442/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 442 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 442/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα-

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ....,η οποία δεν παραστάθηκε στον ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανέστη Χατζηχρήστου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-4-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2524/2003, 4483/2003 του ίδιου Δικαστηρίου, 634/2005 και η μετ' ανακοπή 234/2006 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 2-10-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Παπανικολάου ανέγνωσε την από 15-1-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την υπ΄ αριθμ. ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθήνας ...., την οποία επικαλείται και προσκομίζει ο επισπεύδων τη συζήτηση αναιρεσίβλητος, προκύπτει ότι, με επιμέλεια του τελευταίου, επιδόθηκε, νομοτύπως και εμπροθέσμως, στα χέρια της αναιρεσείουσας επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση από 2-10-2006 αίτησης αναίρεσης της τελευταίας κατά του αναιρεσιβλήτου, με τις κάτω από αυτή από 9-11-2006 πράξεις ορισμού του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου προς εκδίκασή της και ορισμού δικασίμου της αναφερόμενης στην αρχή της παρούσης, με βεβαίωση εγγραφής της στο πινάκιο και κλήσεως για συζήτηση. Κατά τη νόμιμη, όμως, εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο η αναιρεσείουσα, ουδέ καν με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, όπως ισχύει. Επομένως, η υπόθεση συζητείται και ερευνάται σαν να ήταν παρούσα και η νομοτύπως κληθείσα αναιρεσείουσα (ΚΠολΔ 576 παρ. 2).

ΙΙ. Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά την οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή. Εξ άλλου, κατά το άρθρο 524 παρ. 3 εδ. α΄ ΚΠολΔ, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε ολόκληρο με το άρθρο 16 III ν. 2915/2001 (και συμπληρώθηκε με το άρθρο 8

ΙΙΙ ν. 3043/2002), σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται, η διάταξη δε αυτή ισχύει και επί υποθέσεων δικαζομένων κατά την ειδική διαδικασία των γαμικών διαφορών. Όπως συνάγεται από την τελευταία αυτή διάταξη, η απόρριψη της εφέσεως, λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος, γίνεται κατ΄ ουσία, και όχι κατά τύπους. Γιατί, παρόλο που στην πραγματικότητα οι λόγοι της εφέσεως δεν εξετάζονται ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητά τους, θεωρείται, κατά πλάσμα του νόμου, ότι είναι αβάσιμοι και για την αιτία αυτή πάντοτε απορριπτέοι, αφού δεν δίδεται στο δικαστήριο η δυνατότητα εκδόσεως αντίθετης αποφάσεως περί παραδοχής τους. Επομένως, εάν η ασκηθείσα έφεση κατά της πρωτόδικης αποφάσεως απορριφθεί, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως είναι μόνο η (μη υποκείμενη πλέον σε ανακοπή ερημοδικίας για οποιοδήποτε νόμιμο λόγο) απόφαση του Εφετείου, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη. Έτσι δε τα τυχόν σφάλματα της αποφάσεως του πρώτου βαθμού, αφού επικυρώνονται από το Εφετείο, μπορούν να προταθούν με την αίτηση αναιρέσεως ως σφάλματα της δευτεροβάθμιας αποφάσεως, εφόσον συνιστούν και αναιρετικούς λόγους, παραδεκτώς προβαλλόμενους (Ολ.ΑΠ 16/1990). Στην κρινόμενη περίπτωση, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως απευθύνεται: α) Κατά της 4483/2003 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε ερήμην της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας, επί αγωγής διαζυγίου του αναιρεσιβλήτου, την δέχθηκε στην ουσία της και κήρυξε λυμένο το γάμο των διαδίκων. β) Κατά της οριστικής και στη συνέχεια τελεσίδικης (κατά την άσκηση της αναίρεσης) 634/2005 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς, που απέρριψε κατ΄ ουσίαν (ως ανυποστήρικτη) την έφεση της αναιρεσείουσας - εναγομένης, λόγω ερημοδικίας της, μετά την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως ανακοπής κατά της πρωτόδικης απόφασης. Και γ) Κατά της τελεσίδικης απόφασης με αριθμό 234/2006 του Εφετείου Πειραιώς, η οποία απέρριψε την ανακοπή ερημοδικίας που άσκησε η ήδη αναιρεσείουσα κατά της 634/2005 ως άνω απόφασης του Εφετείου Πειραιώς, ερήμην της ανακόπτουσας, ως ανυποστήρικτη. (Κατά της τελευταίας, ερήμην της ανακόπτουσας, απορριπτικής της ανακοπής αποφάσεως, δεν είναι επιτρεπτή και νέα ανακοπή, προς αποτροπή παρέλκυσης της δίκης σύμφωνα με το άρθρο 507 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως ισχύει). Είναι, συνεπώς, η αίτηση αυτή απαράδεκτη κατά το μέρος της που στρέφεται κατά της πρωτόδικης απόφασης και παραδεκτή μόνο καθόσον στρέφεται κατά των ανωτέρω αποφάσεων του Εφετείου Πειραιώς (ΑΠ 570/1994).

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Για να στοιχειοθετηθεί ο λόγος προϋποτίθεται ότι το δικαστήριο εισήλθε στην ουσία και διατύπωσε αποδεικτικό πόρισμα.

Συνεπώς, δεν ιδρύεται, μεταξύ άλλων, και όταν απέρριψε την ανακοπή ερημοδικίας λόγω ερημοδικίας του ανακόπτοντος.

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα αναιρεσιβάλλει με την υπό κρίση αίτησή της και τις δύο παραπάνω αποφάσεις του Εφετείου Πειραιώς "λόγω του ότι είναι αναιτιολόγητες, ή, εν πάση περιπτώσει, η αιτιολογία τους είναι πλημμελής". Ο μοναδικός αυτός λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 19 της ΚΠολΔ 559, καθόσον αφορά την 634/2005 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, είναι, κατά μεν το πρώτο μέρος του, αβάσιμος, γιατί η πρωτόδικη απόφαση, που ενσωματώθηκε στην αναιρεσιβαλλόμενη ως άνω 634/2005 εφετειακή απόφαση, έχει αιτιολογία, όπως από αυτή σαφώς προκύπτει, επιτρεπτώς επισκοπούμενη από τον Άρειο Πάγο (ΚΠολΔ 561 παρ. 2), κατά δε το δεύτερο μέρος του αόριστος, γιατί η αναιρεσείουσα δεν προσδιορίζει σε τι συνίσταται η πλημμέλεια (ανεπάρκεια ή αντίφαση) που αποδίδει στην αιτιολογία της αυτής αποφάσεως (634/2005, η οποία ενσωμάτωσε την πρωτόδικη). Ο ίδιος λόγος είναι απαράδεκτος, όσον αφορά την 234/2006 απόφαση του ίδιου Εφετείου, αφού η τελευταία δεν ερεύνησε την ουσία της ανακοπής ερημοδικίας, αλλά την απέρριψε λόγω ερημοδικίας της ανακόπτουσας στην πρώτη συζήτηση, ήτοι ως ανυποστήρικτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-10-2006 αίτηση της ...., για αναίρεση των αποφάσεων 634/2005 και 234/2006 του Εφετείου Πειραιώς και 4483/2003 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ