Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because cited errors do not match Article 560 of the Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Second Instance Court of Serres decision. The appellant argued that the lower court violated rules of evidence and provided insufficient reasoning, but the court found these grounds did not align with the specific limitations of Article 560 of the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible because the alleged errors fell outside the narrow scope of permissible grounds for review.
Legislator headnote
AI generatedArticle 560 of the Civil Procedure Code; Appeals against second-instance decisions are limited to specific grounds including violation of substantive law or jurisdictional errors, and do not cover procedural defects like insufficient reasoning or evidentiary rule violations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 446 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 446/2014
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Γεώργιο Λέκκα, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "…", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στέφανο Τοπάλη.
Του αναιρεσιβλήτου: Β. Δ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Καρίπογλου, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13 Απριλίου 2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Σερρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 374/2008 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 102/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σερρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26 Μαρτίου 2012 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας, ανέγνωσε την από 5 Νοεμβρίου 2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους του στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι κατά τω αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στην εν λόγω διάταξη.
Ειδικότερα, επιτρέπεται αναίρεση μόνο "1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς.
Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης, του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείσθηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας".
Ο περιορισμός αυτός των λόγων αναίρεσης, με κριτήριο την υλική αρμοδιότητα και τη βάσει αυτής υπαγωγή της διαφοράς σε ορισμένη κατηγορία δικαστηρίων, αποβλέπει στην ταχύτερη επίλυση των υπαγόμενων στα ειρηνοδικεία διαφορών, εξυπηρετεί δε το γενικό συμφέρον, το οποίο υπαγορεύει, ιδίως σε διαφορές απλές ή μικρής ουσιαστικής σημασίας, την σε σύντομο χρόνο παροχή έννομης προστασίας, αφού η διαιώνιση του δικαστικού αγώνα σε αυτού του είδους τις διαφορές ενδέχεται να καθιστά ασύμφορη την προσφυγή στα δικαστήρια προς ικανοποίηση των σχετικών αξιώσεων και κατά συνέπεια αναποτελεσματική την παρεχόμενη δικαστική προστασία (ΑΠ 981/2007).
Στην προκείμενη περίπτωση, με τους πρώτο και δεύτερο λόγους της από 26-3-2012 αίτησης αναίρεσης, αποδίδονται στην πληττόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σερρών, που εκδόθηκε επί εφέσεως κατά της υπ' αριθμ. 374/2008 απόφασης του Ειρηνοδικείου Σερρών, αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθ. 12 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ειδικότερα, α)ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων και β)ότι διέλαβε στην πληττόμενη απόφασή του ανεπαρκείς αιτιολογίες αντίστοιχα.
Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης δεν περιέχονται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ και ως εκ τούτου είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι. Κατ' ακολουθίαν πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί. Έξοδα υπέρ του αναιρεσιβλήτου δεν επιδικάζονται λόγω μη υποβολής σχετικού αιτήματος (ΚΠολΔ 106)
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 26-3-2012 αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθμ. 102/2011 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σερρών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 2014.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Φεβρουαρίου 2014.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ