.μ.

από αυτό) να εντοπίζεται εντός ευρύτερου πολυγώνου με την ένδειξη (ΑΝ) , δηλαδή δασική έκταση που έχει κηρυχθεί αναδασωτέα με απόφαση της διοίκησης και χαρακτηρισμό (ΔΔ) δηλαδή ανέκαθεν δασικής μορφής. Για τον εν λόγω χαρακτηρισμό έχει ασκηθεί προσφυγή από τους ενάγοντες και συγκεκριμένα τον τέταρτο από αυτούς, η συζήτηση της οποίας εκκρεμεί.

Ωστόσο από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα δεν προέκυψε ο δασικός χαρακτήρας του ακινήτου , καθόσον, όπως προκύπτει από το από 7-12-2017 τοπογραφικό διάγραμμα του Δ. Κ., αφενός το εν λόγω ακίνητο βρίσκεται εντός οικισμού ... και άρα δεν υπάγεται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας (άρθρο 3 παρ. 6 ν. 998/1979), αφετέρου δεν αποδείχθηκε πλήρως ότι η (ιδιαίτερα παρωχημένη) 67777/05-09-1939 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας (Φ.Ε.Κ. 232/β/20-09-1939) περί κηρύξεως αναδασωτέας ευρύτερης δασικής περιοχής στο σημείο συμπεριλαμβάνει και το επίδικο, δεδομένου ότι ο ίδιος ο μάρτυρας του εναγόμενου κατέθεσε ότι το ακίνητο παλαιότερα δεν είχε δασικό αλλά χορτολιβαδικό χαρακτήρα, κατάθεση η οποία συνάδει και με το γεγονός της μεταβίβασης του ακινήτου στον ιδιώτη το έτος 1952 από την ίδια την Κοινότητα ....

Επιπρόσθετα, από την ευρύτερη περιοχή, στην οποία βρίσκεται το επίδικο ακίνητο, πωλήθηκαν και άλλα ακίνητα από την πρώην Κοινότητα Άστρους, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα συμβόλαια, ενώ παράλληλα ουδέποτε ασκούνταν επί του ακινήτου πράξεις εποπτείας, ελεγχου, συντήρησης ή εκμετάλλευσης κ.λ.π. από μέρους του Δημοσίου.

Εξάλλου, το εκκαλούν δεν προσκομίζει πρόσθετα στοιχεία να ενισχύσει τον προαναφερόμενο ισχυρισμό του, ο οποίος εν πολλοίς στηρίζεται στην προαναφερόμενη απόφαση αναδάσωσης, η οποία αντικρούεται από τα προαναφερθέντα στοιχεία. Αντίθετα, αποδείχθηκε ότι οι ενάγοντες και ο δικαιοπάροχος τους Ε. Κ. νέμονταν το ως άνω ακίνητο, συνεχώς και αδιατάρακτα από το έτος 1952.

Οι τελευταίοι(ενάγοντες), όταν απέκτησαν τη (συν)νομή του ακινήτου είχαν την πεποίθηση χωρίς να τους βαρύνει προς τούτο βαριά αμέλεια , ότι αποκτούσαν την συγκυριότητα του ακινήτου με την άσκηση συννομής. Και αυτό, διότι, μεταξύ των άλλων, θεωρούσαν τον δικαιοπάροχο τους, ο οποίος πράγματι νεμόταν το ακίνητο με τον πιο πάνω νόμιμο τίτλο, αναμφίβολα κύριο αυτού.

Εξάλλου πράξεις νομής από μέρους του Ελληνικού Δημοσίου επί του παραπάνω ακινήτου δεν προέκυψαν κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα της νομής των εναγόντων ούτε αυτό επικαλείται τέτοιες πράξεις, οι οποίες να περιήλθαν σε γνώση των τελευταίων. Η μοναδική πράξη, που επικαλείται το Ελληνικό Δημόσιο ήταν η υποβολή εκ μέρους του δήλωσης ιδιοκτησίας στις 28-3-2002, κατά τη διαδικασία της κτηματογράφησης την περιοχή, χωρίς να αποδεικνύεται ότι τούτη περιήλθε σε γνώση των εναγόντων ούτε το εναγόμενο επικαλείται ότι τους κοινοποίησε αυτήν.

Από τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι τόσο οι ενάγοντες όσο και ο δικαιοπάροχος τους κατά το χρόνο κτήσης της νομής του επιδίκου βρίσκονταν σε καλή πίστη, δηλαδή είχαν την πεποίθηση ότι απέκτησαν τη (συγ)κυριότητα του ακινήτου. Από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε ότι οι ανωτέρω γνώριζαν ότι δεν έγιναν συγκύριοι ή από βαριά αμέλεια το αγνοούσαν.

Αποδείχθηκε ακόμη ότι, ποτέ δεν είχε αμφισβητηθεί το δικαίωμά τους από το εναγόμενο, το οποίο ουδέποτε επιτήρησε, φύλαξε με αρμόδια δασικά όργανα το επίδικο, εξέδωσε δασικές απαγορευτικές διατάξεις κλπ. Το πρώτον δε στις 28-03-2002 το Δημόσιο υπέβαλε την ως άνω δήλωση ενώπιον του Εθνικού Κτηματολογίου του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, χωρίς όμως να ενημερωθούν για αυτό οι ενάγοντες , οι οποίοι έλαβαν για πρώτη φορά γνώση για τις διεκδικήσεις του εναγομένου, κατά τη συζήτηση της ένδικης υπόθεσης, ώστε ενυπάρχει εν προκειμένω στο πρόσωπο τους το στοιχείο της αδιατάρακτης νομής.

Περαιτέρω, εφόσον πρόκειται για ακίνητο που έχει εμβαδόν μικρότερο των 2.000 τ.μ., βρίσκεται εντός σχεδίου πόλης και οι ενάγοντες κατά το χρόνο κτήσης του βρίσκονταν σε καλή πίστη ως προς την επαγωγή σε αυτούς της κυριότητας, το νέμονται αδιατάρακτα για περισσότερα από τριάντα (30) έτη, μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 3127/2003, με συνυπολογισμό και του χρόνου νομής που διανύθηκε με τις ίδιες προϋποθέσεις, στο πρόσωπο του δικαιοπαρόχου, εφόσον μεσολάβησε διαδοχή στη νομή, ...

οι ενάγοντες θεωρούνται (συγ)κύριοι έναντι του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου, κατ' άρθρο 4 παρ. 1 β του εν λόγω νόμου. Έτσι σε κάθε περίπτωση ακόμη κι αν είχε θεμελιωθεί κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου, επί του επιδίκου, του οποίου ο δασικός χαρακτήρας δεν αποδείχθηκε, λόγω άσκησης της νομής επ'αυτού με καλή πίστη για μια τριακονταετία μέχρι την 11.9.1915, αυτή έχει πλέον καταλυθεί κατ'εφαρμογή του άρθρου 4 του ν. 3127/2003 και συντρεχόντων των προϋποθέσεων που προβλέπει αυτό, κατά τα προαναφερθέντα.

Επομένως, η καταχώριση του επιδίκου γεωτεμαχίου στο Κτηματολογικό Βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Άστρους ως "αγνώστου ιδιοκτήτη" σε ποσοστό 50% είναι εσφαλμένη για το πρόσωπο των εναγόντων, βάσει όσων αποδείχθηκαν. Συνιστά τούτο ανακριβή καταχώριση πρώτων εγγραφών αναφορικά με τη (συγ)κυριότητα των εναγόντων στο επίδικο ακίνητο και γι'αυτό χρήζει διόρθωσης και πρέπει η υπό κρίση αγωγή να γίνει δεκτή, ως βάσιμη και κατ'ουσίαν, και αφενός να αναγνωρισθεί το εμπράγματο δικαίωμα συγκυριότητας των εναγόντων σε ποσοστό 12,50% εξ αδιαιρέτου για έκαστο αυτών επί του γεωτεμαχίου με ΚΑΕΚ ..., με αιτία κτήσης την χρησικτησία, και αφετέρου να διορθωθούν ...

τα εσφαλμένως καταχωρισθέντα στο Κτηματολογικό Βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Άστρους στοιχεία της πρώτης κτηματολογικής εγγραφής στο γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ ..., ώστε αντί του εσφαλμένου "αγνώστου ιδιοκτήτη" σε ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου να αναγραφούν ως δικαιούχοι εμπραγμάτου δικαιώματος κυριότητας σε ποσοστό 12% εξ αδιαιρέτου έκαστος οι ενάγοντες, με βάση τον πρωτότυπο τρόπο κτήσης κυριότητας με χρησικτησία...".

Ειδικότερα, με βάση τις ως άνω παραδοχές του το Μονομελές Εφετείο Ναυπλίου δέχθηκε ότι: α) το επίδικο ακίνητο, εμβαδού 165,14 τ.μ., που βρίσκεται εντός του εγκεκριμένου σχεδίου της κωμόπολης του Παραλίου ..., περιήλθε στον θείο των αναιρεσιβλήτων, Ε. Κ. δυνάμει του νομίμως μεταγραμμένου ... πωλητήριου συμβολαίου του συμβολαιογράφου 'Αργούς Δημητρίου Ματζουράνη, β) ότι από το χρόνο αγοράς του ακινήτου αυτού , ο ως άνω αγοραστής εγκαταστάθηκε στη νομή του ενεργώντας πράξεις νομής (το επέβλεπε, περιέφραξε με συρματόπλεγμα, το καθάριζε, το καλλιεργούσε, ως κήπο, ενόσω δεν μπορούσε να οικοδομηθεί κλπ.) είτε αυτοπροσώπως αρχικά είτε δια αντιπροσώπων (η οικογένεια των αδελφών Ν.

Λ.), καθόσον από το 1955 μετανάστευσε στην Αμερική, ενώ κατά το έτος 1973 δώρισε άτυπα ιδανικό μερίδιο του ακινήτου, ποσοστού 50% εξ αδιαιρέτου κατά ίσα ιδανικά μερίδια (12,5%) σε έκαστο των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι έκτοτε βρίσκονται στη συννομή του, συνεχίζοντας να ασκούν κατά το αντίστοιχο δωρηθέν σε αυτούς ποσοστό του 1/8 ή 12,5% του ακινήτου τις ίδιες ως άνω πράξεις νομής του δικαιοπαρόχου τους, έχοντας καταστεί έτσι (συγ)κύριοι του ποσοστού αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας του ΑΚ αφού το νέμονταν διανοία κυρίου για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 20 ετών.

γ) ότι δεν αποδείχθηκε ο επικαλούμενος από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο δασικός χαρακτήρας του επίδικου ακινήτου, το οποίο ευρισκόμενο εντός οικισμού ……..δεν υπάγεται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας (άρθρο 3 παρ. 6 ν. 998/1979), ουδέποτε δε ασκούνταν επί αυτού πράξεις εποπτείας, ελέγχου, συντήρησης ή εκμετάλλευσης εκ μέρους αυτού, ούτε το ίδιο επικαλέσθηκε την άσκηση επί του επιδίκου, τέτοιων πράξεων , οι οποίες να περιήλθαν σε γνώση των αναρεσιβλήτων.

δ) ότι το επίδικο ακίνητο έχει εμβαδόν μικρότερο των 2.000 τ.μ., βρίσκεται εντός σχεδίου πόλης και οι αναιρεσίβλητοι κατά το χρόνο κτήσης του βρίσκονταν σε καλή πίστη ως προς την επαγωγή σε αυτούς της κυριότητας, και νέμονται αυτό αδιατάρακτα για περισσότερα από τριάντα (30) έτη, μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 3127/2003, με συνυπολογισμό και του χρόνου νομής που διανύθηκε με τις ίδιες προϋποθέσεις, στο πρόσωπο του δικαιοπαρόχου τους, διότι ουδέποτε αμφισβητήθηκε το δικαίωμα (συγ)κυριότητάς τους επί αυτού από το αναιρεσείον, ε) ότι το Ελληνικό Δημόσιο για πρώτη φορά, κατά τη διαδικασία της κτηματογράφησης στην περιοχή υπέβαλε στις 28-03-2002 δήλωση ιδιοκτησίας ενώπιον του Εθνικού Κτηματολογίου του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, επί του επιδίκου ακινήτου, χωρίς όμως να ενημερωθούν για αυτό οι αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι έλαβαν για πρώτη φορά γνώση για τις διεκδικήσεις αυτού κατά τη συζήτηση της ένδικης υπόθεσης και οι ενάγοντες θεωρούνται (συγ)κύριοι έναντι του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου, στ) ότι σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν είχε θεμελιωθεί κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου λόγω άσκησης της νομής επί του επιδίκου ακινήτου με καλή πίστη για μια τριακονταετία, αυτή έχει πλέον καταλυθεί κατ'εφαρμογή του ως άνω άρθρου 4 του ν. 3127/2003 και συντρεχόντων στο πρόσωπο των αναιρεσιβλήτων των προϋποθέσεων που προβλέπει αυτό.

Υπό τα δεδομένα αυτά, το Μονομελές Εφετείο Ναυπλίου, αποφάνθηκε εν τέλει ότι οι αναιρεσίβλητοι έχουν καταστεί (συγ)κύριοι του ποσοστού 50% του επιδίκου γεωτεμαχίου σε ποσοστό 12,50% εξ αδιαιρέτου ο καθένας τόσο με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας επί αυτού (20ετής νομή, με διάνοια κυρίου με την προσμέτρηση στο χρόνο νομής τους, του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου τους), όσο και με τα προσόντα της ειδικής χρησικτησίας του ως άνω Ν. 4127/2003, τριακονταετής, με καλή πίστη, αδιατάρακτη νομή, μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού με την προσμέτρηση στο χρόνο νομής τους και του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου τους, καθώς και ότι η καταχώριση του επιδίκου γεωτεμαχίου με ΚΑΕΚ ..., ως "αγνώστου ιδιοκτήτη" σε ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου είναι εσφαλμένη και διέταξε τη διόρθωσή της με την αναγραφή των αναιρεσιβλήτων ως δικαιούχων εμπραγμάτου δικαιώματος κυριότητας επί αυτού, σε ποσοστό 12,50% εξ αδιαιρέτου ο καθένας, επικυρώνοντας την 692/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου, που δεχθεί τα ίδια.

Ήδη με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων του άρθρου 4 παρ. 1 στοιχ. β'του ν. 3127/2003, με τις αιτιάσεις ότι το Εφετείο κατ'εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τόσο αυτών, όσο και των διατάξεων του ν. 2308/1995 "Κτηματογράφηση για τη δημιουργία Εθνικού Κτηματολογίου - Διαδικασία έως τις πρώτες εγγραφές στα κτηματολογικά βιβλία, δέχθηκε ότι συνέτρεχε στο πρόσωπο των αναιρεσιβλήτων αθροιστικά με τις λοιπές προβλεπόμενες προϋποθέσεις από το άνω άρθρο 4 του ν. 3127/2003, για την απόκτηση κυριότητας επί δημοσίου κτήματος η αδιατάρακτη νομή τους επί του επιδίκου γεωτεμαχίου.

Ειδικότερα, αιτιάται το αναιρεσείον, ότι το Εφετείο απαίτησε περισσότερα στοιχεία για την εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, από όσα προβλέπονται από αυτές, σχετικά με την ύπαρξη αδιατάρακτης νομής επί του επιδίκου ακινήτου από τους αναιρεσίβλητους, καθόσον, παρότι διέλαβε στις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασής του ότι πράξη διατάραξης εκ μέρους του ίδιου συνιστά η δήλωση που υπέβαλε την 28.3.2002, ενώπιον του ως άνω Εθνικού Κτηματολογίου, εσφαλμένα δέχθηκε ότι ενυπάρχει στο πρόσωπο των αναιρεσιβλήτων το στοιχείο της αδιατάρακτης νομής, επειδή αυτοί δεν είχαν λάβει γνώση ότι υφίσταται η συγκεκριμένη παρενόχληση στην άσκηση της νομής τους από τον κατά νόμο αληθή νομέα του δημοσίου κτήματος που είναι το Ελληνικό Δημόσιο, χωρίς να απαιτείται από τις ως άνω διατάξεις για να παύσει ο νεμόμενος δημόσιο κτήμα να το νέμεται αδιαταράκτως να λαμβάνει γνώση, ότι υφίσταται παρενόχληση από τον κατά νόμο αληθή νομέα του δημοσίου κτήματος που είναι το Ελληνικό Δημόσιο.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι πρωτίστως απαράδεκτος ως αλυσιτελής. Τούτο δε, διότι, με τον λόγο αυτό, υπό την επίκληση της παραβίασης των ως άνω διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, πλήττονται μόνο οι παραδοχές της απόφασης σχετικά με την απόκτηση της (συγ)κυριότητας του επίδικου ακινήτου από τους αναιρεσίβλητους, λόγω συνδρομής στο πρόσωπο τους των προϋποθέσεων του άρθρου 4 του ν. 3127/2003, ενώ το Εφετείο δέχθηκε ότι αυτοί κατέστησαν κύριοι (συγκύριοι) του επιδίκου ακινήτου καταρχήν με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας του ΑΚ, αιτιολογία που στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, και με επάλληλη αιτιολογία, ότι σε κάθε περίπτωση οι ίδιοι κατέστησαν κύριοι (συγκύριοι) του επιδίκου ακινήτου και με τις προϋποθέσεις του άρθρου 4 του ν. 3127/2003, οπότε ακόμη και με την υποτιθέμενη παραδοχή ως βασίμου του ως άνω λόγου αναίρεσης, δεν επέρχεται ανατροπή της επιβλαβούς για το αναιρεσείον απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, με την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά τα εκτιθέμενα στην οικεία ως άνω νομική σκέψη.

Συνακόλουθα με τα παραπάνω εφόσον δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η από 27.9.2021 ένδικη αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 83/2021 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου και να καταδικαστεί το αναιρεσείον ως ηττηθείς διάδικος, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων που παραστάθηκαν κατά τη συζήτηση της υποθέσεως και κατέθεσαν προτάσεις, κατά το σχετικό αίτημά τους (άρθρα 176,183,191 παρ. 2 ΚΠολΔ) μειωμένη όμως κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του Ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 ΕισΝΚΠολΔ, άρθρο 5 παρ. 12 του Ν. 1738/1987 και 2 της 134423/28.12.1992 ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β'/11/20.1.1993) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27.9.2021 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 83/2021 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Μαρτίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ