Legislator Case Law & Legislation
445/2021 AI generated

445/2021 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 445/2021
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-12-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 63/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 30/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 23-4-2019 αίτησή του.

Legislator headnote

AI generated

445/2021 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): ΙΙ. Kατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ 14 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αναφέρεται σε ακυρότητες, εκπτώσεις από δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο, ενώ οι ακυρότητες από το ουσιαστικό δίκαιο ελέγχονται μέσω του λόγου του αριθμού 1 του ίδιου πάνω άρθρου.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 445 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 445/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Γεώργιο Παπανδρέου, Αναστασία Περιστεράκη, Μαρία Μουλιανιτάκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 13 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Κ. του Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λάλλα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Η. Ζ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη Φρουδάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-12-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 63/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 30/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 23-4-2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την κρινόμενη από 23-4-2019 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, εκδοθείσα υπ' αριθ. 30/2017 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου, που δίκασε ως Εφετείο, το οποίο απέρριψε την έφεση του ενάγοντος ήδη αναιρεσείοντος, κατά της υπ' αριθ. 63/2011 οριστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Νάξου, ως απαράδεκτη, λόγω μη καταθέσεως του προβλεπομένου παραβόλου. Η αίτηση αυτή αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ

ΙΙ. Kατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ 14 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αναφέρεται σε ακυρότητες, εκπτώσεις από δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο, ενώ οι ακυρότητες από το ουσιαστικό δίκαιο ελέγχονται μέσω του λόγου του αριθμού 1 του ίδιου πάνω άρθρου.

Με τον όρο "απαράδεκτο" νοείται το δικονομικό απαράδεκτο, δηλαδή αυτό που δημιουργείται από την αθέτηση- παραβίαση δικονομικής διάταξης, με αποτέλεσμα η δικονομική ενέργεια να στερείται των αναγκαίων προϋποθέσεων του κύρους της (ΟλΑΠ 2/2001, ΑΠ 933/2019). Εξάλλου, με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 4055/2012 (ΦΕΚ Α'51/12-3-2012), που άρχισε να ισχύει, κατ' άρθρο 113 του ίδιου νόμου, από 02-04-2012 ορίστηκε ότι στο άρθρο 495 του ΚΠολΔ προστίθεται τετάρτη παράγραφος με βάση την οποία εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο της έφεσης υποχρεούται να καταθέσει παράβολο ποσού 200 Ευρώ, το οποίο επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας, σε περίπτωση δε που δεν κατατεθεί το παράβολο το ένδικο μέσο απορρίπτεται από το δικαστήριο ως απαράδεκτο.

Από την πιο πάνω διάταξη, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 532 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο της έφεσης, υποχρεούται να καταθέσει παράβολο ποσού διακοσίων (200)ευρώ, το οποίο επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας, καθώς και ότι σε περίπτωση που δεν κατατεθεί το παράβολο, το ένδικο αυτό μέσο απορρίπτεται από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτο.

Με βάση τα παραπάνω η κατάθεση του παραβόλου συνιστά τυπική προϋπόθεση του παραδεκτού της εφέσεως. Στην προκείμενη περίπτωση από τα επιτρεπτώς επισκοπούμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων άσκησε κατά της αριθμ.63/2011 απόφασης του Ειρηνοδικείου Νάξου την από 20/02/2012 έφεση, την οποία κατέθεσε στο αρμόδιο Δικαστήριο, Ειρηνοδικείο Νάξου στις 21/02/2012( βλ.

τη με αριθμό 1/2012 έκθεση του αρμόδιου γραμματέα, την συνημμένη στο επικυρωμένο αντίγραφο που υπάρχει στη δικογραφία). Με την προσβαλλόμενη 30/2017 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου, που δίκασε ως Εφετείο, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η έφεση του αναιρεσείοντος Ε. Κ. κατά της άνω με αριθμό 63/2011 απόφασης του Ειρηνοδικείου Νάξου, με την αιτιολογία ότι ο εκκαλών δεν κατέθεσε το παράβολο που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 495 Κ.Πολ.Δ., όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 1 του ν. 4335/2015.

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο υπέπεσε στην από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, της, παρά το νόμο, κηρύξεως απαραδέκτου, αφού, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην πιο πάνω νομική σκέψη, κατά το χρόνο κατάθεσης του εν λόγω ένδικου μέσου (21/2/2012) δεν είχε τεθεί σε ισχύ η παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 4055/2012 (ΦΕΚ Α' 51/12-3-2012), που άρχισε να ισχύει, κατ' άρθρο 113 του ίδιου νόμου, από 2-4-2012,σύμφωνα με την οποία για το παραδεκτό της ασκήσεως των ένδικων μέσων που κατατίθενται μετά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, εν προκειμένω της εφέσεως, πρέπει να επισυνάπτεται και παράβολο ποσού διακοσίων (200) ευρώ.

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.14 Κ.Πολ.Δ. είναι βάσιμος, ενώ παρέλκει η έρευνα του δεύτερου αναιρετικού λόγου. Κατόπιν τούτου, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού νόμιμου και βάσιμου αιτήματός του, κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στο διατακτικό (άρθρα 176, 183, 191παρ.2 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, την 30/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου, που δίκασε ως Εφετείο.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Μαρτίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Απριλίου 2021.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ