450/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 450 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 450/2006

ΤοΔικαστήριο του Αρείου Πάγου

Ε' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη - Εισηγητή, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ελευθερίου Βορτσέλα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου ....και ήδη κρατουμένου στη Δικαστική Φυλακή Κορυδαλλού, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κοντογιάννη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 8266/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με πολιτικώς ενάγοντα τον .....ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Αυγούστου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1778/2005.

Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης πρέπει στη δήλωση της άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται.

Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια χωρίς άλλη έρευνα απορρίπτεται (άρθρο 513 παρ. 1 του ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.

Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναίρεσης είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με στοιχεία που βρίσκονται έξω από τη δήλωση για αναίρεση. Κατ' ακολουθίαν των ως άνω λόγοι που αναφέρονται σε άλλο έγγραφο και δη σε υπόμνημα δεν λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, ενώ η απλή συρραφή του υπομνήματος στην έκθεση αναίρεσης δεν ενσωματώνει τους περιεχόμενους σ' αυτό λόγους στην έκθεση και πολύ περισσότερο όταν το υπόμνημα δεν φέρει την υπογραφή του γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο της αναίρεσης.

Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη με αριθ. 732/9-8-2005 αίτηση αναίρεση πλήττεται η με αριθ. 8266/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, με την οποία κηρύχθηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος ένοχος πλαστογραφίας μετά χρήσεως κατ' εξακολούθηση και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) ετών.

Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου στο Διευθυντή της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού, όπου αυτός κρατείται, αναφέρονται δε σ' αυτή, σε σχέση με τους λόγους αναίρεσης, επακριβώς τα εξής: «κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της 8266/2005 απόφασης του Α' Τριμελούς Εφετείου (πλημμελημάτων) Αθηνών που καταδικάστηκε για πλαστογραφία σε ποινή φυλάκισης (τέσσερα) 4 χρόνια για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει κατ' άρθρο 510 παρ. 1 Α,Β,Δ,Ε,Θ του ΚΠΔ, ήτοι, αντίστοιχα, απόλυτη ακυρότης (171 παρ. 1 δ ΚΠΔ), σχετική ακυρότης (170 παρ. 1 ΚΠΔ), έλλειψη ειδικής αιτιολογίας, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, υπέρβαση εξουσίας.

Κρατούμενος ων, ουδέποτε εις Φυλακή έλαβε κλήση δια το πρωτόδικο. Άρα, ως 175 ΚΠΔ, αφού η κλήση είναι άκυρη, τότε η απόφαση είναι άκυρη». Με αυτό όμως το περιεχόμενο η ένδικη αίτηση αναίρεσης είναι, σύμφωνα με όσα αναφέρονται παραπάνω, απαράδεκτη, αφού οι προαναφερόμενοι λόγοι είναι εντελώς αόριστοι, ασαφείς και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης, δεδομένου ότι δεν προσδιορίζονται οι αποδιδόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες και δεν μπορούν αυτοί να συμπληρωθούν με στοιχεία που βρίσκονται σε άλλο έγγραφο, έξω από την ένδικη δήλωση αναίρεσης.

Ενόψει δε τούτων οι λόγοι που αναφέρονται στο από 8-8-2005 έγγραφο υπόμνημα του αναιρεσείοντος δεν λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο τούτο και η απλή συρραφή του εν λόγω υπομνήματος στην ένδικη έκθεση αναίρεσης δεν ενσωματώνει τους περιεχόμενους σ' αυτό (υπόμνημα) λόγους στην έκθεση αναίρεσης και πολύ περισσότερο αφού το εν λόγω έγγραφο υπόμνημα δεν φέρει τη σφραγίδα της υπηρεσίας ούτε την υπογραφή του Διευθυντή της ως άνω Δικαστικής Φυλακής ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο της υπό κρίση αναίρεσης.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αναίρεση και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 9 Αυγούστου 2005 και με αριθ. 732/2005 αίτηση του .....για αναίρεση της με αριθ. 8266/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 20 Φεβρουαρίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 22 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ