432/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 432 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 432/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Μαρία Χυτήρογλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ε.ς Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Μ. χήρας Κ. Σ., 2 Δ. συζ. Κ. Σ., 3Ι. θυγ. Κ. Σ., 4 Α. Σ., 5 Α. Κ. Σ. και 6Χ. θυγ. Κ. Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Νικολάου Γραμμένο και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Του εδρεύοντος ενταύθα ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Δήμος Αγρινίου" νόμιμα εκπροσωπούμενου, το οποίο δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 22-2-2007, 23-2-2007 και 27-2-2006 αιτήσεις όλων των διαδίκων που κατατέθηκαν στο Εφετείο Πατρών.

Εκδόθηκε η απόφαση 833/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της απόφασης ζητούν oι αναιρεσείοντες με την από 7-7-2009 αίτησή τους.

Εκδόθηκε η 1593/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση της υπόθεσης απαράδεκτη. Την επανέφεραν για εκ νέου συζήτηση οι αναιρεσείοντες με την από 28-3-2013 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Μαρία Χυτήρογλου, ανέγνωσε την από 13-5-2011 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος Αρεοπαγίτη Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιός επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν, όμως, την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή αν και εμφανίστηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση, ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Με την από 28-3-2013 κλήση των αναιρεσειόντων φέρεται προς συζήτηση η με αύξοντα αριθμό εκθέσεως καταθέσεως αίτηση αναιρέσεως της 833/2008 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών μετά την έκδοση της 1593/2012 αποφάσεως του Αρείου Πάγου με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση επ αυτής.

Από τις με αριθμό .../ 26-5-2010 και .../8-3-2013 εκθέσεις επιδόσεως των αρμόδιων δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Αγρινίου, … και …, αντίστοιχα, προκύπτει, ότι, ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης και της από 28-3-2013 κλήσης με πράξη ορισμού δικασίμου για την σημειούμενη στην αρχή της παρούσας και κλήση να εμφανιστεί σ' αυτήν επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο Δήμο, έτσι ώστε , παρά το γεγονός ότι δεν εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε, από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης ,από την σειρά του οικείου πινακίου, επιτρεπτώς να εξετάζεται η βασιμότητα της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία αυτού (ΚΠολΔ 576 δ 2 εδ 3).

Με την από 27-2-2006 αίτησή των οι αναιρεσείοντες ζήτησαν τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδος για την σ' αυτήν περιγραφόμενη ιδιοκτησία των, η οποία ρυμοτομείται σε εφαρμογή του από 21-9-1966 βδ "περί επεκτάσεως και τροποποιήσεως του από 16-4-1929 εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως Αγρινίου" και αναγνωρισθούν αποκλειστικοί συνδικαιούχοι της αποζημίωσης που αντιστοιχεί σ' αυτήν .

Η αίτηση συνεκδικάσθηκε με τις α) από 22/2/2007 αίτηση του ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΓΡΙΝΙΟΥ ,β) από 23-2-2007 αίτηση των Γ. Ζ. κλπ και γ) τις αντίθετες αιτήσεις του Δήμου Αγρινίου, από το Εφετείο Πατρών το οποίο εξέδοκε την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία έγιναν δεκτές κατά ένα μέρος ως ουσιαστικά βάσιμες.

Συγκεκριμένα, επί της αιτήσεως των αναιρεσειόντων, οι οποίοι είχαν ζητήσει, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, τον προσδιορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης για την ιδιοκτησία των, ήτοι ενός οικοπέδου εμβαδού 592,14 τμ με την σ' αυτήν επικείμενη κατοικία, που περιήλθε σ' αυτούς λόγω κληρονομίας του αποβιώσαντος Κ.

Σ., και, βρίσκεται στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου Αγρινίου ,εντός της απαλλοτριωθείσας έκτασης των ΟΤ 19-20-22-22Α-22Β-23-51-51Α και 44 και προσδιορίζεται στον κτηματολογικό πίνακα με τα στοιχεία V και VI. Το ποσό στο οποίο ζήτησαν να καθοριστεί οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης είναι 600 ευρώ ανά τμ για το οικόπεδο και 400 ευρώ ανά τμ για το κτίσμα.

Με την προσβαλλομένη απόφαση το ποσό της αποζημίωσης ορίστηκε ανά τμ του οικοπέδου στο ποσό των170 ευρώ για το έδαφος και 150 ευρώ ανά τμ για το κτίσμα. Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 17 παρ.2 και 3 του ισχύοντος Συντάγματος και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της από 4.11.1950 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε, μαζί με την σύμβαση, αρχικώς με το Ν. 2329/1953 και εκ νέου με το ΝΔ 53/1974 και έχει αυξημένη ισχύ σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος έναντι των κοινών νόμων, συνάγεται, ότι, για τον προσδιορισμό της πλήρους αποζημιώσεως λαμβάνεται υπόψη η αξία του απαλλοτριούμενου ακινήτου κατά το χρόνο της πρώτης συζητήσεως, ενώπιον του δικαστηρίου της αιτήσεως καθορισμού, (προσωρινού ή οριστικού σε περίπτωση παραλείψεως του προσωρινού), της αποζημιώσεως αυτής, καθώς και η δαπάνη του ιδιοκτήτη του απαλλοτριούμενου ακινήτου.

Εξάλλου, στο άρθρο 13 παρ.1 εδ. 1 εδ. τελευτ. του ν. 2882/2001 (ΚΑΣΑ) όπως το εδάφιο αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 9 παρ.1 του ν. 3193/2003 ορίζεται ότι "ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριούμενου ακινήτου λαμβάνονται υπόψη, ιδίως, η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα που προσδιορίζεται, κυρίως, από την αντικειμενική αξία, τα τιμήματα σε συμβόλαια μεταβίβασης κυριότητας ακινήτων τα οποία συντάχθηκαν το χρόνο κήρυξης της απαλλοτρίωσης, καθώς και η πρόσοδος του απαλλοτριούμενου". `Ετσι, ως κριτήριο διαφοροποιήσεως και στοιχείο αξιολόγησης αποτελεί επί αγροτικού ακινήτου, αν τούτο είναι γόνιμο ή άγονο, ξηρικό ή ποτιστικό, φυτεία ή χέρσο και επί αστικού, αν το απαλλοτριούμενο είναι εντός ή εκτός σχεδίου, εντός ή εκτός ζώνης, οι όροι δόμησης, τα ποσοστά κάλυψης και αντιπαροχής, και ο συντελεστής εμπορικότητας σε σχέση, όμως, με τη συγκεκριμένη περιοχή στην οποία βρίσκεται το ακίνητο.

Αλλά η πιο πάνω διάταξη δεν καθιερώνει αποκλειστικά και για το δικαστήριο υποχρεωτικά κριτήρια για τη διάγνωση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριούμενου, έτσι ώστε να θεωρείται ότι παραβιάζεται στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν θα τα λάβει υπόψη ή θα λάβει υπόψη άλλα τέτοια, παρά μόνο παρέχει οδηγίες για το πώς πρέπει να καθορίζεται η πραγματική αξία και επιτρέπει στο δικαστήριο να λάβει υπόψη γι` αυτό το σκοπό, αφού χρησιμοποιείται η λέξη ιδίως, κάθε πρόσφορο κατά την ανέλεγκτη κρίση του συγκριτικό στοιχείο και το αξιολογήσει κατάλληλα.

Εξάλλου, ο εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν εφήρμοσε τέτοιο κανόνα, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφήρμοσε αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθή (Ολομ.ΑΠ 36/1988) ενώ, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, όταν στις αιτιολογίες της που συνιστούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε.

Αντιθέτως, η απόφαση δεν στερείται από νόμιμη βάση, όταν οι ανωτέρω ελλείψεις αφορούν στα νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου ή ανάγονται στην αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) και ειδικότερα στην ανάλυση και αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αρκεί τούτο να εκτίθεται στην απόφαση.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, δέχθηκε ανελέγκτως με την προσβαλλόμενη απόφασή του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την υπ' αριθμ. 262/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου πρακτικά συνεδριάσεως και των εγγράφων που με επίκληση προσκομίζουν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων είναι και η από 11-1-2006, έκθεση εκτίμηση της ΔΟΥ Αγρινίου, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Δυνάμει της υπ' αριθμ. 2/2004 πράξεως τακτοποίησης διά προσκυρώσεως και Αναλογισμού Αποζημίωσης του Πολεοδομικού Γραφείου Αγρινίου, όπως αυτή, μετά από ορθή επανάληψη κυρώθηκε και διορθώθηκε με την υπ' αριθμό 3356/14.9.2005 απόφαση του Νομάρχη Αιτ/νίας, απαλλοτριώθηκαν τα αναφερόμενα στην πράξη ακίνητα, προκειμένου να διανοιγούν οδοί και κοινόχρηστοι χώροι, μεταξύ των οικοδομικών τετραγώνων Ο.Τ.

… και …προς εφαρμογή του Ρυμοτομικού σχεδίου της πόλεως του Αγρινίου, το οποίο εγκρίθηκε , με το από 21.9.1966 Β.Δ. (ΦΕΚ 165Δ'/14.Ι0.1966) ‚ "Περί επεκτάσεως και τροποποιήσεως του από 16.4.1929 εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως Αγρινίου" , όπως αυτό τροποποιήθηκε με την υπ' αρ. 779/19.6.1998 (ΦΕΚ 463Δ'/3.7.1998) απόφαση του Νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας "περί έγκρισης Πολεοδομικής Μελέτης Αναθεώρησης του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου πόλης Δήμου Αγρινίου Νομού Αιτωλοακαρνανίας των πινακίδων 15-16/15, 16-17/14, 14-15/16.

Με βάση τα ως άνω κανονίστηκε ο τρόπος τακτοποίησης των ρυμοτομούμενων και προσκυρουμένων ιδιοκτησιών , οι ιδιοκτησίες που δικαιούνται αποζημίωσης, εκείνες που υποχρεούνται σε αποζημίωση, καθώς και τα τμήματα και οι επιφάνειες αυτών σε τετραγωνικά ‚ όπως ειδικότερα ορίζονται σ' αυτή. Η παραπάνω απαλλοτριωθείσα έκταση βρίσκεται στην κτηματική Περιφέρεια του Δήμου Αγρινίου, στην Γ' οικοδομική ζώνη.

Η περιοχή αυτή κτηματολογήθηκε για πρώτη φορά το έτος 1967 και λειτουργούσε, μέχρι τότε, ως ακάλυπτος χώρος, ενώ διατρεχόταν από ρέμα, το οποίο σήμερα έχει καλυφθεί. Πρόκειται για περιοχή με ήπια ανοικοδόμηση και περιορισμένη εμπορική ανάπτυξη ,χωρίς πολλά καταστήματα, παρά μόνον, σποραδικά υπάρχοντα, όσοι δε κατοικούν εκεί, εξυπηρετούνται από παράπλευρα μαγαζιά .

Ο συντελεστής της περιοχής είναι 1,2 για το σύνολο των οικοδομημάτων. Και ναι μεν η περιοχή εμφανίζει μιά δυναμική οικοδομικής ανάπτυξης, δεδομένης και της επικείμενης πολεοδομικής τακτοποίησής της, η συνεχής όμως πολεοδομική δέσμευση αυτής, (περιοχής), έχει προκαλέσει ανάσχεση στους ρυθμούς ανάπτυξής της, με συνέπεια να μην υφίσταται αγοραστικό ενδιαφέρον, λαμβανομένου υπόψη και του ότι δεν αναλαμβάνονται ανοικοδομήσεις με το σύστημα της αντιπαροχής.

Η επίδικη περιοχή, σε νοητή γραμμή, απέχει 100 περίπου μέτρα από την οδό … η οποία αποτελεί οδό έντονης εμπορικής δραστηριότητας , χωρίς όμως να συνδέεται χωροταξικά με την τελευταία ‚ καθώς και 250-300 μέτρα από την πλατεία Δημοκρατίας , που είναι το Κέντρο της πόλης .Η οικιστική ανάπτυξη της περιοχής συνίσταται σε μικρής έκτασης οικοδομές, πολλές εκ των οποίων είναι ακατοίκητες και εγκαταλελειμμένες .

Στην ευρύτερη περιοχή, λειτουργούσε επιχείρηση παραγωγής ασβέστη ενώ η ανενόχλητη εναπόθεση και εγκατάλειψη πεπαλαιωμένων πραγμάτων έδινε την εντύπωση πως η τελευταία έχει περιέλθει σε κοινή χρήση. . Αυτά προκύπτουν από τις καταθέσεις των μαρτύρων Μ. Ρ., (Διευθύντριας της Υπηρεσίας Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου), η οποία κατέθεσε ότι ο συντελεστής είναι 1,2 για όλες τις οικοδομές, καθώς ,και ότι συντελεστή δόμησης 2,2 έχουν όσα ακίνητα είναι κοντά στην Π., Δ.

Κ. (μεσίτη) , ο οποίος κατέθεσε ότι η περιοχή είναι υποβαθμισμένη. Τα αυτά κατέθεσε και ο μάρτυρας Σ. Σ., όπως και η μάρτυς Ε. Γ.. Εξάλλου, οι απαλλοτριούμενες και προσκυρούμενες εκτάσεις αποτυπώνονται ειδικότερα στον κτηματολογικό πίνακα και στο κτηματολογικό διάγραμμα, που συνοδεύουν την παραπάνω πράξη, που έχει συντάξει η Διευθύντρια της Πολεοδομίας Αγρινίου Σπυριδ.

Μποκώρου, Αρχιτέκτων Μηχανικός, σ' αυτές δε περιλαμβάνονται τα ακίνητα, στα οποία προβάλλουν δικαιώματα κυριότητας οι διάδικοι. Η αξία των απαλλοτριουμένων και προσκυρουμένων ακινήτων με βάση το αντικειμενικό σύστημα προσδιορισμού της , ανέρχεται στο ποσό των 179,63€ ανά μ2 για το ακίνητο V Σ. και Σ., σε 161,67€ ανά μ2 για το ακίνητο VI των παραπάνω, σε 137,52€ ανά μ2 για το ακίνητο Χ

ΙΙ των Ζ., σε 171,90€ ανά τ.μ. γιά το ίδιο ακίνητο, προσκυρούμενο, σε 137,52€ ανά μ2 για το ακίνητο Χ

ΙΙΙ των Ζ., σε 137,52€ ανά μ2 γιά το ακίνητο XVII του Γενικού Νοσοκομείου, σε 179,63€ ανά μ2 για το ακίνητο XVIII του Γενικού Νοσοκομείου , σε 137,52€ ανά μ2 γιά το ακίνητο XXII του Γενικού Νοσοκομείου, σε 171 ‚90€ ανά μ2 για το ακίνητο ΧΧΙ, προσκυρούμενο του Π., σε 137,52€ ανά μ2 για το ακίνητο ΧΧ

ΙΙ του Γενικού Νοσοκομείου, σε 171 ‚90€ ανά μ2 για το ΧΧ

ΙΙ ακίνητο του Γενικού Νοσοκομείου , προσκυρούμενο και σε 137,52€ ανά τ.μ. γιΑ το ακίνητο XXVIII του Τ. καθώς και 123,77€ για το ΧΙ ακίνητο των Π., Ν., Π.. Οι ως άνω τιμές αφορούν τα οικόπεδα . Εξάλλου , όσον αφορά τα κτίσματα, η αξία ανά τ.μ. των V και VI κτισμάτων, είναι 307,03 και 276,33€ αντίστοιχα .Με την εκκαλουμένη υπ' αρ. 262/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, καθορίστηκε η προσωρινή τιμή μονάδας αποζημιώσεως , με κρίσιμο χρόνο για τον προσδιορισμό της, την 15.2.2006, κατά την οποία συζητήθηκε η σχετική αίτηση ενώπιόν του, στο ποσό των 200€ ανά τ.μ.

Για το έδαφος ‚ στο ποσό των 120€ ανά τ.μ. για τις λιθόκτιστες κεραμοσκεπείς οικίες, στο ποσό των 25€ ανά τ.μ. για κάθε τρέχον μέτρο της συρματόπλεκτης περίφραξης με βάση σκυροδέματος , στο ποσό των 15 ευρώ ανα τ.μ. για κάθε τρέχον μέτρο απλής συρματόπλεκτης περίφραξης στο ποσό των 50€ για καθε καλλωπιστικό δένδρο στο ποσό των 150€ για κάθε οπωροφόρο και εσπεριδοειδές δένδρο, στο ποσό των 100€ για κάθε φοινικόδενδρο .

Προσκομίζεται, εξάλλου, και η υπ' αρ. 120/2004 απόφαση Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, στην οποία αναφέρεται ως αξία των απαλλοτριούμενων με αυτή ακινήτων, το ποσό των 180€, κατόπιν συμβιβασμού (βλ. από 29.6.2004 συμφωνητικό). Πρόκειται ,όμως, περί ακινήτου που κείται σε διαφορετική περιοχή απ' αυτή των επιδίκων η οποία είναι καινούργια υπάρχει ανοικοδόμηση και δίδεται καλή αντιπαροχή και ως εκ τούτου το συγκριτικό αυτό στοιχείο δεν είναι πρόσφορο για την εκτίμηση της αξίας των επιδίκων ακινήτων.

Εξάλλου, όσον αφορά τα ακίνητα ειδικότερα, προέκυψαν τα εξής: Το Ν.Π.Δ.Δ με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΓΡΙΝΙΟΥ" , έχει στην κυριότητα του 4 ακίνητα και συγκεκριμένα τα ΧVI , XVII, XVIII , ΧΧ

ΙΙ ,(εκ των οποίων το VIII εξ ολοκλήρου ρυμοτομείται για κοινόχρηστο χώρο, οι XVI και XVII ρυμοτομούνται κατά το μεγαλύτερο μέρος, πλην εκτάσεως 725,56 μ2 καθώς και η υπάρχουσα ΧΧ

ΙΙ ιδιοκτησία , το μεγαλύτερο μέρος της οποίας δημιουργείται για κοινόχρηστους χώρους). Εξ αυτών, σε έκταση 2.006,73 τ.μ. ‚ υπάρχουν δύο οικίες , μια ανώγεια και μία ισόγειος, στην υπόλοιπη δε έκταση των 4.126,57 τ.μ. δεν υπάρχει κτίσμα. Το όλο τμήμα ήταν ένα ενιαίο πράγμα και ήταν "ξέφραγο αμπέλι", κατά την μάρτυρα Ε. Γ., η οποία, όπως προαναφέρθηκε, κατέθεσε ότι η περιοχή είναι υποβαθμισμένη. Όσον αφορά το ακίνητο ... των Ζ., ... Επίσης, οι αιτούντες Σ. κληρονόμησαν το ένδικο ακίνητο με την υπ' αρ. 504/2.7.1992 πράξη αποδοχής κληρονομίας του αποβιώσαντος πατέρα τους Κ. Σ. του Α., ο οποίος με την υπ' αρ. 26858/28.7.1971 δήλωση αποδοχής κληρονομίας είχε κληρονομήσει την μητέρα του Δ. χα Α. Σ. .Επίσης το Γενικό Νοσοκομείο Αγρινίου , κατέστη κύριος των ενδίκων κτάσεων ...

Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτό ως κατ' ουσίαν βάσιμο το αίτημά τους περί αναγνωρίσεώς τους ως δικαιούχων της καθορισθησόμενης οριστικής αποζημιώσεως. Όσον αφορά δε την απαλλοτριούμενη έκταση των Σ. και Σ., πρόκειται περί ενός οικοπέδου, εμβαδού 592,14 τ.μ., στο οποίο υπάρχει εγκαταλελειμμένο κτίσμα 65 τ.μ., σύμφωνα και με την κατάθεση του Α.

Λ., είναι δε στο ρέμα. Δεν προέκυψε, όμως, ότι ουδεμία ωφέλεια αποκτάται με την κατασκευή - διάνοιξη των οδών και ότι δεν υπέχουν υποχρέωση συμμετοχής στις δαπάνες της απαλλοτρίωσης είτε με υποχρέωση αυτοαποζημίωσης, είτε, με υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης σε ιδιοκτήτη άλλου ακινήτου γι' αυτό το τμήμα και το σχετικό αίτημα πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμο κατ' ουσίαν.

Επίσης, δεν αποδείχθηκαν τα παραπάνω και όσον αφορά τα ακίνητα των Α. και Π., ... το σχετικό αίτημα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο . Με βάση τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο, κρίνει ότι η πραγματική αξία των επιδίκων ακινήτων, με κρίσιμο χρόνο συζήτησης της αίτησης ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, δηλ. την 18.10.2007, αφού η τελευταία αυτή συζήτηση έγινε μετά παρέλευση έτους από την συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό που διεξήχθη την 15.2.2006 (άρθ. 13 ν. 2882/2001, όπως (τροποποιήθηκε με τον Ν. 2985/2002, Ι7 παρ.2 του Συντάγματος), χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η υποτίμηση ή ανατίμησή του από την εξαγγελία ή την κήρυξη της απαλλοτρίωσης, ανέρχεται :

α) στο ποσό των Ι 70€ το τ.μ. Για το έδαφος , στο ποσό των 150 το τ.μ. για τις λιθόκτιστες κεραμοσκεπείς οικίες, γ) στο ποσό των 20€ ανά τ.μ. για κάθε τρέχον μέτρο της συρματόπλεκτης περίφραξης με βάση σκυροδέματος, δ) στο ποσό των 10 ευρώ ανά τ.μ. για κάθε τρέχον μέτρο απλής συρματόπλεκτης περίφραξης, ε) στο ποσό των 10 ευρώ για κάθε καλλωπιστικό δένδρο μικρό, των 15 ευρώ για κάθε μεσαίο και των 20€ γι κάθε μεγάλο, στ) στο ποσό των 30 € για κάθε οπωροφόρο και εσπεριδοειδές δένδρο μικρό, των 50€ για κάθε μεσαίο και των 80€ για κάθε μεγάλο ,ζ) στο ποσό των 300 € για κάθε φοινικόδενδρο μικρό, των 400€ για κάθε μεσαίο και των 500 € για κάθε μεγάλο .

Κατ' ακολουθίαν των παραπάνω, πρέπει να γίνουν εν μέρει δεκτές ως κατ' ουσίαν βάσιμες οι υπό κρίσιν αιτήσεις, αντίθετες αιτήσεις, ανταιτήσεις , να γίνει εν μέρει δεκτή η παρέμβαση, κατά τα διαλαμβανόμενα ειδικότερα στο διατακτικό. Τέλος, οι υπέρ ων η απαλλοτρίωση, ως υπόχρεοι προς αποζημίωση, πρέπει να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα και την αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων των καθών η απαλλοτρίωση ...." Οι αναιρεσείοντες πλήττουν την απόφαση για πλημμέλεια εκ του αρθμ 1 άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ υποστηρίζοντας ότι παραβιάστηκαν οι διατάξεις του αρθ. 17 του ισχύοντος Συντάγματος , του αρθ. 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της από 4-11-1950 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών διότι η αποζημίωση που καθορίστηκε, χωρίς τον συνυπολογισμό και της προσόδου των ακινήτων δεν είναι πλήρης και του αριθμού 19 ίδιου άρθρου διότι περιέλαβε ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες που καθιστούν δυσχερή τον αναιρετικό έλεγχο .

Οι λόγοι αυτοί , εκτός του ότι είναι απορριπτέοι, προεχόντως, ως αόριστοι, αφού δεν αναφέρεται η πρόσοδος για να διαπιστωθεί αν υπάρχει τέτοια παράλειψη και μάλιστα σε σημείο που να επηρεάζει την αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου, αφετέρου, διότι, δεν αναφέρουν ποιά στοιχεία παράλειψε να περιλάβει στην απόφασή του το δικαστήριο καθώς και τα αντιφατικά στοιχεία που τελικά περιέλαβε ώστε να καθίσταται δυσχερής ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου.

Σε κάθε όμως περίπτωση από τις παραδοχές της απόφασης προκύπτει ότι το δικαστήριο για τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδος των ακινήτων των αναιρεσεόντων εκτίμησε όλα τα ενδεικτικώς αναφερόμενα στο νόμο στοιχεία, ήτοι την θέση που βρίσκονται , τον συντελεστή δόμησης και ειδικότερα την αντικειμενική των αξία καθώς και την αξία παρακείμενων ακινήτων, ενώ, περιέλαβε πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες ως προς το άνω θέμα και οι λόγοι αυτοί πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.- Κατά, το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Για να είναι ορισμένος ο λόγος με τον οποίο προσβάλλεται η απόφαση, διότι, το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδείξεις που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, θα πρέπει στην αίτηση αναιρέσεως να αναφέρεται: α) ποιες είναι οι αποδείξεις που προσκομίσθηκαν, με επίκληση, και τις οποίες δεν έλαβε υπόψη του το δικαστήριο της ουσίας, β) ο ισχυρισμός για τον οποίο το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τις αποδείξεις, και γ) η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της απόφασης.

Με τον πρώτο λόγο οι αναιρεσείοντες προσβάλλουν την απόφαση του Εφετείου Πατρών για πλημμέλεια εκ του αριθμού 11γ αρθ. 559 Κ.ΠολΔ υποστηρίζοντας ότι το δικαστήριο κατά την εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων για την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος δεν έλαβε υπόψει του 1)την από 16-2-2006 και αριθμό πρωτοκόλλου 4876 βεβαίωση παροχής στοιχείων της ΔΟΥ Αγρινίου (Τμήμα Κεφαλαίου) υπογραφόμενη από τον προϊστάμενο της, Ε.

Π. και στην οποία αναφέρεται ότι η τιμή ζώνης για το ΟΤ 19Α που βρίσκεται το ακίνητό των ανέρχεται σε 346,00 ανά τμ και ο συντελεστής δόμησης στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο είναι 1,2 ενώ προσδιορίζονται και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ακινήτου ότι δηλαδή έχει πρόσοψη επί της οδού … και 2) την κατάθεση του μάρτυρα Α.

Λ. ,αποδεικτικά στοιχεία τα οποί , εάν λάμβανε υπόψει του το δικαστήριο, η κρίση του, ως προς τον ορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης, θα ήταν μεγαλύτερη από εκείνη που τελικά όρισε με την προσβαλλομένη απόφαση του. Από τις παραδοχές της απόφασης ,όπως αυτές αναλυτικά παρατέθηκαν πιο πάνω, και, ειδικότερα την γενική διαβεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψει όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι ,και οι καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν , προκύπτει, ότι για τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδος του ακινήτου, (έδαφος και κτίσμα), των αναιρεσειόντων λήφθηκε υπόψει και συνεκτιμήθηκε με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία αφενός μεν η επικαλούμενη βεβαίωση της ΔΟΥ Αγρινίου, η οποία προσδιορίζει, όπως προαναφέρθηκε, την τιμή ζώνης που ισχύει για τα ακίνητα των αναιρεσειόντων, πολύ δε περισσότερο, αφού γίνεται μνεία της αντικειμενικής αξία αυτών (ακινήτων), η οποία διαμορφώνεται, κυρίως, με βάση την τιμή ζώνης, αφετέρου, και η κατάθεση του μάρτυρα Α.

Λ. την οποία μνημονεύει ειδικά η απόφαση.

Συνεπώς και ο άνω λόγος για πλημμέλεια εκ του αριθμού 11 γ άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος όπως και η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της .Τέλος, λόγω της μη εμφάνισης του αναιρεσιβλήτου και της εντεύθεν μη υποβολής του σε έξοδα και αιτήματος των δεν θα περιληφθεί και σχετική διάταξη περί επιβολής δικαστικών εξόδων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αύξοντα αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 111/10-9-2009 αίτηση αναίρεσης της 833/2008 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 26 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ