440/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 440 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 440/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη - Εισηγητή, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Δ. Σ. του Γ., κατοίκου ... και 2) Η. Κ. του Κ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Παρρή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) με την επωνυμία "...", το οποίο έχει την έδρα του στην …, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Τσουτσάνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-7-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2334/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 2000/2014 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 24-10-2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ ορίζεται ότι ο Άρειος Πάγος πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή ο Άρειος Πάγος, την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Περαιτέρω, με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α 87) αντικαταστάθηκαν διατάξεις του τρίτου βιβλίου (ένδικα μέσα και ανακοπές - άρθρα 495 έως 590) του ΚΠολΔ και παρατέθηκαν οι νέες διατάξεις, στις οποίες περιλαμβάνεται η νέα διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 564 ΚΠολΔ, κατά την οποία, εάν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως είναι δύο (2) έτη και αρχίζει από τη δημοσίευση της αποφάσεως που περατώνει τη δίκη.

Αιτία της ανωτέρω ρυθμίσεως με την οποία μειώθηκε σε διετή η καταχρηστική προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως από τριετή, που προέβλεπε η ως άνω διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 564 ΚΠολΔ πριν την κατά τα άνω τροποποίηση της, είναι ότι κρίθηκε από τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ότι η αρχική τριετής καταχρηστική προθεσμία υπήρξε υπερβολικά μεγάλη και έπρεπε να περιορισθεί σε διετή για τη ταχεία περάτωση των δικών.

Αντίστοιχη τροποποίηση επήλθε και στο άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ για την καταχρηστική προθεσμία της εφέσεως. Εξάλλου, με το άρθρο 1 άρθρο ένατο του Ν. 4335/2015 και υπό τον παράτιτλο "μεταβατικές διατάξεις" ορίσθηκε στην παρ. 2 αυτού ότι οι διατάξεις για τα ένδικα μέσα και τις ειδικές διαδικασίες των άρθρων 591 - 645 εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από 1-1-2016 ένδικα μέσα και αγωγές και στην παρ. 4 αυτού ότι κατά τα λοιπά, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά σε επί μέρους διατάξεις, η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από 1-1-2016.

Συνακόλουθα τούτων αποτελεί μείζονος ενδιαφέροντος ζήτημα το αν για αποφάσεις που έχουν δημοσιευθεί προ της 1-1-2016 χωρίς να επιδοθούν, εξακολουθεί, και μετά την 1-1-2016, να ισχύει η τριετής προθεσμία που προβλεπόταν από τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, πριν από την παραπάνω αντικατάσταση της. Σχετικά ο Άρειος Πάγος με προηγούμενες αποφάσεις του και συγκεκριμένα τις υπ' αριθμ. 519/2017 και 520/2017 αποφάσεις δέχθηκε ότι η προθεσμία είναι τριετής, ενώ με τις υπ' αριθμ. 1176/2017 και 1640/2017 αποφάσεις του δέχθηκε ότι η προθεσμία είναι διετής από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Ενόψει των ως άνω διακυμάνσεων της αναιρετικής νομολογίας ως προς την αληθινή έννοια των διατάξεων άρθρου 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, άρθρου 1 άρθρο ένατο του Ν. 4335/2015, 564 παρ. 2 ΚΠολΔ και 24 του ΕισΝΚΠολΔ, εκδόθηκε η γνωστή στο παρόν Δικαστήριο υπ' αριθ. 1855/2017 απόφαση του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία παρέπεμψε το σχετικό ζήτημα, ως ενέχον ιδιαίτερο ενδιαφέρον, στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου.

Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως 2000/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών δημοσιεύθηκε στις 27 Μαρτίου 2014 και δεν επιδόθηκε με επιμέλεια κάποιου από τους διαδίκους, ενώ η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2016, όπως προκύπτει από την 952/11-11-2016 έκθεση του αρμόδιου γραμματέα του οικείου Δικαστηρίου. Καθίσταται λοιπόν εμφανές ότι για το παραδεκτό (εμπρόθεσμο) της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, αντικείμενο αποτελεί η ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων. Γι' αυτό το Δικαστήριο δεν πρέπει να αποφανθεί πριν από την έκδοση αποφάσεως από την Πλήρη Ολομέλεια. Επομένως, για την ενότητα της νομολογίας και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει ευλόγως περίπτωση εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 249 ΚΠολΔ και πρέπει να αναβληθεί η συζήτηση της υπό κρίση υποθέσεως μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, προς την οποία η τυχόν παραπομπή και της υποθέσεως αυτής θα επιβράδυνε ακόμη περισσότερο την εκδίκαση της (πρβλ. ΑΠ 355/2014).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει τη συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου επί της υποθέσεως που έχει παραπεμφθεί σ' αυτήν με την 1855/2017 απόφαση του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Φεβρουαρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1η Μαρτίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ