447/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 447 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 447/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Πέτρο Σαλίχο και Ιωάννη Φιοράκη Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ξενοδοχειακαί-... ΑΕ", που εδρεύει στο ..., νομίμως εκπροσωπουμένης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους Στυλιανό Σταματόπουλο και Χρυσόστομο Βελάκη.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην … το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Γεωργία Καφήρα Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2.

Α. Των προσθέτως Παρεμβαινόντων:1) ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΚΑΙ ΣΙΑ ΕΕ" που εδρεύει στην …, νομίμως εκπροσωπουμένης, 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην …, νομίμως εκπροσωπουμένης, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Φώτιο-Δημήτριο Κρεμμύδα.

Β. Των προσθέτως Παρεμβαινόντων:1) ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... & ΣΙΑ ΕΕ" που εδρεύει στην …, νομίμως εκπροσωπουμένης από το διαχειριστή της Σ. Μ., 2) Σ. Μ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Φίλιππο Φυλακτόγλου.

Γ. Της προσθέτως Παρεμβαίνουσας: Χ. Μ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιο δικηγόρο Γεωργία Σπανού.

Υπέρ της αναιρεσείουσας και κατά του αναιρεσίβλητου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-12-1988 αγωγή του αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκε με πρόσθετες, υπέρ της εναγομένης ήδη αναιρεσείουσας εταιρείας, παρεμβάσεις.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3139/1989 που διέταξε αποδείξεις και 5722/1997 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου.

Το αναιρεσίβλητο προσέβαλε την τελευταία απόφαση ενώπιον του Εφετείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3866/1998 αναβλητική, 637/1999 που διέταξε συμπληρωματική πραγματογνωμοσύνη, 3835/2000 για αντικατάσταση του πραγματογνώμονα, 2887/2012 εκ νέου αναβλητική που διέταξε και 2η συμπληρωματική πραγματογνωμοσύνη, 3401/2014 Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 18-11-2014 αίτησή του.

Οι προσθέτως παρεμβαίνοντες με τις από 27-9-2016, 30-9-2016 και 30-9-2016 πρόσθετες παρεμβάσεις τους αντίστοιχα προς το Δικαστήριο τούτο, ζητούν όσα αναφέρονται σε αυτές.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Φιοράκης, ανέγνωσε την από 5-5-2016 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Ελένης Διονυσοπούλου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως.

Οι πληρεξούσιοι των διαδίκων που παραστάθηκαν ζήτησαν να γίνουν δεκτά τα αιτήματά τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στο άρθρο 82 ΚΠολΔ ορίζεται ότι ο προσθέτως παρεμβαίνων έχει δικαίωμα να ενεργήσει όλες τις διαδικαστικές πράξεις που επιτρέπονται στη δίκη προς το συμφέρον εκείνου, για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση και έχει υποχρέωση να δεχθεί τη δίκη στη θέση που βρίσκεται κατά το χρόνο της παρέμβασής του και ότι αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σ’ εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση.

Εξάλλου κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 110 παρ.2 ΚΠολΔ "οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε όλες τις συζητήσεις της υπόθεσης, ακόμα και όταν γίνονται κεκλεισμένων των θυρών και πρέπει για το σκοπό αυτό να καλούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 81 παρ. 3 ΚΠολΔ "ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, σε περίπτωση δε πρόσθετης παρέμβασης έχει δικαίωμα να προτείνει την έλλειψη της κλήτευσης και ο διάδικος για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση".

Τούτο δε είναι εύλογο διότι και ο προσθέτως παρεμβαίνων είναι ανάγκη να ενημερώνεται για την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης και να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, δοθέντος ότι χωρίς την κλήτευσή του παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης, ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερθείσες διατάξεις.

Περαιτέρω, από τις ίδιες, ως άνω διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος που ορίζει ότι "καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ` αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή τα συμφέροντά του" και του άρθρου 558 ΚΠολΔ σαφώς προκύπτει ότι κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση δεν απευθύνεται κατ` αρχήν η αναίρεση, διότι αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, ο προσθέτως παρεμβάς όμως πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης.

Σε αντίθετη περίπτωση η συζήτηση της τελευταίας κηρύσσεται απαράδεκτη (ΑΠ 1282/2013, ΑΠ 436/2016), εκτός αν η πρόσθετη παρέμβαση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, οπότε ο παρεμβάς δεν καλείται στις περαιτέρω διαδικαστικές πράξεις (ΑΠ 2192/2013), το δε απαράδεκτο της συζήτησης της αίτησης, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτος από τον Αρειο Πάγο.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτει ότι κατά τη συζήτηση της ένδικης διαφοράς στο Εφετείο Αθηνών, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη με την αίτηση αναίρεσης υπ’ αριθ. 3401/2014 απόφασή του, ασκήθηκαν πρόσθετες παρεμβάσεις αφενός υπέρ του εκκαλούντος-αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου από τους 1) Σωματείο με την επωνυμία "...", 2) Γ.

Δ. και 3) Ι. Μ. και αφετέρου υπέρ της εφεσίβλητης-αναιρεσείουσας από τους 1) Ε. συζ. Ι. Γ., 2) Μ. Π., 3) Α. συζ. Α. Π., 4) Φ. Σ., 5) Κ. Λ., 6) Π. Κ., 7) Χ. Α. και 8) Α. Π.. Εξ αυτών, η μεν υπέρ του εκκαλούντος-αναιρεσιβλήτου απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ως απαράδεκτη για έλλειψη εννόμου συμφέροντος, ενώ η υπέρ της εφεσίβλητης-αναιρεσείουσας κρίθηκε παραδεκτή και απορρίφθηκε κατ` ουσίαν μετά την παραδοχή ως κατ’ ουσίαν βάσιμης της έφεσης του καθού η παρέμβαση Ελληνικού Δημοσίου.

Επομένως, εφόσον δεν προκύπτει η κλήτευση των παραπάνω προσθέτως παρεμβάντων υπέρ της εφεσίβλητης-αναιρεσείουσας που δεν εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά της που ήταν γραμμένη στο πινάκιο, την οποία (κλήτευση) άλλωστε δεν επικαλούνται και δεν αποδεικνύουν οι κύριοι διάδικοι, αναιρεσείουσα και αναιρεσίβλητο, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 18-11-2014 αίτησης της εταιρίας υπό την επωνυμία "... Α.Ε." για την αναίρεση της υπ’ αριθ. 3401/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 1 Μαρτίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ