Legislator Case Law & Legislation
440/2019 AI generated

440/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 440/2019
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Ντάντου, Μαρία Τζανακάκη, Αντώνιο Τσαλαπόρτα και Ζαμπέτα Στράτα, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

440/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): ΙΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 6 παρ. 1α και 10 παρ. 1 και 3 του ν. 489/1976 προκύπτει ότι η υποχρέωση του ασφαλίσαντος το ζημιογόνο αυτοκίνητο για την καταβολή υπ' αυτού των βάσιμων αξιώσεων που έχουν πολλά τρίτα πρόσωπα προερχομένων από το ίδιο ατύχημα μέχρι του ύψους του ασφαλιστικού ποσού επιμερίζεται συμμέτρως μεταξύ των δικαιούχων τούτων, όταν το ποσό δεν επαρκεί.

Keywords

AI generated
statutory maximum limit undue insurance benefit right to higher insurance cover extortion of excessive official fees liability of the insurer over-insurance
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 440 / 2019 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 440/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Ντάντου, Μαρία Τζανακάκη, Αντώνιο Τσαλαπόρτα και Ζαμπέτα Στράτα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Ιανουαρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καλούσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής και αντασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΑΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λάζαρο Χατζηθέμελη, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 24-1-2019 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. Λ. Λ'. Α., όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τους ασκούντες την επιτροπεία της Μ. Γ. και Π. Γ., 2) Μ. Γ., 3) Π. Γ., 4) Μ. Μ., 5) Λ. Λ'. Α., 6) Σ. Χ. και 7) Α. Χ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση: 1) Σ. Χ. και 2) Α. Χ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-3-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κερκύρας και συνεκδικάστηκε με τις από 28-3-2005 και 26-8-2005 αγωγές άλλων φυσικών προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 288/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 84/2011 του Εφετείου Κερκύρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 28-3-2012 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 636/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία, αφενός μεν, ως προς τις 1η έως και 5η των αναιρεσιβλήτων, αναίρεσε εν μέρει την ως άνω εφετειακή απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, αφετέρου δε, κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τις 6η και 7η των αναιρεσιβλήτων. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση, ως προς τις 6η και 7η των αναιρεσιβλήτων, με την από 20-2-2018 κλήση της καλούσας. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ζαμπέτα Στράτα διάβασε την από 20-9-2013 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία, τότε Αρεοπαγίτη και μετέπειτα Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της από 28-3-2012 αιτήσεως για αναίρεση της 84/2011 αποφάσεως του Εφετείου Κερκύρας, όπως συμπληρώθηκε από τον ίδιο κατά το άρθρο 562 παρ. 4 ΚΠολΔ. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας - καλούσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την από 20.2.2018 κλήση της αναιρεσείουσας, νόμιμα φέρεται προς συζήτηση η από 28.3.2012 αίτηση αναίρεσης, ως προς τις έκτη και έβδομη των αναιρεσιβλήτων, μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 636/2016 απόφασης του Αρείου Πάγου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση ως προς αυτές.

ΙΙ. Με τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από την αναιρεσείουσα υπ' αριθμ. SFP 2018-1.../17-9-2018 και SFP 2018-1.../21-9-2018 βεβαιώσεις επίδοσης - κοινοποίησης του άρθρου 10 του Κανονισμού 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των αρχών της Μεγάλης Βρετανίας, βεβαιώνεται ότι επιδόθηκαν στις έκτη και έβδομη των αναιρεσιβλήτων, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής, αντίγραφα της ένδικης αίτησης αναίρεσης και της από 20/2/2018 κλήσεως για συζήτησή της για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο της 25/1/2019. Εφόσον, συνεπώς, αυτές δεν εμφανίστηκαν στην εν λόγω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παράγραφος 2 εδάφιο γ' Κ Πολ.Δ.).

ΙΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 6 παρ. 1α και 10 παρ. 1 και 3 του ν. 489/1976 προκύπτει ότι η υποχρέωση του ασφαλίσαντος το ζημιογόνο αυτοκίνητο για την καταβολή υπ' αυτού των βάσιμων αξιώσεων που έχουν πολλά τρίτα πρόσωπα προερχομένων από το ίδιο ατύχημα μέχρι του ύψους του ασφαλιστικού ποσού επιμερίζεται συμμέτρως μεταξύ των δικαιούχων τούτων, όταν το ποσό δεν επαρκεί.

Επί χωριστής εκδίκασης των περισσοτέρων αξιώσεων από το αυτό ατύχημα, αν εκδόθηκαν για μερικούς από τους παθόντες τελεσίδικες ή προσωρινώς εκτελεστές αποφάσεις ή αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων που εξαντλούν ή μη το ασφαλιστικό ποσό, οι μετά την τελεσιδικία ή την έκδοση των προσωρινώς εκτελεστών αποφάσεων ή αποφάσεων ασφαλιστικών μέτρων εκδιδόμενες αποφάσεις για άλλους παθόντες από το αυτό ατύχημα, ανεξαρτήτως καταβολής των αποζημιώσεων προς τους προηγουμένους, προβαίνουν, αν εξαντλείται το ασφαλιστικό ποσό, σε καταδίκη μετά από σύμμετρο περιορισμό των αξιώσεων των τελευταίων.

Δηλαδή, αφού αθροίσουν το επιδικασθέν με τις τελεσίδικες ή προσωρινές εκτελεστές κ.λπ. αποφάσεις ποσό και το από τις ίδιες αναγνωριζόμενο ως οφειλόμενο, προβαίνουν σε σύμμετρο περιορισμό του τελευταίου ποσού. Στην περίπτωση αυτή, η καταβολή από τον ασφαλιστή σε δικαιούχο ποσού αποζημιώσεως που του επιδίκασε τελεσίδικη ή προσωρινώς εκτελεστή απόφαση ή απόφαση ασφαλιστικών μέτρων σε τέτοια έκταση που να εξαντλεί το ασφαλιστικό ποσό, απαλλάσσει τον ασφαλιστή απέναντι άλλων δικαιούχων που ασκούν ακολούθως αξιώσεις αποζημιώσεως κατά του ασφαλιστή και συνεπώς το επιλαμβανόμενο της υποθέσεως δικαστήριο, μετά τον σύμμετρο ως άνω περιορισμό των αξιώσεων, δεν δύναται να υποχρεώσει τον ασφαλιστή σε καταβολή προς τους τελευταίους ως άνω δικαιούχους οποιουδήποτε ποσού.

Αν με τις πιο πάνω καταβολές δεν εξαντλείται το ασφαλιστικό ποσό, ο ασφαλιστής οφείλει προς τους άλλους ως άνω δικαιούχους όσο υπολείπεται προς συμπλήρωση του ασφαλιστικού ποσού, δηλαδή στην περίπτωση αυτή, μετά τον ως άνω σύμμετρο περιορισμό των αξιώσεων, το δικαστήριο θα υποχρεώσει τον ασφαλιστή να καταβάλει στους ειρημένους δικαιούχους μόνο το ποσό που υπολείπεται προς συμπλήρωση του ασφαλιστικού ποσού.

Βέβαια, οι μη επαρκώς ικανοποιηθέντες από τον ασφαλιστή δανειστές αυτοί δικαιούνται αναγωγικά να στραφούν, σύμφωνα με το άνω άρθρο 10 παρ. 3 εδ. γ' Ν. 489/1976, κατά των δικαιούχων εκείνων που εισέπραξαν περισσότερα από όσα δικαιούντο να εισπράξουν βάσει του λογιστικού ή σύμμετρου περιορισμού και να απαιτήσουν το καθ' υπέρβαση ληφθέν.

Στο ασφαλιστικό, εξάλλου, ποσό για θανάτωση ή σωματική βλάβη περιλαμβάνονται και οι αξιώσεις των εμμέσως ζημιουμένων προσώπων του άρθρου 928 ΑΚ για τα έξοδα κηδείας και τα νοσήλια, ως και της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης των μελών της οικογένειας του θανατωθέντος τρίτου του άρθρου 932 του ίδιου Κώδικα.

Εντεύθεν παρέπεται ότι προκειμένου περί συμμέτρου περιορισμού των αξιώσεων περισσοτέρων ζημιωθέντων λόγω θανάτωσης τρίτου από υποχρεωτικώς ασφαλισμένο για τους ως άνω κινδύνους αυτοκίνητο, στη συνολική ζημία, εκτός από την αποζημίωση για ψυχική οδύνη κ.λπ. πρέπει να συνυπολογίζεται και η απαίτηση για τα έξοδα κηδείας, τα οποία κατέβαλε ο εμμέσως ζημιούμενος δικαιούχος της σχετικής απαιτήσεως (ΑΠ 755/2000, ΑΠ 798/ 2004).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ 1 εδ. α' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006, Ολ.ΑΠ 4/2005).

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ προκύπτει ότι θεμελιώνεται λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως, όταν το από τις αποδείξεις πόρισμα του δικαστηρίου σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, είναι ανεπαρκές ή αντιφατικό. Ο λόγος δε αναίρεσης από τον αριθμό 1 εδάφιο α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ μπορεί να εξεταστεί και ως λόγος από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου, γιατί περιέχει σιωπηρά και παράπονο για έλλειψη νόμιμης βάσης (ΑΠ 823/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία πρότεινε πρωτοδίκως και επανέφερε στο δεύτερο βαθμό με τις προτάσεις της την ένσταση περί συμμέτρου περιορισμού των αξιώσεων των αναιρεσιβλήτων επί του υπολοιπομένου ασφαλιστικού ποσού ύψους 218.557,65 ευρώ, επειδή κατέβαλε σε εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων σε άλλους παθόντες στο ίδιο επίδικο τροχαίο ατύχημα το συνολικό ποσό 281.443,25 ευρώ για αξιώσεις αποζημιώσεως αυτών.

Το Εφετείο, σχετικά με την ένσταση αυτή, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχτηκε τα ακόλουθα: "Η επαναφερόμενη με τις προτάσεις της, προς υποστήριξη της κατά της έφεσης, ένστασή της περί περιορισμού της υποχρέωσής της αυτής μέχρι του ασφαλίσματος, που ανέρχεται σε 500.000 ευρώ συνολικά, πέραν του ύψους του ασφαλίσματος που ανέρχεται σε αυτό το ποσό, αποδεικνυομένου εκ του προσκομισθέντος ασφαλιστηρίου, δεν αποδείχθηκε βάσιμη, κατά τα λοιπά, ήτοι ότι το συνολικό ποσό της καταβλητέας με την κρινόμενη αγωγή, αποζημίωσης, υπερβαίνει το ποσό τούτο, δεδομένου ότι αν και υπάρχουν και άλλοι δικαιούχοι από τις προαναφερθείσες αγωγές, που ασκήθηκαν υπό άλλων ζημιωθέντων συνεπεία του ίδιου ατυχήματος, οι οποίες πρωτοδίκως συνεκδικασθηκαν με την ένδικη, δεν προσκόμισε σχετικές τελεσίδικες αποφάσεις ή πιστοποιητικά τελεσιδικίας της εκκαλουμένης απόφασης ως προς τους λοιπούς διαδίκους, ώστε να συγκριθούν τα ποσά που επιδικάσθηκαν σε τρίτους και να περιορισθεί συμμέτρως και αναλόγως η, με βάση την ένδικη αγωγή, αναγνωρισθείσα υποχρέωση αποζημιώσεως.

Επομένως, απορριπτέα ελέγχεται η παραπάνω ένσταση". Έτσι που έκρινε το Εφετείο στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση με ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες, διότι δεν διαλαμβάνει ποια ποσά επιδικάσθηκαν σε άλλους παθόντες δικαιούχους με τις αναφερόμενες στον ως άνω ισχυρισμό δικαστικές αποφάσεις και αν αυτά σε εκτέλεση των αποφάσεων αυτών καταβλήθηκαν από την αναιρεσείουσα σ' αυτούς, ώστε να είναι δυνατή η αφαίρεση από το συνολικό ασφαλιστικό ποσό των 500.000 ευρώ και να κριθεί στη συνέχεια αν μπορεί να γίνει σύμμετρος περιορισμός των απαιτήσεων των αναιρεσιβλήτων επί του υπολοίπου εναπομείναντος ασφαλιστικού ποσού.

Έτσι καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής της προαναφερθείσας διατάξεως του άρθρου 10 παρ. 3 ν. 489/ 1976. Πρέπει άρα να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, που εκτιμάται ως αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, όπως συμπληρώθηκε από τον Εισηγητή Αρεοπαγίτη, κατά το άρθρο 562 παρ. 4 ΚΠολΔ.

Παρέλκει δε η έρευνα του δευτέρου λόγου αναιρέσεως.

Σημειώνεται ότι επί της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως έχει εκδοθεί, ως προς τους λοιπούς πέντε πρώτους αναιρεσίβλητους, η ταυτόσημη κατά περιεχόμενο με την παρούσα υπ' αριθμ. 636/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τους παραπάνω πέντε πρώτους αναιρεσιβλήτους και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το ανωτέρω κεφάλαιο, που αναφέρεται στην ένσταση της αναιρεσείουσας περί συμμέτρου περιορισμού των αξιώσεων των αναιρεσιβλήτων, ως προς τις καθ' ων η κλήση, έκτη και έβδομη αναιρεσίβλητες, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά τούτο για περαιτέρω εκδίκαση, διότι χρειάζεται διευκρίνιση, στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και να καταδικαστούν οι καθ' ων η κλήση, έκτη και έβδομη αναιρεσίβλητες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας, η οποία κατέθεσε και προτάσεις (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την 84/2011 απόφαση του Εφετείου Κερκύρας, ως προς τις καθ' ων η κλήση, έκτη και έβδομη των αναιρεσιβλήτων, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τις ως άνω καθ' ων η κλήση, έκτη και έβδομη αναιρεσίβλητες, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Απριλίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ