Legislator Case Law & Legislation
443/2023 AI generated

Supreme Court allows appeal against lower court's dismissal of appeal due to procedural time limit error.

Case Number 443/2023
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court allowed the appeal against the First Instance Court of Thrace's decision to dismiss an appeal as inadmissible. The appellants argued that the appeal was filed within the three-year limitation period applicable to judgments published before January 1, 2016, whereas the lower court incorrectly applied the two-year limit. The Court found that the lower court violated the transitional provisions of the Civil Procedure Code by misapplying the time limit, thereby overturning the dismissal and remanding the case for retrial.

Legislator headnote

AI generated

Articles 518(2) and 577 of the Code of Civil Procedure; The transitional provisions of Article 1(2) of Law 4335/2015 establish a three-year limitation period for appeals against final judgments published before January 1, 2016, and a lower court's application of a two-year period to such judgments constitutes a procedural error warranting the annulment of the decision.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code limitation period transitional provisions inadmissible appeal annulment of judgment procedural error remittal to court

Cited Legislation

AI generated
Article 518(2) of the Code of Civil Procedure
Article 577 of the Code of Civil Procedure
Article 1(2) of Law 4335/2015
Article 559 of the Code of Civil Procedure
Article 580(3) of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Case 4/2017, Supreme Court 204/2017

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 443 / 2023 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 443/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Τζανερρίκο, Γεώργιο Χριστοδούλου, Βασίλειο Μαχαίρα - Εισηγητή και Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 25 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Π. Β. του Κ., κατοίκου ... 2) Σ. Β. του Ν., 3) Χ. Β. του Κ., κατοίκων ... οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Παπαθεοδώρου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Ανδριόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22/12/2011 ανακοπή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Δράμας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 58/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 160/2018 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 19/9/2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθμό 160/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων. Με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη, η από 24-5-2016 και με αριθμό κατάθεσης ΕΦ 18/27-5-2016 έφεση των αναιρεσειόντων κατά της με αριθμό 58/2013 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Δράμας, η οποία είχε απορρίψει κατ' ουσίαν την από 22-12-2011 και με αριθμό κατάθεσης 2618 ΤΜ 207/22-12-2011 ανακοπή των αναιρεσειόντων, με την οποία ζητούσαν την ακύρωση έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού ακινήτου, και την επιδίκαση, υπέρ αυτών, χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).

ΙΙ. Κατά το άρθρο 518 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, αν δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της έφεσης είναι τρία χρόνια, που αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη. Μετά δε την ως άνω τροποποίηση του άρθρου αυτού, η καταχρηστική προθεσμία της έφεσης ορίστηκε σε δύο έτη. Από τη μεταβατική διάταξη του άρθρου ένατου, άρθρο 1 παρ. 2 του Ν. 4335/2015, που ορίζει ότι "οι διατάξεις για τα ένδικα μέσα και τις ειδικές διαδικασίες των άρθρων 591 - 645 εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από 1-1-2016 ένδικα μέσα και αγωγές", ενώ στην παρ. 4 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι "κατά τα λοιπά, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά σε επιμέρους διατάξεις, η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από 1-1-2016", σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 24 παρ. 1 Εισ.Ν. Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι το παραδεκτό των ενδίκων μέσων, το παραδεκτό των προβαλλόμενων λόγων και ο χρόνος άσκησης κρίνονται σύμφωνα με το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο που δημοσιεύεται η απόφαση, προκύπτει ότι ως προς τις δημοσιευόμενες πριν την έναρξη ισχύος του Ν. 4335/2015 αποφάσεις, που είχαν εκδοθεί αντιμωλία των διαδίκων και δεν είχαν επιδοθεί και καταστεί τελεσίδικες ή αμετάκλητες, εξακολουθεί να ισχύει η τριετής καταχρηστική προθεσμία προσβολής τους με έφεση ή αναίρεση (Ολ. ΑΠ 10/2018, ΑΠ 817/2020, ΑΠ 111/2019).

Περαιτέρω, ο αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., "αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από το δικαίωμα ή απαράδεκτο", ιδρύεται αν στο αναιρετήριο αναφέρονται ακυρότητες, εκπτώσεις από δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο (Ολ. ΑΠ 2/2011, ΑΠ 623/2015, ΑΠ 673/2013). Ειδικότερα, με τον όρο "απαράδεκτο" νοείται το δικονομικό, αυτό δηλαδή που δημιουργείται από την αθέτηση - παραβίαση δικονομικής διάταξης (Ολ. ΑΠ 12/2010, ΑΠ 164/2017, ΑΠ 204/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτά επισκοπούνται για την έρευνα των αναιρετικών λόγων (άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ), προκύπτουν τα εξής: Κατά της με αριθμό 58/2013 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Δράμας, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία και απέρριψε την από 22-12-2011 και με αριθμό κατάθεσης 2618 ΤΜ 207/22-12-2011 ανακοπή των αναιρεσειόντων, κατά έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού ακινήτου, ασκήθηκε από αυτούς η από 24-5-2016 και με αριθμό κατάθεσης ΕΦ18/27-5-2016 έφεσή τους.

Η έφεση αυτή απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη, με αριθμό 160/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, ως απαράδεκτη, με τη νομική παραδοχή ότι έχει ασκηθεί εκπρόθεσμα καθόσον η εκκαλούμενη οριστική απόφαση δημοσιεύτηκε στις 28-5-2013, χωρίς να προκύπτει επίδοσή της και η κρινόμενη έφεση κατατέθηκε την 27-5-2016, μετά την παρέλευση της καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 518 παρ. 2 του νέου Κ.Πολ.Δ., που είναι διετής.

Έτσι που έκρινε, όμως, το Εφετείο και απέρριψε την από 24-5-2016 έφεση ως απαράδεκτη, παραβίασε τη δικονομική διάταξη του άρθρου 518 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., αφού, όπως προεκτέθηκε στη νομική σκέψη της παρούσας απόφασης, η καταχρηστική προθεσμία της έφεσης, για τις οριστικές αποφάσεις που έχουν δημοσιευθεί πριν την 1-1-2016 είναι τριετής και όχι διετής.

Επομένως, είναι βάσιμος ο δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης, από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στην απόφαση του Εφετείου την πλημμέλεια της παρά το νόμο απόρριψης ως απαράδεκτης της έφεσης, με την εσφαλμένη κρίση ότι είχε ασκηθεί εκπροθέσμως. Παρέλκει, έτσι, η έρευνα του πρώτου και του τρίτου των αναιρετικών λόγων, από τους αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., αντίστοιχα.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλον Δικαστή (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.). Τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, που δεν κατέθεσαν προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσίβλητης, λόγω της ήττας της, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός τους (άρθρ. 176, 183, 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί κατά την παρ. 3 του άρθρου 495 Κ.Πολ.Δ., η απόδοση στους αναιρεσείοντες του παραβόλου που κατατέθηκε για την άσκηση της αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθμό 160/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί όμως από δικαστή άλλον από αυτόν που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

Διατάσσει να αποδοθεί στους αναιρεσείοντες το παράβολο που κατατέθηκε για την άσκηση της αναίρεσης.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Ιουνίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και ταύτης καθώς και του αρχαιοτέρου της συνθέσεως Αρεοπαγίτη αποχωρησάντων από την Υπηρεσία, ο αμέσως αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Μαρτίου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ