432/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 432 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Τόκοι δικονομικοί. Ο χρόνος της παραγραφής τους άρχεται από την επίδοση της αγωγής που αποτέλεσε την αιτία της τοκογονίας και δεν συνδέονται με το χρόνο κατά τον οποίο είχε καταστεί ληξιπρόθεσμη και απαιτητή η αξίωση, επί της οποίας οφείλονται. Όταν οι δικονομικοί τόκοι ζητούνται με νέα αγωγή, από την επίδοση προηγούμενης με την οποία δεν είχαν ζητηθεί, είναι αδιάφορος ο χρόνος κατά τον οποίο θα καταστεί τελεσίδικη η απόφαση με την οποία επιδικάζεται το κεφάλαιο.

Αριθμός 432/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 23η Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ - ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΕ", όπως εκπροσωπείται νομίμως, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Αντιγόνης Κίσσα, η οποία κατέθεσε υπόμνημα.

ΤΩΝ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) Ι. συζ. Κ. Μ., 2) Ε. Σ. του Α., 3) Μ. συζ. Π. Κ., 4) Μ. συζ. Κ. Κ., 5) Ε. συζ. Α. Μ., 6) Β. συζ. Μ. Μ., 7) Σ. συζ. Ι. Χ., 8) Γ. συζ. Ι. Δ., 9) Σ. συζ. Χ. Τ., 10) Γ. συζ. Ι. Φ., 11) Μ. συζ. Ι. Λ., 12) Χ. συζ. Γ. Μ., 13) Μ. συζ. Μ. Λ., 14) Γ. Ο., ατομικώς και ως ασκούντος τη γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων του Ζ., Μ. και Χ. και 15) Δ. συζ. Μ. Δ., κατοίκων ..., που δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ηρακλείου. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 574/2002 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως και αντεφέσεως, η 27/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3-9-2007 κατατεθείσα αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης ανέγνωσε την από 10-11-2009 έκθεσή του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη, Γρηγορίου Κουτσόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια δικηγόρος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ` αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τις 11721/12-2-2009, 11770/23-2-2009, 11746/17-2-2009, 11723/12-2-2009, 11740/17-2-2009, 11760/18-2-2009, 11739/17-2-2009, 11738/17-2-2009, 11781/24-2-2009, 11722/12-2-2009, 11769/20-2-2009, 11737/16-2-2009, 11736/16-2-2009, 11741/17-2-2009 και 11825/3-3-2009 εκθέσεις επιδόσεως του ..., δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου Κρήτης, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την πράξη ορισμού δικασίμου και με κλήση της αναιρεσείουσας προς τους αναιρεσίβλητους για να παραστούν στη δικάσιμο της 24-11-2009, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε από το πινάκιο για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως σ' αυτούς. Οι αναιρεσίβλητοι, όμως, δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου ούτε κατέθεσαν δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ. Επομένως, παρά τη δικονομική απουσία των αναιρεσιβλήτων, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήσαν και αυτοί παρόντες, αφού η εκ νέου αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο της μετ’ αναβολή δικασίμου ισχύει ως κλήτευση γι’ αυτούς (ΚΠολΔ 226 παρ. 4, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2).

ΕΠΕΙΔΗ, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 αρ.1 ΚΠολΔ, οι αποφάσεις των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται να προσβληθούν με αίτηση αναιρέσεως αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 250 αρ.15 και 17, 251 και 253 ΑΚ συνάγεται ότι οι αξιώσεις των τόκων και των κάθε είδους μισθών παραγράφονται σε πέντε χρόνια, ότι η παραγραφή αρχίζει, γενικώς, από τότε που γεννήθηκε η αξίωση και είναι δυνατή η δικαστική της επιδίωξη και ότι η παραγραφή των αξιώσεων του άρθρου 250, ειδικώς, αρχίζει μόλις λήξει το έτος, μέσα στο οποίο συμπίπτει η έναρξή της.

Εν προκειμένω, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα επικαλείται παραβίαση των εν λόγω διατάξεων, συνιστάμενη στο ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου, που δίκασε ως Εφετείο και, μετά από εξαφάνιση της 574/2002 οριστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Ηρακλείου, έκρινε εκ νέου την από 20-12-2001 αγωγή των αναιρεσιβλήτων και επιδίκασε τόκους επί του συνολικού ποσού (οικογενειακού επιδόματος του χρονικού διαστήματος των ετών 1993 ως 1998), το οποίο με την ήδη αμετάκλητη 794/1999 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου είχε επιδικασθεί στον καθένα από τους αναιρεσίβλητους σύμφωνα με την προηγηθείσα, από 22-12-1998 αγωγή αυτών (στην οποία δεν είχε περιληφθεί αίτημα επιδικάσεως τόκων), ενώ θα έπρεπε, κατά παραδοχή του τότε υποβληθέντος ισχυρισμού της αναιρεσείουσας, να έχει δεχθεί ότι οι νόμιμοι τόκοι, οι οποίοι ζητούντο για το μέρος του κεφαλαίου που αντιστοιχούσε στα έτη 1993 ως 1995, είχαν υποκύψει στην πενταετή παραγραφή, ο χρόνος της οποίας είχε συμπληρωθεί από το τέλος του έτους 1995 μέχρι την επίδοση της ένδικης αγωγής (28-12-2001).

Ο λόγος αυτός, όμως, ερείδεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, διότι από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης 27/2007 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου προκύπτει ότι δεν επιδικάσθηκαν τόκοι υπερημερίας του χρονικού διαστήματος των ετών 1993 ως 1995, αλλά τόκοι ως παρακολούθημα της επίδοσης της πρώτης, από 22-12-1998 αγωγής (ΑΚ 346), για το χρονικό διάστημα από 1-1-1999 ως 20-12-2001.

Επομένως, ο εξεταζόμενος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 560 αρ.1 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.

ΕΠΕΙΔΗ, στο άρθρο 340 ΑΚ ορίζεται ότι ο οφειλέτης ληξιπρόθεσμης παροχής γίνεται υπερήμερος, αν προηγήθηκε δικαστική ή εξώδικη όχληση του δανειστή.

Εν προκειμένω, με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα επικαλείται παραβίαση της εν λόγω διατάξεως, συνιστάμενη στο ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, επιδίκασε τόκους για απαίτηση (ήτοι τους κεφαλαιοποιημένους τόκους από 1-1-1999 ως 20-12-2001), η οποία δεν είχε καταστεί ακόμη ληξιπρόθεσμη, υπό την έννοια ότι τα συνολικά ποσά του οικογενειακού επιδόματος, επί των οποίων υπολογίσθηκαν οι νόμιμοι τόκοι για τον καθένα από τους αναιρεσίβλητους, είχαν μεν επιδικασθεί με οριστική απόφαση, αλλά όχι με αμετάκλητη, δοθέντος ότι η σχετική δίκη ολοκληρώθηκε με την έκδοση της 1055/2005 αποφάσεως αυτού του Δικαστηρίου, που επακολούθησε. Και ο λόγος αυτός, όμως, ερείδεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, διότι οι τόκοι επί των κεφαλαιοποιημένων τόκων δεν είχαν ως προϋπόθεση την υπερημερία αυτής, αλλά την επίδοση της από 20-12-2001 νέας, καταψηφιστικής αγωγής (ΑΚ 346), από της οποίας και επιδικάσθηκαν. Επομένως, και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 560 αρ.1, είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση για αναίρεση της 27/2007 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 7η Φεβρουαρίου 2011. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα την 22α Μαρτίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ