441/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 441 / 2015 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 441/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Μιχαήλ Αυγουλέα και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Μ. του Σ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Δέσποινα Μελίδου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Α. Ι. του Ζ., 2. Ι. Γ. του Δ., 3. Π. Κ. του Ι., 4. Της εταιρείας με την επωνυμία "Α.Ι.-Ι.Γ.-Π.Κ. Ο.Ε.-Οικοδομικές Επιχειρήσεις" και τον διακριτικό τίτλο "ΙΣΤΟΣ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κωστή, και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθ. 47818/13-11-2009 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:9338/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 54/2014 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσας με την από 21-3-2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χρήστος Βρυνιώτης, ανέγνωσε την από 7-11-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων υπ' αρθ. 54/2014 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία απέρριψε κατ' ουσία την έφεση της εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά της 9338/2011 εκκαλουμένης τότε, απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που είχε απορρίψει την ένδικη αγωγή.

Οι ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, εφαρμόζονται από το δικαστήριο της ουσίας όταν κατά την ανέλεγκτη, ως προς αυτό κρίση του, διαπιστώνει ότι υπάρχει κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βούλησης των συμβαλλομένων. Η διαπίστωση αυτή του δικαστηρίου της ουσίας, μπορεί, είτε να αναφέρεται στην απόφαση ρητώς, είτε να προκύπτει από αυτήν εμμέσως όταν παρά τη μη ρητή αναφορά της, ή ακόμα και παρά τη ρητή διαβεβαίωση της ανυπαρξίας της, το δικαστήριο προβαίνει σε ερμηνεία της σύμβασης η οποία (ερμηνεία) αποκαλύπτει ότι το δικαστήριο, βρέθηκε μπροστά σε κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βούλησης των Οι ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, εφαρμόζονται από το δικαστήριο της ουσίας, όταν κατά την ανέλεγκτη, ως προς αυτό, κρίση του, διαπιστώνει ότι υπάρχει κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βούλησης των συμβαλλομένων.

Η διαπίστωση αυτή του δικαστηρίου της ουσίας μπορεί είτε να αναφέρεται στην απόφαση ρητώς, είτε να προκύπτει από αυτήν εμμέσως όταν, παρά τη μη ρητή αναφορά της, ή ακόμα και παρά τη ρητή διαβεβαίωση της ανυπαρξίας της, το δικαστήριο προβαίνει σε ερμηνεία της σύμβασης, η οποία (ερμηνεία) αποκαλύπτει ότι το δικαστήριο βρέθηκε μπροστά σε κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βούλησης των συμβαλλομένων, την οποία ακριβώς δημιούργησαν την ανάγκη να καταφύγει σε ερμηνεία της.

Μόνη η παράλειψη της μνείας των διατάξεων των όρθρων 173 και 200 ΑΚ δεν συνιστά παραβίαση τους, αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη κατά την ερμηνεία της σύμβασης, τα ερμηνευτικά κριτήρια που προβλέπονται με αυτές. Παραβιάζονται δε οι κανόνες αυτοί όταν το δικαστήριο, παρά τη διαπίστωση, έστω και εμμέσως, κενού ή αμφιβολίας, σχετικά με την έννοια της δήλωσης βούλησης, παραλείπει να προσφύγει σ' αυτούς, για τη διαπίστωση της αληθούς έννοιας των δηλώσεων ή να παραθέσει στην απόφασή του τα πραγματικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει η εφαρμογή τους ή προβαίνει σε κακή εφαρμογή τους, με την έννοια ότι το ερμηνευτικό πόρισμα στο οποίο, μετά από ερμηνεία της δικαιοπραξίας κατέληξε (το δικαστήριο), δεν είναι σύμφωνο με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη.

Αντιθέτως, δεν παραβιάζονται οι ίδιοι κανόνες όταν το δικαστήριο της ουσίας διαπιστώνει στην απόφασή του ότι η ελεγχομένη δήλωση βούλησης είναι σαφής και χωρίς κενά (ΑΠ 115/2013). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 703 § 1 ΑΚ, εκείνος που υποσχέθηκε αμοιβή σε κάποιον άλλο (μεσίτη) για τη μεσολάβηση ή την υπόδειξη ευκαιρίας για τη σύναψη μιας σύμβασης, έχει υποχρέωση να πληρώσει, μόνο αν η σύμβαση καταρτισθεί ως συνέπεια αυτής της μεσολάβησης ή της υπόδειξης.

Πότε υπάρχει μεσολάβηση και πότε υπόδειξη δεν ορίζεται στο νόμο και εφόσον το περιεχόμενο αυτών δεν προκύπτει από τη σύμβαση, η μεσολάβηση περιλαμβάνει, συνήθως κάθε πρόσφορη ενέργεια του μεσίτη για να έλθουν σε επαφή τα ενδιαφερόμενα μέρη με σκοπό να συνεννοηθούν για την κατάρτιση της σύμβασης και είναι δυνατό, αλλά δεν απαιτείται, να περιλαμβάνει επιπλέον και την παρακολούθηση από τον μεσίτη των συνεννοήσεων των μερών, τη μεταφορά ή γνωστοποίηση των προτεινόμενων από το ένα μέρος στο άλλο όρων ή και τη διαπραγμάτευση των όρων αυτών, ενώ η υπόδειξη ευκαιρίας είναι κάτι λιγότερο από τη μεσολάβηση, διότι με αυτήν ο μεσίτης ενημερώνει απλώς τον εντολέα του για την ύπαρξη συγκεκριμένης και άγνωστης προηγουμένως σε αυτόν δυνατότητας σύναψης της σύμβασης που τον ενδιαφέρει.

Η εντολή προς το μεσίτη μπορεί να αφορά μόνο στη μεσολάβηση ή μόνο στην υπόδειξη ευκαιρίας ή και στις δύο (ΑΠ 815/2007).

Από τη διάταξη αυτή, συνάγεται ότι, ουσιώδης προϋπόθεση για τη γέννηση, σε βάρος του μεσιτικού εντολέα, της υποχρέωσης να πληρώσει την αμοιβή, την οποία υποσχέθηκε στο μεσίτη κατά την ανάθεση της εντολής προς μεσολάβηση ή, έστω, υπόδειξη ευκαιρίας για σύναψη της σκοπούμενης σύμβασης, είναι το να επήλθε, πράγματι, η κατάρτιση της σύμβασης αυτής ως συνέπεια μόνο της συμβολής του μεσίτη.

Ήτοι, είναι απαραίτητη η κατάφαση αιτιώδους συνάφειας μεταξύ, αφ' ενός της δραστηριότητας του μεσίτη, ως αιτίου και αφ' ετέρου της κατάρτισης της σκοπούμενης σύμβασης, ως αποτελέσματος, υπό την έννοια ότι αυτό δεν θα είχε επέλθει, οπωσδήποτε, χωρίς τη μεσολάβηση ή την υπόδειξη του μεσίτη (ΑΠ 52/2012). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις, εφαρμογής του, ή αν εφαρμόστηκε ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται, εν όψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Τούτο συμβαίνει, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται. Τέλος, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υφίσταται έτσι εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι, να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε.

Δηλαδή δεν υπάρχει ανεπάρκεια αιτιολογίας, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτική, αλλά πλήρη αιτιολογία, αφού αναγκαίο να εκτίθεται σαφώς στην απόφαση είναι μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε και όχι ο λόγος για τον οποίο αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Συνακόλουθα τα επιχειρήματα του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση απλώς των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματός του και επομένως αιτιολογία της απόφασης, ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά, με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης από το άρθρ. 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 253/2013).

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, έγιναν δεκτά τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, κατά την ανέλεγκτη από το Εφετείο εκτίμηση των αποδείξεων: Η ενάγουσα είναι μεσίτρια. Τον Ιούνιο του 2004 η τέταρτη εναγομένη κατασκευαστική εταιρία, ομόρρυθμα μέλη της οποίας είναι οι λοιποί εναγόμενοι, την ενημέρωσαν ότι ενδιαφέρονται να αγοράσουν και να οικοδομήσουν με το σύστημα της αντιπαροχής διαθέσιμα οικόπεδα στην περιοχή της Ανατολικής Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στο Δήμο … και στο 7ο Ο.Τ.

και της έδωσαν την εντολή να μεσολαβήσει στους ιδιοκτήτες αυτών και να διαπραγματευτεί μαζί τους, ώστε να δεχτούν να συμβληθούν με την ανωτέρω για την αγορά ή την αξιοποίησή τους με τη μέθοδο της αντιπαροχής. Προς τούτο καταρτίστηκε η από 4-6-2004 έγγραφη σύμβαση εντολής, την οποία υπέγραψαν η ενάγουσα και ο πρώτος εναγόμενος, ενεργώντας, ως νόμιμος εκπρόσωπος της τέταρτης εναγομένης.

Ως αμοιβή της ενάγουσας για τη διαμεσολάβηση ορίστηκε ποσοστό 2% επί της αξίας της αγοράς ή της αξίας πώλησης της αντιπαροχής, που θα περιέρχονταν στους οικοπεδούχους, θα καταβάλλονταν δε αυτή κατά την ημέρα υπογραφής του αντίστοιχου για κάθε περίπτωση προσυμφώνου ή οριστικού συμβολαίου. Τα ανωτέρω ακίνητα ήταν χαρακτηρισμένα, ως Χώρος Αθλητικών Εγκαταστάσεων, οπότε για την ανοικοδόμησή τους επιβάλλονταν, αρχικά ο αποχαρακτηρισμός τους και, στη συνέχεια, η τροποποίηση των πολεοδομικών διατάξεων στο 7ο οικοδομικό τετράγωνο του Δήμου …, η συνένωση των ακινήτων, ώστε να καταστεί δυνατή η υποβολή μελέτης στο αρμόδιο Πολεοδομικό Γραφείο, και η κατάρτιση εν τέλει των συμβάσεων εργολαβίας, όπου και θα καθορίζονταν οι ακριβείς όροι της ανάθεσης στην εναγομένη της ανοικοδόμησης των ακινήτων αυτών με το σύστημα της αντιπαροχής και θα περιγράφονταν μεταξύ άλλων και οι αυτοτελείς οριζόντιες ιδιοκτησίες που θα περιέρχονταν στους οικοπεδούχους.

Πράγματι, η ενάγουσα μεσολάβησε και έφερε σε επαφή τους εναγομένους με τους περισσότερους από τους ιδιοκτήτες των οικοπέδων αυτών. Επειδή δεν ήταν βέβαιη, όμως, η ομαλή εξέλιξη της διαδικασίας για άρση της δέσμευσης των ακινήτων αυτών, με την ενάγουσα να τελεί σε πλήρη γνώση των προβλημάτων που παρουσίαζαν τα ακίνητα, οι εναγόμενοι προήλθαν με τους οικοπεδούχους που τους υπέδειξε η ενάγουσα σε μια κατ' αρχήν συμφωνία και συνυπόγραψαν τα κατωτέρω συνυποσχετικά: 1) Το υπ' αριθμ. .../2004 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξαν με την εναγομένη οι Ζ.

Α. σύζυγος Ι. το γένος Κ., Μ. Κ., Α. Κ., κύριοι του υπ' αριθμ. 301 κληροτεμαχίου, εμβαδού 285 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...). 2) Το υπ' αριθμ. .../2005 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξε με την εναγομένη ο Β.

Σ., κύριος των ως άνω αναλυτικά περιγραφόμενων οικοπέδων, το πρώτο επί της οδού ... εμβαδού 250τ.μ. (ΚΑΕΚ ...) και το δεύτερο διαιρετό τμήμα του με αριθμό 243 κληροτεμαχίου, εμβαδού 256 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...). 3) Το υπ' αριθμ. .../2004 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξαν με την εναγομένη η Ζ.

Ά., κυρία ενός τμήματος του υπ' αριθμ. 299 κληροτεμαχίου εμβαδού 1000τ.μ. (ΚΑΕΚ ...), καθώς και ο Α. Ζ., κύριος ενός τμήματος (το ήμισυ) του υπ' αριθμ. 241 αγροτεμαχίου (ΚΑΕΚ ...), και ενός τμήματος (το ήμισυ) του υπ' αριθμ. 299 ανωτέρω περιγραφόμενου αγροτεμαχίου εμβαδού 1.777 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...) 4) Το υπ' αριθμ. .../2005 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξε με την εναγομένη ο Ι.-Ι.

Α., κύριος του ποσοστού 50% εξ αδιαιρέτου του υπ' αριθμ. 944 οικοπέδου, εμβαδού 2.040 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...). 5) Το υπ' αριθμ. .../2006 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξε με την εναγομένη ο Δ.

Χ. κύριος του οικοπέδου υπ' αριθμ. 300 εμβαδού 1.710 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...). 6) Το υπ' αριθμ. .../2005 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξαν με την εναγομένη οι Σ.

Τ. και Α., κύριοι του ποσοστού 25% εξ αδιαιρέτου ο καθένας από το αυτοτελές και διηρημένο αγροτεμάχιο υπ' αριθμ. 302, εμβαδού 1.911 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...). 7) Το υπ' αριθμ. 2344/2005 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξε με την εναγομένη η Σ.

Κ., κυρία του υπ' αριθμ. 300 κληροτεμαχίου εμβαδού 300τ.μ. (ΚΑΕΚ ...). 8) Το υπ' αριθμ. .../2004 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξε με την εναγομένη η Σ.

Τ. σύζυγος Κ., κυρία του ποσοστού των 5/18 εξ αδιαίρετου του υπ' αριθμ. 297 κληροτεμαχίου εμβαδού 4.340τ.μ. (ΚΑΕΚ ...). 9) Το υπ' αριθμ. .../2005 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξε με την εναγομένη ο Α.

Κ., κύριος του υπ' αριθμ. 244 αγροτεμαχίου εμβαδού 3.375 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...).

10) To υπ' αριθμ. .../2005 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξαν με την εναγομένη οι Α.

χήρα Σ. Π. και Β. Χ., κύριοι κατ' ισομοιρία ενός διαιρετού τμήματος από το υπ' αριθμ. 301 κληροτεμάχιο, εμβαδού 400 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...). 11) Το υπ' αριθμ. .../2005 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξαν με την εναγομένη ο Σ.

Μ., κύριος του τεμαχίου, εμβαδού 293 τ. μ. που αποτελεί τμήμα ενός κληροτεμαχίου (ΚΑΕΚ ...), που προήλθε από τη συνένωση των υπ' αριθμ. 241 και 299 κληροτεμαχίων, καθώς και ο Α. Ζ., κύριος του ως άνω περιγραφόμενου διαιρετού τμήματος (το ήμισυ) του υπ' αριθμ. 241 αγροτεμαχίου, εμβαδού 236,50 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...) και ενός διαιρετού τμήματος του υπ' αριθμ. 299 κληροτεμαχίου, εμβαδού 777 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...). 12) Το υπ' αριθμ. .../2004 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξαν με την εναγομένη οι Γ.

Κ., Κ. Κ., Σ. Τ. και Σ. Λ., κύριοι του ποσοστού % εξ αδιαιρέτου έκαστος εκ του υπ' αριθμ. 305 τεμαχίου, συνολικού εμβαδού 4249,29τ.μ. (ΚΑΕΚ ...), που έχει διαχωριστεί σε δύο τεμάχια, εκ των οποίων το προς βορρά, εμβαδού 2.823 τ.μ. αποτελεί και μόνο αντικείμενο της σύμβασης. 13) Το υπ' αριθμ. .../2004 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξαν με την εναγομένη οι Γ.

Γ., Δ. Γ. κύριοι, ποσοστού 3/24 εξ αδιαιρέτου έκαστος, καθώς και Α. Γ. και Ι. Γ. κύριοι ποσοστού 9/24 εξ αδιαθέτου έκαστος του αγροτεμαχίου υπ' αριθμ. 166, εμβαδού 2.886 τ.μ. (ΚΑΕΚ ...). 14) Το υπ' αριθμ. .../2004 συνυποσχετικό μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδων μετά του δικαιώματος δομήσεως αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και προσύμβαση εργολαβίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, στο οποίο συνέπραξαν με την εναγομένη οι Α.

Τ. κύριος ενός αυτοτελούς και διηρημένου τμήματος αγρού εμβαδού 250τ.μ., το οποίο αποτελεί τμήμα του υπ' αριθμ. 301 αγρού (ΚΑΕΚ ...), Α. σύζυγος Α. Τ., κυρία ενός αυτοτελούς και διηρημένου τμήματος αγρού εμβαδού 250τ.μ., το οποίο αποτελεί τμήμα του υπ' αριθμ. 301 αγρού (ΚΑΕΚ ...), Ά. σύζυγος Π. Φ. κυρία του ποσοστού του 1/2 εξ αδιαιρέτου του υπ' αριθμ. 944 αγρού, συνολικού εμβαδού 2.040 τ.μ.(ΚΑΕΚ ...), και Σ.

Κ., κύριος του υπ' αριθμ. 303 κληροτεμαχίου, εμβαδού 1.071,48 τ.μ (ΚΑΕΚ ...). Στα ανωτέρω συνυποσχετικά, τα οποία ήταν πανομοιότυπα, περιέχονται, μεταξύ άλλων, επι λέξει, οι παρακάτω όροι: (όρος 1) "το παρόν προσύμφωνο τελεί υπό την αίρεση αποχαρακτηρισμού και αποδέσμευσης των άνω ακινήτων από χώρο αθλητικών εγκαταστάσεων ώστε να επιτρέπεται σύμφωνα με τις Πολεοδομικές διατάξεις η ανοικοδόμηση του άνω ακινήτου για κατοικίες.

Σε περίπτωση που αυτό δεν καταστεί δυνατό... μετά την παρέλευση διετίας ... παρέχεται η δυνατότητα στον οικοπεδούχο που διαφωνεί να υπαναχωρήσει αναποζημίωτα από την παρούσα σύμβαση". (όρος 2) "οι οικοπεδούχοι παρέχουν με το παρόν ανεπιφύλακτα τη συναίνεσή τους για συνένωση των ακινήτων τους με όμορα ακίνητα, προς επωφελέστερη αξιοποίηση αυτών με την ανέγερση επ' αυτών από την εργολάβο εταιρία κατά το σύστημα της αντιπαροχής συγκροτήματος κατοικιών", (όρος 6) "ως αντάλλαγμα υπέρ των οικοπεδούχων ..., η εργολάβος εταιρία αναλαμβάνει την υποχρέωση να κατασκευάσει με δικές της δαπάνες τους αυτοτελείς και διηρημένους χώρους που λεπτομερώς θα περιγραφούν στο οριστικό της παρούσας συμβόλαιο, το εμβαδόν των οποίων θα αντιστοιχεί στο 44% επί του συντελεστή δόμησης που θα ισχύει κατά το χρόνο υπογραφής του οριστικού σε εκτέλεση του παρόντος συμβολαίου", δεν γίνεται δηλαδή λεπτομερής περιγραφή των οριζοντίων ιδιοκτησιών αντιπαροχής τους, ακριβώς γιατί μια τέτοια αναφορά θα ήταν αδύνατη και ως εκ τούτου πρόωρη και αόριστη, (όρος 8) "ΤΟ οριστικό σε εκτέλεση της παρούσας θα υπογραφεί με την έγκριση από την αρμόδια υπηρεσία της αποδέσμευσης των ακινήτων" και (όρος 10) "οι οικοπεδούχοι υπόσχονται τα ακίνητά τους ελεύθερα παντός βάρους ..., πλην του χαρακτηρισμού τους για χώρο αθλητικών εγκαταστάσεων".

Από τους παραπάνω όρους των συνυποσχετικών προκύπτει σαφώς, ότι αυτά καταρτίσθηκαν υπό αναβλητική αίρεση με έναν και μόνο σκοπό, ήτοι να εξασφαλισθεί η κατ' αρχήν συναίνεση των οικοπεδούχων, ώστε μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας του αποχαρακτηρισμού, της τροποποίησης των πολεοδομικών διατάξεων και της συνένωσης των ακινήτων, να προέλθουν αυτοί σε οριστική συμφωνία με την εναγομένη εταιρία, με την κατάρτιση του σχετικού συμβολαιογραφικού εγγράφου, που συνηθίζεται στις συναλλαγές και συνιστά αφενός προσύμφωνο μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου - σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/29 και των άρθρων 1002 και 1117 του Α.Κ.

και αφετέρου οριστική σύμβαση εργολαβίας, στο οποίο και για πρώτη φορά θα περιγράφονταν με ακρίβεια οι διαιρετοί χώροι, που θα περιέρχονταν, ως αντιπαροχή, στους οικοπεδούχους και βάσει της αξίας των οποίων θα καθίστατο δυνατός και ο υπολογισμός της αμοιβής της ενάγουσας.

Συνεπώς, αυτή ήταν η σκοπούμενη από τους εναγομένους εντολείς της ενάγουσας κύρια σύμβαση και με την κατάρτιση της σύμβασης αυτής. θα γεννούνταν και η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή της μεσιτικής της αμοιβής, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη και όχι με την κατάρτιση μόνο του προαναφερθέντος και τελούντος υπό αναβλητική αίρεση συνυποσχετικού, δηλ.

ουσιαστικά μόνο για την διαμεσολάβησή της, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η ενάγουσα, καθόσον, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, αυτή ήταν η αληθινή έννοια των δηλώσεων βουλήσεως των διαδίκων, οι οποίες ερμηνεύονται, όπως απαιτεί η καλή πίστη, λαμβανομένων υπόψη και των συναλλακτικών ηθών.

Στη συνέχεια και συγκεκριμένα το έτος 2005 οι εναγόμενοι ανέθεσαν στο τεχνικό γραφείο του τοπογράφου μηχανικού Κ. Χ. τη σύνταξη τοπογραφικών διαγραμμάτων για κάθε μία χωριστά από τις ιδιοκτησίες που βρίσκονται στο 7° Ο.Τ. του Ρυμοτομικού Διατάγματος της περιοχής Νέων Επιβατών-Αγίας Τριάδας του Δήμου Θερμαϊκού (ΦΕΚ 160Δ/6-10-66, όπως τροποποιήθηκε με το ΦΕΚ 133Δ/31-7-68), προκειμένου αυτά να προσκομισθούν σαν σχετικά στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, όπου ασκήθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους, με δαπάνες και μέριμνα των εναγομένων, αιτήσεις-προσφυγές για τον αποχαρακτηρισμό των ιδιοκτησιών αυτών, από χώρο αθλητικών εγκαταστάσεων, σε οικόπεδα για την κατασκευή κατοικιών.

Με την έκδοση των δικαστικών αποφάσεων που διέταξαν την αποδέσμευση για τις ιδιοκτησίες που είχαν προσφύγει η υπόθεση αναπέμφθηκε στη Διοίκηση, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία του αποχαρακτηρισμού. Το Ο.Τ 7 περιλαμβάνει δεσμευμένες ιδιοκτησίες συνολικού εμβαδού περί τα 35.000,00 μ2, ενώ μέσα στο ίδιο Ο.Τ υπάρχουν και ιδιοκτησίες του Δήμου Θερμαϊκού που έχουν συνολικό εμβαδόν περίπου 2.200,00 μ2.

Στο μεταξύ, με το ΦΕΚ 110/27-03-07 εγκρίθηκε το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, με το οποίο καθορίζονται οι χρήσεις γης του Δήμου Θερμαϊκού και συγκεκριμένα οι χρήσεις γής για το Ο.Τ 7 καθορίζονται σαν "αμιγής κατοικία", εκτός μιας λωρίδας, πλάτους 30,00 μ. που συνορεύει με την επαρχιακή οδό Θεσ/νικης - Ν. Μηχανιώνας, όπου η χρήση καθορίζεται σαν "γενική κατοικία".

Επί πλέον εντός του Ο.Τ. 7 καθορίζεται η εγκατάσταση σχολείων (χρειάζεται μέγιστο εμβαδό 5.000,00 μ2). Έτσι μετά την κοινοποίηση σ' όλους τους ενδιαφερόμενους του προσκομιζομένου με αρ. πρωτ. 29/19672/ΠΣΚ/309/21-04-2008 εγγράφου της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Θεσσαλονίκης που απευθύνεται στο Δήμο Θερμαϊκού με θέμα: "άρση πολεοδομικού βάρους", οι εναγόμενοι ανέθεσαν στον ίδιο ως άνω τεχνικό τη σύνταξη διαγράμματος του Ο.Τ. 7 με τις πάγιες προδιαγραφές που εφαρμόζονται σε αντικείμενα τροποποίησης του σχεδίου του στο οποίο, σύμφωνα με το παραπάνω έγγραφο, έπρεπε να αποδίδεται η ισχύουσα ρυμοτομία της περιοχής, η ακριβής θέση των ακινήτων που βρίσκονται εντός του οικοδομικού τετραγώνου 7 κ.λ.π.

Παράλληλα, ο Δήμος Θερμαϊκού στο ερώτημα που του τέθηκε από τη Διεύθυνση Πολεοδομίας Θεσσαλονίκης, με το παραπάνω έγγραφο, σχετικά με το αν υπάρχει δυνατότητα ταχείας συντέλεσης νέας απαλλοτρίωσης με την χωρίς καθυστέρηση καταβολή της προσήκουσας αποζημίωσης δεν απάντησε, αλλά σε προφορική συνεννόηση ζητήθηκε να ληφθεί υπόψη η ιδιοκτησία του που βρίσκεται στο Ο.Τ.7 στην τροποποίηση σχεδίου, για να εξασφαλισθεί χώρος για σχολεία που προβλέπει το Πολεοδομικό σχέδιο και για την εξασφάλιση του ακριβούς εμβαδού να δοθεί από τις ιδιωτικές ιδιοκτησίες, δεσμεύοντας το ίδιο ποσοστό για όλες.

Περαιτέρω, για την σύνταξη του τοπογραφικού διαγράμματος για τα παραπάνω ακίνητα, λήφθηκαν υπόψη το διάγραμμα διανομής του Υπ. Γεωργίας, το διάταγμα ρυμοτομίας, το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο και επί πλέον και τα κτηματογραφικά διαγράμματα των ιδιοκτησιών. Από τον έλεγχο των κτηματολογικών φύλλων και των τίτλων κτήσης που οι ιδιοκτήτες επικαλούνται στα συνυποσχετικά, προέκυψαν σοβαρότατα προβλήματα για πολλές από τις ιδιοκτησίες αυτές, όπως α) στην ιδιοκτησία της Ε.

Γ. με ΚΑΕΚ ..., η οποία κατά την κατάρτιση του με αριθμό .../2004 συνυποσχετικού επικαλέστηκε σαν τίτλο κτήσης το με αριθμό .../2001 συμβόλαιο αγοράς, με αγοράστρια την ίδια και πωλήτρια την Κ. χήρα Ν. Μ., το γένος Ι. Β., πλην όμως στο Κτηματολογικό φύλλο εμφαίνονται σαν συνιδιοκτήτες από κληρονομιά, δυνάμει του με αριθμό …/1977 συμβολαίου αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ελένης Κιμισκίδου, η ίδια κατά ποσοστό 25% εξ αδιαιρέτου και ο τελών υπό διαχείρηση δυνάμει δικαστικής απόφασης από την ίδια γιός της Ν.

Μ. του Β. κατά ποσοστό 75%, β) στην ιδιοκτησία με ΚΑΕΚ ..., ιδιοκτήτες της οποίας εμφανίσθηκαν κατά την κατάρτιση του με αρ. .../2004 συνυποσχετικού οι Μ. Ζ. με ποσοστό 27,78%, η Ζ. Ζ. κατά 22,22%, η Ζ. Σ. κατά 22,22% και η Σ. Κ.-Τ. κατά 27,78%, ενώ από τη μελέτη του κτηματολογικού φύλλου προέκυψε ότι συνιδιοκτήτες είναι οι τρεις πρώτοι με τα ποσοστά που προεκτέθηκαν και το υπολειπόμενο ποσοστό των 27,78% φέρεται να ανήκει στην Δ.

Σ., δυνάμει του με αρ. .../1955 τίτλου κυριότητας της Διεύθυνσης Γεωργίας, γ) για την ιδιοκτησία με ΚΑΕΚ ...,σύμφωνα με το Κτηματολόγιο, ιδιοκτήτρια είναι η Ά. Ζ. του Α., με εμβαδόν 981,00 μ2 - κατά τον τίτλο κτήσης έχει εμβαδόν 1000 μ2 - , ενώ για την ιδιοκτησία με ΚΑΕΚ..., ιδιοκτήτης στο Κτηματολόγιο φέρεται ο Α. Ζ. με εμβαδόν 627,00 μ2, δεν έχει καταχωρηθεί δηλαδή το με αρ. .../1976 συμβόλαιο δωρεάς και δ) για την ιδιοκτησία με ΚΑΕΚ..., στο Κτηματολόγιο φαίνονται σαν συνιδιοκτήτες με ποσοστό 50% ο καθένας από τους Α.

και Α. Ζ., ενώ σύμφωνα με τους τίτλους κτήσης ιδιοκτήτης με ποσοστό 100% φαίνεται ο Α. Ζ.. Επιπλέον όλες σχεδόν οι ιδιοκτησίες αποτυπώνονται στα κτηματογραφικά διαγράμματα σε λάθος θέσεις, με λανθασμένα εμβαδά, γι' αυτό και απαιτούνταν απαραίτητα διόρθωση ορίων στο Κτηματολόγιο. Στα σοβαρά αυτά προβλήματα που ανέκυψαν για όλες σχεδόν τις ιδιοκτησίες και αφορούν το ιδιοκτησιακό καθεστώς τους και την απαιτούμενη διόρθωση των ορίων τους στο Κτηματολόγιο, προστέθηκε και η άσκηση ενδίκων μέσων κατά των αποφάσεων αποχαρακτηρισμού που εκδόθηκαν και μάλιστα η έφεση ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου για την ιδιοκτησία με ΚΑΕΚ ...

των αδελφών Ζ. και Α. Κ. και η αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Σ. τ. Ε για την ιδιοκτησία με αριθμό ΚΑΕΚ ... (πρώην κληροτ.298) των Δ. Φ. κ.λ.π. που συζητήθηκαν και εκκρεμεί η έκδοση δικαστικών αποφάσεων και, τέλος, η αδυναμία ανεύρεσης των λοιπών ιδιοκτητών και κατάρτισης συνυποσχετικών για τις ιδιοκτησίες του 7ου Ο.Τ.

που υπολείπονται, προϋπόθεση απαραίτητη για τη συνένωση των ακινήτων και την περαιτέρω αξιοποίησή τους με την τροποποίηση του σχεδίου. Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι, για χώρους που είναι δεσμευμένοι σαν κοινόχρηστοι, η τροποποίηση σχεδίου που επέρχεται γίνεται βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 5 του Ν.3212/03.

Επίσης η οικοπεδική αντιπαροχή δεν μπορεί να υπολογισθεί, γιατί δεν καθορίσθηκαν οι όροι που θα συνταχθεί το νέο πολεοδομικό σχέδιο, το οποίο θα καθορίζει την έκταση προς ανοικοδόμηση και το είδος της κατασκευής σε συνδυασμό με το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο. Αποτέλεσμα όλων αυτών των κωλυμάτων ήταν να διακοπεί υποχρεωτικά η εκπόνηση της μελέτης, να υπαναχωρήσουν πολλοί από τους ιδιοκτήτες και ήδη μέχρι σήμερα τα περισσότερα από τα ανωτέρω συνυποσχετικά, μετά από αίτημα των οικοπεδούχων ακυρώθηκαν.

Ειδικότερα: 1) Δυνάμει των με αρ. .../2010, .../2010, .../2010 και .../2010 συμβολαιογραφικών πράξεων μερικής ακύρωσης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, ακυρώθηκε εν τέλει από όλους τους συμβαλλόμενους το με αρ. .../2004 συνυποσχετικό της ίδιας παραπάνω συμβολαιογράφου. 2) Δυνάμει των με αρ. .../2010 και .../2010 συμβολαιογραφικών πράξεων μερικής ακύρωσης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, ακυρώθηκε από όλους τους συμβαλλόμενους το με αρ. .../2004 συνυποσχετικό της ίδιας παραπάνω συμβολαιογράφου. 3) Δυνάμει της με αρ. .../2010 συμβολαιογραφικής πράξης ακύρωσης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, ακυρώθηκε το με αρ. .../2004 συνυποσχετικό της ίδιας παραπάνω συμβολαιογράφου. 4) Δυνάμει της με αρ. .../2010 συμβολαιογραφικής πράξης ακύρωσης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, ακυρώθηκε το με αρ. .../2004 συνυποσχετικό της ίδιας παραπάνω συμβολαιογράφου. 5) Δυνάμει της με αρ. .../2010 συμβολαιογραφικής πράξης ακύρωσης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, ακυρώθηκε το με αρ. .../2004 συνυποσχετικό της ίδιας παραπάνω συμβολαιογράφου. 6) Δυνάμει της με αρ. .../2010 συμβολαιογραφικής πράξης ακύρωσης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη, ακυρώθηκε το με αρ. .../2004 συνυποσχετικό της ίδιας παραπάνω συμβολαιογράφου. 7) Δυνάμει της με αρ. .../2010 συμβολαιογραφικής πράξης ακύρωσης της συμβολαιογράφου Κιλκίς Ευθυμίας Νικολαίδου, ακυρώθηκε το με αρ. .../2004 συνυποσχετικό της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη και 8) Δυνάμει της με αρ. .../2010 συμβολαιογραφικής πράξης ακύρωσης της συμβολαιογράφου Κιλκίς Ευθυμίας Νικολαίδου, ακυρώθηκε το με αρ. .../2005 συνυποσχετικό της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πολυξένης Τσιβούλη.

Στις ανωτέρω πράξεις ακύρωσης γίνεται αναφορά στις ενέργειες, στις οποίες προέβησαν οι εναγόμενοι για τον αποχαρακτηρισμό των ιδιοκτησιών και αναγράφεται ο λόγος της υπαναχώρησης που έχει επί λέξει ως εξής: "Ήδη η εργολάβος εταιρία προέβη με δαπάνες και φροντίδα της για λογαριασμό όλων των οικοπεδούχων στην έκδοση δικαστικών αποφάσεων που διατάσσουν τον αποχαρακτηρισμό και αναπέμπουν την υπόθεση στη Διοίκηση για την άρση του βάρους ...

Πλην όμως το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε αιτήσεις αναίρεσης και ενδεικτικά αναφέρεται η με αριθμό κατάθεσης 4315/2008 που ασκήθηκε ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας, με συνέπεια κάποιες από τις αποφάσεις που δημοσιεύθηκαν και αφορούν τα υπό συνένωση ακίνητα να μην έχουν καταστεί μέχρι σήμερα τελεσίδικες, εξ άλλου για πάρα πολλά υπό συνένωση ακίνητα δεν συμπίπτει το ιδιοκτησιακό καθεστώς του Κτηματολογίου με αυτό των συμβολαίων, λόγοι για τους οποίους καθίσταται αδύνατη η συνένωση τους".

Με βάση όσα προαναφέρθηκαν, γίνεται φανερό, ότι δεν καταρτίστηκε η σύμβαση, στην οποία αποσκοπούσαν οι εναγόμενοι εντολείς, ήτοι το προσύμφωνο μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου - σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3741/29 και των άρθρων 1002 και 1117 του Α.Κ. και η οριστική σύμβαση εργολαβίας, στην οποία και θα περιγράφονταν με ακρίβεια οι αυτοτελείς διαιρετοί χώροι, που θα περιέρχονταν, ως αντιπαροχή, στους οικοπεδούχους, ώστε να γεννηθεί η αξίωση της ενάγουσας για τη μεσιτική της αμοιβή, ούτε αποδείχτηκε, ότι συντρέχουν οι όροι του άρθρου 69 του ΚΠολΔ για προκαταβολική δικαστική της προστασία, τους οποίους, άλλωστε, δεν επικαλείται η ίδια.

Ακολούθως το Εφετείο, με την πληττόμενη απόφασή του, δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσία την έφεση της ενάγουσας - εκκαλούσας (ήδη αναιρεσείουσας) κατά της υπ' αριθμ. 9338/2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, επικυρώνοντας, έτσι, την τελευταία αυτή απόφαση (9338/11) που είχε απορρίψει την αγωγή της αναιρεσείουσας, με την οποία αυτή ζητούσε από τους εναγομένους (ήδη αναιρεσιβλήτους) μεσιτική αμοιβή της.

Ενόψει των προεκτεθέντων πραγματικών περιστατικών, το Εφετείο, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου που προαναφέρθηκαν, προβαίνοντας σε ορθή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον προσήκοντα κανόνα δικαίου (άρθρ. 703 ΑΚ) και δεν παραβίασε ούτε τα διδάγματα της κοινής πείρας ούτε τους γενικούς ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών (άρθρα 173, 200 και 288 ΑΚ τους οποίους επίσης ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, διότι βρέθηκε μπροστά σε αμφιβολία ως προς την αληθινή έννοια των δηλώσεων βουλήσεως των διαδίκων σε σχέση με τη γέννηση της αξίωσης της ενάγουσας για την καταβολή της μεσιτικής της αμοιβής, η οποία θα ενεργοποιείτο με την κατάρτιση του σχετικού συμβολαιογραφικού εγγράφου, που συνηθίζεται στις συναλλαγές και συνιστά αφενός προσύμφωνο μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου - σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.3741/49 και των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ και αφετέρου οριστική σύμβαση εργολαβίας στο οποίο για πρώτη φορά θα περιγραφόταν με ακρίβεια οι διαιρετοί χώροι, που θα περιέρχονταν στους οικοπεδούχους ως αντιπαροχή και βάσει της αξίας των οποίων, θα καθίστατο δυνατός και ο υπολογισμός της αμοιβής της ενάγουσας, και ότι η τελευταία αυτή κύρια σύμβαση, ήταν η σκοπούμενη από τους εναγομένους εντολείς της ενάγουσας, αναφορικά, όπως, αναφέρθηκε για την γέννηση της αξίωσης της ενάγουσας για καταβολή της μεσιτικής της αμοιβής και όχι η κατάρτιση μόνο των προαναφερθέντων και τελούντων υπό αναβλητική αίρεση συνυποσχετικών, η οποία (αναβλητική αίρεση) δεν πληρώθηκε ούτε πραγματικά ούτε πλασματικά.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 πλημμέλεια, περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των παραπάνω διατάξεων είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω και υπό τις ως άνω παραδοχές, το Εφετείο, δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης αλλά με σαφείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο, κατέληξε στο πόρισμά του δεχόμενο ότι δεν καταρτίστηκε η σύμβαση, που αναφέρθηκε στην οποία αποσκοπούσαν οι εναγόμενοι εντολείς της ενάγουσας ώστε να γεννηθεί η αξίωση της τελευταίας για τη μεσιτική αμοιβή (ποσοστό 2% επί της αξίας της αγοράς ή της αξίας πώλησης της αντιπαροχής που θα περιέρχονταν στους οικοπεδούχους, η οποία (αμοιβή) θα καταβάλλονταν κατά την ημέρα υπογραφής του αντίστοιχου για κάθε περίπτωση προσυμφώνου ή οριστικού συμβολαίου).

Συνεπώς ο σχετικός τρίτος λόγος της αίτησης αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση περί της αλήθειας ή μη των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα (αλλά και μόνον εκείνα) τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β' Κ.Πολ.Δικ., αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής, που προκύπτει και από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των όρθρων 106, 237 εδ. 1 στοιχ. β, 346 και 453 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ., η πρώτη από τις οποίες εισάγει το συζητητικό σύστημα στη διαγνωστική δίκη, δηλαδή της ενεργείας του δικαστηρίου κατόπιν πρωτοβουλίας των διαδίκων, ως αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν, νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε.

Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 ΚΠολΔικ.

Η τελευταία αυτή διάταξη, αναφέρεται βέβαια στον τρόπο επαναφοράς "ισχυρισμών", έχει όμως εφαρμογή και για την επίκληση αποδεικτικών μέσων, λόγω της ταυτότητας του νομικού λόγου. Δεν είναι συνεπώς νόμιμη η κατ' έφεση επίκληση εγγράφου, προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, όταν στις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου περιέχεται γενική μόνο αναφορά σε όλα τα έγγραφα που ο διάδικος είχε επικαλεστεί και προσαγάγει πρωτοδίκως, χωρίς παραπομπή σε συγκεκριμένα μέρη των επανυποβαλλόμενων πρωτόδικων προτάσεων, που περιέχεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, ή με ενσωμάτωση των προτάσεων προηγουμένων συζητήσεων, στις οποίες γίνεται επίκληση των εγγράφων, στις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης (ΟλΑΠ 9/2000, 14/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις προτάσεις που κατέθεσαν οι αναιρεσίβλητοι στο Εφετείο, αυτοί νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν όλα τα προσκομιζόμενα ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου έγγραφα ακόμη δε προσκόμισαν και νόμιμα επικαλέσθηκαν το πρώτον, ενώπιον του Εφετείου τα λεπτομερώς αναφερόμενα έγγραφα παραθέτοντας με αναλυτική περιγραφή αυτά.

Ειδικότερα με τον πρώτο κατά σειρά λόγο προβάλλεται η αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ.11 β ΚΠολΔ, προς θεμελίωση της οποίας διαλαμβάνεται στο αναιρετήριο ότι οι ήδη αναιρεσίβλητοι στις ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου προτάσεις τους διέλαβαν κατ' ακριβή κατά τούτο αντιγραφή του "Επειδή προσκομίζουμε και επικαλούμαστε όλα τα έγγραφα ήτοι:1) Αντίγραφα των συνυποσχετικών που συνυπογράφηκαν και αναφέρονται στην ένδικη αγωγή. 2) Αντίγραφα των καταρτισθεισών ακυρωτικών πράξεων. 3) Αντίγραφα των αποφάσεων του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης που διέταξαν τον αποχαρακτηρισμό, καθώς και του υπομνήματος που υπέβαλλε ο Δήμος κατά τη συζήτηση των υποθέσεων αυτών ... 5) Αποσπάσματα κτηματολογικών φύλλων και διαγραμμάτων από το Κτηματολογικό Γραφείο Καλαμαριάς απ' τα οποία, σε συνδυασμό με τα καταρτισθέντα συνυποσχετικά όπου περιγράφεται το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων, αποδεικνύονται τα σοβαρά προβλήματα των ιδιοκτησιών και οι διαφορές στους τίτλους κτήσης με τις εγγραφές στο Κτηματολόγιο. 6)Τους τίτλους κτήσης των ιδιοκτησιών Ε.

Γ. (ΚΑΕΚ ...) και Σ. Κ. - Τ. (...) ... 8) Αντίγραφα των δικαιολογητικών για όλες τις ιδιοκτησίες που ζητήθηκαν από τη Διεύθυνση Πολεοδομίας Θεσσαλονίκης, μετά την έκδοση των αποφάσεων αποχαρακτηρισμού τα οποία εκδώσαμε με δαπάνες και φροντίδα μας, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία της αποδέσμευσης. 9)Αντίγραφα εντολών που προσκόμισε η αντίδικος στη δίκη ενώπιον του Ειρηνοδικείου, στις οποίες αναγράφεται η αξία του ακινήτου και στη διπλανή στήλη η συμφωνημένη μεσιτική αμοιβή".

Συνεπώς το Εφετείο, λαμβάνοντας υπόψη τα εν λόγω έγγραφα που νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, δεν παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 240 Κ.Πολ.Δ., σύμφωνα με όσα ήδη αναφέρθηκαν, και ο πρώτος λόγος της αναίρεσης με την αντίθετη αιτίαση της αναιρεσείουσας, από το άρθρο 559 αριθμ. 11β Κ.Πολ.Δ. είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Κατ' ακολουθία των ανώτερο, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, ως ηττηθείσα, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων (αρθ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.) κατά τα έως το διατακτικό ειδικότερον, οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθ. 54/2014 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Δεκεμβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Απριλίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ