Supreme Court dismisses appeal against insurance contract ruling regarding slaughter of animals due to disease risk.

Απόφαση 434 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη - Εισηγήτρια και Φωτεινή Μηλιώνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Μαρτίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "Τ. Α.. Δ. & Σ. Ο..Ε..", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Μονοπρόσωπης Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "Γ. Γ.. Μ. Μ. Ε. Π. Ε." και τον διακριτικό τίτλο "Γ. Μ. Μ..Ε..Π..Ε..", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Γεώργιο Διαμαντόπουλο και Απόστολο Γραβά με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Εταιρείας με την επωνυμία "‘L. I. C. S..A..", που εδρεύει στις ... και αντιπροσωπεύεται νόμιμα στην Ελλάδα από την "‘L. O. L. Ε. - Μ. Α. Ε. Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου του αρχικά εναγομένου συνδικάτου των ασφαλιστών των ‘L. με την επωνυμία «L.‘. S. 2003", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Γεώργιο Ιατρίδη - Ραμαντάνη και Γεώργιο Πεζοδρόμο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις 2) Ιδιωτικής Κεφαλαιουχικής Εταιρείας με την επωνυμία "D. L. M. I. B. Μ. Α. Ι..Κ..Ε." και το διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "A. H. T. L. A. Δ. Δ. Ζ. Ε. Π. Ε." και το διακριτικό τίτλο "A. H. T. L. A. Ε..Π..Ε..", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 4) Σ. Κ. του Γ., 5) Σ. Α. του Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Παπαχρονόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από .../2018 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: .../2020 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και ...22 του ... (όπως αυτή διορθώθηκε με την …/2022 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από .../2022 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Με την κρινόμενη από ...2022 αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η ...22 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου ..., όπως διορθώθηκε με την .../2022 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Η τελευταία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία. Με αυτήν το Εφετείο, δέχθηκε τυπικά αλλά απέρριψε κατ'ουσία την από ...-2020 έφεση των εναγουσών και ήδη αναιρεσειουσών κατά της .../2020 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ..., με την οποία κρίθηκε ότι στην ένδικη αγωγή απαραδέκτως σωρεύονται αφενός αγωγή της δεύτερης ενάγουσας-δεύτερης αναιρεσείουσας κατά του πρώτου εναγομένου, καθολική διάδοχος του οποίου είναι η ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη, για καταβολή ασφαλίσματος και αφετέρου αγωγή της πρώτης ενάγουσας-πρώτης αναιρεσείουσας κατά των δεύτερης, τρίτης, τέταρτου και πέμπτου των εναγομένων και ήδη δεύτερης, τρίτης, τέταρτου και πέμπτου των αναιρεσιβλήτων για αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης συνεπεία αδικοπραξίας και ακολούθως α)διατάχθηκε ο χωρισμός των σωρευομένων αγωγών και η παραπομπή της δεύτερης αγωγής ενώπιον του καθ'ύλη και κατά τόπο αρμοδίου Μονομελούς Πρωτοδικείου ...

και β) κρατήθηκε και εκδικάστηκε η πρώτη αγωγή για την καταβολή του ασφαλίσματος και απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 αριθ.3 ΚΠολΔ).

2. Κατά τη διάταξη του άρθρου 218 παρ.1 ΚΠολΔ στο ίδιο δικόγραφο της αγωγής μπορούν να ενωθούν περισσότερες αιτήσεις του ίδιου ενάγοντος κατά του ίδιου εναγομένου, οι οποίες πηγάζουν από την ίδια ή διαφορετική αιτία, αφορούν το ίδιο ή διαφορετικό αντικείμενο και στηρίζονται στον ίδιο ή διαφορετικό λόγο, εφόσον συντρέχουν οι αναφερόμενες στο ίδιο άρθρο προϋποθέσεις, κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου, αν ενωθούν περισσότερες αιτήσεις χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παρ. 1, διατάσσεται, ύστερα από αίτηση ή και αυτεπαγγέλτως, ο χωρισμός και στην περίπτωση καθ' ύλην ή κατά τόπον αναρμοδιότητας, εφαρμόζονται τα άρθρα 46 και 47.

Από τις ως άνω διατάξεις προκύπτει σαφώς, ότι αν στο ίδιο δικόγραφο αγωγής ενωθούν περισσότερες αιτήσεις, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παρ. 1, του άρθρου 218 ΚΠολΔ, η τοιαύτη σώρευση αγωγών δεν επάγεται απαράδεκτο ή ακυρότητα (ΑΠ 1358/2018, ΑΠ 25/2016, ΑΠ 1196/2015, ΑΠ ...8/2011, ΑΠ 1987/2008, ΑΠ 14/2007, ΑΠ 631/2006 ), αλλά απλώς διατάσσεται ύστερα από αίτηση ή και αυτεπαγγέλτως ο χωρισμός και εάν το δικαστήριο είναι καθ' ύλην ή κατά τόπον αναρμόδιο, παραπέμπει την ή τις αγωγές στο καθ' ύλην ή κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο, χωρίς σε καμία περίπτωση, να απορρίπτει την αγωγή ως άκυρη ή απαράδεκτη.

Επομένως, αν το δικαστήριο, κατά παράβαση των πιο πάνω διατάξεων, διατάξει ή όχι τον χωρισμό των περισσοτέρων αυτών αιτήσεων, δεν παρέχεται λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ (ΑΠ 551/2000).Ειδικότερα, ο από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος ιδρύεται, αν το δικαστήριο, παρά τον νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από το δικαίωμα ή απαράδεκτο, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης (ΑΠ 217/2005).

Αναφέρεται, αποκλειστικά, σε εκπτώσεις, ακυρότητες και δικαιώματα από το δικονομικό, αποκλειστικά, δίκαιο (ΟλΑΠ 2/2001, ΟλΑΠ ...000, ΑΠ 2001/2009). Δικονομικές ακυρότητες είναι όσες αποτελούν νόμιμες κυρώσεις, που απαγγέλλονται για παράβαση διατάξεων, οι οποίες ρυθμίζουν τη διαδικασία και κυρίως τον τύπο των διαδικαστικών πράξεων (ΑΠ 94/2018, ΑΠ 373/2004), δηλαδή οι ακυρότητες, κατά την έννοια των άρθρων 159-1...

ΚΠολΔ (ΑΠ 94/2018, ΑΠ 17/2000).

3. Mε τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, η πρώτη αναιρεσείουσα, αποδίδει, στην προσβαλλόμενη απόφαση, την πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο σωρεύσεως στο ίδιο δικόγραφο περισσότερων αγωγών περισσοτέρων προσώπων, μολονότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις ιδρύσεως απλής ομοδικίας και διέταξε τον χωρισμό αυτών, παραπέμποντας την αγωγή της σε βάρος των δεύτερης, τρίτης, τετάρτου και πέμπτου των αναιρεσιβλήτων στο Μονομελές Πρωτοδικείο .... Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη, αν το δικαστήριο, κατά παράβαση των πιο πάνω διατάξεων, διατάξει τον χωρισμό των περισσοτέρων αυτών αγωγών, δεν παρέχεται λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ.

4. Με το άρθρο 3 παρ.1 εδάφιο α` του Ν.2496/1997 ορίζεται, ότι "κατά τη σύναψη της σύμβασης ο λήπτης της ασφάλισης υποχρεούται να δηλώσει στον ασφαλιστή κάθε στοιχείο ή περιστατικό που γνωρίζει, το οποίο είναι αντικειμενικά ουσιώδες για την εκτίμηση του κινδύνου, καθώς επίσης να απαντήσει σε κάθε σχετική ερώτηση του ασφαλιστή".

Με τη διάταξη αυτή επιβάλλεται ως ασφαλιστικό βάρος η δήλωση προς τον ασφαλιστή κάθε στοιχείου ή περιστατικού, που είναι γνωστό στον λήπτη της ασφάλισης και ουσιώδες για την εκτίμηση του κινδύνου. Το αν ένα περιστατικό είναι ουσιώδες από την άποψη αυτή, κρίνεται όχι κατά τις αντιλήψεις του συγκεκριμένου ασφαλιστή, αλλά σύμφωνα με τις αρχές της ενδεδειγμένης ασφαλιστικής τεχνικής, δηλαδή αντικειμενικά.

Είναι δε ουσιώδες το περιστατικό αυτό, όταν συμβάλλει στην ορθή εκτίμηση του ασφαλιστικού κινδύνου, δηλαδή της δυνατότητας να επέλθει η οικονομική ανάγκη που καλύπτει η ασφάλιση, πράγμα το οποίο στη συνέχεια είναι αναγκαίο για τον καθορισμό ενός δίκαιου ασφαλίστρου ή για τον περιορισμό της ζημίας. Στην παρ.6 του ίδιου άρθρου ορίζεται, ότι "αν ο λήπτης της ασφάλισης παραβεί από δόλο την υποχρέωση που προβλέπεται στην παρ.1 ο ασφαλιστής έχει δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από τότε που έλαβε γνώση της παράβασης.

Αν η ασφαλιστική περίπτωση επέλθει εντός της παραπάνω προθεσμίας, ο ασφαλιστής απαλλάσσεται της υποχρέωσής του προς καταβολή του ασφαλίσματος. Ο λήπτης της ασφάλισης υποχρεούται σε αποκατάσταση κάθε ζημίας του ασφαλιστή". Από τη σαφή διατύπωση της διάταξης αυτής προκύπτει ότι με τη συνδρομή και των λοιπών όρων, η εκ δόλου παράβαση του συγκεκριμένου ασφαλιστικού βάρους έχει τις συνέπειες που ορίζει ο νόμος, άσχετα αν επέδρασε ή όχι στην επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης, η σύνδεση με την οποία δεν ανάγεται σε προϋπόθεση για την απαλλαγή του ασφαλιστή, δηλαδή δεν έχει σημασία αν η από δόλο μη ανακοίνωση ή καταφανώς ελλιπής απάντηση σε γραπτές ερωτήσεις του ασφαλιστή συνέχονται με τον ασφαλισμένο κίνδυνο, διότι οι άνω κυρώσεις (καταγγελία, μη καταβολή του ασφαλίσματος) παρέχονται στον ασφαλιστή λόγω της υπαίτιας (με πρόθεση) παραβίασης της υποχρεώσεως του λήπτη της ασφάλισης να ανακοινώσει στον ασφαλιστή τις σχετικές πληροφορίες, απαντώντας στις γραπτές ερωτήσεις του τελευταίου, ο οποίος ακολούθως θα προέβαινε στην εκτίμηση του ασφαλισμένου κινδύνου, αποδεχόμενος ή όχι τη σχετική πρόταση για κατάρτιση της ασφαλιστικής σύμβασης, έναντι ορισμένου ποσού ασφαλίστρου (ΑΠ 1101/2010), καθόσον η σύνδεση της ασφαλιστικής περίπτωσης με το συγκεκριμένο ασφαλιστικό βάρος, δεν ανάγεται σε προϋπόθεση για την απαλλαγή τού ασφαλιστή (ΑΠ 356/2023, ΑΠ 65/2023, ΑΠ 1996/2022, ΑΠ 720/2007).

Σε περίπτωση, εξάλλου, που η ασφαλιστική περίπτωση επέλθει πριν από την εκ μέρους του ασφαλιστή γνώση της παράβασης, πρέπει, κατ` αναλογική εφαρμογή των άνω διατάξεων να γίνει δεκτό, ότι ο τελευταίος απαλλάσσεται, μάλιστα δε αμέσως, μετά την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης, από την υποχρέωση του προς καταβολή του ασφαλίσματος (ΑΠ 1493/2021, ΑΠ 427/2021, ΑΠ 262/2020, ΑΠ 1047/2019, ΑΠ 1982/2017, ΑΠ 627/2016, ΑΠ 170/2015, ΑΠ ...2/2012).

Ειδικότερα, ο ασφαλιστής, από τον οποίο δολίως απεκρύβη περιστατικό ουσιώδες για την εκτίμηση του ασφαλιστικού κινδύνου και γι` αυτό έχει δικαίωμα καταγγελίας της ασφαλιστικής σύμβασης μέσα στην προθεσμία του ενός μηνός από τότε που έλαβε γνώση της παράβασης, απαλλάσσεται αμέσως της υποχρέωσης καταβολής του ασφαλίσματος, δηλαδή χωρίς να πρέπει να καταγγείλει προηγουμένως τη σύμβαση, αν η ασφαλιστική περίπτωση επέλθει όσο διαρκεί η αποσβεστική αυτή προθεσμία καταγγελίας του ενός μηνός.

Η ίδια απαλλαγή πρέπει, με διασταλτική ερμηνεία της αυτής διάταξης, να γίνει δεκτό ότι ισχύει και όταν η ασφαλιστική περίπτωση επέλθει πριν ακόμη ο ασφαλιστής λάβει γνώση της παράβασης, δηλαδή και σε αυτή την περίπτωση απαλλάσσεται αμέσως από το νόμο της υποχρέωσης καταβολής του ασφαλίσματος χωρίς και πάλι να πρέπει να καταγγείλει προηγουμένως την ασφαλιστική σύμβαση, αφού λόγω της άγνοιάς του, αφενός μεν, δεν μπορούσε να έχει καταγγείλει την ασφαλιστική σύμβαση πριν από την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης, αφετέρου δε, δεν είχε ακόμη τότε αρχίσει καν η προθεσμία καταγγελίας του ενός μηνός, που έχει ως αφετηρία τη γνώση της παράβασης από τον ασφαλιστή, γεγονός όμως που δεν αποκλείει και στην περίπτωση αυτή την άμεση απαλλαγή του ασφαλιστή από την υποχρέωση καταβολής του ασφαλίσματος, ενώ αντίθετα η αυτή απαλλαγή επιβάλλεται από το νομοθετικό σκοπό της σχετικής ρύθμισης (ΑΠ 672/2023, ΑΠ 190/2021, ΑΠ 720/2007).

Περαιτέρω, ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν από τον αναιρεσείοντα ή έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν από τον αναιρεσίβλητο και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ως πράγματα κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, δηλαδή ισχυρισμοί θεμελιωτικοί κατά νόμο αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, που να είναι παραδεκτοί και νόμιμοι, όχι δε και οι μη νόμιμοι, επουσιώδεις και απαράδεκτοι ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και επί των οποίων το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει (ΟλΑΠ 25/2003, ΑΠ 1228/2019).Δεν αποτελούν επίσης πράγματα κατά την έννοια της διάταξης αυτής η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ανακοπής κλπ ή τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Δεν ιδρύεται δε ο λόγος αυτός αναίρεσης αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο ευθέως για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετώπισε και απέρριψε στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων, αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (ΟλΑΠ 12/1991, ΑΠ 208/2018, ΑΠ 37/2008, ΑΠ 2102/2007).

Για να είναι δε ορισμένος, ειδικότερα, ο αναιρετικός λόγος, με τον οποίο προβάλλεται ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε παρά το νόμο υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ποιος ο συγκεκριμένος ισχυρισμός, που λήφθηκε υπόψη χωρίς να προταθεί (ΑΠ 786/2019), καθώς και ποια ουσιώδη επιρροή είχε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης, πως δηλαδή συνέβαλε η παραδοχή του στη διαμόρφωση του διατακτικού.

Πρέπει επίσης να αναφέρονται και οι πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας επί του εν λόγω ισχυρισμού (ΑΠ 235/2019). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από τη διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 εδ. α` του Συντάγματος που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτήν λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά "έλλειψη αιτιολογίας", ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της "ανεπαρκής αιτιολογία", ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους "αντιφατική αιτιολογία" (ΟλΑΠ 1/1999, ΑΠ 367/2020).

Ειδικότερα αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που αναγράφονται σε αυτήν και στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της συγκεκριμένης ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Αντίστοιχα ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι όμως όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση των αποδείξεων εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006, ΑΠ 367/2020).

Για να είναι, συνεπώς, ορισμένος ο από τον αριθμό 19 του άνω άρθρου λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, πρέπει να μνημονεύονται στο αναιρετήριο, ο κανόνας δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε, προκειμένου να ελεγχθεί αν υπάρχει, σχετικά με την εφαρμογή του, έλλειψη αιτιολογιών ή αντίφαση ή, κυρίως, ανεπάρκεια αυτών, καθώς επίσης:

α) οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης ή μνεία ότι αυτή δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, β) ο ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση) και τα περιστατικά που προτάθηκαν για τη θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο η έλλειψη, η ανεπάρκεια ή η αντίφαση και η σύνδεσή του με το διατακτικό και γ) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή, αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία μόνο τούτου, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη νομικού χαρακτηρισμού και, αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποιες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει και τούτα σε σχέση με νόμιμο ισχυρισμό που παραδεκτά προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας (ΟλΑΠ 16/2006, ΟλΑΠ 20/2005, ΑΠ 81/2020, ΑΠ 23/2020, ΑΠ 1184/2015).Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Δεν έχει, όμως, εφαρμογή η διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, και ιδίως στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται απ` αυτές, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 5... παρ. 1 του ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές και πλήρες το πόρισμα και για το λόγο αυτόν γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος, καθόσον ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή γιατί δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 548/2020, ΑΠ 367/2020). Τα επιχειρήματα του δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές, με βάση τις οποίες διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και, συνεπώς, δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε, στο πλαίσιο της υπόψη διάταξης του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ, αυτή να επιδέχεται μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια (ΑΠ 367/2020) ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς (ΑΠ 367/2020, ΑΠ 1420/2013, ΑΠ 1703/2009, ΑΠ 1202/2008, ΑΠ 520/1995), οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος (ΑΠ 548/2020, ΑΠ 367/2020).

Επίσης, από τη διάταξη του άρθρου 5... παρ.1 KΠολΔ προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 KΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει κάποια από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΟλΑΠ 1/1995, ΑΠ 23/2020, ΑΠ 1228/2019).

Εξάλλου, οι λόγοι αναίρεσης απορρίπτονται ως αβάσιμοι, με την αιτιολογία ότι στηρίζονται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, όταν υποστηρίζεται μ` αυτούς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ή δεν δέχθηκε ορισμένα πραγματικά περιστατικά, ενώ από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει το αντίθετο (ΑΠ 1406/2021).Τέλος, στην περίπτωση που το διατακτικό της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε δύο ή περισσότερες επάλληλες(κύριες ή επικουρικές) αιτιολογίες και με τους λόγους της αναίρεσης πλήττεται η μια μόνον από αυτές, οι πιο πάνω λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς, κατ` άρθ. 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ, αφού οι μη πληττόμενες αιτιολογίες στηρίζουν επαρκώς το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης.

Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση που με τους λόγους αναίρεσης πλήττονται όλες οι αιτιολογίες, αλλά η προσβολή της μιας από αυτές δεν τελεσφορεί (ΟλΑΠ 25/2003). 5.Mε τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, κατά το πρώτο σκέλος του, η δεύτερη αναιρεσείουσα αποδίδει, στην προσβαλλόμενη απόφαση, την πλημμέλεια από τον αριθμό 8α του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με το να δεχθεί γεγονότα μη περιεχόμενα στην ένσταση του αρχικώς πρώτου εναγομένου, διάδοχος του οποίου είναι η πρώτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία, περί απαλλαγής της από την καταβολή του ασφαλίσματος κατά το άρθρο 3 παρ.1 και 6 του ν.2496/1997 και ειδικότερα ότι τα ασφαλιζόμενα ζώα κατά τον κρίσιμο χρόνο ήταν φορείς της αλεούτιας νόσου εν γνώσει της λήπτριας της ασφάλισης εταιρείας εκτροφής αυτών-πρώτης αναιρεσείουσας, ενώ το αρχικώς πρώτο εναγόμενο ισχυρίσθηκε ότι τα ασφαλιζόμενα ζώα κατά τον κρίσιμο χρόνο έπασχαν (δηλαδή δεν ήταν απλώς φορείς) από τη αλεούτια νόσο.

Επικουρικά, η δεύτερη αναιρεσείουσα, με τον ίδιο λόγο αναίρεσης, κατά το δεύτερο σκέλος του, προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 3 παρ.1 και 6 του ν.2496/1997, δεχόμενο, με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, ότι τα ασφαλιζόμενα ζώα κατά τον κρίσιμο χρόνο ήταν φορείς της αλεούτιας νόσου, χωρίς να αιτιολογήσει ποια είναι η ιατροβιολογική κατάσταση του ασθενούς από αλεούτια νόσο ζώου και ποια εκείνου που δεν ασθενεί αλλά είναι απλός φορέας της νόσου, καθώς και ποια επιρροή έχει η μία ή η άλλη κατάσταση ως προς το κρίσιμο ζήτημα ότι το αποκρυβέν και μη δηλωθέν γεγονός ήταν ουσιώδες για την εκτίμηση του κινδύνου από τον ασφαλιστή αντικειμενικά.

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου στα πλαίσια έρευνας του, ως άνω, από τους αριθμούς 8α και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικού λόγου, προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, διέλαβε, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες παραδοχές: " Η ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "Τ.

Α.. Δ. & Σ. Ο..Ε.."(πρώτη αναιρεσείουσα), η οποία εδρεύει στην περιοχή ... ..., δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στον τομέα εκτροφής γουνοφόρων ζώων μινκ (ή αλλιώς "ικτίδα" ή "βιζόν"), με σκοπό την επεξεργασία και μεταπώληση των επεξεργασθέντων δερμάτων τους. Η φάρμα της επιχείρησης αποτελείται από 19 υπόστεγα, σιλό τροφής και κτιριακές εγκαταστάσεις, ενώ στα εκτρεφόμενα ζώα παρέχεται ειδική για την πλήρωση των ιδιαίτερων διατροφικών αναγκών τους τροφή, παρασκευαζόμενη από την εταιρία ΜΑ.ΒΙ.Ζ.

ΑΕ, και πόσιμο νερό, προερχόμενο από το δίκτυο ύδρευσης της περιοχής. Η διαδικασία εκτροφής των ζώων στους χώρους της φάρμας, ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξής τους, είναι η ακόλουθη: Κάθε χρόνο η περίοδος του ζευγαρώματος ξεκινά στις αρχές του μηνός Μαρτίου και διαρκεί περίπου ένα μήνα. Η περίοδος κυοφορίας των θηλυκών μινκ είναι σύντομη και εντός του μηνός Απριλίου έως και τις αρχές του μηνός Μαΐου ολοκληρώνονται οι γέννες των ζώων.

Τα νεογέννητα μινκ παραμένουν μαζί με τις μητέρες τους μέχρι την περίοδο μετακίνησής τους σε άλλους χώρους της φόρμας, έτσι ώστε να είναι πιο άνετα στη φωλιά τους. Στη συνέχεια, ακολουθεί ο χωρισμός τους σε επιμέρους χώρους της φάρμας, όπου και παραμένουν καθόλο το διάστημα της ανάπτυξής τους. Η ανωτέρω διαδικασία εκτροφής ολοκληρώνεται περίπου μισό χρόνο αργότερα, οπότε και πραγματοποιείται η διαλογή των ζώων, με κριτήριο το βαθμό ανάπτυξης του τριχώματος τους, και στη συνέχεια η θανάτωσή τους και η εκδορά του δέρματός τους.

Το ανωτέρω τελικό στάδιο της διαδικασίας διαρκεί περίπου δύο (2) μήνες, από το μήνα Νοέμβριο έως και το μήνα Δεκέμβριο κάθε έτους, ενώ μετά την πρώτη αυτή επεξεργασία τα δέρματα οδηγούνται για περαιτέρω κατεργασία και στη συνέχεια προωθούνται προς πώληση στα διεθνή δημοπρατήρια αγοράς γούνας ή απευθείας σε υποψήφιους πελάτες.

Η πλήρης απολύμανση της φάρμας γίνεται μία φορά το χρόνο, μετά την ολοκλήρωση της σφαγής και πριν την έναρξη της αναπαραγωγής του νέου έτους, δηλαδή κατά το διάστημα μεταξύ των μηνών Ιανουάριου και Φεβρουάριου κάθε έτους, ενώ καθόλη τη διάρκεια του χρόνου πραγματοποιείται καθαρισμός των κλουβιών και των υποστέγων, όπου διαβιούν τα εκτρεφόμενα ζώα.

Η ως άνω εταιρία με τη μεσολάβηση της μεσίτριας ασφαλίσεων και εντολοδόχου της εταιρίας με την επωνυμία "Α. Μ. Α. Α..Ε..", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείτο κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα από τον Ε. Ζ., απηύθυνε προς την ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρία με την επωνυμία "D. L. M. I. B. Μ. Α. Ι..Κ..Ε.." και το διακριτικό τίτλο "..."(δεύτερη αναιρεσίβλητη), όπως εκπροσωπείτο νόμιμα από τον Σ.

Κ.(τέταρτο αναιρεσίβλητο), ως μεσίτρια ασφαλίσεων και εντολοδόχο του εναγόμενου συνδικάτου ασφαλίσεων με την επωνυμία "‘L.-X. C. S. 2003"(αρχικώς πρώτου εναγομένου, διάδοχος του οποίου είναι η δεύτερη αναιρεσίβλητη), την από ...2016 πρότασή της για κατάρτιση σύμβασης ασφάλισης μεταξύ αυτής και του εναγομένου, σε συνέχεια της οποίας (πρότασης) συνήφθη το με αριθ. ...

ασφαλιστήριο συμβόλαιο, δυνάμει του οποίου το εναγόμενο ασφάλισε τον κίνδυνο θανάτου των 17.000 γουνοφόρων ζώων μινκ, που εξέτρεφε η ως άνω επιχείρηση για τη χρονική περίοδο από ...2016 έως ...2017.Στο ασφαλιστήριο υπήρχε ο όρος ότι, σε περίπτωση επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου, η διεκπεραίωση της υπόθεσης θα γινόταν από την εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "A.

H. T. L. A. Δ. Δ. Ζ. Ε. Π. Ε." και το διακριτικό τίτλο "A. H. T. L. A. Ε."(δεύτερη αναιρεσίβλητη), τη δε σχετική έκθεση για την εκτίμηση της ζημίας ορίστηκε ότι θα συνέτασσε ο Σ. Α. (πέμπτος αναιρεσίβλητος). Στο εν λόγω ασφαλιστήριο, το οποίο αποτελούσε ανανέωση ασφάλισης της αμέσως προηγούμενης περιόδου, ενσωματώθηκαν οι γενικοί όροι ασφάλισης υπό τον τίτλο "Ασφάλιση Μινκ έναντι θανάτου (Ευρώπη) - Τύπος SJC2010MME" ["Mink Mortality Insurance (Europe) Form SJC2010MME"].

Με το από ...-2016 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) της ως άνω εταιρίας "..." προς την προαναφερόμενη εταιρία "Α. Μ. Α. Α..Ε.." και την αυθημερόν απάντηση της τελευταίας το ασφαλιστήριο συμβόλαιο και οι ενσωματωμένοι σ' αυτό γενικοί όροι ασφάλισης εστάλησαν στην ασφαλιζόμενη επιχείρηση, η οποία έλαβε γνώση αυτών και δεν εναντιώθηκε.

Το εν λόγω ασφαλιστήριο προέβλεπε για τους καλυπτόμενους από αυτό κινδύνους ...τα εξής: "Οι Ασφαλιστές συμφωνούν ότι, στην έκταση και με τον τρόπο που ορίζεται κατωτέρω, σε περίπτωση θανάτου εκτρεφόμενου μινκ που προσδιορίζεται στον Πίνακα, για οποιονδήποτε από τους ακόλουθους λόγους, και κατά την περίοδο ισχύος αυτού του ασφαλιστηρίου: ...

3) Distemper (επιζωοτία), Αλλαντίαση τύπου C, ιογενή εντερίτιδα, Αιμορραγική πνευμονία (ψευδομονάδες) ΜΟΝΟ όταν τα μινκ είναι εμβολιασμένα έναντι αυτών των ασθενειών, σύμφωνα με το προσαρτώμενο πρωτόκολλο εμβολιασμού ... Οι Ασφαλιστές θα αποζημιώσουν τον Ασφαλισμένο για την πραγματική (φυσιολογική) αξία του μινκ κατά τη στιγμή του ατυχήματος (ή της εκδήλωσης της ασθένειας ή της νόσου) η οποία προκαλεί το θάνατό του, η οποία υπερβαίνει το ποσό της απαλλαγής που αναφέρεται στον Πίνακα αλλά δεν υπερβαίνει το όριο της ευθύνης των Ασφαλιστών που ορίζεται στον Πίνακα για το εν λόγω μινκ και για κάθε γεγονός".

Περαιτέρω, σχετικά με τις εξαιρέσεις κάλυψης, ο περιεχόμενος στο γενικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο όρος υπό τον τίτλο "Εξαιρέσεις" προέβλεπε ότι: Το παρόν ασφαλιστήριο δεν καλύπτει καμία απώλεια ή ζημία, ευθύνη ούτε δαπάνη που προκαλείται άμεσα ή έμμεσα από: ... 13) Σκόπιμη σφαγή με εντολή οποιοσδήποτε κυβέρνησης ή δημόσιας ή τοπικής αρχής ή οποιουδήποτε προσώπου ή οργανισμού έχει δικαιοδοσία στο θέμα.

Η παρούσα εξαίρεση δεν εφαρμόζεται: α) αν οι Ασφαλιστές έχουν ρητά αποδεχθεί την θανάτωση των μινκ, β) όταν το ασφαλισμένο ζώο υποφέρει από τραύμα ή έχει προσβληθεί από άκρως επώδυνη ασθένεια και ένας ειδικευμένος κτηνίατρος διορισμένος από τους Ασφαλιστές χορηγήσει βεβαίωση ότι η νόσος του ζώου είναι ανίατη και τόσο οδυνηρή που απαιτείται άμεση σφαγή του για ανθρωπιστικούς λόγους, γ) όταν το ασφαλισμένο ζώο υποφέρει από τραύμα και ένας ειδικευμένος κτηνίατρος διορισμένος από τον Ασφαλισμένο χορηγήσει για πρώτη φορά βεβαίωση ότι η νόσος του ζώου είναι ανίατη και τόσο οδυνηρή που είναι επιτακτική η ανάγκη της άμεσης σφαγής του για ανθρωπιστικούς λόγους, χωρίς να αναμένει το διορισμό του κτηνιάτρου από τους Ασφαλιστές, υπό την προϋπόθεση ότι σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι Ασφαλιστές θα έχουν τη δυνατότητα να διενεργεί δικός τους κτηνίατρος εξέταση του ζώου μετά τη σφαγή και νεκροψία. ... 16) Νόσος Aleutian Disease...".

Περαιτέρω, ο περιεχόμενος στη 17η σελίδα του γενικού ασφαλιστήριου συμβολαίου όρος υπό τον τίτλο "Πρωτόκολλο Εμβολιασμού" προέβλεπε ότι: "Βάσει των όρων και των προϋποθέσεων του παρόντος ασφαλιστηρίου, ο θάνατος μινκ που προκαλείται από Distemper (επιζωοτία), Αλλαντίαση τύπου C, ιογενή εντερίτιδα, αιμορραγική πνευμονία (ψευδομονάδες) καλύπτεται ΜΟΝΟ αν τα μινκ είναι εμβολιασμένα κατά των ανωτέρω ασθενειών σύμφωνα με το κατωτέρω πρωτόκολλο εμβολιασμού: 1) Νεογνά ηλικίας 0-10 εβδομάδων θα καλύπτονται μόνο για αλλαντίαση τύπου C, ιογενή εντερίτιδα, αιμορραγική πνευμονία (ψευδομονάδες) και επιζωοτία, αν η μητέρα του βιζόν έχει εμβολιαστεί σύμφωνα με το πρωτόκολλο εμβολιασμού ενήλικων βιζόν που ορίζεται ακολούθως.

Ακολούθως, τα νεαρά ζώα πρέπει να εμβολιάζονται ενώ είναι 6 έως 12 εβδομάδων το ανώτερο με ένα εγκεκριμένο τετραπλό εμβόλιο του Αμερικανικού Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) (ή ισοδύναμο) για αλλαντίαση τύπου C, ιογενή εντερίτιδα, αιμορραγική πνευμονία (ψευδομονάδες) και Επιζωοτία. Εάν χρησιμοποιείται μόνο ένα εγκεκριμένο τριπλό εμβόλιο FDA (ή ισοδύναμο) που καλύπτει την αλλαντίαση τύπου C, την ιογενή εντερίτιδα, την αιμορραγική πνευμονία (ψευδομονάδες), τότε η κάλυψη θα περιορίζεται μόνο στην αλλαντίαση τύπου C, την ιογενή εντερίτιδα και την αιμορραγική πνευμονία (ψευδομονάδες). 2) Ενήλικα μινκ.

Πρέπει να εμβολιάζονται ετησίως μετά την αλλαγή δέρματος έως και 30 ημέρες πριν από την αναπαραγωγή, χωρίς να γίνεται υπέρβαση αυτού του διαστήματος, με εγκεκριμένο τετραπλό εμβόλιο FDA (ή ισοδύναμο) για αλλαντίαση τύπου C, ιογενή εντερίτιδα, αιμορραγική πνευμονία (ψευδομονάδες) και Επιζωοτία. Εάν χρησιμοποιείται μόνο ένα εγκεκριμένο τριπλό εμβόλιο FDA (ή ισοδύναμο) που καλύπτει την αλλαντίαση τύπου C, την ιογενή εντερίτιδα, την αιμορραγική πνευμονία (ψευδομονάδες), τότε η κάλυψη θα περιορίζεται μόνο στην αλλαντίαση τύπου C, την ιογενή εντερίτιδα και την αιμορραγική πνευμονία (ψευδομονάδες) ...".

Αποδείχθηκε επίσης ότι τα ασφαλιζόμενα ζώα της ως άνω επιχείρησης ασφαλίστηκαν καταρχάς προς το ποσό των είκοσι πέντε ευρώ (25 ευρώ) ασφαλιστικής αποζημίωσης το καθένα, δηλαδή με μέγιστο ποσό ασφαλίσματος 425.000 ευρώ. Ωστόσο, κατόπιν αιτήματος της ασφαλιζόμενης επιχείρησης το εναγόμενο της απέστειλε ειδικότερο αναλυτικό πίνακα, στον οποίο περιλαμβάνονταν όλες οι διακυμάνσεις του καταβλητέου ασφαλίσματος ανάλογα με το χρόνο επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου (δηλαδή ότι για ασφαλιστικές περιπτώσεις εντός του χρονικού διαστήματος έως και το τέλος Αυγούστου 2016 το μέγιστο ποσό του καταβλητέου ασφαλίσματος ήταν 318.750 ευρώ, για τις ασφαλιστικές περιπτώσεις εντός του χρονικού διαστήματος από 1 έως και 31 Σεπτεμβρίου 2016 το μέγιστο ποσό του καταβλητέου ασφαλίσματος ήταν 382.500 ευρώ, ενώ για τις αντίστοιχες εντός του χρονικού διαστήματος από 1 Οκτωβρίου έως και 31 Δεκεμβρίου 2016 το μέγιστο ποσό του καταβλητέου ασφαλίσματος ήταν 425.000 ευρώ).

Εξάλλου, με την από ...2016 επιστολή της ως άνω ασφαλιζόμενης επιχείρησης εκτροφής μινκ προς την ως άνω εταιρία με την επωνυμία "D. L. M. I. B. Μ. Α. Ι..Κ..Ε..", δικαιούχος του ασφαλίσματος σε περίπτωση επέλευσης της ασφαλιστικής περίπτωσης ορίστηκε η ενάγουσα μονοπρόσωπη εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "Γ.

Γ.. Μ. Μ. Ε. Π. Ε." (δεύτερη αναιρεσείουσα). Αποδείχθηκε επίσης ότι πριν συναφθεί η ένδικη σύμβαση ασφάλισης η ασφαλιζόμενη επιχείρηση, απαντώντας σε σχετικά ερωτήματα που περιέχονταν σε σχετική αίτηση και ειδικότερα στο ερώτημα με αριθμό 9 είχε δηλώσει ότι δεν είχαν υπάρξει εξάρσεις ασθενειών μέχρι και 15 χλμ.

από τη φάρμα της τους τελευταίους μήνες και ότι τα ζώα που επρόκειτο να ασφαλιστούν ήταν σε καλή κατάσταση υγείας, χωρίς σημάδια μόλυνσης ή ασθένειας. Επιπρόσθετα απέστειλε στις ...2016 το άνευ ημερομηνίας πιστοποιητικό υγείας των προς ασφάλιση ζώων, η προσκόμιση του οποίου αποτελούσε προϋπόθεση ισχύος της επίδικης ασφαλιστικής σύμβασης, στο οποίο ο υπογράφων αυτό κτηνίατρος D.

J..J..H.. K. της εταιρίας με την επωνυμία P. H. P. ανέφερε, μεταξύ άλλων, επί λέξει τα εξής: "... δηλώνω ότι τα μινκ που εκτρέφονται στην ανωτέρω ιδιοκτησία δεν έχουν εμφανίσει κλινικά συμπτώματα μολυσματικής ασθένειας ... Όλα τα μινκ στη φάρμα γεννιούνται σε αιχμαλωσία και εκτρέφονται και νοσηλεύονται υπό κανονικές συνθήκες.

Τα πρωτόκολλα εμβολιασμού για δηλητηρίαση από ακάθαρτη τροφή τύπου Γ, pseudomoniasis και MVE έχουν συζητηθεί και εφαρμόζονται". Αποδείχθηκε επίσης ότι την επίδικη ασφαλιστική περίοδο τα εκτρεφόμενα ζώα της ως άνω επιχείρησης ανέρχονταν συνολικά σε 17.787, εκ των οποίων 3.000 ήταν τα ενήλικα σε ηλικία αναπαραγωγής θηλυκά και 14.787 τα υπόλοιπα.

Τα θηλυκά ζώα εμβολιάστηκαν τη χειμερινή περίοδο σύμφωνα με το πρωτόκολλο με έναν ενισχυτικό εμβολιασμό έναντι του ιού Distemper, ενώ ο εμβολιασμός των μικρών ζώων ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου 2016. Ωστόσο, στις 27-7-2016 εκδηλώθηκε με έντονα συμπτώματα, αρχικά σε ορισμένο αριθμό ζώων της φόρμας, η νόσος Distemper, με τη διαπίστωση της οποίας από την κτηνίατρο της επιχείρησης, Ζ.

Θ., ξεκίνησε υπό την καθοδήγηση της τελευταίας στις 6-8-2016 η χορήγηση αντιβιοτικών στα άρρωστα ζώα 2 φορές το 24ωρο. Ακολούθως, με την από 21-8-2016 έκθεση της ως άνω κτηνιάτρου και του κτηνιάτρου J..J..H.. K., το περιεχόμενο της οποίας γνωστοποιήθηκε στο εναγόμενο, ζητήθηκε η άμεση σφαγή του συνόλου των εκτρεφόμενων ζώων ("stamping out"), λόγω του κινδύνου εξάπλωσης της ασθένειας άμεσα σε όλα τα "φαινομενικά" υγιή ζώα της αυτής φόρμας, αλλά και σε γειτονικές φόρμες.

Στο μεταξύ, τις πρώτες ημέρες του Αυγούστου 2016 η ασφαλιζόμενη επιχείρηση πληροφόρησε το εναγόμενο, μέσω της προαναφερθείσας εταιρίας "...", ότι παρατηρήθηκε αύξηση της θνησιμότητας των νεογνών ζώων πέραν των φυσιολογικών ορίων, που είχε αρχίσει να παρατηρείται από τα τέλη Ιουλίου 2016, οπότε αυτό (εναγόμενο) ανέθεσε στην εταιρία "A.

H. T. L. A. Δ. Δ. Ζ. Ε. Π. Ε." τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης για τα αίτια και τις συνθήκες θανάτου των ζώων, προκειμένου να διακριβωθεί εάν συνέτρεχε περίπτωση καταβολής ασφαλιστικής αποζημίωσης, και, σε καταφατική περίπτωση, να προσδιορίσει το ύψος αυτής. Πράγματι, ο νόμιμος εκπρόσωπος της "...", Σ. Κ. (τέταρτος αναιρεσείων), και ο ορισθείς από την "A.

H. T. L. A. Ε..Π..Ε.." πραγματογνώμονας, Δ. Γ., επισκέφθηκαν την εν λόγω φάρμα στις ...-2016 και συναντήθηκαν με εκπροσώπους της, προκειμένου να συγκεντρώσουν τις απαραίτητες πληροφορίες. Ήδη, όμως, από τις ...-2016 το εναγόμενο, μέσω μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που απέστειλε η εταιρία "A. H. T. L. A. Ε..Π..Ε.." προς την ασφαλιζόμενη επιχείρηση, ενημέρωσε την τελευταία ότι η προληπτική σφαγή του συνόλου των ζώων για την αποφυγή εξάπλωσης της ασθένειας, την οποία πρότεινε η ως άνω κτηνίατρός της, δεν αποτελούσε κίνδυνο καλυπτόμενο από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο και, συνεπώς, δεν οφειλόταν για το λόγο αυτό ασφαλιστική αποζημίωση.

Ακολούθως, η ως άνω κτηνίατρος της ασφαλιζόμενης επιχείρησης προέβη σε νέα εξέταση των ζώων και κατέληξε στο ίδιο με το προαναφερθέν πόρισμα, συνέταξε δε την από ...-2016 έκθεσή της, την οποία συνυπέγραψε και ο ως άνω κτηνίατρος, J..J..H.. K., και στην οποία αναφέρονταν μεταξύ άλλων τα εξής: "...Στην αρχική αναφορά δεν δηλώνεται φυσιολογική θνησιμότητα 5-6 ζώων, αλλά διατυπώνεται η παρατήρηση της αύξησης της θνησιμότητας στο τέλος του Ιουλίου, ξεκινώντας με περίπου 10 ζώα την ημέρα.

Συγκεκριμένα, στις 2 και 3 Αυγούστου παρατηρήθηκε πρώτη ιδιαίτερη αύξηση της θνησιμότητας στην εκτροφή και εντοπισμένη σε κάποια από τα υπόστεγα....Το αναφερόμενο τετραήμερο με την κατά προσέγγιση θνησιμότητα στα 100 ζώα ημερησίως αναφέρεται στις ημερομηνίες από 4 Αυγούστου έως 8 Αυγούστου. Ωστόσο, όπως θα παρατηρήσετε στο αρχείο με τα αναλυτικά στοιχεία της εκτροφής, αυτή η εικόνα συνεχίστηκε.

Η πρώτη επίσκεψη μου στην εκτροφή έγινε στις 2 Αυγούστου. Μετά από επισκόπηση των ζώντων ζώων παρατηρήθηκαν δερματικές αλλοιώσεις, κυρίως στο επιρρίνιο, διάσπαρτα στην εκτροφή και λίγο πιο έντονο φαινόμενο σε ζώα που βρισκόντουσαν σε υπόστεγα, όπου είχε παρατηρηθεί αυξημένη θνησιμότητα. ... Μετά από τηλεφωνική επικοινωνία την επόμενη μέρα με τον εκτροφέα μας έγινε γνωστό ότι η θνησιμότητα δεν είχε αλλάξει εικόνα, αντ' αυτού αυξήθηκε.

Στις 5 Αυγούστου επισκεφθήκαμε ξανά την εκτροφή και παρατηρήθηκε έξαρση και έντονα συμπτώματα κλινικής νόσου. Οφθαλμικές εκκρίσεις, επιπεφυκίτιδα, φωτοφοβία, κρούστες γύρω από τα μάτια και στο επιρρίνιο, δερματίτιδα με πάχυνση του δέρματος (χαρακτηριστικές αλλοιώσεις στα πέλματα των ζώων "Hardpad disease"), εντερίτιδα με διάρροια, δύσπνοια.

Υποψία Distemper γεννήθηκε σε αυτή τη φάση. Έγινε νεκροτομική εξέταση στην εκτροφή σε νεκρά ζώα και παρατηρήθηκαν μακροσκοπικά έντονες αλλοιώσεις πνευμονίας. Είναι γνωστό ότι στο πρώτο στάδιο μόλυνσης οι θάνατοι μπορεί να οφείλονται και σε πνευμονίες λόγω δευτερογενών μολύνσεων του πνεύμονα, και προτάθηκε η χορήγηση αντιβιοτικών (αναφέρεται το ίδιο και στην αρχική έκθεση αναφοράς και πιο αναλυτικά η σκοπιμότητα της χορήγησης αντιβιοτικών ως δευτερεύουσα υποστήριξη των νοσούντων), για θεραπεία 7 ημερών.

Η χορήγηση θα γινόταν μέσω της τροφής δύο φορές το 24ωρο. Όπως μας ενημέρωσε ο εκτροφέας δεν παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση ή ακόμη και διακοπή της θνησιμότητας κατά τη διάρκεια της χορήγησης της αντιβίωσης. Τα ζώα που είναι φαινομενικά υγιή, άσχετα με το αν υπάρχουν διαθέσιμα απολυμασμένα κλουβιά, διαμετακινούνται από τα κλουβιά τους γιατί υπάρχει πιθανότητα να έχουμε εντονότερη και γρηγορότερη εξάπλωση της μόλυνσης μιας και μπορεί να είναι φορείς και να διασπείρουν τη νόσο ακόμη και αν δεν εκδηλώνουν συμπτώματα.

Ο επανεμβολιασμός των ζώων τα οποία δεν εμφανίζουν κλινικά συμπτώματα νόσου είναι μέσα στα στάδια αντιμετώπισης ως πρόληψη μελλοντικής καταστροφής από την εξάπλωση της νόσου. Με τον επανεμβολιασμό δίνουμε στα ζώα που ίσως να μην έχουν μολυνθεί από τον ιό μια ενίσχυση της ανοσίας τους. ... Με το πέρας της αντιβιοτικής θεραπείας και του προτεινόμενου επανεμβολιασμού, μιας και δεν υπήρχε βελτίωση του φαινομένου, προετοιμάστηκαν κάποια ζώα για αποστολή τους στο εργαστήριο του Πανεπιστημίου της ..., για να πραγματοποιηθεί περαιτέρω διερεύνηση σε μικροσκοπικό επίπεδο αλλοιώσεων που συνάδουν με τις αλλοιώσεις που προκαλεί ο ιός της Distemper στους ιστούς, και επίσης με έλεγχο μέσω της εφαρμογής μεθόδου PGR προς πιθανή ανεύρεση ιικού γονιδιώματος.

Οι λόγοι που επιλέχθηκε σε πρώτη φάση το εργαστήριο του εξωτερικού έχει να κάνει με την μεγαλύτερη εξειδίκευση που έχουν οι εργαζόμενοι του εργαστηρίου επάνω στην μελέτη των νοσημάτων των μινκ και, επιπλέον, θα είχαμε ταχύτερη εξυπηρέτηση στο κομμάτι των εργαστηριακών δοκιμών, λόγω του ότι στις εγκαταστάσεις τους εφαρμόζονται σε συχνότερο ρυθμό έλεγχοι και, συγκεκριμένα, η PCR είναι μια μέθοδος που για να μπορέσει να εκτελεστεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα θα πρέπει να υπάρχουν τα κατάλληλα υλικά.Ωστόσο η αποστολή ακυρώθηκε, παρά το γεγονός ότι συνοδευόταν με τα απαραίτητα βάσει νόμου έγγραφα για την νόμιμη αποστολή βιολογικού υλικού προς εξέταση σε εργαστήρια του εξωτερικού, τα οποία εκδόθηκαν από την Κτηνιατρική Υπηρεσία της ....

Μετά λίγων ημερών τα δείγματα επεστράφησαν στον κύριο Τ., ο οποίος θα σας προσκομίσει τα ανάλογα παραστατικά αποστολής και επιστροφής. Έπειτα απευθυνθήκαμε στην Κτηνιατρική Σχολή του ..., όπου και θα πραγματοποιηθούν οι εν λόγω δοκιμές, τα αποτελέσματα των οποίων θα σας κοινοποιηθούν όταν τα έχουμε στα χέρια μας μιας και θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος ...".

Κατόπιν της διενεργηθείσας παθολογοανατομικής εξέτασης των ανωτέρω δειγμάτων (δύο νεκρών μινκ) οι αναπληρωτές καθηγητές της Κτηνιατρικής Σχολής του ... (Τομέας Λοιμωδών και Παρασιτικών Νοσημάτων και Παθολογικής Ανατομικής - Εργαστήριο Παθολογικής Ανατομικής), Θ. Π. και Β. Ψ., συνέταξαν την από ...-2016 έκθεσή τους, σύμφωνα με την οποία "Τα δείγματα υποβλήθηκαν σε εξέταση με τη μέθοδο real- time RT-PCR για την ανίχνευση του ιού της νόσου του Carre (Canine distemper virus, CDV).

Ο μοριακός έλεγχος των δειγμάτων κατέδειξε θετικό αποτέλεσμα" και ως διάγνωση αναφέρεται η "Νόσος του Carre", πλην όμως σύμφωνα με την ίδια έκθεση "τα ιστοπαθολογικά ευρήματα είναι συμβατά με αυτά της νόσου του Carre και προϋπάρχουσας λοίμωξης από παρβοϊό (αλεούτια νόσος)". Τελικά, από τα ασφαλισμένα ζώα μινκ που ανέρχονταν συνολικά σε 17.787, τα 6.079 πέθαναν το διάστημα από 29-7-2016 έως 18-11-2016, ενώ τα υπόλοιπα 11.708 θανατώθηκαν περί τα τέλη Νοεμβρίου του 2016.

Στη συνέχεια, οι προαναφερόμενοι κτηνίατροι της ασφαλιζόμενης επιχείρησης, Ζ. Θ. και J..J..H.. K., αναφερόμενοι στα ευρήματα της ως άνω έκθεσης της Κτηνιατρικής Σχολής του ..., συνέταξαν την από ...-2016 έκθεσή τους, η οποία κοινοποιήθηκε στο εναγόμενο και στην οποία ανέφεραν τα εξής: "Αλλοιώσεις που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της διενέργειας του ιστολογικού ελέγχου των δειγμάτων, οι οποίες είναι συμβατές με προϋπάρχουσα λοίμωξη από παρβοϊό μας παρουσιάζουν μόνο τη γνωστή εξ αρχής ύπαρξη του αυτοάνοσου νοσήματος (Αλεούτια νόσος των Μινκ) και τις αλλοιώσεις που προκαλεί αυτό στα όργανα των εκτρεφόμενων Μινκ, ξεκινώντας από την στιγμή που θα έρθουν σε επαφή με τον ιό αμέσως μετά τη γέννησή τους.

Συνεπώς, δεν έχουν διαγνωστική αξία, μιας και είναι γνωστό ότι η εκτροφή του κ. Τ. εκτρέφει Μινκ που φέρουν τον ιό της Αλεούτιας Νόσου και έτσι είναι αναμενόμενα. Αντιθέτως, τα ιστοπαθολογικά ευρήματα που συνάδουν με την προσβολή από τον ιό του Carre, τα οποία και παρουσιάζονται σαφώς, καθορίζουν τη διάγνωση όπως αυτή περιγράφεται στο πεδίο συμπλήρωσης στοιχείων της Κτηνιατρικής Έκθεσης Αναφοράς του Εργαστηρίου, ως προς τη Διάγνωση όπου αναγράφεται το εξής:

Νόσος του Carre". Το εναγόμενο ισχυρίζεται ότι η επιχείρηση με την επωνυμία "Τ. Α.. Δ. & Σ. Ο..Ε.." παραβίασε από δόλο το νόμιμο και συμβατικό ασφαλιστικό βάρος της πλήρους, ακριβούς και αληθινής προσυμβατικής αναγγελίας (κατ' άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 2496/1997) κατά την υποβολή σ' αυτό της αίτησής της προς ασφάλιση και κατ' αυτόν τον τρόπο εξασφάλισε την ανεπιφύλακτη αποδοχή του, ενώ αν αυτό γνώριζε την αλήθεια και συνεκτιμούσε το γεγονός ότι τα προς ασφάλιση ζώα της έπασχαν από αλεούτια νόσο κατά τη διάρκεια αξιολόγησης του κινδύνου, δεν θα τα ασφάλιζε.

Ότι ειδικότερα την ύπαρξη αυτής της νόσου η ασφαλισμένη αποσιώπησε δολίως, δηλώνοντας ότι τα προς ασφάλιση ζώα ήταν σε καλή κατάσταση υγείας χωρίς ασθένεια, προκειμένου να επιτύχει τη σύναψη της ασφάλισης, μολονότι γνώριζε ότι η εν λόγω νόσος δεν καλυπτόταν ασφαλιστικά. Επίσης ισχυρίζεται ότι το ίδιο πληροφορήθηκε για πρώτη φορά ότι τα εν λόγω ζώα έπασχαν από την αλεούτια νόσο μόνο μετά τις ...-2016 και τη σχετική έκθεση της κτηνιάτρου της ως άνω ασφαλισμένης, δηλαδή μετά την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης, η οποία, όπως ανωτέρω αποδείχθηκε, έλαβε χώρα κατά το χρονικό διάστημα από 29-7-2016 έως 28-11-2016, με συνέπεια να έχει επέλθει απαλλαγή του από την υποχρέωση καταβολής του ασφαλίσματος στη δικαιούχο του ασφαλίσματος αμέσως μετά την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης και μάλιστα ασχέτως του αν η αλεούτια νόσος προκάλεσε ή όχι το θάνατο των ζώων, λόγω της ανάλογης εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 3 παρ.

εδ. β' του Ν. 2496/1997. Σύμφωνα με τα παραπάνω αποδειχθέντα, το γεγονός ότι τα ζώα που εξέτρεφε ήταν φορείς της αλεούτιας νόσος ήταν γνωστό στην ασφαλισμένη επιχείρηση, όπως προκύπτει από την προαναφερόμενη από ...-2016 έκθεση των κτηνιάτρων της, ωστόσο, όπως προεκτέθηκε, στην από ...2016 πρότασή της για ασφάλιση, δηλαδή πριν την έκδοση του ασφαλιστήριου συμβολαίου, αυτή δεν ανέφερε το γεγονός αυτό, αλλά αντίθετα δήλωσε ότι "τα ζώα που πρόκειται να ασφαλιστούν είναι σε καλή κατάσταση υγείας, χωρίς σημάδια μόλυνσης ή ασθένειας".

Η δήλωση όμως αυτή ήταν ψευδής και συνιστά ουσιώδη παραβίαση των όρων του ασφαλιστήριου συμβολαίου, ιδίως δε του ασφαλιστικού της βάρους περί πλήρους, ακριβούς και αληθινής προσυμβατικής αναγγελίας, κατ' άρθρο 3 παρ. 1 Ν. 2496/1997. Το εν λόγω στοιχείο ήταν στη συγκεκριμένη περίπτωση αντικειμενικά ουσιώδες για την εκτίμηση του κινδύνου, δεδομένου ότι η αλεούτια νόσος, η οποία είναι μία ανίατη, θανατηφόρα ασθένεια, αποτελεί εξαιρούμενο κίνδυνο σύμφωνα με ρητό όρο του ασφαλιστήριου συμβολαίου.

Εξάλλου, σύμφωνα με το πόρισμα της από ...-2016 έκθεσης αυτοψίας της Κτηνιατρικής Σχολής του ... "Τα ιστοπαθολογικά ευρήματα είναι συμβατά με αυτά της νόσου Carre (δηλαδή Distemper) και προϋπάρχουσας λοίμωξης από παρβοϊό (αλεούτια νόσος)" και, συνεπώς, είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός ότι η Κτηνιατρική Σχολή διέγνωσε μόνο τη νόσο Distemper (ή Carre).

Ειδικότερα, στην εν λόγω έκθεση αναφέρεται ρητά ότι τα ιστοπαθολογικά ευρήματα κατέδειξαν και προϋπάρχουσα λοίμωξη από αλεούτια νόσο, και εφόσον γίνεται λόγος για ιστοπαθολογικά ευρήματα, αυτό σημαίνει ότι τα εξετασθέντα μινκ δεν ήταν απλώς φορείς της αλεούτιας νόσου, όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα, αλλά ότι η εν λόγω νόσος είχε εκδηλωθεί σε αυτά και μάλιστα πριν τη νόσο Distemper, δεδομένου ότι η λοίμωξη από αλεούτια νόσο αναφέρεται ως προϋπάρχουσα.

Το εναγόμενο προσκόμισε την από ...-2018 γνωμοδότηση της κτηνιάτρου -Αναπληρώτριας Καθηγήτριας Χειρουργικής - Ιατρικής Εξωτικών και Άγριων Ζώων του Πανεπιστημίου ..., Α. Κ., σύμφωνα με την οποία η αλεούτια νόσος αποτελεί μία λοιμώδη, θανατηφόρα και ιδιαίτερα μεταδοτική νόσο των μινκ, που μπορεί να προκαλέσει το θάνατο των ζώων εκτροφής σε μερικές περιπτώσεις μέχρι 100% και για την αντιμετώπιση της οποίας δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία.

Χαρακτηρίζεται ως "βραδεία ίωση με πολυσύνθετη ανοσοεξαρτώμενη παθογένεια". Σε αρκετές περιπτώσεις τα συμπτώματα εκδηλώνονται μέχρι και ένα χρόνο από τη μόλυνση του ζώου. Κατά το διάστημα αυτό το ζώο αποτελεί πηγή μόλυνσης και μπορεί να μεταδώσει τον ιό και σε άλλα υγιή ζώα. Η μετάδοση της νόσου είναι κάθετη, διά μέσου του πλακούντα της μήτρας στα νεογνά, ή οριζόντια, διά μέσου της αναπνευστικής και πεπτικής οδού με άμεση επαφή με μολυσμένα ζώα ή έμμεσα με μολυσμένη τροφή, νερό, αέρα, εξοπλισμό, εργαλεία και πιθανόν με έντομα.

Τα προσβεβλημένα από την αλεούτια το ζώα, λόγω της σοβαρής ανοσοκαταστολής, είναι πιο επιρρεπή σε μολύνσεις από άλλους παθογόνους παράγοντες, όπως τον ιό της γρίπης Α, την ιογενή εντερίτιδα και τον ιό της νόσου του Carre (Distemper). Επιπλέον, αναφέρεται ότι η νόσος μπορεί να ενεργοποιηθεί μετά από εμβολιασμό για τον ιό της Carre, ιδιαίτερα σε ζώα που εμβολιάζονται σε ηλικία 6-12 εβδομάδων.

Σημειωτέον ότι η ενάγουσα, πέραν της αμφισβήτησης της ανωτέρω γνωμοδότησης, ουδέν αποδεικτικό μέσο προσκόμισε προς αντίκρουσή της. Περαιτέρω, η ενάγουσα στηρίζει το αίτημά της περί καταβολής ασφαλιστικής αποζημίωσης στην ως άνω έκθεση της Κτηνιατρικής Σχολής του ..., η οποία αφορά τη νεκροψία δύο (2) μόνο μινκ, που όμως όχι μόνο δεν αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα προς διακρίβωση της αιτίας θανάτου των 6.079 ζώων, αλλά συνιστά και παραβίαση του ασφαλιστήριου συμβολαίου, σύμφωνα με το οποίο για κάθε συμβάν, δηλαδή για κάθε 30ήμερο (απώλεια 30 ημερών), προβλέπεται να γίνονται αυτοψίες σε αντιπροσωπευτικό αριθμό ζώων προς διακρίβωση της αιτίας του θανάτου τους.

Ειδικότερα, οι ρήτρες απώλειας που επισυνάπτονται στο ασφαλιστήριο προβλέπουν ότι "σε περίπτωση απαίτησης σύμφωνα με το παρόν ο ασφαλισμένος θα πρέπει να συνεχίσει να υποβάλλει αντιπροσωπευτικό δείγματων μινκ για νεκροψία για να επιβεβαιωθεί ότι η αιτία της απώλειας είναι ίδια με την αρχική αιτία της απώλειας".

Το γεγονός δε ότι απαιτούνταν νεκροψίες των μινκ κάθε 30 ημέρες είχε επισημανθεί από τον προαναφερθέντα πραγματογνώμονα, Δ. Γ., στο από ...-2016 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, που επικαλείται και προσκομίζει μάλιστα η ίδια η ενάγουσα, και στο τέλος του οποίου αναφέρεται "... Επιβεβαίωση αποστολής δειγμάτων νεκρών ζώων, που να είναι αντιπροσωπευτικά για κάθε περίοδο/διάστημα ζημίας, προς κλινική εξέταση για τη διαπίστωση της νόσου Distemper".

Από τα παραπάνω προκύπτει με βεβαιότητα ότι το εναγόμενο δεν θα προέβαινε σε ασφάλιση των εν λόγω ζώων, αν γνώριζε ότι αυτά ήταν φορείς της αλεούτιας νόσου κατά τη διάρκεια αξιολόγησης του κινδύνου. Εξάλλου, το εναγόμενο δεν γνώριζε τα ανωτέρω, πριν λάβει γνώση της από ...-2016 έκθεσης των κτηνιάτρων της επιχείρησης, από μόνη δε την περιεχόμενη σε αυτή γενικόλογη αναφορά ότι "είναι γνωστό ότι η εκτροφή του κ.

Τ. εκτρέφει Μινκ που φέρουν τον ιό της Αλεούτιας Νόσου", ουδόλως αποδείχθηκε θετική γνώση του εναγομένου για το ότι τα ασφαλισμένα εν προκειμένω ζώα ήταν φορείς της εν λόγω ασθένειας.

Συνεπώς, εφόσον η ασφαλιστική περίπτωση επήλθε πριν από την εκ μέρους του εναγομένου γνώση της παράβασης από την ασφαλισμένη επιχείρηση του προαναφερόμενου ασφαλιστικού της βάρους, επήλθε απαλλαγή του από την υποχρέωση καταβολής του ασφαλίσματος και μάλιστα άσχετα από το αν η αλεούτια νόσος προκάλεσε ή όχι το θάνατο των ζώων, λόγω της ανάλογης εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 3 παρ. 6 εδ. β' του Ν. 2496/1997, και μάλιστα αμέσως μετά την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης. Εξάλλου, βάσει των γενικών όρων ασφάλισης με τίτλο "Mink Mortality insurance (Europe) Form SJC2010MME" [στην ελληνική "Ασφάλιση Μινκ έναντι θανάτου (Ευρώπη) - Τύπος SJC2010MME], οι οποίοι ενσωματώθηκαν διά παραπομπής στο επίδικο με αριθ. ... ασφαλιστήριο συμβόλαιο, προϋπόθεση της εκ μέρους του εναγομένου ανάληψης υποχρεώσεων από την επίδικη ασφαλιστική σύμβαση ήταν η καλή κατάσταση της υγείας των προς ασφάλιση ζώων και η έλλειψη οποιοσδήποτε ασθένειάς τους κατά τη σύναψη της σύμβασης, για δε τα προς ασφάλιση ζώα που γεννιούνταν μετά την κατάρτιση της σύμβασης και την έναρξη της ασφαλιστικής περιόδου προϋπόθεση της ευθύνης του ήταν να είναι καλά στην υγεία τους και χωρίς οποιαδήποτε ασθένεια κατά το χρονικό σημείο που θα αποτελούσαν αντικείμενο της ασφάλισης, δηλαδή κατά τη γέννησή τους.

Εν προκειμένω, όμως, αποδείχθηκε ότι η εν λόγω αναγκαία προϋπόθεση δεν συνέτρεχε, καθώς τα ασφαλισμένα μινκ έπασχαν κατά την κατάρτιση της σύμβασης από την (ανίατη) αλεούτια νόσο και, συνεπώς, δεν ήταν υγιή, ενώ όσα νεογνά μινκ γεννήθηκαν λίγες ημέρες μετά τις ...2017, οπότε ξεκίνησε η ασφαλιστική περίοδος, έπασχαν από την αλεούτια νόσο από τη γέννησή τους και, συνεπώς, το εναγόμενο δεν υποχρεούται να καταβάλει ασφαλιστική αποζημίωση και για το λόγο αυτό.

Επιπρόσθετα, αποδείχθηκε ότι οι θάνατοι των μινκ ξεκίνησαν στις 29-7-2016, δηλαδή λίγες ημέρες μετά τον εμβολιασμό τους κατά της νόσου του Carre, ο οποίος ξεκίνησε στις 20-7-2016. Όπως δε προκύπτει από την από ...-2018 γνωμοδότηση της καθηγήτριας της Κτηνιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου ... Α. Κ. η προϋπάρχουσα προσβολή των ζώων από την αλεούτια νόσο είχε ήδη εξασθενίσει το ανοσοποιητικό τους σύστημα, με αποτέλεσμα κατά τον εμβολιασμό τους με τους εξασθενημένους ιούς της νόσου του Carre τον Ιούλιο του 2016 να μην είναι σε θέση να αναπτύξουν τα κατάλληλα αντισώματα.

Επομένως, αφού η ασφαλισμένη είχε αποκρύψει ότι τα ζώα είχαν εμβολιαστεί κατά της νόσου αυτής, τα ευρήματα που διαπίστωσε η Κτηνιατρική Σχολή δεν ήταν παρά οι εξασθενημένοι ιοί της νόσου του Carre που είχαν εισαχθεί στον οργανισμό των ζώων με τον εμβολιασμό τους, ενώ, αν ο εμβολιασμός της είχε γνωστοποιηθεί, στο πόρισμα της Κτηνιατρικής Σχολής θα αναφερόταν η αιτία προέλευσης αυτών των ιών και ως αιτία θανάτου μόνο η αλεούτια νόσος.

Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, ακόμη κι αν ο θάνατος των ζώων δεν επήλθε μόνο από την αλεούτια νόσο, αλλά από συνδυασμό αυτής και άλλης νόσου, το γεγονός ότι ο θάνατος έτσι και αλλιώς αποδίδεται άμεσα και ευθέως και στην αλεούτια νόσο, που δεν καλύπτεται ασφαλιστικά, αποτελεί από μόνο του λόγο απαλλαγής του εναγομένου από την υποχρέωση καταβολής του ασφαλίσματος.

Επιπλέον, βάσει του ασφαλιστήριου συμβολαίου προϋπόθεση ασφαλιστικής κάλυψης αποτελούσε και ο εμβολιασμός των μινκ με βάση το πρωτόκολλο εμβολιασμού, σύμφωνα με το οποίο ο θάνατος των μινκ που προκαλείται από τη νόσο του Carre θα καλυπτόταν, μόνο αν οι μάνες μινκ εμβολιάζονταν κάθε έτος τουλάχιστον 30 ημέρες πριν από την αναπαραγωγή και τα νεογνά μινκ εμβολιάζονταν από την 6η αλλά όχι αργότερα από την 12η εβδομάδα της ηλικίας τους.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα έγγραφα της ασφαλιζόμενης επιχείρησης οι γέννες των μινκ ξεκίνησαν στις 24 Απριλίου 2016 και ολοκληρώθηκαν στις 9 Μαίου 2016, για δε τα ζώα που γεννήθηκαν στις 24, 25 και 26 Απριλίου 2016, η 12η εβδομάδα της ζωής τους συμπληρώθηκε αντίστοιχα στις 17, 18 και 19 Ιουλίου 2016 αντιστοίχως, ο δε εμβολιασμός ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου 2016, δηλαδή μετά την ολοκλήρωση της 12ης εβδομάδας, και ολοκληρώθηκε στις 23 Ιουλίου, όπως κατατέθηκε από την υπεύθυνη κτηνίατρο.

Συνεπώς, προκύπτει ότι ο εμβολιασμός έγινε καθυστερημένα, κατά παράβαση των όρων του ασφαλιστηρίου, με συνέπεια να μην οφείλεται ασφαλιστική αποζημίωση και για το λόγο αυτό. Ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι δεν υπήρχε λόγος να ξεκινήσει ο εμβολιασμός των νεογνών μινκ πριν την 10η εβδομάδα της ζωής τους, αφού προέρχονταν από εμβολιασμένες μάνες, αλυσιτελώς προβάλλεται, δεδομένου ότι το εναγόμενο δεν βάλλει κατά του ελάχιστου χρονικού ορίου έναρξης του εμβολιασμού αυτών, αλλά κατά του απώτερου και δη της 12ης εβδομάδας της ζωής τους, σύμφωνα και με το προαναφερόμενο πρωτόκολλο εμβολιασμού, ενώ τα όσα εκθέτει η ενάγουσα περί μη ύπαρξης ανώτερου μέγιστου ορίου ηλικίας τυγχάνουν απορριπτέα ως ουσία αβάσιμα.

Τέλος, το ασφαλιστήριο εξαιρεί από την ασφαλιστική κάλυψη το θάνατο των ζώων που προκαλείται από την εκ προθέσεως σφαγή τους, δηλαδή από ευθανασία, εκτός αν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Ειδικότερα, στο εν λόγω ασφαλιστήριο προβλέπονται τα εξής: "Εξαιρέσεις. Το παρόν Πιστοποιητικό δεν καλύπτει καμία απώλεια ή ζημία, ευθύνη, κόστος ή δαπάνη που προκαλείται άμεσα ή έμμεσα από: ...

Εκ προθέσεως Σφαγή είτε από ή με εντολή οποιοσδήποτε κυβέρνησης ή δημόσιας ή τοπικής αρχής ή οποιοσδήποτε προσώπου ή οργανισμού έχει δικαιοδοσία στο θέμα ή καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο. Η εξαίρεση αυτή δεν θα εφαρμόζεται αν οι Ασφαλιστές έχουν ρητά συμφωνήσει στη θανάτωση των μινκ ή αν το ασφαλισμένο ζώο υποφέρει από ένα τραύμα ή έχει προσβληθεί από εξαιρετικά επώδυνη ασθένεια και ένας ειδικευμένος χειρουργός κτηνίατρος διορισμένος από τους Ασφαλιστές χορηγήσει πρώτα βεβαίωση ότι η ταλαιπωρία του ζώου αυτού είναι ανίατη και τόσο υπέρμετρη ώστε είναι επιτακτική η άμεση σφαγή του για ανθρωπιστικούς λόγους ή αν το ασφαλισμένο ζώο υποφέρει από ένα τραύμα και ένας ειδικευμένος χειρουργός κτηνίατρος διορισμένος από τον ασφαλισμένο χορηγήσει πρώτα βεβαίωση ότι η ταλαιπωρία του ζώου είναι ανίατη και τόσο υπέρμετρη ώστε είναι επιτακτική η άμεση σφαγή του για ανθρωπιστικούς λόγους χωρίς να αναμένει τον διορισμό του χειρουργού κτηνιάτρου από τους Ασφαλιστές, υπό την προϋπόθεση ότι σε όλες τις ανωτέρω περιπτώσεις οι Ασφαλιστές θα έχουν τη δυνατότητα, εφόσον το επιθυμούν, να διενεργεί δικός τους χειρουργός κτηνίατρος εξέταση του ζώου μετά τη σφαγή και νεκροψία".

Εν προκειμένω, στην αγωγή εκτίθεται ότι τα ασφαλισμένα ζώα μινκ ανέρχονταν συνολικά σε 17.787, εκ των οποίων τα 6.079 πέθαναν την περίοδο 29-7-2016 έως 18-11-2016, ενώ τα υπόλοιπα 11.708 σφαγιάσθηκαν στα τέλη Νοεμβρίου του 2016, πλην όμως στην επίμαχη περίπτωση δεν συντρέχει καμία από τις περιπτώσεις, για τις οποίες οφείλεται ασφαλιστική αποζημίωση.

Ειδικότερα, α) ούτε το εναγόμενο είχε συναινέσει στη σφαγή, β) ούτε τα ζώα υπέφεραν από τραύμα ή από εξαιρετικά επώδυνη ασθένεια και ένας εξειδικευμένος χειρουργός κτηνίατρος διορισμένος από το εναγόμενο είχε χορηγήσει βεβαίωση ότι η ταλαιπωρία των ζώων είναι ανίατη και τόσο υπέρμετρη, ώστε να είναι επιτακτική η άμεση σφαγή τους για ανθρωπιστικούς λόγους, ούτε γ) τα σφαγιασθέντα ζώα υπέφεραν από τραύμα και ένας ειδικευμένος χειρουργός κτηνίατρος διορισμένος από την ασφαλισμένη είχε χορηγήσει βεβαίωση ότι η ταλαιπωρία τους ήταν ανίατη και τόσο υπέρμετρη, ώστε να είναι επιτακτική η άμεση σφαγή τους για ανθρωπιστικούς λόγους, χωρίς να αναμένει τον διορισμό χειρουργού κτηνιάτρου από το εναγόμενο.

Αντίθετα, το μόνο που αναφέρεται στην αγωγή είναι ότι η νόσος του Carre (Distemper) "ουσιαστικά καταστρέφει το δέρμα των ζώων και είναι αδύνατη η κατεργασία και η επεξεργασία αυτών, κατά συνέπεια είναι αδύνατη η μεταπώλησή των (ως δέρματα) στα διεθνή δημοπρατήρια γούνας", επιπλέον δε ότι "Τελικά, η θανάτωση όλων των ζώων της εγκατάστασης, δηλαδή και των φαινομενικά υγιών, πραγματοποιήθηκε στα τέλη Νοεμβρίου, ώστε να αποφευχθεί η μεταφορά της νόσου και στις διπλανές φάρμες και να αποφευχθούν τα άσκοπα επιπλέον έξοδα διατροφής και συντήρησης ζώων, τα δέρματα των οποίων δε θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για κατασκευή γούνας".

Με βάση τους παραπάνω ισχυρισμούς της ίδιας της ασφαλισμένης επιχείρησης αυτή ζητούσε τη σφαγή όλων των ζώων όχι για ανθρωπιστικούς, αλλά για καθαρά εμπορικούς - οικονομικούς λόγους, πλην όμως τέτοιοι λόγοι ουδόλως καλύπτονται από την ασφαλιστική σύμβαση, γεγονός που είχε επισημανθεί στην ασφαλισμένη επιχείρηση ήδη από τις ...-2016.

Σε κάθε περίπτωση, ουδόλως αποδείχθηκε ότι τα 11.708 ζώα που θανάτωσε η επιχείρηση ήταν "φαινομενικά μόνο υγιή", υπό την έννοια ότι είχαν ήδη προσβληθεί από τη νόσο του Carre, αλλά δεν είχαν εκδηλώσει ακόμη τα συμπτώματα, ούτε ότι έφεραν τον ιό και θα εκδήλωναν μετά βεβαιότητας τα συμπτώματά του. Εξάλλου, από μόνο το χαρακτηρισμό αυτών ως "φαινομενικά υγιών" ζώων σαφώς συνάγεται ότι δε συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις ασφαλιστικής κάλυψης του σκόπιμου σφαγιασμού τους, αφού τα "φαινομενικά υγιή" ζώα προφανώς και δεν υποφέρουν από πόνους ή ανίατη και υπέρμετρη ταλαιπωρία, ώστε να επιβάλλεται για ανθρωπιστικούς λόγους η ευθανασία τους, όπως απαιτούσε το ασφαλιστήριο.

Ενόψει των ανωτέρω, παρέλκει η εξέταση του ισχυρισμού της ενάγουσας περί καταχρηστικότητας του όρου του ασφαλιστηρίου που προβλέπει την παροχή συναίνεσης εκ μέρους του ασφαλιστή, προκειμένου να καλύπτεται ασφαλιστικά η ζημία από τη σκόπιμη σφαγή του συνόλου των ασφαλισμένων ζώων, δεδομένου ότι εν προκειμένω δεν αποδείχθηκε η βασική προϋπόθεση ενεργοποίησης του εν λόγω όρου και συγκεκριμένα ότι η ταλαιπωρία των ζώων ήταν ανίατη και τόσο υπέρμετρη, ώστε να είναι επιτακτική η άμεση σφαγή τους για ανθρωπιστικούς λόγους, σκοπός δε της επίδικης ασφαλιστικής σύμβασης ήταν η κάλυψη του κινδύνου θανάτου των ασφαλισμένων ζώων από συγκριμένες, ρητά καθοριζόμενες, αιτίες και όχι η κάλυψη του κινδύνου αδυναμίας αξιοποίησης του δέρματος ζώντων ζώων.

Όλα τα παραπάνω αποδειχθέντα ουδόλως αναιρούνται από τις ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν με επιμέλεια της ενάγουσας, οι οποίες δεν κρίνονται στο σύνολό τους πειστικές. Συγκεκριμένα, η κτηνίατρος Ζ. Θ. αποσιώπησε στην αρχική κατάθεσή της [την οποία συμπλήρωσε με δεύτερη κατάθεση εντός της προθεσμίας της προσθήκης και προς αντίκρουση των ισχυρισμών των εναγομένων καταθέτοντας ότι "Η πλειονότητα των ζώων μινκ που εκτρέφονται στην Ελλάδα είναι φορείς της Αλεούτιας νόσου (Aleutian Disease) τουλάχιστον εδώ και δύο δεκαετίες και ασφαλίζονται κανονικά από τα συνδικάτα των ‘L."] την προϋπάρχουσα αλεούτια νόσο στα ζώα της ασφαλιζόμενης επιχείρησης, την οποία ωστόσο η τελευταία γνώριζε εξαρχής, όπως προκύπτει από την από ...-2016 έκθεση της ίδιας της κτηνιάτρου, ενώ ουδόλως δικαιολογεί την προσβολή των ζώων από τη νόσο Distemper λίγες μόλις ημέρες μετά τον εμβολιασμό τους.

Εξάλλου, ο μάρτυρας Γ. Β., μεσίτης ασφαλίσεων - σύμβουλος, ο οποίος προσελήφθη τον Σεπτέμβριο του έτους 2016, προκειμένου να συνδράμει την ασφαλιζόμενη επιχείρηση στην απόδειξη επέλευσης της ασφαλιστικής περίπτωσης, κατέθεσε ότι ο Σ. Κ. διαβεβαίωνε την ασφαλιζόμενη επιχείρηση ότι θα αποζημιωθεί από το εναγόμενο, μολονότι εξουσιοδοτημένο όργανο από το εναγόμενο για την εκτίμηση της ζημίας και την καταβολή της αποζημίωσης δεν ήταν ο Σ.

Κ., αλλά ο ορισθείς από την εταιρία "A. H." για την εκτίμηση της ζημίας Σ. Α.. Επίσης, όλες οι επικαλούμενες από τον μάρτυρα προτάσεις του ασφαλιστή (μέσω της διευθύντριας διαχείρισης απαιτήσεων του εναγομένου και του εξουσιοδοτημένου από το τελευταίο εκπροσώπου του στην Ελλάδα) προς την ασφαλισμένη επιχείρηση για την καταβολή ασφαλιστικής αποζημίωσης, ύψους 72.000 ευρώ ή 85.000 ευρώ, δεν ήταν δεσμευτικές, καθόσον έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια συλλογής των αναγκαίων εγγράφων για τη διαπίστωση επέλευσης τη ασφαλιστικής περίπτωσης, και προτού ο ασφαλιστής ενημερωθεί επίσημα για την πραγματική αιτία του θανάτου των ζώων, σύμφωνα με τα ανωτέρω αποδειχθέντα, ενώ ουδέποτε διατυπώθηκαν εγγράφως.

Τέλος, ο μάρτυρας Ε. Ζ., μεσίτης ασφαλίσεων - ασφαλιστής και νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας διαμεσολάβησης με την επωνυμία "Α. - Μ. Α. Α.", κατέθεσε κυρίως για την τήρηση των όρων του ασφαλιστήριου συμβολαίου εκ μέρους της ασφαλισμένης και την κωλυσιεργία του εκτιμητή ζημίας Σ. Α. ως προς τη σύνταξη σχετικής έκθεσης".

Από τις ως άνω παραδοχές προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του τη σχετική ένσταση του αρχικώς πρώτου εναγομένου περί απαλλαγής του από την καταβολή του ασφαλίσματος (κατ' άρθρο 3 παρ. 6 του Ν. 2496/1997), για το λόγο ότι η πρώτη αναιρεσείουσα παραβίασε από δόλο το συμβατικό ασφαλιστικό βάρος της πλήρους, ακριβούς και αληθινής προσυμβατικής αναγγελίας κατά την υποβολή σ' αυτό της αίτησής της προς ασφάλιση, ενώ αν γνώριζε την αλήθεια και συνεκτιμούσε το γεγονός ότι τα προς ασφάλιση ζώα της έπασχαν από αλεούτια νόσο κατά τη διάρκεια αξιολογήσεως του κινδύνου δεν θα τα ασφάλιζε και την έκανε δεκτή ως βάσιμη κατ'ουσίαν, δεχόμενο ότι η ασφαλισμένη επιχείρηση στην από ...2016 πρότασή της για ασφάλιση, δηλ.

πριν την έκδοση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, δεν ανέφερε το γεγονός ότι τα ζώα που εξέτρεφε έπασχαν από αλεούτια νόσο, αλλά αντίθετα δήλωσε ψευδώς ότι τα ζώα που επρόκειτο να ασφαλιστούν ήταν σε καλή κατάσταση υγείας, χωρίς σημάδια μολύνσεως ή ασθένειας, παραβιάζοντας έτσι ουσιώδη όρο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και δη το ασφαλιστικό της βάρος περί πλήρους, ακριβούς και αληθινής προσυμβατικής αναγγελίας, καθόσον η ως άνω νόσος αποτελούσε εξαιρούμενο κίνδυνο, το δε πρώτο εναγόμενο, αν γνώριζε ότι τα προς ασφάλιση ζώα έπασχαν από την αλεούτια νόσο ή ήταν φορείς αυτής κατά τη διάρκεια της αξιολογήσεως του κινδύνου, δεν θα προέβαινε στην ασφάλισή τους.

Επομένως, ο δεύτερος αναιρετικός λόγος, κατά το πρώτο σκέλος του, από τον αριθ.8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν τα αντίθετα, είναι αβάσιμος. Περαιτέρω, έτσι που έκρινε το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού όπως προκύπτει από τις παραπάνω παραδοχές, διέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της απαλλαγής της πρώτης αναιρεσίβλητης από την καταβολή του ασφαλίσματος στην δικαιούχο αυτού δεύτερη αναιρεσείουσα, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή της ουσιαστικού δικαίου διάταξης του άρθρου 3 παρ. 1 και 6 του Ν.2496/1997, την οποία έτσι δεν παραβίασε εκ πλαγίου με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες.

Ειδικότερα δέχθηκε ότι πριν συναφθεί η επίδικη σύμβαση ασφαλίσεως η πρώτη αναιρεσείουσα απαντώντας σε σχετικά ερωτήματα του ασφαλιστή που περιέχονταν στη σχετική αίτηση και δη στο υπ'αριθμ.9 ερώτημα, δήλωσε ότι δεν είχαν υπάρξει εξάρσεις ασθενειών μέχρι και 15 χλμ από τη φάρμα της τους τελευταίους 12 μήνες και ότι τα ζώα που επρόκειτο να ασφαλιστούν ήταν σε καλή κατάσταση υγείας, χωρίς σημάδια μολύνσεως ή ασθένειας, ενώ ήταν ήδη γνωστό σ'αυτήν ότι τα ζώα που εξέτρεφε ήταν τουλάχιστον φορείς της αλεούτιας νόσου, με αυτή δε την ψευδή δήλωσή της παραβίασε ουσιώδη όρο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και ιδίως του ασφαλιστικού της βάρους για πλήρη, ακριβή και αληθή προσυμβατική αναγγελία, καθόσον το αποκρυβέν στοιχείο ήταν αντικειμενικά ουσιώδες για την εκτίμηση του κινδύνου από τον ασφαλιστή, δεδομένου ότι η αλεούτια νόσος, η οποία είναι ανίατη και θανατηφόρα, σύμφωνα με ρητό όρο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου εξαιρείται της ασφαλίσεως, είτε τα ασφαλισμένα ζώα πάσχουν απ'αυτήν είτε είναι φορείς αυτής, ενώ ο ασφαλιστής δεν θα προέβαινε στην ασφάλιση των ζώων της επιχειρήσεως της πρώτης αναιρεσείουσας, αν γνώριζε ότι αυτά έπασχαν ή ήταν φορείς της εν λόγω νόσου κατά την αξιολόγηση του κινδύνου, έλαβε δε γνώση αυτού του γεγονότος μετά την επέλευση του ασφαλιστικού κινδύνου, με αποτέλεσμα την απαλλαγή του από την καταβολή του ασφαλίσματος, καθόσον αναγκαία προϋπόθεση για να αναλάβει ο ασφαλιστής υποχρεώσεις από την ασφαλιστική σύμβαση ήταν η καλή κατάσταση της υγείας των προς ασφάλιση ζώων και η έλλειψη οποιασδήποτε ασθενείας τους κατά τη σύναψη της συμβάσεως, για δε τα προς ασφάλιση ζώα που γεννιούνταν μετά την κατάρτιση της συμβάσεως προϋπόθεση της ευθύνης του ήταν να είναι καλά στην υγεία τους και χωρίς οποιαδήποτε ασθένεια κατά τη γέννησή τους, προϋπόθεση, όμως, που δεν συνέτρεχε εν προκειμένω, καθόσον τα σφαλισμένα ζώα έπασχαν κατά την κατάρτιση της συμβάσεως από την ανίατη αλεούτια νόσο, ενώ τα νεογνά που γεννήθηκαν μετά την κατάρτιση της συμβάσεως έπασχαν από την ίδια νόσο από της γεννήσεώς τους.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, κατά το δεύτερο σκέλος του, από τον αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

6.Με τους τρίτο, τέταρτο, πέμπτο και έκτο(κατά το δεύτερο σκέλος) λόγους αναιρέσεως, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 7 παρ.6 Ν.2496/1997, δεχόμενο με ανεπαρκείς επικουρικές(επάλληλες) αιτιολογίες την ένσταση του ασφαλιστή περί απαλλαγής του για το λόγο ότι:

α) τα ασφαλισμένα ζώα έπασχαν κατά την κατάρτιση της επίδικης συμβάσεως από την ανίατη αλεούτια νόσο, ενώ όσα νεογνά γεννήθηκαν μετά τις ...2016, έπασχαν απ'αυτή τη νόσο από της γεννήσεώς τους, β) τα ασφαλισμένα ζώα απεβίωσαν από την αλεούτια νόσο, άλλως συνδυαστικά και από την νόσο αυτή, γ) τα νεογνά εμβολιάσθηκαν για τη νόσο Carre καθυστερημένα μετά την 12η εβδομάδα της ζωής τους, δ) η εκ προθέσεως σφαγή των 11.708 ζώων εξαιρείται από την ασφαλιστική κάλυψη.Οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι, με τους οποίους πλήττονται οι επικουρικές πλεοναστικές αιτιολογίες της αποφάσεως περί απαλλαγής του ασφαλιστή από το ασφάλισμα λόγω πληρώσεως όρου της ασφαλιστικής συμβάσεως, οι οποίες στηρίζουν το ίδιο απορριπτικό διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, αλυσιτελώς προβάλλονται, καθόσον η απόρριψη της αγωγής ως ουσιαστικά αβάσιμης αυτοτελώς στηρίζεται στην προεκτεθείσα κύρια αιτιολογία, η οποία δεν πλήττεται επιτυχώς μετά την απόρριψη ως αβασίμου του συναφούς δευτέρου αναιρετικού λόγου κατά το δεύτερο σκέλος του.

7.Με τον έκτο λόγο της αναιρέσεως, κατά το πρώτο σκέλος του, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ.8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δέχθηκε την ένσταση του ασφαλιστή περί απαλλαγής του από το ασφάλισμα και για τα 6.079 μη σφαγιασθέντα ζώα, ενώ η προβληθείσα ένστασή του αφορούσε μόνο στην αξία των σφαγιασθέντων 11.708 ζώων. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, ως στηριζόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, διότι από τις προπαρατεθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο δεν ερεύνησε την ως άνω ένσταση του ασφαλιστή αλλά απέρριψε την ένδικη αγωγή, δεχόμενο ότι επήλθε απαλλαγή του ασφαλιστή από την υποχρέωση καταβολής του ασφαλίσματος, ασχέτως του αν η αλεούτια νόσος προκάλεσε ή όχι τον θάνατο των ζώων, λόγω παραβάσεως από την ασφαλισμένη επιχείρηση του ασφαλιστικού της βάρους περί πλήρους, ακριβούς και αληθούς προσυμβατικής αναγγελίας, κατ'άρθρο 3 παρ.1 και 6β' Ν.2496/1997.

8.Τέλος, με τον έβδομο αναιρετικό λόγο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ.8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την προβληθείσα αντένσταση της πρώτης αναιρεσείουσας ότι τη σφαγή των 11.708 εκ των ασφαλισμένων ζώων επέβαλε λόγος ανωτέρας βίας, άλλως ανυπέρβλητης καταστάσεως ανάγκης, εξαιτίας του άμεσου κινδύνου μεταδόσεως της νόσου DISTEMPER ή CARRE στο σύνολο των ζώων και του άμεσου κινδύνου εξαπλώσεως της νόσου αυτής και στις γειτονικές φάρμες. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από τις προπαρατεθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τον αγωγικό ισχυρισμό της πρώτης αναιρεσείουσας ότι η θανάτωση όλων των ζώων της και των φαινομενικά υγιών πραγματοποιήθηκε ώστε να αποφευχθεί η μεταφορά της νόσου και στις διπλανές φάρμες και να αποφευχθούν τα άσκοπα επιπλέον έξοδα διατροφής και συντηρήσεως ζώων, τα δέρματα των οποίων δεν θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για κατασκευή γούνας και τον απέρριψε, δεχόμενο ότι η επικαλούμενη σφαγή των ζώων όχι για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά για καθαρά εμπορικούς-οικονομικούς λόγους δεν καλύπτεται από την επίδικη ασφαλιστική σύμβαση.

9. Κατόπιν αυτών, μη υπάρχοντος άλλου αναιρετικού λόγου προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η από ...2022 αίτηση αναίρεσης κατά της ...022 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου ..., όπως διορθώθηκε με την .../2022 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και να καταδικαστούν οι αναιρεσείουσες, ως ηττηθείσες διάδικοι, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο σχετικό αίτημά τους (άρθρα 176, 183, 189 αριθ.1, 191 αριθ.2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παράβολου που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείουσες στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από ...2022 αίτηση για αναίρεση της ...022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου ..., όπως διορθώθηκε με την .../2022 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου.

-Διατάσσει να εισαχθεί το κατατεθέν παράβολο στο Δημόσιο Ταμείο.

-

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Οκτωβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Μαρτίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ