447/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 447 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 447/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ιερού Ενοριακού Ναού ....... Σύρου, νόμιμα εκπροσωπουμένου υπό του Εφημέριου του Ιερέως ........., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Σωτηροπούλου-Τσουρούλα. Η ανωτέρω πληρεξούσια δικηγόρος δήλωσε ότι ο αναιρεσείων παραιτείται από το δικόγραφο της αναίρεσης ως προς τους 2ο και 3ο αναιρεσιβλήτους.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Του εν Ερμουπόλει Σύρου εδρεύοντος Νομαρχιακού Γενικού Νοσοκομείου Σύρου υπό την επωνυμία "Βαρδάκειο Ν.Π.Δ.Δ.", νόμιμα εκπροσωπουμένου από τον Πρόεδρό του, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστράτιο Σημαντήρη, 2. Του εν Ερμουπόλει Σύρου εδρεύοντος Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "Κληροδότημα Άννης Λ. Κουτσοδόντη". νόμιμα εκπροσωπουμένου από τον Πρόεδρο του Νομάρχη Κυκλάδων, το οποίο δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο και 3. Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών, που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Ευγενία Βελώνη Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-12-2001 αγωγή του ήδη 1ου αναιρεσιβλήτου, και την από 15-4-2003 πρόσθετη παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου (ήδη 3ου αναιρεσιβλήτου) που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 77/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 128/2006 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-7-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 26-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή ο αναιρεσείων παραιτήθηκε από το δικόγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως ως προς το δεύτερο και τρίτο των αναιρεσιβλήτων με σχετική δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του που καταχωρίστηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως του Αρείου Πάγου, πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη η μεταξύ των διαδίκων τούτων ανοιγείσα δίκη (άρθρα 294, 297 και 299 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας της βουλήσεως του απωτέρου δικαιοπαρόχου του πρώτου αναιρεσίβλητου ........ ως προς το περιεχόμενο της από ...... ιδιόγραφης διαθήκης και του από 30-1-1907 κωδικέλλου αυτού σχετικά με τη διάθεση του επίδικου ακινήτου του ως άνω διαθέτη. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, διότι πλήττει αποκλειστικά την κρίση της προσβαλλομένης και το ερμηνευτικό αυτής συμπέρασμα ως προς τη θέληση του διαθέτη, που δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

ΙΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 περ.4, 566 παρ.1 και 559 αριθ.20 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι για το ορισμένο του ιδρυόμενου από την τελευταία διάταξη λόγου αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου, πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο : 1) το αληθινό περιεχόμενο του φερόμενου ως παραμορφωθέντος εγγράφου, 2) το από την προσβαλλόμενη απόφαση δεκτό γενόμενο διαφορετικό, από το αληθινό περιεχόμενο, 3) το επιζήμιο αποδεικτικό πόρισμα στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο για την ύπαρξη ή όχι κρίσιμων πραγματικών γεγονότων και 4) ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός, για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο.

Εν προκειμένω, με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αναίρεσης προβάλλεται κατά της προσβαλλόμενης απόφασης η αιτίαση της παραμόρφωσης του περιεχομένου αφενός μεν του προαναφερθέντος κωδικέλλου, αφετέρου δε των αναφερομένων στους λόγους αυτούς εγγράφων, τα οποία, όπως αναγράφεται στο αναιρετήριο, αγνοήθηκαν από την προσβαλλόμενη απόφαση.

Οι λόγοι αυτοί πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι και συγκεκριμένα, κατά μεν τον αναφερόμενο κωδίκελλο ως αόριστοι, διότι δεν αναφέρονται τα προαναφερόμενα, ως απαιτούμενα για το ορισμένο του από τον αριθ.20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, στοιχεία, κατά δε τα υπόλοιπα έγγραφα ως αντιφατικοί, διότι δεν είναι νοητό το δικαστήριο να τα αγνόησε και συγχρόνως να παραμόρφωσε το περιεχόμενό τους.

IV. Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ.1α ΚΠολΔ), πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, κατά τρόπο σαφή, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υπόθεσης, τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε υπό τα οποία και συντελέστηκε η προσβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 32/1996, 18/2005 και 20/2005).

Εν προκειμένω, με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, που δέχθηκε ως ουσιαστικά βάσιμη την ένδικη αναγνωριστική της κυριότητας του πρώτου αναιρεσίβλητου αγωγή, η από τον αριθ.1 εδ.α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας του Ν.Δ. 2716/1953, διότι, όπως αναγράφεται, "απαράδεκτα η προσβαλλόμενη απέρριψε τον ισχυρισμό περί ελλείψεως της ενεργητικής νομιμοποιήσεως του Νοσοκομείου, με την αβάσιμη αιτιολογία ότι το αντίδικο ήτο διάδοχο του Συλλόγου Υγιεινής, κρίνασα τούτο με μια νεφελώδη κατασκευή, η σκέψη της πληττομένης είναι τραγικά ανακόλουθη διότι το 1953 ο Σύλλογος Υγιεινής υπήρχε και διελύθη μεταγενεστέρως με την 40/1959 απόφαση του Πρωτοδικείου Σύρου...".

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, διότι ούτε τη συγκεκριμένη διάταξη (ορισμένο άρθρο) του ως άνω μνημονευόμενου Ν.Δ/τος αναφέρει, ούτε τις κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς την ενεργητική νομιμοποίηση του πρώτου αναιρεσίβλητου, περιέχει, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, με βάση τα οποία έκρινε ότι το πρώτο αναιρεσίβλητο διαδέχθηκε το Σύλλογο Υγιεινής και απέκτησε τη νομή του επίδικου ακινήτου.

V. Με τον πέμπτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθ.1 εδ.α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια της παραβίασης των άρθρων 4 του Α.Ν. 1539/1939, 62 παρ.2 του Ν. 590/1977 και 17 παρ.3 του Ν.Δ. 3432/1955, που συνίσταται στο ότι το Εφετείο αναγνώρισε ότι το πρώτο αναιρεσίβλητο κατέστη κύριο του επίδικου ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία ασκώντας επί εκατό χρόνια πράξεις νομής επ' αυτού, μολονότι τούτο (ακίνητο) εξαιρείτο της χρησικτησίας λόγω της ιδιότητάς του ως κτήματος ανήκοντος στον αναιρεσείοντα Ενοριακό Ναό.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως ερειδόμενος επί αναληθούς προϋποθέσεως, διότι, όπως από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, δεν έγινε δεκτό απ' αυτήν ότι το επίδικο ακίνητο ανήκε ποτέ κατά κυριότητα στον αναιρεσείοντα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει καταργημένη την με την από 17-7-2006 αίτηση αναιρέσεως μεταξύ του αναιρεσείοντος και των δευτέρου και τρίτου των αναιρεσιβλήτων ανοιγείσα δίκη.

Απορρίπτει ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο την ως άνω αίτηση αναιρέσεως της 128/2006 απόφασης του Εφετείου Αιγαίου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του πρώτου αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Ιανουαρίου 2008 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ