44/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 44 / 2019 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 44/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο - Εισηγητή, Ιωάννη Φιοράκη, Παρασκευή Καλαϊτζή και Γεώργιο Παπανδρέου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 5η Δεκεμβρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: Η. Τ. του Π., κατοίκου ... 2.Ε. Τ. του Π., κατοίκου .... 3.Ι. Τ. του Π., κατοίκου ...., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Παπαδημητρίου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ε. συζ. Α. Κ., το γένος Π. Λ., κατοίκου ... 2.α). Μ. χήρας Π. Π., το γένος Γ. Κ., κατοίκου ..., β). Α. συζ. Ι. Σ., το γένος Κ., κατοίκου ..., γ). Α. συζ. Ν. Τ., το γένος Γ. Κ., κατοίκου ..., 3. Ε. συζ. Ι. Σ., το γένος Π. Λ., κατοίκου ..., 4. Ά. Κ. του Χ., συζύγου Ε. Κ., κατοίκου ..., 5α. Κ. χήρας Ι. Λ., το γένος Γ. Γ., κατοίκου ... , β. Α. Λ. του Ι., συζύγου Α. Π., κατοίκου ..., γ. Μ. Λ. του Ι. κατοίκου ... . Οι 1η, 2α, 2γ, 4η των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ευάγγελο Παλούκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ, οι 2β, 3η, 5α, 5β, 5γ δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-5-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ιτέας μετέπειτα συγχωνευθέν στο Ειρηνοδικείο Άμφισσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 333/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 42/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-11-2017 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις υπ' αριθμ. …6 Θ'/26-7-2018, …0 Θ'/27-7-2018, …3 Θ'/26-7-2018, …4 Θ'/26-7-2018 και …5 Θ'/26-7-2018 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών Ιωάννη Κ. Μαδεμτζή, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσείοντες, οι οποίοι επισπεύδουν τη συζήτηση, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 20-11-2017 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 42/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας, που δίκασε ως Εφετείο, με την κάτω από αυτές πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς τους υπό στοιχ. 2β, 3, 5α, 5β και 5γ εκ των αναιρεσίβλητων για να παραστούν κατά τη συζήτησή της για την παρούσα δικάσιμο επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους τελευταίους (άρθρ.126 παρ.1 εδ.α', 127 παρ. 1 και 128 παρ.1 ΚΠολΔ). Όμως, οι ανωτέρω εκ των αναιρεσίβλητων δεν εμφανίστηκαν κατά την πιο πάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκαν με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου τους, κατά τα άρθρα 242 παρ.2 και 573 παρ.1 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία των κλητευθέντων ως άνω αναιρεσίβλητων (άρθρο 576 παρ. 2 εδ. α' και γ' ΚΠολΔ.).

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Γενικά, για να είναι ορισμένος ένας λόγος αναίρεσης δεν αρκεί η απλή μνεία του αριθμού του άρθρου 560 ΚΠολΔ, που προβλέπει το σχετικό λόγο, ούτε η επανάληψη του κειμένου της σχετικής διάταξης, χωρίς να προσδιορίζονται τα αναγκαία στοιχεία, που σύμφωνα με αυτήν απαιτούνται για να στοιχειοθετηθεί ο συγκεκριμένος λόγος αναίρεσης.

Ειδικότερα, ως προς τον προβλεπόμενο από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ., όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, λόγο αναίρεσης, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ο αυτοτελής ισχυρισμός, ήτοι τα συγκροτούντα αυτόν πραγματικά περιστατικά, όπως προβλήθηκαν στο δικαστήριο της ουσίας, και να καθορίζεται ο νόμιμος τρόπος προβολής του στο πρωτοβάθμιο και της επαναφοράς του στο δευτεροβάθμιο, όταν η υπόθεση διήλθε και τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας Και στις δύο δε περιπτώσεις (της παρά το νόμο λήψης ή μη λήψης υπόψη) πρέπει να αναφέρεται ποια ουσιώδη επίδραση ασκούσε στην έκβαση της δίκης ο ισχυρισμός (Ολ.Α.Π.25/2003, 12/2000, 3/1997).

Αν λείπει έστω και ένα από τα στοιχεία αυτά, ο λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αόριστος (Α.Π. 388/2014). Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με το μοναδικό λόγο αναίρεσης αποδίδουν στο Εφετείο την αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 8 α' ΚΠολΔ., αντί του άρθρου 560 αρ. 5 περ.α' του ίδιου Κώδικα, που εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση, διότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, αφού δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο συγκεκριμένα περιστατικά προσδίδοντα στον φερόμενο ως ληφθέντα υπόψη ισχυρισμό, χωρίς να προταθεί, την έννοια των ''πραγμάτων'' καθώς και τα στοιχεία εκείνα, από τα οποία θα κρινόταν, αν τα ''πράγματα'' ήταν ουσιώδη και είχαν επίδραση στο διατακτικό της απόφασης, ούτε μνημονεύεται το σφάλμα από τη λήψη υπόψη των ''πραγμάτων'' Σε κάθε περίπτωση, ο ερευνώμενος αυτός αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος, διότι ορθώς το Μονομελές Πρωτοδικείο Άμφισσας, που δίκασε ως Εφετείο, μετά την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης κατά παραδοχή λόγου έφεσης των εναγόντων-εκκαλούντων και ήδη αναιρεσειόντων για πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και διακράτηση της υπόθεσης για περαιτέρω συζήτησή της κατ' ουσίαν, είχε τη δικονομική δυνατότητα (άρθρο 536 παρ.2 ΚΠολΔ) να ερευνήσει όλα τα ζητήματα που τέθηκαν πρωτόδικα για οριστική διάγνωση, εφόσον το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα δεν περιορίζεται μόνο στις διατάξεις της απόφασης που πλήττεται με την έφεση αλλά και στις βάσεις της αγωγής που δεν εξετάστηκαν πρωτόδικα, γιατί δεν δικάζεται πλέον η έφεση, αλλά η αγωγή, και δεν δεσμεύεται πλέον από την αρχή της μη χειροτέρευσης της θέσης του εκκαλούντος Κατ' ακολουθίαν αυτών, πρέπει η ένδικη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ., όπως ισχύει, παραβόλου και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, ως ηττηθέντες διάδικοι, στη δικαστική δαπάνη των παριστάμενων αναιρεσίβλητων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ.), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-11-2017 αίτηση των Η. Τ. του Π. κλπ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 42/2016 απόφασης του, δικάσαντος ως Εφετείου, Μονομελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας. Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των παριστάμενων αναιρεσίβλητων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Δεκεμβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ