449/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 449 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 449/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα-Εισηγήτρια, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Η. Τ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Παπασπύρου. Της αναιρεσίβλητης: Ν. Κ. του Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Ρήγα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 17-9-2013 και 24-10-2013 αγωγές των ήδη αναιρεσίβλητης και αναιρεσείοντος, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Γυθείου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 90/2016 του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-12-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 14-11-2017 κλήση του αναιρεσείοντος νόμιμα φέρεται προς συζήτηση η από 1 Δεκεμβρίου 2016 αίτησή του για αναίρεση της 90/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας, μετά την ματαίωση της συζήτησής της κατά την δικάσιμο της 9-10-2017. Επισημαίνεται ότι από το περιεχόμενο της ένδικης αίτησης και κατά το μέρος που προσβάλλεται η πληττόμενη απόφαση αναφορικά με την επιδικασθείσα στα ανήλικα τέκνα των διαδίκων διατροφή, καθίσταται σαφές ότι απευθύνεται κατά της αναιρεσίβλητης όχι ατομικά αλλά με την ιδιότητα της ασκούσας την επιμέλεια αυτών (ΑΠ 416/2007, 344/2001).

Από τις διατάξεις των άρθρων 1485, 1486 παρ.2, 1487, 1489 παρ.2 και 1493 Α.Κ., προκύπτει ότι τα ανήλικα τέκνα και αν έχουν περιουσία και εφόσον τα εισοδήματα της περιουσίας τους δεν επαρκούν για τη διατροφή τους, έχουν δικαίωμα διατροφής έναντι των δύο γονέων τους, οι οποίοι υποχρεούνται να τα διατρέφουν από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του.

Το μέτρο της διατροφής τους προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του τέκνου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του, και περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για την ανατροφή και την εν γένει εκπαίδευσή του. Ως συνθήκες ζωής νοούνται οι συγκεκριμένοι όροι διαβίωσης, που ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία, τον τόπο κατοικίας, την ανάγκη επιτήρησης και εκπαίδευσης και την κατάσταση της υγείας του, σε συνδυασμό με την περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου (Α.Π. 1384/2008 Α.Π. 823/2003).

Κατέστησε δε ο νομοθέτης υπεύθυνους και τους δύο γονείς, ενόψει της ισότητας των δύο φύλλων και της αμοιβαίας υποχρέωσής τους, προς ανατροφή και εκπαίδευση του τέκνου. Για να καθορισθεί το ποσό της διατροφής, αξιολογούνται, κατ' αρχήν, τα εισοδήματα των γονέων από οποιαδήποτε πηγή και στη συνέχεια προσδιορίζονται οι ανάγκες του τέκνου.

Καθοριστικό δε στοιχείο, είναι οι συνθήκες της ζωής του, δηλαδή οι όροι διαβίωσής του. Στην αγωγή δεν είναι απαραίτητο να γίνεται αναφορά στις οικονομικές δυνάμεις του άλλου γονέα (δηλαδή του μη εναγομένου που συνήθως είναι ο έχων την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου), ούτε το Δικαστήριο υποχρεούται αυτεπαγγέλτως να ερευνήσει αυτές, προκειμένου να προβεί σε επιμερισμό της υποχρέωσης διατροφής του ανηλίκου μεταξύ των δύο γονέων του.

Ο εναγόμενος δικαιούται να τις επικαλεσθεί κατ' ένσταση, προκειμένου να επιτύχει τον περιορισμό της δικής του υποχρέωσης για τη διατροφή του τέκνου, κατά το ποσό που αντιστοιχεί στην οικονομική δυνατότητα και στη βάσει αυτής υποχρέωση συνεισφοράς του άλλου γονέα (Α.Π 1156/2017, 2210/2007). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 1395 ΑΚ, που ορίζει ότι, "οι σύζυγοι κατανέμουν σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης, τη χρήση των κινητών που ανήκουν και στους δύο, σύμφωνα με τις προσωπικές τους ανάγκες.

Αν διαφωνούν, η κατανομή γίνεται από το δικαστήριο...", σαφώς προκύπτει, ότι η προβλεπόμενη από αυτή κατανομή της χρήσης των κινητών που ανήκουν και στους δύο συζύγους, η οποία ισχύει προδήλως και για τα κινητά που τεκμαίρεται ότι τους ανήκουν κατά τη διάταξη του άρθρου 1398 παρ.2ΑΚ, γίνεται από το δικαστήριο, σε περίπτωση διαφωνίας αυτών, με κριτήριο τις ανάγκες καθενός, με βάση τις συνθήκες της έγγαμης συμβίωσής τους, όπως διαμορφώνονται μετά τη διάσταση.

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ. προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εφαρμόστηκε, ενώ δεν έπρεπε, όπως και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Έτσι, η παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία του κανόνα δικαίου είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης (Ολ. ΑΠ 10/2011). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε, ότι αποδείχθηκαν ή δεν αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (ΑΠ 24/2015).

Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας (αριθ.1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου (Ολ.ΑΠ 20/2005).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Για να είναι δε ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια ότι η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) εξαιτίας ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, πρέπει στο αναιρετήριο, πλην των παραπάνω, να αναφέρεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των αιτιολογιών, δηλαδή ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ή πού εντοπίζονται οι αντιφάσεις (Ολ.

ΑΠ 20/2005). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (ΑΠ 551/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα με την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος: ": Οι διάδικοι τέλεσαν μεταξύ τους νόμιμο θρησκευτικό γάμο στον ... στις 6-11- 1999, από τον οποίο απέκτησαν δύο θήλεα τέκνα, την Α., η οποία γεννήθηκε στις 5-5-2003, ηλικίας κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής 11 ετών περίπου και την Ε., η οποία γεννήθηκε στις 25-5-2005, ηλικίας κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής 9 περίπου ετών.

Η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων κλονίστηκε ισχυρά για ανυπαίτιους λόγους που αφορούν στο πρόσωπο αμφοτέρων,....Για το λόγο αυτό κηρύχθηκε λελυμένος ο μεταξύ τους γάμος με την εκκαλούμενη απόφαση, η οποία ως προς αυτό το κεφάλαιό της δεν εκκαλείται με ειδικό λόγο έφεσης. Περαιτέρω, αφού διασπάστηκε η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων, η ενάγουσα (ήδη αναιρεσίβλητη) μετοίκησε αρχικά στην οικία των γονέων της, στη συνέχεια φιλοξενήθηκε σε κατοικία του θείου της Ε.

Α. και ακολούθως την 1-4-2013 μίσθωσε μία κατοικία στη ... επί της οδού ..., αρ. 38, όπου διαμένει με τα ανήλικα τέκνα της. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την εκκαλούμενη απόφασή του έκρινε, με γνώμονα το αληθινό συμφέρον των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, όπως το καθορίζουν οι βιοτικές και ψυχικές ανάγκες τους, ότι η άσκηση της επιμέλειας του προσώπου αυτών πρέπει να ανατεθεί αποκλειστικά στην ενάγουσα, η οποία κρίνεται άξια και ικανή να συνεχίσει να διαπαιδαγωγεί σωστά τα ανήλικά της συμβάλλοντας θετικά στην περαιτέρω ομαλή ψυχοσωματική και ψυχοπνευματική ανάπτυξή τους, ενώ παράλληλα ρυθμίστηκε, με γνώμονα επίσης το συμφέρον τους, το δικαίωμα επικοινωνίας του εναγομένου (ήδη αναιρεσείοντος) με αυτά, κατά τα ειδικότερα σε αυτήν εκτιθέμενα, κεφάλαια τα οποία επίσης δεν πλήττονται με ειδικό λόγο έφεσης ....Τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων, ηλικίας, όπως προαναφέρθηκε, 11 και 9 ετών, κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής επρόκειτο να φοιτήσουν στην ΣΤ' και Δ' τάξη του Δημοτικού σχολείου, αντίστοιχα.

Διαμένουν με την ενάγουσα μητέρα τους στη μισθωμένη ως άνω οικία, αφότου επήλθε η διάσπαση της έγγαμης σχέσης των γονέων τους και στερούνται προσοδοφόρου περιουσίας και εισοδημάτων από οποιαδήποτε πηγή, ικανά να τους εξασφαλίσουν τη διαβίωσή τους, ενώ λόγω της ηλικίας τους δε μπορούν να εργαστούν. Έχουν επομένως δικαίωμα διατροφής σε χρήμα έναντι των γονέων τους, ανάλογα με τις οικονομικές δυνάμεις του καθενός ....

Ο εναγόμενος διατηρεί ιδιόκτητη επιχείρηση αρτοποιείου στον ..., σε ισόγειο όροφο οικοδομής, ιδιοκτησίας αμφοτέρων των διαδίκων γονέων κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου έκαστος. Από την άσκηση της επιχείρησης αυτής αποκομίζει μηνιαία κατά μέσο όρο το ποσό των 2.000 ευρώ, συμπέρασμα το οποίο εξάγεται από τον υπολογισμό πώλησης 80 κιλών άρτου ημερησίως, όπως ο ίδιος συνομολογεί και 20 κιλών, λοιπών προϊόντων αλεύρου (παξιμάδια κ.λ.π) και συνολικά 100 κιλών αρτοπαρασκευασμάτων, υπολογιζομένης της μέσης τιμής πώλησης άρτου στο ποσό των 1,60 ευρώ ανά κιλό (100 κιλά X1,60 ευρώ Χ25 ημέρες=4.000 ευρώ, από το οποίο πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των 2.000 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στα έξοδα (μισθός υπαλλήλου, συντήρηση καταστήματος, αγορά πρώτης ύλης και συναφείς δαπάνες).

Το γεγονός ότι ο εναγόμενος εμφανίζει στις φορολογικές δηλώσεις που προσκομίζει μικρότερο μηνιαίο εισόδημα, δεν αναιρεί την ανωτέρω κρίση του δικαστηρίου, δοθέντος ότι ο ανωτέρω υπολογισμός των μηνιαίων εισοδημάτων του ενάγοντα έγινε με βάση δικές του παραδοχές. Στη συνέχεια αποδείχτηκε ότι από την τοποθέτηση φωτοβολταϊκού συστήματος στην οικία του στη ... ...

παράγεται ηλεκτρική ενέργεια, την οποία πωλεί στη ΔΕΗ, αντί μηναίου τιμήματος 500 ευρώ περίπου κατά μέσον όρο, ποσό το οποίο εισπράττει ο ίδιος. Στις δυνάμεις του πρέπει να συνυπολογιστεί και το χρηματικό ποσό των 69.000 ευρώ, το οποίο ανέλαβε στις 4 και 6-3-2013 από κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς που τηρούσε με την ενάγουσα σύζυγό του στην ..., ...

και ... και βρίσκεται πλέον εις χείρας του και μπορεί να το διαθέσει οποτεδήποτε, το οποίο αντιστοιχεί μηνιαία και για το επίδικο χρονικό διάστημα σε 2.875 ευρώ (69.000/24), ενώ από τα υπόλοιπα των προαναφερόμενων κοινών λογαριασμών, απ' όπου μπορούν να αναληφθούν χρήματα προκύπτει ποσό για μηναία δυνατότητα χρήσης ύψους 40 ευρώ (502+1063+318/2/24μήνες) και συνολικά 2.915 ευρώ.

Ο εναγόμενος είναι αποκλειστικός κύριος δύο αγροτεμαχίων κειμένων στη θέση "..." και "..." στη θέση ... ...,..., πλην όμως οι ανωτέρω ιδιοκτησίες δεν είναι προσοδοφόρες και επομένως δε μπορούν να υπολογιστούν στις δυνάμεις του. Με βάση επομένως τα ανωτέρω, τα μηνιαία εισοδήματά του, τα οποία αναλύονται σε έσοδα και υπάρχον κεφάλαιο, ανέρχονται στο ποσό των 5.415 ευρώ (2000+500+2.915).

Αυτός εξακολουθεί να διαμένει σε ιδιόκτητη οικία, στην οικογενειακή στέγη και οι συνολικές δαπάνες στέγασης δεν υπερβαίνουν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας το ποσό των 100 ευρώ μηνιαία (μηνιαία πάγια έξοδα, δαπάνες κοινής ωφέλειας), συνεκτιμώντας και το γεγονός ότι δεν καταβάλει μίσθωμα, ενώ στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνονται και οι παρακρατούμενες, λόγω των φωτοβολταϊκών, δαπάνες για τη ΔΕΗ, τα οποία αφαιρούνται από τις οικονομικές δυνάμεις του.

Επιπλέον βαρύνεται με έξοδα καταβολής δόσεων, από τραπεζικό καταναλωτικό δάνειο για την αγορά επαγγελματικού Ι.Χ.Φ αυτοκινήτου, μάρκας VOLKSWAGEN από την τραπεζική εταιρία "...", κάθε μία εκ των οποίων υπολογίζεται στο ποσό των 250 ευρώ μηνιαία. Επιπλέον υποχρεούται να καταβάλει στον ασφαλιστικό του φορέα Ο.Α.Ε.Ε, ως ελεύθερος επαγγελματίας, το ποσό των 870 ευρώ μηνιαία, όπως προκύπτει από τις από 7-1-2014 αποφάσεις περί υπαγωγής του σε ρύθμιση, που αφορούν η μεν πρώτη σε εισφορές που οφείλονται από τον Ιούλιο του έτους 2010 έως και το Δεκέμβριο του έτους 2012, η δε δεύτερη από τον Ιανουάριο του έτους 2013 έως και τον Ιούνιο του ιδίου έτους, ενώ τους λοιπούς μήνες οφείλει να καταβάλει τις τακτικές μηνιαίες εισφορές του, οι οποίες ανέρχονται στο ποσό των 225 ευρώ.

Επομένως πρέπει να αφαιρεθεί από το ποσό των μηναίων οικονομικών δυνάμεών του το ποσό των 1.445 ευρώ. Όσον αφορά στα λοιπά έξοδά του, σχετικά με τη σίτισή του, τις δαπάνες χρήσεως του αυτοκινήτου του και τις γενικότερες δαπάνες του, αυτές δεν ξεπερνούν το ποσό των 300 ευρώ μηναία, αν ληφθεί υπόψη ότι όσον αφορά στη σίτισή του, μέρος των δαπανών αυτών καλύπτονται από τους γονείς του, κυρίως τη μητέρα του, η οποία κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας τον προμηθεύει με φαγητό, εξοικονομώντας έτσι σημαντική δαπάνη από την αιτία αυτή, ενώ ως προς τις δαπάνες χρήσεως του αυτοκινήτου του που εστιάζονται κυρίως σε περιοδικούς μηχανολογικούς ελέγχους (service) και πληρωμή ασφαλίστρων απαιτούνται δύο το πολύ φορές κατ' έτος, έχοντας ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι οι μετακινήσεις του με αυτό είναι μικρών αποστάσεων, αφού το αρτοποιείο του, η οικία του και τα σημεία διανομής άρτου βρίσκονται σε κοντινές αποστάσεις, ενώ δεν αποδείχθηκε ότι βαρύνεται με τη διατροφή άλλων προσώπων, ούτε με έξοδα πέραν των συνήθων ενός άντρα της ηλικίας του.

Επομένως οι οικονομικές δυνάμεις του ανέρχονται στο ποσό των 3.670 ευρώ μηνιαία (5.415- 1.745). Στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα κατά τη διάρκεια της έγγαμης σχέσης διατηρούσε επιχείρηση πώλησης παιδικών ενδυμάτων, η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της το έτος 2009, σε κατάστημα ιδιοκτησίας του εναγομένου, πλην όμως είχε ζημιογόνο πορεία με αποτέλεσμα να παύσει τη λειτουργία της αφότου επήλθε η διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων, χωρίς όμως να έχει προβεί σε διακοπή εργασιών, δεσμευόμενη από την επιδότηση που είχε λάβει από τον ....

Δεν εμποδίστηκε μεν στη συνέχιση της λειτουργίας του καταστήματος από τον εναγόμενο, όμως βρέθηκε σε κατάσταση έλλειψης χρημάτων εξαιτίας της ενέργειας του εναγομένου να αναλάβει όλα τα χρήματα από τους κοινούς λογαριασμούς τους, γεγονός το οποίο είχε μεν ως συνέπεια τη δυσχέρεια επιχειρηματικών κινήσεων εκ μέρους της, όχι όμως και την παρεμπόδιση άσκησης της επαγγελματικής της δράσης, την οποία θα μπορούσε να συνεχίσει, έχοντας το εναπομείναν εμπόρευμα και τον εξοπλισμό του καταστήματος, σε κάθε, δε περίπτωση θα μπορούσε να εργαστεί οπουδήποτε αλλού.

Εξάλλου, όπως και η ίδια διατείνεται καθόλη τη διάρκεια του έγγαμου βίου εργαζόταν, ενώ είναι μία νέα και δυνατή γυναίκα, υγιής, τα δε τέκνα της βρίσκονται σε τέτοια ηλικία, στην οποία δεν απαιτείται η συνεχής φυσική παρουσία της για τη φροντίδα τους. Πρέπει συνεπώς να συνυπολογιστεί στις δυνάμεις της και η δυνατότητα ανεύρεσης εργασίας ανάλογα με τον τρόπο ζωής της και την προσωπικότητά της, καθώς ο λόγος ανεργίας της δεν οφείλεται σε κάποιο πρόβλημα υγείας απαγορευτικό ή αποτρεπτικό της εργασίας, ενώ οι επικρατούσες δυσχερείς οικονομικές συνθήκες, σαφώς συνεκτιμώνται.

Προκειμένου δε να υπολογιστούν τα δυνητικά της έσοδα θα ληφθεί υπόψη, ως ασφαλέστερο μέσο, ο μισθός του ανειδίκευτου εργάτη, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, ως ο ελάχιστος μισθός που θα μπορούσε να λαμβάνει ή να αποκομίζει ως κέρδος, αν προσλαμβανόταν ως υπάλληλος, ή συνέχιζε την άσκηση της προηγούμενης επαγγελματικής της δραστηριότητας.

Το ποσό αυτό ανέρχεται στο ύψος των 562 ευρώ μηνιαία μικτά και 472 ευρώ καθαρά. Παράλληλα δε μπορεί να ζητήσει μίσθωμα ή αποζημίωση χρήσης από τον εναγόμενο για το 1/2 του καταστήματος, όπου στεγάζεται το αρτοποιείο του, του οποίου είναι συγκυρία κατά το προαναφερόμενο ποσοστό, από το οποίο θα μπορούσε να αποκομίζει τουλάχιστον 200 ευρώ μηνιαία.

Επίσης πρέπει να συνυπολογιστεί και το υπόλοιπο ποσό των προαναφερόμενων κοινών λογαριασμών, από τους οποίους μπορεί να αναλάβει το ποσό των 40 ευρώ. Με βάση τα ανωτέρω υπολογίζεται ότι η ενάγουσα έχει μηνιαία προς διάθεση εισοδήματα ύψους 712 (472+200+40) ευρώ. Δεν προέκυψε ότι έχει άλλα εμφανή εισοδήματα, ενώ δεν επιβαρύνεται κατά νόμο με την υποχρέωση διατροφής τρίτων προσώπων, πλην των ανωτέρω τέκνων της, με τα οποία διαμένει σε μισθωμένη οικία, όπως προαναφέρθηκε, με συνολικές δαπάνες στέγασης ανερχόμενες στο ποσό των 480 ευρώ μηνιαία (300 ευρώ μίσθωμα + μηνιαία πάγια έξοδα 180 ευρώ), αναλογούντα στην ίδια περί τα 160 ευρώ, ενώ τα έξοδα διατροφής της δεν ξεπερνούν τα 100 ευρώ, συνεκτιμώντας ότι η ίδια μαγειρεύει στο σπίτι τόσο για τον εαυτό της όσο και για τα τέκνα της, γεγονός το οποίο μειώνει τα έξοδα προς σίτιση.

Επίσης κάνει χρήση του υπ'αριθμ. κυκλ. ...96 Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου, μάρκας VOLKSWAGEN PASSAT, του οποίου είναι συνιδιοκτήτρια κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου και οι δαπάνες χρήσης του δε ξεπερνούν το ποσό των 100 ευρώ μηνιαία, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περιοδικοί μηχανολογικοί έλεγχοι (service) και η πληρωμή ασφαλίστρων απαιτούνται δύο το πολύ φορές κατ' έτος, ενώ οι μετακινήσεις της με αυτό είναι σχετικά περιορισμένες εντός των ορίων της ...ς και αφορούν κυρίως τις μετακινήσεις των τέκνων της, αφού η ίδια δεν εργάζεται, τα δε συνήθη έξοδά της, για μία γυναίκα της ηλικίας της, δεν ξεπερνούν το ποσό των 150 ευρώ μηνιαία.

Συνεπώς οι οικονομικές δυνάμεις της, αφού αφαιρεθούν οι ανωτέρω δαπάνες της, ύψους 510 ευρώ διαμορφώνονται στο ποσό των 200 ευρώ μηνιαία. Με βάση τις προαναφερόμενες οικονομικές δυνατότητες των γονέων των ανωτέρω τέκνων, οι μηνιαίες ανάγκες αυτών, όπως προκύπτουν από τις συνθήκες ζωής και ανταποκρίνονται στα απαραίτητα έξοδα για στέγαση, διατροφή, ένδυση, εκπαίδευση, ψυχαγωγία και εν γένει συντήρησή τους, είναι οι συνήθεις των συνομιλήκων τους, της αυτής ηλικίας και κατάστασης και υπολογίζονται, όπως παρακάτω αναφέρεται.

Επιβαρύνονται τα ίδια κατ' αναλογία με τις δαπάνες στέγασης και παγίων εξόδων, αφού διαμένουν με τη μητέρα τους, σε μισθωμένη οικία, οι οποίες ανέρχονται στο ποσό των 320 ευρώ και για τα δύο, 200 ευρώ τα έξοδα σίτισής τους, ενώ για τις δαπάνες ένδυσης και υπόδησης πρέπει να υπολογιστεί το ποσό των 150 ευρώ και για τις δύο.

Επιπλέον αποδείχτηκε ότι παρακολουθούν εξωσχολικά μαθήματα αγγλικής γλώσσας, παραδοσιακών χορών και πολεμικών τεχνών, χωρίς κάποιο από αυτά να θεωρηθεί περιττό ή υπερβολικό, λαμβανομένου υπόψη ότι είχαν συνηθίσει σε άνετο οικονομικά τρόπο ζωής, οπότε για το λόγο αυτό, εφόσον επαρκούν οι δυνάμεις των γονέων τους, πρέπει όχι μόνο να μην αποκοπούν από τις εξωσχολικές δραστηριότητές τους, αλλά να ενθαρρυνθούν να τις συνεχίσουν, δεδομένης της νέας κατάστασης που καλούνται να αντιμετωπίσουν.

Το κόστος των δραστηριοτήτων αυτών, επιμερισμένο σε δωδεκάμηνο ανέρχεται στο ποσό των 150 ευρώ μηνιαία για την Α. και 180 ευρώ μηνιαία για την Ε.. Παράλληλα πρέπει να λαμβάνουν και ένα ποσό για την ιατροφαρμακευτική τους παρακολούθηση, που είτε δεν καλύπτονται από το ταμείο ασφάλισης του πατέρα τους, είτε προκειμένου να γίνει αυτό είναι χρονοβόρα η διαδικασία, το οποίο υπολογίζεται σε 100 ευρώ για αμφότερες, ενώ κρίνεται απαραίτητο, λόγω της προεφηβικής ηλικίας στην οποία βρίσκονται, να έχουν κάποιο ποσό δικό τους προς διάθεση, ανερχομένων των συνολικών αναγκών τους στα 125 ευρώ για την πρώτη και 100 για τη δεύτερη, χρήματα τα οποία μπορούν να διαθέτουν και για τις τυχόν κοινωνικές εκδηλώσεις που συμμετέχουν.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η ανάλογη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων ανέρχεται στο ποσό των 660 ευρώ για κάθε μία, η οποία κρίνεται εύλογη και προσήκουσα υπό τις ανωτέρω συνθήκες, απορριπτομένης της υπό του εναγομένου προτεινομένης ένστασης περί ιδίας διακινδύνευσης, καθόσον με τις οικονομικές δυνάμεις του, όπως αναλύθηκαν ανωτέρω, καμία διακινδύνευση ιδίας διατροφής δεν διατρέχει από τη συμμετοχή του στη διατροφή των τέκνων του.

Στη συνέχεια πρέπει να εξευρεθεί η αναλογική συνεισφορά καθενός από τους γονείς στις ανάγκες διατροφής των ανηλίκων τέκνων, βάσει του ποσοστού συμμετοχής εκάστου, υπολογιζομένου του ποσοστού των δυνάμεων καθενός στο άθροισμα αμφοτέρων των δυνάμεων και μετά αναλογικά επί των αναγκών {3.870 (3.670+200), δηλαδή ποσοστό 95% και 5% επί των αναγκών των ανηλίκων 1.320 (660X2) αντίστοιχα για τον καθένα, με συμμετοχή του εναγομένου σε κάθε ανήλικη κόρη του 600 ευρώ, αφού βεβαίως αφαιρεθούν οι απαιτούμενες δαπάνες του για τα χρονικά διαστήματα που θα διαμένουν μαζί του καθώς και της ενάγουσας οι οποίες συνίστανται κυρίως σε φυσική συνεισφορά, ιδίως στην προσωπική εργασία που προσφέρει η ίδια στα τέκνα της με την καθημερινή φροντίδα αυτών. .....Περαιτέρω αναφορικά με την αιτούμενη κατανομή των πραγμάτων του συζυγικού οίκου και συγκεκριμένα αυτά τα οποία τιτλοφορούνται στην ένδικη αγωγή υπό στοιχείο Β "Διακοσμητικά είδη", είναι αντικείμενα, τα οποία λόγω της φύσης τους, χρησίμευαν κυρίως για πρακτικούς και αισθητικούς λόγους, τη χρήση τους δε απολάμβαναν αμφότεροι οι διάδικοι κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσής τους, οπότε βρίσκονταν στη νομή και κατοχή τους από κοινού.

Επομένως με αποδεδειγμένο το γεγονός της κοινής χρήσης και ότι αυτά ανήκαν στο συζυγικό οίκο για τις μεταξύ τους σχέσεις θα θεωρηθούν ως ανήκοντα και στους δύο, τυγχάνοντας εφαρμογή το τεκμήριο της διάταξης του άρθρου 1398 παρ. 2 ΑΚ, όπως και για τα λοιπά για τα οποία η ενάγουσα δεν επικαλείται ότι της ανήκουν αποκλειστικά.

Η κατανομή χρήσης θα λάβει χώρα σύμφωνα με τις προσωπικές ανάγκες κάθε διαδίκου, δηλαδή ανάλογα με το ποιος εξ αυτών χρειάζεται περισσότερο τα πράγματα ή μπορεί να τα στερηθεί ευκολότερα, λαμβάνοντας υπόψη ποιος έχει την επιμέλεια των τέκνων, αλλά και άλλες ειδικότερες περιστάσεις. Από την κατηγορία των αντικειμένων που αναφέρονται ανωτέρω (υπό στοιχείο Β της αγωγής "Διακοσμητικά Είδη") πρέπει στην ενάγουσα να αποδοθεί η χρήση των παρακάτω: 1) ένας χρυσός μεγάλος καθρέφτης, 2) ένας ξυλόγλυπτος καθρέφτης διαστάσεων περίπου 0,80 Χ1,10μ. 3) ένας πίνακας ζωγραφικής με θέμα την Ακρόπολη, διαστάσεων περίπου 1,20Χ2,00μ., 4) τρεις χρυσοί ξύλινοι άγγελοι με βάση διαστάσεων περίπου 0,60X0,15μ, 5) δύο μάσκες σε βάση διαστάσεων περίπου 0,40X0,15μ., 6) πέντε χρυσές κορνίζες διαφόρων διαστάσεων, ξυλόγλυπτες με ψηφιδωτό και τέσσερα κηροπήγια ίδιας τεχνικής, 7) ένα κλασικό επιτραπέζιο φωτιστικό χρώματος καφέ χρυσό, 8) μία τριπλή κορνίζα χρυσή με αγγελάκια, μία κορνίζα οβάλ χρυσή με αγγελάκια, ένας οβάλ μικρός καθρέφτης, μία κορνίζα ορθογώνια με αγγελάκια, ένας άγγελος χρυσός σιδερένιος με βάση διαστάσεων 0,10X0,50 μ., ένας άγγελος χρυσός ξύλινος με βάση διαστάσεων 0,10Χ0,30μ., δύο μάσκες σε βάση χρυσές, 9) δυο πέτρινες εικόνες (Χριστός και Παναγία) τοίχου διαστάσεων περίπου 0,60 Χ0,60), 10) δύο πίνακες με χειροποίητες ξύλινες μάσκες και κλαδιά ελιάς της γλύπτριας ΜΑΡΙΑ ΕΡΡΕΑ, διαστάσεων περίπου 0,40Χ0,40μ. 11) ένα σετ με δύο χρυσές κορνίζες οβαλ και φοντανιέρα, 12) δύο πίνακες ίδιοι με απεικόνιση γυκαικείο σώμα ακέφαλο διαστάσεων 0,20Χ0,80μ.

ο καθένας, 13) τέσσερις πίνακες μικροί με απεικόνιση χρυσή πεταλούδα σε καφέ φόντο, 14) ένας ξύλινος καθρέφτης με μία χρυσή ελιά της γλύπτριας ΜΑΡΙΑ ΕΡΡΕΑ, 15) ένας ξύλινος καθρέφτης μπεζ- καφέ διαστάσεων περίπου 0,80X1,10μ., 16) ένας μεγάλος χρυσός καθρέφτης διαστάσεων περίπου 0,60X1,00, 17) τρία τραπεζάκια ζιγκον (ξύλο και σίδερο), 18) ένα σετ από κηροπήγια, κορνίζα και αμφορείς πέντε τεμαχίων ξυλόγλυπτα με ζωγραφική, 19) μία ραπτομηχανή παλαιού τύπου διακοσμητική διαστάσεων περίπου 0,50X0,70 μ.

Τα λοιπά αντικείμενα τα οποία ανήκουν στην κατηγορία αυτή πρέπει να μείνουν στην οικία όπου διαμένει ο εναγόμενος. Η κατά τον ανωτέρω τρόπο κατανομή των προπεριγραφέντων αντικειμένων, με τρόπο ώστε να παραμείνουν ομοειδή αντικείμενα και στα δύο σπίτια των διαδίκων, έγινε με κριτήριο τις ανάγκες εκάστου εξ αυτών....

Από την κατηγορία αντικειμένων της αγωγής υπό στοιχείο Α με τον τίτλο "Ηλεκτρικές συσκευές" πρέπει να αποδοθεί στην ενάγουσα η χρήση των παρακάτω: 1) ψυγείο ντουλάπα με παροχή νερού και πάγου Morris, το οποίο ως πιο ευμεγέθες κρίνεται πιο χρήσιμο για την κάλυψη των αναγκών της ενάγουσας και των ανήλικων τέκνων της, ενώ ο εναγόμενος μπορεί να καλύψει τις δικές του ανάγκες με ένα μικρότερου μεγέθους, 2) μία ψηστιέρα εργοστασίου κατασκευής Hobby, πιο χρήσιμη για την ενάγουσα που είναι επιφορτισμένη με την καθημερινή παρασκευή φαγητού για την ίδια και τα τέκνα της, 3) ένα πλυντήριο ρούχων χωρητικότητας 8 κιλών, εργοστασίου κατασκευής LG, 4) ένα στεγνωτήριο ρούχων χωρητικότητας 8,5 κιλών, εργοστασίου κατασκευής LG, 5) πλυντήριο πιάτων εργοστασίου κατασκευής Elecrtolux, 6) μεγάλος ατμοκαθαριστής εργοστασίου κατασκευής Delonghi με μπόιλερ και ηλεκτρική σκούπα μαζί, 7) σύστημα σιδερώματος Euro-pro, άπαντα δε τα ανωτέρω (αρ.3,4,5,6,7) εξυπηρετούν τις ιδιαίτερα αυξημένες ανάγκες των τέκνων της ενάγουσας με την οποία θα διαμείνουν σχετικά με τον όγκο και την καθαριότητα των ρούχων τους, 8) τηλεόραση πλάσμα 21" εργοστασίου κατασκευής Toshiba, η οποία εξυπηρετεί τις ανάγκες ψυχαγωγίας και ενημέρωσης της ενάγουσας και των τέκνων της, 9) ηχοσύστημα εργοστασίου κατασκευής Sony, χρήσιμο για τη μουσική παιδεία και ενασχόληση των τέκνων των διαδίκων και 10) βιντεοκάμερα εργοστασίου κατασκευής JVC.

Η χρήση των λοιπών ηλεκτρικών συσκευών αυτής της κατηγορίας πρέπει να παραχωρηθεί στον εναγόμενο, όπως κρίθηκε με την εκκαλούμενη απόφαση. Τέλος από την κατηγορία αντικειμένων υπό στοιχείο Β και τίτλο "'Επιπλα" πρέπει να αποδοθεί στην ενάγουσα η χρήση των: 1) έπιπλο μπουφές μεγάλο, 2) ένας μπουφές μικρός με ζωγραφική, συνεκτιμώντας τις μεγαλύτερες ανάγκες που έχει η ενάγουσα και τα τέκνα της για την αποθήκευση πραγμάτων, 3) σεκρετέρ, 4) τραπεζάκι βοηθητικό στρογγυλό και 5) τραπεζάκι ανθοστήλη, ως έπιπλα χρηστικότερα στην οικία της ενάγουσας λόγω των τέκνων".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο, ακολούθως, απέρριψε την από 26-2-2015 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 2/2015 απόφασης του πρωτοβαθμίου

δικαστηρίου, με την οποία, κατά μερική αποδοχή της από 17-9-2013 αγωγής της αναιρεσίβλητης, αφενός μεν υποχρεώθηκε να της καταβάλει μηνιαίως ως διατροφή καθενός των ανηλίκων τέκνων τους από 1-10-2013 και επί 24 μήνες το ποσό των 600 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση καταβολής κάθε δόσης, αφετέρου δε κατένειμε μεταξύ τους τη χρήση των κοινών κινητών τους πραγμάτων, κατά τον προεκτεθέντα τρόπο. 'Ετσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε, το Εφετείο, ορθά εφάρμοσε και ερμήνευσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1395ΑΚ, κατανέμοντας τη χρήση των ανηκόντων στους διαδίκους κινητών πραγμάτων λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες καθενός και τις ειδικότερες περιστάσεις που ανέκυψαν μετά τη διάσταση της έγγαμης συμβίωσής τους.

Η αιτίαση του αναιρεσείοντος, από το άρθρο κατ'εκτίμηση, 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, περί εσφαλμένης μη εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 1394ΑΚ, σύμφωνα με το οποίο έπρεπε να του αποδοθούν για λόγους επιείκειας τα από αυτόν αναφερόμενα κινητά πράγματα μεταξύ των οποίων ηλεκτρικές συσκευές και παιδικά έπιπλα, λαμβανομένης υπόψη και της υπαιτιότητας της αναιρεσίβλητης για τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης, είναι αβάσιμη.

Συγκεκριμένα, η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 1394ΑΚ, σύμφωνα με την οποία, "σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης, καθένας από τους συζύγους δικαιούται να παραλάβει τα κινητά που του ανήκουν, ακόμη και αν τα χρησιμοποιούσαν και οι δύο ή μόνος ο άλλος σύζυγος. Υποχρεούται όμως να παραχωρήσει στον άλλο σύζυγο τη χρήση των οικιακών αντικειμένων που του είναι απολύτως απαραίτητα για τη χωριστή του εγκατάσταση, αν το επιβάλλουν οι περιστάσεις για λόγους επιείκειας", προϋποθέτει την κατανομή των κινητών πραγμάτων που ανήκουν στον ένα σύζυγο και όχι τη κατανομή της χρήσης αυτών που ανήκουν σε αμφότερους, όπως δέχθηκε, αναιρετικά ανέλεγκτα, η προσβαλλόμενη απόφαση.

Σε κάθε περίπτωση, με την επίκληση "υπαιτιότητας" στην αναιρεσίβλητη για τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης, ο αναιρεσείων, κατ'επίφαση της ανωτέρω αναιρετικής πλημμέλειας, πλήττει απαράδεκτα την επί της ουσίας αντίθετη κρίση του Εφετείου περί ισχυρού κλονισμού της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων "για ανυπαίτιους λόγους που αφορούν στο πρόσωπο αμφοτέρων".

Εξάλλου, η επίκληση της διάταξης του άρθρου 281ΑΚ, δεν θεμελιώνει ορισμένο αναιρετικό λόγο, εφόσον ο αναιρεσείων αρκείται στην αναφορά του περιεχομένου και της ερμηνείας της σε θεωρητικό επίπεδο, χωρίς να εκθέτει κάποιο νομικό σφάλμα στην ερμηνεία ή εφαρμογή αυτής από την προσβαλλόμενη απόφαση, ούτε να της αποδίδει κάποια άλλη αναιρετική πλημμέλεια.

Εξάλλου, το Εφετείο, έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε, ως προς το αποδεικτικό του πόρισμα αναφορικά με την μηνιαία διατροφή των ανηλίκων τέκνων του αναιρεσείοντος, την απόρριψη της ένστασης διακινδύνευσης της διατροφής του και την κατανομή της χρήσης των κοινών κινητών πραγμάτων μεταξύ τους, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν σαφώς όλα τα περιστατικά που ήσαν αναγκαία για την σχετική κρίση του Δικαστηρίου, καλύπτοντα τόσο τις συνθήκες ζωής των ανήλικων, όσο και την περιουσιακή κατάσταση του αναιρεσείοντος και της αναιρεσίβλητης, όπως και τις συνθήκες μετά την διάσπαση της έγγαμης συμβίωσής τους, τα οποία δικαιολογούν την παραδοχή του για το ύψος της επιδικασθείσας διατροφής των ανήλικων τέκνων τους, τη μη διακινδύνευση της διατροφής του ιδίου και την κατανομή της χρήσης των κινητών, ενώ έχει τις απαιτούμενες αιτιολογίες που είναι επαρκείς και πλήρεις, έτσι ώστε καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής των αναφερομένων στην αρχή της παρούσας διατάξεων.

Επομένως, όσα περί του αντιθέτου υποστηρίζει ο αναιρεσείων, επικαλούμενος αναιρετική πλημμέλεια, κατ'εκτίμηση από το άρθρο 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ, λόγω έλλειψης αιτιολογίας, είναι αβάσιμα. Αβάσιμη είναι και η κατ'εκτίμηση και πάλι αποδιδόμενη από τον αναιρεσείοντα αναιρετική πλημμέλεια από την ίδια διάταξη, λόγω αντίφασης μεταξύ της παραδοχής ότι η αναιρεσίβλητη μαγείρευε στο σπίτι για την ίδια και τα τέκνα της και αυτής, ότι "συχνά προτιμούσε να παίρνει φαγητό από τους γονείς αμφοτέρων", αφού, πέραν του ότι δεν υφίσταται κάποια σχετική αντίφαση, μεταξύ των δύο παραδοχών, η δεύτερη δεν είναι της προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά αυτής του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, όπως προκύπτει από την επισκόπησή της.

Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθμ.8 ΚΠολΔ για λήψη ή μη υπόψη προταθέντος και έχοντος ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης πράγματος, προϋποθέτει πράγμα παραδεκτώς προταθέν, αφού διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν υποχρεούται να το λάβει υπόψη. "Πράγματα" δε, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντέστασης, ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος καθώς και οι κύριοι ή πρόσθετοι λόγοι έφεσης που αφορούν αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή μη έχοντα αυτοτέλεια επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή την εκτίμηση των αποδείξεων (Ολ.ΑΠ 3/1997, ΑΠ 851/2015).

Για να είναι ορισμένος ο από τη διάταξη αυτή λόγος αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ποιά ήταν τα πράγματα αυτά που έλαβε ή δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο της ουσίας και ποια επίδραση άσκησαν ή θα ασκούσαν στην έκβαση της δίκης, καθώς και τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι ο ισχυρισμός προτάθηκε παραδεκτά από τον αναιρεσείοντα και ήταν νόμιμος (ΑΠ 869/2017, 841/2017, 1730/2008).

Περαιτέρω, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 10 του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης, μετά την κατάργηση της δεύτερης περίπτωσης, που προέβλεπε τη δυνατότητα αναίρεσης, αν το δικαστήριο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά "χωρίς να διατάξει περί αυτών απόδειξη", με το άρθρο 17 παρ. 2 του ν. 2915/2001, όπως και μετά την κατάργηση της διάταξης του άρθρου 341 Κ.Πολ.Δικ.

για τη δυνατότητα έκδοσης προδικαστικής απόφασης και την εφαρμογή του άρθρου 270 Κ.Πολ.Δ. σε όλες τις υποθέσεις, με το άρθρο 14 παρ. 1 του ίδιου νόμου, έχει περιορισμένη εφαρμογή στην περίπτωση που το δικαστήριο δέχθηκε πράγματα, με την προαναφερθείσα έννοια του αριθμού 8 ως αληθινά χωρίς απόδειξη", δηλαδή όταν το δικαστήριο δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά μέσα έχει αντλήσει την απόδειξη ή δεν έχει προσαχθεί καμιά απόδειξη (ΑΠ 1299/2017,104/2014).

Δεν ιδρύεται, όμως, ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο της ουσίας, μετά από την εκτίμηση προσκομισθέντων και αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, καταλήξει έστω και σε εσφαλμένη περί των πραγμάτων κρίση, η οποία είναι αναιρετικά ανέλεγκτη, κατ' άρθρο 562 παρ.1 ΚΠολΔ (ΑΠ 45/2014). Για να είναι δε ορισμένος και αυτός ο λόγος πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ποιό πράγμα λήφθηκε υπόψη χωρίς απόδειξη και ποια η ουσιώδης επίδρασή του στο διατακτικό.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το υπόλοιπο περιεχόμενο της κρινόμενης αίτησής του, ο αναιρεσείων, επικαλούμενος συλλήβδην αναιρετικές πλημμέλειες από τις διατάξεις των άρθρων 559 αριθμ.1,8,10 και 19 ΚΠολΔ, μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι, αντίστοιχα, α) "παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίον περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου", β)"δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης" γ)" παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη ή δεν διέταξε απόδειξη γι'αυτά και δ) "έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης", διότι εσφαλμένα, α) δέχθηκε, ότι στις οικονομικές του δυνατότητες για τον υπολογισμό της οφειλόμενης στα ανήλικα τέκνα του διατροφής έπρεπε να υπολογιστεί και το ποσό των 69.000ευρώ που είχε αναλάβει από κοινούς με την αναιρεσίβλητη λογαριασμούς, ενώ η ίδια δικαστής με άλλη (την 88/2016) απόφασή της, επί διαφορετικής υπόθεσης, είχε κρίνει ότι το ποσό αυτό έπρεπε να αποδοθεί στην τελευταία, β)υπολόγισε τόσο τις οικονομικές δυνάμεις του ιδίου, όσο και της αναιρεσίβλητης, τη δυνατότητα συνεισφοράς της και τη μη διακινδύνευση της δικής του διατροφής, με αποτέλεσμα να επιδικάσει ένα υπέρογκο ποσό διατροφής στα τέκνα του, και γ)επέτρεψε στην αναιρεσίβλητη να παραλάβει από τη συζυγική οικία κινητά πράγματα που δεν της ανήκουν και σε κάθε περίπτωση δεν έκανε σωστή κατανομή της χρήσης αυτών.

Οι ανωτέρω λόγοι είναι απαράδεκτοι, προεχόντως λόγω αοριστίας, εφόσον ο αναιρεσείων, επικαλείται το περιεχόμενο των διατάξεων μόνο σε θεωρητικό επίπεδο, χωρίς να τις συνδέει με συγκεκριμένη νομική διάταξη που παραβιάστηκε από το Εφετείο, χωρίς να αναφέρεται σε συγκεκριμένη αντίφαση ή ανεπάρκεια στην αιτιολογία, χωρίς να εκθέτει ποιόν ισχυρισμό με την προαναφερθείσα έννοια δεν έλαβε υπόψη το Δικαστήριο, ή ποιόν δέχθηκε χωρίς να έχει προσαχθεί απόδειξη.

Οι ίδιοι, εξάλλου λόγοι είναι απαράδεκτοι, και διότι με την κατ'επίφαση επίκλησή τους ο αναιρεσείων πλήττει την εκτίμηση από το Εφετείο των συνιστώντων την ουσία της υπόθεσης πραγματικών περιστατικών, η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Επισημαίνεται ότι δεν είναι αναιρετικώς αξιόλογη η αντίθεση μεταξύ των κρίσεων της πληττόμενης αποφάσεως και της υπ' αρ. 88/2016 απόφασης του ίδιου Εφετείου, το οποίο έκρινε διαφορετικά, ως προς το θέμα των αναληφθέντων χρημάτων από τους κοινούς λογαριασμούς (σχ.ΑΠ 17/2006).

Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (αρθρ.176,183) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό. Τέλος, ενόψει του ότι, όπως προκύπτει από την 35/12-12-2016 έκθεση κατάθεσης της κρινόμενης αίτησης, ενώπιον του Εφετείου Καλαμάτας, ο αναιρεσείων κατέθεσε το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 495 παρ.1 ΚΠολΔ παράβολο, καίτοι δεν είχε τέτοια υποχρέωση, κατά την παρ.3 εδάφιο τελευταίο του ίδιου άρθρου, εφόσον επρόκειτο για διαφορά υπαγόμενη στη διάταξη του άρθρου 592 αριθμ.3ΚΠολΔ, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή αυτού στον ίδιο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1 Δεκεμβρίου 2016 αίτηση του Η. Τ. για αναίρεση της 90/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Ιανουαρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Απριλίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ