43/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 43 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 43/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τζιώτη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΕΝΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΔΑΣΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ ΚΟΝΙΤΣΗΣ-ΖΑΓΟΡΙΟΥ - ΜΕΤΣΟΒΟΥ" (Ε.Α.Σ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ) που εδρεύει στην Κόνιτσα Ν. Ιωαννίνων και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε στην παρούσα δίκη από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κοντομαρίνο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου : Γ. Σ. του Θ., κατοίκου .... Δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18 Ιουνίου 1998 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 466/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 310/2000 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 14 Νοεμβρίου 2001 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω, και ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καράμπελας διάβασε την από 12 Νοεμβρίου 2002 έκθεση του τότε Αρεοπαγίτη και νυν Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Θεόδωρου Αποστολόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις …/26-5-2003 και …/6-8-2004 εκθέσεις επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή του Πρωτοδικείου Ιωαννίνων …, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως και κλήσεως για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως. Επομένως το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Επειδή τα άρθρα 16 παρ. 1και 3γ', 27 εδ. α'και 46 παρ.2 του Ν. 2169/1993 για τις Αγροτικές Συνεταιριστικές Οργανώσεις (Α.Σ.Ο.) ορίζουν ότι η Γενική Συνέλευση (Γ.Σ.) είναι το ανώτατο όργανο του Συνεταιρισμού, στην αποκλειστική αρμοδιότητα του οποίου ανήκει, μεταξύ άλλων, και η ψήφιση ή τροποποίηση του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας του Συνεταιρισμού, ότι τον κανονισμό αυτό εκδίδει με αυξημένη απαρτία και απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων η Γ.Σ.

και το περιεχόμενο του καθορίζεται από το καταστατικό και τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως Προσωπικού και ότι η υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού των Α.Σ.Ο. ρυθμίζεται με την κοινή απόφαση των Υπουργών Γεωργίας και Εργασίας ("Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως του Προσωπικού των Α.Σ.Ο."), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 72 παρ. 1 του Ν. 1541/1985, δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 700 Β/7-11-1990 και έχει ισχύ νόμου.

Εξάλλου τα άρθρα 14, 26 παρ. 1, 48, 56 και 58 παρ.1ε' του ως άνω Κανονισμού (ΚΥΑ 27346/1990), όπως το εδάφιο ε' της παρ. 1 του άρθρου 58 προστέθηκε με την 22222/4-9-1992 απόφαση των ίδιων Υπουργών (ΦΕΚ 558 Β/10-9-1992), προβλέπουν ότι η κατάταξη των θέσεων σε κατηγορίες και ο καθορισμός αυτών κατά κατηγορία τυπικών προσόντων διορισμού, γίνεται με τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας της Οργάνωσης, ότι το προσωπικό που προσλαμβάνεται σε θέσεις που προβλέπονται από τον κανονισμό αυτό, είναι μόνιμο, ότι οι μεταβολές της υπηρεσιακής κατάστασης του προσωπικού γνωστοποιούνται σε κάθε ενδιαφερόμενο από την αρμόδια υπηρεσία κάθε Οργάνωσης και ότι η υπαλληλική σχέση λύνεται, μεταξύ άλλων και λόγω καταργήσεως θέσεως.

Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι ο Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας των Α.Σ.Ο. ψηφίζεται ή τροποποιείται αποκλειστικά από τη Γ.Σ., η απόφαση της οποίας δεν υπόκειται στην έγκριση οποιασδήποτε αρχής, αφού δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο στις ανωτέρω διατάξεις, όπως συνέβαινε με τις προϊσχύσασες αυτών διατάξεις των άρθρων 3 παρ. 2 του Ν. 1859/1944 και 2 του Β.Δ.

της 30-6/13-7-1956, που καταργήθηκαν με το άρθρο 72 παρ. 2 του Ν. 1541/1985 και το άρθρο 61 της ως άνω Κ.Υ.Α. 27346/1990. Επίσης το άρθρο 48 της εν λόγω Κ.Υ.Α., που αποτελεί το τελευταίο κεφάλαιο του έβδομου μέρους αυτής και προνοεί για τη γνωστοποίηση των μεταβολών της καταστάσεως του προσωπικού σε κάθε ενδιαφερόμενο, είναι πρόδηλο ότι αναφέρεται στις διαλαμβανόμενες στο πιο πάνω (έβδομο) μέρος της Κ.Υ.Α.

μεταβολές της καταστάσεως των υπαλλήλων. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο Ιωαννίνων δέχθηκε τα εξής: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος προσελήφθη από την εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα συνεταιριστική οργάνωση τη 1-4-1984 με δοκιμαστική σύμβαση ενός έτους, ως υπάλληλος του σούπερ μάρκετ της εναγομένης στην Κόνιτσα και στη συνέχεια με την 3/19-3-1987 απόφαση του Δ.Σ.

αυτής μονιμοποιήθηκε από 1-4-1985 με τον βαθμό του δόκιμου διαχειριστή και τοποθετήθηκε στο ίδιο σούπερ μάρκετ, προσφέροντας την εργασία του ως υπεύθυνος αγορών, κοστολογήσεων και πληρωμών, παράλληλα δε του ανατέθηκαν και λογιστικά καθήκοντα. Με τη 2/1997 απόφαση της Γ.Σ. της εναγομένης αποφασίστηκε η τροποποίηση του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας αυτής και συγκεκριμένα η μείωση του αριθμού των οργανικών θέσεων των υπηρεσιών της από 13 σε 6.

Στη συνέχεια με απόφαση του Δ.Σ. της εναγομένης (πρακτικό 16/3-10-1997), η οποία λήφθηκε σε εκτέλεση της 2/1997 αποφάσεως της Γ.Σ., τοποθετήθηκαν οι υπάλληλοι στις οργανικές θέσεις που διατηρήθηκαν μετά την τροποποίηση του Εσωτερικού Κανονισμού και για τους υπόλοιπους υπαλλήλους, μεταξύ των οποίων και ο ενάγων, αποφασίστηκε ότι πρέπει να απολυθούν όταν βρεθούν χρήματα για την καταβολή των αποζημιώσεων. 'Ετσι στις 27-3-1998 η εναγομένη, εκτελώντας απόφαση του Δ.Σ.

αυτής (πρακτικό 5/23-3-1998), κοινοποίησε στον ενάγοντα την από 26-3-1998 έγγραφη καταγγελία και του πρόσφερε τη νόμιμη αποζημίωση. Ακολούθως έκρινε το Εφετείο ότι η ως άνω καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του ενάγοντος είναι άκυρη, αφενός διότι η 2/1997 απόφαση της Γ.Σ. δεν εγκρίθηκε από τον Υπουργό Γεωργίας, όπως επιτάσσει το άρθρο 25 του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας της εναγομένης, που εκδόθηκε με βάση το άρθρο 27 του Ν. 2169/1993 και συνεπώς ακύρως το Δ.Σ.

αυτής θεώρησε ότι έγινε τροποποίηση του Κανονισμού και επήλθε μείωση των οργανικών θέσεων και αφετέρου διότι δεν αποδείχθηκε ότι γνωστοποιήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο στον ενάγοντα η παραπάνω υπηρεσιακή μεταβολή, όπως επιτάσσει το άρθρο 48 της Κ.Υ.Α. 27346/1990. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις του Ν. 2169/1993 και της Κ.Υ.Α. 27346/1990, αξιώνοντας για την εφαρμογή τους περισσότερα από τα προβλεπόμενα σ' αυτές στοιχεία, δηλαδή την έγκριση της αποφάσεως της Γ.Σ.

από τον Υπουργό Γεωργίας. Η διάταξη του άρθρου 25 του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας, που αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι εκδόθηκε με βάση το άρθρο 27 του Ν. 2169/1993 και "επιτάσσει" την πιο πάνω έγκριση, δεν έχει ισχύ νόμου, αφού το άρθρο 27 του παραπάνω νόμου δεν παρέχει στον Υπουργό Γεωργίας εξουσιοδότηση να εγκρίνει τον παραπάνω Κανονισμό με απόφασή του που θα δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και συνεπώς οι συμβατικής ισχύος διατάξεις του Κανονισμού δεν μπορούν να εξαρτήσουν το κύρος των αποφάσεων της Γ.Σ.

από την έγκριση αυτών με Υ.Α. που δεν έχει νομοθετική εξουσιοδότηση να εκδώσει ο αναφερόμενος Υπουργός. Περαιτέρω η προβλεπόμενη στο άρθρο 48 της Κ.Υ.Α. 27346/1990 γνωστοποίηση των μεταβολών της καταστάσεως του προσωπικού αναφέρεται, όπως εκτέθηκε, στις μεταβολές του έβδομου μέρους αυτής (τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις, μετατάξεις) που αφορούν συγκεκριμένους "ενδιαφερόμενους" υπαλλήλους και όχι στις αποφάσεις της Γ.Σ.

για τροποποίηση του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας, οι οποίες και όταν ακόμη επηρεάζουν την υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού, δεν επιφέρουν μεταβολή της καταστάσεως συγκεκριμένων υπαλλήλων, πριν εφαρμοστούν σ' αυτούς οι τροποποιήσεις του κανονισμού που αποφασίστηκαν. Πέραν αυτού όμως από την παραπάνω διάταξη δεν συνάγεται ότι η παράλειψη έγκαιρης γνωστοποιήσεως της υπηρεσιακής μεταβολής στον ενδιαφερόμενο συνεπάγεται την ακυρότητα της σχετικής αποφάσεως.

Επομένως πρέπει, κατά τον σχετικό βάσιμο, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, πρώτο λόγο της αναιρέσεως, όπως συμπληρώθηκε, ως προς την ελλιπή παράθεση των παραδοχών του Εφετείου, από τον Εισηγητή (άρθρο 562 παρ. 4 ΚΠολΔ), να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για περαιτέρω εκδίκαση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 310/2000 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για περαιτέρω εκδίκαση από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 2005.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Ιανουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ