432/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 432 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 432/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ (Τ.Ε.Ι.) ΠΕΙΡΑΙΑ" που εδρεύει στο Αιγάλεω Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Βουλγαράκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Χ1, 2)...., 3)...., 4)Χ2, 5)Χ3, 6)Χ6 7)Χ4, 8)..., 9)Χ5, 10)Χ7, 11)Χ8 12)Χ9, 13)..., 14)Χ10, 15)Χ11, 16)Χ12, 17)..., 18)..., 19)..., 20)..., 21)..., 22)...., 23)..., 24)Χ13 και 25)Χ14. Εκπροσωπήθηκαν όλοι τους από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευαγγελία Χαραλάμπους.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-12-2004 αγωγή των δη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1091/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 360/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 11-4-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γρηγόριος Κουτσόπουλος ανέγνωσε την από 8-4-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο μοναδικός λόγος αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη συζήτηση της ένδικης υπόθεσης παρέστη η στα πρακτικά αναφερόμενη δικηγόρος Ευαγγελία Χαραλάμπους και δήλωσε ότι παρίσταται για όλους τους αναιρεσίβλητους. Ακολούθως όμως δια του σημειώματός της περιόρισε την παράστασή της μόνο για έντεκα (11) από τους συνολικά είκοσι πέντε (25) αναιρεσιβλήτους και δη:

ως προς τους υπό στοιχεία 2, 3, 8, 13, 17, 18, 19, 20, 21, 22 και 23 του οικείου πινακίου. Οι υπόλοιποι όμως, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από το αναιρεσείον εκθέσεις επιδόσεως, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ..., ..., ... του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο Αθηνών ...,..., ..., ...

του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο Αθηνών ... και... του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο Ρόδου ..., ακριβές αντίγραφο της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση για τη δικάσιμο της 28-4-2009 κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίασης (24-11-2009), με αίτηση των αναιρεσίβλητων, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσίβλητους: 1) Χ1, 2) Χ2, 3) Χ4, 4) Χ5, 5) Χ8, 6) Χ9, 7) Χ11, 8) Χ13, 9) Χ3, 10) Χ14, 11) Χ6, 12) Χ7, 13) Χ12 και 14) Χ10.

Επομένως, εφόσον οι τελευταίοι δεν παραστάθηκαν στην παραπάνω, νόμιμη μετ' αναβολή δικάσιμο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείου πινάκιο δια νομίμως διορισμένου δικηγόρου (άρθρα 94 § 1, 96, 07 ΚΠολΔ), ούτε παραστάθηκαν στο ακροατήριο για να διορίσουν δικηγόρο, πρέπει η υπόθεση να συζητηθεί σαν να ήταν και αυτοί παρόντες (άρθρ. 226 παρ. 4, 575, 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Με την διάταξη του άρθρου 10 παρ. 12 εδ. α του Ν. 2327/1995 στους διοικητικούς υπαλλήλους του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, κεντρικών και περιφερειακών υπηρεσιών, χορηγείται μηνιαίο ειδικό επίδομα ποσού δραχμών δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) για την απασχόλησή του στη διαδικασία της προετοιμασίας και διεξαγωγής των γενικών Εξετάσεων.

Στη συνέχεια με το άρθρο 49 του Ν. 2413/1996 το εν λόγω επίδομα χορηγήθηκε και στο μόμιμο και με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου διοικητικό, τεχνικό και λοιπό βοηθητικό προσωπικό όλων των νομικών προσώπων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, αυτοτελών και μη υπηρεσιών και εκπαιδευτικών μονάδων αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων και υπαλλήλους ΝΕΛΕ, καθώς και όλα τα μέλη Ε.Δ.Τ.Π.

των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων καθώς και στους τεχνικούς εργαστηρίων των ΤΕΙ. Μετά την έκδοση του ν. 2470/1997, (ΦΕΚ 40 Α) "Αναμόρφωση μισθολογίου προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης και άλλες συναφείς διατάξεις" και ειδικά με το άρθρο 10 παρ. 4 καταργήθηκε (μεταξύ άλλων) και το ανωτέρω επίδομα, από όλες τις κατηγορίες των υπαλλήλων, όλων των νομικών προσώπων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου και υπηρεσιών αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας από 1-1-1997 και συγχρόνως με τον ίδιο νόμο και με την διάταξη του άρθρου 19 παρ. 4 εδ. 3 αυτού χορηγήθηκε μόνο στους υπαλλήλους της κεντρικής υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας, που συμμετέχουν καθ' οιονδήποτε τρόπο στη διεξαγωγή και υποστήριξη των Γενικών (εισαγωγικών) εξετάσεων στα ΑΕΙ και ΤΕΙ.

Τέλος με τη διάταξη της παρ. 10 του άρθρου 6 του ν. 3027/2002 τροποποιήθηκε η διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 49 του Ν. 2413/1996 (που είχε καταργηθεί κατά τα ανωτέρω) ως εξής: "στην παρ. 1 του άρθρου 49 του Ν. 2413/1996 και μετά τις λέξεις "διοικητικό, τεχνικό" τίθεται η λέξη "νοσηλευτικό", η ισχύς της διάταξης αυτής αρχίζει από 1-12-2001".

Είναι προφανές ότι με την ως άνω διάταξη του άρθρου 6 παρ. 10 του Ν. 3027/2002 και με το προαναφερόμενο περιεχόμενο της δεν επαναχορηγήθηκε το επίδικο επίδομα, αφού δεν μνημονεύεται καθόλου αναβίωση των κατά το Ν. 2470/1997 καταργηθέντων επιδομάτων μεταξύ των οποίων είναι και εκείνο των αναιρεσιβλήτων. Άλλωστε και από το περιεχόμενο της εισηγητικής εκθέσεως του Νόμου αυτού προκύπτει σαφώς η μη αναβίωση του ως άνω ενδίκου επιδόματος, αφού σ' αυτήν αναφέρεται ότι τίθεται η ως άνω προσθήκη για να λυθεί η διχογνωμία ως προς αν το νοσηλευτικό προσωπικό δικαιούται το επίδομα του άρθρου 10 παρ. 2 του Ν. 2327/1995.

Στην προκείμενη περίπτωση το δικαστήριο της ουσίας δέχτηκε κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του τα εξής: Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι υπηρετούν ως διοικητικό προσωπικό των ΤΕΙ Πειραιά με σχέσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Κατά το ένδικο χρονικό διάστημα 1-1-2002 έως 31-12-2003 οι αναιρεσίβλητοι αμείβονται με τις διατάξεις του ενιαίου μισθολογίου δημοσίων υπαλλήλων (Ν. 2470/1997).

Ως διοικητικοί υπάλληλοι του ΤΕΙ Πειραιά συμμετείχαν στην προετοιμασία των Γενικών Εισαγωγικών (Πανελληνίων) Εξετάσεων και ως εκ τούτου τους χορηγήθηκε το μηνιαίο επίδομα που προβλέπεται από τις διατάξεις της παρ. 12 του άρθρου 10 του ν. 2327/1995 από 1-1-1996. Το εν λόγω επίδομα ναι μεν καταργήθηκε με το άρθρο 10 παρ. 1 του Ν. 2470/1997, πλην όμως τους επαναχορηγήθηκε και πάλι με το άρθρο 6 παρ. 10 του Ν. 3027/2002, που τροποποίησε την παρ. 2 του άρθρου 49 του ν. 2413/1996.

Με τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο της ουσίας δέχτηκε ότι οι αναιρεσίβλητοι δικαιούνται το προαναφερόμενο επίδομα και αφού δέχτηκε την έφεση τους κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε αποφανθεί αντιθέτως, δέχτηκε την αγωγή τους ως κατ' ουσίαν βάσιμη. Με τη κρίση του αυτή το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο την έφεση των αναιρεσιβλήτων κατά της πρωτόδικης απόφασης του Ειρηνοδικείου, παραβίασε ευθέως τις προπαρατεθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου με την εσφαλμένη εφαρμογή τους και δη του άρθρου 49 του ν. 2413/1996 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 6 παρ. 10 ν. 3027/2002 και άρθρο 19 παρ. 4 εδ. 3 του ν. 2470/1997, που προβλέπουν την καταβολή του ως άνω επιδόματος μόνο στους προαναφερόμενους υπαλλήλους της κεντρικής υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ. είναι βάσιμος και πρέπει κατά παραδοχή αυτού, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 360/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Ιανουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ