Supreme Court dismisses appeal on property exchange case, rejecting collateral law violation claim as inadmissible.

Απόφαση 447 / 2025 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 447/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιφιγένεια Ματσούκα, Φωτεινή Μηλιώνη, Ευαγγελία Στεργίου, Αναστασία Καραμανίδου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 4 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία και του γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σταυρούλα Θεοδωρακοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ….. 9) Ε. Ζ. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αναστασία Γκούμα, με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσαν προτάσεις, 10) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Αθήνα, οδός ..., και εκπροσωπείται νόμιμα (ΑΦΜ ...), ως καθολικής διαδόχου της "... ΑΕ", λόγω διάσπασης της τελευταίας με απόσχιση του κλάδου τραπεζικής της δραστηριότητας και σύσταση της πρώτης τραπεζικής εταιρείας, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιο δικηγόρο της Φωτεινή Χατζηχηδίρογλου, και δεν κατέθεσε προτάσεις, 11) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα, οδός ..., και εκπροσωπείται νόμιμα (ΑΦΜ ...), η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ξένη Κοντορούπη, με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-5-2018 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 12593/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 850/2022 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί το αναιρεσείον με την από 10-10-2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της υπό στοιχείο 10 αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με την με αρ. κατάθ. ...2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αρ. 850/19-4-2022 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία και η οποία δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ ουσίαν την από 3-3-2020 έφεση που άσκησε το εκκαλούν- ενάγον και ήδη αναιρεσείον κατά της με αρ. 12593/2019 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία είχε απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η από 2-5-2018 αγωγή του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων.

Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 564 παρ. 1 και 144 παρ. 1 ΚΠολΔ, αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της άσκησης αίτησης αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επόμενη ημέρα μετά την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης τελειώνει δε κατά τη λήξη του ωραρίου των δικαστικών υπηρεσιών την τριακοστή ημέρα ή, αν αυτή είναι κατά νόμο εξαιρετέα, την ίδια ώρα της επόμενης, μη εξαιρετέας ημέρας.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 11 του διατάγματος της 26- 6/10.7.1944 "Περί δικών του Δημοσίου", σε όλες τις δίκες του Δημοσίου δεν τρέχει ουδεμία, απολύτως, προθεσμία σε βάρος αυτού κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών. Αυτό ισχύει, ρητώς, και για την άσκηση οιουδήποτε ενδίκου μέσου, ήτοι και για την άσκηση αίτησης αναίρεσης, με τη ρητή, επίσης, διευκρίνιση ότι και η προθεσμία, που τυχόν άρχισε πριν από τις δικαστικές διακοπές, αναστέλλεται κατά τη διάρκειά τους.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 11 παρ. 2 του ΚΟΔΚαΔΛ (ν. 1756/1988), οι δικαστικές διακοπές αρχίζουν την 1η Ιουλίου και διαρκούν μέχρι την 15η Σεπτεμβρίου κάθε έτους. (ΑΠ 1135/2023, ΑΠ 347/2021, ΑΠ 1337/2014). Στην προκείμενη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. ...2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών Φ.

Π., προκύπτει ότι αντίγραφο της προσβαλλόμενης απόφασης επιδόθηκε στο αναιρεσείον στις 29-7-2022, ενώ η ασκηθείσα από μέρους του Ελληνικού Δημοσίου, από 10-10-2022 και με αριθμ. κατάθεσης ...2022, αίτηση αναίρεσης, κατατέθηκε στη γραμματεία του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου στις 11 Οκτωβρίου 2022 (μη υπολογιζομένου του χρονικού διαστήματος των δικαστικών διακοπών) και η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ.1 και 144 του ΚΠολΔ.

Είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

2. Οπως προκύπτει από τα άρθρα 1, 3, 9, 10, 11 και 14 της από 30.1.1923 σύμβασης της Λωζάννης "περί ανταλλαγής Ελληνοτουρκικών πληθυσμών", που κυρώθηκε με το από 25/25.8.1923 ν.δ., της από 21.6.1924 απόφασης της Μικτής Επιτροπής Ανταλλαγής Πληθυσμών και του άρθρου 1 της Ελληνοτουρκικής από 10/6/1930 Συμφωνίας, που συνομολογήθηκε στην Άγκυρα και κυρώθηκε με το ν. 4793/1930, όλα τα αγροτικά και αστικά ακίνητα που βρίσκονται στην Ελλάδα και ανήκουν στους υποκείμενους σε υποχρεωτική ανταλλαγή Έλληνες υπηκόους μουσουλμανικού θρησκεύματος, οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι στα ελληνικά εδάφη και εγκατέλειψαν αυτά από 28/10/1912 ή πρόκειται να τα εγκαταλείψουν εξαιτίας της παραπάνω ανταλλαγής, χάνονται γι' αυτούς και παραμένουν στη διάθεση της ελληνικής κυβέρνησης, για να αποζημιωθούν από το τίμημα της εκποίησης τους οι ομογενείς Τούρκοι που υπόκεινται σε αντίστοιχη ανταλλαγή.

Τα παραπάνω ακίνητα περιέρχονται στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου κατά πρωτότυπο τρόπο και όχι ως διάδοχο των μουσουλμάνων (ΑΠ 399/1985). Επίσης, από τα άρθρα 21 του ν.δ. της 22/4-16/5/1926 και 4 του ν. 1539/1938, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 53 ΕισΝΑΚ, και το άρθρο 1 παρ.7 του ΒΔ της 21/31.10.1940, προκύπτει ότι στα ανταλλάξιμα ακίνητα νομέας, από τις 11/9/1939, θεωρείται το Δημόσιο, έστω και αν ουδεμία πράξη νομής ενήργησε επ' αυτών, αποκλειόμενης της αναγνώρισης ως νομέα οποιουδήποτε τρίτου καθ' οιανδήποτε διαδικασία (ΑΠ 758/2024, ΑΠ 1068/2023, ΑΠ 1196/2014).

Η διοίκηση, διαχείριση και εκκαθάριση των ανωτέρω κτημάτων ανατέθηκε με την από 5-5-1925 σύμβαση στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, στη συνέχεια με το άρθρο 1 παρ. του β.δ. της 24/31.10-1940 στην ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης Ανταλλαξίμων Μουσουλμανικών κτημάτων και διενεργήθηκε μέσω του Ταμείου Ανταλλαξίμου Περιουσίας και Αποκατάστασης Προσφύγων δυνάμει του ν.δ. 3713/1957 που καταργήθηκε με το π.δ. 346/1997 και ήδη ασκείται μέσω της Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών και των κατά τόπους Κτηματικών Υπηρεσιών.

Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης συντρέχει, όταν στο αιτιολογικό της απόφασης, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και, έτσι, δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή αν συνέτρεχαν οι όροι άλλου κανόνα που ήταν εφαρμοστέος αλλά δεν εφαρμόστηκε.

Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες.

Ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΟλΑΠ 2/2019, ΑΠ 936/2024, ΑΠ 1586/2022, ΑΠ 1542/2022). 3.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (561 παρ. 2 του ΚΠολΔ), προκύπτει ότι: Το ενάγον και ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο με την από 2-5-2018 αγωγή του κατά των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων, εξέθετε ότι το επίδικο ακίνητο που βρίσκεται στον Δήμο Καλαμαριάς του Νομού Θεσσαλονίκης και περιγράφεται λεπτομερώς, αποτελεί το με αρ.

ΑΚ ... ανταλλάξιμο κτήμα έκτασης 264,82 τ.μ. κατά τα αναφερόμενα στην αγωγή όριά του και προέρχεται από τον διαχωρισμό μείζονος ανταλλαξίμου κτήματος με αριθμό ..., το οποίο ως ανταλλάξιμο περιήλθε στην κυριότητά του ήδη από το έτος 1923 με βάση τις διατάξεις των άρθρον 1,3,9,10,11 και 14 της με ημερομηνία 30/1/1923 Σύμβασης της Λωζάνης, έκτοτε δε και μέχρι σήμερα το διαχειρίζεται ως ανταλλάξιμο δια των αρμοδίων υπηρεσιών του.

Ότι παρά την από 5-1-1999 δήλωσή του για καταχώριση του μείζονος ανταλλαξίμου ακινήτου με αρ. ... στο εθνικό κτηματολόγιο με κύριο το ίδιο, το ευρύτερο αυτό ακίνητο εμφανίζεται στο κτηματολόγιο σε μικρότερα τμήματα, ένα εκ των οποίων είναι και το επίδικο και τελικά, απορριπτομένων και των ενστάσεων και προσφυγών που άσκησε, καταχωρίστηκε το επίδικο, εμβαδού 265 τ.μ., στο οικείο κτηματολογικό φύλλο με Κ.Α.Ε.Κ. ...

με δικαιούχους τους εναγομένους, ως ιδιοκτήτες οριζοντίων ιδιοκτησιών πολυωρόφου οικοδομής, που ανηγέρθη επί του επιδίκου τμήματος του μείζονος ανταλλαξίμου ακινήτου. Ενόψει των ανωτέρω ζήτησε α) να αναγνωριστεί το εμπράγματο δικαίωμά του επί του επιδίκου γεωτεμαχίου και των επ αυτού οριζοντίων ιδιοκτησιών, μετά των αναλογούντων σε κάθε μια ποσοστά συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου β) να διαταχθεί η διόρθωση των ανακριβών εγγραφών και γ) να αναγνωριστεί η ακυρότητα των εγγραφεισών προσημειώσεων υποθηκών στα αναφερόμενα ειδικότερα στην αγωγή δύο ακίνητα και να διαταχθεί η εξάλειψη-διαγραφή τους από τα αντίστοιχα κτηματολογικά φύλλα.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η με αρ. 12593/2019 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που απέρριψε αυτήν ως ουσιαστικά αβάσιμη, δεχόμενη ότι το επίδικο ακίνητο δεν εμπίπτει στο μείζον ανταλλάξιμο ακίνητο με αρ. .... Κατά της απόφασης αυτής το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε την από 4-3-2020 έφεσή του, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη με αρ. 850/2022 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία το Εφετείο, αφού δέχτηκε τυπικά την έφεση, στη συνέχεια υπό τις παραδοχές ότι το επίδικο ακίνητο δεν περιλαμβάνεται στο μείζον ανταλλάξιμο ακίνητο με αρ. ..., απέρριψε την έφεση κατ ουσίαν.

Ειδικότερα, με την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, δέχτηκε επακριβώς τα ακόλουθα: "Το επίδικο ακίνητο είναι το γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ .../0/0, εμβαδού 265 τ.μ., που βρίσκεται στην οδό ..., στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, στο Ο.Τ. που περικλείεται από τις οδούς ..., ..., ... και ..., όπως αποτυπώνεται στο από 6-10-2016 απόσπασμα κτηματολογικού διαγράμματος του Κτηματολογικού Γραφείου Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης.

Επί του οικοπέδου αυτού υφίσταται πολυώροφη οικοδομή, αποτελούμενη από τις οριζόντιες ιδιοκτησίες με ΚΑΕΚ .../0/1 (με φερόμενη κυρία την πρώτη των εφεσιβλήτων), ΚΑΕΚ .../0/2 (με φερόμενη κυρία την πρώτη των εφεσιβλήτων), .../0/3 (με φερόμενο κύριο τον δεύτερο των εφεσιβλήτων), .../0/4 (με φερόμενο κύριο τον δεύτερο των εφεσιβλήτων), .../0/5 (με φερόμενο κύριο τον τρίτο των εφεσιβλήτων), .../0/6 (με φερόμενο κύριο τον δεύτερο των εφεσιβλήτων), .../0/7 (με φερόμενη κυρία την τέταρτη των εφεσιβλήτων), .../0/8 (με φερόμενο κύριο τον πέμπτο των εφεσιβλήτων), .../0/9 (με φερόμενη κυρία την έκτη των εφεσιβλήτων), .../0/10 (με φερόμενη κυρία την έβδομη των εφεσιβλήτων), .../0/12 (με φερόμενους κυρίους τους δύο πρώτους των εφεσιβλήτων), .../0/13 (με φερόμενους κυρίους τους όγδοη και ένατη των εφεσιβλήτων, μετά από μεταβίβαση από τους αρχικούς κυρίους δύο πρώτους και τέταρτη των εφεσιβλήτων) και .../0/14 (με φερόμενους κυρίους τους δύο πρώτους και τέταρτη των εφεσιβλήτων).

Επί της ιδιοκτησίας με ΚΑΕΚ .../0/9 φέρεται εγγεγραμμένη προσημείωση υποθήκης..... Το ενάγον Ελληνικό Δημόσιο ισχυρίζεται ότι το επίδικο ακίνητο αποτελούσε τμήμα του υπ αρ. ... ανταλλάξιμου ακινήτου, από το οποίο διαχωρίστηκε με την με αρ. 5691/258/19-12-2016 γνωμοδότηση της Επιτροπής Δημοσίων Κτημάτων Θεσσαλονίκης, που εγκρίθηκε με την 5195/07.02.2017 απόφαση του Γ.Γ.

Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης, λαμβάνοντας ΑΚ .... Κατά το έτος 1927, το Κεντρικό Γραφείο Ανταλλαγής συνέταξε " Δελτίο Απογραφής Μουσουλμανικών Κτημάτων" όπου κατέγραψε ως ανταλλάξιμο ακίνητο έκταση 21.000 τ.μ., με τον χαρακτηρισμό "οικόπεδο κενόν", φερόμενο ως ανήκον στον ανταλλαγέντα μουσουλμάνο "πρώην Νεϊρ εφέντη ήδη ανιψιό του Μουσταφά Χασάν Ογλού Απτούλ Ναδίρ".

Ως στοιχεία καταγραφής μνημονεύονται: ".... Επί του νοτιοανατολικού μέρους του αγρού κτίζονται ήδη διώροφοι του νέου Συνοικισμού οικίαι Ποντίων Καλαμαριάς, μέρος δε της βορειοανατολικής πλευράς του αγρού ευρίσκεται εντός του κτήματος Σ. και Δ.". Το ακίνητο αυτό παραδόθηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος με βάση το υπ αρ. ...1927 Πρωτόκολλο παραλαβής και παράδοσης, στην πρώτη σελίδα του οποίου αναγραφόταν ως παραδοθείσα έκταση 15.000 τ.μ.

Στο οπίσθιο τμήμα του αποσπάσματος, με προσθήκη που υπογράφεται από τον προϊστάμενο του Κτηματολογίου και Ελέγχου με ημερομηνία 22-11-1941, συμπληρώνεται η περιγραφή του ακινήτου με τα στοιχεία του αρχικού δελτίου απογραφής, δηλαδή με έκταση 21.000 τ.μ.. Κατά τον από 15.01.1931 πίνακα περιγραφής κτήματος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, το ακίνητο έλαβε τον αριθμό ...

και περιγράφεται ως εξής: "Εκ της εκτάσεως των 21.000 τ.μ., τα 9.753,00 τ.μ. συμπεριλαμβάνονται εντός του υπ αριθμ. .. κτηματολογίου, εκ των οποίων τα 4.000 τ.μ. κατέχονται παρά του Σ.". Λαμβανομένου υπόψη ότι το κτηματολόγιο με αριθμό … αφορά τις ευρισκόμενες βορείως της οδού ..., σαφώς συνάγεται ότι το περιγραφόμενο ακίνητο καταλαμβάνει θέση που εκτεινόταν εκατέρωθεν της παλαιάς οδού ... (ήδη οδός ...).

Με βάση το τουρκικό σκαρίφημα της δήλωσης ... ανταλλάξιμου ακινήτου, του άνω Απτούλ Ναδίρ, συντάχθηκε ακολούθως από την αρμόδια υπηρεσία του Δημοσίου "πρόχειρο σχεδιάγραμμα του κτήματος Νεϊρ Εφεντη εν Καλαμαριά". Το ακίνητο αυτό φερόταν να έχει έκταση 21.000 τ.μ. και διαστάσεις 138,0Χ155,0, όπως προκύπτει από το σχεδιάγραμμα που συντάχθηκε σε κλίμακα 1:1000 και υπογράφηκε στις 05.12.1930 από τον αρμόδιο υπάλληλο της Κτηματικής Υπηρεσίας.

Το διάγραμμα αυτό που είναι άκρως αποκαλυπτικό, δοθέντος ότι προσδιορίζει την θέση του κτήματος ως προς τους διερχόμενους βασικούς δρόμους, τοποθετεί το μεγαλύτερο τμήμα του ακινήτου και πάλι βορείως της οδού .... Στη συνέχεια το Δημόσιο εμφανίζει ως συνδεόμενα με το άνω ακίνητο α) την 46 Κατάσταση Δηλώσεων Θεσσαλονίκης, στη σελίδα 2 της οποίας αναφέρεται η ως άνω με α.α. ...

δήλωση του Απτούλ Κερήμ Ναδήρ υιού του Χασάν, της οποίας βρέθηκε και το άνω συνοδευτικό διάγραμμα, όπου εμφαίνονται οι θέσεις των κτημάτων της εποχής της Τουρκοκρατίας, με την σημείωση: "Αμπελότοπος πέριξ της τοποθεσίας τσιφλικιού Καρά Χουσεϊν και αγρός στην τοποθεσία Εσκή Εϊρέ", αμφότερα στην Καλαμαριά.

β) Οι τίτλοι 108 Μαρτίου 1304 (1888) και 213, 214 Σεπτεμβρίου 1323 (1907). Ο πρώτος αφορά την θέση ... στο χωριό Καπουτζήδες , αμπελότοπο εκ του βακουφίου Μακμπούλ Ιμπραχήμ Πασά και αμπελότοπο τελείας κυριότητας, με σύνορα Χαμδή Βέη Εφέντη, Σεφή Εγγίζ Χανούμ και Γ. Γ., έκτασης 7 στρεμμάτων και ενός αυλακιού, αιτία κτήσεως:

Πώληση από τον Κωνσταντίνο υιό Θεοδώρου και ιδιοκτήτη την Σεφή Εγγλιζ Χανούμ. Ο τίτλος 214 Σεπτεμβρίου 1323 (1907) αφορά την θέση ... στο χωριό Καπουτζήδες , αγρό, πρώην αμπέλι εκ του βακουφίου Μακμπούλ Ιμπραχήμ Πασά, με σύνορα ανατολικά Κ. Π., δυτικά Χουσείν Ρεσίτ Αγά, βόρεια οδό άγουσα στα οχυρώματα και νότια Γ.

Γ. και Χατζή Ιμπραχήμ Αγά, έκτασης 7 στρεμμάτων, αιτία κτήσεως: πώληση από τον Μεχμέτ εφέντη υιό Αβδουλάχ Λατίφ και ιδιοκτήτες τους Αχμέτ εφέντη υιό Χασάν και Αχμέτ εφέντη υιό Αβδουραχμάν. Ο ως άνω αγρός περιήλθε στον πωλητή Μεχμέτ Νεϊρ εφέντη από κληρονομιά της μητέρας του Σεφή Εγγίζ Χανούμ, μετά τον θάνατό της, με βάση τον τουρκικό τίτλο 213 Σεπτεμβρίου 1323 (1907) η δε τελευταία κατείχε τον αγρό με βάση τους τίτλους 28 και 29 Σεπτεμβρίου 1303 (1887), από αγορά από τον Θ.

υιό Μ. . Ακολούθως, οι απόψεις και θέσεις του Δημοσίου για την θέση, την έκταση , τα όρια και την μορφή του άνω ακινήτου με ... τροποποιούνται σημαντικά, με βάση : α) το από 16-2-1955 τοπογραφικό διάγραμμα που συνέταξε υπό κλίμακα 1:2000 ο Προϊστάμενος της Τεχνικής Υπηρεσίας Φ., με το οποίο το άνω κτήμα φέρεται υπό διάφορο πλέον σχήμα, να τοποθετείται ολόκληρο πλέον νοτίως της οδού ...

και με πρόσωπο επ' αυτής, με τίτλο εφαρμογής τον άνω .... Η θέση αυτή υποστηρίχθηκε και από τον τεχνικό υπάλληλο του Γραφείου Δ.Δ.Π. Θεσσαλονίκης Κ. Α. στην από 16-7-1955 αναφορά του προς τον προϊστάμενό του. β) Το από 24.04.1958 τοπογραφικό διάγραμμα υπό κλίμακα 1:2000 που συντάχθηκε από τα μέλη σχετικής συσταθείσας επιτροπής αποτελούμενης από τον Ε.

Σ. και Κ. Α., που φέρεται να συντάχθηκε με βάση τα στοιχεία των φορολογικών εγγραφών του έτους 1906. Σημειώνεται ότι στο σχεδιάγραμμα αυτό σημειώνονται και τρία οικόπεδα, σε ένα εκ των οποίων περιλαμβάνεται και το επίδικο οικόπεδο, με σχετική σημείωση επί του υπομνήματος "οικόπεδα κατεχόμενα υπό του Λ. Λ.".

Σύμφωνα με τις αναφερόμενες σ αυτό φορολογικές εγγραφές φέρεται κατά το έτος 1906 να υπήρχε στην άνω θέση ιδιοκτησία επ ονόματι Νεϊρ εφέντη με αρ. 4101 για φορολογητέα έκταση 18 στρεμμάτων και 3 σπορών. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι το σχήμα της ιδιοκτησίας Νεϊρ εφέντη, που προκύπτει από την εφαρμογή των Σ. και Α.

διαφέρει αυτού που σχεδιάστηκε στο ως άνω προηγηθέν από 16.07.1955 διάγραμμα του Φ.. γ)Την από 21.04.1959 έκθεση διαπιστώσεως του υπαλλήλου της Δ.Α.Π. Θεσσαλονίκης (Κτηματικής Υπηρεσίας) Π. Π., με βάση την οποία μορφοποιείται εκ νέου το ... με τα εξής πλέον στοιχεία: εμβαδόν 21.000 τ.μ. και όρια: Ανατολικά ..., δυτικά ..., βόρεια ...

και νότια συνοικισμός Καλαμαριάς. Πέραν, όμως, της διαπιστωθείσας διαφοροποίησης στον εμβαδόν του ακινήτου (μάλιστα αφού ο Νεϊρ εφέντης φέρεται να πώλησε το κτήμα των 7 στρεμμάτων στους προαναφερθέντες Οθωμανούς, η υπολειπόμενη έκταση των 7 στρεμμάτων και 1 αυλακιού του τίτλου ..., υπό καμία στρεμματική αντιστοιχία δεν δύναται να έχει εμβαδόν 21.000 τ.μ.) οι νέες αυτές θεωρήσεις του Δημοσίου και η τοποθέτηση πλέον ολοκλήρου του άνω ακινήτου νοτίως της οδού ...

έρχεται σε πλήρη αντίθεση τόσο με τη θέση που σημειώνεται στο σχέδιο της ... δήλωσης του άνω ανταλλαγέντος μουσουλμάνου, όσο και με αυτήν του πρόχειρου σχεδιαγράμματος που συνετάγη την 05.12.1930. Επισημαίνεται ότι το συνημμένο στην τεχνική έκθεση του Π. Χ. (που έγινε με εντολή του Δημοσίου στα πλαίσια άλλης δίκης, που αφορούσε άλλα ακίνητα στην ευρύτερη περιοχή) τοπογραφικό διάγραμμα, το ...

σχεδιάζεται με τα ίδια χαρακτηριστικά του άνω από 16-7-1955 σχεδιαγράμματος, παρότι αναφέρονται στην έκθεση αυτή οι τίτλοι 213 και 214 του έτους 1323, που διαφοροποιούν το σχήμα του ακινήτου. Πρέπει στο σημείο τούτο να σημειωθούν τα εξής: Το Ελληνικό Δημόσιο, με την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 287/1960 αγωγή του ενώπιον του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, την οποία έστρεφε σε βάρος του απώτατου δικαιοπαρόχου των εννέα πρώτων εναγομένων, Λ.

Λ., ζήτησε να αναγνωρισθεί η κυριότητά του σε τρίτα ακίνητα, σ ένα εκ των οποίων περιλαμβάνεται και το επίδικο, λόγω αναγκαστικής υπέρ αυτού απαλλοτρίωσης προς αστική εγκατάσταση προσφύγων που διατάχθηκε με την ΚΥΑ 131635/28.11.1927 των Υπουργών Γεωργίας και Πρόνοιας, εκδοθείσας δυνάμει των διατάξεων του ν.δ/το 4/9 Ιουνίου 1923 "περί παραχωρήσεως δημοσίων κτημάτων και αναγκαστικής απαλλοτριώσεως ιδιωτικών τοιούτων προς αστικήν εγκατάστασιν των προσφύγων" που κυρώθηκε με το από 10 Ιουνίου/15 Σεπτεμβρίου 1924 Ψήφισμα της Δ' Συντακτικής Συνελεύσεως, που δημοσιεύθηκε στην ΕτΚ και μεταγράφηκε νόμιμα.

Η αγωγή αυτή απορρίφθηκε κατ' ουσίαν με την υπ αρ. 188/1967 οριστική απόφαση του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η δε κατ αυτής έφεση που άσκησε το Ελληνικό Δημόσιο, απορρίφθηκε κατ' ουσίαν με την 834/1969 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα η αγωγή απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι τα εκεί ακίνητα (σε ένα εκ των οποίων εμπίπτει και το επίδικο οικόπεδο) εξαιρούνται της απαλλοτριώσεως, διότι κατά τον χρόνο της απαλλοτριώσεως (1927) αποτελούσαν φυτεία ήτοι έκταση φυτεμένη με διάφορα οπωροφόρα δένδρα (συκιές, μηλιές, αχλαδιές......).

Μετά ταύτα το ενάγον με την με αρ. έκθεσης κατάθεσης 737/1-4-1981 αγωγή του ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης , την οποία έστρεψε κατά του απώτερου δικαιοπαρόχου των εννέα πρώτων των εναγομένων, Β. Λ., ισχυρίστηκε ότι τα εκεί τρία επίδικα ακίνητα, σε ένα εκ των οποίων εμπίπτει και το εδώ επίδικο ακίνητο, ως αγροί, κατά την εποχή της τουρκοκρατίας , ανήκαν στην κατηγορία των δημοσίων γαιών της οθωμανικής αυτοκρατορίας και συνεπώς η κυριότητα αυτών ανήκε στο τουρκικό δημόσιο, μετά δε την απελευθέρωση της Μακεδονίας περιήλθαν , αιτία πολέμου, στο ίδιο (Ελληνικό Δημόσιο) και ότι ο εκεί εναγόμενος από πολλών ετών κατείχε και χρησιμοποιούσε αυτά για δικό του λογαριασμό και όφελος και ζήτησε να αναγνωρισθεί το δικαίωμά του κυριότητας επί των ακινήτων αυτών.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ' αρ. 2062/1988 απόφασή του απέρριψε κατ ουσίαν την αγωγή και το Εφετείο Θεσσαλονίκης, επί ασκηθείσας έφεσης, με την υπ αριθμ. 2397/1990 μη οριστική απόφασή του διέταξε την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης από τον Α. Σ., τοπογράφο μηχανικό, και μετά την αντικατάστασή του από τον Ι.

Τ., τοπογράφο μηχανικό, με αντικείμενο μεταξύ άλλων, αν τα εκεί επίδικα (σ' ένα εκ των οποίων και δη το υπό στοιχείο Β εκτάσεως 1402,5 τ.μ. εμπίπτει και το νυν επίδικο ακίνητο) περιλαμβάνονται στα όρια του υπ αρ. ... ανταλλάξιμου ακινήτου. Ο ως άνω πραγματογνώμονας (Ι. Τ.) με την με αρ. καταθ. 153/2003 έκθεση πραγματογνωμοσύνης που συνέταξε, αποφάνθηκε ότι το επίδικο ακίνητο, ως τμήμα του άνω μεγαλύτερης έκτασης 1402 τ.μ.

ακινήτου, δεν περιλαμβάνεται στο ... ανταλλάξιμο κτήμα. Επισημαίνεται ότι ο ίδιος πραγματογνώμονας για τα λοιπά εκεί δύο επίδικα ακίνητα (μη επίδικα στην παρούσα δίκη) αποφάνθηκε ότι ένα εξ αυτών κείται εκτός του ... ανταλλάξιμου ακινήτου, ενώ το έτερο βρίσκεται εντός του εν λόγω ανταλλάξιμου ακινήτου. Δεν προκύπτει η περαιτέρω έρευνα της έφεσης.

Εξάλλου το εκκαλούν άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 11700/2016 αγωγή του, στρεφόμενο σε βάρος του Λ. Λ. του Β., κατοίκου Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης και της διαδόχου αυτού ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Δήμου Δημήτριος-Δήμου Σοφία Ο.Ε.". Με την αγωγή αυτή ζήτησε να αναγνωρισθεί το δικαίωμα κυριότητάς του επί του καταγραφέντος με ΚΑΕΚ ...

στα κτηματολογικά βιβλία του κτηματολογικού Γραφείου Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης ακινήτου, ως κύριος του οποίου καταχωρίστηκε στα άνω βιβλία ο προαναφερθείς Λ. Λ., ο οποίος στην συνέχεια μεταβίβασε την κυριότητα αυτού στην πιο πάνω ομόρρυθμη εταιρεία, ως εμπίπτοντος στο άνω ... ανταλλάξιμο ακίνητο, καθώς και τη διόρθωση των ανακριβών εγγραφών.

Το ακίνητο αυτό με ΚΑΕΚ ... είναι όμορο με το νυν επίδικο και συγκεκριμένα κείται προς δυσμάς του επιδίκου. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, με την υπ αρ. 12686/2017 μη οριστική απόφασή του διέταξε την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, με αντικείμενο μεταξύ άλλων, εάν το εκεί επίδικο ακίνητο (όμορο εκ δυσμών του στην παρούσα δίκη επιδίκου) εμπίπτει στο άνω ...

ανταλλάξιμο ακίνητο. Ο διορισθείς πραγματογνώμονας Κ. Κ., αγρονόμος τοπογράφος μηχανικός, με την υπ αρ. 84/27-12-2017 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του, που συνέταξε στα πλαίσια της ανωτέρω προηγηθείσας δίκης, αποφάνθηκε ότι το με ... ανταλλάξιμο ακίνητο δεν καταλαμβάνει και το εκεί επίδικο ακίνητο, ήτοι ότι το τελευταίο βρίσκεται εκτός των ορίων του ...

ανταλλάξιμου κτήματος και ανήκει σε ιδιώτες και όχι στο Ελληνικό Δημόσιο. Μάλιστα από το σχετικό τοπογραφικό διάγραμμα που συνέταξε και δη το σχέδιο "Α" όπως το κατονομάζει, προκύπτει ότι και το επίδικο στην παρούσα δίκη ακίνητο δεν εμπίπτει στο σύνολο του εντός του ως άνω ανταλλάξιμου με ... ακινήτου, το οποίο (...) στο σημείο αυτό φέρεται να έχει ως όριο την οδό ..., στην οποία έχει πρόσωπο από την άλλη (αντίθετη του ΑΚ 7805) πλευρά της το επίδικο ακίνητο.

Δυνάμει των στοιχείων τούτων εκδόθηκε η υπ αρ. 8536/2018 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που απέρριψε από ουσιαστική άποψη την πιο πάνω αγωγή του Ελληνικού Δημοσίου για το όμορο του επιδίκου ακίνητο, κρίνοντας ότι αυτό δεν εμπίπτει στο ... ανταλλάξιμο ακίνητο. Με βάση τα ανωτέρω και από τα ίδια πιο πάνω αποδεικτικά μέσα (ήτοι όλα ανεξαιρέτως τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους με τις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου προτάσεις τους έγγραφα), αποδεικνύεται αδιαμφισβήτητα, κατά την κρίση του Δικαστηρίου ότι το επίδικο ακίνητο με ΚΑΕΚ .../0/0, εμβαδού 265 τ.μ.

δεν εμπίπτει στο με αρ. ... ανταλλάξιμο ακίνητο και συνεπώς ούτε στο με ... ανταλλάξιμο ακίνητο, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται το Ελληνικό Δημόσιο. Η σχετική κρίση του Δικαστηρίου στηρίζεται ιδίως στις δύο προαναφερθείσες πραγματογνωμοσύνες των πραγματογνωμόνων Ι. Τ. και Κ. Κ., που διατάχθηκαν και διενεργήθηκαν στα πλαίσια των προαναφερθεισών άλλων δικών, αλλά αφορούν και το επίδικο στην παρούσα δίκη ακίνητο και δη η πρώτη ευθέως η δε δεύτερη αυτών στα πλαίσια διερεύνησης του ζητήματος περί του εάν εμπίπτει στο άνω ...

ανταλλάξιμο ακίνητο το όμορο εκ δυσμών του επιδίκου ακίνητο, με βάση και την οποία, εμμέσως, δυνάμει του σχετικού πιο πάνω σχεδίου Α' του πραγματογνώμονα που συνοδεύει την πραγματογνωμοσύνη, καταδεικνύει ότι και το επίδικο στην παρούσα δίκη ακίνητο κείται εκτός του άνω ανταλλάξιμου ακινήτου. Οι πραγματογνωμοσύνες αυτές που λαμβάνονται υπόψη ως δικαστικά τεκμήρια, είναι πλήρως εμπεριστατωμένες, στηρίζονται σε σωρεία στοιχείων (φορολογικές εγγραφές, τίτλους, στοιχεία από την Κτηματική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης, από το Κτηματολόγιο, από τον Δήμο καλαμαριάς και την Διεύθυνση Δόμησης του Δήμου Καλαμαριάς, από τη Διεύθυνση Κοινωνικής Πρόνοιας, από διάφορες άλλες υπηρεσίες, αεροφωτογραφίες, κτηματογραφικά διαγράμματα, στοιχεία από τη δικογραφία και τα προσκομισθέντα από τους διαδίκους κλπ.).

Επιπλέον λαμβάνουν πλήρως υπόψιν και τις θέσεις του Ελληνικού Δημοσίου, τις οποίες ενδελεχώς εξετάζουν (όπως και την άνω από 8-1-1988 έκθεση του Π. Χ.) και πλήρως αιτιολογημένα απορρίπτουν, εξετάζοντας και τους τίτλους που επικαλείται το Δημόσιο και δη τον 108 Μαρτίου 1304 και τους 213, 214 Σεπτεμβρίου 1323, καταλήγοντας στο συμπέρασμα, με βάση μεταξύ άλλων και τις αναφερόμενες φορολογικές εγγραφές του έτους 1906, που κρίνονται αξιόπιστες, ότι οι εν λόγω τίτλοι δεν μπορούν να εφαρμοστούν στα εκεί επίδικα ακίνητα που σχετίζονται κατά τον τρόπο που προαναφέρθηκε με το επίδικο και στην παρούσα δίκη, αφού το τελευταίο περιλαμβάνεται στα επίδικα της πρώτης πραγματογνωμοσύνης, ενώ στο πιο πάνω σχέδιο Α της δεύτερης πραγματογνωμοσύνης εμφαίνεται ότι και το νυν επίδικο ακίνητο δεν εμπίπτει στο ...

ανταλλάξιμο ακίνητο και δεν εφαρμόζονται σε αυτό οι άνω τίτλοι. Μάλιστα όπως αναλυτικά προαναφέρθηκε, το Ελληνικό Δημόσιο κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών παράλλασσε τη θέση του σχετικά με την ακριβή θέση, την έκταση, τα όρια και το σχήμα του ... ανταλλάξιμου ακινήτου. Επίσης παρότι θα έπρεπε κατά τους ισχυρισμούς του (Δημοσίου), τουλάχιστον ήδη από την έρευνα του Κ.

Α., υπαλλήλου της Διεύθυνσης Ανταλλάξιμης Περιουσίας (Δ.Α.Π.) και την σχετική έκθεση αναφορά που αυτός συνέταξε στις 16-7-1955 με το προηγηθέν με ημερομηνία 16-2-1955 τοπογραφικό διάγραμμα, να έχει καταλήξει στα ορθά-όπως το ίδιο εσχάτως τα καθορίζει- στοιχεία του άνω ανταλλάξιμου ακινήτου (..., ήτοι θέση, έκταση, σχήμα και όρια), αυτό (εκκαλούν) σε πολύ μεταγενέστερους χρόνους ήτοι κατά τα έτη 1960 και 1981, ενεργώντας εντελώς αντιφατικά, άσκησε σε βάρος δικαιοπαρόχων των εννέα πρώτων εναγομένων τις προαναφερθείσες αγωγές, με τις οποίες ισχυριζόταν ότι και το εδώ επίδικο ακίνητο είχε περιέλθει στην κυριότητά του, όχι ως ανταλλάξιμο, όπως ισχυρίστηκε το πρώτον με την κατά πολύ μεταγενέστερη ένδικη αγωγή του (κατατεθείσα μόλις την 4-5-2018), αλλά με την πρώτη των ως άνω αγωγών κατόπιν απαλλοτριώσεώς του από το ίδιο και με την δεύτερη ως δημόσια γαία κατά την οθωμανική νομοθεσία, με διαδοχή δικαιώματι πολέμου.

Για το γεγονός αυτό το εκκαλούν δεν δίδει κάποια λογικοφανή εξήγηση, παρά μόνο ισχυρίζεται παντελώς αόριστα και μη πειστικά ότι, μόλις το έτος 1989 η κτηματική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης ενημέρωσε το Γραφείο του Νομικού Συμβουλίου του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης ότι διέθετε στοιχεία από τα οποία προέκυπτε ότι στο επίδικο ακίνητο εφαρμόζουν τίτλοι ανταλλαγέντων μουσουλμάνων.

Η εξήγηση δε αυτή του Δημοσίου παρίσταται παντελώς ανεπέρειστη και ως εκ τούτου είναι απορριπτέα. Η ανωτέρω κρίση του Δικαστηρίου δεν αναιρείται από τις τεχνικές εκθέσεις και τα λοιπά στοιχεία που προσκομίζει το εκκαλούν και δη ούτε από την από 08.01.1988 έκθεση έρευνας του τοπογράφου μηχανικού Π. Χ., που συντάχθηκε για λογαριασμό του εκκαλούντος με αφορμή την αντιδικία με τους κληρονόμους Σ.

και αφορούσε, όπως προαναφέρθηκε, άλλα ακίνητα της ευρύτερης περιοχής. Στο σημείο τούτο πρέπει να σημειωθεί, ότι το εκκαλούν, παρότι μνημονεύει στην έφεσή του την από 8-11-2019 τεχνική έκθεση του αγρονόμου τοπογράφου μηχανικού Δ. Κ., δεν επικαλείται αυτήν με τις προτάσεις του ούτε και την προσκομίζει. Αποδεικνύεται συναφώς ότι το επίδικο ακίνητο δεν εμπίπτει στο με αρ. ...

ανταλλάξιμο ακίνητο και συνεπώς ούτε στο με αρ. ... ανταλλάξιμο ακίνητο, με αποτέλεσμα η ένδικη αγωγή να παρίσταται απορριπτέα ως ουσία αβάσιμη". Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο αφού συμπλήρωσε και αντικατέστησε τις αιτιολογίες της πρωτόδικης απόφασης , απέρριψε την έφεση ως ουσιαστικά αβάσιμη.

4.Με τον μοναδικό λόγο της αναίρεσης, το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αιτιώμενο ότι το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης που την εξέδωσε, στέρησε αυτήν από νόμιμη βάση καθόσον με ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της τοποθεσίας του επιδίκου, δέχτηκε ότι το επίδικο δεν είναι ανταλλάξιμο ακίνητο ως μη περιλαμβανόμενο στην μείζονα ανταλλάξιμη έκταση του ακινήτου με στοιχεία ....

Ειδικότερα αιτιάται, ότι το Εφετείο χωρίς αιτιολογία εφάρμοσε μόνο τον τίτλο ... χωρίς να λάβει υπόψη του το βόρειο σύνορο του τίτλου αυτού που επικαλέστηκε το αναιρεσείον ότι εφαρμόζει μαζί με τον τίτλο 213, 214/1303 στο ΑΚ..., στερώντας την απόφαση από νόμιμη βάση ενώ για τις ανωτέρω παραδοχές του, στηρίχθηκε σε διενεργηθείσες, εκτός της προκειμένης δίκης, πραγματογνωμοσύνες και φορολογικές εγγραφές.

Το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του, υπό το ήδη εκτεθέν περιεχόμενο αυτής, διέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των ουσιαστικών διατάξεων περί ανταλλαξίμων ακινήτων και δεν παραβίασε εκ πλαγίου το νόμο. Ειδικότερα διαλαμβάνονται στην προσβαλλόμενη απόφαση με πληρότητα και σαφήνεια, όλα εκείνα τα περιστατικά που προέκυψαν από τα αποδεικτικά στοιχεία, εκτιμώμενα κατά την αποδεικτική δύναμη εκάστου και τα οποία θεμελιώνουν τις παραδοχές ότι το ενάγον δεν κατέστη κύριος του επιδίκου ακινήτου με την Σύμβαση της Λωζάνης, για το λόγο ότι αυτό δεν περιλαμβάνεται στο μείζον ανταλλάξιμο ακίνητο με αρ. ....

Κατέληξε δε στην ανωτέρω παραδοχή χωρίς αντιφάσεις, συνεκτιμώντας όλους τους τίτλους που προσκομίζει το αναιρεσείον αλλά και οι αναιρεσίβλητοι και ειδικά , μεταξύ άλλων, τους με αρ. ..., με αρ. 213 και 214 του 1303 τίτλους, την με α.α. ... δήλωση του Απτούλ Κερήμ Ναδήρ υιού του Χασάν, τον από 15-1-1931 πίνακα περιγραφής του κτήματος με αρ. ...

της Εθνικής Τράπεζας (ως διαχειρίστρια ανταλλαξίμων κτημάτων), το από 16-2-1955 τοπογραφικό διάγραμμα του Προϊσταμένου της Τεχνικής Υπηρεσίας Φ., την από 16-7-1955 αναφορά του τεχνικού υπαλλήλου του Γραφείου Δ.Α.Π Κ. Α. και το από 24-4-1958 τοπογραφικό διάγραμμα του Ε. Σ. και Κ. Α., την από 21-4-1959 έκθεση διαπιστώσεως του υπαλλήλου της Δ.Α.Π.

Θεσσαλονίκης Π. Π., επισημαίνοντας τις διαφοροποιήσεις που προκύπτουν από αυτές ως προς το σχήμα, το εμβαδόν και τη θέση του επιδίκου, τις φορολογικές εγγραφές του 1906 και τις πραγματογνωμοσύνες που έγιναν επί άλλων δικών με ενάγον το Ελληνικό Δημόσιο (τις οποίες λαμβάνει υπόψη ως δικαστικά τεκμήρια) και αφορούσαν και το επίδικο ακίνητο, καθώς και ακίνητα όμορα με το επίδικο που ως εκ της θέσεώς τους προσδιορίζουν την ακριβή τοποθεσία του επιδίκου ακινήτου.

Επομένως ο λόγος της αναίρεσης για εκ πλαγίου παραβίαση του νόμου κατ άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος. Κατά τα λοιπά ο ίδιος λόγος αναίρεσης είναι και απαράδεκτος, διότι με αυτόν πλήττεται το αποδεικτικό πόρισμα της προσβαλλόμενης απόφασης περί της τοποθεσίας του επιδίκου εκτός ορίων του ανταλλαξίμου με αρ. ...

ακινήτου ήτοι υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελίωσής του στις διατάξεις του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλήττεται αποκλειστικά η αναιρετικά ανέλεγκτη, περί την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Κατόπιν των ανωτέρω, και ενόψει του ότι δεν υπάρχει άλλος λόγος, αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (αρθ 176, 183, 191 παράγραφος 2ΚΠολΔ), μειωμένα όμως κατ' άρθρο 22 παράγραφος 1 του νόμου 3693/ 1957, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την 134423/1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-10-2022 και με αρ. καταθ. ...2022 αίτηση αναιρέσεως της με αρ. 850/2022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Ιανουαρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Μαρτίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ