433/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 433 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 433/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαΐου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Α. χήρας Γ. Φ., το γένος Α. Τ., 2) Δ. Φ. του Γ. και 3) Ε. - Χ. Φ. του Γ., κατοίκων ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αλέξανδρο Στρίμπερη, που ανακάλεσε την από 13-5-2016 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Α. Ν. - Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Μπρούμα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-6-2010 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 513/2012 μη οριστική και 761/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 131/2015 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 14-7-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 12-4-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Επειδή, με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών που αφορούν σχέσεις γονέων και τέκνων εκδοθείσα υπ' αριθμ. 131/2015 απόφαση του Εφετείου Πατρών, που απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της υπ' αριθμ. 761/2013 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών, με την οποία έγινε δεκτή η ασκηθείσα από την αναιρεσίβλητη αγωγή αναγνωρίσεως πατρότητας του τέκνου που απέκτησε από τις σχέσεις της με τον αποβιώσαντα, δικαιοπάροχο (σύζυγο και πατέρα) των αναιρεσειόντων.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ' του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται "αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν". Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, για την ίδρυση του σχετικού λόγου αναιρέσεως, αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 Κ.Πολ.Δ., το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη (Ολ.Α.Π. 2/2008). Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την απόφαση ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση. Συνήθως αρκεί προς τούτο η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Εξάλλου ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν προσέδωσε στο αποδεικτικό μέσο την αποδεικτική βαρύτητα που υποστηρίζει ο αναιρεσείων ότι αυτό έχει, αφού η σχετική εκτίμηση δεν υπόκειται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 379 και 380 του Κ.Πολ.Δ. συνάγεται, ότι η παράλειψη συμμορφώσεως των πραγματογνωμόνων προς τις οδηγίες του δικαστηρίου και παρά ταύτα η σύνταξη της εκθέσεώς τους δεν επιφέρει ακυρότητα, ακόμη και αν υπάρχει βλάβη του διαδίκου, αφού το δικαστήριο, κατά το άρθρο 387 του ίδιου Κώδικα, εκτιμά ελευθέρως τη γνωμοδότηση των πραγματογνωμόνων και επομένως έχει την εξουσία να μην της προσδώσει βαρύτητα και επί πλέον έχει το δικαίωμα, αν το κρίνει σκόπιμο, να διατάξει, είτε με αίτηση των διαδίκων είτε και αυτεπαγγέλτως, νέα πραγματογνωμοσύνη ή επανάληψη ή συμπλήρωσή της από τους ιδίους ή άλλους πραγματογνώμονες (Α.Π. 297/2011,1326/2003).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής: "Η ενάγουσα (ήδη αναιρεσίβλητη)... γέννησε ...την 28.5.2006 ... θήλυ τέκνο, το οποίο έλαβε το όνομα Φ. Κατά τον χρόνο γέννησης του ως άνω τέκνου της ήταν έγγαμη με τον Μ. Α....., με τον οποίο είχε συνάψει...πολιτικό γάμο, και βρισκόταν σε διάσταση....Ο γάμος της με τον τελευταίο λύθηκε το έτος 2007. Δυνάμει της υπ' αριθμ. 9/22.1.2010 απόφασης του Πρωτοδικείου της πόλης Χάσκοβο της Βουλγαρίας αναγνωρίστηκε ότι ο πιο πάνω σύζυγός της...δεν είναι βιολογικός πατέρας της ανήλικης κόρης της, Φ., με αποτέλεσμα η ανήλικη θυγατέρα της να φέρει πλέον την ιδιότητα του εκτός γάμου γεννημένου τέκνου....Περαιτέρω...αποδείχθηκε ότι από το έτος 2002 η ενάγουσα... διατηρούσε ερωτική σχέση με τον Γ. Φ. η οποία διακόπηκε με τον θάνατο του τελευταίου...την 24.3.2010...Κατά τον χρόνο θανάτου του τελευταίου, ο οποίος δεν κατέλιπε διαθήκη, μόνοι πλησιέστεροι συγγενείς του ήταν η σύζυγός του Α..... και οι δύο θυγατέρες του, που είχε αποκτήσει από τον γάμο του μαζί της..., Δ. και Ε.-Χ. (ήδη αναιρεσείουσες) οι οποίες κλήθηκαν ως μοναδικές κληρονόμοι του στην εξ αδιαθέτου κληρονομική του διαδοχή και αποδέχθηκαν την κληρονομιά του....Η ανήλικη θυγατέρα της εφεσίβλητης προέρχεται από τις σχέσεις της...με τον Γ. Φ., δεδομένου ότι κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα της συλλήψεώς της....είχαν έλθει σε σαρκική συνάφεια μεταξύ τους στα πλαίσια του διατηρούμενου ερωτικού τους δεσμού. Κατά την διάρκεια αυτού και μέχρι το θάνατό του ο τελευταίος, η εφεσίβλητη και η ανήλικη θυγατέρα τους συμβίωναν στην οικία που βρίσκεται στην....Συνήθιζαν να έχουν κοινή κοινωνική ζωή πραγματοποιώντας κοινές εξόδους ως ζευγάρι. Συμπεριφέρονταν ως ερωτικοί σύντροφοι και η σχέση τους είχε γίνει γνωστή στον κοινωνικό και οικογενειακό περίγυρο...του Γ. Φ.. Ο τελευταίος, όσο ζούσε, δεν αμφισβήτησε ότι η ανήλικη θυγατέρα της εφεσίβλητης ήταν γνήσιο τέκνο του, το οποίο επιμελούνταν και ανέτρεφαν από κοινού με την εφεσίβλητη. Ενισχυτικό της κρίσης ότι η ανήλικη θυγατέρα της εφεσίβλητης είναι καρπός της σαρκικής σχέσης αυτής ... με τον Γ. Φ.....είναι η άσκηση από μέρους του τελευταίου ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών...της από 8.4.2008...αγωγής προσβολής πατρότητας, με την οποία ζητούσε να αναγνωριστεί ότι το ανήλικο τέκνο της (εφεσίβλητης) δεν είναι γνήσιο τέκνο του πρώην συζύγου της εφεσίβλητης, αλλά δικό του. Επί της αγωγής του αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 46/27.1.2009 απόφαση του....δικαστηρίου με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση αυτής (αγωγής)...Στη συνέχεια ....ο Γ. Φ. επανέφερε προς συζήτηση την...αγωγή....η οποία... εν τέλει δεν συζητήθηκε λόγω του ...θανάτου του...Η κρίση αυτή του δικαστηρίου ενισχύεται και από το αποτέλεσμα της από 6-2-2013 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης.... η οποία ....διενεργήθηκε από την Ι. Σ., βιοχημικό, Υπεύθυνη Εργαστηρίου Αναλύσεων DNA ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών, με την μέθοδο ανάλυσης DNA, που έγινε με την τεχνική της αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (PCR) για την εξέταση των αναφερόμενων στην έκθεση αυτή 15 πολυμορφικών περιοχών STRs του DNA, όπως αναλύεται σ' αυτήν...Με την έκθεση αυτή....η πραγματογνώμονας προέβη σε δυο αξιολογήσεις ως προς τα αποτελέσματα των εξετάσεων που διενεργήθηκαν και ειδικότερα 1) σε σύγκριση με τις αδελφές Δ. και Ε.-Χ. Φ.... και αναφέρει ότι το αποτέλεσμα της εξέτασης είναι υπέρ της υπόθεσης ετεροθαλούς αδελφικής σχέσης ανάμεσα στην ανήλικη και στις αδελφές Δ. και Ε.-Χ. Φ. και σύμφωνα με την στατιστική ανάλυση για τον υπολογισμό πιθανότητας... εκτιμάται ότι είναι κατά 5.022 φορές πιο πιθανό, η Φ. ...να είναι ετεροθαλής αδελφή της Δ. και της Ε.-Χ. Φ.....παρά να μην έχει καμία συγγένεια μ' αυτές και 2) σε σύγκριση με το γενετικό προφίλ του Γ. Φ....και στο συμπέρασμά της καταλήγει ότι θεωρείται κατ' ουσίαν αποδεδειγμένη η ετεροθαλής αδελφική σχέση με κοινό πατέρα ανάμεσα στην ανήλικη θυγατέρα της ενάγουσας και στη δεύτερη και τρίτη των εναγομένων ήδη εκκαλουσών. Η κρίση του δικαστηρίου δεν αναιρείται, ούτε αποδυναμώνεται από οποιοδήποτε αντίθετο αποδεικτικό μέσο, ούτε βέβαια από το πόρισμα της από 21.3.2013 έκθεσης του τεχνικού συμβούλου των εναγομένων ήδη εκκαλουσών Σ. Ε...., που εκτιμάται ελεύθερα από το Δικαστήριο αυτό (άρθρο 390 ΚΠολΔ)...Η εν λόγω πραγματογνωμοσύνη διατάχθηκε δυνάμει της υπ' αριθμ. 513/2012...απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πάτρας, μετά και από αίτημα των εναγομένων, με την οποία ορίστηκε ότι επειδή η λήψη γενετικού υλικού από τον ίδιο τον φερόμενο ως πατέρα, ώστε να διαπιστωθεί ευθέως με μοριακές τεχνικές (ανάλυση DNA) αν επιβεβαιώνεται ή αποκλείεται η πιθανότητα πατρότητας του Γ. Φ. ως προς το τέκνο της ενάγουσας..., είναι εξαιρετικά δυσχερής, λόγω του επισυμβάντος θανάτου του, προκρίθηκε ως προσφορότερη λύση η συγκριτική εξέταση του γενετικού υλικού όλων των διαδίκων, προκειμένου να διαπιστωθεί αν το ανωτέρω τέκνο της ενάγουσας και η δεύτερη και τρίτη των εναγομένων έχουν ένα τουλάχιστον "κοινό" αλληλόμορφο και συνεπώς, αν επιβεβαιώνεται ή αποκλείεται η πιθανότητα να είναι ετεροθαλή αδέλφια. Με την απόφαση αυτή...παρήγγειλε (το δικαστήριο) προς την προαναφερόμενη πραγματογνώμονα, αφού λάβει γνώση της δικογραφίας και όσων στοιχείων ... θέσουν υπόψη της οι διάδικοι, να εξετάσει το γενετικό υλικό όλων των διαδίκων...καθώς και του ανηλίκου τέκνου της εφεσίβλητης και να αποφανθεί αιτιολογημένα ως προς το αν επιβεβαιώνεται ή αποκλείεται η πιθανότητα το ανωτέρω τέκνο της εφεσίβλητης και η δεύτερη και η τρίτη των εκκαλουσών να είναι ετεροθαλή αδέλφια. Η ... πραγματογνώμονας, όπως αναφέρει στην ως άνω από 6.2.2013 έκθεση πραγματογνωμοσύνης αφού έλαβε γνώση και των προτάσεων της ενάγουσας...και των εναγομένων..., έκανε συγκριτική εξέταση α. για την ετεροθαλή σχέση μεταξύ της ανήλικης θυγατέρας της εφεσίβλητης και της δεύτερης και τρίτης των εκκαλουσών και β. για την απευθείας σύγκριση της πατρότητας σύμφωνα με το γενετικό προφίλ του αποβιώσαντος Γ. Φ., το οποίο, όπως εκθέτει, προκύπτει από το υπ' αριθμ. 10 σχετικό έγγραφο των προτάσεων των εναγομένων ήδη εκκαλουσών, στο οποίο αναφέρεται ότι λόγω ανεπαρκούς ποσότητας γενετικού υλικού της δεν κατέστη δυνατή η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων γενετικού προφίλ της ανήλικης, ωστόσο δίδεται το γενετικό προφίλ του Γ. Φ. και αποστέλλεται με σχετική έκθεση με τα στοιχεία Sorenson Case Nuber SF000762. Στην ίδια πραγματογνωμοσύνη αναφέρεται ότι το αποτέλεσμα της αξιολόγησης της ανήλικης θυγατέρας της εφεσίβλητης...σε σύγκριση με την δεύτερη και τρίτη των εκκαλουσών (Δ. και Ε.-Χ. Φ.) ως προς την ύπαρξη κοινού αλληλόμορφου είναι υπέρ της υπόθεσης ετεροθαλούς αδελφικής σχέσης ανάμεσα στην ανήλικη Φ. και στις αδελφές Δ. και Ε.-Χ. Φ....και σύμφωνα με την στατιστική ανάλυση για τον υπολογισμό της πιθανότητας Likelihood Ratio εκτιμάται ότι είναι 5.022 φορές πιο πιθανό η Φ. να είναι ετεροθαλής αδελφή της Δ. Φ. και της Ε.-Χ. Φ., παρά να μην έχει καμία συγγένεια με αυτές. Επιπλέον... αναφέρεται και η αξιολόγηση... σε σύγκριση με το γενετικό προφίλ του Γ. Φ.....(κάτι που δεν ζητήθηκε με την προαναφερόμενη... απόφαση). Ειδικότερα αναφέρει ότι το γενετικό προφίλ του Γ. Φ. παρουσιάζει την αναμενόμενη κληρονομική συμβατότητα με τις κόρες του Δ. και Ε.-Χ., σύμφωνα δε με την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων για την Δ. Φ. προκύπτει δείκτης πατρότητας (Paternity Index) 17.232.000 προς 1 και πιθανότητα πατρότητας (W) 99.99999%, για την Ε.-Χ. Φ. προκύπτει δείκτης πατρότητας (Paternity Index) 253.848.000 προς 1 και πιθανότητα πατρότητας (W) 99.99999%, και για την ανήλικη Φ. προκύπτει δείκτης πατρότητας (Paternity Index) 43.943.500 προς 1 και πιθανότητα πατρότητας (W) 99.99999% και το αποτέλεσμα αυτό παρέχει κατ' ουσίαν απόδειξη ότι ο Γ. Φ. είναι ο βιολογικός πατέρας της Φ., ήτοι της ανήλικης θυγατέρας της εφεσίβλητης. Η ανωτέρω πραγματογνωμοσύνη καταλήγει στο συμπέρασμα με βάση τα ανωτέρω ότι θεωρείται κατ' ουσίαν αποδεδειγμένη η ετεροθαλής αδελφική σχέση με κοινό πατέρα, ανάμεσα στην Φ., ανήλικο θήλυ τέκνο της εφεσίβλητης και στη Δ. Φ. και Ε.-Χ. Φ. (δεύτερη και τρίτη των εκκαλουσών). Το γεγονός ότι η τελευταία πραγματογνωμοσύνη δεν περιορίστηκε στην πιο πάνω εντολή του δικαστηρίου περί του ζητήματος επί του οποίου κλήθηκε να γνωμοδοτήσει, αλλά ενόψει του αντικειμένου της δίκης, που είχε υπόψη της η πραγματογνώμονας, για λόγους πληρότητας της γνωμοδοτήσεως της και αντιστοίχως ουσιαστικής διερευνήσεως της υποθέσεως εκ μέρους του δικαστηρίου, προέβη και σε επιπλέον αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, ήτοι σε συγκριτική εξέταση της πατρότητας με βάση γενετικό προφίλ του Γ. Φ., το οποίο προέκυπτε από το υπ' αριθμ. 10 σχετικό έγγραφο των προτάσεων των εναγομένων, που οι τελευταίοι είχαν προσκομίσει στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο και εξέδωσε την εν λόγω προδικαστική απόφαση, καθώς σ' αυτήν (έκθεση πραγματογνωμοσύνης) αναφέρεται ότι το γενετικό προφίλ του Γ. Φ. παρουσιάζει την αναμενόμενη κληρονομική συμβατότητα με τις δύο κόρες του Δ. και Ε.-Χ. Φ. και ότι για τον λόγο αυτό θεωρείται αξιόπιστο, έτσι ώστε στη συνέχεια η εν λόγω πραγματογνώμονας συνήγαγε τα πιο πάνω συμπεράσματα και ως προς την ανήλικη θυγατέρα της εφεσίβλητης, δεν καθιστά άκυρη την πραγματογνωμοσύνη αυτή, ενώ δεν κρίνεται αναγκαίο κατά την κρίση του δικαστηρίου αυτού να διαταχθεί εκ νέου πραγματογνωμοσύνη, αφού όπως προαναφέρθηκε από όλα τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι η ανήλικη θυγατέρα της εφεσίβλητης είναι καρπός της σαρκικής σχέσης της εφεσίβλητης με τον Γ. Φ. κατά το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης. Κατόπιν τούτων, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που... δέχθηκε τα ίδια, έκανε περαιτέρω δεκτή την αγωγή και ως ουσιαστικά βάσιμη, αναγνωρίζοντας την ανήλικη θυγατέρα της ενάγουσας... ως γνήσιο τέκνο του Γ. Φ., κρίνοντας έγκυρη την...έκθεση πραγματογνωμοσύνης..., την οποία εκτίμησε ελευθέρως, κατά την διαμόρφωση της δικανικής του πεποιθήσεως, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 379 και 387 του ΚΠολΔ, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και δεν έσφαλε, επιπλέον, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της εκκαλουμένης απόφασης, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έλαβε υπόψη της και την από 21.3.2013 έκθεση του τεχνικού συμβούλου των εναγομένων Σ. Ε., την οποία εκτίμησε ελεύθερα, εκτιμώντας την με τις άλλες αποδείξεις...".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο απέρριψε με την προσβαλλομένη απόφασή του ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την έφεση των ήδη αναιρεσειουσών κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως που είχε κρίνει κατά τον ίδιο τρόπο και είχε δεχθεί ως βάσιμη την ένδικη αγωγή της αναιρεσίβλητης. Την απόφαση αυτή μέμφονται οι αναιρεσείουσες με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και με τον μοναδικό λόγο αυτής από το άρθρο 559 αριθμ.11 περ. γ' Κ.Πολ.Δ., ισχυριζόμενες ειδικότερα ότι το Εφετείο, κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος δεν έλαβε υπόψη την από 21-3-2013 έκθεση του τεχνικού συμβούλου αυτών Σ. Ε., βιολόγου Αναπληρωτή Καθηγητή στο Τμήμα Βιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, κατά την οποία δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι η ανήλικη θυγατέρα της αναιρεσίβλητης είναι φυσικό τέκνο του δικαιοπαρόχου τους Γ. Φ.. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αβάσιμος, διότι, από το προπαρατεθέν περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως, σαφώς προκύπτει ότι το Εφετείο, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και την ανωτέρω έκθεση του τεχνικού συμβούλου των αναιρεσειουσών. Μάλιστα αναφέρθηκε και ιδιαιτέρως στην έκθεση αυτή, επισημαίνοντας ότι το πόρισμά της δεν αναιρεί ούτε αποδυναμώνει την διαμορφωθείσα, βάσει της εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης και των λοιπών αποδεικτικών μέσων, κρίση του περί ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής. Επίσης, το Εφετείο αναφέρεται στην προδιαληφθείσα έκθεση του τεχνικού συμβούλου των αναιρεσειουσών, απορρίπτοντας αντίστοιχο ισχυρισμό τούτων και παράπονο κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως.

Συνεπώς δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι η επίμαχη έκθεση ελήφθη υπόψη από το Εφετείο, γεγονός άλλωστε που συνάγεται εμμέσως πλην σαφώς και εξ αυτών των ισχυρισμών των αναιρεσειουσών, οι οποίες κατ' ουσίαν μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση διότι δεν προσέδωσε στην εν λόγω έκθεση την αποδεικτική βαρύτητα που οι ίδιες υποστηρίζουν ότι έχει, αιτίαση όμως, η οποία δεν ιδρύει τον υπό έρευνα λόγο αναιρέσεως, αφού η σχετική εκτίμηση δεν υπόκειται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Επίσης, δεν ελέγχεται αναιρετικώς, ως προεξετέθη, ούτε άλλωστε και οι αναιρεσείουσες προβάλλουν συγκεκριμένη πλημμέλεια, η αποδιδομένη από τις τελευταίες στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης αιτίαση ότι δεν περιορίσθηκε στην εντολή του Δικαστηρίου, αλλά προέβη σε περαιτέρω διερεύνηση της υποθέσεως με την συγκριτική εξέταση της πατρότητος με βάση και το γενετικό προφίλ του Γ. Φ., το οποίο προέκυπτε από έγγραφο που οι ίδιες είχαν προσκομίσει.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, να καταδικασθούν δε οι αναιρεσείουσες ως ηττώμενες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό, και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσαν οι αναιρεσίβλητες στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ.4 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14 Ιουλίου 2015 αίτηση των: 1) Α. χήρας Γ. Φ., 2) Δ. Γ. Φ. και 3) Ε. -Χ. Γ. Φ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 131/2015 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Επιβάλλει στις αναιρεσείουσες τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Μαΐου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Ιουνίου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ