Legislator Case Law & Legislation
44/2007 AI generated

44/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 44/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Απόφαση 44 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Legislator headnote

AI generated

44/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Απόφαση 44 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 44 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 44/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μανιάτη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..... και 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ - VICTORIA Α.Α.Ε. ΖΗΜΙΩΝ", μετονομασθείσα από 1-1-2000 σε "VICTORIA A.A.E. ΖΗΜΙΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αναστάσιο Παγώνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς έκθ. κατάθεσης 1304/329/1997 και 1598/183/2002 αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κατερίνης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 204/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 593/2005 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30 Μαϊου 2005 αίτησή του και τους από 7 Ιουνίου 2006 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 14 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των πρόσθετων λόγων και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι το δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών από το διάδικο. Η επίκληση αυτή μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση είτε και με αναφορά σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης όταν γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης κατά το πρώτο μέρος του, του κυρίως δικογράφου και το μοναδικό λόγο αναίρεσης, κατά το πρώτο μέρος του, του εμπροθέσμως ασκηθέντος δικογράφου των προσθέτων, ο αναιρεσείων προσάπτει στο Εφετείο την εκ του αριθμού 11 περ.γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση ότι κατά το σχηματισμό της δικανικής κρίσης του περί απόρριψης, μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, ως απαράδεκτης, για έλλειψη ενεργητικής και παθητικής νομιμοποίησης, τόσο της εν μέρει δεκτής γενόμενης πρωτοδίκως από 12-7-1997 (αριθ.εκθ.καταθ. 1304/1997) αγωγής του περί αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, ως παθόντος εκ τροχαίου ατυχήματος που έλαβε χώρα στις 12-11-1994 από υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου και ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου που οδηγούσε το με αριθμό κυκλοφορίας .... ΙΧ φορτηγό αυτοκίνητο, στο οποίο συνεπέβαινε καθώς και της σωρευόμενης σ' αυτή πλαγιαστικής αγωγής κατά της δεύτερης εναγομένης και ήδη δεύτερης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας στην οποία ήταν ασφαλισμένο το ως άνω ζημιογόνο αυτοκίνητο όσο και της πρωτοδίκως απορριφθείσας ως παραγεγραμμένης από 25-4-2002 (αριθ. εκθ. καταθ. 1598/2002) συμπληρωματικής αγωγής του περί αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, δεν έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκε με τις προτάσεις του στο Εφετείο και προσκόμισε προς απόδειξη ότι κατά τη χρονική στιγμή του τροχαίου ατυχήματος το ως άνω ζημιογόνο αυτοκίνητο οδηγούσε ο πρώτος αναιρεσίβλητος και όχι ο ίδιος, όπως δέχθηκε το Εφετείο και συγκεκριμένα την υπ' αριθ. 1539/2001 απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Ο.Σ.Ε. Α.Ε." περί αποζημίωσης λόγω υλικών ζημιών κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτου ως υπαιτίου οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου που συγκρούσθηκε με αμαξοστοιχία, μετά την απόρριψη της από τον τελευταίο προβαλλόμενης ένστασης παθητικής νομιμοποίησης, που επικυρώθηκε στη συνέχεια με την 2178/2005 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Ο λόγος αυτός αναίρεσης και των δύο δικογράφων πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος διότι το Εφετείο, που, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε υπόψη εκτός από τις μαρτυρικές καταθέσεις "όλα τα έγγραφα που με επίκληση προσκομίζουν οι διάδικοι άλλα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη προς "άμεση απόδειξη και άλλα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και έγγραφα των ποινικών δικογραφιών που σχηματίσθηκαν επ' ευκαιρία της ασκήσεως ποινικής διώξεως σε βάρος του μεν ενάγοντος για ψευδορκία μάρτυρα και απόπειρα απάτης επί δικαστηρίου, του δε εναγομένου για σωματική βλάβη από αμέλεια, διατάραξη ασφάλειας σιδηροδρόμου από αμέλεια, ψευδή καταμήνυση κατ' εξακολούθηση και ηθική αυτουργία σε ψευδορκία μαρτύρων κατ' εξακολούθηση" δεν καθίσταται αναμφίβολα βέβαιο ότι έλαβε υπόψη τα προαναφερόμενα έγγραφα, αφού σε αντίθεση και χωρίς κάποια αξιολόγηση των εγγράφων αυτών, απέρριψε τις αγωγές του αναιρεσείοντος ως απαράδεκτες για έλλειψη ενεργητικής και παθητικής νομιμοποίησης, δεχθέν ότι οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου ήταν ο τελευταίος και όχι ο πρώτος αναιρεσίβλητος ..... ο οποίος αντίθετα επέβαινε στο ίδιο όχημα στη θέση του συνοδηγού. Κατ΄ ακολουθίαν πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.). Τέλος οι αναιρεσίβλητοι πρέπει να καταδικαστούν στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), ο οποίος κατέθεσε και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-

Αναιρεί την 593/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

-

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

-

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος την οποία ορίζει σε χίλια εξακόσια σαράντα (1.640) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ