449/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 449 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 449/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρος, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη, Φώτιο Κϋμενάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ελευθέριου Βορτσέλα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσείοντος - κατηγορούμενου Α. Κ. του Δ., κατοίκου ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μάστρακα, περί αναιρέσεως της 221-222/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Με συγκατηγορούμενους τους: 1. Λ. Κ. του Δ., 2. Θ. Κ. του Δ., 3. Θ. Λ. του Λ. και 4. Θ. Τ. του Α..

Το Πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Ιουλίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1526/2005.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 501 παρ.1 εδάφια α' και γ' του ΚΠΔ, αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παρ.2 του άρθρου 340 ή της παρ.3 αυτού του άρθρου, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση για τους λόγους που απαριθμούνται περιοριστικά στο άρθρο 510 του ίδιου Κώδικα.

Προϋπόθεση για την απόρριψη της έφεσης ως ανυποστήρικτης είναι η νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του εκκαλούντος κατηγορουμένου στο ακροατήριο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 500 στοιχ. Γ' ΚΠΔ. Επομένως, αν ο εκκαλών κατηγορούμενος δεν κλητευθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα και δεν εμφανισθεί στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε, το δικαστήριο πρέπει να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση της υπόθεσης.

Αν στην περίπτωση αυτή απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη υπερβαίνει την εξουσία του, υποπίπτοντας έτσι στην πλημμέλεια που προβλέπεται ως λόγος αναίρεσης από τη διάταξη του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Θ' του ΚΠΔ. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 273 παρ. 1 εδ. ε' του ίδιου Κώδικα, αν ο κατηγορούμενος δηλώσει αρχικά ή μεταγενέστερα διεύθυνση κατοικίας ή διαμονής στην αλλοδαπή, οι επιδόσεις που αναφέρονται στο εδάφιο γ' της παραγράφου αυτής, γίνονται μόνο στον συνήγορο που διορίσθηκε κατά το άρθρο 96 παρ. 1 και αν οι συνήγοροι είναι περισσότεροι, σε έναν από αυτούς.

Αν ο κατηγορούμενος δεν έχει διορίσει συνήγορο, οφείλει στις περιπτώσεις του προηγούμενου εδαφίου να διορίσει αντίκλητο έναν από τους δικηγόρους της έδρας του οικείου Πλημμελειοδικείου, στον οποίο και μόνο γίνονται όλες οι παραπάνω επιδόσεις. Αν ο κατηγορούμενος παραλείψει το διορισμό αντικλήτου ή η επίδοση στον αντίκλητο είναι αδύνατη ή έπαυσε η ιδιότητά του ως αντικλήτου, οι επιδόσεις αυτές γίνονται στον γραμματέα της εισαγγελίας του πλημμελειοδικείου, στην περιφέρεια του οποίου ενεργείται ή έχει ενεργηθεί η ανάκριση ή η προανάκριση......

Ο αντίκλητος δικηγόρος διατηρεί την ιδιότητά του αυτή, εκτός αν δηλώσει στον προαναφερόμενο γραμματέα ότι έληξε η σχέση εντολής με τον κατηγορούμενο. Σύμφωνα με τι διατάξεις αυτές, αν ο κλητευόμενος διαμένει στην αλλοδαπή, η επίδοση γίνεται στον συνήγορο ή τον αντίκλητό του, σύμφωνα με τις ανωτέρω διακρίσεις, για να γίνει δε η επίδοση στον γραμματέα της εισαγγελίας, πρέπει, μεταξύ άλλων, να έχει παύσει η ιδιότητα του διορισθέντος αντικλήτου και ο αντίκλητος δικηγόρος να έχει δηλώσει στον εν λόγω γραμματέα τη λήξη της εντολής με τον κατηγορούμενο, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προβεί σε τέτοια δήλωση, διατηρεί την ιδιότητα του αντικλήτου και εγκύρως γίνονται οι επιδόσεις σε αυτόν για τον κατηγορούμενο που έχει δηλώσει κατοικία ή διαμονή στο εξωτερικό.

Τέλος, η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη, κατά το άρθρο 501 παρ.1 εδ. α' του ΚΠΔ, λόγω μη εμφάνισης του εκκαλούντος στο ακροατήριο, για να έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.

Δ' του ίδιου Κώδικα, πρέπει να διαλαμβάνει με σαφήνεια και πληρότητα τα σχετικά με την προβλεπόμενη από το άρθρο 500 εδ. γ' ΚΠΔ εμπρόθεσμη κλήτευση του εκκαλούντος, η οποία γίνεται, είτε κατά τα άρθρα 155 επ., 166 ΚΠΔ, με επίδοση κλήσης, είτε κατά τα άρθρα 349 παρ.2 και 352 παρ.2 ΚΠΔ, με αναβολή της δίκης σε ρητή δικάσιμο.

Έτσι, στην περίπτωση που ο εκκαλών κλητεύθηκε με κλήση προς συζήτηση της έφεσής του, για την πληρότητα της αιτιολογίας της απόφασης, η οποία απορρίπτει την έφεσή του ως ανυποστήρικτη, απαιτείται η μνεία του αποδεικτικού κλήτευσής του και η χρονολογία αυτού, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας της κλήτευσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 221-222/2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 86/2003 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου που συνεδρίασε στην Καλαμάτα, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης έξι ετών για κακουργηματική πλαστογραφία με χρήση και ψευδορκία μάρτυρα.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το Πενταμελές Εφετείο δέχθηκε ότι από το από 25-11-2004 αποδεικτικό επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της Εισαγγελίας Εφετών Ναυπλίου Ε. Π. ο εκκαλών κατηγορούμενος, ο οποίος κατά την άσκηση της έφεσής του είχε δηλώσει ότι είναι κάτοικος Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως κατά την ορισθείσα δικάσιμο (2-6-2005) για να υποστηρίξει την έφεσή του με επίδοση της σχετικής κλήσης στον δικηγόρο Ναυπλίου Ευθύμιο Γκολέμη, τον οποίο είχε διορίσει με την έφεση αντίκλητό του.

Ο εν λόγω δικηγόρος, όπως προκύπτει από το προδιαληφθέν αποδεικτικό επίδοσης, παρέλαβε την κλήση, διατυπώνοντας μετά την υπογραφή του την επιφύλαξη ότι "δεν είναι πλέον πληρεξούσιος δικηγόρος (παύση εντολής)". Όμως, ενόψει του ότι ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων ήταν μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, νομίμως η επίδοση της κλήσεως να εμφανισθεί ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου για να υποστηρίξει την έφεσή του έγινε στον αντίκλητο που είχε διορίσει, δηλαδή στον δικηγόρο Ναυπλίου Ευθύμιο Γκολέμη, ο οποίος, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν, διατηρούσε την ιδιότητα του αντικλήτου κατά το χρόνο της επίδοσης, αφού δεν επικαλέσθηκε ότι είχε δηλώσει στον γραμματέα της εισαγγελίας ότι έληξε η σχέση εντολής με τον κατηγορούμενο, πράγμα το οποίο άλλωστε δεν επικαλείται ο αναιρεσείων ούτε με την αίτηση αναίρεσης.

Επομένως οι πρώτος και δεύτερος λόγοι αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 2 στοιχ. Α' και Θ' ΚΠΔ για απόλυτη ακυρότητα και συνακόλουθα για υπέρβαση εξουσίας, είναι αβάσιμοι. Εξάλλου, η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του σκεπτικού της, το οποίο έχει παρατεθεί ανωτέρω, περιέχει με πληρότητα τα περιστατικά, από τα οποία προκύπτει η νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αναιρεσείοντος, χωρίς να είναι αναγκαία η αναφορά και η αιτιολόγηση ότι ο παραλαβών την κλήση αντίκλητος εξακολουθεί να έχει την ιδιότητα αυτή, αφού στη διατυπωθείσα επιφύλαξή του δεν αναφέρει ότι έγινε νομότυπη δήλωση παραίτησής του.

Το γεγονός ότι προηγούμενη κλήτευση του αναιρεσείοντος είχε κηρυχθεί απαράδεκτη με άλλη απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, δεν δεσμεύει το ίδιο Δικαστήριο να αποφασίσει διαφορετικά, κρίνοντας τη νέα κλήτευση. Επομένως ο αντίθετος τρίτος λόγος της αίτησης, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Μετά από αυτά η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 18/26-7-2005 αίτηση του Α. Κ. του Δ., κατοίκου ... για αναίρεση του υπ' αριθμόν 221-222/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ